장음표시 사용
21쪽
sides mortua virtutem animae praestat, quIn immo eruciatibus subjicit . qui eam possidet: illius instar, qui talentum scrvavit, nec superlucrBLus est quemadmodum ceteri coiiservir quum fidem designent
talenta, taleutorum autem lucrum, opera.
Verum iis, qui nesciunt, notum faciamus cur fides sine operibns mortua dicatur. Fidei nomen nnum est, at duplicem vim habet. Ρrima est fidei professio , quae stat in consessione Sanctae Trinitatis, quamque unusquisque per baptismum accepit. Altera est fides, qua creditur, quidquid Spiritus Sanctus locutus est per os Ρrophetarum, et Apostolorum, et Ecclesiae Doctorum, quodque in Scripturis
Sanctis continetur. non esse fabulas aut mendacia;
idque ita verum justumque habere, ac si propriis
oculis, quae facta suere, quae sutura, quaeque suut, viderentur. Facta ea sunt, quae reserunt Scripturactum veteris tum novi Testamenti: nullam nimirum Visibilem aut invisibilem substantiam extitisse, omniaque jussu Dei creata suisse ; reserunt praeterea mirabilia et miracula a Deo post creationem Pa trata. Futura autem ea sunt, quibus testantur Scriapturae bonis felicitatem et praemium , improbis autem cruciatus et ignem aeternum mansuram. Illis tandem. quae sunt, haec intellige. quae in omnibus verbis suis declaraut eaedem Scripturae ; Deum haud longe esse, sed unicuique nostrum adesse; Cognoscere quidquid homines in mente cogitant sive bonum sive malum : audire absque erroris periculo
quidquid ore loquuntur; aperte intueri quidquid
corporis actionibus agnnt in abscondito , quoniam non est ulla creatura inoisibilis in conspectu ejus '. Qui haec igitur ex toto corde credit, hic cst. qni vivam habet fidem, qui nunquam audet vel in corde malitiam cogitare, vel ex ore malitiam proferre, vel Operibus peccata patrare. Nam si ex praesentia unins ab impietatibus perpetrandis homines coercentur;
22쪽
si quis credat, Deum intueri. quomodo aut aliquid tu ree loqui, aut malum sponte peragere audebit pQui solis igitur verbis. non autem operibus, Deum confitetur, nujus fides mortua Comperitur. Quum itaque una cum multiplicibus nominibus ministeriorum Nobis a Deo commissorum ad hujus Sanctae Sedis administrationem et nomeu quoque medicinale habeamus et ossicium ; ideo quemadmodum medicus causam agnoscens doloris aegroti, euma noxiis abstineri jubet, atque pharmacum salutare cibumque sumere; ita et Nos, curam hujusce Universalis Christi Ecclesiae tenentes, mentis oculo videmus, si non omnes , saltem majorem mundi paritem propter opera mortua mortuam habere et fidem, Quare, medicorum more, volumus unicuique lae- inalem infirmitatis suae causam ostendere , neC non salutiferam animae mediciuam: quam Si absque Dausea bibatis, expurgetisque Consessione ac Ρoenitentia atrae hilis amaritudinem , misericordia Dei
bonisque ab eo promissis digni es sciemini. Quibus vero dicta Nostra non placebunt vel ob desidiam
atque iniquitatis amorem . vel ob contemptum Νο- stri, his cum Propheta dicemus: Qui nocet, noceat araue i et qui justus est, justi cetur adhuc . Nos . quod iubemur, aliis praestabimus, elata VOCE, ut specusatores e sublimi specula, praeceptum Dei iuaures vestras ingerentes; post haec autem ad liberam uniuscujusque voluntatem vel agere, vel non gere pertinet. Verum, nemo credat de Nobis, quod incolumesu peccati morbo Nosmetipsos existimantes, vobis Solummodo, utpote aegrotis, hoc medicinale pharmacum praebeamus. Quin immo sciat unusquisque, quod Nos prae ceteris spirituali sanatione indigemus. Attamen sicut stulti infirmi est, salutare pha macum sibi ab aegroto medico porrectum reCusare, propterea quod et ipse morbo laborat; ita sapientis
23쪽
est non curare utrum medicus sanus Sit, nee ne,
sed potius utilitatem perpendere medicinae utrum sit salubris, nn noxin. Nolite igitur spernere ac detrectare ob Nostram indignitatem. spiritualemque deficientiam, sed sumite salutare animae remedium. quod vobis propinamus: accipite, quBeso, libenter. non propter Νο- stram storiam et honorem, quem n nullo exposcimus, etiamsi fuissemus digni; feci propter amorem Christi, qui uos ad suum regnum et gloriam evocavit.
