장음표시 사용
411쪽
Februarii inlictione xi pontifieatus vero omni AGregorii Ma universalis pontilicis Vl anno vi ad honorem Dei et aedificationem sanctae Melesiae, salutem quoque tam corporum quam animarum ex eo plo sedis apostolicae convenerunt finitimi et diversarum regionii in ei provinciarum arcii ippi scopi episcopi, religiosaeque personae, ut Sanctam synodum celebrarent. Omnibus igitur in ιιι ecclesia Salvatoris congregatis habitus est se moraeeorpore et sanguine Domini nostri Iesu Christi, multis haec, nonnullis illa prius sentientibus 145 . Maxima siquidem pars panem et vinum Per sacrae
orationis verba et sacerdotis consecrationem Spiritu saneto invisibiliter operante, converi substa l. aliter
in eorpus Dominicum de Virgine natum, quod in ruce pependit, et in sa. guinem qui de ejus latere hmilitis essu sus est lancea, asserebat, atque alac: ritaribus I rationibus J orthodoxorurn sanetorum Patrum iam Graecoraim quam Latinorum, modis omnibus defendebat. Quidam vero eaecitate nimia et longa pereulsi, guram tantum substantiale illud corpus in dextera Patris sedens esse, seque et alios decipientes figurate innuim se quam alios decipientes quibusdam avillationibus conabantur astruere. Vernm ubi coepit res agi, prius etiam quam tertia die ventum fuerit in synodo, defecit contra veritatem niti pars altera, nempe sancti Spiritus ignis 446hemolumenta palearum consumens, et fulgore suo salsam lucem diverberando obten brans, noctis caliginem vertit in lucem. Denique Berengarius hujus erroris magister, post longo tempore dogniati Ialam impietatem, errasse se coram concilio frequenti onsessus, veniamque postulauis et orans ex apostolica clementia meruit juravitque 447 sicut in consequentibu , continetur. IusIurandum Berengarii Turonensis preabuteri).sM8
Ego Berengarius corde credo et ore consileor panem et vinum quae ponuntur in aliari per myst rium sacrae rationis e verba nostri Redemptoris substantialiter eonverti in veram et propriani ac vivificatricem carnem et sanguinem desu Christi Domitii nostri, ei post consecrationem esse vetum
Christi corpus, quod natum est de Virgine et quod pro salute mundi oblatum in eruce pependit, et quod D, et ad dexteram Patris, et verum sanguinein Christi, qui de latere ejus effusus est, non tantum per signum et virtutem sacramenti sed in propri late naturae et veritate sit bstantiae, sicut in hoc brevi conlinetur, et ego legi, ei vos intelligitis. Si credo, ne contra hane fidem ulterius d eliis Sie me Deus adjuvet, et hare sancia Dei Evangelia Tunc domnus papa precepit Berengari ex auctoritate Dei omni- in annoso libro decretorum pontificum sub decreto Gre3orii papae HanullXLs. Dantur variantes e cod.
thecae novae rus librorum in Chronico Virdunensi Hugouis abbatis Flaviniacensis
mientis et sanctorum apostoli rui Petri et Pauli ut de corpore et sanguine Domini nunquam ulterius eum aliquo disputare vel aliquem doeere presumere excepi causa redurendi ad fidem hanc eos qui per ejus doctrinam ab ea recesserant recesserunti. llis itaque pie et feliciter actis, inter multasuirli clamationes conquesti sunt legati regis nodulphisii per lenrico, quod, niilli loco nulliqii personae parcens religionem Transalpinam contereret et conculcaret neminem debitus honor vel reverentia vel dignitas lueretur, et ceu vilia mancipia non imisso sacerdotes, sed etiam episcopi archiepiscopique caperentur, vinculisque manciparentur, partim quo trucidarentur. Decreverunt ergo quamplures on-eilii in illius tyrannidem gladium apostolicum debere evaginari sed distulit apostolica mansuetudo. duraverunt igitur legati Henrici regis illud quod insequentibus eriptum reperitur.
Sacramentum nuntiorirantenrie regis.
Legati domini mei regis ad os venient infra ter- milium Aseensionis Domini, exceptis legiti uti s ii iis ι49 id est morte, vel gravi infirmitate, vel captione abs lite dolo, qui legatos Romanae sedis secure ducent et reducent, i dominus rex obedienseri illis in omnibus secuti dum justitiam et judicium illorum i et haec omnia observabit absque dolo, nisi
quantum ex jussione vestra remanserit et haec iuro ex praecepto domini mei regis Henriei. IiraJurandum nuntiorum RodvIphi regia, itidemque Bodulphi, quod sequi ἰur. Si tolloquium ex vestro praecepto constitutuIusuerit in partibus Teutonieis loco ei lempore a V diguennito, ante prirsetitiam vestram vel legat rum vestrorum domi mi noster rex nodulphus vel pse veniet, vel episeopos et fideles suos mittet, paratusque erit iii dicium quod saneta Romana Ecclesiadi creverit de causa regni subire, niilloque malo ingenio coiivenltim a vobis sive legatis vestris constitutum impediel et postqua in ceri uin inde vestrum nuntium videbit de pae in regno constituenda et consit vianda Studebili legatio vestra provenire ad pacem regni et concordiam possit. Haec omnia o seriabuntur nisi quantum ex vestra certa licentia remanserit, vel ex impedimento legitimo, scilicet morie vel gravi insirmital , vel raptione sine dolo. Sacramentum archiepiscopi qnileiensis. Iuravit idem eodem tempore ichiepiscopiis Aqui ieiensis enricus secundum hae verba ob hae hora et inanie fidelis ero beato Petro et papae Gre gorio stiisque Successoribus, qui per meliores cardinales intra vel iii : Non ergo sorte, Non ero. natio. sie e in Mutin .l in consilio, neque in laeto, ιι Vald alia aentientibus. Iti .
έ49 Sive eroniis hoc evi legitimis excusationi istin quae ausae sontie dicuntur. Cod Mittit aeri. causis moriis vel gravis infirmitatis vl DUDitis.
