장음표시 사용
81쪽
itue Oratoria quaedam priuata, quorum ita meminit Concilium Meldens c. s. ut istos a Paroecis secernat, Episcopi Gallicani Carolum Caluum iis verbis alloquuntur, Dignum erat ut Capellas villarum vestrarum Laicis non committeretis. Ac paulo post Si Capellasve stras Presbyteris aut viris Ecclesiasticis
dederitis de Dominicas decimaS accepe lint, sacra tecta Ecclesia de luminaria exinde Competenter prouideant,6 PreSbyteri Parochianas decimas accipiant
Z populi necessitatibus inuigilent. Postremi isti, nos ri Parochi sunt. Duplicis generis Decimae hic adsignantur. Quaedam Dominica seu Regia quae ad Capellas illarum Regiarum spectent, aliae
vitigares despopuli qua ad Paroecunx. Vt res Irim appellatione, intelligendi Eniunt in Conciliis, non raro ii ii
Paroeci, quippe qui vere Presbyteri,
Caeteris qui nomen illud obtinent di gniores. Ita Clerici dicti sunt quasi a te. rorum Clericorum ficile Principes. Concilio 'annensi C. 23. Sanctoruuit elliquiae in Oratoriis villaribus non ponantur , nisi forsan Clericos cuius cun que Parochia vicinos esse Contingat,
82쪽
ita fautulentur. Ita pari. 3. c. 3. Pro Cle seos cuiuscumque Parochiae , digitnuria ero unitatis c cricum cuiusque Parochiae, pro Cineribus , legi P Aorabas. Concilio Aurelianensi . sub Clui deberto Rege c. 6. Clerici Parochian quivocantur non alio significatu arbitror, appenationcm istam sorti uiti quam quo Presbyteros Parochianos aliquando in Concilijs non inari censuimus paulo supra, Adde simili locutione Clerico Paroeciales Concilio Braccarensi a C. a. Clericos locales ac Diocce anos Concilio Tolciano . c. ro licet univcrsim sic
'ppellari videantur qui Ecclesijs Dioece lanis adsignati seu Rectores seu alij. Non erat animus attingcre sequentia rosi Caroli M. aeuum, caecula, tamen Clerici nomen Paroecis ipsis, posterioribus temporibus , attributum adnotare liceat in gratiam bidiosi lectoris,
Alexander . . Rom. Salernitano Episcopo, b. a. Decretal tit. 26. de Prae- sc iption. c. q. quae est pars c. licet, ut citat Bernardus Papiensis in veteri Colle di ione lib. 2. tit. 18. . . forte clausula integra extat sub tit de Sponsa duo-
83쪽
rum c. 3. Ille igitii Pontifex hac Epistola Paroecum seu Patochum appcllat
Nostris temporibus Curiones Vel Curatos dicimus: qui in rerum nostrarum
Christianarum originibus in uesigan dis magnum aliquod se praestitisse pu
tant nonnulli e re publica Romana Curiones nostros de dictos de imitatione aliqua institutos ais erunt. Neutrum recte, quod tam a vero abest quam Ciminincri a Sole. Nec enim credere par si Parorcos nostros vocatos sitisse Curiones
a Curia seu Regione Urbis, veteri more Romano, ubi qui Curia seu Regioni praeerat, Magistrum Curis vocat Plautus in Aulularia, sacrorum eius Rcgionis curam habebat. Nec magis haec probari debet&vocis rei origo , quam siquis, ex Aggeno Vrbico dicat olim apud veteres loca sacra quam maxime in confinio constitui solita, ubi trium vel quatuorpossessionum terminatio haberetur, quae res mutio maiorem habet cum voce Parochiae & eius significato affinitatem. Certum est Cti Vonis voccm his him taxat postrcinis sarculis auditam , qui antea Presbyteri, Sacerdotes, Presbyteri P rcchia
84쪽
ni postea Plebant aut Iloditores dicti sunt. Curiones ergo seu Curati denominati sunt a cura' solicitudine, quam de Plebe seu Populo sibi commisso habere debent. Gallis nostris a propria, peculiaris vox tribu cnda est,. Gallicani Canones voci huic origincia dederunt. Sic Capitul. lib. a. c. Praecipitur ut Sacerdotes J opulis id sua portionis Cisra perimentibus cxemplo: verbo praesint. Extat inveteri ditione, eodem numero . Tum Concilio Trosleiano c. 6. Vormatiensi C. 4'. Presbyter in sua ordinatione dispensationis Curii, habeat Parochia suam. Ad doctiam hanc loquendi formam to anteis tepora in ea de re proposita, Vsurpatam fuisse. I coci P. Rom. Episto
lais ad Episcopos Affricari. 1. Vbi mi
nores sunt Plebes minoresque conuen-rtis Presbyterorum Cura su Liciat. Idemcx Prospero lib. 1. de vita contemplativa C. i. COCilium Aquisgran cras ei. sub Ludovico Pio c. io S. Sacerdos cui dimensa
tionis Cura commissa est, non solum sine cupiditate, sed etiam cum laude pietatis accipit a Populo dispcnsanda. Apud Graecos Parorciscu Parochi nostri vocantur 2 'Gιλοι Curi palatae lib.
