Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

771쪽

e Analytica Ρηysis. 729 que ad finem perseverare. Ex quo consequens est, ut ille pluribus probat, gratuita lapsorum praedestinatio. Joannes Baptista du Hamel in Theologia . Parisiis edita an . 169I. eamdem sententiam sequitur. R L. I'. de Providentia Dei, 'differt. a. de Praedestin. cap.ia.

concL I. Angeli, inquit, o pr mi homines summam habuerunt bc- ne agendi se in justitisperseverandi facilitutem : unde consultissmum fuit beos suae potesati permittere. Nunc hominibus magna es ad δε- cicndum propensio , summa in bone agendos ficultas. . . . . Hoc igiatur es d fremiclis inter Adamum se e Pi pseros ; quod cum neutri ne gratia Urseverare potuerint , primo data f erit gratia, qua flem

severare ρosses vellet, se e qua non posset : at post lapsum data es

gratia , qua invictbime vult perseverare. Dixerat ante , naturam

Gram o faciam Abi jam permitti

772쪽

7ιο Defensio Amalaina, non posse, ut Adam, vel Angelus sibi olim permissus est, quin pra

ceps in certum iret exitium. Denique in eosdem libro, differt. 3.

de Reprobat. Cap. I. concl. I.

osensi uti ex Augustino, inqui Angelos omnes eodem prorsus as torio donatos fuisse, ut persevera WAis vellent, non quo feret ut invitas me υellent: aequalia adeo ex parte Dei Angelis se primis hominibus data esse auxilia, ex aequo ore in es ad gloriam destinatos vellent, se ad poenam ,si nollent in accepta fermanere jusilia. Apud aliosTh ologos quam plurimos & in publicis Thesibus doctrinam eamd C

passim reperias ; quae rinnia mitto , cum ad reprimendam nostro-xum Antijansentanorum temeritatem dc audaciam superiora pluLquam sufficiant. Ad Abbatem

redeo.

Contendit ille propositione Amnaldina : jam vero Sancitis talis gratia datur, non qua eX e

773쪽

sse Analytica Syno'sis. 73Iram libero dependeat arbitrio, sied quae illorum sibi siubjiciat arbitrium:

gratiam sufficientem excludi; proculdubio quia gratiam Sanctis perseverantibus sive quod idem est, pr destinatis non aliam propositio videtur concedere , quam efficacissimam: atqui Augustinus ejusdem est particeps sceleris. Neque enim propositio Arnaldina latius patet, quam Au-zustiniana haec : nunc vero San

iis in Regnum Dei per gratiam Dei predestinatis non tale adjutorium sine quo non quale Adamo concessiam cst &: Angelis) perseverartiae datur, sed tale ut eis perseverantia ipsa donetur, non 'lum ut me isso dono perseverantes esse non posφnt, verum etiam ut per hoc δε- num non nisi perseverantes simi.

Agit Augustinus de Sancti;

praedestinatis: Arnaldus similiter de Sanctis perseverantibus, hoc est de solis praedestinatis, ut ejus Verba , quae mala fraude since- . I ivl

774쪽

7Mι Defensio Amaldi ,

TUS accusator praetermisit, significant apertissime. Iam vero Sanctis non tantum tale adjutorium δε-

ursiae quo perseveruntcs esse non possiης, sed ut per hoc nonnis pessiverantes t. . . . idest, talis gratia , non qua ex eorum tibero depeπ- dent arbitrio , &c. Amaldus habet : non quae eveorum libero deporidi arbitrio rAugustinus vero, non tale adjutor um perseverantiae , cujuS ante facta erat mentio is hoc est, auxilium sine quo homo & Angelus per Verare non poterant; &per quod pleni ssime poterant. HOC Augustinus & Arnaldus dicunt Arnaldus addit: sed quae liberum sibi siubjiciat arbitrium; quosgnificatur gratia per se essicax , ia est, voluntatem ipsam certissime essiciens ob supremam Dei

in volumates humanas potesta

775쪽

tem , a salvum facere volenti nullum hominum re it arbitrium

Sic velle , seu nolle in volentis aut nolentis est potesate , ita di- minam voluntatem non impediat,

ne superet , potestatem. Augustinus: ut per hoc donum nonnis perseveruntes sint. Quo pariter significatur gratia per se efficax inos est, ea per quam h de ipsis hominum ' Ibiiam voluntatibus quod muli, cum vult, 'ε facit. Aliis compluribus notis &vocibus ab Augustino designatur, quae idem significant , ut quod per eam voluntas insuperabiliter, indecuinabiliter se inmictis

e moveatur: Vel quodς eadem e L .dePνο gratia a nullo duro corde respuatur, βquia ideo tribuitur, ut cordis duritia primitus auferatur. Si indeclinabiliter, si insuperabiliter & in victissime vollantatem agit.: si de ipsis hominum voluntatibuS quod vult & cum vult facit, quia velle seu nolle ita est in vo lentis &. noleruis potestate , .ut