rit quamvis Pos IuclignI simus . cligua tamen sunt,
ut excipiantur, verba, quia divina; quae profecto. quum operibus vacabitis. excipietis. Et ideo invicem oremus: Nos pro vobis, quasi caput pro corpore, ut diligenter semen hujus divini verbi accipiatis , et fructum Deo asseratis aliqua ex triplici sertilitate. quam bona et foecunda terra habebat e Vos autem pro Nobis, quasi corpus pro capite, ut sanemur ab animae vitiis, et ab infirmitate sensuum Nostrorum roboremur. Ut pote, si qua in Nobis erit trabs oculos Nostros caligans, eam prius ejiciamus, ut videre possimus, ac proinde ejicere aliorum sestucas; necnon aperire ad divinae vocis sonitum clausas aures, eique viam pandere, mulcere nares immortali essus nominis oleo ', esuriens ac sitiens reddere os pane
vitae, atque saturare insatiabili justitia et sapientia. linguam denique est icere ministram Verborum, quae Deo sint gloriae causa, audientibus autem aedificationis ; atque seri, juxta praeceptum Domini. sal Putridis , caecis vero , lumen , prius Nobis . deinde aliis. Quamobrem utrumque hoc proponimus auditoribus sub variante specie ; radium splendentium verborum iis , qui spiritualiter fulgent, iis autem . qui obscurati sunt aut putridi, juxta salis exemplum, pungentem objurgationem. Nnnc itaque exordiamur, ad digniores primum dirigentes praesentem
sermonem. 1 Matth. II. 8. 'Cant. 1. a
24쪽
Ad Monachos cilicio indutos , qui degum in Coenobias . rimum itaque vos alloquimur, o Μonachi, qui persectionis vitam ducitis, in Coenobiis et Monasteriis degentes; vos, qui vestris precibus, rectaque vitae ratione estis mundi columnae, et contra inimicum moenia; angeli carne induti, et astra in terra splendentia, ex quorum bona ac sui uti vita semper glorificatur Pater vester coelestis. Qui sane per saeram Scripturam semper ad aures vestras pulsantem edocti, humilibus Nostris verbis non indigetis. Attamen, quemadmodum servi a dominis jussi communem victum distribuere non tantum famelicis tribuunt, sed etiam saturis ; ita et Nos, quia jubemur a Domino cunctis conservis nostris verbum vitae praebere, universim debemus illud dispensare sapientibus et insipientibus, virtute praeditis ac destitutis. Propterea vos omnes oro, ut non obscuretis, pietatis ac sanctitatis oleo desciente, lumen vestrae
lampadis fidei: sed semper ardente in animabus vestria virtute inextinuuiDile servetis radium divini
tatis. me, quaeso, ob terrenarum rerum umorem Iuanimabus vestris frigesat amoris Christi ignis, quem ipse accendit in terra, et voluit, ut illico arderet. Nedetis locum in cordibus vestris alieno cupiditatis igui, neque per ipsum orationis ac mystici sacrificii divini incensum Deo cremetis , quemadmodum filii Aaron, Nadab et Abiu '. Sed prius unusquisque
Consessione purgetur a cogitationibus et operibus immundis, sicque per virtutem semetipsum Deo viventi consecret hostiam oloentem y, et postea ad Purissimum accedat, et Sanctitati Sanctorum inser-
In MSS. reperitur tantummodo. Ad Monaehos in Coenobiis.
