장음표시 사용
281쪽
hos, judicium ex possitivo dc probabili sundament pro pedat, est fides positive bona; si quis ignorat aut nega-xive dubitat, ni im res possessa sit sua, est . fides negat, is bona. Porro dicitur diibitare, qui vel nul-Jam, vel non suffcientem habet rationem judicandi irem illam esse sitam, aut se hon agere cuntra jus alterius; positive autem , qui habet. Utrumque dividitur in speculativum de praeticuin: sis cula um est, dum qui
in genere d*bitat, an res, quam possidet, vel vult possidere, sit sua, an aliena. Pract oum, cum dubitat, a in his circumstantii; possit licite retinere rem, de qua dubitat, an non sit aliena. Rei p. Ad omnem praescriptionem tam inςhoa dam, quam coni. nuandam bona fides requiritur. c. II. In b. t. c. 2. de Rδ. in 6. Unde patet, Ius Civile Piaici iptionem cum m. f. admittens a Gnonico esse
s. II. An quale dubium si is bome Deid Resp. r A 1 inchoationem praescriptionis negative bona fides non suificit , sive non potest inchoari praescriptio pum dubio speculativo, sed requiritur fides positiveboin . R pio , quia qui non habet rationena J'dicandi, rem ad se potius pertinere, quam ad alium . non potest eam sibi licite prae alio usurpare, neque enim melior est ejus conditio, quam alterius, ergo malam in hoc casii fi
dem habet, ergo. Resp. a. Dubium speculativum h escriptioni b. f. coeptae subveniens non impiait continuationem praescriptioqnis, canon. y. caras. 3 qu. z. Ratio, quia volens ita praescribere judicium sibi moraliter certum sermare potest, meliorem esse suam possidentis conditionem a quam exq
s. 12. An im qualis ignorantia obstet bonae fidei ad praescriptionem requissex' Resp. I. Ignorantia facti non obstet b. f. L q. V. de Iur. & fact. ignor. a. Nec obstet ignorantia invincibilis juris dubii; quia ius dubium jus non est. 3. Ignorantia tamen juris clari obest in praescriptione orisinaria; L. q. cit. isti de usum. nisi sit juridice inculpata ς qualis censetur esse in militibus re Minorennibus. L. 9. prino. O' I ff. de jur. o fact.
282쪽
, Ad Lib. II. Decreti Greg. IX. 263r3. semper obstet bome fidei scientia juris .aliente Resp. r. kientia juris alieni impedit bonitatem fidei ad praescribendam obligationem , quae ordinatur agaliquid a te agendum, verb. gr. restituendum, solvendum ex mutuo, empto & vel ad Omittendum, v. g. ad omittendam venationem in alieno praedio . Ratio, quia
tale Ius obligat quoscumque pro sempe & absolute ad
non ponendos actus aut omissiones huic juri contrarios. Huc etiam pertinent obligationes, quae habentur ex servitutibus urbanis.
Resp. a. Scientia juris alieni non obstat bonitati fidei, sive praescribendae obligationi, quae sit ad sustinem dum aut patiendum aliquid, quod alter vel imponere potest, vel exigere; sic obligationes , I L poenalibus
ortae extingui possunt a 'delinquente, etiam sciente se ad poenam teneri; quia non tenetur ipse urgere poenam , sed subire tantum, si imponatur ; ubi ergo exacta non fuerit tempore a LL. ad pra scribendum definito, contra eam praescribet. Idem dicendum de servitutibus rusticis, conismiter. Io. Isi. Θ 2o. f. quemadm. serma . an bona fides unius strosit , is, is mala fides unius obsit alteri 3 Resp. Bona fides Authoris, id est,
illius, qui rem prius possessam alteri tradit, prodest succesviri tam singulari, quam univeriali, eandem rem h. f. possidenti, ita ut accessione temporis uti possit. f. 12. 13. IV. de Gueap. Ratio, quia author tradit &transserre vult omne jus, quod habuit, in successorem. a. Mala fides Authoris nocet siccessori universali immediata scit. haeredi, ita ut hic nec accessione temporis uti possit, nec a se praeseriptionem inchoare, sciLordinariam tantum, ut vult Picti cum aliis de dilegi ρorri. escripti Ratio, quia talis cum defuncto censetur una moraliter persona. 3 la fides non nocet successori lingulari, ut ita non possit a se praescriptionem ordinariam incipere. L. n prisc. f. de dives tempor. praeserim. Vide tamen Auth. malae fidei. C. de praescriptάlant temp.
suis. I in statis ritutus requiνatur αδ praeserimi nemὸ Resp. r. Titulux in genere est causa, ex qua rem habemus. Est vel generatis, ut titulus pro suo, δέ pro
283쪽
Specialis Ixerum est vel traasiat est , eausa per e habilis ad dominium emptio, venditio&c. Vel non commodatum,depositum, pignus.
