장음표시 사용
451쪽
scius creatus est, incertum, a quo Pcntifice. Talem se dicit Guillelmus in in scriptione libri de eleetionibus, de quo insa dicemus. Sed & Λrchidiaconum Ucetientem . & Praepolitum Ecelesiae Tolosanat aliquando suisse constat. a Delii a Bonifacio Vlli., qui, ut erat ipse iuris peritissimus . Guillelmum de Maneagoto in eadem facultate excellentem plurimi aestimabat. Creatus est Archie. piscopus Ebredunensis circiter annum M CCXCV.; idemque a Clemente V., qui anno MCCCV. Comitatui Vindamno Rectorem eum praefecerat. Archiepiscopus Αquensis in Narbonensi secunda renunciatus est, de mox anno MCCCXII. S. R. E. Cardinalis Episcopus Praenestinus. Vitam duxit usque ad an. MCCCXXI. Αvenione demum extinctus, doctrina, pietate, rebusque gestis clarissimus. b Eum Cardinales Itali. quibus cura erat . ut Optimum Pontificem eligerent, qui ingruentibus Christianae reipublicae malis occurreret, summo studio egerunt. ut in locum Clementis V. susiicerent; verum Cardinales aliquot Vascones ob.
II. Sed hoc etiam ad eius commendationem facit, quod a Bonifacio VIII. ad conficiendum novum Pontificiarum Iegum Codicem , quem Sextum Decretalium appellamus, cum Berengario Biterrensi Episcopo, & Richardo petrono Senensi desectus est, ut Bonifacius ipse testatur in eius libri prooemio, ubi tres illos egregios viros Iuris Pontificii scientia excellentes cum praelatione laudis
GUILIEL MI DE MANDA GITO SCIUPTA.
Abelitis et Dionum . sve Summa de ebmonibus pyrelatorum. Laudatur maxime ab antiquis canonum interpretibus hic Guillelmi de Mandagoto tractatus de electione praelatorum; de quo ita Diplovataccius: Compsit libellum de elimonibus faciendis . quem per modum textus glossarum ordinapis. d Prius nimirum libellum hunc composuit, in quo strictim det quas per summa capita exposuit quae ad electionum materiam ex Iure Canonico pertinent . Deinde huic ipsi libello commentaria perpetua subnexuit, in quibus non solum dilucide explicavit electionum doctrinam eκ Jure Pontificio pro. positam, sed multa addidit, quae, ut ipse inquit, brevitatis causa in textu omiserat. Non semel typis editus est hic liber cum suis commentariis; &laudatur in primis editio, quae prodiit Coloniae anno ΜDLXXIII. cum additionibus Boerii. Reperitur etiam passim mss. inter antiquos ditiorum bibliothecarum codices; ex quo apparet, magno olim usui Iuris Pontificii studiosis hunc tib um fuisse. Eius tale initium est in codice Vaticano: Dei it libellus electionum a mag. G. de Mausa io si er electionibus faetendis . earum processibus. V nerabili viro di retione scientia moribus multia plieiter radiganti magis o suo harissimo domino Berengario Fredoli Deeensostic Apud Ciaci Onium, ubi de Guillelmo de Mandasoto agitur inter Cardinales Clementis V., perperam legitur Dee sseri Biterrens D. pp. eapellavo δε- μνi fetinuissimo Geretorum . Guillelmus de Mandrasto archidiacorrus Nemau. snsis, o ejusdem D. p . eapessanus salutem, e Hune Guillelmi librum Ioannes Andreae, aliorum doctorum precibus, ad nova iura exegit. & resormavit, ut tradit Diplovat acciuet; cfo eumque saepius typis editum habemus. Summa Iuper Geretatibus. Indi Catur a Diplovataccio his verbis: Composuit etiam Summam ἴuper deeretalibus: ineipit A. 'e' Ω unum in essentia trinum in pem
tabe Dictaminum Guillelmi de Alanduoto, in quo continentur formulae, quibus
fertur visota Napolat, is V Vini carii vatis ad PMIippum Reeem Francorum, in qua mira de
452쪽
pater filio, filius patri, avus nepoti, amicus amico &c. scrIbere, vel etiam eum alloqui debeat. Commemorat hunc librum tangius in lexico V. Di.
