장음표시 사용
611쪽
I sit se ristiana excomm . F39
- xi:abiectussisn a conspectu oculorum tuorum. Verunt. men rursus videbo templum anctum tuum. Cir dederunt me aquae, que ad animam ausus vallauit mel lagus. operuit caput meum. Ad extrema montium descen diuerrae vectes concluserunt me in aternum,2 subleuabude corruptione vitam meam, Tomine Deus meus. Cum angustiaretur in me anima mea, Domini recordatus sum, ut veniat ad te oratio mea , ad templum sanctum tuum.
cui custodiunt vanitates frustra , misericordiam suam derelinquunt. Ego autem in voce laudis immolabo tibi quacunque vovi eddam pro salute Domino. Samaritani Iudaris non colitentes, adumbrarunt nostros excommunicatos , iuxta D. Augustinum l. Contra Donatist . post collat. c. ro. verbis illis. Quod iuniis est quidam Propheta nec panem manducare, nec aquam bibere in Samaria, quo mistus fuerat, ut corriperet cos qui vaccas constituerant adorandas more idolorum Egyptiorum hoc omnino facere debuit quod praeceperat Dominus, cui tunc eo modo illos corripere placuit, ut nihil ibi alimentorum tangeret Propheta, quem miserat.Nuquid eis in Ecclesia non fit quotidie, quando eos quos acrius corripiunt, ctiamsi in eorum possessione sumus , nihil ibi apud cos contingimus,ut sciatiant quantum eorum peccata
doleamus/J. Iudaica excommunicatio,i in nostra. is. Hae sunt praecipuae adumbrationes Christi
Hae e communicationis, quas vetus instrumentum
suppeditat. Quia vero sub lege Mosaica,vsus erat nono. extra Synagogam faciendi, ut vidimus dicemusque
612쪽
que rursus infra,tractantes horrorem quo olim Iudaei concutiebatur, cum sic plea ebantur;quaeri hoc loco potest,an ea quoque extra Synagogam eiectio, fuerit adumbratio nostrς excommunicationis, an vero eius dem cum ea speciei fuerit. Sensit hoc secundum, qui scripsit,Christianam excommunicationem,ita manas se ex usu illo Iudaeorum, ut non fuerit nisi eius continuatio,quod habetur ex Polydoro Virgilio L . de inuenior. rerum,cap. Ιχ. ad finem. Et sane cum esset ita
antiqua Ecclesia potestas gubernandi populum Dei,
eaque vis rectrix absque facultate coactrice inutilis S manca sutura esset, non videtur dubium,quin prς- sules antiquae legis potuerint multare peccatores pro delictorum grauitate; non modo eos extra Synago gam iaciendo,quod notum est, sed etiam arcendo illos a sacrificiis & Sacramentis antiquae legis. Quidni Vero potuerint quoque eos priuare fructu suffragio -
rum de orationum communium Hoc autem est, ferire reum maiori excommunicatione. Respondent Soto in .d. . q. I. artic. I. 9. adhcc, Henriq. l. i 3.c.2.is sine.Mart.Ledesina a. q.q. 2 I. art. t. Sayr. l. 1. decensur. c.4. Sacerdotes veteris legis, non
potuisse inducere priuationem suffragiorum comunium , quia in ea lege nulla erat spiritualis virtus clauium.Sed hoc non ratisfacit. Quia quamuis synagoga claues non habuerit per ordinem ad remissionem pecc3torum & coeli reserationem 1, has enim claues Christus primum concessit:) tamen spectando claues inadaequate, siue prout duntaxat spectabant guberna rionem accommodatam illi statui, & coercitionem necessariam ad veram gubernationem, fatendum est, In gogam habuisse claues: quod haud dubie volue
613쪽
sunt aliqui adducti in supplemento D.Thomae θ. p.q.