85쪽
de Officialibus Palatii Constantinos'. ωOfficiis magna Ecclesiae se cudo quinatioόdicemus Postea Capit se lucrati.
De Paroecturum Pariaecorum institutIone.
QUANDO 'IDEM Paro corum nostroru institutio in varijs Claristiani Orbis Prouinci s nobis est a prima origine repetenda, aequum duximus ab Urbe aeterna, sic enim medij aeui scripto
res Romam nominarunt, auspicium auspicato ducere. Atque utici dicendae certam quandam regulam a normam teneamuS, quem Paroeci nomine intelligamus imprimis definiendum est Paroecus siue Parochus est qui certar cuipiam EC-Hesiae assignatus, Plebem seu Populum sibi subiectum habeat, cuius gratia sacrum facere quem docere, o cui sacra Symbola siue Sacramenta dispensare teneatur quique vicissim fidelium, quibus regundis praeest, oblationibus sustentari debeat. Inquiramus nunc quo cmpore coeperint eius emodi Presbyteri Paroeci,
an illi omnibus in Prouincijs ad C hiisti fidem couersis instituti fuerint. Nemo
86쪽
D PAROECIARUM ianus negabit D. Petrum Romae, cumpi ares Chri icianam pietatem, in dicS, re trunciata Idololatria,ample ecterentur, aliquot in si iniisse Presbytcros qui illos fidei rudimenta docerent a C tin erent caeteraque Sacramenta ministrarent, cum ci muneri unus D. Petrus su licere non
post t. Exiguus certe de incertus hoc tepore Presbyterorum huiuscemodi num crus. At letus Cocpiscopus sub D.
Clemente, eo Sad certum numerum redegit, ut auctor est Damasus P. Rom. in histo: ia Pontificia, tradit enim letum e praecepto D. Petri viginti quinque Presbyteros ordinasse in Urbe stoma. Anastasius Bibliothecarius ex Damaso istud exscripsit. Anactetum . Clementis successorem, nonnihil in disti buendis unicuique Presbyterorum istiorum mulacribus de crc iisse, facile persuado illius tertia Epistola de qua mox dicemus Euaristus Anactet successor c tertius post D. PetruP. Rom. anno Christi centensimo, cum iam per Vibis Regiones Christiana rei ho magnum caperet incrementum, multique ex infidelibus ad Christu quotidie conuerterentur, ac metueret Ponti-
87쪽
fex ne quid inordinate, cum rerum sacrarum aliqua perturbatione a Presbyteris, quibus Sacrorum cura omissa erae. in ea multitudine fieret. Titulos id est Paroecias, in Urbe Roma ipsis Presbyteris diuisit, ut a se inuicem seiuncti, suo quique Titulo siue Paroecia vicinos fideles erudirent, aliosque Christianae fidei cu pidos instruerunt, cnique suae cura CO millis Sacramenta ministrarent. Quo tempore singuli erant Presbytcri in singulis Titulis seu Paroecijs, quod tum satis esse videbatur. Higinus post D. Petru nonus P. Rom. cum fidelium numerus in maXimam e X- creuisset multitudinem, plures Presbyteros in unoquoque Titulo seu Paroecia costituit in quibus unum caeteris praeesse voluit, que idcirco Cardinalem id est Principalem nominauit. Dionysius et s. post D. Petrum, anno Christi 29 o. auxit Titulos seu Paroe claruni numerum, S ipsis Presbyteris assignauit Coemeteria ad curandam Martyrum sepulturam ac sines limitesque Titulorum sitie Paroeciarum constituit. De quare
sic ipse Epistolar ad Seuerum Episcopum Ecclesias singulas singulis Presby-
88쪽
