장음표시 사용
301쪽
Et quia ab eius ecclesiae communione in nullo Separamini, ut sicut vere, de bona ac fideli filia communi exultatione gratulemur. In hoc autem Vos ac vestra opera Deo placere cognoScite, Si priuSquam eiuS examen Veniat, Sacerdo-ue tum illius iudicio comprobentur.
Gregorius I papa Victorem et Columbum, episcopos Africanos, adhortatur, ut contra Donatistas concilium convocent et Paulam episcopum sibi mittant, cum quo de hac re consilium capiat. I o 9 , rui.
GREGORIUS VICTORI ET COLUMBO EPISCOPIS AFRICAE Qualiter neglectus inter initia morbuS vires accipiat, eX nostris necessitatibus, quisquis in hac sumus vita constitutiis probavimus. Huic igitur nascenti si doctorum obstiterit provisio medicorum, ScimuS quidem quia ante Solet ceSsare, quam noceat. HuiuS ergo considerationis ratio vehementer nos debet implere, ut animarum morbis initiantibus tota sestinemus possibilitate resistere, ne dum salubria adhibereao medicamenta neglegimuS, multorum Vobi S Vitam, quos Deo nostro contendimus lucrari, Surripiant. Unde oportet ita nos caulas ovium, quibus nOS cu StodeS Videmur eSSc praepositi,
vigilanti sollicitudine praemunire, quatenus lupus insidians undique pastores sibi repugnantes inveniat, et viam ingrcaue diendi in eis non habeat. Comperimus siquidem Donatistarum stimulos in illis sic partibus gregem turbasse Dominicum, ac si nullius pa-
ia. Ad Victorem cis. ep. VIII, 26. De DonatiStarum errore V.
302쪽
a44 EPISTOLAE S. GREGORII storis moderamine regeretur. Nuntiatumque nobi S eSt,
quod dicere sine gravi dolore non possumus, quoniam plurimi eorum venenatis iam sint dentibus laniati. Denique ut
Sacerdotes catholicos pravissima de suis ecclesiis temeritate depellerent, et multos insuper, quibus salutem regenerationi S saqua praebuerat, rebaptizantes pravitate nefandisSima nec Visse. Quae res animos nostros valde mestificat, cur vobis illic positis dampnatae praesumptioni tantum SceluS perpetrare licuerit. Qua de re fraternitatem vestram scriptis currentibus ad- Iohortamur, ut habito tractatu, unitoque concilio, ita nascenti huic adhuc morbo inhianter ac tota virtute debeatis obsistere, dummodo nec Vires ex neglectu percipiat, nec in commiSso vobis grege pestilentiae dampna concutiat. Nam si
quolibet modo, quod non credimus, incipienti neglegitis ini- is quitati resistere, plurimos erroris sui gladio Vulnerabunt. Et est prosecto gravissimum, laqueo diabolicae fraudis inretiri permittere, quos prius poSSumuS ne alligentur eripere. Melius est autem ne quiSquam Vulneretur ObSiStere, quam Vulneratus qualiter Sanari possit exquirere. Hoc itaque con- 2OSideranteS, Sacrilegam pravitatem sedula oratione ac Virtute qua Valeti S obruite, ut subsequens nuntius Christi gratia su fragante de eorum nos ultione laetificet magis, quam de
Paulum praeterea fratrem et coepiscopum nostrum ad asnOS quo potestis Studio omni sub festinatione dirigite, quatenus subtilius ab eo causas tanti facinoris agnoscentes, huic nefandissimae pravitati cum Creatoris nostri solatio medicinam dignae possimus correptioni S inponere.
