De claris Archigymnasii Bononiensis professoribus a saeculo 11. usque ad saeculum 14. Tomi 1. Pars 1. 2. 1.1Maurus Sartius

발행: 1769년

분량: 569페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

pellatus . in ore hominum esse coepit, hic noster Abbas Antiquus diistus est. ut a recentiore illo secerneretur.

HΑbemus typis editam Abbatis Lecturam, commentaria scilicet in V. libros

Decretalium . quae non mcdiocriter laudantur ab antiquis canonum proseo foribus. Haec vidimus in eleganti codice Palatino Vaticano, ab in quorum fronte pictus exhibetur ex cathedra docens Abbas ipse, nigra cuculla indutus, & monachi in morem tonsus, assidentibus ad scamna scholaribus ex ore magistri pendentibus. Post autem in eodem codice sequuntur eius commentaria in Decretales Innocentii IU. cum hoc titulo: Incipiunt nova constitiationes Innocentii IV. Cum in multis juris . Cassus es munus 'exe. Sunt per titulos distributae . Primusti t. est de furi exeom . & habet tria capitula: Cum Medici. Quia indust tur . Romana. Ultimus titulus est de verbor. Ignis Habet cap. unicum: H niens. Ita pone casem. In Hi pania es quidam ordo , qui vocatur ordo Sau

cti Jacobi

Post licturam in Decretales communes. & Innocentii IV. . habentur in eodem codice ejusdem auctoris Dillincticures. cum hoc titulo: Incipitini Disitam nὰs Abbatis. Rubrica . Cirea flatura facta a capitulo ita distingue 'lae. Pergunt hae Distinctiones per aliquot titulos Decretalium De rescriptis. De elinctione eliciti potesate

2FGIDIUS FUSCA RARIUS.

I' Rimum . qui ex laicis hominibus Ius Canonicum in nostra Academia interis prctatus sit, AEgidium Fuscararium reperio . Genus illi praenobile tuit. &1umma auctoritas in civitate. Ac miror hunc Panci roto ita ignotum, ut, recitato cuiusdam Aigdii Bononientis nomine, qui saeculo XIII. medio floruerit. ει librum de Iudiciis. ut ipse opinabatur. deperditum scripserit, nihil de tam in sigili do 'tore addiderit. b) Fuit igitur ahgidius eκ Fusca rariis: quae gens jam tum censebatur inter praecipuas civitatis; ac multo magis post digidium claruit, fit viros illustres dedit. Est adhuc Bononiae Ecclesia ex eius gentis ninmine S. Mariae de Fusca rariis appellatae . ccb cui proximae erant aedes ejus familiae . nunc penitus extinctae. Rigidius patrem habuit Guillelmum , db qui anno M CXX. erat in Consilio. quod Crederitiae appellabant. ce) Hic fili uin alterum habuit Rotandum, Algidii fratrem. D Ab utroque gens Fuscararia propa tria est. Uxorem duxit iligiti ius pii mo Λ delasiam , cujus genus ignoro. g x ea Gilvanum, sive Galvaninum suscepit, qui annis multis ante patrem e Celsit. Eius mentionem reperio in Memorialibus Communis Bononiae ad annum MCCLXV . . & saepe alibi . sed Adesasia fatis cedente, Rigidius alteram uxorem duxit anno MCL LXXVIII. Contistam Thomae Tebaldi s liam, quae non multo post obiit nulla retusta sobole. hJ Tertiam denique admodum senex duxit

412쪽

xit an . MCCLXXXlI. Gisi tam . sive Ghi solam, Zoenis pepuli filiam, annos vix XlU. tiarain, ab lx qua Conradum genuit, b & AEgidium poli lismum. c)

Habuit & filium nothum, Gualter Onum nomine, qui anno Al CCLXXXVII. . petente agi clio, natalibus renitinus est Populi Bononiensis decreto, eique per- mssum, ut in bonis paternis succedere Pollet. perinde ac si legitimus esset. id Duxerat Gualteronus jam inde ab anno MCCLXVl I. Theodoram Viviani Tu-

sti clarissimi doctoris filiam; ceJ ex quo apparet, splendide S liberaliter edu.catum, ut in domo nobili. S divitiis atratienti 19

