장음표시 사용
51쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib. I. Cap. IX. I
smum ex hoc enim Menestheus ad Trojam δε Theseus ad Cretam navigaturi solvisse seruntur.
TRIti generum incolae Atticae fuerunt . . Πο ire , sive Getis . a. Μετοικοι , sive Aquilini I. Δοῦλοι, sive Sero . Dignitates potentia caeteris superiores erant Cives penes hosce enim imperium erat ; sed numero longe illos excedebant Servici quippe maxima Civium pars complires Servos, vel qui ipsos comitarentur, vel qui eorum negotia peragerent, alere soliti erant . Cecropis tempore viginti Civiumrmillia fulis jam ante
dixi sub Pericle it ex Plutarcho in ullus Vita liquet minor ipsorum
numerus suit. Cum vero Demetrius Phalereus iis imperare , priorem sub Cecrope numerum millenario tantummodo superabant, eodemque tempore Inquilinorum erant decem millia , Servorum vero quadraginta millia, sicuti id ex censu usu Demetrii instituto , cujusque mentionem facit thenaeus Deipnosoph. lib. I. apparet Atque hinc manifestum est , incrementum ipsorum me Atheniensium exigui plane momenti fuisse ; sed in dies auctus hic incolarum numerus , qui ad eam magnitudinem, quo sequentibus seculis pervenit , urbem provehebat, vel e Servis, vel ex Inquilinis conflatus erat, qui commercii ergo, vel alia ob commoda, Athenas habitatum veniebant atque sub Cecrope utriusque hujus generis paucos, vel nullos fuisse , probatu haud dissicile, quia scilicet, cum in recens condito suo imperio rari adhuc subditi reperirentur , ut peregrinis animum ad sedes suas ibi figendas adderet opus illi fuerit , ut eadem , quae incolis , advenis etiam jura largiretur Quin etiam te quaedam vetus exstat apud Aristophanis Scholiastem in Nan. qua jubentur, quicunque Athenas habitandi causa commigrarunt, intra bre
ve tempus in Cives cooptari. οἴχος γα αλ οδαπῆς ΑΘήνησι κατοι- κειν ἐθέλοντας, σἰς πολιτας ἐνταυθα χρονον λιγον διατριψαντας ἐγγραφε σΘου.
Elapsis deinde aliquot saeculis jus civitatis acquirere haud valde dissicile suit; sed cum incrementa caperet Atheniensium potentia, & gloriosa ipsorum facinora per omnem eos Graeciam celebres redderent , summi favoris loco hoc jus habitum fuit, neminique, praeterquam nativitate vel fama conspicuis , vel iis , qui Reipublicae in lignem navarant operam , concessum. Imo lege quadam cautum, ne quis civitate donaretur, nisi qui meritis clarus esset. Vid. Auctor orat in Neaeram. Quae te lata est post devietum Mardonium ad Plataeas . Quin & aegre admodum ipsi me illi hoc adipisci poterant quippe Menoni Pharsalio, qui Atheniensibus, bello adversus Eonem , prope Amphipolim, ducentorum equitum supplementum
miserat, quantumvis id desideraret, negatum tamen fuit. Imo etiam Perdiccas Macedoniae Rex, postquam Atheniensibus contra Persas auxilium tulisset , meram tantum H έλειαν , sive immanitatem a tributo , quod ab Tom. Inqui-
52쪽
Inquilinis pendebatur, non Verocius suffragii, vel alia Civibus communia