303쪽
Gregorius I papa Dominicum episcopum Carthaginiensem laudat ob yelum, quo eum haereticos coercere Prosper, praesentium lator, responsalis eius, rettulerat; improbat vero illam synodi sententiam, ut, qui haereticorum s investigationem neglexerint, substantiarum dignitatumque privatione plecte
GREGORIUS DOMINICO EPISCOPO io Veniens ad nos Prosper, praesentium lator, responsalis VeSter, poSt aliOS VeStrae caritatis affectus Secundas nobis vestraS epiStolas cum allegatione principalium iussionum
synodiqueJ apud vos habitae cartulam porrexit. Quibus
relectis et de vestro gratulati Sumus quem paStoraliter ge- is ritis gelo et piissimos dominos occasione religionis inlatas venalium personarum rem OViSSe calumniaS. Maxime autem, quia ita studuit fraternitas vestra Africanam inconcussam Servare provinciam, ut nullatenuS deviaS hereticorum sectas cum servore sacerdotali coercere neglegeret. De quibusao etiam omnibus sopiendiS et antequam caritatiS VeStrae consuleremur apicibus, in tantum Suptilius nos definisse meminimus, ut nihil rursus de his VobiS responderi necessarium credamuS. Quamquam ergo haec ita se habeant et desideremus omnes hereticos a catholicis sacerdotibus vias gore Semper rationeque compesci: tamen suptiliter intuentes
9. Dominicus Carthaginiensis episcopus, magna familiaritate cum Gregorio usus. V. ad eumdem ep.
304쪽
omnino nos tetigit, ne per ea quae apud Vos gesta Sunt aliorum conciliorum primatibus, quod avertat Dominus, generetur Scandalum. Sententia namque a vobis prolata est in conclusione gestorum, in qua, dum pro investigandis illos hereticis ammonetis, subintulistis eos qui neglegunt substan- Stiarum dignitatumque privatione plectendos. Optimum est igitur, frater carissime, ut in his quae soris corrigenda sunt
prius caritas interna servetur et simus mente subiecti, quod maxime vestrae gravitati S proprium iudicamus, etiam personis dignitate minoribus. Tunc enim totis coadunatis Vi- 1 oribus hereticorum commodius obviatis erroribuS cum Secundum morem sacerdotii vestri studueritis interius ecclesiasticam custodire concordiam.
Gre orius I papa Narsi comiti respondet Manichaeum esse codicem I Scontra Athanasium prest terum sibi transmissum, annotationes vero Pelu eianus. Adelphimn et Sabam Ephesiua in ynodo damnatos esse negat; usicut Chalcedonensis s3uodus tu uno loco ab ecclesia Constantinopolitaria balsata sit, sic aliquid in Ephesiua synodo factum esse M opinatur; monet, ut vetustos codices requirat; Romanos codices re multo Periores a esse Grae- 2ocis. Iohannem pres terum, cuius causa in Unodo decisa sit, haeresisi Vertem esse addit. J9J, Sept.
GREGORIUS NARSI COMITI asCaritas vestra sollicitudinem nostrae opinionis habens scribere studuit, quid de illo codice qui contra Athanasium presbyterum tranSmi SSUS eSt, SenSit. Quem noS ex parte
305쪽
aliqua suptiliter percurrentes in Manichaei invenimus dogma cecidisse. Sed is qui loca aliqua esse heretica signo contra posito ostendit, ipse quoque in Pelagiana herese labitur,