II. Auxerat a gidius paternas Opes S scholastico quaestu. S patrociniis causarum . & respondendo de iure ; eratque iam inde ab an. MCCLVIII. unus ex eorum numero, qui publice consulebantur a civitatis recto libus. g In schila autem, & soro annis multis ch) Cum summa ex illimatione vertatus est. Si dcum anno MCCLXXIX. per illuci tempus, in quon studiorυm inaugulatio in .cidere solebat , propter infirmitatem, inchoare lectionem Decretalium non posset, ne scholares dilaberentur, quos erudiendos sulae perat, Gartiae Hispano Decretorum do tori suas scholas in annum insequentem concellit ea lige, ut lucrum omne, quod ex usitatis scholarium collationibus fieri contigisset, ae a Lis portionibus inter se partirentur. ci) Cum autem pollea annis mυltis vixerit, non dubito, quin docendi munus, ob valetudinem intermissum . rescrepitrit. III. Quae autem eius peritia fuerit in causis desendendis, intelligi potest ex eo libro, quem scripsit ad instituendos potissimum causarum patronos, de quo postea dicemus. Et restant adhuC aliqua ejus responsa ει consulta . In gravissimis autem dii sensionibus de discordiis saepius .figidio datum esse adibitrium comperio. ad lites civium finiendas. εἰ firmandam pacem. Vel ipse Episcopus Bononiensis Octavianus Ubaldinus ad eius. & Dominici Poetae prudentissimi viri arbitrium detulit antiquam S acrem controversiam de decimis, quam habebat cum municipibus & incolis castri s. Petri . cl) Cum autem Pe. puli, & Algardi, duae praepotentes civitatis familiae . mutuis odiis diu inter se certassent . nec a caedibu S atroeibus faciis abstinuissent, magno totius civitatis metu tu periculo, digidius Fusca rarius delectus est, qui cum duobus aliis primatiis civibus arbitratu suo pacem inter eas familias componeret. Id ab eo

filiciter per Dictum est , & pacis conditionis scriptae ; inter quas id primo loco positum, ut uatim & in continenti pacis osculum partes s bi invicem prin

ta fit o drii Thomasini de Tebaidis dotem,

VII. . . . nomina tir Corradias pupilius sit. qnd.

res ex tertia parte. In mem. Com. BOM.

ea ride, quae infra adnotantur de a iiiii

Decretorum appellatum vitio in tabuli, Mouia- Itium S. Aelutis , quas indieavit Q. Motit. Sed

ca Statutinum Bonon. auia MCCLVIII. , in qua dieitur , lotigissimo tempore ἐκ eivitate uo, rahabi ι age. Dabimus bane Statutorum Rtiistea vi iuadnotatis ad Aronem Iiam ν taeeium. Sed perdiffleuis in ea uosus oretiriit ι se enim de illa videtur sermo habeνi , quali de p. reeνino bomine , non de ei . At . et ivm Fussea raratim ex familia

natum, certum O , quam qώνd maxime.

dii. Egidium in scholis ipsius da. Egidii pre.

413쪽

heant. tum ut duo matrimonia inter dissidentes familias celebrentur. Erant Augardorum principes Ciprianus, Guido. PePuἰoriam autem Romeus. & Zoen junior, vulgo dcngolus: utrique autem parti non minimus civium numerus pro amicitia, via affinitate conlimiebat. Latum est digidii laudum, ut appellant . quo pacis conditiones praescribit, III. Xal. Dec. an. MCCLXXXV. Cum autem pridie eius diei Egidio arbitrium datum est . inter suete plures Fratres Minores. & Praedicatores, quorum opera. Opinor, classidentium animis ingestam pacis cogitationem. Interfuere etiam Albertus Odosi eclus, Lambertinus de

Ram ponibus, Thomasinus Guidonis Ubaldini, legum doetores, Iulianus Cambii, qui nondum do toris insignia acceperat, aliique praeclari cives. Qua de re Imta cum altum identium lit apud Ghirardaccium. 6t Sigonium. Hilioriarum Bononiensium scriptores, eam propterea paulo copiolius exposui. ab IV. Rebus quoque publicis tractandis adhibitus est Argidius. saepe inter Sapientes adlestus . qui Magistratibus ordinariis praesto erant ad civitatem regendam. Est autem hoc honore functus annis praesertim MCCLXXXV. MCCLXXXVI. MCc LXXXVIII., quo tempore nihil maiori studio curatum est ab Sapientum collegio, quam ut qui ex Lamberta cciis ob civiles discordias expulsi moderatius se gelserant, redintegrata pace cum Ieremiensibus . in patriam redire possent . b Auctor etiam pacis tuisse videtur Agidius inter Rectores scho- Iarium . Alclebrandinum de Panico . in quem Rectores magnopere incitati erant, propterea quod nobilis scholaris Guarnerii de Bellonda famulum vulnerasse