39. artic. I. diserte idem concedit SuareZ t. q. 3.p. d. 17. qui ctiam l. 6.de voto c.9.num. 2 i. probabile iudicat, claues in ea lege, comprehendisse quoque facultates varias ad dispensanda & relaxanda iuramenta devota, sine quibus facultatibus, vix ac ne vix quidem recte posset procedere gubernatio fidelium. Idem ergo cst de spirituali facultate coercendi, quae quandoquidem agnoscitur concessa Antistibus veteris legis quoad submotionem a Sacramentis & lacrificiis,
quidni agnosci quoque possit quoad priuationem
sustragiorum communium 3 Atque ita nihil v debitur deesse excommunicationi veteris legis, quominus d catur eiusdem speciei & rationis fuisse cum nostra; proindeque non fuisse adumbrationem dc rypum
eius, sed germanam atque congenerem. is. fateor non constare liquido, an reipsa in veteri Testamento fuerit usus inducendi priuationem orationum communium. Potuisse tamen induci eam
priuationem,nullus dubitat. Et nihilominus recte dici potest, etiam facta suppositione illius vius, excommunicationem Christianam spectatam adaequate, &quoad omnia quae includit, non fuisse in veteri Testamento, sed nostram excommunicationem successisse potius morti corporali, quam lex vetus in delictorum poenam infligebat,ut dixit S.Cyprianus epist. 61. Nam saltem priuatio satisfactionum repositarum
. in communi thetauro , non poterat in veteri lege infligi,quia nullus tunc erat thesaurus communis,cuius clauem accepissent Sacerdotes, ut bepe cum Innocentio monuit Nauarrus comment.de Indulgent.no tab. 1O. muri. IS An propter ban oblaesonem & . .
614쪽
sectum antiquae excommunicationis, tantam ver5 eius cum nostra germanitatem quoad caetera, dicendum sit, antiquam excommunicationem fuissὸ typum dc adumbrationem nostrae excommunicationis,li est de vocabulo,circa quam non placet diutius tri
mma excommunicationis calamitas per anal
giam ad extremam impiorum a bonis segrega tionem cuius es t pus, iuxta sepremae illivsse gregationis expres ionem in utriusque T stamenti Scripturis.
C ae v bi est de typis & adumbrationibus excommunicationis Christianae, in veteri Scriptura propositis ; eaque ratione, quantus esse debeat excommunicationis horror,est patefactiam.Nunc addendum est, qua ratione excommunicatio, si typus summae & omnium aerumnosissimae calamitatis, quae dat anatos inuoluet in altera vita. Quid enim uspiam est tam tetrum & horridum , ut statui damnatorum de calamitatis atrocitate & horrore non concedatὶ Quare si Christianam excomunicationem tererrimo illi statui valde affinem esse, eique tanquam scite expressam imaginem respondere demonstrauerimus, eadem opera demonstratum manebit', hominis excommunicati statum in hac vita , deterrimum pland
615쪽
c luctuosissimum habendum csse. Hoc ut a si equamur, & hac noua probatione stabiliamus,expendendi sunt modi loquendi Scripturarum de summa damn torum calamitate, dc quam belle excommunicatis aptari queant,considerandum: Adiuncta item virtus que status componenda; atque ita in quo typus iste cum re expressa consentiat.& in quo etiam dissentiat, explicatum dabimus.
Patrum se de analogia ultimae in mundi meta
secretionis es excommunicationis.
Nec vero nos primi in eam cogitationem venimus, quod excommunicatio nostra sit typus & adumbratio a ternar damnationis. Tradiderat hoc iampridem Tertullianus cap. 39. Apolog. describens exercitationes Christianorum coetuum suo tempore. fCerte inquit fidem sanctis vocibus pascimus,spem erigimus, fiduciam sigimus ; disciplinam, praeceptorum nihilominus inculcationibus densamus. Ibidem etiam exhortationes, castigationes,& censura diuina. Nam &iudicatur magno cum pondere , Vt apud certos de .
