Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

751쪽

ne Augustinum non dubitavcrit totius novae haeresis reum facere: alterum, quod jam E pluribus animadversum est, novarum Opinionum sectatores totis dudum viribus moliri & movere omnia, Ut auctoritatem Augustini sibi molestissimam imminuant; atque C tiam, si possint, penitus exterminent. Primo Doctorem Ecclesiae Romanae praecipuum libris editis infamarunt, eique varias imposuerunt haereses, quarum Catalogus extat aliqua ex parte in No-1isianis Augustini 'vindiciis. Solide postea confutati & auctoritate Ecclesiastica repressi novas jam & occultas artes meditantur. Doctrinam Augustini, non in Augustino ip , neque enim hoc tu

tum est, sed quotidie lacessunt in discipulis: Magistri fidos interpretes velut Jansentanos insectam tur omnibus convitiis lacerant& calumniis ; & quia numquam

752쪽

7Io . Defensio Arnuuina, prodeunt nisi larvati, tutos se aubitrantur ab infamia publica, quae tamen ipsa larvam plerumque detrahit, & auctores denudatos hominum ludibrio exponit. Quod magis miror, personatus Abbasse in ipso libri limine Augustinianum escte profitetur & Augustini discipulum. Sed Augustinianam

personam parum sibi convenientem deponat quaeso, & abjiciat, sub qua non minus coangustatur, ἔ- Reg, quam olim David, λ cum arma Saulis bellica indutus est i muli

que potiori jure dicere potest ,

usum non habeo.

Venio jam ad Thomistas, qui

nihil in ea re ab Arnaldo disse tiunt εἶ aut si quid dissentium, tota in verbis, non in re est diLsensio. Auxilium sine quo Adamus &Angeli in bono permanere non poterant , plenissime sufficiens ruit : potestatemque homini & Angelo contulit perfectissimam,

753쪽

sse Analytica Syno s. 7iI hoc est, omnia ad agendum necessaria eomplectentem ; ut pluribus jam ex Augustino confeci,& Arnaldus in Analisi cum Augustino sensit. Hoc gratiae sum- cientis, potestatisve genus e statu nostro tam Thomistae omnes, quam Arnaldus, rejiciunt , nec

magis iste , quam illi: quod si Jansentanum est, par ergo & Arnaldi& Thomistarum crimen. Totum discrimen , quod inter eos intercedit, in sola voce est, non in re. NamJhomistae admittunt nomen

gratiae sufficientis & agendi potestatem conferentis, quae tamen talis sit, ut omnia ad agendum necessaria complectatur. Gratiam hanc & Arnaldus & omnes agnosi, coni. De solo nomine est, Vel potius fuit, ut nos ante explicuimus , aliqua dissensio quae idcirco nullam haeresim habet, cum haeresis in re & sententia sit, non in vocabulis, vel in sono. Modus tamon loquendi M-

754쪽

in Defensio Amaldina, naidinus, quem Sophisbe nostri

jam solent rodere , extat apud Augustinum tum in eo loco , R quem paulo ante explicui: tum in aliis : ut cum de auxilio sne quo disputans b tantam hominum infirmitatem esse ait, ut si Deus auxilium ne quo solum tribueret,

nec Velle.operaretur, VoluntaS

succumberet, se ideo perseverare non possent, utique illa potestate plenissima, quae quicquid neces.sarium est complectitur. Eamdem quoque locutionem usurpavit Franciscus Macedo in libro, qui inscribitur ; mens Augustini de duplici adjutorio sine quo in quo p. 46. Nam rationem rCddens , cur jam necessarium sit auxilium quo ad perseverandum et Nec enim posset, inquit, haec natura humana Abi relicti cum soauxilio Me quo undique labans es fatiscens perseverare.

755쪽

fόe Analytica Synobis. 7 CApuT XI. De Amaldi propositione quinta. A Roaldus in quaestione Synopsis Analyticae quinta Augustinianam de gratia primi

Hominis & nostra sententiam' proponit : nec alia fere verba adhibet, quam quae ab Augustino ipso usurpantur. Locum inistegrum si ibjicio, ut innocentia rei facilius agnoscatur, & accusatoris iniquitas. Primo homini 55 Angelis adj

torium a Deo datum esse respon- det Augustinus, non quo perseVe- rarent, sed tantummodo sine quo perseverare non possent. Perseve- rerare autem & non perseverare in recorum libero relictum est arbitrio. Gratiam datam este, qua habe- rent justitiam si1 vellent, sed quam Deus in eorrum libero reliquit a bitrio. Iam vero Sanctis non tam V. tum tale adjutorium dari sine quo

verba

756쪽

M perseverantes esse non possint, is sed ut per hoc non nisi perso M Tantes sint. Talem gratiam dario non tantum ut habeant justitiam is si velint, sed etiam ut velint ; id πι est, talem frutiam dari, non quae M ex eorum libero dependeat arbitrio,

sed quae eorum Lberum sibi subn

a, cui arbitrium.

Ea sola quae literis italicis des.cripsi, reprehendit Abbas. 'uoniam, inquit, tanti facitis librum , in quo continetur haec ' positio, jam mirandum minime es, cur tot artibus gratiam sius icientem, quam Augustinus in tu nostra a

gnovit, occulti eritis.