dicebatur. c Ex quibus apparet. Rigidium pacis studiosissimum semper filisse. V. Finem vivendi secit Aigidius anno MCCLXXXIX cum testamentum eondidisset, d) quo tumulari se iustit apud Fratres Praedicatores, quibus aliqua

legata dedit . Fuerat eius Oidinis studiosis mus dum viveret; in eorum Ε clesia sacellum impensa sua construendum curaverat. S. Ioanni Baptistae dicatum. e Ac fuit deinceps Fusca raria gens Dommicanis admodum addicta , ex qua nonnulli in eum ordinem cooptati 1unt, inter quos percelebris est A gidius Fusea rarius Episcopus Mutinentis, Theologus insignis, qui Concilio Tribdentino non inglorius i mei fuit. VI. Celebratum est regidii sunus nova & insolita pompa. Cum enim Populi Boloniensis lege cautum esset, ne quo in funere. Praeterquam doctoium Iinris Civilis. ω militum. D coccinea vel iis cgb usurparetur; nova lege Populi

Bononiensis permissum est . ut idem honos haberetur Algidio Fusca rario. ac deinceps celetis doctoribus Decretorum, ob amplissima ejusdem agidii merita. ch VII. Extat adhuc eius sepulcrum in area prope Ecclesiam Fratrum Praedicatorum: opus splendide or magnifice exstructum, sed quod iamdiu aetatem 1ensit. Magna etiam eκ parte obseptum est haerentibus aedificiis, quae ibi postea exeitata sunt. Est in lepulcri fronte hic titulus inscriptus, qui partim . fugien tibus ob vetustatem lueris, vix legi potest, partim omnino deletus est.

MCCLXXXIX . IND. II. DIE IX. IAN. DE FUSCA

RARIs DECRETI MORTE QUIESCIT C DOCTOR HIC EGI Di Vs MORIBVs EXIMIUS C DUX VIA LUSTRATOR STUDII VER luUE REPERTOR CANONE FULCITVs MENTE QUIDEM SOLIDUS i CLUSIS CLEMENS UT SIS SIBI TESTIs

courat tam , eum , quem Gisela uxoν εα Dentre gerebat, qui post moraem patris uarus , de Uus nomine ditius es. Ea Mim Com. Bon.

414쪽

PROν Essostra. 3 3VIII. In consideranda totIus molis structura harebit mrtasse antiquitatis

studiosis investigator; in ea enim conspiciet arcum integrum ex marmore Graeco, rudibus anaglyphis insculptum, qui vetustatem multo maiorem prodit.& artificium non ejus aetatis. qua vixit AEgidius Fuscararius. Sunt in eo in sculptae, haud ignota priscorum Christianorum symbola, pavones, ac rosae, quali in antiquissimis EcclesiIs εr monumentis Christianorum cernuntur: ac nemo, istarum rerum non imperitissimus. hunc arcum negabit partem ibisse antiqui Ciborii. cc quod altare aliquod ex veteri more obtegeret. Id autem tanto magis oblervandum, quod perpaucae antiquitatum Christianarum reliquiae in ebvitate nostra supersunt, propter insignem architectorum audaciam . qui sacra haec antiquitatis monumenta, Propterea quod rudia sunt & inelegantia, ubique disjiciunt.

AEGIDII FUSCA RARII SCRIPTA.

Scripsit AEgidius de Ordine Judisiario; de quo opere ita Dipriva accius di,, Composuit pulchram Summam qualiter causa tam civilis. quam spiritum iis . ac etiam criminalis tractari, & finiri debeat. ει ponit formam libeI-- lorum , & inchoat a praesentatione rescriptorum. & dividitur in quinque

415쪽

, , partes. Incipit: In nomine Domini Jesu Chrisi ego AEgnitas de Fossarariis

,, civis Bononiensis decretorum do tor Ueet indignus , ad in aut iam quorum mri meorum Ichia trium , institatisvrm noet o/tim ad eatorum ca) Extat hic liber in Bibliotheca S. Emeram mi Rati, bonensi , manu exaratus, cum hoc titulo: Tmictaeus de ordine judiciario fecunduse eonytietudinem eisitatis Bono.

