장음표시 사용
471쪽
Per Riphaeos montes Sarmatiae.
OMNIS Duque inter terminum initialem Climatum , O finalem Dictis eorundem diuersitas est trium horaram, o dimidiae; Et ex eleuatione qum poli supra Horizontem 37. Dr. O 1. min. Sic igitur patet uniuscuius: a h. a que climatis latitudo a principio ipsius versus Aequinoctialem usque in finem eiusdem versus polum Arcticum; Et quod primi Climatis latitu- ti alit notido est maior latitudine secundi, O sic deinceps. Longitudo autem climatis potest appellari linea ducta ab oriente in occidentem, aequi distans inisi ilia. equinoctiali. Vnde longitudo primi Climatio es maior longitudine secundi, sic deinceps , quod contingit propter angustiam sphaerae. Sp
tium quoq; inter principium primi Climatis, siqem septimi es ri t.
milliariorum. COMMENT ARIVS.COLLIGIT quinque ex ias, quae dicta sunt.
I. Disterentiam inter maximum diem primi climatis in principio, & maximudiem septimi elimatis in fine esse Hor. I. min. 3Ο. II Excelsum altitudinis poli in extremo septimi climatis supra altitudinem poli in initio primi climatis comprehendere grad. 37. min. 43. Quae perspicua sunt ex dictis,& tabula praemissa. III. Latitudinem primi climatis esse maiorem latitudine secundi, & secundi latitudinem maiorem, quam terti),&c. vi cernitur in praedicta tabula. Quod autem mutatio unius semihorae in quantitate maximae diei minus spacium re quirat in reaione magis septentrionali, quam in magis Australi, non est huius loci demonstrare : Demonstratur autem id elegantinime a Petro Nonio Lusitano in quadam appendice hubus sphaerae, quam nos in ijs, que ad primum M bile spectant, clariorem reddemus; ubi ostendit, maius incrementum suscipere dies, si tribus v. g. gradibus ad polum accedatur, quam decrementum , si toti dem gradibus ad Aequatorem accedatur. . IIII. Longitudinem primi climatis ab ortu in occasum esse maiorem longitudine secundi , & secundi longitudinem maiorem, quam tertij, &c. quod quidem accidit,ut ait,quia iuxta polum constringitur quodammodo sphaera, ut costat in parallelis circulis,qui minores sunt iuxta polos, qua iuxta Aequato ε. . SP igitiroc
472쪽
R Spacium terrestre a prIncipio primi climatis ad finem usque septimi,pr Odendo sumper directe ab A equatore versus polum, continere milliaria ri t. vi constat ex dictis . Mi orem QE AM VIS vero apud antiquos constituta sint duntaxat septeni praedia 2 ,sii 2 climata, tamen . recentioribus nunc multo plura constituuntur. Non enim tabilis. qui verum est, quod auctor hoc loco ait, solum partem quandam unius Quadrantis ab autiore terrae vise haditabilem,quoniam compertum est iam , tocii m mare esse permissup - v cum terra, ita ut ubique reperiantur vel continente , vel intulae, verius quamcunque partem in Oceano nauigatio instituatur,neque ullam regionem esse tam callaam, frigidamue,in qua degcre homines non possint; immo ubivis locorum reperiuntur & homines, Se alia animalia habitare. Adde quod non est necessarium ad constitutionem Climatum, omnes terrae partes habitabiles esse , sed satis est , certam quandam obseruare rationem in augmento maximi rum dierum ' Nil ' ' in varijs eleuationibus poli. Itaque Astronomi secuti Ptolemaeum in Diei. 2. i. ode cap. 6 describunt in ita perficie terrae circulos palaticlos , ab Aequatore versus Ptolemae , polum Artacum pro ccciendo, tanto spatio inter sic distantes, quantum requi di .iij ritur, ut maxima dies unius differat quadrante unius hore a maxima die alterius d ait Miui palalles proxime sequentis. Ex quo sequitur, tres huiusmodi parallelos spaciuterrae continere,quod clima dicitur. Nam si ab uno parallelo ad tertium procedas, inuenies diem maximum variatum fuisse per semihoram Paralicius autem medius trium dicitur parallelus per medium climatis, non quod clima ab ipso bifariam diuidatur; hoc enim salium cst, cum maiorem partem climatis auserat versus Aequatorem,S minorem versus polum, ut dictu in est; sed quod spacium temporis,quo maxima dies in initio climatis differt a maxima die in fine eiusdE; nempe semihoram, diuidat in duos quadrantes unius horae aequales. Rre nilo. . HAC ratione recentiores constituunt climata 2 3. incipiendo a primo elii et M. eli- mate antiquorum , de versus polum Arcti cum procedendo , donec maximum Ma mu' diem inueniant comprehendere M. horas; ut sequenti tabula constabit , indi qua continentur etiam omnes paralle)i, Se dies maximi omnium parallelorum, altitudinesque poli, hoc ell, quantum recedant ab Aequatore . Item quot gradus Clima quodlibet constituant ab Aequatore versus polum ; Vnde facile inuenientur milliaria , quae clima continet, tribuendo singulis gradibus milliaria 61 . iuxta Ptolemaeum. PORRO iidem hi paralleli,& climata intelligenda sunt in altero hemisphaerio ab Aequatore versus polum Antarcticum, ita tamen , ut contraria nomina sortiantur. Verbi gratia,Quintum clima Australe dicatur Oppositum climati per Romam, A c.