Nec tamen haec rigida pertinacia , quae prospere gestis eorum rebus victoriisque ortum debebat, perpetuo pervicaces ipsos adeo reddidit , neque impedimento fuit, quo minus multi praeclari viri, licet prioribus vel natalium splendore vel fortunis inseriores, in CiVium numerum adsciscerentur quorum ex numero fuerunt Hippocrates Medicus , Ajacis filius Eurysaces, cum pluribus aliis , praeter integram Plataeensium civitatem , quos ob insignem bello Persico navatam operam jure civitatis donarunt . Sed quamvis hisce donationibus numerus Civium auctus esse sorte dici queat , non tamen exinde aliquid incolis accessionis factum ii enim perpetuo idem numero remanserunt, quoniam scilicet, qui hoc modo in Cives reserebantur, raro jure suo uterentur, idque potius tanquam honoris insigne, quam eo animo, ut ulla ratione ad ampliorem dignitatem ipsius auxilio proveherentur, ambirent. Insuper Solonis lege cautum, ne quis civitate don, retur, nisi qui e patria in perpetuum exilium pulsus fuisset, aut tota cum familia Athenas commigraret artis suae exercendae causari melius enim assectos erga Athenas ore putabat , si alibi terrarum nihil carius haberent. Vid. Plutarchus in Solon . Παρ μου ἀπορίαν ψ δημοποιητουν νομος,
Civitas non potuit nisi a toto populo donari, unde Cives adscititii vulgo dicebantur δημοποιητοί. Nec tamen id populi donum ratum erat, nisi Ie-quenti etiam concione , cui ad minimum sex mille Athenienses interesse
In neminem conferri hoc ius is ex illium ad minimum Civium consensu poterat. Verum, ne alicujus auctoritas, vel commodum, invitos ipsos , ut istiusmodi supplicationibus fures praeberent , adigeret , privatim suffragia tulerunt , conjicientes nimirum exiguos calculos in urnas , eum in finem in concionibus suis Prytanibus positas, qui ipsi me sussicientem calculorum numerum suffragium laturis suppeditare debebant quin peregrini, qui civitatem ambiebant, in concionem, antequam omnes uia fragia tulissent, non admittebantur. Quibus omnibus peractis, si quis collato in ipsum honore indignus videretur , ad Curiam provocare licebat cui potestas facta erat in vitam moresque eorum inquirendi, eosque ordine movendi, quos indignos reperisset, jus civitatis revocando , quod ignorantia & imprudentia vulgi concessum fuerat, atque hoc infortunium Pythoia Thessaloin Apollonidi Olynthio accidit ut legere est apud Demost h.
Orat in Arinocrat. Cum in civitatem admittebantur , in Cives Athenienses renunciabantur relati, omnibusque honoribus, privilegiis, cim munitatibus ornati donatique & jure poterant participes fieri & adesse in peragendis omnibus Civium sacris ritibus & mysteriis , ita duntaxat exceptis , quae certis quibusdam
53쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib.I. Cap. IX. 3
dam nobilibus familiis propriae erant veluti Eumolpidarum, Cerycum, Cynidarum, quibus certa quaedam sacerdotia, certaque sacra peculiaria erant, aut potius is quidam existimanto ab omnibus sacerdotiis arcebantur quippe cum a familiarum istarum sacerdotiis caeteri etiam indigenae repellerentur exceptis etiam muneribus Novem Archontum , quae obire non nisi Civibus natis Atheniensibus concessum erat, ut Religio me spub a solis indigenis administrari possent: quibus tamen adscititiorum Civium liberi adnumerabantur denique in certam quam dana Tribum menturiam admittebantur , atque ita toti huic caerimoniae finis imponebatur . Vid. Demosthen Orat in Neaeram.