niae. b Eumdem viderat Cangius manu item exaratum in Bibliotheca Sangermanensi . inscriptum de Ordine iudieiario in foro erelina co. Vidit etiam alibi Oudinus, ut observat Fabricius in Bibliotheca . Denique eum vidi in codice Bibliotheaeae C senatis Fratrum Minorum cum hoc titulo: Egidii F eararii de ordine iudiciario. At in codice Vaticano hunc habet titulum: De moribus , Ilae exoriatis adsoeatorum feeundum MDidium . In quo exordia causarum ponit, quae advocatus habere debet coram Pontifice, Cardinalibus, Episcopis, aliisque Praelatis, Imperatore &c. Scribebat autem hunc librum Argidius anno MCCLX. . ut ipse indicat . ubi de constitutione procuratoris, ut observat diligentissimus Uiplovataccius. γ Scripsit etiam commenta ita in libros Decretalium, quae commemorat Ioannes Andreae, ce) qui cloetorem sui temporis sine comparatione maiorem a P. pellat. cfj Proficit autem ex eius scriptis non sbium Ioannes Andreae . sed magis etiam Guillelmus Durantis, qui multa ex Agidio corrasit. & in suum Speculum juris ingessit; quamquam eum alicubi reprehendit S carpit. Sed egregie defensus est a Ioanne Andreae, cujus aetas puerilis in ex. tremos agidii annos incidit. g In catalogo librorum , qui prostabant apud Stationarios Universitatis Bononien. sis, adnotatur Libellus M. AEgidii; nec dubito, quin idem si liber, qui alias de Ordine iudieiario inici ibi consueverat. Est pariter in catalogo librorum . qui fueram Cervolii Accursii , liber cum hoc titulo: Diversitates Domino, iam magistri PDidii. hJ Itemque in Bibliotheca regia Parisiiensi codex membranaceus inter juridicos recensetur, cum hoc titulo: I bel- Ius rati erum mag. 'idii. Sed utrumque Opus tribuendum videtur ManRigidio cuidam longe antiquiori, de quo diximus inter Iuris Civilis pro.

se stares.

Sed quid est . quod Alidosus. praeter librum iudiciorum. & commentaria in Decretales. AEgidium sol psisse dicit librum de Officio tabellionum . necnon quaestiones plures a Guidone Baylio, Ioanne Andreae, de Alberico. aliisque I1udatas Haec mihi prorsus ignota fateor.

AZO LAMBERT ACCIUS.

INGustum diu fuit apud nostrates Lamberlacciorum nomen, quod primum 1,miliae. moκ Dictionis suit. Cum enim aliquandiu Lamber taccii fuerint principes Ghibellinorum civitatis nostrae. progresia temporis factum est, ut quotquot Ghi belli natum partium essent, Lamberlaccii dicerentur. Ita Ieremiensis appellati sunt, qui Guelphorum partes sequibantur, quod aliquando Iere-mienses Guelphorum principes fuerant. Sed Lambeii accia gens & antiquissima fuit. & nobilitatis eximiae. Bonifacius Guidonis Gui: gardi Lamberlaccii filius

annoctori sui temporis sne eomparatione majori ,& qui eum iuvit in hoc opere, Pur quum Pri

416쪽

Pstoprsso REI 3 3 anno MCCXVIII. alter suit ex Bononiensium ducibus, qui Cruce accepta ad bellum sacrum prose eti sunt. Ab hoc videtur Lamber tacciorum initium, nomenque cepille. ab Filios habuit Fabrum, & Thomam, sive, ut dicere ama.

bant. Thoma linum. Ac Fabrum laudat Dantes Aligherius, ut bellicae virtutis,& liberalitatis commendatione aetate illa claris limum. D) Εκ eo natus est castellanus , qui erat Lamberlacciae ηentis caput, cum bellum civile inter Lam. bertaccios. & Ieremi enses erupit; sed Lamberlaccia gens tunc amplius non erati actionis princeps. Erat tunc universae factionis caput & princeps Castellanus de Aiadalo. c) vir luenuus, & magni animi, qui Romanorum Senator suura ζΛlexandro IV. Pontifice. II. In tam bellicosa domo natus est Am, Thomasini filius. Bonifacii ne pos . qui alia studia secutus est, ac ceteri ex ea gente: literas enim coluit, & in Clerum cooptatus est. Itaque Canonicatum in Ecclilia Bononiensi obtinuit, lacloistor Decretorum creatus, Ius Canonicum in scholis nostris professus est , di in foro etiam patrocinandis causis vacavit. d) Floruit antequam Lamber tac-ciorum , & Jeremiensium simultates in apertum bellum eruperint; quo tempore