Seripsisse etiam a Ciaconio aliquid dicitur de legum disciplina; quod cuiusmodi sit, non intelligo. ab Faleonius noster epistolam ei tribuit ad
Bononienses de recuperanda Ferraria; sed ea eli Guillelmi Arrunti Cardinalis . cui revera a Ghi tardaccio libro XVI. Bistoriarum Bononiensum ad
S. R. E. Cardinalis Uilielmus de Mandagoto Berengarium Fredoli magistrum suum carissimum T appellat in inscriptione libri de electione praelatorum . quem Bereiagario ipsi dicavit, ut supra demonstrarum est. Nemo igitur mihi vitio vertat. quod hunc celebrem Iuris Pontificii prosetarem nostris adiungo. Cum enim Guilitamus in Academia nostra eruditus sit, facile illum potuit in scholis nostris docentem audire . quantumvis aetate , & fama ipsi Proximus. ccl Neque vero credibile est. Bonifacium UIII. hunc etiam delegisse. ut ejus opera uteretur in edendo VI. Deeretalium libro . nisi diu in Italia versatus optimam de se opinionem apud Pontificem excitasset. Cum autem eo ipso tempore. quo Guillelmus de Mandagoto suum ei librum de electione praelatorum dicavit. esset iam Capellanus Pontificius. ut ex ejus libri inscriptione apparet, multo ante Pontificatum Bonifacit VIII. Berengarium oportet carum Pontificibus fuisse. Praeclaro Fred Iorum genere ortus, qui Uerunensis oppidi in Occitania inferiori, haud longe a Moue pessulano. Domini fuerunt. e) ob fimam eruditionis ac doctrinae, admodum juvenis Canonicatum in Ecclesia Biterrensi obtinuit: mox ibidem Subcentor , & Abbas saecularis S. Aphrodisii. canonicus etiam Narbonensis. &Aquensis. itemque Corbariensis Archidiaconus creatus est. Ο Α Caelestino V. Pontifice anno MCCXCIV. Biterrensi infuIa ornatus. so succetari ejus Boni- facio VIII., ut supra ostendimus, in conficiendo Vl. Decretalium libro utilem operam navavit. Anno demum MCCCV., sub initium Pontificatus Clementis V., Cardinalis S. R. E. ab eo dictus est . Presbyter primum S S Nerei, &Αehillei. deinde Episcopus Tusculanus. hJ Αvenione mortuum III. Id. Iun. anni MCCCXXIII. ex fide veteris Necrologii Ecclesiae Narbonensis referunt Auctores Galliae Christianae: id vero cum eo non consentit . quod recitant paulo post; nimirum, anno MCCCXXI. Guillelmum Fredoli, tunc Biterrensem Episcopum. Berengarii huius Cardinalis patrui sui corpus Avenione, ubi tuis mulatum suerat, ad aram Sancti Stephani in sua Ecclesia humandum transtu.
tionis tradu inter se Iunem fuerint , non Iatit liquet. Uide auctores supra cit.
453쪽
Iisse. ab Alterutro sane loco mendum aliquod lateat, necesse est: ut tamen in re admodum dubia, Necrologii auctoritas pluris facienda videtur.
REpertorium super speculo Iuris editum a Berengario Cardinati. Hunc habet titulum in Codice Vaticano. Praelongum est opus & sp um, secundum alphabeti ordinem digestum, ac tale initium habet: Quia inustata es lectio Deeuti iudicialis . in quo judien , 'ci lectores, confliarii, advocati, rabe Iliones me. ideo nos Berengarius mi ratione divina tit. n. Nerei , Aehillei pbr eardinalis , quondam epi opus Biterrebis . ad inmeniendas Dei. liteν materias hujus libri 'ese. Datum Burde l. in f su Natisitatis Domn
Similem Indicem , sive Repertorium concinnavit Berengarius in Summam Ostiensis, quod vocavit Oetitam, dicavitque Guillelmo de Mandagoto , a quo libellum de Eleetionibus acceperat, ut refert Joannes Andreae . sc Id puto esse Insentarium Iuris Canonisi , quod Galliae Christianae Auctores in Bibliotheca Coibertina eκtare tradunt. anno MCCC. a Berengario scriptum, & ad Guillelmum de Mandagoto missum, quasi ejus opera emendandum . Ob Tractatus quoque Berengarii de Exeommunieationibus recensetur inter codices ejusdem Bibliothecae . ce LX
Epi opus Vicetinus. I si populosum & opulentum oppidum Lendinaria prope Ferrariensium fines,