25쪽
viat; ne, quemadmodum illi. in hac vita homo int rior molesto augentis Conscientiae igne, in altera vero inextinguibilibus flammis cremetur. Ne quis vestrum salis statua sat, quemadmodum uxor Loth. propterea quod ad saecularia negotia , ad vitiorum
voluptates, aut ad terrenas cupiditates revertatur.
Nam sicut illa post supplicium non fuit idonea ad condiendas dapes ut sal, quia petra erat, neque ad aediscandum , quia erat sal; eodem modo quisquis de mundo exiit sicut Loth de Sodoma , si ad monasticum ordinem, qui angelicus est, fuit evectus sicut ille cum suis pergebat ad montem comitantibus Angelis , et iterum ad mundi amorem reverti. tur , ac in peccati sordibus volutatur sicut mulier illa , quae lacie ad Sodomam respexit ; iste nequo Deo utilis est ut Μonachus, neque ad mundi legem est aptus ut laicus, sed est Contemnendus et inutilis. ab hominibus conculcatus , ut sal insipidiis. Quoad Vos autem, qui tu divinis rebus immutabiles estis omnia , juxta Apostoli doctrinam , honeste et secun
dum ordinem fant ': qui etiam rursus ait: D sviem tia ambulate ad eos, qui foris sunt, tempus red entes '. Et iterum: Conoersationem oestram inter Gentes Rahentes modestam . Itaque nemo vestrum sive ore
male loquendo, sive operibus indigna iaciendo coram
extraneIs Causa sit, ut eorum os, in quo nulla est custodia, aperiatur ad contemnendam fidem sanctam, et ordinem nostrum: dupliciter enim isti judicabuntur: primum ob peccatum vel verbi vel operis: deinde, quod majus est, ob scandalum, cujus Causa
Nemo e Coenobilis , communem societatem P linquens , solus habitet, non ad poenitentem vitam Anachoritarum more agendam , sed propter aVari tiam, ut solus nempe laborum suorum fructus per
cipiat , potiusquam cum Communitate dividat; ex
26쪽
quo grave damnum animabus oritur, dsm in Commonitate e Contra magna exurgit utilitas , quemadmodnm Doctorum verba demonstrant. Etenim apud plurimos plusquam timor Dei, timor ruboris coram foetis vim habet ad removendum mentis desiderium a mala voluntate peccati perpetrandi. Nascuntur ims per et alia multa commoda ex mansione cum se
tribus, de quibus inntile existimo sermonem instituere ad vos, qui ea non ignoratis. Sunt praeterea inter Monachos nonnulli molles atque mundum diligentes , et hujusmodi, ut non
corde tantum, quemadmodum Veteres Israelitae, ad tenebrosa Aegyptiorum opera revertantur, verum etiam eos superent, reapse per rura et civitates inter saeCulares Conversatiles in verbis execrandis, in
operibus malis, in turpibus helluationibus, in lascivis
ebrietatibus, et in alia quacumque absurditate. Opus esset no deceret, quod, si coenobitae aliquando habitaturi in civitate Decessario fuissent, splendori essent civibus divina iustaque conversatione, ut gi risearetur, non autem blasphemaretur Dei nomen. Hos itaque potiusquam detineamus, ut pergant hortamur; honorum enim exemplo multi sunt boni, quemadmodum propter aemulationem multi sunt
Inssu itaque Dei et Nostri sit istud veluti canonica lex super ceteros, ni suam habitationem deinceps in Coenobiis transferant, suamque mutent comversationem , utque vivant, sicut illorum gradus postulat, in poenitentia et honestate usque ad finem. Si quis vero eorum non andierit divinam hanc legem, quam scripsimus , nec exierit de civitate, sed pervicax in ipsa commoratus fuerit ad mortem usque;
Νos nullam habemus partem in ipsius Perditione. ille sui sanguinis reus erit coram Deo. Verum Sacerdotibus praecipimus , quod , si quis horum in civitate suerit quum dies advenerit mortis illius corpo-
a Rationali de causa inter sarculares conver antes.
