장음표시 사용
441쪽
levis est haec querela; ipse enim ingenue fatetur, se aliorum Iaboribus prc
fecisse. Ait enim, se illud opus tam ex diveresis aliorum libellis, commen- rariis , more melimeantis apis, quam ex iis . Τυα ,ibi aeisina gratia propina-νit, fruc uose collegisse, hanc doctrinam interno fluentem nectare νelut
fastim mellis in disinis O iis neculari volentibus ais o fi ustum m idio propinesse. Ita praeclarum opus concludit Guillelmus; quod saepissime typis
excusum est . ut hinc etiam appareat, quanto olim in pretio suerit. Ac fortasse nullus est liber, si sacros codices excipias . qui ante saeculum XIV. tam saepe impressias sit: ex quo intelligimus. quod hominum judicium de eo libro per plura saecula fuerit. Omnium rarissima est editio facta Moguntiae anno I 439. . cuius olim exemplar vidi apud Canonicos Ecclesae Nucerinae in Umbria. Prodiit rursum Rtitling. anno I 473. Henetras I 8s. Argent. I 486. Basleae 1488. Nor Metae I p3. Alibi postea saepissime. Lugduni anus Is I 6. rues r. Rationale divino tim O sertim editum est cum Speculo, & Repertorio . Innumeri codices mssi hunc Durantis librum habent in bibliothecis paulo instructioribus; qui etiam in Gallicam linguam versus est iussu Caroli V. Francorum Regis. Le Rational de I ' o e dii in de Guillatime Du.randi, miseen Franeois par Ban Golein Carme, par orure si Rot Charies κIta recensetur inter Codices Biblioth. Reg. Pari L n. 68 o. Ponti ale. Hunc librum a Guillelmo scriptum constat ex eo versu eius epitaphii : Et Speeulum Iuris. Patrum quoque Pontifeale: de quo libro ita se libit Augustinus Patritius Episcopus Plentinus in prooemio sui Ponti scalis: De. tinuit me Guillielmi Duranti 'scopi Mimate is auctoritas, qui post ealem
librum, quo maxime utuntur anti ites, edidit. ἀν Hane multa doctrina. sum.
moque ingemo praditus, inter δει faeculi pontimeti iuris proessiores clarissimus, qui speculum iuris . Rationale divinorum Odiciorum , plerasue alia dissemri sirit sit. Est hoc, ni fallor, Pontificale Romanum . cuius mentio est in Clementina unici de iureiurando; quod quidem non primo compositum est a Guillelmo nostro. sed ex antiquiore larmatum. S ad sui temporis
In fae o auctum Lugdunense Conesitam sub Gregorio X. Commentarius. Nemo melius interpretari poterat Constitutiones in Concilio Lugdunensi a Gregorio X. editas, quam Guillelmus Durantis. qui non solum Concilio intersuit, sed Pontificem iptiam in iis constitutionibus scribendis adiuvit,
eique auctor fuit, ut aliquas earum promulgaret. a Hunc porro doctum di eruditum Commentarium cum blattis & tineis pugnantem Simon Maiolus. vir emunctae naris, multisque eruditissimis scriptis clarus, qui postea Vulturanensis Episcopus fuit, cum repetisset, novis adnotationibus ab se illustratum . Fani in patria sua edendum curavit, praemissa Durantis vita, quam ex ejus libris. & Diplovataccii insgni opere de claris legum doet Tibus . quo nos quoque usi sumus, magna ex parte accepit. Scite autem animadvertit Simon Majolus. accidisse huic Durantis Commentario in Consi tutiones Gregorii X. id, quod acciderat plerisque omnibus nostrorum doctorum Commentariis in antiquas collectiones Decretalium , qui postquam antiquae illae Decretales in Gregorii IX. collectionem migrarunt. paulatim negligi. & iacere coeperunt. Ita postquam Gregorii X. Consti. tutiones in Sextum Decretalium receptae sunt; Durantis glossae. & si quae fuerunt aliorum interpretum. & do torum, manibus paulatim exciderunt. Sed tamen Ioannes Andreae, & ceteri. qui Sextum Decretalium librum interpretati sunt, plurima ex his Durantis glossis acceperunt. & quidem Plerumque suppretio auctoris nomine, ut Ma)olus observat. Editus est hic Durantis liber Fani anno Is69. ex pervetusto eodice . quem MajOlus repe rit in bibliotheca Thomae Diplova taceti, ut ipse narrat in Historia tintius orbis, centuria XIlI. cap. λXI. Etiam
442쪽
PROPEssOREs. 399 Etiam Nicolai III. Constitutiones aliquas ab eo expositas discimus ex Mus epitaphio , in quo legimus: Grogo ιi deni. Nieolai sita perenni Glossa disuuit. '. . . Sed has Durantis glossas. nullibi vidimus.