Permagnus erat exterorum affluxus ad Academiam nostram: nuit quam enim

fuerat meliori loco res Bononientium & publica. & literaria; ut non semel

dictum est. Fuisse autem videntur in Amnis disciplina Hispani plures, se) in

quorum numero Petrum Arnaldi Clericum Regis Castellae, natum ex illustrisue mina Maria Gerundensi, reperio. f)III. Praeter Canonicatum Bononiensem. obtinuit Ago Sacerdotium S. Mariae de Farneto in agro Bononiensi. gJ quod absens administravit , permissu, ut a bitror, Romanorum Pontificum; qui hac indulgentia uti facile so Iebant in Iuris Canonici professis res. Anno MCCLVIII. nondum doctoris infignia acceperat; sed lege tamen in consilio civitatis lata dignus habitus cst . qui de re publica . ubi opus esset, consuleretur. ch) Insequenti anno magistrum, ci doctorem Decretorum a) MCCXX. die VIII. septemb. apita D, Aia. MCCl .XXL die X P . exeunt. miatam. Diu Bonifacius Gili doliis Guietardi & Octob. I n. Aao de l ambe, taec iis dcct. decret. dii. Barusiadii ius Capitanei Uriicesignatorum fuit coi, sessus te recepit se a dia. At dirotae de dic. gro f. p. 438. R. supra in E .rto odo . Mediolano dati te & solvente 'ice dili Potitii bin uuando ita Bologita uit Fabro si res. de Virio, & drii Iohatinis archrisiaconi Pol

Iite suit nobilis miles de l.ambertaceiis de no 2 ICCLXIX. as Ricc Alli. ia M. moriat. Bononia, vir sapietas & magni consilii . QuasIo com . Bouo .s raelii na, idest, retrascitur; quasi dicat, tar. Aia. MCCLXIX. die . . . . Dii. petrias de . Ia Bola 'na , qLiae est nidus Philosophoriim, Arnaldi scholaris Bonon. clericus diri Regis C ta mater Legum, omniumque bonorum serti- sialle sit. dne Marte de Girundi ρ, omitast DLlis, humanitatis piissima nutrix. Apus Murae. veνe drio Berengario de Flumano canori. Udi AntiqMe. tialis. Mel. xvi G. I. inti aio . gullei . XLV. libr. Bonon. μιν bre dAo AZ cὶ Sed demum illi de parte Lamberiac- ne doctore decretorum causa uiadii. Iebus asci oriam, quorum caput Ec dux erat Dominus suaeνunt dia. I odomenus caia n. Giriindenia diti Caliellanus de Andalo, concordaverunt eum Ratiriundus Sti Tholosan. dn. Garsia Frenan-Forolivientibus , dic ii romiseruiit se iuuare ad di. Mag. Martinua Gai Ge. dn. Martinus deiti vicem. Petrus Canti neu. in CNou. Q. At ID Casscda . dii. Rodericus Joantiis . clii. Galv remi usum rixeims fuere Albe νtus Caeciaue mi- nus Castellanus. ει memor. cim. Bonomeus, m Henerieus Uus stius g ut eonflat ex aetii ig) Αn. MC LXX. die .... I n. Aro de anno mccxc. ia Cuνia Alesiolaneus pro eoa- Lamber aliis canon. Bonere decret. doctor r retiaris Guttielmo de Pasteria Diudieiis , sese , ut e or ecclesie S. Matie de Farneto de Catalicio die baut , Nyruat is contra Bououis es , ob inju- ultra Idicem &c. Ex memor. Com. Bonon. riat , quas anno MCCLXX R. pertulerat , cum th in Stattitis Cloit. Box. au. MCLVIII. praeruνam MilouIensem exeν ret. Ea damus in editis, R. m. de Ivνam. Iudicum , e verba leg A nutire. Gbib. Iι me quidem partis eaput Aaro- turr Nullus possit ei se iudex Corri munis, Nec nivm Lambertacetum vultu sta uriti Ied hujus bo- vocari ad aliquod consilium dandum , niti si in mi uis nomea , neque ia aetis publicis , nique tu duerit quinque antiis in legibus, di fuerit inpat torum contrai libur, ni que , quos pluris es, matricula iudicum, dc ipse sit civi . . . . . in a viis proscripto um ac ν eligatorum partis silvo si iod Mag. Egidius de F scarariis, qui Lari tiνraeci .e , neque tu eb onteis aut monumem longiis mo tern pore habitavit in Bononia, pos-ris ei ροι patia, ante Ioannis Gara ii Ieripta , us si habere diu pro eonsiliis. Idem dicitur ob plavi ιnias reperi ιur, ut animadvertit Q. Mout. servari in eno Blaudet tuo em Matelli Ric,