. 'I ,Α dictis facile intelligitiir,quid intersit inter clima, de Zonam. Nam Zonari. .es cit. dicitur spacium terrae inter duos Tropicos , vel inter alterutrum Tropicorum. m. . & vicinum circulum potarem , vel inter alterutrum circulorum potarium , de proximum mundi polum interpositum : Qua ratione quinque Zonae repetiuntur,quarum duae frigidae dicuntur, de una torrida, ct duae temperatae inter tori dam, & frigidas. At vero Clima eomplectitur spacium terrae , in quo accidit ua .rietas in aximae diei per semihoram ; Ex quo fit, in una Zona plura posse clima
SI quis uberiti desideret cognoscere proprietates omnium parallelorum, legat cit .6. D ct. 2. Ptolemaei.
473쪽
leli. Climata . si Maximal l Altitudoii Ainplitudo iiDeno nationes
III Princip. U. Medium Finis 14 4sis ois is
Per Venellas, &Mediolanum . I 6 III 8 Princip. VII. Meatum Finis
474쪽
i COMME . IN IIII. CAP. SPHAERAE
Princip. XII. Medium Finis is i s
sso 26 Per Gothiam . 2829 OPrincip. XIII. Medium Finis
Princi p. XU. Medium Finis I9 43
Princip. XVII. Medium Finis 2O 6
Princip. XX. Medium Finis 22 Is 22 IO
475쪽
Planetarum, &de causis eclipsium Solis , M Lunae. OT ANDV M, quia Sol habet unlicum
circulum, per quem mouetur in superficie lianeae Ecliptica, ct est eccentricus. Eccentria . cus quidem circulus dicitur non omnis circiselus, scdsolum talis, qui diuidens terram in duas partes aequales,non habet centrum suum cum centro terr ed extra. Tunctus autem in Eccentrico, qui maime accedit ad Firm mentum, appellatur aux, quod interpretatur eleuatio. Punctus vero oppositus, qui maxima remotionis es a Firma mento, dicitur oppositum a se . Solis autem ab occidente in orientem duo fiunt motus, quorum 6us est ei proprius in circulo ho Eccentrico, quo mouetur in omni die ac nocte 6O. minutis fere. Alius vero tardior
est motus sphaerae ipsius supra polos axis circuli signorum, est aequalis
motui sphaerae stellarum irarum,sciocet in i . annis gradu uno. Ex his itaque duobus motibus colligitur cursus eius in circulo signorum ab o eidente in orientem, per quem abscindit circulum signorum in s 6 s. di bus , er quarta Tmus diei, praeter rem modicam, quae nullius essen
i rudi ii ribbi uidi ix D ST QV A M' in praeedentibus auctor egit de motu pis. mi mobilis , qui sit ab ortu in occisum , & de ijs, quae illum tum quaris motum consequuntur, nempe de ortu , & occasii signorum, ς λde diebus, & noctibus, &e. Disputat nunc in ultimo huius operis capite de motu aliorum caelorum , qui si ab occatu in ortum ; ac praecipue de motu Solis ac Lunae, ut nobis adaperiat rationes eclipsium Lunarium , & Solarium . At quo niam hae e omnia breuissimo ab auctore perstringuntur, propterea & nos bre-itissimi hac in parte erimus, praelertim quia tractatio haee , si pro dignitate tractari debet,longiorem expostulat sermonem, pertinetque ad Theoricas plane tarum, quas, fauente Deo, breui in lucem edemus. . Diui
476쪽
ACCENTRICI, ET EPICYCLI Q VI Bus
ab Astronomis inuenti sint in caelo . VI A vero auctor hoc teco docet ex recepto Astronomorum decreto , Planetas moueri in Orbibus eccentricis, ct epicvelis, quos nonnulli philosophorum cum Averroee medio prorius tollere conantur, tanquam repugnantes Aristoteli, &philosophiae
