De claris Archigymnasii Bononiensis professoribus a saeculo 11. usque ad saeculum 14. Tomi 1. Pars 1. 2. 1.1Maurus Sartius

발행: 1769년

분량: 569페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

431쪽

diu is ea civitate docuerit, non liquet. Postmodum assedit iudiciis exercendis Cardinali Ostiensi. a J qui cum esset Juris consultillimus. hoc homine periti in

rem, quique sibi magis in caulis cognoscendis satisfaceret, reperire non poterat. Sic autem deinceps in solo versatus eth Guillelmus, ut quasi principatum quemdam in eo obtinuerit: in hoc enim maxime ejus industria emicuit , ut Civi- Iem , 5e Eceles atticam Juri rudentiam omnem ad fori exercitationem , & i diciorum usum accommodaret; quod in suo Iuris Speculo egregie perfecit, Asmgister Practicae propterea appellatus. b IU. Expeditissima illi haec via fuit ad gratiam Romanorum Pontificum, quorum aetate vixit. Α CIemente IV. Λuditor generalis causatum Palatii Ap solici electus est. cc Subdiaconus item. & Capellanus Pontificius; d) pluresque exinde Canonicatus in variis Ecclesiis. Caino tensi. Bellovacens , & Naraianensi obtinuit. eb Carus atque fuit Gregorio X., qui cum celebrandum

esset Concilium Lugdunense II. cecumenicum, hunc praeclarum virum penes se habere voluit. a quo magnopere adjutus est in edentiis ejus Concilii constitu.

tionibus. D quas ille postmodum julio commentario illustravit. g

U. Apud Nicolaum III. major etiam eius existimatio fuisse videtur. Illo enim sedente. De canatum consecutus est in Ecelesia Carnotensi, suffect tis Gui-1ielmo Episcopo Antis siodorensi, qui insignem illam dignitatem, quandiu vixit, retinuerat, ut habemus ex literis Nicolai l II. a CL Garam pio indicatis. Datae sunt hae literae VII. Κa I. Nov. an. II., idest, an . MCCIAXIX. . iisque permittit Pontifex , ut cum Ueca natu Caino tensi retinere possit Ecclesiam S. Mariae de Olivario Narbonen. dic Celis, Oe praebendas Narbonensem, S Bellovacensem. Nec vero latis habuit Nicolaus hominem praeclare iam doctrina ac prudentia commendatum auxisse Ecclesiasticis dignitati bis; sed & provincia Patrimonii

eum. praefecit: quo in munere non lotum aequitate, & severitate judiciorum. sed etiam armis, ut ea egebam tempora, provinciae tranuuillitatem procuravit. Itaque non semel pugnandum ei fuit aperto marte, ad factio'rum , & rebelulium audaciam comprimendam. Praeerat Guillelmus ei provinciae utraque potestate Ecclesiastica & Civili; quare, ut eius felicitati non solum in praesens, sed etiam in futurum tempus prospiceret. liges. live statuta Ecclesiastica. & Civilia edidit. regendis iis populis, & civitatibus accomi r Odata. h) Ei quoque negotium ab eodem Pontifice datum est an . M TLXXVI ut civitatem nostram.& Flaminiam provinciam nomine ipsitus Pontificis in fidem acciperet. postquam Rodulphus Imperator omni jure super ea loca Romanae Ecclesiae cessisset.

inus . curavimus orditiari. Sed dum Patri molato m Q Pi tres cornetis eum a pellat summum B. Pctri temperaliter di spiritualiter gerer Practicuim Coist. 88. tu ιννιν - , . 3 1., mus, iii cr plura e sam statuta civilia & α- ω Auli ν νω νιν artis in ataoιδιιι ga ινιι bim. de cletia tica, quae ibi edidimus , super isti talium Seripi. Ecclis o die vat, eum Docara Magiitrum salarias poenalem ordinationem secinius gera ratem. De L tit. de Iala iis . nune de

curatorum .

co Quando prImo civitas Bononiae, di Pr vilicia Romandi olae ac Melis. Ro. Pervenerunt In statim. dieit quod redierunt. Io. AHν.

.... siacramenta fidelitatis a Baronibus, & asyli dicis omnium universitatum in generali 2Parlumentia, nec non a singularibias Pe sotii

reces, imis sub liac sormat Iuto ego, quod ab hac hora in antea fidelia di obediens ero B. P tro principi Ainuiolorum, di vcba SA. Patri ec domino N. Papae tu. , vestrisque succeis Tibris canonice intrantibus. De L tu. de se

dis . a. quoniam . u. 73. De eadem re ita Po

tos Caatinetius I νης,νontis scriptor in Chroni- eo M. Postea per singulas dictas terras nuncii Siariami Pontificis accelserunt, laciei ites ratificare singula Uommunia terrarum quae per eo rum syndicos facta iucrarit, & facientes Om.

