장음표시 사용
101쪽
VIA VITAE. 'spitirimis praebet occasionem v ctim a lutis sitiae detrimento, liasiphemia nominis ac doctrinae Dei, Euangelium Christi repudient atq; contemnant. Non dubium est, quin multi inter Turcas hodie hac quoq; de causa, odio prosequantur Euangelium Christi, quod videant Christianos tam perdite atque flagitiose vivere. Et quis dubitet multos inter Papisias non ellie, qui Euangelium Christi per equantur, aut nihil prorsiis faciant, quod tam frequentes sint, qui de Euangelio glorientur, rarissimi autem qui iuxta Euangelium vivant Quid ver de his dicam, qui nobiscum puram
doci rinam Euange j receperiat, quorum
multi adhuc sint infirmi & vacillantes φpro fe et horum plurimos, aut animos despondere, aut mores dotempora , tib quibus in Papatu vivimus , huius seculi moribus maXime lasciuisin petulantibus, longe praeferre videas. Quid aliud hos fieturos putes, si ingrueret aliqua persequutio aut mutatio religionis , qua ut non inuit paterentur nobis obtrudi
Antichristi Romani pristina deliri a q-dololatriam ς Sed quorum culpa hoc fit, nisi horum itum moti, qui debebant alijs ducis&lucis vice esse, dc iuxta consilium
102쪽
sa II VITAE, lium Pauli in omnibus, hoc est, ore, opere vitabornare do strinam Domini de Saluatoris nostri Iesu Christi. Hinc igitur concludimus, omne credentes in Christum decere, ut proponant sibi legem Dei , ceu vitae speculii ira, iuxta quod omnia si a facta dirigant in gloriam Dei in proprium commodum aliorum sedificationem. Quo fieri possiit, ut destruontur opera diaboli, opera Dei augescant, in gloriam Dei aeterni patris, qui ex merasia misericordia, per fidem , ab sique omni nostro ullo merito&operibus, nos falii os fecit Siregenerauit,ut ipsi vivamus, ct ambulemus in omnibus operibus bo-rais, Ephes a.
ΤΠRTIA doctrina, quam initio huius libelli explicandam propositii est de Domino nostro IESU CHRISTO, in cuius solius vera cognitione consistit vita aeterna, quemadmodum inquit ipse Iohannis i . Haec est vita aeterna , Ut te co-Rno stat esse verum Deum, quem misisti iesum Christum. Post
103쪽
ia zi PT AT. postquam Christris resipondisset Pharisaeis adinti aestionem sibi ab ipsis propositam, quaerit vicissim ab eis quid ipsis videatur de Christo. Hanc quaestionem mouet, ut detur illis occasio scrutandi scripturas, ex quibus disicant, quid de Christo stituere debeant. Vide ergo quant diuersitate animorum haec utrinque fiant. Hi non discendi gratia sed cavillandi perdendi studio negocium agunt. Chi illus autem sitia quaestione hoc interidit, ut adverse ahitis noticiam atque posse sionem eos perducat. Audiamus ergo quid utrinq; fiat. Christus quaerit, Quid vobis videtur de Christo cuius alius est Dicunt et , David. Hoc resiponsium dabant, quia sciebant Christum nasciturum ex semine Dauidis, iuxta promissionem ipsi factam. Verum cum non sitissiceret hoc ad veram Christi cognitionem, ex hac alteram quaestionem infert Christus quain uberiorem Christino liciam perducere conatur. Itaq; inquit: Quomodo David ergo in spiritu vocat cum Dominum dicens: Dixit Dominus Domino meo, sed eadeXtris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedit tuorti. Si ergo David vocateii Dominu quomodo filius eius est 'quasi diceret C HAEI-
104쪽
s, v m Pater est siti perior filio, filium oportet siubiectum esse Patri. Et Dominus est si perior ministro, minister ver debet sibiicere se Dominositio. Qui ergo fit, qubd Dauid Christum fateatur
suum Dominum, cuisse totum cum om
ni animi sibi ectione submittit φ Hic si Iudaei adhibuissent in consilium sacram scripturam de Christo disserentem , paulispersecum Perpendissent quodnam foret ossicium Christi in mundo , facite
inuenissent hoc resiponsim C, MI S NIratione iaciturae humanae assumtae, est filius David, ratione vero diuinae naturae,
est filius Dei. Otiantum ita ' Id naturam humanam attinet, in specie vilis lauperest, quod ver ad naturam diuinam, est Dominus dominantium reX regum, cui etiam cederein suppliciter genua flectere Dauidem oportebat, immo ab hoc solo ier hunc unicum accipere remi csionem peccatorum , iusticiam: vitam
De hoc Christo, Domino sito, loquitur David calmo si cum inquit Expiabis me hysi po/ mundabor , lavabis me Srsiper nivem dealbabor Item Psal. 33o. Si iniquitates obseruaueris Domine, Domine, quissistinebit φ Quia apud
105쪽
te propiciatio est, ut timearis. Per hanc propiciationem, Christit in intelligit, qta secundum natur ana humanam, eX ipsi, nasciturus erat,i d secundum diuinam naturam, verus ab aeterno DeUS.