-- naturali: idcirco antequam contextum auctoris interpreter, perae pretium me facturum arbitror, si breuiter hoc loco ut illis,qui enixe id , me fiagitarunt,catisfaciam adducam experientias varias, quibus Ptolemaeus,M-phra anus, Thebit, & alij sere Astronomi omnes maxime permoti fuerunt, tin caelis orbes eccentricos, & epicyelos esse crederent: Deinde vero proponapotissimas rationes Averrois, sectatorumq; ipsius, quibus huiusmodi orbes impetunt, & omnino destruere conantur : Tertio denique easdem dissoluam , de friuolas esse o stendam ; ut quilibet intelligat, A stronomos non sine satione, sed magna indu stria,& incredibili selicitate hosce orbes in caelis inuenisse, philosophos autem, qui Auerroem sequuntur, temere tanto impetu in eosdem insultare. sed ante omnia paucis explicandum est,quo pacto Orbes eccentrici,& epi-eycli in Glo sint concipiendi, ut sacilius postea intelligatur , phaenomena ab Astronomis ubiuis locorum obseruata,postis illis orbibus in cito, defendi facili negotio posse. ijsdem vero orbibus sublatis,phaenomena locum non habere,sed
o ibi, εαε ORBIS igitur eccentricus in caelo cuiusuis planetae, qui retentri x simiatricus sim pliciter dicitur, est ille, cuius tam concauum, quam convexum habet centrum apbς si eentro Universi, seu totius caeli diuersum,ita ut uniformis sit,quoad crat sitiem, instar cuiustibet sphaerae caelestis, sitque immersus intra erassitiem totius caeli , Zeterram ipsam ambiat. Ex quo fit, yt cum caelum totum cuiuscunque planetae sit eircum circa uniformis erassitiei abeatuue centrum cum soto mundo commune circa orbem eccentricum consistant alij duo orbes difformis crassitici, unus supra ipsum,& alter infralita ut superior tenuissimus si ea parte, qua eccentri-eus orbis maxime a centro mundi recedit, crinissimus vero in parte opposita, ubi idem eccentricus proximus terrae est; contra vero in inseriori pars crassissi ma tenuissimae superioris subsit, crassissimae vero tenuissima. Ita enim tam convexa superficies superioris orbis,qua concaua inferioris idem centrum habebit, quod totum caelum planetae nempe centrum mundi, vires postulat: concaua autem superficies superioris,& convexa inserioris idem habebit centrum, quod orbis eccentricus; atque adeo totum caelum tam secundum concauum, quam secundum convexum aequaliter a centro mundi distabit: quod non contingeret,
si circa eccentricum orbem non ponerentur duo hi posteriores inaequalem habentes eras sitiem; qui ab auctoribus dici solent Eecentrici secundum quid, pro- qui sisti' pterea quod secundum unam superficiem extremam idem habeant centrum cutoto Universo, secundum vers alteram aliud: quemadmodum & prior appellatur Eccentricus simpliciter, quod secundum utramque superficiem diuersum habeat centrum a centro totius Universi. Itaque si caelum planetae cuiusuis pla'no seeetur per duo pu octa Eccentrici simpliciter, quorum unum a terra sit remotissimum, alterum vero propinquissimu in terrae, efficietur sectio, qualem apposita figura refert, in qua Eccentricus simpli citer exprimitur per orbem album,
cuius centrum tam secundum convexum,quam secundum concauu est F. Duo autem
477쪽
Caelum m. iusque pia ners ex pluribua olbiaeti ponitur. Epicyclua quid.
autem orbes circunstantes nigri repraesentant Ectu tricos secundum quid, quorum superioris convexa superscies ABCD, ct concaua interioris centrum habet E , quod etiam mundi totius centrum cst,ita ut totum caeluin Nundo sit concentricum simpliciter, id est, tam secundum su-
pei ficiem conuexam , quam s Cundum. concauam. Superficies vero tam concaua superioris o bis, quam couexa inserioris ex
F, centro Eccentrici simpliciter et describitur. Quae cum ita sint,
componetur caelum totum cuiusque planetae ex tribus orbibus partialibus, Eceentrico simpliciter , & duobus Eccentricis secundum quid ; excepto caelo Mereurij,& caelo Lunae. Vtrumque enim horum ex pluribus orbibus constituitur, ut in Theoricis exponetur.