Uracticae.

h, Et nos, dum ei sonias auditor 8 .cra Iis causarum Palatia doninu Papae, latas heric

432쪽

VI. Successit Nicolao III. Martinus IV. . qui Guillelmo cIvitatem nostram& Flaminiam cum comitatu Britonorii spirituali auctoritate tuendam commist. a) Sunt ea de re luerae Martini IV. ad Guillelmum ipsum clatae II l. Kal. Iun. anno I. . id est, anno MCCLXXXI., quibus illum in spiritualibus Vicarium suum creavit; & aliae eodem die scriptae ad Magistratus civitatum. & Magnates, atque Episcopos, quibus mandat, ut eidem Vicatio ab se constituto O diant. Eas vidimus in Codice diplomatico .mss. civitatis Bonon. in Biblioth. Inst. Scientiar. Fuit eodem tempore Flaminiae. & duarum civitatum . quas diκimus, redior ει comes Joannes Appia, sive de Epa, ad quem civilis administratio per. tinebat. Sed ex nonnullis item Martini IV. literis. quas in eodem Codice diplomatico vidimus, interdum constat. Guillelmum Durantis aliquam partem civilis administrationis attigisse. Post autem maiorem auctoritatem obtinuit in Flaminiam. nostramque civitatem, & Comitatum Briton oriensem , addita Massa

Trabaria, quae est parva provincia Ducatui t ibi nati nunc adjuncta. c Successit igitur Guille Imus Ioanni Appiae, sive de Epa. Flaminiae comes S restor creatusan. MCCLXXXIV. . d) quo tempore provincia omnis magnis Ghi bellinorum

motibus agitabatur. Itaque hic etiam, non minus quam in administranda Patri. monii provincia, necesse habuit armis uti, aut potius semper esse in armis, e sne quibus eius auctoritas viluisset. Qui igitur, ut sacratum virum decebat,

mente pius erat, frmone gravis , gestique modestas i idem, cum opus fuit, Extitis infestas super hostes more leonis .

Indomitos rimuit populos. ferroque rebe Ves

VII. Reliquit autem eximium hujus praefecturae suae monumentum In Massa Trabaria. Anno enim MCCLXXXIV. cum castrum Riparum Urburatium Glii. bellinorum incursionibus prope jam vastatum esset, Guillelmus ejus loci incolis

novas nex dg singulos homines a XIIII. supra ad LIX. ne Imam Durantis liteHi man at Pontifix , ut miseannos c GbiraνIaeeius lib. VIII. Hi σν. Bonon. tuo aeeiρiat X. mil. libr. Turonesium nomι ne pag. 34 , b Hieronymus Rubeut Hulari Rari manae .sae pro expeos belli , quos contra Guntib. Ul. s s. recte anκοι die unt L . iin conem Feretranu, in Ham uia teribatuν. Iborare fidelitatem pra ictam Suarictio Pontilici Durarivs Romanae Sessae in Μι moriat. commec Ro. Eccletiae. Et sic factum est. Nuncii v. B- . dieitur ad eumdim astatim MCLXXX li Lis Summi Pontificis, qui perienerunt in Ro. e Memiait se bullus Iuae ρνα siti ae inmaniam pro praedictis , luerunt Ix Guillelmus Spe L titi de Iuri . omiti Iuc 1. expedιlo. Durantes canonicus Cari oteriss capellanus diti tibi ait, se ta inueni se factum in Patrimonio Papae , Frater Ioatines deviterbio, o Fr. Lain B. Petri, dum eramus ibi rector & calu tatieus xentius de Tuderio cardinis Praedicatorum. generalis, veI etiam in provilicia Roma..iolae, Loatiouem per id tempuι a ciuitate nodia ad diam essemus ibi, di in civitati s Bononiae,

433쪽

novas sedes opportunissimo Ioco constituit in subiecta planitie ad Metaurum sumen , ubi elat praenobilis Abbatia S. Christophori. Ibi igitur novum oppidum eius auctoritate Construi coeptum est . in quo ipse primum lapidem jecit, atque ex suo nomine, ut urbium conclitores solent, dici voluit, & Castrum Durantis appellari. Ob Mansit autem haec appellatio usque ad Urbani VIII. Pontificatum ; qui cum oppidum hoc latis populOIum Episcopali cathedra, &civitatis insignibus decorasset, Urbanuim de 1uo nomine dici mandavit. Extabat olim ejus rei memoria in curia oppidi. ubi sub insignibus Guillelmi Durantia in marmore sculptis hi versus legebantur:

FULGET IN HIs ARMIS GUILLI ELMUS MARCHIO MAGNVS DURANTIS TERRAE PRIMUS, SPECVM Q Ο Ε ΛVCTOR. MILLE DUCENTIS OCTOGINTA QUATUOR ANNIS.