Cives nati Athenienses ii erant , quorum, vel uterque , vel alteruter ex parentibus , Atheniensis reserique Aristoteles Polit. lib. III. cap. v. in nonnullis Rebus publicis ab initio eos pro liberis habitos fuisse , qui libera matre nati fuerant ; verum in dies aucto incolarum numero , eos tantum liberos existimato , qui ex ambobus liberis parentibus essent progeniti Atque ita hoc Athenis evenit ibi enim lege cautum, ne notho , vel nothae, jus esset cognationis ; idque a Solone , ut constat ex Aristophanis Asibus pag. 6or Edit Amstelo
Diso autem am e Solom tibi legem:
Spurio autem non e si innitatem. Quae lex tacito consensu abrogata est, donec Pericles, cum eius in Republica existimatio vigeret, cum e legitimo matrimonio filios suscepisset, legem tulit , ut ii duntaxat pro veris civibus Atheniensibus haberentur qui ambobus parentibus Atheniensibus civibus nati essent M postquam populo, ut id concederet, persuasisset, tantum non quinque millia libertate orbata, pro servis Vendita fuerunt, eorumque, qui examini satisfecissent , impropterea remansissent in Republica , ex pro vere natis Atheniensibus existimati & probati sui si en , numerus censu instituto quatuordecim mille quadraginta homines compleYus fuisse repertus est. Postea vero cum omnes suos legitimos filios amisisset ipse ille Pericles , eo usque Atheniensium pellexit animos, ut legem hanc abrogarent, eique concederent, ut nothum suum filium in propriam suam Tribum paterno sub nomine referret hisce enim damnis satis ipsum poenarum ob priorem arrogantiam superbiamque dedisse existimabant, atque satis acriter se vereque divinam in eum animadvertisse vindictam , cujus tantam expertus acerbitatem esset , atque id quod petebat petim concedi posse isti Plutarchus in Pericle reserto reputabant. Eadem lex postea revocata est ab Aristophonte Rhetore in praetura Euclidis post exactos triginta Tyrannos. Tunc enim statutum , pro nothis ha
54쪽
νοο αν μὴ μης γένητοM, ΟΘον ΠνM. Arsopbο autem beto legem hisno duxit sub Euclide Archont . Quicumque ex me non natus si , no-rhtim 17 . Liberos enim legitimos nisi e legitima uxore procreare non
poterant legitima autem XO nulla habebatur praeter civem, caeterae concubinae erant. Hinc apud Homeri Interpretes hi- ν. 5 Pollucem lib. m. Nο Θος, ό ε ξενης η παλλακιδος Notbus , ex per Xrina, aut pellice natus. At , νησιος , ὁ ἐκ γυνουκος ἀτης ὐ γαμετης , τουτέτιν , ἐκ νομίμου γάμων
Legitimus, ex muliere iuro nupta, ides, ex legitimo matrimonio , progenitus. Si qui e dimidio, quasi dicas, sanguine essent, libertate donarentur. semper inferiores , minorique in honore iis , qui ex integro , habiti suerunt variaque iis signa consuetudines , quibus ab aliis distingueren tur, fuerunt, veluti praecipue , quod iis , qui alterutro tantum parente Atheniens essent, sese exercere in aliquo e Gymnasiis, quae ab utroque parente Atheniens natis frequentabantur , non liceret , sed solummodo in Cynosarge, loco X tra urbem ito atque hoc ignominiae notam fuisse docuit Themistocles , qui alteram tantum partem Atheniensi sanguine cum natus esset, ut hanc distinctionem vel tolleret, vel saltem imminueret , nobilibus Atheniensibus persuasit , ut secum sese exercerent . id. Plutam ch. in Themisocle . Eodem in loco curia quaedam erat , coram qua ii quos illegitimos esse suspicio erat, examinabantur , quique rei peragebantur, libertate, quam falso sibi vindicabant, orbati pro servis vendebantur. Porro gravissimum crimen putabant , si quis peregrinus civitatis jus assumeret adeo ut quicunque accusabantur της ξενία id enim erat huic actioni nomeno in vincula statim conjicerentur is carceris cenam necessario sustinerent , priusquam coram judicibus sisterentur , idque ad gravitatem hujus sceleris testandam : ut docet Demosthenes in Timocrat.