Ermiarium .glusarum textuum iuris Canoniai sub eius nomine habemus t Ppis editum Parisiis anno Is I9. Scripsit item in Decretales Gregorii IX. Gratiani Decretum; glossas nimirum more veterum doctorum, quaS vel peri ille, vel adhuc tineas pascere
statuta etiam edidit, legesque non solum pro Civili. sid etiam pro Eccles astico regimine civitatum provinciae Patii monii, quo . tempore ei Praeerat, ut supra diximus; idque indicare videtur versiculus ille in ejus inscriptio. ne sepulcrali , Insruxit elertim scriptis , momitque saltitἰs-Λddit Panci rolus. Speculatorem edidisse Spe lum I.egatorum, egreg um opus, in quo de eorum officio, & potestate latius dii putavit; aitque, i e librum illum nondum impressum in manibus habuit se. Sed revera impretnix est hic Durantis liber. non quidem seorsim . ut in Panciroli manus. incidit, sed insertus Speculo Iuris tit. de Legatis. In prima editione Speculi. aucstor ipse dixerat . se scribere Speculum Legatorum . quod postea in Speculum ipsum intulit, cum illud opus magnor re auctum emisit in publicum. a Sed librum hunc, ut primum ab auetore ipso editus est . N a ranci roto visus, ego quoque nuper vidi in Codice Altempsion o, nunc Vaticano. Erat Codex notatus T. II. 3. nunc n. 7. Auistor hunc librum inscriptit Latino Cardinali Ostienti: sc enim incipit: εRὰνerendo in Christo patri. o frι. Latino Dei gratia o Hem Vellμυρα epo se licae Sedis trato Guili Iniis Durandi homini Pp. capellantis decretortim professor humillimus reveνetitiam debι tam 'e' i 'otam. '. Super Legatorum Sedis Aposolieae potestate diserstatem eortorum disersitos δε-quitur animorum: periti etenim Iuris tuter in ab inmieem dissiluentes parta
si per hoc incuti fiant 'ci diser . . L.
MArsilii Mantighellii Bononiensis primum mihi memoria occurrit ad annum MCCLXIII. in tabulis, quas vidi in archivo Fratrum Minorum ad Divi Francisci. In iis dicitur notarius tantum; neque praeter fas est; ut idem ex notario fastus esset Decretorum doetor , qualem postea suisse Marsi. lium Mantighellium novimus. Sic etiam Fridericum de Scalis . Galvanum de Allegralcore, & plures sequentibus temporibus logum, & canonum professores. antequam doctores Crearentur. Notarios fuisse constat. Quidquid ea de re sit. non infimum locum tenuit Mars lius Mantighellius inter possesbres Iuris Pontificii in Academia nostra sub finem saeculi XIII. Alidosius eum dicit Marini filium ex Ceretolo agri Bononiensis fundo; eumque memorat ad annum
MCCLX. G Sed neque Marini filius fuit c Mannum enim Marsilii patrem
suisse. ex pluribus antiquis tabulis constat a Cl. Montio visis; neque ullis ex monumentis oriundum a Ceretolo fuisse accepimus. Habuit & alterum filium Mannus, Marsilii fratrem natu maiorem, nomine MantigheIlum, ex primis Medicinae professoribus, qui in Academia nostra doctoris titulo insignes fuerunt.
443쪽
Sed quadriennio post & doctorem Decretorum creatum sui se, manifestum est ,& uxorem duxisse. ab Post autem tape ejus nomen occurrit inter Canonum prinfessores; atque illud praecipue de illo observatum est, in causas Ecclesiasticis, &negotiis ad Episcopatum Bono tr. pertinentibus assidue vcrsatum esse; quod tabulae eorum temporum o itendunt. Illud in primis meanotatu dignum, quod anno MCCLXXIX. interfuit scribendis legibus ab Epi1 copo Bononiensi latis pro Communi castri Ungolae, quod castrum ad Ecclesiam Bononiensem pertinebat. Λnno MCCXCVII. cum aliis doctoribus tunc temporis in schola Iegentibus vacationem a militia obtinuit, primusque inter Decretorum professores appella. tur; quod aetatis praerogativa iactum puto. ccb Eum habuit magistrum in Iure canonico Ioannes Andreae, qui saepe Dominum suum appellat. & cum lain is praefatione nominat. d) Reliquit autem plures quaestiones, quas pro more temporis in scholis agitaverat, quas vidit Diplovata ccius. Vidi. inquit, quasliomissius. Incipiunt quaestiones D. Marshi decretorum doctoris. Quaestio totis es:
Ut tim compaternitas con rahatur Alia etiam Marsilium scripsisse dicit Di. plovat accius. quae tamen non indieat. Aliquae porro ex eius quaestionibus, quas Diplovat acrius memorat, habentur Crienae in ciniice rast bibliothecae Fratrum Minorum, ce) atque in primis illa: Utrum contraternitas contrahatur per pro mratorem: quae Etiam quae lito a Ioanne findreae agitata refertur in Mercurialibus ad rubri de eosnatione spirituali. III. Non minimam suisse eius a uictoritatem inter Academiae nostrae prosesb. res, conjicere Possumus eκ eo, quod Orto distidio inter scholares Ultra montanos ob R-ctoris electionem, cum aliter inter dissidentes convenire non posset, quod alii Guillelmum de Monasterio Canonicum Rementem. alii Beliramen quemdam elegissent, ambitrium ea de re a scholaribus datum est Bernardino Mediceo iudici,
& asseiso i Hugo lini Rubei capitanei Populi Bononiensis, Paci de Pacibus Legum.& Mai filio Mantighellio Decretorum doctoiibtis. Haec anno MCCLXXXI.