776쪽

734 Defensio Arnaldina,

divinam voluntatem non impediat, nec superet potestatem rcrgo ipsa voluntatem sibi subjicit, Voluntati proprie non sub)icitur. Ita si Arnaldi propositio gratiam sufficientem excludit , necesse est ut pariter excludant Augustini quamplurimae. Quid ergo, inquiet Abbas Aliudne in statu nostro auxilium agnoscit Arnaldus, quam qVo , sive per se officax 3 Si aliud non agnoscit, an gratiam illam cui resistitur, excludere negandus est Ego vicissim ab Abbate requiro , aliudne extet in toto libro de Correptione &Gratia,cujus doctrinaAmaldus inSynopsi perstri xit 3 Ex unica Augustini sententia inerseverares s velles, gratiam sufficientem suam, hoc est Molinianam extundere conatus est

Abbas : quam vero infeliciter Scinscite, jam vidimus , cum no

Thomistica quidem elici possit. Sed homo impcritus in paucis

777쪽

i .sve Analytiis Syno s. 73s multipliciter peccare solet. Nam 1'. etssi Augustinus, Arnaidusque nullam aliam nunc proprie Christi gratiam esse dicerent, quam auxilium quo, quod iste in Analysi

non dixit: non esset idcirco consequens, nullam esse gratiam Thomistice lassicientem cui resistatur. Auxilium quo , Ut plur bus antea confirmavi, non est semper simplex & unicum, contra plerumque est dividuum ac multiplex,pluresque gratiaS com

plectitur quae Thomistice suff

cientes dici merito possint. Tametsi vero singulae non efficiant, Vel conversionem animi, vel bonum opus ad quod per se nituntur, non propterea tamen sunt inutiles. Cupiditatem enim i minuunt, cor sensim emolliunt,& locum praeparant caritati;quod ii plures annos & menses saepe ducitur. Sic priores omnes magnum illud opus, sensimque proh movent, quod demum perficit

778쪽

7,5 Deseisito Amaldina, . posterior. Cur autem quosda uno velut gratiae impetu vel convertat vel ad fidem trahat aut ad bonum opus aliquod: alios autem sensi v gradatim ,&istorum alios siC, aliter alios, non nostrum est inquirereia Dei judicia quisquis

sapit adorat, Mon temere scrutatur: ejus sammam potestatem in voluntates humanas sic agnos.cit , ut singularem 1mul in omnibus confiteatur sapientiam. Quoniam ergo varios illos auxia

lii quo gradus & partes Augusti

nus agnoVit, nunquam Arnaldus negaVit., Vel hinc patet crimia nationis Germanicae Vanitas. 2'. Cum Arnaldus gratiam Sanctis perseverantibus, seu pra destinatis ad perseverandum co-

cessam per se efficacem esse docet , nihil revera statuit aliud , quam quod &a Thomistis ab illustrioribus Theologis statuitur, hoc est, ab iis omnibus qui gra- m per se efficacem ad pers

779쪽

verandum necessariam esse sentiunt : neque enim aliam isti praedestinatis, seu perseverantibus dari ad perseverandum arbitrantur. Rei ergo sunt omnes

Arnaidini sceleris. Cum Arnaldus fratiam praedestinatis datam ad perseVerandum talem esse ait, ut sibi subjiciat liberum arbitrium, non libero arbitrio subjiciatur , nihil quoque a Thomistis dissentit ,

qui gratiam perseverantiae , ut omnem per se essicacem, libero arbitrio plene dominari confitentur , subjici negant. Quod si pendere ex libero ambitrio, vel subjici libero arbitrio

accipimus ut ab Augustino, Ar-naldo vulgo hominum accipitur : consequens plane est ut nulla jam omnino gratia Vel ex arbitrio pendere , vel libero subjici arbitrio recte dici possit. Nam, ta libero arbitrio subjectum es. vulgo dicitur, quod ita eX Vo-

780쪽

7ues Defensio Amaldina,

luntate pendet, ut causa cur pOtius sit, quam non sit, cur potius fiat, quam non fiat, alia proprie nulla assignari possit, quam VO-luntas. Talis fuit gratia Adami& Angelorum, quam Augustinus idcirco in eorum libero positam arbitrio a dixit , qui de nostra longe ali ter loquitur. Talis est gratia cum efficax, tum Q Dficiens Lessii Molinae : Nam cum utraque quicquid neccssarium est ad agendum aeque complectatur; cur ista sit sterilis, illa cfficax, causa neque in Deo est, neque in gratia , neque in ulla alia re, sed in voluntate sela. Si vulgatam hanc notion m sequamur, confitendum est gratiam apud Thomistas nullam existere, quae libero arbitrio sub

jecta dici proprie possit. Per se

efficax voluntati plene dominatur. Cur vero dominetur, nulla est alia causa, quam decrctum Dei. definientis non humana