Co. Io. Hieronymi Albani ... Libri de potestate papae et concilii nouissima editio multis aucta lucubrationibus eiusdem autoris. Cum amplissimo repertorio

발행: 1561년

분량: 293페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

cudum eum habetur in .eiectionem lxxix. dicto. Sed re vera ille text.non facit ad rem,cum de summis Pontificibus loquatur,ut etiam ibi sentit Gemin. Preterea affert text. 1 .futuram.xij. lusit i. in c. accusatio. ij. quest .vij. S in c. oues. vj. qu sit j.&tamen hoc non obstante, eos posse ait a summo Pontifice iudicari: atq; ideo pari ratio e dici poste secundunt eius sententiam, ita quoque Papae causas, lue Dei iudicio relinquuntur, concilii subiecere censuriae, quo iudicuim afflante Dei spiritu proferri solet. Respondeo enim, Verba que non νῖsbluin videntur esse similia, sed que illam et atque

eadem sunt, uno i contextu prolata, non esse in quocunque casu pari formiter exponenda, sed ea Varios, pro diuersitate rationis, admittere intellectu l. manumissiones .ff. de iust. Sestur. habetur in

J.nam hoc iure .sf. de vulg. Sc pupill Ratio igitur quare cauis clericorum in iuribus a Romano adductis, Dei iudicio subiici utur,illa esst, quoniam ibi iudicare seu accusare volentes erant ipsis facerdotibus inferiores.Nam in d.c. futuram eranis

laici ipsis sacerdotibus inferiores .si diligenti. des Or.c6pet. Et in d .c. oues.erant populi veluti oues ipsis subiectae. Iccirco respecti inferioritatis eoru causas illas Dei iudicio reseruari oportere fuit optim e constitutum, sed propterea iudicium Pontiscis Maximi in ipsos clericos non censetur exclusum, cum ipse sitit: premus Dei minister in eccle-

52쪽

sia militanti,ut antea conclusum a nobis fuit: VNam et hoc Dei esse iudicium intelligitur secundum glo .in .continua. xj. qua j.omni enim potestas a Deo est, Ut ait Apostolus ad Rom. IV. Et qui huic potestati resistit ordinatio Dei resistit. c. qui resistit.xj. quest iij Et hoc confirmatur UO-9 6niam sicut Epis opi,tu eius vicarisvnum ibidem est tribunal cap. Romana. de appel.in vj.sic est de

Christo concedendum, S summo Pontifice, tui eius vices gerit in terris c.l .ut eccl. benes. c.quato. de transi. 'civiat.& .l. xxj. dist.Haec autem Omnia cest mi, ubi de iudicando ipso Romano praesule agatur,cum nulla in hoc seculo sit supra cum potestas,ut late iam antea disputatu est. inare cum ipse nullum habeat superiorem necesi est eius causa Dei iudicio ita esse subieetas, ut ex defectu iurisdictionis, quoruncunque mortalium iudicia excludantur . Quemadmodum enim in constitutionibus per Rom. adductis traditum est, clericos a laicis facerdotes ab eorum ovibus accus arinon posse, respectu inferior caris. Pari ratione 6 cludendum est, Papam ab aliis, qui omnes ei subsunt, iudicari non posse, atque ita canone per Romanum allati contra eum Vel maxime retorquentur. Et ex hac tali ac tanta rationum disparitate ipsius argumenta refelluntur, arg l. intersi putante,s .facram, fide verb.oblig.cti simil.Huc

97 accedit, nusquam valere sumptu assimilitudine

argumen

53쪽

asgumentum, quando casus in iure inueniuntur expressi, ut plene docuit Fel in in cap. translato, num I .de constit. Sed casus Pontificis, de quo agimus cilicet, ut solo Deo iudicetur, S an emine pr eterea,ello expressus, in d. c. aliorum .ibi,