Ia apta ad transserendum dominium et vel an renseo donatio facta aseo,.qui se putabat Dominum, sed non erat; vel αμ
284쪽
Ad Lib. II. Decret. Greg. IX. tamen tum lassicit, quando fundatur in errore secti alicani, secus si oriatur ex errore facti proprii L. II. citat. Ratio , quia error circa factum proprium in iure notaroleratur. L. 7.st. adF. C. Veli. 6. Ad praescriptionem ordinariam rerum corporalium non sufficit titulus praesumptus . L 24. C. de rei vinae Ad extraordinariam tameta sufficit, nec regulariter requiritur alius. L. q. C. de prae
crim. 3 o. vel qo. annor. c. 6. b. t. c. I. eod. in 6. 7. Ad praescriptionem servitutum realium affirmativarum, mo
do adsit bona fides, non requiritur titulus proprie ta lis, sed sufficit diuturnus usus cum patientia &scientia domini, v. g. scientis tignum in suum murum immi ti. Lao. 6. si servit. vind L I. D. 6. de aqua aq. pluυ arcend. Idem procedit de praescriptione
servitutum negativarum ex cit. LL
dest. λ 6. suaenam possessio ad praescriptionem requi ratur Resp. I. Quae de possessione ad Tit. de cauL possess. propr. Sc varia elusdem divisione dicta sunt,
hic debent recolligi. a. Ad omnem praescriptionem ne cessario requiritur aliqua possessio . L. 23. 1f. de usurp ucam c. I. R.J. in 6. 3. Ad inchoandam Praescriptionem rerum corporalium requiritur possessio possidendi naturalis & civilis simul, id est , detenti
corporis tu animi adminiculo . L. 4. C. de sicquiri O retin. post. Ad continuandam & complendam sufficit etiam mere civilis, qua non quidem actu corporis , be ne tamen animo rei insistitur. L. I 7. 6 de furt. LX. s. Zq. L O. I. I. ff. de acq. psis Non tamen sufficidmere naturaIis , argum. L. 33. 1s de o. A. q. PONsesso ad praescriptionem requisita debet esse continua , dc moraliter non interrupta . I. I 2. , 33. Insit. δε ucap. caρ. 8. hoc rit. perinde autem est , sive in eadem persona , sive de persona in personam Continu tur . L. penultim. g. I. f. de divers. tempor. prce seripti suaest. 17. Muid de tempore ad praescriptionem requisito dicendum λ Resp. r. Varium hoc est pro varietate rerum , quarum aliae sunt mobiles , aliae immobiles λ pr varietate jurium, quae si circa bona mobilia, mobilibus ,
si circa bona imm ilia sunt, immobilibus accensentur di pro varietate personarum, quae sunt νςl privatae, vel publica a
285쪽
Hicie vel Eeelassasticae , vel profanae , vel praesentes, vel absentes. Communiter illud tempus dicitur breve , quod est infra decenniumr longum sunt decem anni imper praesentes, Σφ. inter absentes: longissimum sunt 3 o. anni & ultra. Tempus breve & Iongum vocatur ord Barium , unde & praescriptio, ordinaria: de immemoriali dictum est supra. Resp. a. Brevi tempore, id est, triennio praescribu
mr res mobiles privatorum cum titulo, Immobiles longo tempore annis Io. scit. inter praesente , 2o. inter a sentes . mine. IV. de usuram L. um Cod. de usucap. transforati Ia. GL de ρη orint. long. temp. Siquis partim praesens, partim absens fuerit ρ semper duo anni absentiae reputantur pro uno praesentiae, dc contra unus annus praesentiae pro duobus absentiae . Auth. auod siquis C. dem crim. Du. te . De rebus mobilibus ad Ecclesiam pertinentibus plerique eodem modo loquuntur, quo de mobilibus privatorum ob Autb. quas actiones. C. de FLEori. quam non correctam, sed potius canoniZatam dicunt c n. 26. cos. I 6. qu. 3. Contrarius est Engel b. tam ais, FranZ. ad dist. b. t. num. 37. Ad praescribenda immobilia Ecclesiae Rom. requiritur centenaria praeseruptio cap. 13. I 4. IT. b. t. c. a. eod. in ε. 3c cit. Auth. Ad immobili aliarum Ecclesiarum, Monasteriorum, Horupitalium, causarum piarum non item privata Cleric rum tempus 4 annorum requiritur. AutRcit. ἐν c. 6. 8. b. tit. quo ultimo sublatum est jus antiquum c. I. seq. eaus.16. q. 3. ubi iis tricennaria tantum praescriptio indulgebatur. Vide Pichi. h. n. 66. limathgr. mi or . O, seqq. ad quam pra scriptionem quadragenariam pertinent res Principis patrimoniales. L. D. C. de fund. patrim. Res fiscit jam pleno jure illi quaesitae. 9. 9. Inst.