Dei conspectu: summumque suturi iudicii praeiudicium est, si quis ita deliquerit, ut a communicatione orationis, & conuentus, & omnis sancti commercij, relegetur. r. S. Basilius subscribere visus est, tractans illud capitis primi Esaiae, auferam omnes iniquos abs te. Proposito enim insigni beneficio quo Deus asscit subdi- ros cum iniquum praesidem remouet,subdit. Ob hoc de signa quaedam circum Ecclesiam statuuntur, quae deprehensos in interdictis peccatis, abarcent ingressu α
616쪽
iii, & segregant a reliquo corpore Ecclesiae, ut ne vel , tantillum fermenti totam conspersionem dolo cir cunueniat ac vitiet. Itaque ad Dei bonitatem spectat, e medio populi tollere iniquos. Neque enim iniqui, una cum sanctis ingredientur sancta, quia ventilabrum est in manu Domini. Sed enim qui nunc ut iniqui sc3regantur a populo, quae geruntur cuncta suiaque deque ferunt,non intelligentes,quia istet delineationes separationis, ea subindicant quae in tremendo
sient Dei iudicio JPetrus Blesensis epist. i 3 i. in fine, idem aperte tradidit,cum dixit. f Qualiter tibi erit, cum ab Ecclesia
Sanctorum perpetua excommunicatione praecisus,
videbis filium Dei suis militibus donatiua gloriae largientem,tibi cedere ad miseriae cumulum alienae plenitudinem voluptatis Z 6 quam lugubre erit videre dc Perdere Deum, atque ante sui saluatoris perire conspectum. J verba haec postrema,deprompsit Blesensis, ex calce homiliae quartae ad Monachos apud Eusebium Gallicanum. Priora vero,redolent illa eiusdem autoris homil. i .num. 3 . Quid post haec cum se miseranda conditione viderit omni consolatione nuda ram,in exteriores tenebras excuti,& ab illa beatorum Ecclesia, perpetua excommunicatione seclusam, ab
ipsa vitae radice praecidi)JIn hanc rem , luculentum locum Paschalij Cor-beicialis ex lib. de corp.& sang. Do m. iam tradidi superiori capite. Haud obscure id ipsum insinuauit Pe
rerus Damian. Opus c. I 1. c. is cum agens de vitando consortio excommunicatorum , eo quod sint a Deo
diuisi, & membra Satanae, addit, quibus idem Tarta-rcus ignis est paratus, iuxta Christi in iudicio oraculum
617쪽
lum, candem deberi iam nunc abominationem. Haec quippe verba germanitatem damnatorum dc excommunicatorumsatis aperte praeserunt,magnamque esse inter utrosque proportionem , perspicue signifi
. 3. Habet ea proportio fundamentum in Scripturis sacris, quae excommunicationem vel explicant,vel adumbrant, per segregationem scabiosarum ovium a sanis, per ligationem & vincula animarum,per traditionem hominis Satanae factam, de huiusmodi alia, quae seque in damnatos & eorum statum cadunt, ut vel tenuiter confideranti poterit esse manifestum. Nam praeterquam quod in die iudicis, segregabuntur oves ab hoedis , in iudicio item particulari fit omnimoda diremptio ac separatio damnati a fidelibus, iuxta illud Iobi 18. Lapidem caliginis 2 imbram morti diuidit torrens a populo peregrinanti: quod D.Gre gor. I 8. in Orat. c. I 7. dc 18. egregie aptat ad reproborum diuisionem a fidelibus per interpositum diuini iudicii: torrentem igneum. Quod item de temerario conuiua, absque nuptiali veste auso in conuiuium irrepere , & ligatis manibus ac pedibus misso in tene bras exteriores, hoc est extra coenae locum multo tu cernarum lumine splendentem , de excommunicato. accipitur a D.Augustino l. decollat. contra Donatist. cap.2O. eo quod excommunicatusaigatus & innod tus Ecclesiasticis vinculis,proiiciatur extra Ecclesiam, in qua sola illucet sol animarum;hoc inquam totum, ad clectionem impiorum jn tenebras inserorum, pri-M M mario
618쪽
mario spectat. Iidem damnati,manifestissime traduntur Satanae,cuius deinceps veluti peculium ac possessisio habentur.ld quod aeque de excommunicatis dici, superius ostendimus. Tandem ut alia pleraque proportionis δc correspondentiae, damnatos inter ac e communicatos capita dimittam S.Gregorius a I .morat. cap. q. agnoscit improborum a iustis secretionem aeternam, in actu signato appellari anathema a Iobo. Sic enim scribit. Dicar ergo vir sanctus, nunquid non perditio est iniquo, ct alienatio operantibus iniquitatempQuod videlicet & alienationis verbum durius sonaret , si hoc interpres in suae linguae voce tenuisset. Quod enim apud nos alienatio, hoc apud Hebraeos anathema dicitur. Tunc ergo alienatio erit reprobis, cum ab haereditate districti iudicis , se anathema esse conspicient,pserunt.JExplicatio proportionis praedictae, quoad causam formalem viri ques gregationis.