Deus illius sedis praesulem sitio sibi sine hi titio ere seruauit arbitrio Hoc enim soli Deo cogi uult, 98 qui causas sine quaestione decidit, quod mortalium nemini potest conuenire, apud quos Scrius stio haberi debet, Je defensio cuicunque concedi

c.qualiter. it. de accusat . clem pastoralis,de reiud. Rursus ibi,Nolite estimare eas animas inquisitoris non habere formidinem, quas Deu prae- ceteris suo reseruauit examini. Si pre caeteris, ergo

causae Pape sunt magis jaccialiter Dei iudicio reseruatae , quam aliorum causa clericorum sic contra Romani sententiam. Rursiis ibi, Non ha 99bet de allegationis nitore subsidiu, qui utitur eo

teste quo iudice, sed quis est ille, qui simul possit

esse testis&iudex, nisi is, qui Hieremia cap. 29. ait Ego sum testis S iudex, solus Deus, quicun-O aio::uoscit Θc. nouit, de iudic. Q. are cocluditur, ibi de bio Dei iudicio ita tradi ari, Ut quorucula lialiorum sententia excludatur, idq; ob speciale Petri priuilegium,ut in d. c. positum est. Cum igitur casius iste in iure inueniatur expressussumptum a similitudine corruit argumentu Talia enim minime reperiuntur expressa in illis costitutionibus in

54쪽

in quibus Episcoporum sacerdotu cause Diuino arbitrio relinquuntur Nam id in et exprimitur respect ii aliorum,qui eis sunt inferiores, Ut praediximus,sed aliud canones sanxerunt,cum de Loo illis a suo superiore iudicandis ageretur: Unc. n. statutum est Episcoporum sacerdotum accusationes,cum duobus seu tribus idoneis testibus esse recipiendas c. accusatio .ij.ij quest.Vil.c. qualiter.ij. de accusat.Hic igitur Episcoporum accusationis recipiuntur,ic ita iure precipiente ab hominibus terminatur: ibi vero,Papae accusationes rei j ciuntur, illius causae sine quaestione Dei iudicio reseruantur d.c. aliorum.iticii alijs,quae sa-pra attulimus. Quare ex his apertissime constat,

quam varie in utroque istorum casuum canoneSob rationum dissimilitudine constituerint, luOrum alter ab altero declaratur l.Vtrum, ubi Ang.

Lo I ff. de peti.here.Non dubium igitur est, qua do canones,Papae causa Dei iudicio supposuere, eos de bio Deo ita intellexiste,ut omnia alia iudicia omnino reiiciatur m ita clarissime sensit Enno ditis,in eius libello, tui fuit autoritate quinti Romani concilii confirmatus,ec inter illius concilii gesta relatus .Quod confirmatur ex his, qu habetur Erechielis.xxxiiii ubi Deus inquit , ecce ego ipse super pastores requiram regem meu de manu eorums alibi,Sanguinem anime, tu peribit

propter negligentiam illius, qui pr est, te manu

speculatoris

55쪽

speculatoris requira. Idem .xxxiii ex quibus Verbis plane colligitur, Deu suo arbitrio reseruasse poena illius qui super specula pr si debit. trariuvero fuit in aliis sacerdotibus constitutu, quo noobstante illa reseruatione ab eoru superiore iudicari posse ac debere fuit optima ratione sancitu. Et sic Romani haec prima confutatur obieeti O.

Nunc alia quoque diluamus, qua ipse in eo de

loco concludit Papam tum demum a concilio iudicari non posse,cum iustitiam desiderat temperare S recte agere, motus autoritate te X in. d. c.nemo aliter sentiens, ubi Pontifex erraret, carecto tramite declinaret. Ego vero tam illustris

ingenii pace dixerim dicere sane ausim, hanc ipsius conclusione non modo a vero aberrare, sed etiam esse dignam irrisione. Quis enim ille est Ioaqui recte agens possiit ab aliquo iudicari; Nemo certe .Et ideo verba illa tex. Iustitia te perare desiderantem , non faciunt conditionem, sed potius sunt ad of hcisa, illius sedis referedaia hoc modo exponenda, scilicet, quae iustitiam temperare desiderat, quemadmodum S de iudice scriptu est, qui dicitur ea ratione ius dicere, quam ut nonni quam agat iniuste .pen. st de iust S iure .Et hoc probatur: Nam in d. c. nemo vi tant potestatis

in eo posita apparet , quod haec una sedes omniuest altissima, S in ea, tui sedet Papa, aliorum iu de x,ut dignitas sit,non autem vita irrepraehensibilib