18 D PAROICIARUM teris dedimus, Parochiasi Coemeteria eis diuisimias, S unicuique ius proprium habere statuimus, ita videlicet ut nullus alterius Parochiae terras, terminos aut ius inuadat, sed unusquisque suis terminis sit Contentus, d taliter Ecclesia 6 Plebe si bico misi in custodiat, ut ante tribunal auerni Iudicis ex omnibus sibi commissis rationem reddat, non iudicium sed gloriam pro sitis actibus accipiat. Marcellus 29. post D. Petrum, anno Christia os . Titulos seu Paroecias in Urbe esse voluit vigintiquinque, alij, quindecim dicunt, ut multo commodius ad fidem venientes baptis arentur Damasus in suo Pontificali &: Anastasius Bibliothecarius ex eo,ista prodiderunt, plu, ribusque prosecutus cst alter pares histo riae Ecclesiasticae Onuphrius anuinius. Sed primariam Paroeciarum, Paroecorum institutionem caetra Vrbe tandem inspiciam US. Anactetus I. P. Rom. qui D. Clementi successit horum omnium auctor est sic enim Epistola . cuius meminit Bur-
Chard. lib. I. c. q. uo, part S. C. 9. 98.
Episcopi non in Castellis aut modicis Ciuitatibus debent constitui, sed Pres-
89쪽
byteri per Castella& modicas Ciuitates atque villas debent ab Episcopis ordinarii poni,ssinguli tamen per ingulos
Titulos suos. Concilio Sardicensi c. 6 decretum hoc repetitum est, quo Patres 'nicum Presbyterum sufficere censent inpagis vel oppidis Concilio Laodiceno c. 17. In villisa pagis vel oppidis Concilio Laodiceno c. 7. In villis N pagis non Episcopos quidem statuendos sed
Period rus, seu circumcursatores,alij Visi latore verterunt Balsamo ad hunc locum non declarat quinam sim illi Periο- deutae, initio quidem Commentari scribit
alios Canones definiisse in Pagis vicis
Coepiscopos iresbyteros constitue-dos. Si in eo Ius Canonicii Latinor hi sequi vellemus Periodeutas non alios signi sicare quam Archipresbyteros seu Decanos rusticanos diceremus. Sed si tutorun omen, quod est usurpatum in Latina verssione, aliud indicat, apud Ecclesiasticos scriptores, significat enim eum, siue Episcopus siue Presbytere Sisteret, qui alicuius Episcopi, vel ob crimen Cano iri cum damnati, vel demortui Ecclesiam de Dioecesim regeret, quoad ligeretur alter Episcopus. Sed quoniam res haec ad
90쪽
6 DE PAR OECIARUM Commedarum v nun vocant e X plicationcm pertinet, aliam certe ab instituta dissertatione , idcirco manum subduci mus i id alio ac commodiore loco cxplicare tentabimus. Visitatoris aut Perio-
deutae vox extat Cod. De Episcopis Cleric.l Graeca,sed addita est interpretatio Coniij. Citatur etiam hic Canon Sardicensis Capitul. lib. I. 18. Concit Toletano a. c. q. Referunt Burchardus lib. I. c.33. Iuo
Eadem mente Leo M. P. Rom. Epistola 8 s. adipiscopos Affricae C. a. Vbi minores sunt Plebes minoresque Conuentus Presbyterorum cura sufficit. VNrumtamen ne quis Presbyteros simpliciter interpretctur, ex superiori definitione Paroecos intelligi tam clarum
est quam Sol Syracusius, quosque Nptuaginta discipulorum Christi seruatoris siccos res esse , quales sint Episcopi
Apostolorum,traditidem Anactetus, Epistola citata. Ρ it orco autem praesertim, si cess-lcris Perbyteris, in Septuaginta discipulorum locum successisse. Veteres censuerunt. Siccnim Anactetus scribit Epistola