장음표시 사용
631쪽
ipsa domo necaretur . ad quam neglecta excommunicatione ingressus fuerat. Nec vana fuit praenunci tio. Rem describit Beda l. 3. histor. Angi. c.22. Lotharius Imperator, a Nicolao I. ob abiectam coniugem legitimam, & subinductam pellicem val-dradam excommunicatus,tametsi sub Adriano Nicolai successore, interpositis mendaciis & commentis, aliquam absolutionis speciem est emercatus, tamen contestante Adriano Dei iudicia dc seueritatem, si mendaciter ageret,intra breue tempus post angustias quam plurimas cum magna suorum parte infelicissume obiit, ut scribit Rhegino anno 869. & Almon. l.
9. Interfecerat Fulconem Remensem Episcopum quidam sicarius,a Balduino Attrebatesium Comite submissus, Vulnemarus nomine: qui ob eam immanitatem sacrilegam,excommunicatus est.Sed quae eum diuina vitio exceperit, audiendus est Flodoa dus i. . histor.Remesis cap. io. V vineinarus Fulconis interemptor,ab Episcopis regni Francorum cum suis complicibus excommunicatus, & anathematizatus, insuper insanabili a Deo perculsus est ulcere, ita ut computrescentibus carnibus, & exundante sanie,vivus deuoraretur a vermibus, & dum propter immanitatem foetoris , Rullus ad eum accedere posset, miserrimam vitam miserabili decessu finiuit JV idendus Molanus in indiculo S S. Belgij i .lviiij.
Othonem primum, Regem Theutonicoriim,mox Romanora Imperatore, Vuillelmus ex priori coiugestius, Antistes Mog tinus,ob incestas nuptias increpabat. Quam animi generositatem in eo scelere a guendo, pater longo carcere dc multis irrogatis in-
632쪽
commodis frangere nisus est, nec aliud euicit, quo in vi filius ab ipso ducens opes animumque, ferro gi dium excommunicationis intorqueret in Patrem ,cui vincula Ecclesiastica non multum curanti filius o diuinum tribunat diem dixit, praefixo tempore, quo uterque, iusto iudici irretra habilem excepturus sententiam, sisteretur. Quicuit feliciter Episcopus. At pater ipso sacro Pentecostes die, quo illi filius ad Dei iudicium condixerat, in Praesulum ac Principuta mediis agminibus, in ipso templo, sub sacrum solemne,
repentina morte vitam finiuit. Ita resert Petrus Dam. Opusc. 3 .cap. 7. Quae tamen aduersus hanc narrationem a Cardinali Baronio obiiciuntur anno 973. no- , lini verisimilia diffiteri. I o: Subministrat contemptae excommunicatio nis diuinam ultionem, idem Petrus Damiani opusc. et O. cap. 3. cuius Verbis eam exhibeo. bHaec vener bilis ille vir expertus fuerat, Petrus videlicet Apsarensis Episcopus,qui Episcopatum dimisit,& de Sclauo
nico regno Italiam nauigans, littoribus Anconitanae. urbis applicuit .Hic mihi, dum totius circa se regni reuerentiam conquestus exponeret,ac molestae in quic- . tudinis taedia numeraret, inter caetera unum intulit,
quod vos latere non patior. Quidam, inquit, degener quidem moribus, sed maiorum tituli 'insigni tus, fui generis consanguineam, nuptiali sibi foedere copulavit. Quid plura Z prohibitus perstitit , excommunicatus adhaesit, totumque Ecclesiasticae censurae vigorem,nugarum puerilium fabulas deputauit. Cui certe hoc ad diuinae indignationis iudicium contigit, ut panes de nuptialibus mensis in plateas ante canum ora proiecti, minime tangerentur. Insuper, o diuinae animaduersionis
633쪽
am maduersionis pauenda laueritas dum rigidus s at, dum praeceptis se iacerdotalibus non humiliat, qui vigilare sibimet ad salutem noluit, in cubiculo do intentem rerente de ccelestibus irruens fulgur extinxit. Sic lic diuini suroris expertus est moriendo sententiam, qui vulneri suo, dum viveret, adhibere contempserat medicinam.JNec illud ex eodem Petro Damiani praetereundii, quod recitat Opus c. 3 .cap. 6. Robertus Gallorum Rex , auus istius Philippi, qui in paterni iuris sccptra successit propinquam tibi copulauit uxorem, ex qua