EPICYCLVS aute est sphaerula solida intra crassitiem
Ecccentrici simpliciter immeria, ita ut ei tea suum proprium cen- . ., trum circumuolui pol sit . Huiusmodi sphaerula in dicta figura i . irepraesentatur per circulum excentro G,descriptum . In Epicyso assxus est Planeta , & ad eius motum circa eentrum G, defertur , ideoque a Ptolcmaeo appellatus est orbis reuoluens stellam, seu planetam; Epicyclusau tem admotum Eccentrici simpliciter circa terram circumvehitur, Sole excepto,qui non habet Epicyclum, sed in ipso Eo centrico simpliciter fixus ad eius motum circumducitur. Vnde orbis Eceentricus simpliciter ab artificibus Deserens Epic 'clum, scu Planctam nominatur. Circunserentia porro G H, in orbe Eccentrico ad motum centri Epicycli G, vel centri Solis descripta dici sol ci circulus Eccentricus e Cuius punctum a terra I ς ςς remotissimum,quale est illud ,quod sub Α, collocatur,&inquo centrum Solis Vis existit, quodque a recta ducta per centra E, F, indicatur, Aux dicitur; oppos- gis. de lineatum vero punctum H, terrae propinquissimum appellatur Augis oppositum, Augi quia Linea denique recta A C, per centra E, F, ducta nominari consueuit linea A u-gis, quia in hac reperitur Aux , eiusque oppositum, hoc est , punctum circuli Eccentrici a terra maxime remotum,&punctum , quod ad terram maxime accedit, et in Theoricis demonstratur. Sed iam ad phaenomena explicanda accedamus , quibus maxime Astronomi sunt impulsi, ut Eccentricos olbcs, atque Epicyclos in sphaeris caelestibus inuenerint. IGITUR, ut paulo altius rem exordiar, cum antiqui seculi homines ani- Α' i Rimaduerterent stellas, maxime erraticas,quae Planetae dicuntur, variis motibus ferri, ita ut nunc cursura quasi incitare, nunc vero eundem inhibere viderentur; easu fecit.
478쪽
nunc eas omni quasi carere motu cernerent, ita ut illas in eodem loco exis haerere putares; nunc casdem retrocedere in Zodiaco; modo eas proxime ad tetram accedere, & modo casdem longissime ab ea remoueri; & denique sexcentas alias huius generis varietates , & quasi irregularitates in planetis deprehenderent; in maximos,& minime tolerandos errores de motibus astrorum tipsi sunt, ita ut opinarentur, ea in motibus suis carere certis, stati sq; legibus, ct ei uicemodi varietates motuum casu potius aliquo ipsis accidere, quam firma, certaque ratione . Verum posteriores, & sanioris mentis homines, cum coepissent res caelestes rectius,subtilius, scrupulosiusque intueri, in eam sententiam venerunt,ut In motib' pronunciarc nt, summae esse dementiae,putare, in corporum caelestium motibus ti Q a Dd aliquam reperiri irregularitatem, distormitatem, inaequalitatemve : sed econtra
uittat di rio in ipsis summam aequalitatem, Vniformitatem, aciae gularitatem poni debere. Cum enim plurima in hisce inferioribus, & caducis rebus ordinatim, & certa seruata lege moueri videamus ,cur id ipsum corporibus caelcstibus, quae sunt omnium nobilissima, negari debet' Immo vero & rationes naturales persuadere videntur, nullam esse posse in motibus caelestibus irregularitatem . Nam si caeli
irregulariter,&inaequaliter mouerentur, hoc fieret aut in principio motus, ut in proiectis accidit, quae in principio velocius mouentum, aut in medio, ut in animalibus videmus; aut deniquo in fine, ut contingit in Naturalibus . Cum igitur motus corporum caelestium careant hisce terminix, fieri non potest , vi in ipsis reperiatur aliqua inaequalitas, aut irregularitas . Deinde si irregulariter mouerentur caeli, ita ut modo tardius,& modo velocius cierentur, id fieri non posset, nisi eorum virtutes motrices nunc debiliores,nunc vero firmiores redderentur, aut certe eorum potentiae resistentes nunc augerentur, nunc vero diminuerentur . Motus enim