장음표시 사용
761쪽
ssis Anabrica Ρη sis. TI' distinctione semel admissa cum opinionem Molinianam prostigati , funditusque everti sentiant,
eos omnes a quibus admittitur,
non secus ac hostes generis humani persequuntur in libris editis Si in Thesibus. Discrimen duplicis gratiae Lutherum de Calvinum invexisse clamant, eX quo rum impuris fontibus Jansenius deinde hauserit & expresserit, ut ex Jansenio quotquot postea veterem Augustini dc Patrum
doctrinam sequi, quam nOVOrum Theologorum maluerunt 8, idque stultis persuadere conantur. A diendus est auctor Thesis Parisiensis , 26. Feb. 1692. quam in tres columnas divisit, Augustianum vero & haereticos in exta mis, Catholicos in media loc Vit. a In prima de statu innocem a Intiae sub titulo, Haeremi, haec ha- aues,L.
bet. Cuisinus o Lutherus , caete-- 7'rique exinde nomatores circa innocenti e flatum in eo errarunt, quod
762쪽
o Defensso Amaldina, verba Augustini, adjutorium quo ct adjutorium sine quo non, sic
sunt interpretati, ut adjutorium sine quo non, quod volunt esse gratiam
similem illi, quam Schola risu
cientem vocant, Adamo uni datam fuisse contendant: adjutorium vero quo esse gratiam es cacem , quam Adamum non habuisse aiunt ad bene operandum. Stephanum De chap- & caeteros mitto, qui eodem modo loquuntur. Sed inanes hominum conatuSmerito contemnunt docti. Taceo
de antiquioribus Theologis qui discrimen Augustinianu duplicis
gratiae comprobarunt & iisdem quae nos ante plurima produxi mus, Augustini testimoniis con firmarunt. Taceo de Duacensibus in censura ad assertion. 22. & de Lovaniensibus in censura ibidem & in justificatione censurae cap. XI. p. 2Ι3. Recentiores ali quot proferam , ut Cardinalem
Notisium, qui in l. 1ρ hist. Pelag.
763쪽
etap. 23. hic Liber .de Corrept. MGratia, inquit, parvus mole est , sed δειtrina maximus, totus 'furiis refertus, universam divinae gratiae oeconomiam oculis subicit, ut Iure merito aureus a doctissmis naucupetur. Docet in eo spientif-mus Antistes non esse elecitionem
isti, sid guli . . diversam esse gratiam hominis innocentis es reparati s esse illam adjutorium quo sis, ut possimus bene agere si volumus ,
hanc vero reapse facere, ut vel mus. Unde una est adjutorium sine quo non , altera, adjutorium quo. Ista enim humana voluntas indeclinabiliter o insuperabiliteraguur. Ego quidem hunc librum soleo appellare clavem, qua ad universam
Augstini de divina gratia o libero
arbitrio doctrinam aditus aperitur. rem sane Librum S. Prosper me rito divinae auctoritatis in Epistola ad Augustinum nuncupavit. Cardinalis Brancatus de Laurea opustulo tertio de gratia cap.
764쪽
Defensio Arnaldina, 6. & 7. duplicis gratiae distinc- tionem explicat iisdem verbis ac Augustinus, nostramque negat primae jam csse similem. Quod
postremum repetit cap. 8. Temtium quod docuit Augustinus, est quod gratia, quae pro flatu naturael se es necessaria homini ad bona opera facienda , non est sicut ilia quae data fuit Adamo in satu innocentiae , diecta sine qua non , subditi libero arbitrio illius, ut ea Irteretur F vellet, o quando vellet; sed es potentior illa, quae facit facere opera bona, non trahenda a liabero arbitrio, sed trahens illud alliciendo : se dicitur gratia Da. Α- , lioquin, inquit, nonsatisprovisum. esset naturae L ae, ut bene actu opo
raretur. Si enim Adam Sancrus,
innocens , ne passionibus, o tot diavinis maneribus vallatus, ea gratia sine qua non, usus non es: quid faceret homo laeseus, debilis, tot δε-fectibus ignorantiae σ concupiscentiarum circ-datuo 'hanc ergog -
765쪽
sum docuit Augustinus necessariam ad bene operandum actu. Quam Augustini doctrinam a Summis Pontificibus approbatam esse postea docet. S. Romani Ponti res se collaudarunt se acceptarunt pro tota Ecclesia Augustini doctrinam de gratia explicite. Sed inter
praecipua principia Audistini degro ita hoc est unum , scilicet de gratia qua ,seu de auxilio gratiae quo , gratia nempe quae facit faceres se satis non est pro natura lapsa illa quam habuit Adum innocens, id es, sine
qua: quia cum hac tantum naturula a non operaretur bona opera. ,
Ergo hanc aliam sub nomine qua, seu auxilio quo implicite approbarunt Romani Pontifices. Ante istos & post decretum Imnocetianum de Augustiniano statuum discrimine latissime dispu- . tavit Franciscus Macedo an. I6J3. in libro qui inscribitur: mens Augustini de duplici adjutorio sine quo& quo. Ut iusque auxilii diffe-