suscepit filium,anserinum per omnia collum,& caput habentem. Quos etiam virum scilicet , α uxorein, omnes fere Galliarum E piscopi, communi simul ex commani cauere sententia. Cuius sacerdotalis edicti, tantus omnem undique populum terror iii asit, ut ab eius uniuersi societate recederet, nec praeter duos sibi seruulos, ad necessari j victus obiequium rem nerent: qui tamen &ipsi,omnia vasa,in quibus Rex edebat, vel bibebat, percepto cibo, abominabilia iudicantes, pabulum ignibus exhibebant. His tandem Rex coactus angustiis, ad fanum consilium rediens, diuortit incestum, iniitque legale connubium.11. Henricus III .Romanorum Imperator a Gr gorio VIL excommunicatione percussus, qua aerumnosam ab eo tempore vitam duxerit;eius vero exitusu vita, quam infelix, ct mendico quam summo Monarchae propior fuerit, scriptores illius aeui complures,literarum monumentis prodiderunt.Ex recentiOxibus late in eam rem distent Albertus Pighius i. s. hierarch. Eccles. c. a. ubi etiam addit, quae diuina vi
634쪽
sem, qui Henrico impietatis administer & exitii ai
tor fuerat ; nec contentus ipse excommunicationem contemnere, locebat alios ide praestare. Subito enim grauissima correptus aegritudine, sortem suam damnans , frendensque S eiulans,impoenitens in peccatis suis mortuus est,omnibus tam tristi exitu absterritis, vi excommunicationis horrore perculsis.1Σ. Bolestaus Polonia Rex,a Gregorio VII .summo Ponxifice , ob trucidatum S. 'tanistatim Craω- aliensem Episcopum excommunicarus, diuinam vitionem persensit. Factus enim omnibus horrori, si lasit in Hungariam;& velut alter Cain, factus eit pro- ugus extra regnum suum. Post annum vero secundum a recessu ex Polonia, inaudito languore percussus, demumque in insaniam versus,dum errabundus
vagatur, morte praeuentus a canibus est deuoratus,
non solutus Ecclesiasticis vinculis. Longinus rerum Polonicarum scriptor, α acta S. stanistat,rem pluribus describunt. Henricus I V. ut scribit Guigo Prior Cartusae in rebus gestis S. Hugonis Gratianopolitani, iii Concilio Viennensi, a Guidone Archiepiscopo,Apostolicaesidis legato excommunicatus, agente maxime S. Husone qui Concilio intererat, excidit prope momento e prosperrimo rerum statu , & in calamitates graues incidit,nulla relicta prole nasculaquae in regnum Germanicum succederet. Quam malorum molem,e fectum sutile contractie ab Henrico excommunicistionis, statuit Guigo. i 3. S. Hugo Lincolniensis in Anglia Episcopui, magnae in hoc genere cilicacitatis fuisse proditur, ita yt quoscunquc ille excommunicatione perculul , έ , aegru
635쪽
aegre indemnes abirent. Exempla suppeditat auto
vitae eius c. 23. Habetur apud Surium t. 6. Nouemb.i spiritus sanctus inquit qui hoc ei contulerat
donum,sermonem illius at lite sententias co firmabat
sequentibus signis. Nam Him rebelles quosdam dc
contumaces, Satanae tra iiset in interitum carnis,
subito non comparuerunt. Miles quidam, proptex quoddam mendacium ab Episcopo sancto reprehen cis, cum admonitionem eius parui penderet, nec te emendare vellet, mox ab illo excommunicatus est. Vsurpabat namque sibi bona quaedam,quae incitante eum uxore , quod prolem legitimam non haberet, averis haeredibus per simulationem alienare conseiis erat. Tremenda res. Invasit eum Diabolus nocte sequenti,extorque's subito animam mendacem. Alius quidam in eodem scelere ei succedens, cum Linis &temulentus lecto exciperetur, sopori mortem socians ictiam misere extinctus est. Forestarius quidam, pro pter facinus plexus anathemate, viri Dei sententiam non metuens , intra paucos dies horribili morte de cessit e vita. Quidam Diaconus livore impellente militem quendam nequiter accusans de crimine regi proditionis, Hugonis ientcntia ob spem emendationis percustiis , cum peccatum suum non modo non vellet agnoscere,sed etiam ab Archiepiscopo absolutionem impetraret, rediensque ad virum sanctu pia gationis, ut putabat, suae chirographum secum afferret, rursum non obstante mandato,ab illo excommunicatus est.Vt autem Dominus ostederet, utrius sententiam approbastet, Diaconum horrendum in modii percumt, nec cum diutius vivere pastiis est. Ado lescentula quaedam, cum impudenter spuerct in fa-NN 1 ciem
636쪽