412쪽
ut vitam in meiubia aut Papatii ut ei dant, aut Ampii sint niata captione. Ad synodum ait quam me voeabunt vel per se vel per suos nuntios, vel persuas litteras, veniam, e caiionico Obediam aut, si non potero, legatos meos millam Papatum Romanum et regalia sanet Petri adiutor ero ad retinendum ei defendendum salvo meo ordine. Consilium vvro quod mihi crediderint per se aut per nuntios suos, sive per litteras, nulli pandam, me scieni. ad eorum damnum. Legatum Romanum emido et redeundo honorifice tractabo, et in necessitatibus suis aliiivnho uiis quos nominaii in excommunicaverint se zentor non omin unicabo Romanam Ecclesiam per saecularem militiam ideliter adjuvabo eum invitatus fuero. Ηde omnia observabo, nisi quantum
Coneilium. Cum in hac synodo Berengarii haeresis damnata si ierit, quis non videt caluinniam esse mendacissimam, qua Gregorius in conciliabulo Oguu- lino propterea damnatus sitisse asseritur quod antiquus discipulus Berengarii exsilierit 3 Inier alias Gregorii epistolas exstat unica primo anno sui Mn-lifica ius ait Mailii idem scripta qua videliter proli- teli ir, sub speciebus panis et vini vere ipsum corpus t saliga inem Domitii contineri quae unica epistola, si nulliani aliud monumentum Existeret, uiliciens esset ad integerrimain fidem Gregorii papae demon-
stiandam, et ad schismaticorum calumniantium sim nudens ohstruendum.
In hoc concilio S. Brunonem, qui paulo post Signiae episcopus creatus est adversus Berengarium disputasse, acta Viue illius attestantur Petrus Igneus Albanensis episcopus missus est legatus in Germaniam, estque illi adiunctus Lilatricus Patavinus epi-suisse indicaut pistolae t etJ9, lib. I initas ex Excommuttieati sunt in eadem synodo sine spere perationis archiepiscopus Narbonensis, edaldus Thebaidus diutus archiepiscopus Mediola liensis Sigefridus dictus episcopus Bononipnsis. II landus Tarvisiensis, item episcopi Firmanus ei Camerinus. Hi omnes cum sequacibus suis tam clericis quam etiam laicis. Sueranientum Regiensi episcopi. Ego Gandulphus Regiensc episcopatum contra interdicium vestrum, aut vestri legati, octo diebus non tenebo, neque aliquo inveniam studio, ito vestrae legationi resistatur. Si me Deus adjuvet, et haec sancta Dei Evangelia. hac synodo ad Petrmensem et fiam seripsit.
Eodem anno Gregorii papae Fit sexio habitum fuit
dio iv Nonas Maii Romanum aliud eonei liurn Utrum, Miliret bona eclesiarum possint poni in pignore pro pecunia olligenda ad resistendEm Gui-berto, arehiepiseopo Rarennati Romanam serim inradere eonanti. ii tersuisse episcopos quatuor cumplitribus cardinalibus, abbatibus et archipr.Sbyterissidem faciunt duo pervetusti codices mss. quos Pos sidebat illustrissimus dominus Petrus de Marca archiepiscopus Tolosanus, ut monuimus pag. 570 historiae nostrae Syno eos.
In quo regnum Germani Henrieo abrogatum, eollatum fui Rodulfo ea eonstitutione addito, ne deineeps inrestiturae beneflciorum a lateis eonferuntur vel accipiantur, anno Domini 1080.
ΗλΝsi concit. XX. 55l. Anno ab Incarnatione Domini millesimo octuagesimo, pontificatus vero domin Gregotii VII papaea in vii, indictione ni celebravit ipse dominus papa synodum Romae, hi interfuerunt archiepiscopi episcopi et episcopi diversarum uritium nee non et abbatum ac diversorum ordimini elericorum etIaicorum innii merabilis multitudo. In qua, apostoliea salictoritate J constituta corroborans
multa quae corrigenda erant correxit, et quae corroboranda firmavit inter caetera namque in sine synodalis absolutionis hae annexuit, et perpetuae memoriar pro posteris scribenda mandavit, ita die nilo I. Sequentes statuta sanctorum Patri im sicut in prioribus conciliis, quae Deo migerante, Plebravimus de ordinatione reclesiasticarum dignita-ttim statuimus ita et nunc apostoli ea auctoritate
lecernimus ac confirmamus ut, si quis deinceps opiseopatum vel abbatiam de mami alicujus latea Pe Onae susceperit, nullatenus inter episcopos vel abbates habeatur ne ulla Di ut episcopo seu a bati audientia concedatur. Insuper etiam ei gratia in S. Petri et introitu in ecclesiae interdicimus, quou que locum, quem sub crimine tam ambitionis quam
inolindientiae I Reg. xv quod est scelus idolola litae cepit, resipiscendo non deserit . Similiter etiam de inferioribus telesiasticis dignitatibus
II. Item si quis imperatorum, regum, ducum. marchionum, comitum, vel quilibet saecularium p
testatum aut Pisonarum, investituram episcopa
iuum vel alicujus ecclesiasticae dignitatis dare praestim pserit, eiusdem sentenitie vinculo se obstrictum esse sciat insuper etiam, nisi resipiseat, et Ecclesiae propriam libertatem dimittat, divinae animad- versionis ultionem in hac praesenti vita tam in eo pore suo qtiam aeteris rebus suis sentiat, ut in adventu Domini I cor. xv spiritus salvus fiat. III. Item sententiam depositionis et excommuis nitationis jam plerumque datam in Tedaldum
413쪽
Rio Tebaldumi Mediolanensem dictum archiepiscopum, ciniendi scientia, qui animas hominum magis ad iusti Guiberium Giberium liavennatum et notandum tertium quam ad salutem ducunt, est Veritate quae
Tarvisiensem, confirmamus et corroboramus. t Petrum olim Rothonensem lRuthenensem, eod. Mutin Redonensem episcopum, nunc autem Narbonensis Ecclesiae struasorem, pari sententia damna
IV. Item si quis Norimannorum terras Sancti Potri videlicet illam partem Firmanae marestiae. quae nondum pervasa est, et ducatum Spoleta num et Campaniam nec non Maritimas atque Sabinum et comitatum Tiburtinum, ne non monasterium Sanei Benedicti montis Cassini et terras sibi pertineriles insuper etiam Beneventum invadere vel depredari primumpserit gratiam ait: Si reus ea eum ducat, ambo in 'reum eadunt inatth. xvi sed ad eos qui religione et Scriptur rum doctrina in striicii viam veritatis et salutis vobis
V l. De eleelione poni isteum. Quoties destinet pastore alicujus Ecclesiae, alius est et anonice subrogandus, instantia visitatoris episcopi, qui ei ab apostolica vel metropolitana sede directus est elem et populus, remota omni sareu lari ambitione, timore atque gratia, apostolicae se dis vel metropolitani sui consensu pastorem sibi socundu in Deum eligat. Quot si corruptus aliquo vitio aliter ageret sumpserit, cleelionis sanet Deiri et introitum e lesiae ei usque ad Sa B lacla omni fructu carebit, et de caeter nullam et tissaetionem interdicimus. Verumtamen si quis illorum adversus habitatores harum terrarum aliquam justam causam habuerit, prius a nobis, vel a rectoribus seu ministris inibi constitutis justitiam requirat qua si ei denegata fuerit, concedimus ut
pro recuperatione suarum rerum de terra illa accipiat, non tamen ultra modum, nec morei donum,
sed, ut deeet Christianum, et eum qui sua magis quanti reeipere quam aliena diripere, et qui timet gratiam Dei amittere et maledictionem beati Petri
V. Preterea admonemus omnes qui aeternae damnationis poenas evadere, et vere beatitudinis gloriam cupiunt illirare, ut a salsis sibi aveant poenielionis potestatem habebit. Eleelionis vero potestas omnis in deliberatione sedis apostolica sive metropolitani sui consistat. Si enim is ad
ratio pertinet, non rite consecrando, Leone, gratiam benedictionis amittit consequenteris qui ad pravam electionem declinaverit, eligendi potestate privatur. VII. Exeommunicatio regis venriei. Beate Petre, princeps apostolorum, et tu, Malo Paule Doetor gentium, dignamini, quaeso, aure1 vestras ad me inclinare, meque elementer exaudire.