, ad Athesim flumen; quod olim oppidum obtinuere Catanei. gens vetusta &nobilis. post autem in ditionem Atestinorum principum venit, clemum Venetae Reipublicae subiectum fuit, cui etiamnum paret. co Ex ea Cataneorum fami lia natus est Altigradus, sive . ut alicubi etiam legitur. Altegradus de Lendinaria appellatus, Decretorum doctor illustris. Fuit is omnium primus, qui cum Dino Mugellano. eximio Iuris Caesarei interprete. in scholis nostris conductus est ad docendum stipendio ex aerario publico attributo. Certe ante duos hoste prosetares, neminem compertum habeo publice in Academia nostra conductum . Anno quieti m MCCLXXX. stipendium Garsae Hispano decretum fuerat, ut supra dictum est: verum neque post annum illum prorogatam Gar sae lectionem novimus . neque ulla stabili lege cautum erat aliquid a Populo Bononiensi , de arcessendis in annos singulos deinceps aliquot doctoribus quod tunc primo factum. cum Altigradus. & Dinus sunt conducti . Sed cum Dini fama adhuc integra vigeat, eiusque nomen inter veteres ICtos ma ime celebretur; Altigradus aetate nostra prope ignotus est in literaria republica, quamquam, dum viveret, in magna fuerit doetrinae eκcellentis opinione . dignus, qui cum Dino, & quidem majore stipendio. ad docendum in Academia nostra invitaretur. Valebat, opinor, in schola plurimum; sed eum nihil fere mam darit literis. eius memoria extini'a est. Fuit is anno MCCLXXXIX. . petente Universitate scholarium, ut dictum est . ad lectionem ordinariam Decre
. . . . . Composuit libellum de electinutibus,& inseripsit drio Bereligar o .... qui di . Be
xengariu1 vice verta opus , quod per aspira tum super Summam Osti. composuit , & vo cavit oeulum , dicto drio Guillelmo direxit M. ΛηIν. ad Sp. e. t In de Hectione.
454쪽
torum a Communi Bononiensium electus. annuo stipendio librarum bonon. CL. cum Dino centenae tantum attributae fuerint pro lectione Digestorum extra ordinem. Ob Id enim circa illud tempus in Academia nostra institutum est, ut, quamvis plurimi essent omnium disciplinarum professores, qui publice docerent, nulla ex Publico mercede sibi constituta, universus scholarium cceius, qui iuri Canonico. & Civili dabat operam. duos celebres professores, alterum Iuris Canonici, alterum Civilis arbitratu suo eligeret, cui certum ex aerario pintilico stipendium tribueretur. Crevit autem deinceps proscssorum numerus, qui mercede Constituta docerent; ac tandem eo ventum est , ut proselibribus uni. Versis honorarium constitueretur; qua de re alibi diximus. II. Sed Altigradum quisnam casus Academiae nostrae abstulerit, incompertum est. Nulla certe ejus mentio in civitatis nostrae monumentis, nisii ad eum annum , quo publice conductum diximus. Verum . cum inter Episcopos Vicetinos Altigradum de Lendinaria reperiam initici saeculi XIV. eam cathedram obtinentem, non dubito, quin idem si Altigradus noster; praesertim cum Vicetinus iste Episcopus Decretorum doctor in titulo ad eius sepulcrum posito dicatur. & temporis ratio egregie Constet. Videtur autem eκ nostris scholis ad Romanam curiam migrasse , aut Certe ex docendi munere ad Ecclesiasticas procurationes pro Sede Apostolica adhibitus. Fuit enim Sedix Apostolicae Nota. tius, ut in pluribus Benedicti XI. literis appellatur ; & quo tempore electus est Episcopus Vicetinus, occupatus erat Romanae Ecclesiae negotiis . Putat Ughellus. Alti gradum Vicetinae Ecclesiae Episcopum creatum fuisse an. MCCCIV. VIII. Kal. Mart. , idque ex literis Benedicti XI. eo die datis. Verum Ponti. Ωκ iis literis non electionem Altigradi indicat; sed, quod eo tempore impeditus esset Sedis Apostolicae negotiis tractandis, inducias ei permittit ad conse. crationem Episcopalem accipiendam. Ita me docuit Clarissimus Garam pius. mihi semper eum honoris & grati animi significatione nominandus; qui &alias eiusdem Pontificis literas indicavit, datas eodem die, quibus Pontifex mandavit Abbati S. Iustinae, Archipresbytero canonicae Decimanorum in Eceleissa Mediolanensi , & Λrchidiacono Neugradensi in Ecclesia Strigoniensi . viderent diligenter, ne quid detrimenti caperet Altigradus, propterea quod intra tempus lege praescriptum sacratus non esset. Erat Altigradus, cum Episcopus renunciatus est . Patavinae Ecclesiae Archipresbyter . ut ex iisdem Benedicti XI.