56쪽

bilis quae Papa ab aliorum eximat potestate Idq;

aperte colligitur in d.c.facta,ibi, Deteriores sunt, os qui vitam S mores corrumpunt iis, qui substantiam diripiunt. Ex quo patet, ibi de factis agi delici orum,& sic contra Rom. Hoc idem Bonifaci iis, qui martyrii corona fuit illustris, apertissime sensiit in .s Papa,xl. list. licens.Huius culpas iudicare praesumat mortaliu nemo,nisi sit a fide deuius. Haec eadem sententia in multis quoque aliis facris fandi ionibus continetur, quae, Ut breuior fiam, praetermittuntur, complura de maioritate Papa stupra conciliu adducuntur per And.

Sicul .inclemen .ne Romani. le eieci .&per Catat debon comp.in tradi potest. Pap.num.T . per Iason. in cons.xcviii .in .liii. volu . Clara igitur , firma remanet nostra coclusio,

scilicet Papam a nemine,& sic ncque ab ipso c6cilio iudicari poste,si .n. apud legislatore indignuexistimatur, eu, qui multorii est iudex, magnis

praeest,manere sub asterius potestate, ut habeturing .i .in Aul. de dignit coli. vi. multo magis hoc de Romano pontifice est concedendum qui est cunctorum fidelium iudex,&omnibus praeest. Quinimo Pont. Maximum se cocillo sponteo etiam subiicere non posse iuris interprete communiter affirmarunt, dicentes, cum amplitudini Pontificia potestatis, quae a Deo est. c. l.xxii dist. quicquam detrahere non posse. Et quamuis reperiatur

57쪽

periatur ab aliquibus Pontificibus nonnunquam id iactum utile, aiunt id iure fieri non potuisse: ita Ioan And.S fel in post alios in .ecclesia S.Mariae, te c6st .Rom .in ling.cxxxiiij.δ Ias post Alex .in .est receptu,isde iurisdict.omn.iud ubi hanc partem crebrioribus sentent ij approbatam csse ait.Et recte,hic enim actus, ut inii cedentibus dictum est, sibi inuicem repugnaret, ut scilicet idem l le eodem tempore dciti ferior, superior sit Quin nec legislator nec Deus ipse facere posset,ut repugnantia sint in eode sui,iecto, teste Ang.in consi .clxxxvii in s.citat. l. ubi repugnantia, si de reg. iur ubi Dec. hoc idem confirmat. Hinc ut opinor Synodus cotra Symmachum Theodorici Regis autoritate coacta,cide Theodorico,antequa res agi coepta esset, duo obiicie bat: conciliu scilicci absque ipsius accusatis onutificis usu congregari non posse,nec prime sedis antistitem minorum iudicio subiacere: quasi diceret etiam si concilium praecedente ipsius praesulis autoritate conuocaretur,nobis tamen, qui inferiores sumus contra Pont. Max. ferre sententia

non liceret, prius enim obiectum congregandi concili principium resipici scilicet, ut conuocatio iniussu Pontificis facta,sit irrita. Posterius autem obiectum ad concili, iam congregati autoritatem attinet, scilice Vt Ponti sex,qui etiam congregationi autoritatem praebuerit no propterea

F iudicari

58쪽

iudicari possit,ic sic tex. ibi,hoc imodo expositus, probatu ontificem etiam sponte concilii Udl ose submittere non posse. In eo enim concilio de iudicandi Papae culpis agebatur, cui Papa suam autoritatem impartiendo, o sequentur etiam se eiuscem eiuriae ultro subiiciebat, ria tamen Synodus ipsa ea verba dixit, quae paulo ante adscripsi: mus: S se coetiam casu Pontifice minorem esse censuit,quod& re ipsa declarauit, nam quamuis deinde Symmachus autoritate suam interposuisset, Synodus tame de eo sententia proferre haud ausa fuit. Sed hoc modo arbitratie, Symmachus