Ulpianus. Nec satis sui semel se purgasse, quin eum licuit cuivis ad Thes-mothetas denuo in jus vocare , si judices muneribus corrupisse probabiliter suspectus esset. Et quo civitas salsis nominibus purgaretur, instituta fuit disquisitio
. ψηφιος Archia Praetore anno secundo Olympiadis nonagesima , ut constat ex Harpocratione , Olympiadum Descriptore anonymo . Haec intem disquisitio fiebat a viris ejusdem pagi μου utpote qui ad cognoscendum de vicinis municipibus suis aptissimi erant . Cum itaque mota esset de cujuspiam titulo lis , pagi istius Praefectus Δημαρχος quem penes erat το ληξιαρχικον γρααματ ιον , sive liber civium nomina continens δημότας suos convocabat . Recitatis dein e lexi archico omnium , qui pagum illum incolebant , nominibus , qui pereginitatis postulabatur , avos suos , Orumque φρατρίαν , sive familiam , ostendere idoneis testibus probare tenebatur , si indigenam se diceret alioquin , si adscititius ess se , publica decreta , quibus in civitatem cooptatus fuerat , proserebat Tum hin ότα jurati, ante solis occasum qui praestituti temporis terminus erato soliis vel fabis sententiam ferebant , idque private , odii declinandi causa Albae fabae si numero superiores essent , vincebat reus: sim tigrae ex albo civium expungi , atque inter inquilinos referri debebat , indeque dictus est,m ιηφισμένος - ipsa res μοι - ισις . Vid. Demosthenes in
55쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA . Lib. I. Cap. IX. s
Eubulid Pollux B. 111. Hesychius is Suidas . Sin condemna tu non acquiesceret suorum δημοτων judicio, Thesimothetae iudices ipsi dabant, quorum judicio si vinceret, in suam familiam restituebatur: in damnatus esset, in servitutem vendebatur: ut Auctores modo citati tradunt Ne quis autem se civem falso dicere posset , pater unusquisque liberos quos e legitimis nuptiis susceperat, quosque secundum leges adoptarat , imter φ ατορας suos referre tenebatur , jurejurando profitens , eos a se legitime susceptos, aut secundum Atheniensium jura adoptatos. Vid. Isaeus de Apollodori haereae Nec tamen jurato patri fides semper habita est, sed φραπο- suffragiis privatis consensum suum , aut dissensum significabant . Leg. Demosthenes in Macari. Quod si Φρατορες iuvenem admittere nollent adversus illos judicio experiri licebat . id Demosthen in Neaeram . Atque ita demum, qui vere γνησιοι , Vel legitime adoptati reperiebantur, των ς ρατορων albo suo paternoque nomine inscripti sunt , hac forma , Θρασυλος πολλοδωρου Vid. Isaeus Orat citata. Hoc autem album dicebant κοινον γραμμιατειον . Et adoptivi quidem Thargeliorum est , geniti vero Araturiorum tertia dies, quae dicta Κουρεωτια , inscribi solebant . Quo anno inscriptio haec facta suerit, incertum est . Alii enim tribuunt primo anno, cum E mologici Auctore Voc Απατύρια ταυτη τη εορτῆ τὼς γεννωμενους εν si ενιαυτῶ κείνω τα sine, ori ἐνεγραφον. In hoc festo natos illo anno pueros tunc inscribebant. Alii tertio, aut quarto , ut scribit Proclus in Platonis Timaeum in δε τριτηέημ εραμ πατουρίωνὰ Κουρεῶτις ταυτη γὰρ τοῦ κουρους ἐνέγραφον ει τοῦ φρα τορας τρ/ετῶς η τετραετω οντας . Tertia autem odies Apaturiorum Κουρεῶτις dicta . in illa enim pueros inscribebant inter contribules , qui triennes , aut quadriennes erant. Cnemon apud Heliodori librum I. inscribitur in φρατορας , ubi prima elementa didicit. Denique apud Aristophanem in Nanis Act. I. Men. II pag. 3I Edit. Aurel Allobrog Cho.