ciem sponsi sui,prccsente S .Episcopo,nec venia pete re vellet a diabolo praesecata expirauit. Clericus qui- dam propter tyrapnidem quorundam potentum,ius hium quod ei erat in quadam Ecclesia, obtinere non potuit. Pecuniis quoque , ac aliis rebus pene omni bus in Curia Romana consumptis, iam summa eg stat e coepit urgeri. Audies vero,sanctum Hugoneni, opprestorum consolatorem piissimum esse, ad illum eandem venit, etiam longe extra fines dioeceiis sum, α cum lachrymis eius auxilium implorauit. Motus Cr o vir Dei, omnes excommunicauit, licet eius tu risdictione non tenerentur.Quid pluraξ Alii in amen tiam versi, alij repentina morte extincti sunt. Quo rundam oculi cum ingenti cruciatu exciderunt, donec testimo possestori restituta est Ecclesita. Alios etiam viros septem, quandoque cxcommunicauit vir sanctus,quod furem a coemeterio dolo abstraxissent, ct mox sine dilatione suspendissent. Timentes vero 1lli ne accideret ipsis, quod iam multis euenisse conta . stabat,ad pedes Episcopi pariter venerunt.Sex satis
mone, dura illa quidem, sed breui expurgati sunt. i l
Septimus,quia noluit satisfacere, absolutionis gratia non impetrauitaam vero dura. fuit ea satisfactio, victiam brumali tempore pene nudi furem a patibulo 'depositum,pcr longum iter humeris portare,atque ut ' lco,quod diximus, coemeterio, unde illum extraxe rant, tumulare compulsi sint. Res prorsus stupenda. Iam septem anni transierant, & ecce redit miserabi lis ille,cum lachrymis petens absolutionem. Domine, inquit, postquam sententia tua me perculit, acciderunt mihi mala multa. Gratiam Regis continuo per-8idi; exulare coactus, ad inopiam redactus sum: cor' poris
637쪽
poris molestia contabui, plurimisque aduersis casibu iubiacui. Sed ne peiora his succedant, lignare, obsu
cro, vel sero poenitentem releuare. Misertus ergo virrius tantae calamitatis, quod de fortunato, & diuite, aerumnosus & morbidus factus esset, clementer eum
absoluit, &ne dolorem dolori adderet, mulcyam ei mitiorem ii Togauit. 1 . Petrus Blesensis, scribens ad Radulphum Andegauensem Episcopum de Archiepiscopo quodam Cantuarien si, qui tunc vivebat, Icribit in haec verba. Illud certissime teneatis, ipsum nunquam ali quem excommunicasse, qui aut non moreretur in Proximo, aut cuius non operiret faciem subita & ig-
Dominiosa eonfusio.JEst apud Bles ensem epistola 69-Ille vero Archiepiscopus, dictus et YRichardus, ex Priore Douuorensi quectus ad eas infulas, ut habet Rogerius anno ii 3. Leopoldus Austrius a Caelestino IlI. excomunica .etus, diuinam ultionem excepit longe seuerissimam, ut scribunt Neubrig. lib. s.c. 6.& Rogerius in Angliae annalibus, ex quo ista anno i i 9 . iuuat adscribere L Eodem anno, cum Leopoldus Dux Austriae adhu
permaneret in sententia excommunicationis, quam Dominus Papa in eum tulerat,propter captionem Ri
chardi Regis Angliae, nec poenitorei ; flagellauit Do
minus terra suam in hunc modum.Inprimis quidem iincensae sunt omnes ciuitates terrae su ,nec alicui nota fuit causa incedit. Secundo ex inundatione Danu-bij fluuii , submersa est quaedam terra diacens, in qua decem millia hominum, vel eo amplius perieriit. Tertio, cum in media aestate soleat & debeat omni
terra Virere tota terra eius,tunc temporis, contra λ'
638쪽
litum de debitum cursum exaruit. Quarto, cum semina frugum, deberent in herbam processisse , in
vermes conuersa sunt. Quinto, nobiliores terrae suae mortalitate percussi sunt. Adde illa ex Matthaeo Paris anno i I9 s. pos na rata ea de quibus iam diximus. Sed cum in his o nibus non sit aversis suror Ducis, animo in deterius
aggravarus ; ipsis diuino iudicio terribiliter percussus est. Die liquidem sancti Stephani cum equitando lutum pergeret,sectis comitantibus,cquus, cui Dux insidebat,violenter pedem offendens, tibiam sedentis cum pede insanabiliter contrivit. Nam tibia cum pede protinus comminuta,nigredine quadam intumescens, nullo medicorum potuit cataplasinate sedari, quin igne quem infernalem vocant,tumori admixto, intolerabiliter cruciaretur. Quem Dux cruciatu se re non valens,pedem a crure fecit detruncari,ipso inierim dolabram tenente , caeteris omnibus praeni-inio horrore hoc sacere renuentibus. Sed non scdoloris cruciatus euasit: Nam illico femur cum corpore reliquo, igne illo execrabiliter depascebatur. Tandem vero culpam recognoscens iniquam, quam in Regem & suos malitiose exercuerat, suadentibus