Debemus hos versus diligentissimo Diplovataccio, qui eos servavit: nam nullum nunc eorum vestigium superest. VIII. Honorius Iu . . qui Martino IV. successit ἰ non minoris fecit Durantis virtutem. atque prudentiam, quam Pontifices superiores. Ab eo rursum Creatus est, aut verius confirmatus Flaminiae comes, b) eique administratio

tradita eius provinciae, quae tunc ut cum maxime prudentem sagacem recto. rem requirebat. Nuper enim ex ea excesserat Guido Monteferetranus Comes,

Ghi bellinae fae ionis princeps; & multae civitates . atque oppida eius provinciae, quae antea a Ghi bellinis tenebantur, in potestatem Ro. Pontificis vi & armis adactae redierant. Itaque non exigua cura & vigilantia rectoris opus erat ad retinendam provinciae tranquillitatem , ta novos Ghi bellinorum motus eaven. Hos . Praefuit ei provinciae Guillelmus armis circiter duobus. Quare fallitur Echardus, qui, decedente Martino IV. . Guillelmum Durantem existimat in GaIlias rediisse , atque eo tempore publicis muneribus solutum cogitare potuisse de Religiosae vitae instituto amplectendo, ac tum demum in ordinem Praedicat rum esse recyptum. Guillelmus ab Italia non discεssit. & initio statim Pontifi.

catus Honorii lU. idem imperium in Flaminiam obtinuit, quod sub Marti. Do IV. gellerat. c IX. Interea sede Episcopali Mimarensi vacante. db Clerus Mimatensis per

compromulum , ut aiunt. Gallielmum Episcopum elegit. Sed quoniam tun erat sedis Apostolicae servitiis aditi ictus, adhuc nimirum Flaminiae Praeses, iniussu Romani pontificis negavit se electorum votis assesasurum. Re itaque ad Pomtificem delata, ille ad Gallielmum scripsit, pernii sitque, ut delatum sibi munus subiret : qua de re habemus Honorii Pontificis literas ad eum datas. quas Galliae Christianae auctores in Episcopis Mima tentibus ediderunt. Sed cum oporteret Guillelmum accedere ad Archiepiscopum Bituri ensem Metropolitanum suum. in is e=us electionem ratam haberet, neque id fieri posset ab homine in disficilistis, cin. Papa Honorius , qui fuit dn. Iacobui de Sabellis de Roma, qui erat Cardin iis . Item factus est comes Romaniolae pro X. R. E. n. GuilleImus Durantis, qui poli factus eli epis Oinas Mimaterilis.

intrante Madio occisus stat gladio Man reda de Mansredis & Albergiatius eius filius, & eos occiderunt Franciscus quondam Albrigheiti de Mansredis, & Hugollitiis filius Fr. Alberici de

Mari reclia ..... dum ipsi omnes veniebant acolifinitas a civitare Ravennae licentia dri. Gui

ipsum dia. Comitem prope Urbirium ante ν pili oriem ipsus domini Comitis, in praesentia religiosi viri dii. Alberici de Sca Occi . . . An. Dn. MUCI.XXXIV. die v. JuL Pont,licatus rim Martini Py. lv. bi ita κariat Petνvs Caalinellius in CHostiis bis verbis r Eodum rutiloti, C LXXXV.

die v l. exelitate Martio Dri. Papa Martinus ... obiit in civitato i erunt. Eodem vero anno die

434쪽

sicillimae provinciae administratione occupato, mandavit Pontifex Archiepiscopo Ravennati. ut in electionem Episcopi Mimatensis diligenter inquireret; si rite factam cognovisset, auetoritate Apostolica confirmaret. Quae cum ab Archiepiscopo Ravennate perseeta millent, Ponti sex ipse Guillelmi Durantis eleetionem in Episcopum Mima tensem confirmavit. ca Postmodum autem idem Pontifex Honorius IV. Archiepiscopo Ravennati scripsit, ut Guillelmum electum Episcopum consecraret. Haec omnia habemus ex Honorii ipsius literis eatis Non. Nov. . & II. Non. Febr. anno I., & Kal. Iun. anno II., quarum primam. & alteram edidit Ughellus in Episcopis Urbaniensibus, tertiam communicavit Cl. Garampius, mihi semper cum praefatione laudis, & grati animi fgnificatione nominandus . Annuente itaque Pontifice Episcopatum Mimat ensem accepit; quem non brevi tempore absens administravit ex auctoritate

Romanorum Pontificum, qui etiam post illud tempus regendis Pontificiae ditionis populis ejus opera quandoque usi sunt. b X. Honesta tandem missione impetrata, ad quam Ecclesiam se recepit anno MCCXCI. , c) ubi satis otii nactus est perficiendis suis scriptis, di novis etiam

inchoandis. Ediderat ante multos annos Speculum Iuris; quem librum cum summopere commendari, & expeti ab omnibus intelligeret, qui iudicia exedicerent , novas Curas in eum contulit, & iterum magnopere auetum in lucem emisit. Sed qui . cum in foro versaretur, id operis excogitavit, quo eximii Cti laudem consecutus est, idem in Episcopali ossicio. S sacrarum rerum rocurationi intentus. dignam Episcopo cogitationem suscepit. ut de sacris