rus Archidemum exagitat , quod necdum inscriptus suisset y φρατορων albo annos natus septem: Σκωψωμ ενἈρχεδημον
Vultisne is una Taxemus Archidemum R
Q septennis existens non iudit tribules
Quem tamen locum Scholiastes vetus ad Archidem peregrinitatem respicere haud sine probabilitate putavit . Sed quicquid hisce de versibus statu, tur, e dictis certum est, non omnes eodem aetatis anno inscriptos fuisse Alia duo tempora numerantur , quibus Athenienses liberorum suorum nomina inscribere solebant , quae quia cum jam dicta inscriptione a nonnullis doctis viris male confundi solent , non incommode huc reserantur Quippe secunda inscriptio erat in album Epheborum cujus legitimum tempus erat annus decimus octavus , ut clare docet Pollux lib. III cap. IX. Κο εις sal τους φήβους ει τηε ταν κτώρκMAna ετη γενομενοι. Et in Ephebos qui
56쪽
dem intrabant nati octodecim annos . Quod autem haec inscriptio in Ephebos cum prior illa in ipρμορας confundatur, inde suisse videtur , quod utraque feret eadem die, nempe tertia Apaturiorum , quam etiam Κουρεα, τιν nonnulli tradunt dictam , et κρώρειν δε κομην, quod Ephebi tum comas tonderent, quas pro Veteri imore Deo cuipiam alebant; quod certe non potest illis convenire, qui in φροι ἡορας inscripti fuere. Tertia demum prosessio fiebat apud τους δημότας , id est, viros e itisim agi, j μὰ ante Panathenaea Vid Demosthenes in Leocharem anno aetatis vicesimo. Inscribebantu ληξιαρχικῆ γρα αματεια , si V libro cui inerant nomina eorum , qui in eo ago admittebantur ad ας ληξω aer ditates. Ab hoc enim tempore incipiebant esse sui juris sua negotia traistare . Testis praeter alios Iulius Pollux sic cit Euκος δ' τω νεγράφον -
autem anno inscribebantur in libro nomina civium continente e huic sero Abro inscriptus jam paterna bona accipiebat et atque substantia paterna etiam
ληξις vocabatur . Hinc dicebantur εις ανδρας ἐγγράφε ψα , inter iros scribi.
Postquam formam quamdam Imperii inter Athenienses stabilisset Cecrops, quo melius justitiam exerceret, atque fraudibus artibusque illicitis , quae mmercatura evenire possent, obviam iret , in quatuor eos divisit 'υλας , vel Tribtis singulas Tribus in tres subdivisit partes, quae ριττὼς Tris s. sive Ternio, Θ νος, Gens, vel Φρατρι , Curia, nuncupabantur 'arum denuo singulas in triginta ε, η, vel Familias, quae , quia triginta constarent hominibus, Te et κάδδες dictae, diremit quique harum membra erant, μο- γάλακτοι , sive Collactanei ,- Γεννῆτα , seu Cognati , non ob aliquana consanguinitatis causam, sed solummodo quia in eodem pago viverent,insimul educarentur in unum corpus vel societatem cogerentur , vocati fuerunt; quinin iidem Οργεωνες dicti, quoniam eorumdem sacrorum participes essent, eosdemque Deos una coIerent, ab Orgiis scilicet; οργια enim .
quamvis proprie Bacchi Mysteria significent, saepe etiam pro caerimoniis incultu alterius cujuspiam Numinis usurpatis sumi solent . Leg. Pollux lib.
III. iap. IV. lib. VIII cap. IX.
Tribuum nomina haec fuerunt. I. Κεκροπις , a Cecrope denominata quippe Veteres, pr. e serio memoriam suam posteritati commendandi desiderio, urbes, vel regiones, vel alia quaevis monumenta, quae aliqua veri specie in secutura saecula permansura esse augurabantur , de proprii suis nominibus denominare soliti erant . a. υτοχΘων , ab ejusdem nominis Re. geri quem nonnulli ante Cecropem in parte quadam Atticae regnasse reserunt vel potius quia Athenienses υτόχθονες appellari non mediocriter ambiebant. 3. κτουα , ab Actaeo , vel Actaeone , alio ante Cecropem Rege I vel ab iar, i, sive littore, quia nempe magna pars Atticae , eaque praecipue, quam illa Tribus inhabitavit, ad mare sata erat, atque hanc ob rationem tota regio nonnunquam Acti' dicta fuit. Quin eadem de causa quarta Tribus Παραλία, sive Maritimi, quoniam scilicet mari vicina esset, nuncupata fuit.