de usu 'Q. Resp. I. Annis 3 o. praescribuntur res minorum L. 3. C. de 'praeseripi. 3 o. ann. Res adventitiae filiorumfam. a Patre clienatae. Nov. 21. cap. 24. Res a malae fidei possessore ignorante Domino alienatae . Auth. male fidei.
Res furto vel vi sublatae, non quidem a sere de violemto possessore, sed a tertio b. f. possidente. Α Λ. ad s. λ Inst. b. t. Audum, si scit. quis rem tanquam studum sq. annis possedit, dc servitia Rutilia domino praestitit,
286쪽
maamvis non fuerit investitus. a. se . 26. quis. Quando opus sit praescriptione 4o. annorum ad finem
Responsionis prioris dictum ; ubi & de omenaria ad praeteribenda immobilia Ecclesiae Roman. Immemoriali tempore praescribuntur jurisdictio, vemgalia, sus colloctandi, aliaque Regalia. Lautob, sia tinis divers.
tingit id , dqm vel praescriptio non currit , vel dormitvri interrumpitur , vel rescinditur. Dicitur autem procedere , vel non currere praescriptio , dum non adsunt omnia requisita, sed vel fidei bonitas, vel titulus, vel pliud quid deest, ut praescriptio non possit inchoari. . Dormire, quando legitime inchoata ob superveniens impedimentum suspenditur, sic tame', ut procedat d nuo, si cesset impedimentum ; tale irnpedimentum est tempus belli, pestis; dum Ecclesia suo Ptielato est via auata; dum quis in aetate pupillari, vel minori constitiitus. Interrumpi dicitur praescriptio, quando impedimentum superveniens totum tempus praecedens reddμtur inutile, ita ut cessante impedimento possessio de novo de ax inchoari. Interrumpi autem potest liter , si post eam legitime incho tam desicit unum ex requistis subst/ntialibus, v. g. bona fides, vel civiliter, ςum tantum fictione iuris aliquid impedimentum intervenit, v. g. dum fit obntestatio litis, libelli oblatio, &citatio, pro estatio coram' i lotario & testinus. Interest
autem multum, utrum naturaliter, *n civiliter praescriptio interrumpatur; naturalis enim interruptio, sive Jure, sive injuria sive a Domino sive a quocumque alio fiat, absolute respectu omnium praescriptioni obest; cuvilis nonnisi respinu ejus, qui v g. litem contestatur. Vide Engel h. t. eirea M. q. Restindi dicitur praescriptio, dum conceditur restitqtio in integrum, quae αspeciali privilegio, saltem contra praescriptionem ordinariam datur Ecclesiis, aliisque piis locis: minoribut
δx annis i & subinde Majoribus M
287쪽
. De Sententia se Re 1udicata.
QUM. i. si id fit conclusio in . ratio, utrum necem ria, on quis clus effectus p Resp. I. Post probatio .nes & exceptiones lassicienter allegatas fit a partibus conclusio in invia, quae est ulteriorum prolatio num renuntiatio, litisque ad decimnem submissior fieri potest vel expresse, ves tacite , vel simpliciter is, absolutυ vel eventualiter duntaxat, verb. gr. si & pars iave
Resp. a. Conclufio in causa in processu quidem maris omitti potest Clem. a. de V. S. circa M. in pio, cessu vero inario ita necessaria est, ut ea omissato res processiis . vitietur de Jure n. juxta e. Ir.deprobat. - Resp. 3. Essectus conclusionis in causa astate factae est, quod eost. eam regulariter nulla amplius probatio admittatur in consistens. cap. 9. de M. instrum. c. I. de causspois Ox propri exceptionis vide apud Picti.