quia quaedam loca catholice dicta et omnino ortodoxa velut 3 heretica adnotavit. Hoc enim ubi Scriptum eSt, quia si cum si peccavit Adam, eius eSt anima mortua is, qualiter mortuam dixerit, inserius ostendit, quia si status sui beatitudi- sinem amisit n. Hoc quisquiS negat, catholicuS non eSt. Deus enim dixerat: si ina die comederitiS, morte morie-io minis. Cum ergo comedit de ligno vetito Adam, quia in corpore mortuuS non eSt, noVimuS, quia post hoc filios genuit atque annis multis vixit. Si itaque in anima mortuus non eSt, quod dici nefaS est, ipse mentitus est, qui hunc praedixit die quo peccasset esse moriturum. Sed sciendum is est, quia mors duobus accidit modis: aut absentia vivendi aut a qualitate vivendi; in hoc ergo quod comedendo vetitum eius anima mortua dicitur, non absentia vivendi, Sed a qualitate vivendi, ut postmodum viveret in poena, qui ad hoc creatus fuerat, ut beate viveret in laetitia. Hunc ergoao locum qui in eo codice, qui mihi a fratre meo Iohanne episcopo transmissus est adnotavit hereticum, Pelagianus est, quia sententia ista evidenter Pelagii est. Quam Paulus apostolus aperte in suis epistolis destruit; quae loca epistolarum eius singula dicere praetermitto, quia Scienti loquor. at Pelagius vero, qui in Ephesina Synodo damnatuS QSt, ea intentione hoc dixit, ut ostenderet nos a Chri Sto vacueredemptos. Si enim nos per Adam in anima mortui non sumus, quod dici nefas est, Vacue redempti sumus. Ephe-
Io. Gen. II. I7.2o. Agitur hic de Iohanne ieiu-uatore episcopo Constantinopolitano de quo V. P. I, not. 9, p- 322. Error sundamentalis Pelagii Britannici monachi, circa gratiam Dei versabatur. Docebat enim hominem Sine ope gratiae per solam naturam, ingenitasque liberi arbitrii vires quodcumque bonum opus elicere posse et gratiam dari
intuitu meritorum. Peccatum Pro
inde originale negabat et Baptismi
306쪽
Sinam autem Synodum perscrutantes de Adelfio et Sava et ceteris aliis, qui illic dicuntur esse damnati, omnino nihil invenimus et existimamus, quia, sicut Chalcedonensis SV- nodus in uno loco ab ecclesia Constantinopolitana falsata est, sic aliquid et in Ephesina synodo factum est. Caritas ,
ergo VeStra Vetu Stos omnino codices eiusdem synodi re
quirat et illic videat, si quid tale invenitur, mihique eum
dem codicem quem invenerit, transmittat, quem, mOX legero, retransmitto. Novis enim codicibus passim non credat.
Ex qua re dubius factus sum et nihil adhuc volui de hac iocausa praedicto fratri meo Iohanni episcopo rescribere. Ro
mani autem codices multo Veriores Sunt quam Graeci, quia noS Vestra sicut non acumina, ita nec imposturas habemus. De Iohanne vero presbytero cognoScite, quia cauSa illius per synodum deci Sa est, in qua aperte cognoVi, quia is eius adversarii eum facere hereticum voluerunt et diu conati sunt, sed minime potuerunt. VeStroS, qui nOStri Sunt, mea Vice Salutate; et noStri, qui VeStri Sunt, per me VOS multum Salutant. OmnipotenS Deus Sua te manu inter tot spinaS protegat ut inlaeSOS eOS, ao quos Dominus elegit, floreS decerpa S.I. Adelphius et Saba cum aliquot aliis, principes fuerunt Sectae Messalianorum, etiam Euchetarum, Euphemitarum dictae, quae mixturam SVncretisticam hellenismi ethnici et monotheismi anti- trinitarii prae se fert. Messaliani Suo sensu Evangelii dicta interpretantes, suis omnibus facultatibus
dimissis et labore manuum DC- lecto, Solummodo orationi vacabant, cui virtutem superiorem Ba
ptismo ad peccatum eradicandum tribuebant. Damnati sunt in Synodo oecumenica EpheSina an. 4 I.