cclesiae ritibus, ac Caeremoniis accurate tractaret, earumque usum . praestantiam, atque originem explicaret. Atque id perfecit eo in opere, quod inscrip. sit Rationale Divinorum ossiciorum; quo non solum vicit superiorum omnium scriptorum industriam , qui in eo argumento versati erant; sed diu etiam spem ceteris praeripuisse visus est melius aliquid in eo genere essiciendi. In eo enim tanta est Ecclesiasticae eruditionis copia . ut non videatur ab alio scribi potuisse. quam ab eo, qui aetatem omnem in 1acris studiis contriverit. Quod si qua in eo nunc reprehendunt severiores critici, ea donanda sunt aetati, qua Guillelmus Durantis vixit. quae nondum ab Historia Ecclesiastica, & sacris disciplinis barbariem sequiori aevo contractam eliminaverat. Ad haec librum Pontificalem

scripsit, uno scilicet volumine complexus ritus omnes. & caeremonias. quae propriae sunt Episcoporum, dum sacras cujuscumque generis functiones, & ministeria peragunt.

XI. IIaelit in suo Episcopatu Guillelmus annis circiter quatuor: db post au

tem inde abductus est. & majoribus curis, quam unquam antea, implicitus.

a 3 Quamquam Honorius m. ratam habuisset Guitulini Dur iis electioia m , ut eousat extiteris Ponti iis ta GaIlia Gibliana editis, θ' ab Uebello memoratis Itat. Sae. To. H. in D. Urbat aeu. , tamen Aue quod moeate Honorio trio ad Iuam sedem nou acee rit, fis Hia quaris ex causa, mit Honorii P riseis obitum , qui esuri

ebio creatus es.

435쪽

Voluerat Bonifacius VIII. illum ad Ecclesiam Ravennatem transferre. Cum enim post obitum Bonifacii Flisei a Ciero Ravennate elestus esset Archiepiscopus R. mbertus Malatella, Pontifex hanc elaetionem irritavit. voluitque ei Ecelesiae Guillelmum Durantis praeficere. Sed is oblatam a Pontifice dignitatem modeste recusavit, noluitque Ecclesiam Mimatensem , quam veluti sponsam sa. ero sibi sire ere iunctam diligebat, dimittere, ut nobiliorem ditioremque acci. peret. a Graviorem tamen sarcinam sbi imponi passus est ab eodem Pontifice. cui iniquum videbatur, tantum uirum unius parvi Episcopatus administra. tione totum occupari. Ei igitur duas eodem tempore amplissimas provincias, easdemque dissicillimas regendas commilii, Picenum, & Flaminiam, creavitque Piceni Marchionem , & Flaminiae comitem; & quidem anno MCCXCV., non insequemi, ut scribit Hieronymus Rubeus: sunt enim Bonifacii literae anno I. V. Kal. Decemb. scriptae, quibus praecipit Bononiensibus, ut obsequentes sint Guidoni Episcopo Papiensi Legato suo, quem conciliandae pacis causa in Romandiolam destinaverat; aitque, se, statim ac fuit ad Pontificatum provectus, ut eius provinciae prosperitati consuleret, de quieti, quae jamdiu magnis armorum motibus agitabatur, Guillelmum Episcopum Mimat ensem, virum utique magni consilii. multaeque circumspectionis , & prudentiae, conditionum eius provincta doctum abunde, expertum , ipsi provinciae praefecisse. bb Atque haec extrema fuit Guillelmi praefectura. haud sane admodum felix. Vix enim utramque provinciam administrare coepit, CJ Cum adeo graves armorum motus exorti sunt, ut satis virium iis comprimendis non habuerit. Ac frustra conatus est Flaminiae civitates ab Agone Atestino Ferrariensium principe sollicitatas a desectione cohibere. Gravis erat Aaeoni potentia Bononientium, qui cum pro Ecclesia Romana starent. ΑEo cum Gni bellinorum principibus. quos per id tempus sibi adjunxerat, conventu habito apud Argentam oppidum. omnem fere Flaminiam ad bellum nostris Bononiensibus inferendum excitavit. Quorum consilia cum persensisset Guillelmus, de tota hac machinatione Bononienses admonuit, datistiteris ad Guillelmum Lambertinum , ceterosque, qui a Populo Bononiensi rei

bellicae praefecti fuerant, ut quam Celerrime arma Compararent, seque Contrae

ingruentem procellam munirent. o Sed quam luctuosa fuerit Bononiensibus

ea coli iuratio Ghibellinorum . quique eius exitus fuerit, narrant abunde eorum

temporum scriptores. e) Guillelmus vero iratus Flaminiae civitatibus, & dynastis Ghibellinae factionis. qui pacem tregerant, S Bononienses Ecclesiae Romanae fideles per summam in tui iam armis laceisiverant, 1amque Forum Corne- Iii. & alia loca occupaverant, ac maiora etiam moliebantur, cum eos videret nulla ratione ad sana consilia perduci posse, iis sacris interdixit, nonnullosque magnis pecuniis multavit. Inde in Picenum se recepit, mox Romam profestius est . incertum . revocatus ne a Pontifice , an abdicata sponte utriusque provinciae praesectura . in qua sutasse annum integrum non egit. DXII. Romam igitur reversus anno MCCXCVI. . paulo post humanis exemptus est. Decessit Kal. Novemb. eius anni, ac nobili ornatissimoque s Pulcro tumulatus est apud Fratres Praedicatores in aede S. Mariae supra Mine vam; quod sepulcrum ad hanc diem integerrimum extat. Illud nuper aeri imcisum habemus in secundo libro Annalium ordinis Piaedicatorum. co In ima sepulcri palle haec verba letntur:

436쪽

Infra sepulcrum vero in templi pavimento Durantis elogium praelongum ingraς si lapide sculptum cernitur; quod hic damus aliquanto emendatus. quam antea prodiit. Inelegantibus d rudi minerva scriptis versibus exaratum est. sed plurimi tamen est ficiendum: tam multa enim de huius praestantis viri vita, moribusque, de magistratibus, ac rebus gestis . deque libris ab eo editis continet, ut nihil afferri posci opportunius ad ejus memoriam illustrandam. Hie jaret agregius doctor νresuI Vma tensis

Nomine Duranti Guilielmus regula morum. Splendor honestitis , easti eundor amoris Altum eoustiis, necio m . mente frenum , Hune insignibant. Immotus turbine mentIs,

Mento pius , fremoue gravis, ges Me modestas, Extitit infestus sper hostes more leonis. Indomitos domuit populos, ferroque rebelles pusit , Ecelesie victos Arvir coegit. Comprobat ossciis , paruit Romania sceptro Belligeri comitis Martini tempora Quarti . Edidit in jure librum . quo ius rePeritur . . Et Syeeulam iuris . Patrum quoque Pontilicati. Et Rationale Disinorum patefecit. Instra it elerum ferimis , monuitque salutis , Gregorii dem, Nieolai sita pereunt .

Glos di ut populis . Fens que profundos

Seire dedat m ntes eorusca luee studentum. Ovem memori laudi genuit Prmuncia dignum .

o dedit a Podio Missione dioeois illum.

Inde Biter ensis. Presignis curia Pape , Dum foret me se Mimaten s sede quietur . Huue voeat, octavus Boni eius altius illum Promovet. His rentiis Ravenne prefut haberi. Fit eomes inυictus simul hiue marchio tandem Et Romam re it Domini sub milio treeentis

Qua se amotis annis tumulante Miseris.

Stibripit hune festiva dies prima. Novembris.. Gaudia cum sanctis tenet omnibus: Inde facerdos Pro quo perpetuo datur hac celebrare capella .

XIII. Obiit igitur Guillelmus anno MCCXCVI. Kal. Nov. , ut in est

titulo sepulcrali scriptum est. Sic autem tota ejus vitae ratio ex coniectura quadam fingi potest, sed certa ratione constitui non te1t. Cum etcriberet speculum Juris. erat annorum XXXIV. . ut ipse de se tradit in eodem li. bro. a) Rursum in eodem libro est aliqua formula, quae annum MCCLXXL velut praesentem adscriptum habet. b) Si haec duo ita componantur. ut anno MCCLXXI. Speeulum Iuris ediderit, annum agens quartum ti trigesimum; natus esset Guillelmus anno MCCXXXVII. . & annos vixisset non amplius sexaginta. Itaque annum agens LIX. Flaminiae. & Piceni administrationem accepisset, quae aetas aptissima adhuc erat rebus gerendis: alioqui vix potuisset Boni,

est XXXIV. annorum, suit ad apostolicae s

glicana nunc coram nostro Peridente exami-De, quae ante nostrae nativitatis tempus, quod

437쪽

facius homini graviori aetate laboranti tantum onus tam dissicili tempore prudenter imponere. .

XIV. Sed accidit Guillelmo Doranti, quod multis summis viris,' qui R. .

qui ori aevo vixerunt. ut, nis, quid inauditum portentosum de eo diceretur. 1atis celebris eis: polle non videretur apud posteros cius memoria. Sic igitur a Joanne Nostradamo provinciali scriptore traditum eii. Guillelmum Durantis 'utisconsultum eumdena. A POetam praeclarum , cum ex Balba , sive . ut alii volunt, ex Blancargenia ramilia puellam deperiret, eiusque laudes versibus saepe celebrasset, Mathematicum etiam de illius vita. consuluisse, a quo responsum acceperit, mira in eius puellae morte eventura. Cum autem post aliquot annos pro mortua elata esset, Guillelmum dolore victum interiisse, S eam . quae modi tua credebatur, cedente vi moibi respirasse, & sanitati redditam diu postea vixisse, ac demum, Cum monasticam vitam professa esset, sexagenariam obiisse;

funestum vero ipsius Durantis casum accidisse anno MCCLXX. ca sed quam haec omnia falsis 1 int, di ab omni veri specie aliena, res ipsa loquitur. Nisi