gesta sunt, cum jamdiu Marsilius inter prolestores celebraretur. Sed etiam antequam dolior creatus esset, & Magistri solum appellatione gauderet, arbiter electus est eum Hugo lino Zam boni Legum doctore, S Iacobo de Canonica do. e ore Decretorum, in controversia quadam, quae inter. duos Ecclesiasticos viros
IV. Obiit Marsilius vel anno ipso MCCC., vel non multo ante , h) aut post. Februario certe anni MCCCI. jam fato cesserat. Id ostendunt plures contractuum' tabulae per illud tempus scriptae; quibus Joannes Marsilii filius & haeres foenori dat scholaribus pecunias. ib Fuit autem & Joannes ipse Canonum prosetar.
νir excolenda memoriae , ac doctor excenenti mus post mortem appellatus: 1ed Venetiis aetatem egisse videtur, ubi anno MCCCXLII. testamentum condidit.
ac Philippum eκ Alberto filio praemortuo nepotem haeredem instituit. γ) Ne.
dicti drii Marsilii sive partis illius di cujusdam alterius debiti LXX II. libr. Borioli quod
d Per hane liter in tenebat Dia1nituism x, Marii litis ii omine, quod Paroclitani vel Popultu post de re praescribere poterant ius praesentandu in Par itali . M. Auari as C. quaeν lam. de electisve. auxilio quam disivitavit Dominus meus Drius Martii rus II. in reg. in argumentum, is alibi pruries .ie) Ext. in eod. memMaa. bimoth. Fr. Mim 'sisti, ra quo Io. Avare , Hiora. tuque pla ium
444쪽
. gorque sortasse ab eodem quaestus genere abhorruerat Marsilius ipse, cum in vivis
ageret; cui, cum decessit. Mag. Ioarines de Fc da Teutonicus. E. Otto Dux BrunsMicensis, scholares Bononienses, quatuor Et quingentas libras bono n. detebant mutuo ab eo acceptas. ca) Atque Joanirem illum de Funda. si ita ligendum eit. plerumque enim in his scholarium peregrinis nominibos scribendis tu piter a Notariis nostris erratum est, S Oitorum Brunsinicentium Duci m Mai si. iii ipsius auditores fuisse. verisimillimum est: suis enim fere scholaribus piosesi seres pecuniam committebant. Fuisse etiam opinor inter ejus Rholares Tanum Frescobaldum. & Ioannem de Caicina, qui in ejus schola eruditi. in eadem
docere coeperint Martilio ipso adhuc vivente : b) siquidem post eius obitum disceptatum est inter eos, utri pertinere deberet ea schola , in qua M.trsilius, dum viveret. legere solebat. Sed clarissimus omnium. quos in Iure Canoni-Co erudierit, Ioannes Andreae procul dubio tuit, qui magistrum Io go intervallo superavit, & principatum inter pro1 1sores sui temporis obtinuit. Hic saepe Marsilium Mantighellium Dominum cum appellat co): nec audiendus est Diplovataccius, qui alicubi pro Marsilio Palmerium legit, mendolo, ut arbitror, usus exemplari. co . LI.