III. Sunt aliae plures in regestis Vaticanis huius Pontificiς epistolae ast ΑΙ- tigradum pertinentes, quas item commonstravit Cl. Garam pius. cc Atque eae quidem de rebus haud magni momenti sunt; sed valent taliten ad ostendendum illustres Altigradi assinitates. & quam nobili loco natus esset . quamque carus Pontifici optimo atque incomparabili Benedicto XI., quam esse non minimam Altigradi Iaudem puto. Tales sunt Pontificis literae, quibus Jacobinum filium nothum nobilis viri Manuelis de Cataneis Lendinaria clericum Adriensem, natum ex soluto fluta , ejusdemove Altigradi nepotem . restituit natalibus. d Idem indulget Ponti seκ Theobaldo nato quondam nobilis viri Friderici de Λ Deo scholari Tridentinae dioecesis. ipsius item Altigradi n poli. e Eadem in. dulgentia utitur Pontifex in Guillelmum de Comitibus scholarem Patavinum Altigradi familiarem, ex illegitimo item concubitu natum. D Permittit etiam Alti grado. ut duo Clerici eκ ejus contubernio & famulatu, in annos quinque suorum Beneficiorum fruetias capere possint, licet absentes. in) Denique idem Ponti seκ. datis literis Episcopo Patavino, & Αlti grado ipsi V laeti no electo, concedit . ut Archipresbyteratum Ecclesiae Patavinae . quo se Altigradus in manibua Pontificis abdicaverat, conferre libere possent cui ipsi voluissent , modo esset
455쪽
IV. Gessit Altigradus Episcopatum Vicetinum ad annum usque MCCCXIV. magni & excelli alii mi vir, & Α testinorum principum amicissimus; quibus etiam magna equestris militiae subsidia suppeditasse dicitur in bello contra Ve netos. Alia narrat Ughellus de Altigrado, quR hic regerere non vacat; aitque. illum Patavii in patria sua obiisse; quasi vero ejus patria non fuerit tendin ria, quo ex oppido quasi Cognomentum duxit. Denique eum tradit in Eccle. sia S. Augustini depositum in marmoreo sepulcro, cum hac inscriptione:
HIC IACET VENERABILIS IN CHRISTO PATER ALTOGRADUS CATANEUS DE LENDENARIA ET DOCTOR DECRETORUM ET EPISCOPUS VICENTINUS QUI FELICITER DE HOC MUNDO MIGRAVIT PRIMA DIE OCTOR MCCCXIV. INDICT. XII. CUIUS ANIMA REQUIESCAT IN PACE
AMEN. Reliquit Altigradus quaestiones aliquot, quas vidit Ioannes Andreae; O prae
terea nihil; ut mirum nota sit. Dus nomen inter claros Iuris Canonici prosesi res frustra requiri.
Alalgradi successor in cathedra Juris Pontificii, cuius prose rem eligere coeperant scholares, Stephanus Bonerius fuit. natione Gallus, & Canonicus Narbonensis. Is de Singano dicebatur. b) qui locus est in Provincia; atque in eo loco eius familia originem duxerat . vel ipse in eo natales habuerat. Erat ille in curia Romana. cum scholares nostri ejus fama permoti de eo com ducendo egerunt apud Magistratus civitatis; qui, datis ad illum literis. & oblato stipendio. Bononiam adduxerunt ad lectionem ordinariam Decretorum. c Eo munere functus e 1t Stephanus annis septem. Prorogata in annos singulos. populi decreto testione. ab anno scilicet MCCXC. ad annum M CCXCVII. cd Verum hoc ipso anno MCCXCVII. stipendium ex publico non habuit. sed inusitata collatione a scholaribus . incertum , quanam ex Causa , ac fortasse obaerarii Publici angustias . propter grave bellum . quod Bononienses per illud tempus cum Agone Atestino Ferrariensium Marchione gerebant. Vidimus ta-hulas publicas, quibus Martinus Rector Ecclesiae S. Mariae de Cubia Caesarau-guitanae dioeceseos procurator Rectorum Universitatis scholarium Bononiensium fatetur, se faenori accepisse ab argentariis 1 bcietatis Scalarum CL. libras hononi-norum , Stephano Bonerio persolvendas ob lectionem ordinariam Decretorum . quam in scholis nostris habebat. Eae sunt scriptae anno MCCXCVII. e Neque diu postea Bononiae versatus est Stephanus Bonerius ; sed Romam reversus est , ac paulo post in ea civitate extremum obiit diem, ubi honorifice tumulutus a Altigradus demum episeopus V Icen Hnua in sua disputatione di fierentiam facit &e.