Quia veritatis estis discipuli et amatores, adiuvate ut leti veritatem vobis dieam, omni remota salsitate quam omnino deleslamini, ut fratres mei melius lentiis. Sicut enim salsum liaptisma non lavat ori . mihi aequieseant, et sciant et intelligant quia ex
ginale precatuin, ita po3 baptismum salsa poenitentia non dele nefa pommissum. Ideoque valde no- cessarium est ut qui se aliquod grave crimen commisisse cognoscii, animam suam prudentibus et religiosis viris committat, ut per veram paenitentiami striam eccatorum Suorum eonSequatur veniam.
lim est enim vera paenitentia, ut post commissum commissionem alicujus gravioris criminis, utpote meditati homicidii et sponte commissi, seu periurii pro cupiditate honoris aut pecuniae laeti, vel aliorum his similium, ita se unusquisque ad Dominum convertat, ut, relictis omnibus iniquitatibus suis, deinde in fructibus bona operationis permaneat. Sic enim vestra fiducia post Dominum et matrem ejus virginem Mariam pravis et iniquis resisto vestris autem delibus auxilium praesto. Vos enim scitis quia non libenter ad sacrum ordinem accessi, olinutius ultra montes eum domino papa Gregorio abii, sed magis invitus cum domino meo papa Leono ad vestram specialem ecclesiam redii, in qua utcunque vobis desera ivi. Deinde valde invitus, cum mulio dolore et gemitu ac planctu, in throno vestro able indignus sum collocatus. Nec ideo dico sorte rerius. haec ideo leo, Ilano. si et in Mutin .l quia non ego vos, sed vos elegistis me, et gravissimum pondus est Ecclesiae supra me posuisti et quia Dominus per prophetam docet Si conrersu sueri h super jussistis ascendere, et tinpius ab omnibus iniquitatibus vis e custodieri ιunipersa mandatu mea, ita viret, et non morieturi Erech. viii). In quibus verbis manifeste datur intelligi quoniam qui aliena bona diripuit, et ea, eum possit, reddere vel emendare noluerit, vel qui arma contra iustitiam portavit portaveriti, aut odium in corde retinet, vel qui hujusmodi negotiationibus aut ostietis implicitus fuerit quae sine fraude, sine salsitate, sine invidia, sine deceptione fratrum exemere non possit, nee ad Dominum conversus, ne dele petratis lacinoribus veram poenitentiam sacer er dendus est. Unde inter omnia vos hortamur atque monemus ut in accipiendis poenitentiis, non ad illos eurratis in quibus nec religiosa vita, ne est eoi clamare atque annuntiare populo Dei scelera eorum et filiis Ecclesiae peccata corum Isai. Lualii. membra diaboli contra me coeperunt insurgere, et ussiue ad sanguinem praesumpserunt in me manus suas injicere Astiterunt enim reges ter et princi Iae saeci: lare ut ecclesiastici, aulici et vulgares
conveneritii in unum adversus Dominum, et a me
sus vos christos ejus dicentes : Dirumpamus vincula eorum e projiciamus a nobis jugum ipsorum Psat iij, et ut in omnino morte vel exsilio confunderent, mullis modis conati sunt in me insur-
inter quos specialiter leniveus quem dicunt, lenrici imperatoris silium, contra vestram
414쪽
calcata cum erexi Ecclesiam saeta eum munis epi A Christianorum morituradi et Ecclesias feci diss scopis utiliai nolitani et Iὶalicis conspiratione adnitens me dejiciendo eam sibi subjugare cujus su-ν rhia vestra resistit sorte, restitit, lxRD. Lauetoritas, eanique nostra destruxit potestas qui confusus ei humiliatus ad me in Longohardiam veniens. absolutionem ab excommunicatione quaesivit. Quem ego videns humiliatum, ut ullis ab eo pronaissionibus acceptis de suae vitae emendatione solam ei commui, non tamen in regno, a quo eum inlitatem omnium qui sibi juraverant, vel erant iura iuri, a quo omnes absolvi in eadem synodo, ut sibi
Ei hae ideo detinui ut inter eum et episcopos vel principes ultra montanos, qui ei causa jussionis vestrae Ecclesia res luerant, iustitiam sacerem, vel Pacem componerem, sieul ipse Henricus juramento per duos episcopos mihi promisit. Praedicti autem episcopi et principes liramontani, audientes illum non servare mihi quod promiserat, quasi desporali de eo, sine meo consilio. v bis testibus, elegerunt sibi Rodulphum dumi in regem. Qui rex Rodiilphus estinanter, a d me mi soliuntis indicavi se coactum regni gubernaculastiscepisse lamen sese paratum mihi omnibus mollis obedire Dei, ut hoc verius eredatur. Remper ex
eo tempore eumdem mihi semper Idete sempertulisit sermonem, adjieiens eii alii filio suo obside et
sidelis sui dueis eritioidi lilio quod promittebat c
Henricus ecepit me precari ut illum contra nodulphum adjuvarem, cui respondi me libenter sacere, audita utriusque pariis ratione, ut sei rem cui justitia magis faveret ille vero putans
suis viribus eum posse devincere, meam eontempsit responsionem. Post litam autem Persensi se noni osse sicut speravit agere, duo episcopi. Virdu-rtransis videlice et seu burgensis forte, 0snebru-
sensis. ARD. cod. Mut 0sneburgensist de consentaneis suis Romam venerunt et in synodo ex parte uenricii me ut ei iustitiam sacerem rogaverunt; quod et nuntii Rodulphiulcri laudaverunt. Tandem. nspirante Deo, sicut credo statui in eadem svnodo pari, et totum pene Teutonicorum regitum desolationi desolatum dedit. Quapropter considens de judicio et misericordia Dei ejusque piissimae matris