FUerunt Bononiae studiorum causa , vergente saeculo XIII., Hispani plures, qui Garsiae nomine dicerentur. f In his duo fuere Canonici Compo stet. lani; quorum alter inter professores Iuris Canonici non infimum locum tenuit, Garsias Ioannis; O alter nomine tantum notus. Garsias Sebastiani appellatus est. hJ Erat uterque Bononiae anno MCCLXXVII. Biennio post Garsas Joannis Decretales interpretatus est in scholis agidii Fuscararit . ut supra diκimus. ci Postmodum ab Universtate scholarium expetitus est ad Decri totum
librum interpretandum. Ante illud tempus nemo, quod constet, in Academia nostra docuerat stipendio publice constituto. Id primum Garsiae Hispano com cessum videtur. Egerunt magno studio scholares in Consilio DC.Virum , penes quos erat eo tempore Rei p. administiatio, de honesto stipendio Gaisiae consituendo, ut integrum Decretorum volumen in scholis nostris interpretaretur. initio lectionum fasto a sesto Michaelis exeunte Septembri eius anni, qui fuit annus MCCLXXX. Itaque ex Consilii sententia CL. librae Bonon. Garsae in eam rem decretae sunt; k quod satis congruum stipendium eo tempore repu
tari debebat pro aesti irratione monetae, quae tunc multo maior erat, quam nunc
vulgo persuasum est . Est igitur omnium primus Garsias, cui ex aere publico aliquid constitutum fuisse appareat stipendii loco, ut doceret in scholis nostris. Ex eo intelligi potest . quod de hoc Canonum prosetare schoIarium judicium fierit. Sed ubi is Uccretorum lectionem. ad quam conductus fuerat, absolvit,
cim. Bonon. nonicus Composterauus.
445쪽
neque ei prorogatum est stipendium, nec alius quispIam ei successisse videtur;
vel quod scholares nullum elagelliit, vel quod aegre concederent moderatores civitatis scholaribus hanc professorum destinationem , antea in Academia nostra inauditam; quam Postea , elapsis paucis annis, non extemporaneo decreto. ut tunc primum factum fuerat, sed perpetua lege permiserunt. a Garsias autem quandiu postea Bononiae permanserit, incompertum est. Disputavit quastionem aliquam in scholis nostris cum Ioanne de Montemurio celebri ejusdem aetatis
prosessore; b) atque illum non semel Iaudat Ioannes Andreae , qui etiam hunc eius verticulum affert: Latria sit domino , debetur dulia ferνo: cc & Baldus doctorem famosissimum appellat. cd
Commentaria , fu glassa in libros V. Decretalium. Hoc opus, incertum, qua
ex causa, ab auctore perfectiam non est; sed magno tamen in pretio fuit apud posteriores Decretalium interpretes, qui illo usi sunt. Memoratur in tabulis cuiusdam venditionis anno MCCXCV. tinum par Decretalium tam apparatu Bernaria. eum mri is, novissimis . cum a paratu Gar . ce)Glossae in Decretates Gregorii x. Sunt in codice 3ρις. Regiae bibliothecae Parisiensis. Cum Garsias florere coeperit annis multis antequam Bonifacius VIII. ediderit Sextum librum Decretalium, in quem receptae sunt Constitutiones Giegorii V., quae editae fuerant in Concilio Lugdunensi II. . recte operam suam in iis interpretandis collocavit; quod ante etiam fecerat Guillelmus Durantis, ut suo loco diximus: Ex Indice Biblioth. Reg. de δε- re Canon. D. III. Plura eius consilia reperiri ait Dipiqvatae ius. Sed vereor, ne huius Garsiae sint consilia Garsiae Hispani, quae vidit Diplovataccius. Floruit in scholis nostris Garsias Hispanus Canonum professor multo recentior. quippe qui vixit post initium saeculi XV. Atque huius esse arbitror consilia. quae vidit Diplo. vataccius. Potius itaque disputationes aliquot a Gaisia hoc antiquiore relictas crediderim; quod & indicasse videtur Ioannes Andreae. & maxime ex usu erat eius temporis, quo ille in scholis docebat. Alia plura ab eo scripta dicit Diplovataccius, quae cu)usmodi sint, non indicat.
EX nobilissima gente Malaspina prodiisse videtur Opigo de Castello, qui
post medium XIII. saeculum in nostris scholis Jus Canonicum professus est. Nam in ea gente, quae late in tractu, sive provincia Lunensi, nostris D Lunsegiana, dominabatur, & aliqui fuere, qui de Castello dicebantur, D & usta
te &e. Ex tabuiax apud cI. iureionum To. FI.pat. Rursum . n. MUCL v I l. die Iv. Aug. Ad inq ii sitionem drii Raynerii de R cha praelaratoris ini is nardi & Alberii q. dilio pironis Marchionis Malalaine tit cori in tur in instrumento facto manu mei Iacobitat ot. sub an. MUCI xvL die XII. Sept. procuratorio nomine pro suprascrip is driis Isna do Sc Alberio Marchionibus Maias pine prinponentis & dicentis i iam drium Opimilem q. dni Morelli de Castello quod crim' dnus Is nardus suprascriptus pro se de fratre suo M.