766쪽
rentiam, ut ante est a nobis eYplicata , non modo , auctoritate libri de Correptione & Gratia, sum etiam clarissimis reliquorum fere omnium Augustini liubrorum adversius Pelagianos teotimoniis constituit:ut perpetuam&constantem sanctissimi Doctoris sententiam fuisse appareat , non fortuitam opinionem .ali quam, quam subita potius Mimprovisa dissicultas pepererit , quam necessaria principiorum
His accedat Petavius, ' qui duplex illud gratiae genus ab Augustino positum esse docet, &idcirco in statu naturae lapsae praedestinationem gratuitam eum admisisse concludit . Ex quibus Augustini verbis in libro de Correptione & Gratia cap. XI. liquet hoc inter Adamu in beato illo δε- gentem flatii, s ejus poperos interesse, quod adperseverantiam a tinet , quod cum neutri sine gratia
767쪽
e Analytica Syno s. 'sperseverare possent, talis homini primo gratia data est, qua comperseverare possis vellet , essiae qua
non posset: ut autem vellet, nulla ei gratia concessa si quia per liberum arbitrium id poterat, quod integrum se nullo vitio debilitatum acceperat. At illud quodper Christmerita tribuitur donum, no lumdat posse si velint: sied etiam velle quod possunt: se est tale ut eo dato nonnis perseverantes sint. Fromondus in primam ad Ti
tam esse primo homini gratiam susscieηtemper quam salvari possis vellet, utendo uta es reddendo illam efficacem per liberi arbitrii
flexum se determinationem. Longe aliter statuit de statu nostro. Multi Patres Graeci ante August
num, se ipse Augustinus adhuc juvenis , cum nondum correxisset suum errorem, quod fidem habeamus a nobis, subintelligunt conditionem , Deum velle omnes olvos Ii iu
768쪽
fleri , s ipse velint. Sed Aura inus
po ea vidit hoc repugnare effractae quae dat velle. Unde frustra diciatur, vult se homines vellent, cum hoc ipsum velle Deus debeat dare Addit de illud j frustra Deum Ο- rari, si quicquid neeessarium est ad salutem omnes habeant. De nique gratiam per se jam effica cem esse, & praedestinationem gratuitam in suis passim commentariis docet. Florentius de Coeq Tract. 2.eap. T. ex Augustino scribit primum amoris acum Deum indidi Advmo per gratiam Uscacem, non tantum dando potestatem eum etiaciendi, sed eumdem in voluntate se cum Voluntate eliciendo. Se quentes a Iussu ematurales opem severantiam in bono Deus dedith
mini per auxilium maere sufficiens, quo posset homo bene uti s vellet,
Non quo eret ut vellet. Et in hoc
crimen adjutorii Adae ab adjutorio
769쪽
s me Analytica Syno is. 727 hominis lapsi. Et postea. Dicendum ergo jora hanc Augustini do trinam quod gratia hominisia indeclinabiliter ωoluntatem de Ierminet , dans Vsum agere, ipsum velle salva tamen ejusdem libertate.
Gratia vero hominis sani voluntatem non determinabat ad actum , sed determinatio relinquebatur libero voluntatis arbitrio: nec dabat
sium agere , sed solum posse agere.
In fine sect. xm. ratione hujus Augustinianae doctrinae notatum velim, nimium assectum erga praedetermia nationem P sicam, etiam viros in Augustino alias maxime versatos se
ejusdem siequaces eo deflexisse, ut famosum asiatum ex Augustino di fcrimen per regarent , ul everrentes omnem gratiae medicinalis arconomiam. Denique Tract. I'. cap.
. sect. 3. & 8. quod ex duplicis
auxilii discrimine consequens est, Angelorum & hominis innocentis praedestinationem fuisse
770쪽
is Defensio Arnaldina, omnino gratuitam esse docet. Thomassinus L. f. de Deo , Deique proprietatibUS cap. 2. n. 2 gratia istiusmodi se Aetolis primum conditis se Adamosatim collata es, non qua ad bonum in declinabiliter agerentur ; sed qua adjutipossent, suellent, in accepta j ilia perseverare. Illo adjutorio gratiar, quo non ebat ut vellent ,
sed ut possent melle in justitia fem
severare: hoc inquam adjutorio Anob aliqui injustitia perseverarunt,
alii eo frusruto non perseverarunt. Ex eoporro id scitur,ut Angeloru, hominumque in primaevo illo flatu. praedestinatio non gratiae esset, sed' meritorum non misiericordiae, sed operum, non absoluta, sed suspem
se Oc voluntatis creatae libertate vem
stili. Jam vero hominibus in Adamo lapsis, ut postea scribit n. Io. auxilium datum est, non δε- tum ne quo non possent, sed priam quo invictissime feret, ut vellentia justitiam regredi o in ea