semper virginis Mariae, latius vestra auctoritat . saepe nominatum lienricum, quem egona dicunt, omnesque fautores ejus exeommunicatiosa sutilicio et anathematis vinculis alligo ei iterum regnum Teutonicorum et lialiae ex parte omni polliniis Dei evvPStra interdicens ei olainein potestati m et digni latem illi regiam lollo, ei ut nullus Christianorum ei sicui regi Obediai iii terdico, omnesque qui ei juraverunt vel jurabunt de regni dominatiotae a iura-menii promissione absolvo. Ipse autem lenricus eum suis fautoribus in omni congressione belli nul-l las vires nullamque in vita sua victoriam obtineat L aulem nodulphus regnum Teutonicorum 'egate defendat, quem Teutonici elegerunt sibi in regem ad vestram delitatem ex parte vestra dono, largior et concedi omnibus sibi fideliter adhaerentibus absolutionem omnium peccatorum, Vestramque benedictionem in hac vita et iii sutura, vestra si lussi ducia, largior Sicut enim Henricus pro sua Superbia,
inobedientia et salsitate a regni dignitate juste ab icitur ita Rodaeph pro sua hutnilitate, obedientia et
veritate potestas et dignitas regni conceditur. Agite nunc, quaeso, patres et Principes Sanctissimi, ut omnis mundus intelligat et cognoscat quia, Si P lestis in eculo ligare et solvere. potestis in terra imporia, regna, principalus, ducatus, marchias, comitatu Ret omnium hominum possessiones pro meritis tollare unicuiquo et concedere. Vos enim patriarchatus,priinatus, archiepiscopatus, episcopatus requenter
tulistis pravis et indignis , et religiosis viris religiosis veroJ dedistis. Si enim spiritualia judicati quid de saecularib iis vos posse credendum est et si angelos dominantes omnibus superbis principibus judicabitis, quid de illorum servis sacere potestis Τ Addiscant nunc reges et omnes saeculi principes quanti vos estis, quid potestis et timeant
parvipendere jussionem Ecclesia vestrae, et in p diei uenrie iam cito iudicium vestrum exercete, ut omnes sciant quia non fortuito, sed vestra maestate, cadet. Confundatur utinam ad poeniten- in partibus ut iramo::tani lieri colloquium, ut illi et iam, ut spiritus sit salvus in die Domini. aut pax statueretur, aut elii amplius iustitia veret. r gnosceretur. Ego enim, sicut vos mihi testes estis Patres et domini, usque hodie ni illam partem disposui adjuvare, nisi eam cui plus justitia faveret. Et,
quia putabam quod injustior pars colloquium nollet
sieri ubi justitia suum Deum servaret excommunicavi et anathemate alligavi omnes personas sive
regis sive ducis, aut episcopi, seu alicuius hominis, qui colloquium ali iii ingenio impediret ut non fieret. Pri dictus autem Henriciis cum suis fautoribus non timens periculum inobedientia'. quod est
scelus idololatriae I Reg. xv), colloquium impediendo
excommunieationem incurrit et seipstim
vinculo alligavit, Acta Romae Nonis Martii Maii l. indictione tertia.
Bodulphi regis Romanorum, et principum imperii. propositio in synodo Romana eonιra Henricum Is
. Nos ex legatione domini nostri regis Rudolphet principum eius conquerimur Deo, et sancto Petro, Vestrieque paternitas, et cunei huic sanctissimo concilio quod illo Henricus, quem vos apostolica auctoritate deposuistis a regno idipsum regnum Ontra vestrum interdictum tyrannice invasit, omnia eircumquaque ferro, praeda, incendio devastavit: archiepiscopos, episcopos, de episcopalibus suis impia crudelitate expulit, et eorum episcopatur
lautoribus in beneficia distribuit per cujus
415쪽
tyrannidem piae memoriae erinharius Mai lebur Agelisis archiepiscopus occisus est Adelbertus o matiensis episeopus adhuc ab eo, contra sedis ap stolica iri ceptum, in captione cruciatur; .multa ho. minum millia ejus factione sunt oecisa qua inplures ecclesiae abbatis reliquiis sic incensa ac penitus
. . Innumerabilia quidem diei nora sunt quae idem Henricus in principes nostros perpetravit eo quod sibi contra sedis apostolica decretum, ut regi obedire noluerunt et colloquium quod vos pro inquirenda justitia et pace conlponenda fieri decrevistis, ex culpamenrici et fautorum ejus irritum remansit. 5. Quapropter vestram humiliter imploramus elementiam, ut nobis, imo sancta Dei Ecclesi e d cretam sacrilego pervasori celesiarum iustitiam Blaetatis.
Actum Romae anno ab Incarnatione Domini 080,pon:isseatus em domini Gregorii papae septimi anno m. indictione .
Concilium Coronae quam ex hoe concilio Grogorius papa ad RobiDum misit, iste versus inseripuis sui. Petra dedit Petro Petrus diadema Rodnipho. In hac synodo ventilatam quoque esse antiqua in illam eoiitroversiam inio Tudimensem et Dolens in Britanniae Eeeleςiam jusdem Gregorii papae litterae ad episcopo Britannue datae significani. Nihil erit in ea delinitum sed de intuenda legalitino in Britanniam ad causam cognoseondam deliberatum de que juribus Lemovicensis Ecclesiae super monaste ria a Doletisthus monaeliis usurpata, atque aliis a Remensi archiepiscopo occupatis in eadem aetum
esse eaedem epistola testantur Baronius anno 1080. numero decimo sex lo.
ADDITIO AD ROMANUM VII CONCILIUM.
Anni 1080. In quo Henrieus regno exspoliatur Rodu Iphus in restitur. Supplem Minai, II, 46.