417쪽

torum appellatum reperio. a) Habitavit in via S. Mamae in hospitio condu.i ctitio; b, neque enim videtur, in paternis aeuibus, quae vacare armors m stre. pitu non poterant, de quietem suis studiis. Ea locum idoneum erudiendis schilaribus habere potuisse. Sed anno MCCLXXIV. Lamberlacci is cum omni eo. rum factione expuliis. Azoni quoque solum vertendum fuit. ccb Uerum qua- driennio post, redintegrata pace nudio Nicolai ul. Pontificis, cum ceteris Lam- , herlacciis restitutus est. Et quamquam paulo post sopita odia recruduerint, & ': Lamberlaccii iterum ex urbe ejecti sint. Agoni tamen aliquandiu permissum est, ut in civitate remaneret. Anno certe MCCLXXXI. Bononiae erat, ut ex tabulis publicis manife1ium est. cd Erat tunc quidem odiosissimum Lambertac. i ciorum nomen in civitate nostra ; ut nefas quidem esset de illis in patriam revocandis Cum populo agere. Sed hoc ad universam factionem pertinebat. Uerum familia ipsa Iamberlacciorum nulla peculiari invidia laborabat. Eo factum est, ut post aliquot annos Castellani filii. Ακolinus, Se Covrutius , non solum an patriam recepti sint. & Populi Bononiensis decreto inter Ieremienses cens- ti; sed ne avitum quidem Lamberlacciorum agnomen abiecerint. eb Haec anno MCCXCVII. ge ita sunt: ac deinceps Lamberlaccia gens cum illis, qui civitatem regebant, honores Capessivit, ac magistratus gessit, fὶ quoad anno MCD X. prorsus extincta est. Joanne Azotini pronepote humanis exempto. in Atque hinc manifeste apparet, Lain viaccium nomen, quod factionis odiolasse simum erat, familiae nullam propriam habuiste invidiam. h)IU. Agoni igitur, quamvis ellet eκ gente Lambeii accia. quae factioni illi nomen dederat, facilis fati in patriam reditus: sed tamen, novis turbis exortis, rursum e civitate excedere debuit. Mittitima vero ejus poena fuit, quippetantum relegatus . sive, ut aiobant, ad confinia ire jussus. Vixisse videtur ad annum usque MCCLXXXIX. . quo anno compertum est Canonicatum Ecclesae Bononiensis, quem ipse obtinebat, vacasIe. i) Extabant olim duo illustria eius Pietatis monumenta : alterum in principe civitatis Basilica, ubi Sacerdotium imsituit, quod Capellania dui rizonis diu postea nuncupatum est; h) alterum in Eccletia s. Mariae ad Pontem maiorem extra civitatem, quam ipse pro Sanctimonialibus S. Andreae sua impensa construendam curaverat . clo Huic parthenoni, cujus

ipse

418쪽

ipse fundator fuisse videtur. multa etiam tribuerat anno MCCLXX., & supremis tabulis quingentas libras Bonon. Iegavit, quo agri pro iisdem Sanctimonii libus emeremur. ca Ejus haereditas magnis litibus clivexata est, quae anno de mum M CCXCVII. sunt compolitae. b) Agoni duo fratres fuere. Petrus Ric. cius. Et Fabruccius; ac postremus iste videtur is esse, qui inter antiqui

res Italicae POesis cultores recensetur. V. Scriptu Ago quaestiones aliquot in Iure Canonico, quas vidit Ioannes Andreae. ob Atque hinc ortus est error illorum , qui Amnem nobilissimum legum interpretem . qui multo ante hanc aetatem vixerat, fic Canonicum Bois noniensem fuisse, & 1ub extremum vitae suae tempus Iuli Canonico interpretando vacasse dixerunt; quem in errorem elapsit non esse tu, si de Agone Lamberistaecio ad eorum cognitionem Pervenisset. e) sed exteris scriptoribus rerum nostrarum imperitis danda est venia. Alidolius ipse, qui Agonem hunc nostrum Probe noverat . praeter eum tamen. εἰ magnum AZonem legum inte)pretem, Agonem alterum inducit . utroque antiquiorem, quem suisse dicit Ecclesiae Bononiensis Canonicum. & quaestiones aliquot scripssse a Ioanne Andreae laudatas. Illum vixisse dicit anno MCLXXII l. f) At nondum erat more receptum eo saeculo disputationes eiusmodi perscribere. Is vero, qui, Canonicus Bono. nienss cum esset, di Canonum professor, quaestiones reliquit a Joanne Audieae

laudatas, Ago hic Lambert accius sine dubio fuit. X LUI.