quis forte suspicetur. alium fuisse Guillelmum Durantis noltro antiquiorem, Poetices laude clarum , ut erant illis temporibus Provinciales, S Occitant ei studio magnopere dediti, quem a nobilissimo. eiusdem nominis Canonum pro-sestare non satis accurate posteritas clutinxerit. b)XV. fiod autem aliqui exiitimant, Guillelmum in Praedicatorum ordine ac coetu aliquando vixisse, quam ob caulain locum eι tribuerunt inter Scriptores eius ordinis; ne id quidem omnino certum arbitror: nunquam enim Fratris titulo donatum reperio in innumeris antiquis tabulis, & monumentis. in quibus eius nomen occurrit. ccb Solemnis autem erat Religiosorum ordinum professoribus ea appellatio, quam retinebant constantissime quamquam ad sublimiores dignitates ξcclesiasticas evecti. Accedit, quod in eius praelongo epitaphio. in quo tota sere eius vitae series descripta tabetur, altum est ea de re silentium . Neque obest , quod in ejus sepulcri fronte ad pedes Deiparae Virginis tessellato opere pieta eit Guillelmi imago Dominicanorum veste ornata. Nam revera Guillelmus Durantis ita amicus fuit ordinis Praedicitorum, ut a quibusdam reputatus si ei ordini nomen dedisse; ut inquit Sebastianus de Ol. med a in Chronico Magistrorum Generalium eius ordinis. Itaque, ob singularem amorem erga hunc ordinem, potuit ipse sub extremum vitae spiritum prinsessionem eius suscipere , vel haeredibus suis, aut testamenti curatoribus praescri-heme, ut imaginem suam in sepulcri fonte ponerent Dominicanorum veste insignem.

XUI. Multa de praeclari huius viri moribus & vita narrantur, dignissima , quae ex hominum memoria nunquam Habantur. Laudatur in primis summa eius sobrietas. Ingluviem vero . vinolentiam sic odisse dicitur. ut animi pestem. quae labeficiaret ingenium, de memoriam obtunderet. Itaque ex hac per petua eius frugalitate extitisse incredibilem ejus memoriam , qua tantum valuisse. dici-

dIvimus nMuam . . . qua audita ipse & episco iis Claromonteiili , dc malit alii tractaverunt de coni irritatione Fratris Durandi electi Mimarensis, et fuit ib dem conlirmatus. Itale itur ia bis altis; ex quibus aut ulum habereturam: it tum ad probaudum , Guili Imum Durantis ,

de quo ibi aeritur, Iusse alterius

438쪽

e: estor, ut librum semel Iei tum statim recitare potuerit. Cum ab iis consule,retur, qui iniquo iure utebantur, sua Provinciali lingua re1pondere solebat: Afula νa I eatar , que sol pariar: hoc est, praestat tacere, quam male loqui. a

De venerabili Eucharistiae Sacramento haec eius verba reseruntur: Verbum audi-mtis , motum lentimus, modum noscimus , praesentiam credimus . Neque illud in

minima laude ponendum, si verum esset, quod narrat Pan irolus, eum scilici t, quam Vis scientia Iuris Canonici, & Civilis nulli fortasse concederet, tuae tamen eruditioni di doctrinae diffisum aliqua ex suis scriptis Iacobo Antonio Stenno Cto Patavino . cui Malitiae Cognomen erat, legenda, & emendanda traei- disse . antequam proferrentur in lucem. At medio demum saeculo XIV. vixit Antonius Stennus. c) id enim verum illius nomen suit . & quidem mediocri fama, longe serius, quam ut Cum Speculatore versari potuerit, eiusque scrip.

ta emendare.

XVII. In summa opinione doctrinae. ab omni reprehensione cavere sibi non potuit. Est enim, qui ei vitio vertat, quod quaestiones non paucas, injure dissiciles, indefinitas reliquerit, quodque ex aliorum scriptis nimis multa suffuratus sit. & in suum Iuris Speculum intulerit. Sed in altero prudentiam

eius laudandam aliqui contra existimabunt; in altero autem non tantopere culpandum, qui ea, quae ab aliis sapienter excogitata sunt, in communem utilita tem collegerit, & tam multis de suo additis nova luce dona velit. Dupungit facile hanc posteriorem accusationem Ioannes Andreae, qui in additionibus ad Speculum hanc maxime ob causam utilissimum esse dicit hunc librum , qui, stractatus multos clarissimo tum doctorum magna ex Parte exhibeat, qui omnibus in promptu esse non poterant, ac fortalle etiam periissent; ut Ioannis F,

soli de summaria cognitione, Martini de Fano de Homagiis, eiusdem de Ali. mentis. & Quaestiones de Iure Emphyleutico . Iacobi Balduini de primo & se.