b De Sinoauo dieitur in i cript Oae δε- puleraia , quam iusta duritis. tu actis publieis arebis. Bonoa. Stephanux Bouerat , vel Boneinxius , non Ie I avellatur . 1 da. MCCACI. dis FIL Febr. petunt fetata, tum Reduris a consilis popuIi Bonon. ωι quoniam popuIus Potesta is capitaves meotium dederat realiaeendi palare duos ocellentes ' fessores, quoν- ώιer lectioxem ordinariam μerelorum , alie extraordinariam tuum habeat , librae CL. Leeruantur domino mag. Stephan canonico Narbonensi doctori in aceretis qui vocatus suit de Romana curia per i . Pot statem & D. Capitaneum & Antianos & Coscpopuli Bonon. per literas Communis Bonon. .ex librae C. Ditio Mianellano legenti extrao clinarie in legibus. Cia petit out consuum amniat. Ex ad . pM. Gus an. in lib. Refform. com
456쪽
PROPE sson Es. 63 3tus est in templo Arae Caeli; extatque ad hanc diem titulus ad eius sepulcrum positus , qui est hujusmodi:
Quod hic dicitur voeatus per D. Porreensem, sic interpretor, ut invitatus a Cardinali Portuens Romam venerit. II. Dubitavi autem aliquando, num Stephanus iste Bonerius idem esset qui postea Episcopatum Faventinum gessit. Sed omnem dubitationem abieci ejus titulo sepulcrali reperto . Hunc itaque prositaris nostri fratris filium exillimo . aut certe ex ejus familia. Hic primum Ecclesiae Romanae Thesaurarius fuit, a
dein Episcopus Faventinus. bb mox Rector amiliae provinciae, ccb denique Vicarius. & Uice cimes Fortanerii Archiepiscopi Ravennatis. ccl)III. Stephanus Bonerius ille senior, & Canonum professor disputationes aliquot reliquit. more doctoriura ejus aetatis, qui in eiusmodi disputationibus ingenium exercebant. Earum unam memorat Jo. Λndreae in Decretalium Com
GUillelmi de Petralata Canonum prosetatis memoriam servavit Ioannes
Andreae, qui eius meminit in Commentariis ad Regulas Iuris in Sexto, & alibi. Neque illum ignoravit diligentissimus Diploνataccius, qui eum dicit Bononiae floruisse multo ante quam ederetur a Bonifacio VIII. sextus Decretalium liber. Neque hic prorsus fallitur: annis enim aliquot ante Bonifacit VIII. Pontificatum Guillelmum de Petralata Decretorum prosetarem Bononiae vixisse. indubium est. Ejus saepe mentio est cum aliis exteris scholaribus in M morialibus Communis Bononiae. ubi multae sunt tabulae contractuum . quos ipse celebravit, vel quibus praesens interfuit. an. MCCXCII., O & deinceps scriptae. Ac dubitavi aliquando, num natione Germanus esset, quod non semel cum scholaribus Germanis aliquid negotii commune habuisse viderem. in Solebant enim singularum nationum scholares societatem quamdam inter se inire, suaque negotia reorsim ab aliis tractare. Sed Ioannes Andreae Provincialem fuisse dicit, ch nempe ex oppidulo Delphinatus Petralata in ipsis Provinciae finibus Fuit
An. M CCCXL. Stepi innua Bonerii x ctor Meseliarum de Gaialom , dc vatili ac Sari tensis diocesis provincie Romane thesaurarius pro S. R. E. dieitur in arebita F
doct. decreta mutuo aeeipit be. ρνιesente diu Richardo canonico de cassano. Ex Memor. Com. Boaon. In aliis tasulis reditus dicitur inonaclius de Serignario.
Ex Asem. Com. Bon. an. MCCXCII. Θα ha Conlideranda suit haee quaestio di i Guillelmi de Petralata Provincialis. Jo. Atib. ἐα νI. e. si pater. de totam. θ' uti. vestiat.
457쪽
Fuit professione Monachus , O ac prior Cardeliaci in dioecesi Cadurcensi; sic
enim appellatur in tabulis anno MCCXCIV. scriptis. b) Uidetur autem hunc Priora tum consecutus eo tempore , quo in scholis nostris degebat; in tabulis enim ante illum annum scriptis eo dignitatis titulo caret. Anno MCCXCVII. electus est ab Universitate scholarium ad interpretandum Decretum extra ordi. nem. Discesserat ille ex scholis nostris; quare revocatus est Populi Bononiens s decreto, c) eique oblatum est stipendium quinquaginta librarum. Num Bononiam ad docendum redierit, compertum non habeo. Id unum constat, aliquandiu ejus nomen inter professeres Iuris Canonici celebratum esse, & disputationes
ejus, quas in scholis habuerat, ab iis non neglectas. db Sed eae postea perimrunt, nec ullum earum vestigium reperire Iicuit in libris, sive editis, sive mss.