Hoc modo volebat Christus quaestione a se proposita , reducere Iudaeos ad veram Christi cognitionem , in qua , ut dixi, consistit vita aeterna sapientia salutis , quemadmodum docet Pauliis i. Corint. i. cum inquit Quoniam mundus non cognouit cum per sapientiam, hoc est, per intellectum isationem inditam homini naturaliter a Deo , in Dei sapientia, hoc es ira mirabilibus Dei operibus , quae ab ipsi, facta sunt placuit Deo per stultan praedicationem faIlios facere credentes Quoniam Iudaei signa petunt, Graeci sapientiani quaerunt, nos autem praedicamus Christum crucifixum, Iudaeis quidem scandalum , Graecis autem stulticiam , ipsis autem vocatis Iudaeis a Graecis Chri ilium, Dei virtutem dc Dei sapientiam. Discernit hoc loco nilus sapientiam mundi seu humanam a diciti a Nam quod Deus iterat sitim filium natum e muliere, factum tib lege dc subri num amarissima pasiloni morti, non sapientia,
106쪽
s6 IA VITA . sed stulticia videbatur hominibus , cum Deus sitia omnipotentia facile posset aliam inuenire ruionem saluandi genus humanum. Sed longe aliter Deo visium fuit, immo quod homines pro stitit icta reputabant, id Deus sapientiae loco habet ducit. Vt autem haec plenius intelligamus, quaeramus huius tam admirandi consilii Dei fundamentum, ii pra quod tuto aedificare valeam US.
Quanquam Deus,si magnitudinem potentiae ipsius est iciamus sacere potuerat quaecunq; Voluisset,lamen hic nihil quicquam aggredi visi in ipsi fuit, nisi quhydiuinae pilus Maiestatis uiliciae atq; gloriae competebat, hoc est , quod iustumi laude dignia, omnes angeli,tam boni quam
mali,&omnes homines, atq; adeo Vniue sae creaturae, re ipsa laterentur, dicenteS:
Gloria in excelsis Deo. Quemadmodum enim re aut tyrannus quispiam , cum vni concedit, quod alteri eripuit, partim iniusti , partim liberalis hominisollicio functus dici potest ita etiam Deus si sola sua potentia sius hominem restituisset, ex una parte iusticiae ipsius fuisset derogatum,& ab altera parte nimiuna misericordiae concelium. Itaque necessast il
107쪽
nime elle atque appellari Deus potest, . videlicet summa seu perfecta potentia. perfecta iusticia , perfecta misericordia. perfecta sapientia Placuit itaque Deo consilium tale , ut filius ipsius nigenitus astumat naturam humanam dc moriatur, ut qui credat in eum, consequatur salutem vitana aeternam. Quod si Deus sius uili et omnipotenti iusticia sua , condemnasset in aeternum omnes homines, qui contumacia sua aeternam Dei maiestatem offenderant, propterea Obnoxi erant aetetna mortis de inferni.