quia hic cum peruersis moribus contem. 4. Iam si excommunicationis causas, cum causis damnationis conferre placeat,perspicuum erit, luanta sit utriusque illius status consensio. Excommunica tionem , ob solum mortale peccatum intorqueri in quempiam posse, in confesso est. Haec item est unica ει sola damnationis aeternae causa formalis extrinse- ea, siue motivum. Nam quamuis peccata venialia arceant hominem ad tempus a visione Dei , & coelestium sacramentorum fruitione , quae est analogic quaedam excommunicatio minor: tamen perpetuam exclusionem a gloria, nemo subit nisi contaminatus
619쪽
lethali labe. Ac ne pro quouis quidem mortali peccato incurritur aeterna damnatio, sicut neque excbmmunicatio sed quemadmodum ad excommunicationem incurrendam exigitur obfirmatio in crimine, Acontumacia aduersus dicetesianinita. t quis in aetern damnationis barathrum detrudatur,. exigitur imp x -nstentia finalis, cui nulla estpar contumacia. Nam si contumax is dicitur , qui aduersus aliquantas monitiones obsurdescit, nemo ad plures extetnas & internas admonitiones contumax & pni fracti animi est, quam is quem usque ad mortem obfirmat impoenitentia. Neque enim trina duntaxat adhibetur monitio, ut reuocetur ad bonam frugem, sed quod in scripturis perpetuo traditur , stat Deus ad peccatoris ostium, dc opportune, importunE,Urget, arguit,obsecrat, increpat, admonet ad Deu nitentiam δε animi emollitionem; nihil ad eum effectum c inseqtiendum praetermittens per se ac suos etiam de nocte consti
gens,ut Propheta significantissime dixit. Causa item interna formalis, quae est ipsa rei simplicis essentia ac quidditas eadem proportionaliter est in statu damnari & excommunicati. Nam sicut statuitur separatio
omnimoda excommunicati a quocunque caeterorum fidelium commercio, ita inter damnatos & caeteros, chaos magnum firmatur. Et sicut excomin unicatus priuatur fructu orationum communium, ita damnati centur participatione quarumcunque orationum. Quis enim pro damnato oret, non modo communiter,ied ne priuatim quidem)s . Nec verum est, sed figmenti plenum,quod de
Oratione a S. Grcporio fusa pro Traiano in insci num pridem a truso, circusertur ex Damasceno adscripta. MM 2 oratione
620쪽
oratione de defunctis. Ea siquidem narratio, quicquid
pro ea annitantur Ciaconus iusto opusculo,& Salas i. 2.trach. I .d. I S. num. 24. omni prorsus verisimilitudine caret, ut aperte euincunt Bellario.l. 2. de Purgat.c. 8. &Baron. anno Christi 6O . ac SuareZ t. 26.P. d. s. sech. 3. Et ut ita res habuisset in eo exemplo, negandum omnino esset, Traianum cum pro eo orauit s.
Gregorius, fuisse detrusum ad sedem aeternae damn tionis, sed dicendum esset, suisse in separato loco te tentum, in quo iuuari posset sancti viri suffragii . Id quod aeque ad narrationes de Falconilla, & similibus
extendit Durantias l. 1.deritibus c 3.num. o. Adde etiam ad narrationem de Dinocrate, S. Perpetuς sororis suae precibus erepto ex inseris, ut refertur apud D. Augustinui l. 3.de anima & cius Orig. c. 0.qui tamen
nutare narrationis illius fidem , subobscure insinuat. Non modo autem viatorum preces nihil possunt iii uare damnatos ut cripiantur e Tartaro, sed ne sancti quidem cado iam illati orationibus suis quicquam ad id conserre poterunt,ut eῖregie prosequitur Origen.
hom. .in EZech. & satis ruse contra nouum errorem
Barthi j Sectarii, confirmaui in opere de martyriO,p.
q.c.6. a num. 2 s. Fuerunt, qui saltem leuamen aliquod cruciatuum per orationes nostras posse damnatis co- tingere , existimarent. Refert non paucos Sixtus Senensis l. 6. Bibl. annot. 7. Sed hἰaec quoque damnatorum nobiscum communicatio, est penitus rescinden da, ut Suarea fusius prosequitur i. q. 3. p. d. 8. L . num. 14.& Medina C. te orat. q. iispro quibus oraudum,& q. de valore orationis pro alio. Quare ratum esto,nullam suffragiorum & orationum quarumcunque participationem, concedi a no