cundo Decreto, Odofredi de Positionibus, Ioannis Blanci de Executolibus ultimarum voluntatum, Thomae Piperatae de Fama, aliorumque multorum. db XVlII. Habuit Guillelmus fratris filium homonymum . qui & eidem in ca

thedra Mimat ensi succetar datus est a Bonifacio VIII. ce) Atque hic etiam

doctrina non vulgari suit. scripta aliqua edidit. Verum celebritas senioris Guillelmi famam iunioris sere extinxit. Hinc patruo tributa nepotis scripta. Sed immaniter hic erravit Panes rotus, cum scripsit, Guillelmum Durantis Specu. latorem appellatum, quem unum ipse noverat, nam iuniorem Guillelmum non noverat, librum de Concilio, ac de modo eelebrandi Coueilii Generalis circa annum MCCLXVli I. edidisse, quo tempore Clemens V. Concilium Viennense Indixerat . Neque enim circa annum MCCLXVIII. celebratum est Concilium Viennense. neque eius Concilii tempore vivebat Speculator. Sed hoc, & epus. modi gravissima errata aliorum culpa invecta arbitror in elegantissimos Panci toti tib os, qui post auctoris mortem editi sunt. Liber autem de modo ce&bran.

ea quibus illi unum secerint , ,κ Ictum ea mavigia, quam in Poetam ea νe videraur. at tu ismam illam memoriae rum , quae vi retur esse s per naturam, nouanus I uiarum Stareiadum gem. tribuere nou dubitarat, quam Guillelmus ei aevis aures inclusam gesare eos verit. Hoc senneet deerat, ut tam pinsanti viro magiae labem aliquis naret in inspereeres quod etiam multis aliis claris viris contieerat.

men non es, repribeκdi Spe latorem ob hore famia uel ab ipso Ioanne Au νeae, a quo minime reprebendendus me at, quippe qui estim vitio Iaborauit, is eum ab aliis docto, ibus , tum vero a De latore i o multa mutuatus es, nulla οὐ fiala matioM , ut obervat Simon m ous non uus loco in adustatis as commentarium Gmlielmi Durotis in Constitutiones Greeorii A.

e) Nuper sqOidem, ecclesia Mimatens

per obitum bo. mem. Guillelmi episcopi Mi malensis, qui apud Solem Apolioli eam diem clausit intremum, palloris solatio destituta. . . ad te ipsius ecclesiae archidiaconuni, quem eiusdem episcopi praedecessoris tui, cujus nepos suἱ-sti , coiisderatione, benevoIeritia gratiosa prin

sequimiar , convertimus nostrae considerationis

439쪽

onesili , eorruptelis is Melesia reformandis . Retus est Guillelmi Durantis tu aioris, qui illum ter ipsisse dicitur iussu c lementis U. ab Hic porro est Gui. litamus Durantis . ad quem an. MCCCXXV L de statu Orientalium provincia. rvin , ac .de belli Cacri apparatibus Marinus Sanutus Venetus literas dedit , D E Vcopum Mema tensim , Comitemque Gabrittani . c) Proeuratorem Pnsfigit

eum vocans. Neque dubitat El. Montius, quin ille idem sit, qui nuncius a Potui fice . di a Rege Francorum ad Soldanum missus . cum mandatis confectis ex Agupto reverteretur, extremum diem in Cypro obiit . habuitque Nicosiae sepulcrum cum hoc titulo:

Comin ue Gabalitani peregrinus ad Stam Sepulchrum nuncius Dilorum ρe 'e' Regis Frantie ad Soldanum qui in regressu obiit in Monaser. OE llilaei in Copro anno Uni MCCC die . . . Iul. eusu anima requissat in pace. Inscriptionem nobis servavit Diplovataccius ex Baldi Tractatu de eomme. moratione Clarorum Doctorum . Cum uterque eorum ad Guillelmum Durantis Speeulitorem vulgo dictum pertinere. putasset; quem in errorem ii quoque lapsa sunt, qui se Nicostae Speculatoris sepulcrum vidisse Panci roto affrm runt. e) Annum quidem emortualem MCCCVI. mendose exhibet Diplovat acclic eκ; sed pro eo reponendus haud dubie MCCCXXVIII. . nimirum extremus Guillelmi iunioris vitae annus. ut ex monumentis in Gallia Christiana indic

tis colligitur: D quo anno sub exitum Octobris Soldani responsa ad Ioannem XX u. Pontificem , & ad Philipputh UI Regem Francorum retulisse constat D.innem e lanuilla. g) qui Guillelmi Durantis, quoad vixit, in illa peregri.

natione comes fuisse videtur.