quotu ex fit sententia λ Resp. r. Sententia est pronuntiatio judicis legitime facta, litigantium controversias determinans. c. a. b. t. L. I. f. da
.re judici Resp. a. Sententia alia est Definitiva, quae directe definit, ac termimat litem, seu causam principalem; alia interseeutoris , qua tantum aliquis articulus incidens vel emergens definitur ; si sententia directe quidem respiciat quaestionem incidentem , indirecte tamen attingat causam principalem, & ei faciat praejudicium, partique litiganti damnum inferat per definitiv m, utpote quae non feretur, irreparabile, dicitur raterlocutoria Mixta, vel Interlocutoria habens vim Definitivae. Praeter disserentiam inter utramque in definitione ipsa affignatam recensentur seqq. I. quod a definitiva detur appellatio, non ab interlocutoria, ut infra. a. od sententia d finitiva valida semel a judice lata nequeat ab illo reum Cari. L. ys.f. de re juae revocari possit interlocutoria. L.
eod. s. inod interlocutoria possit serri sub conditio
288쪽
Ad Lib. H. Deerat. Greg. IX. 269tione, non definitiva. Hae tamen & similes disserentiae tantum procedunt de 1nterlocutoria mere dc simpliciter tali. 3. suidad sententiae judirialis domitu evasere intrinsece , id es , circa ea, ipsam ordinaem cari decisionem respiciunt , requiratur λ Resp. I. Debet else
conlarmis juri, alias sit contra jtra clarum certum rem Tatur, est nulla . c. I. b. t. L. 2. C. quanae promo . non est ne-
es. Id observandum', tum modo sententiam Ipso Jure esse nullam , si error contra jus Coesitutionis in ipsa sententia exprimatur , c. 13. 0 M. b. t. L. H. Udere jud. Si vero sententia sit contra jus partis , sive litigatoris iniqua tantum est, & injusta, ipsoque jure sultinetur , ac, nisi ab ea intra decennium appelletur , transit in rem judicatam. Erigebbie n. 16. U'seq. Schmestaeoctit. mqI. 2. Debet esse lata ex instrumentis 3c testimoniis veris, haec enim si notorie falsa sint, veItalia esse probentur, sententia nulla est. L. I. 3 3. C.s exfad. ι Hir. Debet esse certa quoad condemnationem vel absolutas , nem, quatenus res in judicium deducta patitur . I a. Inst. de Action. q. Debet esse pura seu absoluta , & non sub conditione extrinseca & de futuro lata. L.s quidemst. quando appell. t. T. Debet essς conBrmis li
Cet tamen quandoque judici , recedere a libello , dummodo id vel aequitas, vel necessitas luadeat. Vide pluribus de his agentem Pichi. b, r. an. 9.dgades. 4. equid ad sententiae judicialis definitivae , quae fertur in judicio ordinario , Priorem extrinsece requiratur δμe quid ad modum pertineat , quo sententia ferri debet tResp. I. Sententia ex scriptura sive libello recitari debet. c. I. D. t. in 6. L. 2. C. de Sent. ex brevi . recit.
λ. Λ Iudice ipso, non stante, sed pro tribunali sedente. L. 2. I. st. quis ord. in bon. pod. servanae L. 6. R6. C. de psb. Recessit illud ab usu, quo ipse olim judex
sententiam recitare debebat , cum peri cretariΟS
Syndicos id modo soleat fieri 3. Praesentibus vel saltem citatis partibus, ac iis quorum interest. L. s. in princis de re jud. quod tamen in judiciis majoribus ho unon observatur. q. Debet ferri in loco publico , I GD Dario, & consueto more majorum . in m. st. de Leg. Iur. 7. Justo tempore , non de nocte, sed de die,
289쪽
Me etiam die seriato, sed festivo dcc. Lautes . ad h. n I. IT. 6. Exceptiones circa dicta vide apud Pichi.