JOANNES

E Gem Ecelesta Canonicus. VΕtustissima est in nostra civitate Ecclesia S. Mariae Majoris, quam olim obtinuere Moniales ordinis S. Benedicti. ino Eas inde removit Octavia.

nus Ubaldinus Archidiaconus, & administrator Ecclesiae Bononiensis. is, qui postea Cardinalia fuit, & multis legationibus functus est, in Historia sui tem. Poris, ambigua tamen fama, notissimus. Monialium loco Octavianus collegium Canonicorum instituit: cui collegio qui primus praefuit. Magister Ioannes fuit, Canonum professor, ut existimo; vir tamen aliunde ignotus. Innocentius IV., Octaviani Ubaldini amicissimus . hanc Canonicorum ad S. Mariae Majoris inlli. tutionem ratam habuit. datis ea de re literis, quas autographas vidimus in eius Ecclesiae archivo. permittente humanissimo viro, & multa eruditione spectando. Ioanne Iacobo Λ madet eiusdem Ecclesiae Canonico. Datae sunt hae Innocentii literae Λnagniae II. Kal. Aug. anno L. idest anno MCCXLIII. II. Vi.

In sua disputatioue tenuit archipresbyterum , a Monte attributa es. qui exco:mniaurcavit canonicum suurn , quia

419쪽

II. Uixit inter primos ejusdem Ecelesiae canonicos Mag. Ventura, cuius mentio est in eiusdem archivi tabulis ad annum MCCXLIX. Hunc etiam credibile est Canonum potius, quam alterius iacultatis, piosellorem tuisse, hominem scilicet Ecclisiae servitio addictum . Hic anno adhuc ML CLXXXVI. in vivis erat, quo anno testamentum condidit, ut liquet ex Memorialibus Communis Bolaoniae eJus anni.

XLVII.

JACOBUS BONA COS A.

JAcobus Alberti Bona cois filius ca) Jus Pontificium per idem tempus in no

stris scholis interpretatus est. Videtur autem Decretalibus exponendis dedisse operam: quamvis enim Decretorum doctor passim dicatur in plurimis. quae de eo sunt, monumentis . aliquando tamen doctorem Decretalium appellatum reperio. b Canonicatum in Eceles a Bononiens diu obtinuit; & collige idis decimis in sublidium belli sacri quandoque deputatus est. c) Anno MCCLXVI. cum Sinigardo Archipresbyteio, di aliis Canonicis subscripsit consitutioni ab Octaviano Episcopo lara ad cohibendam scholarium Clericorum licentiam, quam in Appendice damus. Gessit etiam extremis vitae suae temporibus praeciarum munus Auditoris contradictarum. d quo sungi solebant viri scientia Iuris Canonici insgnes apud Romanum Pontificem. Extat ejus consilium cum Francisco Arcurlio de facultatibus Inquisitorum haereticae pravitatis. te Obiit an. MCCLXXIX., f) cum Sacerdotium in Ecelesia Bononiensium principe, in qua iple Canonicarum obtinebat, ex suis facultatibus fundasset. g Curatorem testamenti sui delegerat Opiκonem Episcopum Patmensem, cujus nomine haereditas adita est anno MCCLXXIX. mense Decembri: ejus rei monumenta duo in Appendicem reiecimus. h) Describitur in iis Iacobi supellex . quam ipse vivens deposuerat, cum aliqua pecuniae summa, partim apud Virgines S. Mariae Novae . partim apud Fratres Humiliatos. oui ad Ecelesiam S. Iacobi de Sapina haud multis ante annis, recedentibus inde Eremitanis . habitare coeperant. Hinc licet co iiicere, Iacobum ad Romanam curiam vocatum, ut Amei totis contradictarum munus apud Nicolaum III. Pontificem gereret. Post breve admotum tempus supremum obiisse alem. Is certe testamentum fecerat anno MCCLXXVIII. fortaste hac ipsa de causa, quod longum iter erat suscepturus. Cum enim per ea tempora vix sine periculo privatis hominibus iter facere lici ret, solebant plerique , praesertim ditiores homines, antequam viae se traderent testamentum condere. Augetur haec Coniectura ex eo, quod post Jacobi mortem compertum est, eius domesticam supellcctilem depositam eo vivente fuisse apud Moniales S. Mariae Novae, fit Fratres Humiliatos; quod indicio est, Iacobum Bononiae extremum diem non obiisse. Si enim in hac civitate ad

O MCCLXx IX. die XVII. Octob. Cum

Veneri Pater I . Octavianus Bonon. Episcinpias oce. prebendam seu calioniam quam Olim Mag. Iaco nas in Bonometis Ecclesa obtinebat Diio Utaldino Maidionario Bonori. dux rit eoi lareiad.im Sc. Ex Mem. Com. Bon.