27쪽
ris . illiasque animae simul, privetur Communione . et legittima sepnitura: multo magis autem illi, qui
semper impoenitentes fuere usque ad mortem. Si quis antem horum morti proximus poenitentiam egerit , et cum lacrymis postulaverit communionem ac sepulturam, suerintque illins promissionis conscii testantes, ipsum in mente sua fitatuisse e civitate exire, nisi mortis dies advenisset: huic miseratione divina Viaticum concedatur, nec non legittima sepultura. non tamen ni Sacerdoti vel Μonacho, sed sicut cui-oumqne alii e saecntaribus. Nemo tamen omnes Omnino Coenobitas in mundo decedentes aequales esse credat. Sunt enim multi, quibus ad civitatem peregrinatione venientibus mors obviam si, et alii, qui quum sint senes ac debiles corpore non reperientes in Μonasteriis subsidium ' recta et irreprehensibili vita in civitate commorantur. Isti, eisque Rimiles , quando snis advenerit, honore debito, ut Dei servi, sepeliantur. Admonemus insuper iustorum societatem ndve sns novam Consuetudinem, quae in Μonasteriis nostri temporis cernitur, ubi unusquis ine Coenobitangricola est, sic ni ruri: quod dedecet Coenobitarum gradum. atque a priorum Sanctorum Ρatrum praeceptis abest. Illi enim, qnom haberent in mundo haereditatem ac bona, ea ultro reliquerunt. relinquendaque praecepernnt, et accipientes virtutis Crucem secuti sunt Christum, quemadmodum vel ipse imperaverat diviti: Vade, oende, quae habeS, et
da pauperibus, et tu accipe Crucem tuam, et Sequere me, et habebis thesauros multos in coelo et iterum rQui ovit oenire Post me , et non renuntiat omnibus , quae habet in mundo , et non ha, at crucem Suam quotidie, non Potest meus esse discipulus β; et alia
quoque multa hujus generis praecepta Evangelica habentur pro iis, qui illius asse voluut discipuli. qui
28쪽
qni dum in mundo absque possessionibus erant, priu-oipibus capitationes solventes, pauperes pecuuia, et necessariis indigentes, quum religiosam vestem n oeperunt in Coenobiis, facti sunt plurium possessionum domitii, facultatibus divites, nec lautum nouindiguerunt amplius necessariis, sed praeterea supervacaneis affluunt: quique in civitate curis et laboribus fracti, hic absque curis pinguese tes Commo
ditatibus indulserunt. At quomodo talis quispiam
potest imitator esse discipulorum , et dicere Cum
Petro r Domine ecce nos reliquimus Omnia, et secuti sumus te, quid ergo erit nobis8 quum manifeste arpareat nihil eum reliquisse pro Christo, quiu immo
et quod non habebat adversus Christum assecutum fuisse. Et quoniam omni tempore divina praecepta posita sunt relate ad accipientium virtutem , levia
debilibus'. ut ea ferre possint, dissiciliora sortibus utpote ea libenter adimplentibus: Nos quoque istud
sequimur exemplum. Nam multos videmus iu divino amore arescetates, qui haud vero gelo moventur utina prae alio ad sublimes exercendas virtutes, quemadmodum primi Ρatres; sed illorum gelus ad res serturissis oppositas: si vites nempe tu ampliori ac ube- Tiori loco prae fratre positae sint, si sapienter novas nutriat arbusculas; et potiusquam virtutis artem alter ab altero discat, artem discnnt inexperti a peritis vinearum excolendarum. Oportet, Bjunt, hauillave ratione laborare per boves, et manibus es dere, ligone, batillo; radices avellere arbuscularum
herbarumque noxiarum. Quum oporteret ex nobis Prius adversa eradicare virgulta, quae sunt in uostravita et moribus, ac postea externorum curam ha
bere. Insuper et modus putandi varius est apud peritos illos in unoquoque plantarum genere ς Putaui enim nonnullas prope truncum, alias a longe; in qui busdam paucos ramos relinquunt, in aliis plures e
29쪽
3 haec omnia vero ut magis fructum asserant, et vini mensura multiplicetur. Inoculandi inventa praetermitto. alter alterum solertia et sollecitudine operirandi antecellens, adeo ut quum diei tempus cuidam ad laborandum non sussciat, ad multam noctem