herio vel unoquoque eorum miatuo acceperit
a dicto drio Opigone de Castello q. drii M velli de Castello libras CClia &e. Et tabulis
fuisse alios, qui idem nomea in ea em familia
446쪽
PRopEsIOR Estum inter eos fuit opigonis nomen. Quare non immerito noster hic Opi: o Decretorum doctor Alberii Marchionis Malaspinae negotia tractavit Bononiae; idque anno MCCLXVII. . ut ex infra adnotatis apparet. Sed videtur prius in Anglia fuisse . ab Erat iam tum Decretorum coitor . Post annos aliquot Canonicum Tornacensem appellatum reperio; γ) eum vero Canonicatum absens tenuit, ut alii saepe doctores scholae muneribus occupati. Elf eius mentio saepe in Memorialibus Communis Bononiae usque ad annum M XUII., sed monumenta nostra de eo post illum annum silent.
HIspanorum, qui saeculo XIII. Ius Canonicum in scholis nostris vel didicerunt. vel professi sunt, agmen claudet Martinus Eximini filius, c) non ignobilis vir. qui diu in civitate nostra commoratus est. Eius crebra mentioe1i in Memorialibus Communis Bononiae , ob multos contractus, quos egit, ut solebant scholares exteri, praesertim divites. In iis passim dicitur λ'artinus MDmini, vel Eximini, de Turolio Caesaraustisanae diste ses. d Anno MCCLXXIV. Bononiae erat inter scholares. G coniecto autem studiorum curriculo, a civitate nostra non discessit, ubi & causis patrocinandis. ω docendo incubuit in Iurisperitorum ordinem primum cooptatus . cf) mox inter Decretorum doctores adlectus. g) Cum diu Bononiae sui si et . & quasi civis haberetur, rebus publicis tractandis aliquando, raro exemplo, adhibitus est, quamvis Clericus esset: anno enim MCCXCIV. cum Gardino Legum, S Bonincontro Decretorum doctori-hus ad Ildebrandinum Romandiotae c.omitem legatus est. h) An. MCCLXXX lI. Sacerdotium obtinuerat S. Mariae de Cubla in patria sua; ci) nec tamen ab Academia nostra discessit: anno enim MCCXCV. I. Rectores Universitatis negotium ei dederunt, ut suenori acciperet CL libras bonon. stephano Bonerio Canonum professori solvendas, quem ad interpretandum Gratiani Decretum conduxerant. h Anno etiam MCCII C. , tanquam procurator Guidonis de Baysio Archidiaconi Bononiensis, nescio quid negotii tractavit cum Canonicis Ecclesiae Bononiensis, in quorum collegium Guido ipse Bonifatii VIII. beneficio receptus fuerat. 0 Deinceps nulla Martini Hispani mentio.
II. Habuimus Bononiae ad annos MCCLXVIII. MCCLXIX. & MCCLXX Fratrem Martinum Erimini Hispanum . praeceptorem Hospitalis Roscidae vallis in
Dn. Opim doctor decretorum Procuratori nomine erit Alberti Mala pine consessus Mitis recepitis a Michaele Ammariati & sociis MCCXLVIII. lib. Boti. pro eambio LXXXuIII. Mareh. Sterling. quas dicti mereatores ab ipsodrio optroite pro dicto drio Alberio solvente in Anglia receperunt. Ex Mem. Com. Maon.
An. MCCLXXXVI. Dn. Martinus Im
h cura, . HIstor. Bonoa. tib. X. p. 313. i Ex Mem. Com. Bon. ad eum a utim h An. MCCXCVII. die XXI. Sept. I n. Martiti ix spanus rector ecclese de Cubla L' saraugult. dioces si icus & proeurator Recto. rum & Universi. stliolarium uti ramonti & cis ramotat. &c. promisit dare & rostituere Joanni . . . . de societate Sehallorum de Florentia Cia libr. Bonon. hinc an iax menses .... quam quantitatem dictus stidicus procuratorio nomine habuit ..... solvetidam et dandam dilo Stes ano Bonerii chanon. Narbonen. deeret rum doctori pro suo salario legetuli Ia re. tum &e. Ex Memori cori. Bonon.
do qu. dAi Ugonia Matrii Archidiaconus M. non. α missus ac receptus fuerit in Canoniis eum de fratrem maioris EccIesie Bonon predictus dα Guido et ipsus precibus de mandato dri. Martinus Hispanus .L dni Eximini Rector Ecclesie S. M. de Cubla Uexara imitane Dioces. promiserunt Ece. Ex Com. Bonon.