Cis. THEODORETII uir. Fab. IV de Mess.); et H. E. IV, II. S. His verbis designat Papacan. 28 Conc. Chalc. ubi de primatu ecclesiae Const. post Romanam agitur. At usurpatio et non
salsificatio, rectius dici debet cum Patres, absentibus legatis Leonis
papae, can. 28 reapse probaverint. I 4. De Iohanne presbytero V. P. I, not. IO, p. I 3
307쪽
Gregorius I papa Marisiano, episcopo Ravennati, exponit ecclesiae eius auctoritatem neutiquam deminui, quod inter eam et Claudium abbatem Romae iudicetur: nam etiam causam inter Iohannem presbterum et Io-S hanuem Constantinopolitanum episcopum ortam Romam recurrisse. Spatham Ravennae a Petro diacono relictam per Secundinum servum Dei et Castorium notarium, praesentium latores, mitti iubet. 196, ian.
io GREGORIUS MARINI ANO EPISCOPO RAVENNAE Scripta fraternitatis vestrae Vigilio diacono deferente suscepimus, in quibus indicastis quosdam de clero et populo
clamitasse contra legeS et canoneS eSSe, ut inter ecclesiam vestram et Claudium abbatem causa hic examinari debeatis ac iudicari. Qui si ecclesiasticum ordinem, vel inter quOS agitur, noSSent advertere, a Superflua Se querella modis omnibus abstinerent, praesertim quia nec causa illic dici potuit, ubi se praedictus abbas a decessore Vestro questus est iniustitiam pertulisse et ex ea hactenus laborare. Hoc enim ac poterat fortassis opponi, Si non ad maiorem recurreret et apud eum causae Suae peteret meritum terminari. Numquid non ipse nosti, quia causa quae a Iohanne preSbVtero contra Iohannem Constantinopolitanum fratrem et coepiSco
as licam recurrit et nostra est sententia definita Θ Si ergo de illa civitate ubi princeps est ad nostram causa cognitionem deducta est, quanto magiS negotium quod contra vos est hic
p. Ι 8 . Gregorius omni re dili. genter eXaminata, eoS qui accusatierant absolvit. Cis. ep. VI, 62.
308쪽
est Veritate cognita terminandum λ Vos autem ibi stultorum Verba non moVeant, nec per vos credatis aliquod ecclesiae vestrae dispendium fieri. Nam si servum Dei diaconum Ve-Strum atque Castorium notarium nostrum requiritis, ab eis agnoscitis, qualiter causam istam iam decessor vester voluerit sordinare. Fraternitas autem vestra sapienter egit personaS pro negotio ipso transmittere et verba inania non audire. Confidimus in omnipotenti Domino, quia examinata suptilius veritate ita Deo placitus huic causae finis imponetur, ut nec aliqua denuo querella remaneat nec pars quaelibet contra iu- Iostitiam praegraVetur. Spatham Vero, quam apud decessorem vestrum dilectissimus filius noster Petrus diaconus tunc illic de sensor reliquerat, nobis per Secundum serium Dei atque Castorium notarium praeSentium portitores transmittite. I, XC.
Grexi rius I papa CFriaco, episcopo Constantinopolitano, de pontiscatu
quem suscepisse eum Georrius presbter et Tieodorus diaconus nuntiaverant2 ζratulatur; de s)uodica eius disserens laudat orthodoxam sdem: mouet, ut universalis episcopi appellatione tu posterum abstineat; in cou- 2o essioue Eudoxium damnatis immerito adnumeratum esse scribit. 196, Oct.
GREGORIUS CYRIACOEPISCOPO CONSTANTINOPOLITANO asCommunem filium Georgium presbyterum et Theodorum diaconem vestrum ea qua decuit caritate suScepimus
4. De Castorio notario V. P. II, Not. I, p. I94. 24. Curiacus Iohanni kitiualori successit in sede Constantinopolitana ab ara. S9S ad an. 6O6. V. ad eumdem ep. VII, 4, 28; XIII, 4 Epistola nostra praesertim eX Rc; .puat I, S, 7; II, 7 hausta est.