OClavantem non semel laudat Ioannes Andreae, ut illustrem Iuris Pontificii interpretem. Erat is patria Florentinus, Guidolotti filius, te & affinis Thaddaei Alderotti Medicorum aetatis suae principis; indeque ab anno MCCLXXVIII. versabatur in scholis nostris. g) Triennio post vicariam operam in administrando Episcopatu praestabat Octaviano Vbal lino Episcopo Bononiens , eratque tunc temporis Canonicus plebis Cassiae; sic enim dicitur in publicis tabulis. quas ex Memorialibus Communis Bononiae hic indicamus. chbNondum tamen erat doctoris gradu insignitus; qui gradus nisi probatissimis viris nondum aetate illa conferebatur. Anno MCCLXXX. adhuc scholaris procuratorem suum delegit ma g. Laurum de Burgo S. Laurentii. i) post aliquot annos constat illum a scholaribua electum ad Ius Canonicum in Academia nostra interpretandum. stipendio eodem, atque eodem loco, quo antea Alti gradus. Λnno enim MCCCU. & duobus. qui secuti sunt , Decretorum librum interpreta. hatur. hJ Is etiam per illud tempus cum aliis clarissimis Decretorum, & Legum doetoribus in consilio adhibitus est a Quaesitoribus fidei in causis sori sui definiendis . cl) Scripsit octavam es plures quaestiones, quas in scholis ex usu temporum illorum tractaverat . in quibus Bernardum . Ostiensem , ct Innocentium allegat, ut notat Diplovataccius. m Eas saepe citat Joannes Andreae, prae
tem quid placeat vobis di dominis Alitianis . . Petunt rectores consiliarii & tota universitas schotarium pro augmentatione studii ... Item quod scribatur drio Guillelmo de Petralata doctori decretorum ut ipse veniat in civitate Bononie ad legendum decretum in anno prinximo eum salario coia sueto a Communi Bo-Don. solvendo cum sit ab universitate communiter electi is &e. Si lib. Refoν m. Com. Bυn.
Tenuit hoc in disputatione sua Guillelmus de Petralata. Io. Austa in VI. e. eommissa. de electi. v Dii. Octavatile dru Guidolotti de Flo.
An. MCCLXXXI. die VII. exeunte Madio presbyter Aimerieus Canouieus plebis Bintrii promi r da. Paulo de Graiianis Can rati Bonon. se dei Meps nullam molestiam ei illaturum ob A, ebipsesisteratum plebis But νii , Donte te en omni Iuri , quod in eum baberet , ae ratam ha b as Laudum Arpinelli Arebipresb)teri Bousa, adibite, inter eos etessiti. Ex instrumento facto heri in palatio episcopali tibi ius re 'ditur coramdn. Octavante canonico plebis Cassiae Vicarioveri. Dat. dia. Octaviani Dei gratia rix Bonon.
458쪽
Pstor Esso REs a sertim in reg. euἰ Mee. Narrat idem Diplovat accius, Octavantem appellari magnae auctoritatis doctorem a Bonaguida Arretino sub initium tractatus, quem de Dispensationibus inscripsit. Sed Bonaguida Arretinus in tractatu cle Dispensationi. bus nec memorat, nec memorare potest Octavantem, qui annis pluribus poli ejus aetatem inter scholares Academiae nostrae degebat; cum Innocentii IV. male Bonaguida ipse floruerit. Neque reipsa alium doctorem eo loco nominavit Bona. ida. quam Goffredum . Mendoso igitur exemplari usum puto Diplovataccium, in quo pro Gonredo scriptus esset Octavantes; nisi memoriae lapsu in hunc errorem incidit.