Echae synodo seriptas estatur Annaliaἰ Saa c etiam paeis ei junitis, amatores, in partibus Vestris
Meardi litteras, quas eae illo aereptas hic repeto. Forte tamen hae litterae praeeesserua sententiam inmem in eoncisio pronuntiatam nune rem anno 1080 tune arbitror dictam, eum Benricus rictoria de Saxonibus relata in Ialva omnem in apostolieam sedem obsereantium abjecit Proelium in illud die vi cI. Februarii Annalista Saro eon signat. Ex quo siere concilium hoc Ianuario mense eunuenirae ovibus eonstitutis, hoe Romanum ab eo in quo sententia exauctorationis in enricum dicta est, eoas ignaιurque Martio mense plane distinguitur. In ipso anno domnus apostolicus in Teutonicas paries a synodo subjectam misit epistol. GRcconius servus servorum Dei, omnibus arebi- itimorantes, ad hoc opus idoneo congregarent;
qui omni gratia preeunio, die et loco ab illis sis. tuto tam ipsi quam quos ipsis adjungere adhuc debemus, aut pacem componant, aut veritate praecognita sit per illos qui sunt sancti, dissidii causa
canonicam cytisiiram exerceant. Verum quomodo
nonnullos diabolico instinctu conlaetos iniquitatissu: facibus ignitos cupidit ite inductos discordiam potius quam pacem seri et videre desiderantes ore non ignoramus statuimus in hac synodo stetit et in pmterita ut nulla persona alleujus potentia vel ii giritatis sive parva sive magna sive princeps sive subjectus aliqua primum pilone aiideat legatis nostris obsistere, o cum ad vos pervellerint de componentia episcopis et episcopis in Teutonico atque in Saxo inpae eontrairo ne postea conira interdictum illo s, Omnibusque principi rum altor in aliorum audeat insurgere sed Sque hiis, cunetisque majoribus et minoribus qui non sunt excommunieati et obedire voluerunt, salutem et apostolicam benedictionem. Quomodo ex lite et dissensione vestra maximum in sancta Eeclesia periclitum fieri quotidie cognoscimiis visti m est nobis visum est et fratribus nostris in concilio congi egatis summa ope elaborare pro tribus, quatenus idonei nuntii, tam religione quam frientia pollentes e latere apostolicae sedis ad partes vestras mitterentur qui religiosos episcopos laicos ad diem ali illis statvium firmam
ulla occasione et fraude observolit . uilicunque autem his vestra institula ulla presumptione violare tentaverit, anathematis vinculo eum ligamus e non solum in spiritu verum etiam in corpore et in omni prosperitate huius vit. apostolica auctoritate innodamus, et victoriam in armis auserim iis ui sic saltem confundantur et dii plici contritione conti'-rantur,
In eausa Henrie regis et episeoporum quorumdam , eelebratum tinno Domini 1081. sua'si concit. XX. 577.
Misag lavo nondum exacto primi dente eodem apostolicos imo primo Pontificatus vero Gregorii septimi anno triebiata es synodus Roma in lasilica jusdem Sal
416쪽
vatoris et Redet,iptoris nostri Jesu Christi, in qua Amiter laudaverunt sacras res Ecclesiarum nullat inter caetera sententiam depositionis archiepiscoporum Arelatensis et Narbonensis atque excommuni- Gitonis per legatos apostolicae sedis promulgatam, dominus papa his qui aderant collaudautibus, firmavit.
Henrieum quoque dictum regem, et omnes saut ares eius, qui in praeterita excommunicatione aninium induraverunt iteruin excommunicavit.
Anathematiravit telii ldi mundum et Landum Campaninos tyrannos, omnesque adiutores eorum. Praeterea suspendit ab ossiet quosdam episcopos, qui ad concilium invitati, neque ipsi neque nuntii eorum pro ipsis euerunt.
nus in militia saeculari exponendas, nisi in alimonia pauperum in sancto usu reruui divinarum, et in redemptione captivo: um. Ita quippe sub procuratione Ioseph suerant ininmnia a tributo praedia sacerdotum, nec exponebatur aui mittebatur in corbonam pretium sanguinis Matth. xvii . nee IIeliodorus raptor sacrarum rerum sub Onia pontifice sui impunitus II Mae iii . Quibus actis interfuerunt Ioannes episcopus Portunensis, Joannes episco' pus Tusculanensis Umbertus episcopus Praenestinus, runus episcopus Signinus, en cardinalis Sancti Martini Ber cardinalis Chrysogoni, Benedictus cardinalis Sanciae Pudentianae Cono caruinalis Sanctae Anastasiae, Eo cardinalis Sancti Anno Gregorii VH papae nono iv Nonas Maii viarei Romanus eardinalis sanctae Susannae, Bonus convunientibus simul episcopis, cardinalibus abba tibus archipresbyteris ut discerent uirum bona Ecelesiarum possent poni in pignore pro pecuniaeolligenda ad resistendum Guiberto archiepiscopo navennati Romanam sedem invadere conanti, quaesitis auctoritatibus exemplisque sanctorum unalii- senior cardinalis Sancta Mariae Maurus abbas Sancti Sablue Laurentius cantor, Petrus archipresbyter de porta Latina, Ioannes archipresbyter de Sancto Sebastiano, Ioannesarchipresbyter de Sancta Caecilia . . . archipresbyter Salvatoris, et alii plures.
Anno Domini 1083 elebratum. Apud M,Isi conetι., tom. XX, col. 5873. 430 Anno ab Incarnatione Domini millesimo ,5l C
tuagesimo quarto, politificatus vero domini Gregorii papae septimi anno undecimo, duodecimo xiv lKalendas Meembris, praesidente eodem apostolico, lebrata est tribus diebus in Lateranensi basiliea svnodus, in qua suerunt archiepiscopi episcopi,
et deest et abbates Campani, et de principalibus atque Apulia, pauci quoque Gallicani nam plurimos Henrici tyranni persidia iter retro vertere compulit, qui ostiensem episcopum de apostolicatione redeuntem contrarias et iuramenti fidenj .ssit sive permisit. Tres autem synodo quadrage-vimales eiusdem citrici persecutio impedivit prie diviti dui semei beatum Paulum, bis beatum Petrum aggressus, demum post multum sus sanguinis, non tam suorum sortitudine quam negligentia D ivium, porticu porticael muros subripuit Romanum
siquidem vulgus, pars videlicet copiosior civitatis, ιγ Dantur variantes ex cod. Mutin. 45l Legendum 1085, ut annus xi Pontificatus Gregorii hoc
inchoatus certo demonstrat. Pra
biennii bello saligatum,. acri inedia laborabat cum nec ipsis ad vicina oppida vel castra exire liceret. nec illi jurati Henrie in Urbem vellent negotiatum venire multi quoque fame abacti Urbem reliquerant. Proinde caeteri bello remissius attenti rem ex animo minus gerebant, et a custodiis, prout cuique licebat. sine timore negligentius aberant. Haec super Henrici tyraonide, quia se occasio praebuit, praestrinxisse sussciat. Caelerum dominus apostolicus in eadem synodo de fidei sorma et Christianae religionis conversatione, sed et robore animique constantia ad praesentem
pressuram necessaria, Ore non humano sed angelico patenter edisserens, die tertia totum sere conventu in in gemitus et lacrymas compulit, sicque concilium apostolica benedictione laetisseatum in pace dimisit. terquam quod an l084 m. Novembri Gregorius VII erat Pacius ad an. 1085 n. 5.