Nova tamen iis nomina, regnante ranao, impoJta fuerunt , dictaeque
57쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA . Lib. I Cap. IX
sunt, T. Κραναις, a Regis nomine et Ar Θι , a Cranai filia Atthide. σογρυα , Mediterranea . . Διακρις , P tros . Atque hasce duas a situ se nuncupatas esse crederem posterior enim in confragoso sita sui littore prior vero in interiori parte regionis. Cum vero ad regnum pervenisset Erichthonius a Iovis, Minervae, Ne ptuni, Vulcani nominibus 1 Διας 2. ΑΘ H , Ποσειδωνιάς, 4. Imφοαςιας , ab ipso denominatae fuerunt, ut discimus ex Polluce lib., 111. Op.
Postea sub Erechtheo nova iis nomina a filiis Ionis, magnae inter . thenienses dignitatis viri, exercituum ipsorum ducis i uti narrat Herodotus lis. III cap. XLIV. indita suerunt . En tibi haec nomina . . Γε- λεοντε . . Oπλιτο . Αιγικορεις. 4. ργοεδες . Atque de hisce nominibus
intelligendus est Euripides , cumminervam de Ione sic loquentem intro. ducit Ion ad finem:
Accipiens hunc Tum, ad Cecropiam terram de Creusa, o in thronis regiis eum Colloca Nam ex Erechthei posteris natum Hunc equum es imperare meae terrae, Eritque per totam Graeciam clarus. Huius enim Filii quatuor ex una radice nati, Cognomines terrae, distributique in Tribus agri Populorum erunt, qui rupem meam habitant. Geleon quidem primus erit deinde secundum Hopletes, tertium autem Argades, oe quartum denominatum is mea Egide Egicoreis habebunt tribuum, c. Quinin Herodotus lib. v. cap. xv I ac Pollux in eadem versantur opinio. ne, quamvis alii hic iis contradicant, velut e Plutarcho in Solone liquet qui earum nomina paulo aliter recenset . Verba ejus haec sunt Κώ ἐς
58쪽
, 9 επὶ νομαας ψ προβατειπις τρίβοντας - . Ac sunt qui, cunt Tritus m Ab his Mis , sed a generibus, in quae distributa a primordis sudiis ο- mintim fuerunt , nomina sortitas Usco milites quidem οπVirri , artifices Φρ-
γαγαι reliquora ut m duorum , agricolae, γεωργοὶ, pastores vero ac re
Post haec, cum incolarum numerus augeretur, Clisthenes consulto Apollinis oraculo ut in singulis alicujus momenti rebus fieri solebati nume. rum Tribuum mutavit, ct quatuor prioribus decem alias superaddidit, iisque nova nomina indidit , a certis quibusdam priscis Ueroibus desurnia , qui omnes, Xcepto Telamonis filio Ajace, in Attica nati erant Ajac enim inter reliquos, utpote vicino, amico, in bellis socio, locum adscripsit juxta Herodotum Pollucena locis citatis quippe jac ut reser Homerus Iliad. S. 9 suas copias cum Menesthei Atheniensium ducis copiis uti.
a sero e Salamine adduxit duodecim naves,
Et dispositas duxit ubi Atheniensium phalanges stabant.