EX Montemurto, in agro Florentino Uallis Arni castro, agnomen duκit
Ioannes Canonum professor non incelebris eius aetatis. Erat Cori filius, b)diuque in Academia nostra versatus est . primum inter auditores, deinde inter prosessores sacrorum Canonum. Atque id munus pluribus annis gessit non minimo famae & opum incremento. Multum certe agri in Bononiensium finibus
sibi comparaverat, quod ejus filii postea possederunt. ccb Neque alienus vide. tui fuisse ab iis artibus, quibus aliquot eκ prosetaribus nostris quaestum fecisse constat. db Ejus primum mentionem reperio ad annum MEL LXXVIII. cum laghiramo, & aliis scholaribus ex Thuscia: ce anno etiam MCCLXXIX. cum Oe avame Florentino, qui tunc inter scholares merebatur. ac postmodum inter prosetates claruit. cf) omnino autem videtur Ioannes ab Academia nostia nunquam discessisse; in qua & extremum Clausit diem anno MCCCI. patre eius adhue superstite, & duobus filiis. Philippo. & Joanne, quorum tutelam suscepit ipse Corus Ioannis pater. g Habuit & fratrem. qui erat prior Canonico. rum S. Frigdiani Lucensium, nomine Iacobum . qui, patre Coro concedente, haereditatem nepotum pupillorum administravit .chb Quamvis autem mors satis immatura hunc prositarem abstulerit, ejus tamen memoria haud plane extincta est; eum quippe Iaudant Ioannes Andreae, ci) & Albericus de Ronte. kb Diplovat accius quoque eum recenset inter claros Iuris Pontificii interpretes; ac multa seripsisse ait, & Praesertim quaestiones plures. quas extare dicit. Earum una incipit: Dominus papa mandavit: ac disputata est Bononiae anno MCCI C. mense Aprili , ut ad ejus finem notatum est. D Alteram memorat Ioannes
ovaria. dn. Robertus de vicecomitibus ordinarius in ecclesia maiori Mediolan. en. Cur. Eolus fiL qnd. Galvani de Stesanardis. de Me. diolano scholares Bonon. promiserunt solveredii. Jolianni de Monteminio decret. doct. I. lib. bonon. hine ad proximum Pasci a . &in pignux dederunt unum par decretalium Cum apparatu Mag. Bernardi Presentibus druValeiitino de Garganis fit. dia. Alberti de Pedigamo. diti Arditione de Comite eanonicit ecoclesie S. Laurentii maioris de Mediolatio scho. r. Maon. Ea Memor. Com. Bono . e Ex eas. a Mem. Com. Boa. ejus arius.
dn. Latini de Monteminio avus Pateriura tutor Philippi & Joliannis fratrum filiorum dc heredum quondam do. Iohannis de Montemtario decret. doct. substituit alium loeo sui ad agendum maxime in lite contra priorem S. Fridiani de Luca. Ex Ment. Com. Bon u.
canon. S. Fridiani de Luca civis Boia n. Pr curator dri. Iacobi prioris S. Fridiani administratoris bonorum hereditatis di heredum qnd.
da. Johxnnis de Monte Morto scilicet Phili in & Johannis filiorum dicti Johannis doct. deeret. & Datias dicti dri. Iacobi priorix leeat
mag. Guidoria Plures agros in territi Bonon. Ibidem a
459쪽
Andreae, co disputatam fuisse ait Bononiae per Casam. Johannem da
Montemurio. Primam reperi manu exaratam Caesenae in Codice bibliothecae Fra. trum Minorum. Elt in eodem codice alia quaestio eiusdem doctoris. quae ita incipit: Ptibanus , eanonicus plebis de Montemurio 'cie.
ANno MCCIC. Ioannes Gerardi Passavantii ad lectionem Decretorum exis
traordinariam a scholaribus electus est , decreto L. librarum sipendio ex aere publico. D Fuit id novum in scholis nostris, ut civis Bononiensis a scholaribus ad docendum constituto stipendio eligeretur. Qui ante illud tempus a scholaribus electi. & stipendio conduisti docuerant. extranei fuerunt. Hic anno insequenti testamentum condidit, Θ quo haeredem instituit Laurentium fratrem. patre adhuc superstite, d) a quo emancipatus fuerat. Nulla deinceps ejus memoria occurrit; ut credibile sit, paulo post conditum testamentum in ipso juventutis flore decessisse. Hic propterea ignotus fuit scriptoribus nostris: sed tenuis. quae de illo restat, memoria lucem affert iis, quae Ioannes Andreae tradit in prooemio Glossarum ad Clementinas. Ait enim, se aliquando. posteaquam doctor Decretorum creatus est, atque in Collegium doctorum Iuris Can nici cooptatus, quartum in collegio fuisse, qui Ioannis nomine diceretur. Θ De tribus, qui illum aetate anteibant, Cum simul in Collegio essent . alterum fuisse non dubito Ioannem de Caicina, de quo inter professores laeuli XIV. dicetur; alterum Ioannem de Monte murto, qui . licet ex Thuscia esset, ob lom gum in civitate nostra domicilium, uti civis habebatur. Qui tertium locum repleat, praeter hunc Ioannem Passa vantium, neminem reperire licet; cujus aetas mirifice congruit. anno enim MCCII C. Ioannes Andreae in doctorum album relatus est, ut suo loco dicemus. Haec CI. Montius.