Sed quoditum fuisset laus mi ericordia ipsius Vbi tum gloria capieti e diuinae locuna habuiiset'Homo ab que omni gratia cola demnatus periisset, Tapientia Dei sine consilii ut, quo hominem ad imas baenasiam creatum , aeterna destinarat aluti, frustrata fuisset. Ne igitur derogetur quicquam persectae iusticiae Dei, placuit, ut clemadmodum unius hominis contumacia omnes rei facti sitimus, ita per unius oboedient in acti constituanturi illi, satisfiat Deo ipsi,
108쪽
'a v I A VIT AE.&nos liberatia reatir idolaenatri Vita aeter Iaa. Hic quoque et licet persecta ita in m a misericordia Dei, qtii sic nascium dilexit ut filium utimini genitiam dare V Qmnis qui credit in eum, non pereat, sed habeat Vitam aeternam . Simul etiam con picitur perfeci a potentia Dei tro tem fili siti vicerit in ortem,r catum dc omnem potent an paret quoque hi pei se
ipsius imago naturalis itat in nobis imaginem tiam octam aeternam, ad qUam nos initii
na sapientia destinatos creauit. Qirae in gula hac conditione os erunt Ur, modo credamus in filium . Sic enim inquit Baptista, qui credit insilium habet vitam aeternam ri vero non credit in ilium, non videbit vitam, sed ira Dei manet stuper
Haec ea est salutis sipient ab quam Omnes Prophetae. Christus ple& Apollobatque horuni uccelsores hactenus docuerunt&hodie etiamnum docent,sed hanc ipsam mundi huius sapientes quos form-na tanquam in sinu fouet. proludibrio habent, Vin propriam condemnationem
109쪽
Chri litana: Eccleiae sapientia in hoc unico teli Ciri isto fundata sit, proponan quid decipi , sentire ac scire oporteat nos singulos, quotquot per ipstina fit utena conle qui desideramus. Quod ut commodius fiat, accurate consideranda sunt curia hiis quaestionibus hesponsionibus haec se capita. I. ratio daesiis Mariae filius, sit promissus ille Messias io est, C, R I S I S. II. Qiuod hic ira Ira verus sit Deus,& cur Deum esse illum oportuerit. III. Quod hic minas V sit verus homo, cur necesse fuerit eum esse hominem.
IIII. Quarto loco spectanda est in hod H I nitas persenae, in qua etsi duae sint naturae , duae tamen non sunt personae sed una duntaxat, cur ita est. necesse fuerit. V. Quod hic C A RI suus sit saluator Munda,&quibus modisse mundi Saluatorem declaret. VI. Quomodo reddamur participes beneficiorum CHRISTI,&per eum consequanati vitam aeternam.
110쪽
P vi MVM. quod de Christo propositis, est, iii od eliis, filius Mariae virgita is, natus in Berhlehem, sit Christus ac altiator ille, quem Deus primis noliris parentibus, Adamo tuae, promisit, Hoc credunt unanimi erfatentur omnes Christiani, cum in articulis Symboli dicimus Credo in Iesium Christum, filium Dei unigenitum, qui conceptus est de Spiritu ancto, .nat US ex Maria Virgine,pallius stub Pontio Pilato, S c. Huius nostrae fidei fundamen tum habemus immotum hoc cui ne inferorum quidem porta retistere poterunt. Is solus absque omni dubio ac verissimo verius, atque adeo omnium confessione est Messias verus&unicus, inque monaiata Prophetarum vaticinia concurrunt,
cuique soli conuenit, quicquid de Messita praedici una est a sanctis Dei Prophetis, Mose&aliis. In Iesum Mariae virginis siIium concurarimi omnium Prophetarum vaticinia &huic si, liae si conuenit, quicquid de Melsa pra dictum est a san etis Dei Prophetis, Mose ciliis. Ergo solus Iesius, Mariae virgnis filius, esti I