장음표시 사용
301쪽
Ius Canonicum. e. 7. eod. in F. Deinde potest immediate appellari ad Legatum Ilantificium in Provincia sua existentem; quia gerit vices Papae. c. I de ostro. Leg. Casus alios recenset Schmatur. At, n. 72 6. Contra quam sententiam is, quos actus mssit aurnon possit appellari Resp. I. In omni causa principali , sive ab omni sententia definitiva onvalida appellare ramulariter licet, c. I. O 22. b. t. c. I. eod. in 6. L. 6. P a P. C.
eod. Ratio , quia appellatio est quaedam defensio, Scideo non facile deneganda. Quomodo a sententia i terlocutoria liceat appellare, dictum est supra, & vid ri possunt. e. S. Trid Seg. II. c. I. os
Resp. a. Casus a regula, quod ab omni sententia de finitiva valeat appellari, excepti sunt seq. I. Non admittitur appellatio ex inveterata consuetudine in Imperio, quae approbata est per ordim Cameri p. a. t. a8. Reces. Immis An. I g. 93. a causa eriminali capitali. a. Non in causis civilibus valde modicis, per Recess. Imm
3. Non in causis notorii , ubi nulla probabilis defensio apparet. c. I 3. 4 I. 61. bor tin nec in causis, quae non patiuntur dilationem, saltem quoad effectum suspensivum, ut sunt cauis alimentorum futurorum, stipendi rum, salariorum. L. vltim. f. de aneli. reeip. nec in caesa possessionis momentaneae per unici Cod. fi de m menti psi. nec in causa per juramentum voluntarium decisa. L. I 2. Coae de R. C. Ratio, quia habet speciem transactionis. Nec in causa appelliuonis desertae. e. q. O y. t. Resp. a. Ulterius non admittitur appellatio , ne udem extra judicialis, In cavsa correctionis , dum Prael tus Ecclesiasticus, vel R laris procedit ut pater terne , & non excedit limites ara Onon. Constututionibus ordinis prascriptos. O M. b. t. c. IX. 3, 13. de olf Ord. 4. In causa Musurarum , Excommunieationis, suspensionis, oue interdicti appellatio eadem negatur quoad effectum suspensivum, si censura jam est lata contra appellantem. r. 37. hoc tis. e. 2o. in m. de feni. exeo . in 6. I. In causa electionis ad impedien- am executionem illius, vel confirmationis istam secu
302쪽
Ad Lib. II. Decret. Greg. IX. taei nam nisi appedians alleget causam valde rationabiditem, appellatio non admittitur. c. 46. b. t. O c.
7. Coram quo juaice interponenda sit anesiatis 3 Resp. Regulariter interponi debet coram illo judice, a
quo appellatur, alias non valitura, c. 79. c. ulti hoc tit. ' c. 9. eoael in6. L. I. s. X O. q. quaia appelL Quod
si grav*tus copiam judicis habere non possit, vel periculum capturae immineat, adeundus est Iudex atque ibi interponenda appellatio. L. 19. C. h. t. L. I.
I. 8. suomodo interponenda appeliatiost Resp. I. Αχ pellatio a Sententia definitiva, vel interlocutoria vim definitivae habente, si in continenti, id est, judice huc sedente pro tribunali, vel necdum ad alius extra neos divertente, opponatur, fieri potest viva voce de stante pede, ut loquuntur, possuntque esse vel verba expressa, v. g. appello, Provoco: vel aequipollentia, v. g. eommitto vel subiicio me Iudicio Caesaris , Papae , Num. iii, vel alteriusJuperioris. c. 34. b. t. a. Si fiat ex intervallo , appellatio debet fieri in scriptis porrecto Litillo
appellatorio. L. F. f. n. excipiuntur causae Ievioris momenti, in quibus etiam e* intervallo viva voce potest appellari. Vall. h. t. s. 9. n. I. 3. In Libello appellatorio exprimi debet nomen appellantis, appellati,& nomen utriusque judicis, a quo de ad quem. can. 3I. g. ego . causa. q. 6. L. a. g. mst. b. t. rvalla tamen si in n. mentio judicis a quo. 4. In appellatione a sententia definitiva allegare in specie causam appellandi necesse non est, sed suffcit, si in genere dicat appellans, gravatum se esse. Pich. h. t. n. 29. Pirh. n. I 23. Resp. a. Appellatio a Sententia interlocutoria simplici, si quando conceditur, debet 1. fieri in scriptis. cap. I. princ. b. t. in L 2. Debet exprimi causa appellationis. e. cit. On c. 39. b. t. quae caula debet esse legitima, & ius prete allegari, 3. Nequit justificari appellatio ab interlocutoria ex novis, dc de novo probandis, sed sesummodo ex causis, quae in ipsa appellatione nominatim expressae sunt. c. 62. h. t. Clem. S. eod. Ratio , ne saepe m litiose ad litis prorogationem appellationes interpona tur . Ex mones videre est apud Schmatur. b. t. n. 6
subest . s. suid sint fatalia appellationis, quot G
303쪽
dit. Jus Canonicum. Ha 3 Resp. I. Fatalia appellationis nihil aliud sunt;
quam tempora , quibus elapsiis appellatio vel non comeeditur; vel lam concessa dc interposita, aut jam introducta extinguitur. Res p. a. Tempora appellationis sunt quadrii plicia. I. Interponendae appellationis. 2. Petendi Apostous. D. Ainpellationis introducendae, sive Apostolos judici adquem praesentandi. 4. Appellationis probequendae finiendae. Gril. ro. suid de singulis temporibus siue fatalibus
appellationis dicendumst Resp. I. De tempore appellatio nis interponendae. I. Fatale sive tempus appellationis
interponendae est hodie decendium, id est, pars vel umee, vel scripto vel facto declarare debet intra decem dies, se provocare ad Iudicem superiorem, dc ita dicitur inter nere appellationem. cap. IS. I, lent. Onrejud. c. g. b. tit. in Aurb. hodie Cod. Metit. Dies proinde ultimus fatalis est , ut eo elapi voletis appellare non audiatur, aliis tamen iuris remediis se defendere non proinhibetur. cap. 8. b. rit. λ 6. a. Computatur hoc tempus decendii a momento prolatae senteritiae, si adversus pr. sentem est pronuntiatum ; vel si condemnatus ignoravit sententiam latam . a die scientiae , 3c completur in ultimo momento diei decimae cap. IS. 8. cit. 3. D cendium hoc ab initio est utile, de ignoranti, utpote Iegitime impedito , non currit. nisi sit vere contumax.cam 29. g. Si adversus absentem. O . a. quaest. 6. Ita progressu essicitur continuum, adeo ut etiam seriis solemnibus currat. L. I. Coae de feriis. q. Si gravamen, a quo appellatur, sit continuum, &habeat causam per manentem, ut cum quis in carcere detinetur, semper,
quamdiu durat, conceditur appellatio. Vall. Me 9 7.