Bonvieini Decretorum doctoris, qui exeunte saeculo XIII. vixit, neque cognomen noVimus, neque parentes, neque fortunam . Quod enim eum tradit Alidolius ex Francuccia gente ortum . Militum B. M. V. ordini nomen de di sie , f) nullo prorsus idoneo testimonio nititur: co tantum ex eo, quod ReiPublicae muneribus non semel persunctus est, colligere licet, & Civem Bononiensem, & laicum hominem suisse. Adhibitus est in primis anno MCCI Cum Ubaldino Malavolta legum doctore in pacis negotio. quae cum Azon Atestino . & Flaminiae populis conciliabatur. h) Anno MCCCIII. XVI. Kal. Novemb. cum illi, qui Medicinae castrum Romanae Ecclesiae nomine tenebant, nunciata Bonifacit VIlI. morte protinus recessissent, ad deliberandum, quid fact
e) Ego eluam qui minor sum inter XII. doctores Collegii Bononiensis, me quo tum Risi e c memI. Ioannem, nunc inter eos solus. Io. Ahar. i. ρνοπα. M nuutinas. I Alidos miti Bia. Pae. 4 o
460쪽
opus esset . in consilio civitatis XI. Sapientes delecti, quorum suere quatuor Legum , tres vero Decretorum Doctores. & in his Bonvicinus. Ο Neque diu postea vixisse videtur: nusquam Certe vel in tabulis census anno MCCCIV. confectis, vel in aliis deinceps monumentis eius memoria occurrit.
Canonisus S. Frigdiani. Docuit Bononiae Ius Pontificium iisdem sere temporibus Frater Boncius Ca. nonicus Lucensis S. Frigdiani , omnium primus . cui ad extraordinariam Decreti lectionem stipendium ex publico tributum fuerit. Sedato enim tumul tu . quem anno MCCXCU. leges quaedam, novissime a Populo Bononiens latae. in scholarium coetu excitaverant, G ad Iannalium Salim nium Praseetum Populi, cui dissidii illius componendi arbitrium datum fuerat, postulata quaedam retulerunt Hugolinus de Monteganico, & Iacobus Bonsignorius. Rectorum atque Universitatis causam agentes; in quibus ti illud erat, ut scholares jure suo possent quotannis profitarem eligere, qui Decretum legeret extra ordinem. ejusque rei gratia L. librarum stipendium ex publico acciperet. c) Primus igitur tunc nominatus est hic Fr. Boncius, deinde anno MCCXCVII. Guillel. mus de Petralata; extremo prope saeculi anno Io. Passavantius. db Ab eo tem. pore doctores tres habuit Academia nostra aere publico conductos: unum, qui Uecreta ordinario, ut aiebant, loco, alterum, qui Insortiatum , aut Digestum novum. tertium, qui eumdem ipsum Decretorum librum extra ordinem inter. Pretaretur. ce II. Sed cum annos amplius duodecim longe a nostra civitate abfuisset Fr. Boncius, fama interim & honoribus auctus, jamque Prior Ecclesiae S. Martini apud Senas creatus, ad lectionem ordinariam Decretorum a scholaribus rursus accitus est anno MCCC IX. D in locum octavantis Florentini, eique stipendium CL. librarum ex more constitutum. Quandiu Bononiae versatus fuerit, non liquet: illud constat, editas ab eo disputationes aliquot. quas Ioannes Amet eae illorum temporum aequalis cum laude commemorat.
FLoruit in scholis nostris miremis XIII. saeculi annis Palmerius de casula. Benvenuti filius. ch) sacrorum canonum professor non ignobilis, qui &saeculum XIV. attigit. Hic etsi Decretorum doctor an. MCCXC. nuncupari coeperat; ib septennio tamen post Ius Canonicum extra ordinem legebat inter eos. Quos Baccalaureos appellabant, & quorum nomina edita fuerant a scholarium Uni a) Ei lib. Reform. C.
de doctore legente extraordinarie in Decretis sei l. de Fr. Boncio Canonico S. Frediani Dineretorum doctore ac de aliis quos pro tempore Universitas predicto Fr. Boneio subrogabit sub hoc competens salarium assgnando sci I. L. lib. hon. annuatim. Ex lib. Reform. A. d rii supra su Guillatas de Petra axa, Pas Mutio.
xὶ Disputatum hie luit per rectae ae me moriae Fri Bontium Priorem S. Martini de M. nis. Io. Λών. e. relit offas. de resam. ἐπα
Palmerius decretorum doctor Marchesin Bemardus fratres filii qu. drii Berivenuti de Casiolis Cap. S. Christophori de Satagotia dcta
donis Bonifacii emancipatus a patre vendi dit M. GL ad eum si num.