Episcopis,qui aderant,'bsides absoluit, de residuum pecuniae de redemptione Regis, & quod receperat, se redditurum spopondit, atque Ecclesiasticet censurae se deinceps pariturum, promisit. Tunc Episcopi, qui
aderant, videntes eum in tanta miseria-calamitatu constitutum, a sententia excommunicationis absoluentes , ad communionem fidelium admiserunt, &sc cum intolerabili cruciatu spiritum exhalavit,cuius corpus diutius iacuit inhumatum,donec horribilibus scateret
639쪽
scateret vermibus : eo quod filius ieius mandatum exequi nollet: sed tandem ab amicis compulsus, obsides absoluit,& repatriandi licentiam concessit.Jis. Impii parricidae qui S. Thomam Cantua- riensem neci dederant, ab Alexandro III. excommunicati , illustre diuinae vindictae exemplum subministrant. Nam de animalia eos habuere execrationi. Siquidem canes, quantumlibet famelici, panem ab eis
porrectum tanquam veneno anathematis intinctum, horruere. Eorum unus cui nomen Vuillelmo Traci,
primarius viri Dei percussor, in itinere Hierosolymitano ad eluendum tantum scelus iussit Alexandri P pae suscepto, Cossentiae in Calabria in morbum incidit , ex quo putrescentibus carnibus, apparentibus neruis,& ossibus,totu ei corpus dissi uxit, incredibilicum angore aegrotantis, qui tandem in summis cor poris & animi angustiis, ibidem essauit animam. Caeteri post aerumnas permultas, intra breue tempus Omnes vita functi , vltricem Dei manum senserunt, ut narrant Acta S. Thomae, M ex eis Baron. anno i ι72.
is. Quod coramMahumete II. Turcariam Imperatore , Constantinopolitant Imperii e fersore gestum proditur a Maximo Constantinopolitano Pa triarcha ad vim Eccletiastici anathematis manifestandam, videtur adscraptu dignum , usurpatis ipsisti et verbis autoris Ecclesiastica historiae Tu ograecae. Inter cettera quae Mahometi indicarunt Greto etiam
hoc dixerunt quoscunque Christiani Pontifices MSacerdotes, ligitimi , ob peccatum aliquod admisesum,sacro coetu eiiciant nec occupent eos dum in vi uis sunt,emendare, ut expientur ab ill laplu,propter
640쪽
luem eiecti fuerunt, eorum cadauera, ita in exilio spiritali mortuorum non dissolui a zerra, sed remane ee tympanorum instar inflata,nec si mille etiam transu ierint anni omnino a terra consumi, sed remanere integra, sicut sucrint humata. Interrogauit amplius munitidem possent data absolutione rursus dissolubilia faccrc ea corpora)Rc sponderunt illi posse. Ipse mirac lo hoc audito, admiratus cohorruit, nec aliud praeterca quicquam interrogauit, sed confestim Patriarchari unciari iustit,quaereret hominem communione Ecclesiae cxterminatum ante longum tempus vita de' functum.' Patriarcha accepto eo nuncio, exterritus est: ac statim accitis clericis, 'uitani madata exposuit, qui mirati sunt. Incidit Patriarcha cu ipsis in graucincuram huc illuc cogitationem voluentes ; ubinani tabe iamdudum cxcommunicationi immortui hominis cadauer reperiri potat. Cumque nihil ipsis quid facerent, inpra entia in nientem veniret, aliquot dierum spatium ud disponendum, a Rege petierunt. Quo accepto animum per omniaversantes, de tali cadauere cogitant. Tandem recordantur seniores
quidam de ciero, suisse tempore superioris Patria chae Gennadii Scholari j viduam quandam a Sa
cerdote relictam pulchritudine conspicuam,quae do- mum extra Patriarcheium habens, qu estum corpore haud obscure v ulgato fecerit. Patriarcham re cognita, increpuisse ipsam diligentissime monendo, finem se cerct poccandi , quo poenitentia acta, veniam consequeretur. Sed id frustra filisse, muliere laxioribus habenis se ad libidines excitante. Patriarcham inderim non cest ille a redarguendo, & obiurgando; nec id ... seorsimaolunt, ed etiam aperid coram Proceribus sa- .