Quo Guiberius unιipapa et haeresiareha atque Henrieus pseudo imperator cum omnibus4uis fautoribus eaeommunieatur, anno Domini 1084. MANsi concit. XX, 5893.
De hoe eoncilio ista Bertholdus dominus autem iis in Guiberium auesiarcham, et Henrieum et Papa, collecta synoilo, iterum sententiam analliema omnes eorum fautores promulgavit quod et in sest ο
417쪽
sanei Joannis Baptisti pridierito iamdudum Romae A suatth. im, Dete. Ne mutabat pardus Varietates secit, eum nenricus adhuc ibi moraretur Mane sen suas Ier xiiij, uenricus scilicet nequitias sua ;tentiam legali sedis apostolicae, videlicet Petrusol quin imo Romae positos quoiquot poterat minis, inobanensis episcopus in Francia, ito ostiensis episeo roribus, blandimentis, promissis dii conciliabat, Pus in terra Teutonicorum usquequaque divulgaruii l. h lla, caedes, homicidia per se suosque facienS, et naee Berιholdus iis quibus poterat viribus iniquitati favens, veri in LiAd hunc quoque annum reserenda quae seribi ιιιιρ resistens et insuper suis litteras mittens, quibus Se Flavinieneis in Chronico anno l08l: Henricus Romam Romam obtinuisse, papam dej isse et omnibus Om Venien curbem cepit, muros evertit Gregorium pa- nino praevaluisse mendaciter confingebat. At Veroin turre Crescentis muro clausit, suumque D Mathildis, etc. Gregorius igitur in turre Crescenti Syam in reclesia S. Petri sedere constituit, ut implere xviro clausus legatos misit ad Robertum, Apuli tit quo. scriptum est Cum videretis idolum abo cem, ut veniret et obsidionem solverei, etc. minationis stans ubi non debet, qui legit litelligat
COMMENTARIUS IN VII PSALMOS PLENII ENI IALES .
FR1GMENT LM EXPOSITIONIS IN MATTHAEUM.
Faunici Bibi med e ins Lai. ill 92.3Εxpositionem in VII psalmos postilitentiales quam supra inter Gregori id scripta retuli, parum teria con
lectui lii lilebi an lia aliqui tribuunt, sicut etiam Commentarium uberiorem in aulaeum, ex quo nas inubliotheca Lambolliana Deirus Allixius in praelat ad Delerminationem Ioannis, Parisiensi si dicaloris, de modo existendi corpus Christi in sacramento altaris Lond. 1686 8, protulit hoc fragmentum. Cum autem panis et rinum, inquit, dieantur a evncιia sanetis, et a fidelibus ereditur transire in substantiam corporis e languinis Christi qui si illa eonrersio an formalis an substansialis, quaeri tolet uuod autem formalia non ait, manifestum est quod sorma panis et in remanenι Γιrum ero sit substantialis perspicuum non est uuidam autem dicunt hie substantiam transire et conrerti, ut hae sta illa, nee tamen tua augeatur, ne eoneedunt quod hane esse illam rere dici possiι Alii avιem si dicunt, hane in illam transire et Gnrerιi, quod sub illis accidentibus sub quibus priva era substantia panis e rint, os conseerationem est substantia eorporis et sanguinis, quibus tamen non e eitur. Nos autem, incerta relirumentes, quod eae avet ratatibus erιum ea prositemur, scilice substantiam eo oris e sanguini chriasi conrerti modum ter con- vrsionis ignorare non erubescimus sateri. Subjungit post hoe ellarissimi is Allixius Hildebrandi qui deinde Gregorius VH. esse hoc opus, verba quibus illud clauditur. demonstrant: Exi Lici Exposivio Ilii nEBRANDI. MnVI JEsu CuniST , Si PER MATTHAE L M,
demis codice l .ambelliano tisus Commentarium hi in in auetario ad Historiam opinatteam Iar. .rii, p. 403, non Gregorio Vii. sed juniori cuidam iIdrbrando ei rea annum tib tribuit Ascribam ejus
418쪽
verba, quo rectius lectori de conimentario illo adhue inedii possit constare e Bildebrandus junior expositione in Fransteticum S. Matthat iis in hibliotitem Lambelliana. S. Scripturae hertatem atque pleni iudinem omnibus ex aequo Christianis paratain, saepius depraedicat . inc illam coni parat cum sermenio, euius admistione integra farinae massa animatur cum margarita pro citius acquisitione omnia sunt vendenda ; cum vinea, in qualia Dominus omnes consertim servos ad operandum immisit cum Lalento, quod dominus peregre profecturus universis servis θεotiandum eonei edidit denique eum prandio, ad quod Dominiis omnia tiominum genera invitari voluit. Sic enim seribit liti viri, homil si in illud Matthaei cap. 22 : Dicite invitatis quod prandium meum tiaravici Prandium est doctrina justitia . e recta cortestium nit Meriorum de Dei Filio. M omni igiιvr esse et ex omnibus prophetis e Scripturis mensam S. Seripturae omninuri in qua mensa, doctrina omnis justitiae et dirersorum miysteriorum: via dirersi eibi sunι Magnitudo istitur e abundantia dirinorum mysteriorum quinimo cibi nimarum in mensa auctae Seripturae inr utuntur. Expositionem istam Hildehrando cardinali qui postea rogorius Vli suit deberi credidit viri tis-stinus P. Allixius, qui ex ea descriptum de Eucharistia fragmentum edidi in Praefat. ad Joannem Pari-Fiens. Verum longe a Gregorii VII genio ae sententia abludii istius libri auctor. Ille haereticos et Ecclesiaenomanae adversarios ferro nainina ille exscindendos clamavit, et exemplo praeivit clavi uin potestatem Petro a Chrisi datam supΡr omne fas nefas ilio extulit Ecclesiam super Petrii in fundatam osse constanter docuit ei ordinem monasticum, cui impense lavit summo sibi studio addictum habiti t. Iste e contra haereticos mori ne sita litam muleiandos esse contendit de clavium potestate haud minus sobrie sensit quam Pio testonii lina milvis, omnibusque ex aequo apostolis datam fuisse docet Ecclesiam non super Petrum. Sed super ipsum solummodo Christum aedilleatam esse asserit ei monaetiorum ordinem Pharisaeis seinet at-q ie iterum comparans eortina lonsuram vestes religiosas et vigilias voliteat lib. vi homiι. 4 et 50 lib. s. honiit. 69ὶ llis adde. Gregorium XI preces lingit populo ignota saetas maxime comprobasse. NOSi rnitiem illidebrandus Hiismodi orationem non obseuro improbat ad illud Matili xxiii : Excolantes eu licem, camelum autem gluti tales oce vobis, ad quos ritia Pharisaeorum perrenerunι uuia in tonsura et reste religionis, et oratione labiorum et jejuniis e rigiliis quibusdam nos quasi bonos ostendimus E eri Latia saeimus quid aliud quam illa olera decimamus et relinquimus dilectionem Dei e prorimi, justiι iam, et sidem, et simplieitatem e humanitatem, purum in Spiritu sancto orationem e alia irtutum germina Demum quoi rem extra omne dubium ponit noster ornardum citavit Gregorio VI inferiorem Ecele- si ueorum enim vitia insectatus, ista suli inseri Lege librum domini Bernardi clara pallensis abbatis De conaideratione valde bonum quem seripsi Eugenio papae ibi Ienius inrentes descripto errore malorum praetatorum nildebrandiis itaque junior quidam liujus expositionis auctor fuit. Istum circa saeculi duode- cinii medium ollocavimus, tum quod certior ealculus desit tum quod et codicis s. aetas ct loquendi de Bernardo modus, illi aetati optime conveniant. Ilaec V. C. IIenricus Warthonus.