io Papa sedis apostolice Pr siti ab huiusDodi oppo

sitionibus impetitus, quantum ad homines resipicit si immunis Sc liber: cuius causam totam Dei iudicio claruamus. H c omnia habetur in f hic etiam. vij dist. Quorsu enim illi patre Symmachum, Papam,&geminando ipsius dignitate, etiam sedis apostolic es Laesulem , se homines

csse memorariit certe non ob aliam causam .nisi

ut ex his re ipsa, quod hi perius dixerant, Ostenderetur, scilicet hominibus in una, tui supra homines esst, loqui Dra vices gerit , ius dicere non licere. Nam etiam sit prima illa oppositio scilicet nolegitime congregati concilii sublata esset accede te demum ipsius Pontificis autoritate,alia tamen adhuc supererat,minori scilicet in superiorem ius

dicere fas no else. Idq; in ferenda de Symmacho

sentcntia

59쪽

sententia praestitit impedimentum: quia ubi duae Logrationes aeque principaliter adducuntur, susscit una sublata adluic alteraian sit peresse I astinitatis. initit de nupt.S quamuis Symmaclitis criminia

sibi obiectorum reus repertus non fuerit, tamen concilium non tam hominis innocentiam,quam

dignitatis amplitudinem respexit,ut videre est, sit sentetiae latae verba diligenter considerentur: Noenim synodus illivsa est verbo at, soluimus,& liberamus, ut in sententijs, que pro innocentes: O- feruntur, communiter dici solitum est: sied ipse, qui est apa,S apostolice cedi Praesul,quantum ad homines respicit sit immunis Soliber, perinde ac si diceret, non sit liber, quia eum nostra sententia liberemus, neque sit immunis, quia eu nostra autoritate absoluamus sed quia ipse e Papa,ipse est apostolice sedis Praesul, nos homine sitimus, quibus non licet de eo sententiam ferre. Nemo Lo enim qui condemnare non potest absoluere potest. l.nemo .st de regul. iur. Hoc igitur pacto qua uis Symmachus se ab obiectis erroribus expurgati erit, patres tamen in sententia suae verbis non Symmachi innocentie sed dignitatis celsitudini, honorem detulerunt. Nam si cos hominis potissimum mouisset innocentia,illis utiq; usi flent verbis absoluimus, liberamus, quae fere semper in absolue iis rei proferre iudices solent.Non igno foramus autem ea, qtis a communiter contin enti

60쪽

bus, usitatis sunt argumenta, valida existimari

ut habetur in l.neq; natales C. te proba.tum etiaquia ex praecedentibus sequentia declarantur. l.si seruus plurium .sfide lega.j.cum simit. Sed in principio patres etiam ante caus cognitionem Uixerant, scipsi,s,qui inferiore erant ummum Pontificem iudicare non posse , ergo praecedentia cus quentibus iuncta id no oblaure indicani:quod

ab illis quoq; verbis geminatis confirmatur ibi dictum cst,Symmachus Papa S apostolic sedis Praesuli Istaciaim geminatio Potitici se dignitatis

arguit eam potissimu prae oculis habitam fuisses III Nam ubi verba geminata proferuntur, ibi a loquentibus vim facta fuisse iureconsulti arbitrantur.t.balista.ff. ad Trebel. tradit Bartol.in l.cum scimus,C.de agric.&cens lib.xl. Nec urget argumctu,quo contra hoc Romanus utebatur in cosi cccccxxiij. lices Sy mmachuno ex defectu iurisdietionis fuisse ab illa synodo absolutu,sed quia eius crimina no fuere detecta, quonia occulia esse poterat,iccirco fueru Dei iudicio reseruata, ad quod proba ducit tulit textu II in cap. nos si incopetenter. . ite Symmachus.ij. quaest.vij.ubi secundum eum probatur, priusquade calumniosa illius accusatione synodo constitisset,eam interloquendo declarasse, Symmachuesse prius dignitati Pontificiae,qua spoliatus fuerat, estituendu,quain accusationibu responde

SEARCH

MENU NAVIGATION