Tam vel felix, vel infelix est

Abbas, ut quo Arnaldum configere conatur, eodem semper stylo confodiat &Thomistas omnes& Augustinum ipsum, hoc est, I rpi t- ut ipse ait Patrum omnium maximum Gr praestanti senum , cujus

h I-- em- etiam b dis imum se esse discia putam in primo libelli sui limine

757쪽

υe Analytica Ρηo8sis. D sprofitetur. Nego nactenus e Llisse discipulum vel feliciorem , si, ut plures existimant, Magistri doctrinam velut haereticam sibAmaldi nomine insectari constituit: vel infeliciorem, si nolens ac nesciens insectatus est. Nam ab eo sub alieno nomine Augustinum peti constat. Quod ut fa

cilius dijudicet lector, singulas Augustini & Arnaldi propositiones in columnis sibi mutuo res. pondentibus subjiciam.

libro de Correptio & Gratia.

ejudem Libri. N. 34. Pirmo itaque

Homini, quem n. 27 .

& 34. conjungit cum Angelis, datum est adjutorium perseverantia. , non quo feret ut perseveraret , sed sina quo per liberum arbitrium perseverare non posset. N. 37. ut persevexare vel non perseverare in ejus relinque-Primo homini &Angelis adjutorium

datum est, non quo perseverarent , sed tantum modo sine quo perseverare non possent. Perseverare autem vel non perseverare in eorum li-

758쪽

bero relictum est' retur arbitrio,talas τὼ arbitrio. res habebat ejus voluntas &c. vide n. 3I.& 32. Gratia data est, N. 3I. Prima gratia,

qua haberent justi- qua data est primo A tiam si vellent, sed dam, est ut homo ha- quam Deus in eo- beat justitiam si velit. rum libero reliquit Nec ipsum ergo Deus arbitrio. esse soluitsine sua gratia , quam reliquit in ejus libero arbitrio. Jam vero Sanctis N. 3 . Nunc vero Don.tantum tale ad. Sanctis in Regnum Dei jutorium datur, si- predestinatis non tale ne quo perseveran- adjutorium perseverμ-tes esse non possint, tia datur, sed tale ut

sed ut per hoc non eis persemerantia ipsa nisi perseverantes donetur: non solum ut sint. sine isto dono perseverantes esse non possint,

verum etiam ut perhoe donum non his perseverantes sint. Talis gratia datur, N. 3I. Prima gratia non tantum ut ha- est qua fit, ut homo

habeat justitiam si velit e secunda ergo plus potest, qua etiam sit ut velit. N. 38. Subventum est igitur infirmitati moluntatis humana , ut divina grati indeclinabiliter is insuperabiliter ageretur.

Fortismo quippe dimisit atque permisit facere quod vellet, infirmis servavit, ut ipso δε- nante invictissime quod bonum est mellent, O hoc deserere invictissime nollent.beant justitiam si velint. Id est talis

gratia non quae ex eorum libero dependeat arbitrio , sed quae illorum liberum sibi subjiciat

arbitrium.

759쪽

Hoc propterea parallelum inLtitui, ut appareat, convenientia cpropositionum Arnaldinaru cum Augustinianis. Quod Augustinus in statu integritatis & innocentiae, idem Arnaldus admittit. Eodem quoque modo gratiam status nos. tri propriam ambo definiunt: nec plus ei tribuit Arnaldus , quam ab Augustino tributum est. Augustinianum gratiae duplicis genus olim Semipelagianis, quod hic dissimulare non debeo, vehementer displicuit; qui, ut Hilarius testatur , g molese ferri a In Epist.bant ita dividi gratiam , quae vel tunc primo homini data est, vel

nunc omnibus datur, b ut ille acta ia b T. OCeperit perleVerantiam, non qua fieret ut perseveraret, sed sine M e. H. di qua per liberum arbitrium perse- re ηδ' Verare non posset : nunc Vero ςς

Sanctis in Regnum per gratiam praedestinatis non tale adjutortu perseverantiae detur , sed tale ut re eis perseverantia ipsa donetur; re

760쪽

non solum ut sine isto dono per- 'severantes eo non possint, verum etiam ut per hoc donum non nisi perseverantes sint. His verbis sanctitatis tuae , ait Hilarius , ita moventur , ut dicant desperatis-nem quamdam hominibus exhiberi. Si enim, aiunt, ita Adam ad-

jums est, ut se flare pesset injust tia, o a Justitia declinare; se nunc

' itu Sancti juvantur ut declinare non possint , s quidem eam acceperunt volendi perseverantiam, ut aliud velle non possint, inutilis plane est

exhortatio. &c.

Nec minus Aniijansentanis nos. tris hodie displicet, hoc est, iis omnibus qui gratiam sessicientem ab efficaci distingunt eventu,

non natura, Voluntatis humanae nutu & arbitrio, non motione &decreto Dei : nec plus homini lapso concedi patiuntur, quam Augustinus integro concessit, de Angelis. Nam duplicis auxilii, ut est a nobis ante explicatum,