Cucco M, De Vitia ponti leum Romanorum, pag. 5M. Clemens teritus, Parmensis, Guibertus de corri Dad S. Petrum x Kal. Aprilis Dominica Palmarumpia antea voeatus, archiepiscopus Ravennas ab anno 1084. Cardinales rei viginti novem episco- Alexandro u laetus, olim imperatoris en rici I pos quatuor, presbyteros decem, et diaconos quatuor. cancellarius, et eo auctore, in schismate Romanus obiit Romae in arce S. Angeli post Kal. Septembr. anii papa creatus, eonii a Gregorium VII et jus anno lut sepultus Ravennae in cathedrali ec successores Fictorem III urbanu in Il et Pascha - elesia, et non longe post corpus eius, ex huinatuΠεiem Il, eo imp. sedit annos 2 l. menses et dies ciussu Paschalis It combustum est. aliquot Creatus Brixitii in Noricis a triginta episco Sehisma in Romana celesia pessimum vicesipis schismalleis auctore lienrico IV lmp. vii Kal. mum inrtium. Julii, seria, indietione iii coronatus Romae
419쪽
Dave sun p. m. rie eaneeliarii Peιri 9 Roberti eard presb. l). Tideriei Albanensi episeo illi. Bernerit eice eaneellarii in In bulla 2 legitur : Per manum Iounnis seriniam Berneri trice Petri ancellarii 8 e notarii nostri palatii, qui seripsisse eam vi- Roberti Sanentini l. Faventini episcopi detur. ι .
vestram ecclesiam inquam arituram clericis qui canonicorum Veronen. in in possessiones e privilegi ad h0 hon0res Sint utiles. Si vero archipresbyter constrinui et archidiaconus uno ininpore mortu fuerint, liceat Anno 108ι. praeposito rui ossicio illorum de investituris done . incuriam, Italia aera V, 769. archipresbγter vel arehidiaconus ordinatus fuerit. Lxur, episcopus, servus seri orum Dei, dile Si enim ab aliquo aliquid involitionis scriptuin Fotissimis in Christo filiis AvL archipr byiuro, ei perium fuerit ad destruendam rectitudinem ordi- Torosi archidiacono. et Tororu Praeposito, omnibus nil in aut .aereditatem vestram, vel ea quae supra ille canoni eis S. Veronensis Ecclesiae, iam Primen diximus, praecipimus ut omni modo destruatur, ectibus quam e suturis, Perpetuam iu uuiiuo a nunquam compareat, si vero quod alsiti aliquis lutem contra hoc nostrae auetoritatis scriptum agere ten- Convenit apostolico moderamini ia religione taverit, vel vos in his quae supra diximus offenderit, pollentibus benivola compassione incurrere ui γ' et infra antium non emendaverit, illius irritus statientium desideriis congruum impertire sufragium donatus, et illum vivum terra deglutiat, sicui Duapropter ex parto omni putentis Dei Patris, vi Duilian et Ahiron in seditione Core: lepra Naaman Filii, ei Spiritus sancti, et beatae Mariae Semper Vir C Srri super eum veniat, et maledictio quae sui d8uginis, B apostolorum Petri et Pauli, Telero' in monio Nebal et anathema maranatha et omnes rumque sanctorum quorum numina in libro Vita ilis plagae et maledictiones quibus Deus Pharaonem aseri pra sunt, necnon ex auctoritate sancimum et vi tum percussit, quae sunt scriptae in quinqM canonum omnibus patriarchis, archiepiscopis, libri Moysi ei Iudae traditori sociatus cum Anani, ep. scopis, ducibus, marchionibus, Omilibus, e ei Saphira poenam luat aeternam, ei nostro, sed eunetis magnis parvisque personis, Priveipimus ut nostrorum sueeessorum subjaceat iudicio 'aeeram' vestras personas, seu praedia ac beneiicia, omnem nia juxta privilegium sanctissimi Leonis Noni papaeque vestram justam possessionem et in osituram latrinari ae corroborari decrevimus. beneficiorum praedicta canonicae quam usquemunc otuin navennae anno Dominicae Incarnati tenuistis, nulli liceat laedere, disvestire, inquietare, g 08s, indict. vii Datum per manum Roberii abstrahere. Similiter praecipimus ut nullus VeSirum presb. , anno in Ordinat. D. Clementis maliquo ingenio ab episeopo vestro beneneia, quae P , vi Non. Mari feliciter. soliti estis investires, requiras, vel investituram ex illius manibus accipiat. Similiter principimus
lis, quam si castollis , seu villis, en Ochiis te statuit. laetitiis, incensitis, libellariis, decimis, servis Anno 1085. et ancillis, terris, vineis, pratis, alietis, mota luvnx Tolli, Rer. Itaι. Scripι. I. H, 585-ltibus, phanitiis, tam infra civitatem quam extra Lxv x episcopus servus servorum Dei, Omni civitatem , quae a fidelibus vobis sunt collata bus sanetae Ecclesiae filiis perpetitam in Chri fit M vel fuerint, ut nulla magii parvaque Perwna lutem. Se intromittat; sed liceat vobis quieto eas tenero Quod propuIsis de apostolica sede iis qui in o ilo Ordine, sicut per mercedem meorum antecessorum sanctissimo apostolorum principi Petro a Chrisi' Pontificum seu imperatorum et regum hactenus Domino commendatum non ingressi fuere perienuistis, eo videlicet ordine qui in vestrarum char ositum, sed aliunde subrepere, utpote lares et la' iurarum paginibus Onu inrci ei de nulla alia irones prospicientos suis commodis potius quam ecclesia super vos archipresb3ier vel archidia gregis utilitati, non est nostris meritis ascribendi mi Lonus Praeseratur. Quod ob hoc dico quia spero sed divinete benigni inii, qui elegi ea qua non Πηi
420쪽