tardior esse itur, quando, manente eadem potentia resistente in mobili, vel medio, potentia mouens debilitatur, aut manente ea de potentia movete ,resistentia augetur in mobili,vel medio: Velocior aute motus redditur, esi, manete eade resistetia in mobili vel medio,virtus motrix augetur, aut man&te ea de virtute motrice, resistentia in mobili, vel medio diminuitur . Sed neutruhom in caelestibus motibus reperiri potest. Intelligentiae enim,quae secundu eo ctrina comunc m philosophorum, caelos mouent, immutabiles sunt omnino ; corpora item caelestia, si Aristotcli, ciusq; sectatoribus credimus, omnis corrupti nis, augmentationis, & diminutionis expertia sunt, & infatigabilia. Non ergo caelestia corpora motu irregulari cientur, sed certis, perpetuis, ac constantibus legibus circunseruntur. . Id quod maxime experientiae, & Phaenomena Alitonomorum declarant . Deprehensum enim est, Solem periodum suam absoluere seinper spatio 36 s. dierum,cum quadrante unius diei sere : Martem quoque sp tio duoru sermo annoru Zodiacu totu circuire: Ioue Ir.& sic de reliquis planetis. Argumento igitur est, Planetas habere certas, & statas suoru motuum lesta: Alias heri non posset, ut tam constantes periodos in suis motibus seruarent. H AE C cum ita esse ratio persuaderet, quotidie tamen aperitis Astronomi multae irregularitates, ut diximus,in motu caelorum obseruarentur , cogitandii fuit, undenam irregularitates huiuscemodi proficiscerentur. Ac primum qui planetas dem venit illis in mentem, quemlibet planetam non uno motu, sed pluribus cir- pluries cie cum uehi. Si enim unum tantummodo haberet motum, nulla ratione suprad xi m. νψ ctae apparentiae,& aliae, quas infra explanabimus, locum haberent, cum vnus .cidem motus regularis simul,atque irregularis esse nequeat. Concludendum igitur fuit, singulis planctis varios esse motus attribuendos , quorum unusquisqvς
479쪽
ner se consideratus regularis sit,& aectualis, ut ratio dictat, omnes tamen simul apparentem illam irregularitatem cisciant, ut paulo post perspicuum fiet. Quoniam vero impossibile est, secundum decreta Aristotelis,&philosophorum, uni& eidem orbi caelesti, cunt corpus simplex,plures inessae motus; coacti sunt singulis planetarum sphaeris plures assignare orbes partiales, ex quibus tota sphaera componatur, ut ex multitudine motuu horu orbium causas apparentis illius irregularitatis possent explicare. Vnde quo motus alicuius planetae magis varius apparebat,eo etiam plures illi motus,atque Orbes tribuendi erant. HOS autem orbes partiales non eodem modo omnes Astronomi consti- sphaerae puluerunt. Eudoxus enim,& Callippus, quorum opinio tempore Aristotclis, ut neratu inconstat ex lib. ii. Metaph. celebris suit, & quam etiam Averro es multis injoci , cum suis secta totibus, defendere nititur, diuidebant singulos orbes totales uidebantur planetarum in plures orbes partiales concentricos, hoc est, idem centrum cum ab Eudoxo. toto caelo, & mundo habentes commune r quos quide in aiebant moueri super α cuippo. diuersos polos in partes diuersas . Ex qua positione eis citur, ut etiamsi quilibet orbis partialis per se consideratus regulariter in Ceda t, tam en , quia unus retardat quodammodo alterum, vel impellit, planeta ipse irregulariter videatur moueri. Quae quidem opinio quam totis viribus inter recentiores Hieronymus Pracastorius in libello, quem de Homo centricis inscripsit, defendere conatur,& qua probare videtur Lucillus Philaliaeus in libris de caelo,quibusdam mutatis lic ea liquas apparentias,quae ad tarditatem, velocitatemque motus pertinent, tueri potisit, nullo tamen pacto omnium apparetiarum,quet quotidiana experientia in planetis deprehenduntur, rationem reddere potest,ut mox manifestabimus.