447쪽
Εecleta s. Mariae de Masca rella. & syndicunt . sive procuratorem huius Hosp, talis per omnem Italiam; cui anno MCCLXXI. successit Fr. Dominicus Gadisiae. ab Num idem fuerit Martinita, qui . relicito habitu. & instituto Fratrum Hospitalis Roscidae vallis, ad scholas aceesserit, & doctor Decretorum creatus sit. res admodum dubia est; nec quidquam ad id definiendum aliunde suppetit.
Bonifacii Bonconsilii celebris Iegum doctoris nepos Guillelmus ' Ius Ca
nonicum in Academia nostra professus est, inclinante saeculo XIII. Eius pater Ubaldus dicebatur. Bonifacii filius; eratque adhuc ambiguum ejus i , miliae cognomen; Ium Guillelmum hunc Decretorum doctorem quandoque de Malconsiliis die um reperio, cc licet passim de Bonconsiliis diceretur οῦ ω hoc tandem melioris ominis cognomen prae altero illo obtinuit . Clericali militiae nomen aliquando dederat Guillelmus. & erat Rector Ecclesiae s. Blasu de S liceto. an. MCCLXXV. dJ Sed nondum sacris Ordinibus initiato vitae imsi tutum mutare integrum fuit, ct matrimonio semel. atque iterum se obstrin. gere. Anno MCCXCI. Monachi Pomposiani Guillelmum elegerunt sui Monasterii advoeatum; ce at brevi admodum tempore patrocinium eis praestitit; nam eo ipso anno. vel insequenti, humanis excessit. D Duas habuit uxores; ex quarum altera Bonifacium filium suscepit, qui adulta aetate erat, cum is ex hac vita decessit: alteram extremis vitae annis suscepit. g II Vivebat eodem tempore Iacobinus Decretorum dolior . Bonacursi AD pinelli tabellionis filius; chb ex primis, qui Ecclesiae set vitio minime addicti . in Academia nostra Ius Canonicum profesti sunt; quod antea Ecclesiastici viri veluti proprium ac suum sibi retinebant o Eius sunt plures contractuum tabulae in Memorialibus Communis Bononiae, in quibus nihil memoratu dignum. Uxo rem habuit nomine Contissam . Aldrovandini de Albaris filiam. i Cum esset anonum professor inde ab anno MCCLXVIII. vitam produxit ad annum MCCII C. , ut ex tabuIis apparet in Archivo MDnialium Sanctae Agnetis asse vatis. h) Λlidosius vixisse ait ad annum usque MCCLXIV. . quo anno teli
mentum iecerit. ci dubio procul falsum est. Anno enim Μc CCL
Certe a) Ei M . com ad est amest. bi An. MCCLXXX vl. XII. Deci I n. His baldux Bonisaeii Boneonsilii vendit disci Thad.
deo Alderotti de Florentia duas di mos . . . Ac promisit se laminam, ut drius m. l,elmus De cret. doct. & dri. Gerardux eiust filii venditioni consentiant. M Com. Bonon.
448쪽
certe obierat, cum Iacobus eius filius in Notariorum ordinem adlectus est. a Etiam in tabulis census alti anno MCCCI U. descripti iunt una cum iri atre Bonaeursus . Michas, Iacobus uni Aeobini Arpinelii. LV.
LAigonem Canonicum Bononiensem, Iuris Pontificii interpretem, Iaudat Ioannes Andreae in Mercurialibus, S alibi. b Neque hunc ignoravit Diplova.
taccius . Lam , inquit . eamoni a supremus . eanonicus Bononiensis eodem tempore floruit , aetate nimirum Friderici de Scalis , Joantiis de Monte morio, quos ante recensuerat. Sed verum eius nomen suisse novimuς Laigonem, sive Laig num ex tabulis Ecclesiae Bononiensa ad annum M CCLXXX li. scriptis. eb in quibus eum aliquot aliis Canonicis Laigonus taxon. S. Petri decretorum docioν nominatur. Discimus hine hujus profestoris nomen , ac praeterea nihil. Plianc