protrahat opus. At istud potius agendum erat in vinea divinorum praeceptorum, diligentia et voluntate in ea operando , ad quam per predicatores vo cati sumus, et in qua per fidem ac religionem operari incepimus, promissa ud occasum vitae uostrae
solutione denarii regiam reserentis imaginem in nobis a Deo insitam, ut scilicet juxta pollicitationem
similes Et simus . Praeterea quum e diversis locis Μonachi vine rum possessores unus in alterum incidat, post salutationem haud se invicem interrogant circa animae salutem, vitiorumque morbos necnon circa Diaboli pugnas aut pacem, nec quomodo lacrymarum do Dum teuri ore orationis Iucrari possint: sed scisc, tantur: Quomodo, frater, hoc anno se habet plantarum tuarum fructificatiop multa ne, an minima preIlle autem moerenti animo respondet: Heu quid dicam de calamitatibus. quae Contigerunt Z aliae a vermibus corrosae, ex aliis flores cecidere, in aliis,
quum a sole urerentur, racemi exsiCcati sunt, ma-guaque pars marcescens corrupta est. Et qnid faciam' nescio remedium hisce malis asserre -- Socius Butem consilium praebens eum adhortatur, ut arbores, quae fructus amittunt, inserat, ac ceteris multifarie a contractis morbis mederi experiatur. Quoniam vero multos Cernimus inter hujus aetatis Μonachos, qui materialium rerum desiderio compulsi disseile putant ab hisce onerosis curis se Se Exone rare atque sequi monita Christi jubentis, non opo
tere ut solliciti simus de olatu aut oestimento , inulto
magis ergo de superfluis; ideo et Nos hujusmodi Coenobilis haud imponimus legem ab agricultura
30쪽
abstinendi, atque ab adipiscendis quibusvis opibus. Alenti Christi discipulos decet, ne tristea vultum,
vertant ad Occidentem , quumque nostrum audierirint admonitionis verbum. aegre serentes, quemadmodum et ille dives ', discedant. Sed alteram, quam
in hisce rebus agendi rationem Deo gratam esse existimamus, istanc vobis ut legem imponimus. Si primum ergo praeceptum dedignamini, O muta nem-.pe propter Deum relinquere, vosque inundo libenter exui autequam eo invite exuti in sepulchro collocemini; alterum aequo animo accipite. Quod si ex corde perscietis, certi sumus, quod Dei miserico .dia, sicut primi, alterius quoque executionem accipiet, et perducet vos, ut ad primum libenter. non coacte, ascendatis rid autem est. quod sumus dicturi . . Ex omnibus, quae possidetis, sive arbores sint, sive aliud , auferte avaritiae vitium, tamquam herbam noxiam ex bono tritico . et vester in eis Iabor nequaquam sit ut divitias congregetis , sed ut voluntatem Dei impleatis, ac terrena in coelo thesaurigetis, ita ut ex corporali labore spirituale thesaurum cumuletis. Et quae dicimus, sic disponite, ut posse8sio ve-istra sit ad Dei placitum. Tempore fructuum date de frugiferis vestris partem aliquam Deo tu mauibus
Pauperum egentium; nec vacuos dimittite petentes. fructus, ne Deus quoque vos e suo Paracliso a se praeparato inanes dimittat. Sin autem datis, noutransverso oculo, nec irato animo, neo indignantibus verbis, Cain sacrificii instar, quod minime Deo placet, quin immo indignationis fit causa; sed potius hilari voluntate, sicuti Deus cupit et postulat. Etiam tempore vini Deo ipsius portiouem largimini; quum
r Vultum ad Oeeidentem oertere idem est ae si diceres , ad malum Aesi Inde autem haee dicendi ratio inolevit, quod Orien
talia plaga bona haberetar; et mos erat antiquis Orientem vera σprecea landendi, aliaria extruendi eis. Ab ortu enim venturum
Christus justitiae sol pastius promittitur in Scripturis. Ε contra
tenebrosus ac malus habebatur Oceidetas, ut videre est apud plurimoa Antiquitatis indagatores. a Matth. 9. 21. Distrigod by Corale