XIX. Sed quid est . quod in Gallia Christiana huius Guillelmi iunioris

tumulus in Ecclesia S Mariae de Cassiano Biterrensis dioecesis extare dicitur h)Nempe illud. quod aliis claris vitis interdum accidit, ut eorum sepulcra pluribbus in Iocis ottenderentur: nec tamen inscriptio ulla am,rtur, quae Guillelmum Durantis in Cassianensi aede humatum esse doceat. Quare suspicatur Cl. Montius. non sepulcrum illud esse, sed cenotaphium, aut aliud eiusmodi monumentum a Gallielma IV. Durantis, anno MCCCXXXII. Canonicorum Regul. illius loci Priore. i ad repraesentandam memoriam propinqui sit Mimat ensis Episcopi, qui in diversissima orbis terrarum parte decesserat, excitatum. XX. Notandus est etiam error eorum . qui Guillelmum Durantis non distinxeiunt a Durando de S Porciano. h illustri scriptore ordinis Praedicat rum. Errandi causam fortasse praebuit , quod Speculator a multis Durandus inepte appellatus est non solum in libris editis. sed etiam in aliquibus manu

exaratis. a GaI. cisis. ἐκ D se. Mimat. To. I.

bilonium missus pro Syriacis rebus promovemdis , reversus ex Asia nonnulla Loidani responissa attulit, de quibus Joa ines Papa Philippvim Regem Francorum 1 v. Kal. Novemb. deliti rare itissit. Ramat L Araiis Milo l. ad ana

440쪽

GUILIEL MI DURANTIS SCRIPTA.

&eeuh- iuris. Magnum opus , & multarum vigiliarum, quod auctori speculatoris nomen acquisivit. Dicatum fuit Gitobono Flisco Cardinali, In. noceivii IV. fratris illio, qui Pontifex renunciatus, Haditanus V. dieius est. Haec fuit prima hujus operis editio. qua prodiisse videtur an. MCCLXXI.,

ut supra dictum est. Post annos multos. ca) secundis curis ornarum, &magnopere auctum, rursum hoc opus in lucem emisit; cui denique Ioannes Andreae magna additamenta secit, & Baldus etiam nonnihil adiecit. Mirum autem, quam magnis laudibus tota Iuris prudentum respublica olim hunc librum prosecuta sit. ad quem omnes quasi ad sontem accederent. quoties aliquid vel novum, vel dubium occurreret. γ) Ac serunt, Andream Siculum dicere consuevisse. s. libris omnibus Iurisprudentiae pereuntibus , optio claretur unius ab interitu servandi. Speculum Juris se ceteris ante habiturum. cc Quare Baldus sic eum librum omnibus. qui in soroversarentur, necessarium reputabat, ut ne censeri quidem inter Iurisperitos euiquam licere diceret . qui eo libro Careret. Hujus operis plurimas editiones habemus . Rarissima est illa, quae Bononiae pro diit anno MCCCCLXXIV. die quinta Ianuarii per ear tim virum Balthassarem de Azoguidis civem Bononiensem . ut ad calcem primi voluminis adnotatum est. Eam .vidimus in ditissima , ct ornatissima bibliotheca Monachoriam Montis Oliveti ad S Mi 'haelis in Busco prope Bononiam ; a nuper etiam illatam audio in bibliothecam publicam Bononiensem. Tribus magnis voluminibus totum opus Continetur, habetque Ioannis Andreae, &.Baldi auctaria suis quaeque locis inserta . Prodiit etiam Lugduni anno MDIV. cum additionibus Joannis Andreae. & Baldi. Alias editiones memorat Guillelmus Cave, quas hic recensere nihil attinet. Hoc opus in codicibus manu exaratis modo Deetitum iuris, modo Speetitum D diei ale . modo etiam opus pνacticae juris inscribitur . In codice Boclejano

IOI6. Summa Summarum appellatur.

Repertorium Iuris. Dubitavi as quando. num hic primus fuerit Guillelmi Dibrantis foetus literarius. Videbam enim, hunc librum ante cetera eius scripta recenseri in eius sepulcrali titulo; eumdemque alicubi citatum videram in Speculo Iuris. Sed ex eius prooemio seriptum constat post Speculum Iuris, nempe. post primam editionem. Itaque fieri potuit, ut in prooemio Repertorii inuris nominaret Speculum Iuris, uti fuerat primo editum . In Speculo autem Iuris secundae editionis citare potuit hoc suum Repertorium ,

cuius hic titulus est in codice Altempsano . nunc Vaticano: Alpha friesu Chri . Deipit Repertorium Mag. Guillelmi Duranti de iura Canonico Rev. in Chriso patri ae domino Alattheo Dei gratia S. Mariae in Porticu Card. Mag. Guillelmus Duranti Mi n. subdiaconus evellantis .e. Hujus libri plures editiones habemus. Editum est Francosurti anno Lugd iii Is I 6. . & Iss I. Sed praestat ceteris editionibus ea, quae prodiit Venetiis anno 1496.

Rationale Disinorum O larum. Ut in Speculo Iuris totam veluti iuris molim strictim ornateque collegit . sic in Rationali Divinorum ossiciorum, quae ad Ecclesiastica munera. & Divina ossicia pertinent, diligenter exponit. Atque hic liber non minus olim necessarius existimabatur rerum Ecclesiasticarum studiosis, quam Speculum Iuris iis, qui Iurisprudentiae studia sequebantur. Accusatur tamen, quod libros Ioannis Belethi expilaverit: d) sed levis

Cum S eestim Iuris serenio elidis,

Marai viam, or Μassam Trabariam rexerat o meis minit enim bullus praefecturae suae non semes ta

SEARCH

MENU NAVIGATION