Quin Plutarchus narrat , cum inter Athenienses legarenses de salamine lis exorta esse , cumque Spartanos ad eam litem dirimendam advocassent , haec ex Homero carmina Solonem citavisse , atque adeo , quoniam haec ad jus ipsorum in illam instilam confirmandam multum conferrent, magno ipsos beneficio sibi devingisse . Ad rem ut redeamus , I roes illi εχτιυνυμοι , ab imponendo scilicet Tribubus nomine , dicti in eorum honorem juxta Curiam statuae erecta fuerunt . Horum a Pausania sequentia recensentur nomina Erechtheus, Cecrops , AEgeus , Pandion Acamas, Antiochus, eo cineus , Hippothoon , Aja . Tribuum vero haec fuerunt normina, ρεχΘηὶς Κεκροπὶς , Aiγηὶς Πανδιονὶς , καμαντῖς,
Postea , quando Antigonus & Demetrius a servitute Macedonica Athenienses liberast ent , eorumdem Tribus auXerunt , priorique ipsarum numero duas addiderunt , quae in liberatorum suorum honorem de ipsorum nominibus ντιγονὶς Δημητρ' nec dictae. Vid. Plutarchus in D metrio Verum cum gratus Atheniensium animus non diutius se prodidisset, quana praedicti illi duo Principes bona elici fortuna usi fuissent, priora harum Tribuum nomina statim immutata fuerunt, dictaeque sunt Arro λῖς in τολή- ριούς, altera scilicet ab Attalo Pergami Rege , altera vero a Ptolemaeo Rege AEgypti , a quibus Athenienses eximiis quibusdam beneficiis erant affecti Leg. Stephan. Voc Ατταλις- ερενικίδας. Atque hic constans Atheniensium Tribuum numerus fuit, qui quamdiu suam tutata libertatem est civitas , formamque suam Reipublicae servavit perpetuo remansiit. Harum singulae primo in triginra Γενη, Genera, seu potius Famiisas , divisae suerunt, qua denuo singula horninibus triginta con
59쪽
ARCI MOLOGIA GRAECA. Lib. I Cap. IX. 9
stabal a , juxta Politicem Ioc. D. Ut autem mutuuna commercium eo melius foverent , societaten amoremque inter ipsas invicem promo iverent , solennia iis festa erant a Solone primum instituta , ad quae omnes conveniebant laetique hilares convivia peragebant , ex Athen. Dipnosopb. b. v. Porro horum coetuum nomina ab iis, qui ibi congregabantur, desumpta senim tota φυλη, ei tribus, eo se conferret, δεῖπνον φυλετικον , convivis oribuis , dictum; si solummodo quaedam φραγρία, sive curii, tunc δε πνον φρατρικον , convivium curiale vel si δῆμιος , sive pagus, quispiam , δεῖπνον δημοτικον , convivium paganum. Exigui agi in Attica erant hi Δημοι , quorum plures ad singulas pertinebant Tribus M licet in negotiis Reipublicae conjuncti cent serentur seorsum tamen suas domos habitabant, disti siclosque in divino cultu peragendo ritus & caerimonias obtinebant, quin diversi ipsis Dii erant singuli enim peculiaria numina adorabant , licet unanimi omnes consensu Minervam, utpote tutelarem totius regionis eam, colerent . reliquis vero iis certae quaedam untaxat partes disignatae, atque Propterea Minerva unica suprema gubernatrice hi inseriores erant. Atque iste circa religio nem dissensus antiquissimus suit, simulque cum ipsa Republica exortus est; cum enim Theseus iis persuasisset , ut rusticas suas domos relinquerent , in unam civitatem convenirent, proavorum suorum Deo deserere impium nullaque expiandum ratione facinus existimarunt quapropter e re sua, reverentiae , quam tutelaribus Diis suis deberent , congruum magis duxerunt , ut eosdem iis exhiberent honores , eademque , quae antea soliti erant, loca ipsos colendi ergo adirent Leg. Livius , Pausanias Atticis. Maximus horum Δήριον usus in legum formulis contractibusque erat horum enim ope omni fraudi , imposturae , erroribusque obviam ibatur Atque hinc praecisa illae in eorum scriptis clausulae , veluti N. filius N. Tribu antide e Pago Rhamnunte, c. Centum septuaginta quatuor numero hi Pagi fuerunt, ex Eustath. Iliad. g. Strab. lib. IX. quorum nonnulli cum ejusdem nominis essent , situ distinguebantur , vocabanturque καθύπερθεν, superiores δε πενερθεν, inferiores. Hi omnes in majoresin minores dividebantur μικροι , vel minores erant sequentes, secundum Pausaniam Atticis Ἀλιμουσιο , ωτη , Προο