Alidotas ait natum ex Basacomatribus . clara admodum familia. ot scripsi se quaestiones ab Alberico Rosa te laudatas. ob Sed mirifice fialitur quoad huius doctoris familiam, quam omnino ignoramus. Laigone ira vero Bisacomatrem Simonis filium, hominem Laicum . Iuris Civilis professorem suisse nescivit. qui saeculo XIV. vixit; de quo suo loco dicendum erit. II. Insalutatum hic praeterire non licet Brandelisium Ricca donnam. Canoni. Cum Bononiensem, & Decretorum profest rem, qui vixit exeunte XlII. saeculo.& attigit initium XIV. Ille patrem habuit Bua tellum Riccadonnam, quae familia inter nobiles Civitatis nostrae censebatur. ceb Ac fuit eius frater Arpinelius Ric. Cadonna. Canonicus item Bononiensis, quique post mortem Mag. Sinigardi Archipresbyteratum Ecclesiae Bononiensis consecutus est. de annis plurimis tenuit: electus etiam aliquando Episcopus Faventinus; quamquam Epitcopatum inire non potuerit, quod electio reputata sit non rite facta, ut in electorum dissidio. G Brandelisius an. MCCLXXXVIII. cum duobus aliis spectatae prudentiae civibus DCCC.Virum decreto legatus est ad Episcopos Imolensem , & Faventinum, ut aliqua reipub. negotia magni momenti tractarent. g Eius saepissime occurrit mentio in antiquis tabulis; sed in iis nihil est memoria dignum. Du-hium tamen non est . quin magnae auctoritatis fuerit. h) Tellamentum ter 1 cit. primum anno MCCLXXIII. . mox an. MCCXCVI., demum an. MCCCVI. . quo obiisse videtur. Secundi. ac postremi tellamenti tabulis Saterdotem in ma)ori
D. Jaeo x m. d. Iacobini Arpinelli ninus Dimis Oliverius Diius Iamininus cari ex merieula Notarioνum ad eum manum . nici ecclese Faventi ne promiserunt in soli-cb Seire debes quod dii. Ligo Canoni- dum solvere dcio Egidio de Foscherariis docus ianon. Decretorum doctor, qui paulo an- e ori Decretorum LX. lib. Borion. hinc ad te quam inciperem audire iura decesserat, cli. sex merises pro patrocinio iat idem dinus Gixerat quod hie deficiebat additio Bernardi litia prestitit vel prestare promisit in causa et tir longa . Io. Aa r. ad G relatum . qui M. cti otiis predicti dhi Arpinelli lacte de eo ad rim. aecus mss. episcopatum Faventinum &c. Ex Memor . Com. o Ext. ia aiebiv. camia S. Petri in lib. Bo n. g Ex Libri Reform. Gus anui. Axium pag. 33. h An. MCCLXXXIV. die VI. Jun. In
chadoana decret. doct. Albertum Odoitedi li.
Mart. D. Arpinellus de Richanotinis aQupres, Iurisperitum compromiti a presbiter Nicolaus biter Bonon. electas ita Epii in eccles Faventi rector ecclesie S. Iambi de Ponte Idicia, &suo proprio non ille D s AIderotus preposi- Bonifacius de Asinellis &citus Faventinua mus Alborixinus inus Ioan- cio Ex Memor. Com. Bonon. ad eos auxo .
449쪽
F ruerent hoc ipse tempore in Academia nostra duo canonum prose res nobilitate generis clari iami, Guido, & Iacobus de Banio fratres, patria Regienses. Sed Guido doctrina etiam & dignitatibus illustrior ibit, sub Archi.
diaconi nomine Later Iuris Canonici professores notissimus. De illo inter Archidiaconos Bononienses agemus. Iacobus doctor Decretorum Bononiae degebat ad annum MCCLXXXVI. a Nec dubium est, quin docendi munere fungeretur,ti quidem in suis. b) non autem in alienis scholis, ut doctores multi, vel novitii. vel tenuis famae, facere solebant. Pro more eorum temporum disputationes in scholis habuit, earumque nonnullas scriptas reliquit, quibus usus est Ioannes Λndreae. c) aliique, ut opinor, qui postea fuerunt. Earum unam vidi in codice mis. Fratrum Minorum Caesenae . cd Non ignoravit hunc can num prosessorem Diplovat accius. eumque Archidiaconi fratrem fuisse agnovit; quod ex Ioanne Andreae accipere potuit. e) Hic etiam ejus disputationes.sve quaestiones ab se visas memorat. M Sed erravit tamen, cum patria Mutinensem suisse scripsit. LVII.