tanquam sint, ut ea quae sunt evacuentur. De mul xtus est. Et vero quod aetum os Oinnibus innotescat. tis autem quae in ipso nostri pontilicatus primordio aeta sunt in synodo, quam pro communi utilitate maturavimus eam circa Nonas Ianuarii celebrantes unum propitiante Domino, nobis concessum est, illud determinare, quoid muliniles ventilatum a retro pontificibus praedecessoribus nostris, aut vix aut nullo sine sopitum est istud videlicet in synodo sedenti jurgium quod emerserat inter Ravennatem et Mediolanensem archiepiscopos, unde etiam in ipsa nostra synodo Aquilegiensis patriarcha mussi-iabai quisque enimbux a nos dextri lateris locum vindicabat, et cui iure deberetur nobis incertum erat. Contigit autem primo die synodi non interesse Mediolanensem archiepiscopum a primordio sed jam die inclinata eum patriarcha a dextris nostris sederet, interposita tamen sella charissimi lilii nostri imperatoris Henrici, qui jam advenire putabatur, quia eo loci erat elatus, quasi Ravennatis Ecclesii 3 sinistris nostris assideret. Quo Mediolanense archiepiscopo in medium veniente dextrumque locum petente, hunc acclamatum est ab electo Ravennate sibi deberi. Illine simili modo a patriarcha Aquile-giens ; et ita unius rei altercatio inter tres exorta est Placuit autem universae synodo trium partium dissensionem coram deserri. Statimque prolatus est quidam aualogus nominum eorum archiepiscoporum, et ipsorun qui interruerunt synodo Symmachi papae ubi praescriptus erat Mediolanensis archiepi-
placuit nostris litteris post ilicis praesentibus quam futuris inlimari, ut tanto firmius valeant credi quanto constat de nostro ore audiri. Verum ne posthae iterum vel archiepiscopo Medio Ianensi, vel patriarchae Aquilegiens de sessione dextri lateris nostri liceat exerere quamlibet tontroversiam, interdicimus nostra apostolica auctoritate hoe eis de eae ero licere. Quod si sorte fuerit perruptum per temerationem interdictum nostrum. non modo sancti Petri nostraeque sedis indignati
nem, erum nostrae quoque excommunicationis et
anathematis laqueos ineurrat. Sedem enim Ravennatis archiepiscopi iubemus semper esse a dextris nostris noStrorumque successorum secundum antiquae constitutionis auctoritatem, nisi sorte imperator adsuerit et tunc etiam ipsum sinistram nostram tenere per hanc nostri auctoritatis firmitatem huic nostrae narrationi subie iam per manum Dannis scriniarii et notarii sacri nosuri palatii. Bene v
Ego baldus Ravennas tabellio, et notarius sanctae Ravennatis Ecclesiae', ut in authentico vidie legi, ita scripsi. Ego Artu suus, ei uartolinus et Canulius de A lusinis vidimus authenticum privilegium bullarum eum bulla domini Clementis papae. Et ego Paulus Scorditi do Candia doctor detr
torum, praepositus et canonicus cardii: alis sanet nSeopus. Quo contra ostensum est privilegium Ra Ra emia iis Leclesiae, illud privilegium in authentiei, vidi, e legi bullatum bulla plumbea apostolica, sed
non inore aliarum apostolicarum bullarum, ann.s
Domini N. I. C. t i5, indictione vi, die primo Maii.
vennatis Ecclesiae eontinens qua habet illa in ser,plis nominum, non aliquo tire, non aliqua rectitudine, sed potius ausa humilitatis evenerit quod scilicet archiepiscopus Ravennas permiserit praescribi sibi illo terni in casu archiepiscopum Mediolanensem et ne pro quivis esset in posterum gigneretur, placuisse papae Joanni successori illius Symmaehi ipsum privilegium fieri.
Hoc autem proposito ut quis eorum videretur. fiso major quamvis vero dextra papae numani sempe. jure deberetur archiepiscppo axennati, addendum tamen ei soli imperatori si priesens adesset ui sie ad sinistram eum transmigrare debere. Quibus duo. ram altercatorum ostensis, tertii vero altercalorum, id est patriarchae ostensum est privilegi uin a Joanne non decimo papa sarium similiter de sessi ne ad dexteram partem uis auditis universa synodus interrogata est a nobis : primo autem omnium Romani episcopi clerusque Boin anus, quibus et auctori uas est major, et ipsa res era notior; deinde caeteri omnes. Cumque ex ordine Ioannes epigcopus oriuensis, et Petrus diaconus nostrae apostolicae sedis ancellarius, privilegium Ravennatis Ecclesiae vice sua universae partos lati daret: t.
Poppo quoque Brisegensis episcopus hoc idem serit, ejusque vocem tota synodus eoi secuta est. Quo igitur in unum placitum vox omnium convenerat, noSier quoque assensus Pari ration accommoda
clemens appellari volebat consirmanιur.
zwin episcopus servus servorum Dei sal
clae Ravennali Eeclasiae omnibusque suturis in illa archie piscopis per eam in perpetuum. Cum ad nos Ecclesiarum cura respiciat et desingulis cogitare conveniat, et ex debito suscepti regi minis omnibus nos providere oporteat speetaliter lamen et maximo navennati prospieere debemus Ecclesvae, cui praesumus, Deo propitio, ut sponsae et siliae Hujiis igitur miserias nimis aegre serentes, et, quantum in nobis est, amputare volentes, hoc rem dii genere, hoc concilii antidoto tandem subvenire curavimus, ut consideratis privilegiis decessorum nostrorum nomanorum Pontificum et praereptis imperatoria in quae in archivo nostrae Ravennatis Ecclesiae continentur, quaecunque in illis leguntur. pri ilegii nostri astipulatione firmentur, ut sublatis de caetero seminariis litium, nec Romana celasia Ravennati Ecclesiae, mater filiae suae injuriam faciat. nec matri filia contradicat, sed dignitatem suam utraquo possi 'dat si deinde quid in liu mi id eo