IDCIRCO Ptolemaeus Astronomoru facile princeps, quavis no desint, Ptolem qui dicant, idem prius secisse Pythagoricos, licet minus dilucide ,& accurate, aliis quos imitatus deinde est Hipparchus cu Albategnio,Thebith,& alijs Astronomis quam plurimis, cosiderans des im horii orbium homocentricora, siue ide spretii νl,
eent tu cum toto caelo habentium, ad defendenda omnia φαινορονὰ in planetis netarum in oblemata,aliam viam coactus est excogitare, qua omnia,quq in planetarum mo φ b
tibus apparent, defendi possent. Cum vero diu cogitasset, vidit, ut erat ingenio ., sibi. 'r' erspieaeissimo nulla id posse ratione facilius, do modiusseri, quam per ores Eccentricos,& Epicyclos,qui diuersum habent centrii a centro totius caeli, ut supra exposuimus. Itaque singulos orbes planetarii diuisit in Eccentricoxorbes partiales,additis in singulis planetis, uno Sole excepto,singulis icvclis, quia per solos Eccentricos omnium apparentiarii ratio dari non poterat. Aue Groes quoque in commentarijs in Almagestum Ptolemaei allerit, dari Eccetricos orbes, S Epicyclos in sphaeris cilestibus . Apparentiae autem, quae Ptolemaeu,& alios Astronomos impulerunt, ut in caelis huiusmodi orbes eccentricos, &epi clos esse crederent, fuerunt non paucae, eaeque insignes admodum,& illustres, e quibus nunc nonnullas in medium proseremus. I. SOL, Luna, & quaevis alia stellarum errantium, ut ab A siron mis pe- Lritioribus diligentissime est obseruatum, modo remotior a terra, modo propin- Appat Etiaruior apparet: Item quod ex priori sequitur diameter cius modo maior, mo p tans da ominor , atque adeo & ipsa stella nunc maior, nunc minor videtur. Sol enim ut caeteros nunc planetas omittam existens in D , aut in alijs signis australibus, maior apparet, quam cum in B, vel in alijs signis borealibus in oratur; ita ut hae tempestate in Μ, maximus appareat, in G, vero minimus, diameterque eius ibi maxima, hic vero minima et haec autem inaequalitas paulatim tollatur,&
480쪽
.ariae magnitudinis Sol cernatus , prout a po , veI E, recedit ; ac proinde eius diameter visa varios arcus ex Zodiaco abscindat. Cum ergo, ut a Perspecti vis demonstratur, res eadem , quo propinquior est,eo maior videatur, eo uero minor, quo longius a visu nostro se subducit, dubium non est, Solem, Lunam, S reliquos planetas in orbibus , qui diuersum centrum habent a centro terrae, circuniirri, ut nunc propius ad terram accedere possint, nunc autem ab calongius digredi. Si namque in orbibu id ui cum torra centrum habentibus veherentur, aequaliter semper a terra distarent, atque adeo semper eiusdem magnitudinis sese obtutui oculorum obi jcerent. quod experientiae omnino ad-
idem quod mundi;&cx cetro alio F, describatur Eccctricus circulus G H I, cum tribus corpori bus Solaribus, quorum G, in Auge sit
tro mundi; I , pr pinquiis imum ; H, vero in mediocri distantia. Posito igitur , centrum Solis in circulo'. centri eo G .HI, moucri, perspicuum e li, cor hiis Solis , licet ex te sit semper ciui dem magnitudinis , tamen propter varias, & inaequales a terra distantias, cuius inaequalitatis causa est Eccentricus, in quo desertur, nunc nunus , nunc maius nostro apparcre vitui, prout maiorem , minoremve distantiam a nobis obtinet: Ita ut, cum fuerit in o , nempe in G, diameter eius visa per lineas E K, E L, corpus Solare tangentes aularat ex Zodiaco arcum KL, qui continet quatuor partes ex ijs, quarum sere octo continentur in arcu O P, quein lineae tangentes E O, E P, ex Zodiaco abscindui, cu Sol est in I, hoc est, in λ;&quarti serme sex in arcu M N , includuntur, qui in Zodiaco intercipitur inter lineas contingentes E M, E N, Sole polito in H, id cst,in V, vel in . Quod si circulus G H I, deserens Solem sub Zodiaco ab occasu in ortum circa E, centrum mundi, seu Zodiaci ellet descriptus , haec apparentia locum non haberet: quia Sol semper aequaliter a nobis distaret. Idemque diccndum est de alijs planetis . Hanc apparentiam concedit Aucrroes ut miru sit, quam inconstans hae in parte suerit) lib. i. Meteor. ubi ait. ΓVidetur , quod Naιura aequati avit ruhoe. Nαm eum remiti Hur calor, qui es per reflexionem, ,t Sole existente in D,acer-dιt aequalitas tu calefari ιone ex propinquitate: π e cDrarro, Mando accidit intensac ἰ ditas propter reflexionem ad angulos recto, , γεI prope, ut dum Sol est in E,