IAcobus Castillius nec Decretorum do hor in vetustis monumentis fuisse tra.ditur , nec ulla scripta, quod quidem sciamus. reliquit; sed tamen in
Jure Canonico tantum valere creditus . quantum quisque ex prosessoribus sui temporis . Ac tale fuit totius Academiae no1tiat iudicium. Cum enim in stholis & in iudiciis perpetuae orirentur dissensiones ob multas Decretales Romanorum Pontificum, quae emerserant post collectionem Gregorianam , quarum aliae a quibusdam doctoribus uti spuriae reiiciebantur, aliae pugnare Cum aliis Decretalibus videbantur; ubi electus est Rom. Pontifex Bonifacius VIII., quem constabat humani divinique Iuris consultissimum esse, communi sententia deliberatum est in Academia nostra, adeundum esse Pontificem ipsum. Mnomine totius Academiae orandum , ut halce Iuris Pontificii ambiguitates tolleret. Itaque ob hanc causam legatus est ad Pontificem Iacobus Castellius. quem is libenter audivit; eumque successum haec legatio habuit , ut Bonifacius Gregorium IX. imitatus novum Iuris Canonici Lodicem, quem Sextum Decretalium vocamus. edendum curaverit. Narrat hanc Jacobi Castellii Iegationem Ioannes Andreae , qui eo ipso tempore, quo haec gesta sunt, adolescens Iuri Canonico dabat operam in scholis nostris; aitque. Iacobum magnum quidem Iuris Pontificii scientia fuisse, sed statura corporis exiguum; quare illud ei accidisse, ut cum coram Pontifice. de Cardinalibus stans diceret, ct mandata Academiae nostrae exponeret. Pontifex, qui in genua provoIutum Putabat . annuerit . ut surgeret; eoque errore Pontificis cognito, Cardinalem Portuensem, qui
Pontifici assidebat . dixisse: Pater Sancte Zachaeus es. g II. Fuit
d laestio talis est t-ustraritis manifestus ... In quael ione hac mihi Iacobo de Baiso civi Regino in civitate B noniae videtur ita respondera Polla tae. rit. Meo . U. biblio L Fratri Min. Caesoae Iaepius est. te Io. dui . tse. eit. si Temipore is ius t Guidonis de Badisio Ariseli inamai floruit Jacobus de Abaiso Mutinens, frater dicti Archidiaconi. vidi quaestiones finxi Incipit prima quaestior Qtiaestio talia est. Diploi t. in GuH. de Barsio.
κὶ Me teste fuit luper hoc requisitu Bosi aetas HIL ab universitate Borion. Per
450쪽
II. Fuit Iacobus Ecclesiae Bononiensis servitio addi 'us in eorum ordine , quos Mansionarios dicimus. & jam inde ab anno MCCLXXIV. Magistri titulum usurpare Cinperat ; quo anno interfuit quibusdam actis capitularibus Fra. trum Militiae Templi cum Martilio Maiuighellio illustri Canonum professio. 1e. ca Grimaidini Castellii filius fuisse perhibetur; sed omnino praeter rationem. Qui enim vivebat eodem tempore, Iacobus Castellius Glimaidini filius in monumentis nostrae civitatis notissimus, vir quidem suit apprime nobilis, sed neque Ecclesiastico coetui adscriptus. b neque in Iurisprudentiae studiis. quod constet. versatus. De legatione etiam . qua apud Pontificem functus est Iacobus Castellius noster. ita loquuntur scriptores nonnulli, ut eo ipso suam inscitiam satis superque ostendant.
M Iris modis corruptum legitur in antiquorum scriptis huius cIarissimi virigenti litium nomen. cc Lutevae in Occitania natus medio circiter saeculo XIlI..eκ praenobili familia, Bononiam venit in scholis nostris, ac praesertim in iurisprudentia. & eloquentia erudiendus. Λnno MCCLXX. Bononiae degebat inter scholares; eratque jam tum Canonicatu Nemausens ornatus. clθTriennio post adhuc Bononiae erat, necdum doctor Creatus; quem honorem anno MCCLXXU. manifestum est ab eo adeptum. e) Quare nullum est dubium, quin Iuri pontificio interpretando in nostris scholis vacaverit, non solum eum doctes creatus est. sed etiam Cum sibi viam sterneret ad eum gradum. ad quem nemini adspirare licebat, qui diuturnum doctrinae experimentum docendo non fecisset. Quandiu post an. MCCLXXV. in Academia nostra moram duxerit. incompertum eli. Relictis scholis, adhaelii Birnardo Langui sello Ep scopo Portuensi. Sedis Apostolicae Legato. ii cujus comitatu erat an MCCLXXXV. Apud ipsum causis cognoscendis intendisse videtur. Erat tunc Archidiaconus Nemaulensis, quo tempore, vulgata jam ejus fama doctrinae, Capellanus Pontibsicius
nune im suum ad hoc mimiam, discretum υἱ- l . ead. R. des se. an. At CLXII. me. Da. nim bonae memoriae, dominum Jacobum de d I n. Guillelmtis de Mandegoto ca io Cai do , mantionarium Borion. qui homun. riteus Nemauxensis eum aliis Icbolaribus Gai ucio erat, ideit inviis homo corin ter de intelliis fo-νι metiatam .ecipit. Ea rab. in IIvi. cim. gat, quod magitus fuit in hialas itaria seientia . Eoa . Gus a tui. Cum proponeret coram Palia Boii laeto stans, te, MCCLXXV. die VIII. ex. seipientia Boiiisacius crederix iremissexum , monebat eum, Ian. Guillelmus fiL drii Guillelmi de Mande. Di surgeret et ex turic fertur Portuensem, scili- guto doct. decretorum Sc. Sie ejus d