309쪽
2 SI vosque ab ecclesiasticarum rerum cura ad animarum regimen VeniSSe gaudemus, quia iuxta Veritatis vocem si qui inu modico fidelis est et in maiori fidelis est h. Et bene ministranti servo dicitur: si Quia in pauca fidelis fuisti, supers simulta te constituam δε; cui mox etiam de aeterna retributione subiungitur: u Intra in gaudium domini tuis. Inscriptis autem vestriS VOS magnopere requiem quaeSiSSe narratis ; sed per hoc ad pastoralem sollicitudinem vos congrue venisse ostenditis, quia, sicut locus regiminis desiderantibusio negandus est, ita fugientibus offerendus. Et scriptum est si Nec quisquam sumit sibi honorem, sed qui vocatur a Deo si tamquam Aaron s. Et rurSuS iSdem egregius praedicator dixit: si Si unus pro omnibus mortuuS eSt, ergo OmneS mortuiu sunt et pro omnibuS mortuus eSt. Superest, ut et quii s si vivunt iam non sibi Vivant, sed ei qui pro ipsis mortuusu est et resurrexit n. Et pastori Sanctae Ecclesiae dicitur :u Simon Iohannis, amas me Θ PaSce Ο es meaS D. EX quibus verbis colligitur, quia, si is qui valet omnipotentis Dei oves rennuit pascere, ostendit Se Pastorem Summumeto minime amare. Si enim Unigenitus patris pro explenda utilitate omnium de secreto patris egressus est ad publicum nostrum, nos quid dicturi Sumus, Si Secretum nOStrum praeponimus utilitati proximorum Θ Quies itaque nobis et excorde appetenda est et tamen pro multorum lucro aliquando as postponenda. Nam sicut toto desiderio debemus occupa tionem fugere, ita si desit qui praedicet, Occupationis onus libenti necesse est humero subire. Quod eX duorum prophetarum opere docemur, quorum unuS praedicationis ossi cium Vitare conatus eSt et alter appetiit. Nam mittenti se
3. LUC. XVI, IO. S. MATTH. XXV, 2I. Iuxta clar. HARTMANN verba haec innuere videntur Cyriacum oeconomi ossicio in ecclesia Const.
310쪽
Domino Hieremias respondit dicens: α Ah, ah, ah, domine
si Deus, nescio loqui, quia puer ego Sum n. Et cum omnipotens Deus personam ad praedicandum quaereret dicens: si Quem mittam et quis ibit nobis λη ultro se Esaias optulit dicens: si Ecce ego, mitte me s. En ab utrisque exteriuS Sdiversa vox prodiit, sed non a diverso sonte dilectionis ema
Duo quippe sunt praecepta caritatis, Dei videlicet amor et proximi. Per activam igitur vitam prodesse proximiS cupiens Esaias ossicium praedicationis appetit, per contempla- Ιοtivam Hieremias vero amori conditoris sedulo inhaerere desiderans ne mitti ad praedicandum debeat, contradicit. Quod ergo laudabiliter unus appetiit, hoc laudabiliter alter
expavit: iSte, ne tacitae contemplationis lucra loquendo perderet, ille, ne damna studiosi operis tacendo sentiret. Sed is hoc in utrisque est suptiliter intuendum, quia et is qui recusavit plene non restitit et is qui mitti voluit ante se per altariS calculum purgatum vidit, ne aut non purgatuS adire qui Sque Sacra ministeria audeat aut quem Superna gratia eligit sub humilitatis specie superbe contradicat. 2OMagno autem desiderio vos in epistolis vestris invenio Serenitatem mentiS quaerere et repulSa perturbatione ad tranquillitatem cogitationis anhelare. Sed qua ratione ad hoc 'eStra fraternitaS pertingere possit, ignoro. Qui enim regendam na Vena SUScipit, tanto ampliuS necesse est vigilet, a quanto amplius lituS relinquit, ut aliquando futuras procellas ex Signo provideat, aliquando venientes aut directo claVO, Si parvae Sunt, Superet aut, Si Vehementer intumeScunt, .dato in obliquum latere declinet; et Saepe solus vigilat, cum cuncti illic quibus nulla navis cura commiSSa est quieScunt. Q Omodo autem suscepto paStorali onere habere Serenitatem cogitationum potestis, cum Scriptum Sit: si Ecce giganteS ge-2. li R. I, 6. S. IS. VI, 8.