h. t. n. I . Gail. etiam L. I. Obs. qa. tradit, in Camera Imperiali nullas processus nullitates attendi, modo in
judice non fuerit desectus jurisdictionis , & de meritis
causa sufficienter constet . s. S. Contra quem is intra quod tempus ferenda sentemtiae Resp. ad 1. Contra eum, qui litem est contesta tus; itaque si contestatio litis a Procuratore facta, contra hunc , non contra Principalem ferenda est sentemtia. L. 1. c. desentio interior. Excipiuntur eausae matrumoniales & eficiales: in . quibus contra Principalem tantum sertur sententia juxta dieta ad Tit. de procurat. 6. Alias de Iure Canonico vel in Principalem vetin Ρrocuratorem serri potest. e. 6. de iis integri est. Resp. ad a. Ferenda sententia est in causis civilitiis spectato Iure civili intra triennium , in criminalibus
intra biennium a contestatione litis computandum. L. I 3. C. deIudic. tauit. C. ut intra editum temp. in sero E elesiastico deberent omnes causae in prima instantia infra biennientum terminari, ita ut, si id non fiat, partes possint quidem judicem superiorem adire , non tamen debeant. Trid. Sessa r. ao. deron
Resp. Sunt seq. I. parte judieis ficit, ut judex cenoseatur ossicio suo functus, lac, ut sententiam a se latam revocare aut corrigere nequeat, nisi omnino sui iaset nulla. f. de is jud. Ex parte litis sicit, ut ea finiatur, Se nisi a sententia lata appelletur intraaα dies, regulariter transeat in rem judicatam. L. 1. C. desent. ex brevis. recit. 3. Ex parte litigantium sopit con troVersam saltem quoad instantiam. e. a. b. t. Item lan a tentia definitiva irmat subinde infamiam condemnato, quod fit in omnibus delictis publicis, v. g. dum quis condemnatur de adulterio, veneficio M. & in quibuiadam privatis, quorum 4. recensentur lamnis memtemere Iite. scit. furtum, rapina, injuria, dolus. Item in 4. Contractibus, Deposito, Mandato, Tutela, S cietate, si depositarius, Tutor, &c. directe de dolo a cusentur de condemnentur. L. I. f. de his, qui not in frumqu-odo Iudex fruduum re expensarum ra-
290쪽
funem in sententia habere teneatur st Resp. I. Judex de bet pronuntiare de fruiatibus post judicium inchoatum perceptis, licet eo nomine imploratus non sit. L. aue. s. 8. A. de aedi edict. in prino. f. de: haereae petit. Ra tio, quia hi frivstus cum re principali, a qua post L. C. separari amplius non potuerunt, in judicium deducti videntur: de fructibus ante L. C. perceptis licet porusit judex etiam non imploratus pronuntiare, non in men tenetur, nisi clausula salutaris fuerit adjecta. Ε gel L n. Ia..citam L. 27. ejusque g. 8.eit. Resp. a. Circa expensas regula in praxi recepta est, quod solani temere litigantes in eas condemnentur; quas postea victor judici exhibere , hicque eas pro bono de aequo taxare solet. Eliget Dr.ein Schmalzgr. 11 O, seq. Si judex stiper expensis nihil pronuntiavit a earum nomine nulla erit actio victori, quia censentur cram pensatae. L. 3. C. de fruct. O Iit. experi. Ceterum ait de quomodo judex in iudicando possit vel teneatur aequi talem rigori praeserre, sequi opinionem communem samectum privatum seponere, & vide tum apud Engeldian. 18. tum supra ad Tindeo .judiris nam 'nimen e 1Miris male judicantis Resp. i. Si iudeY ex malitia male judicavit, scit. inductus gratέa, odio, timore, ex delicto in solidum ad litis
aestimationem & omne damnum ac interesse tenetur &condemnatur. L. a. Si juinx pecunia corris plus malle judicavit in causa pecuniaria, tunc utra omne litis damnum restituendum parti laesae, triplum ejus, quod accepit , vel duplum ejus, quod promissum est, reddet fitque intimis r in causa vero eriminali, confiscatis omnibus bonis in exilium mittitur. Auth. η-ομ- e . C. de poemiud. qui male μἀ,si Judex Ecclesiasticus, Ordinarius rei delegatus inferior Episcopo, ex malitia tra propriam conscientiam in gravamen alterius par tis aliquid egit, non tantum condemnatur ad aestim tionem litis parti, quam laeserat, sed insuper ipso jure per annum suspenditur ab executione offici. east. r. h. t. in s. q. Si judex impruisistiam ἐν imperitiam male judicavit , ad litis aestimationem sive ad damnum& interesse parti laeta praestandum condemnatur, ' a