420쪽

ad extremum usque spiritum moram duxisset, non erat, cur supellectilem suam apud alios deponeret, II. In eius schola eruditus videtur Hugo sinus de Monteranico. a) vir non incelebris in Historia Bononiensi: ex gente Ubaldina fuit, diuque vices locumque Archidiaconi Bononiensis tenuit , cuius praecipua erat in laholis Bononientibus auctoritas. Elt hic dubio procul Iacobus ille doctor Decreto tum , qui reprehenditur a Guillelmo Durantis in Speculo. h) quod vellem scissam,

hoc est, ut interpretor, antrorsum a Pertam, nec Circum quaque Clausam . Coinradecorum, gestaret. Reliquit quastiones aliquot, quatum mentionem facit non semel Ioannes Andreae: ccb videtur autem magnum tibi nomen in Iure Cano. nico secisse , ex quo etiam appellationem iuristit ; ulso enim Jacobum de Ca-

nisa dictum reperio. OXLVIII.

PETRUS CAPRETIUS LAMBERTINUS.

LAmbertinae genti tantum nuper laudis accessit Pontificatu Benedicti XIV.

ut, quamquam cetera deessent, hoc illi latis esse pollet ad gloriam . Sed erat illa jam inde ab antiquissimis tempotibus eximiae nobilitatis insignibus spectanda ; ut nulla sit ex clarissimis civitatis nostrae familiis, quam hoc laudis genere non aequare Pollit, aut vincere . Ex ea natus e it Petrus Capretius. . qui Bononiae claruit decurrente saeculo XIII. e) Videtur autem Capretius de patieappellatus, qui suit Hugolinus Lambertinus. Capretius sve Capretiis vulgo dictus: is, qui cum aliis pari nobilitate viris ordinem Militum S. Maiiae in ilituit, D ab Uibano IV. an. M CLXI. approbatum g Est hic Oido Fratium Gaudentium, vel ipso nomine celebris, de quo multa Ghiraidaccius in Ilistoria BDoniensi. Ioannes Villanus, aliique scriptores. h Sed Petrus ad generis claritatem literarum ornamentum adjecit. & Clericali militiae adscriptus est. i)Professus est Ius Pontificium , iuvenis admodum Canonicatum obtinuit in Ecclesia Bononiensi. Eidem anno MCCLVII. Alexander IV. P. M. Canonicatum in Ecclesia Patracensi contulit, eum, quem primo vacare contigisset: qua de re sunt Λlexandri Pontificis literae Viterbio datae VI. Tal. Aug. Λc pater

a An. MCCLXXX. die ... D. Bona insa stater qi . Jacobi canon. Borion. reci. pit a dia. Hugolino de Monte Eanieci libr. XXX. eique r itituit ut miri par decretalium quas pignori obligaverat ipsi mag. Jacobo ra Ne m. ibi Non sericea textura variatam , ut Gui. lo de Sugaria Mittinae legum proselsor , non si tam , iit Iacobus decretorum doctor Bon Ni ut sis. Someri. tiri de ad eat. eὶ Dispistavit lacotrus emonteus Bon niensis, an pulsata modum campana, lusera praedicta, pollirit UX. qui convenerunt, electioilem facere. μνέα c. ia tit. de GElione. Rursui: Tenuit Iacobus Bonon. eanonicus instra disputatione quod acquisita intuitu eccle. sae, erunt ipsius ecclesiae. Io. Andri in Ieatum c. relitios . tit. de ree utar.

Cor Minus qnd. vitalis promittit Mag. Jacobo de Canonica se tacturuin quod Christiana eius filia scribet ipsi Deeretales hcc. pretio libr. XXIV. Bonon. Ex Ar mori Com. Bouon. Αti. M CLXXXV l. Dim Bonacosa frater quondam Mag. Iacobi de Canonica. GLco rari Is mons ejur nomen essνtur in antrisquI3 e is , tibi Petrus capνetius . capreous , C pν eius , Cainietur dicituν: non tamen confutaen. dus eum Petro Cabrioti, qui eorim t. mpore, is ipse Cainnieus fuit S. Petri , ex xobili ca leniorum ouere. Vid Alisos in canon. Ecel. Bou. p. ao. s, Eodem anno MCCLXI. composita& ordinata fuit regula militum B. M. virginis Per honorabilem virum dia. Loterengum de Binrionia, qui Prior extitit Et Praelatus inter eos,& dii. Gr montem, & dri. Hugolinum C Wretum de Bononia dce. Ea me inorial. Potest. Ragicae. apud Muνat. νια Itat. Seripi. To. VIII.

h Vide quae Iupra adnotata fuat In B

SEARCH

MENU NAVIGATION