Resp. a. De Apostolis petendis 1. Apostoli sunt hic literae dimitariae, quas judex a quo transmittit. ad superiorem, ad quem appellatum est, in fidem appellationis interpolitae. Alii sunt Dimissorii, quibus judex a
quo testificatur de appellatione coram se legitime interposita dc admissa. Alii Reverentiales, quibus significatur, quod appellatio non ex justitia, sed ob revere tiam judicis ad quem admittatur. Alii Recusatorii, quia bus Judex a quo exprimit causam non admissae a se a peti,
304쪽
Ad LAE. H. Demetri Greg. m. pellationis Vall. b. seq. a. Tempus petendi hodie Apostolos de jure communi sunt 3 o. dies, a die hitae & cognitae sententiae, & juxta Clem. a. b. tita appellans eos deberet petere instanter, instantius , instantissime. y. Tempora petendorum Apostolorum non adeo sunt in usu, sed condemnatus appellationem judici a quo per libellum proponit , & judex curat per
Notarium desuper scribi, quod vel admittatur appella. tio, vel non admittatur; si admittitur , petuntur acta cum Apostolis ad superiorem Judicem transmittenda; si non admittitur , Se tamen pars se sentit gravatam, poterit simpliciter adire superiorem , eidemque pro 'nere appellationem admissam non esse, qui dein petit in rmationem, quare judex appellationem non admia serit, simulque inhibet , ne sententiam exequatur. Em
Resp. 3. de tempore introducendae appellationis, sive praesentandi Apostolos coram Iudice ad quem I. Iempus hoc, de Jure saltem Canonico, determinatum non iesi , sed videtur judicis arbitrio ejus determinatio relii qui . c. q. h. tit. Si Judex a quo id non determinaverit,
observandum juxta plures est jus Civile; quod de Jure
Rom. varium erat. L. Σ. Infin. C. de temρ Ameli. modo
in Camera Imperiali est 6. mensium. Ord. Cam. p. a. tu. 3. f. q. Py. I. Tempus praesentandi Iudici Apostolos incipit currete a die interpositae appellationis . Gil. L. Resp. 4, de tempore prosequendae flaiendae appellationis I. Hoc tempus, statuente sic utroque jur stannus, ex causa tamen necessaria&evidente biennium. c. F. b. t. c. g. eod. L. n. f. q. C. de temp. anell. 2. Incipit
currere a die interpositae appellationis. Clem. p. b. t. Robservatur etiam in foro Civili, licet Nov. 32. c. o. quid aliud statuatur. 3. Intra id temporis si appellans, justo impedimento cessante, appellationem suam non fuerit prosecutus, deserta censebitur c. cit. Ita tamen, ut de appellatione introducta, sed non continuata pronuntiet judex ad quem . Vide Engel boo numeri q9. q. Tempus annale & blannale in tribunalibus majoribus , s cularibus aeque ac Ecclesiasticis ob multitudinem causarum parum attenditur , modo observemuz , quae
305쪽
,is Ius Canonicum. . - . . interponendam introducendam appellationem sunt
si I r. suinam sint .sectus appellationis Resp. r. Asepellatici a senteutia definitiva vel ab interlocutoria vim desinitivae habente, si rite facta sit, duplicem habet effectum, suspensioum sue devolutioum : Vis effectus hiopem i consistic in eo, quod per eam suspendatur aurisdictio judicis a quo ; sententia ipsius in rem judicatam non
transeat; neque executioiii mandari ; neque aliquid posist ultra fieri vel attentari. cap. 39.6 nums nihil immanelnpend. Quod si vero Iudex a quo aliquid eo tempore innovasset, tunc per viam, sive remedium attentatorum revocari, & omnia in pristinum stathm debent restitui. Exceptiones sunt seqq. Potest Iudex a quo sine sitio istientari facere ea omnia, quae facilitant causam appellationis, uti est praefigere terminum appellanti imtroducendae appellationis: retinere debitorem, suspectum ex novis causis de fuga: rem litigiosam vel fructus existente periculo destructionis &α sequestrare. Deinde ex qui sententiam potest, non chstante appellatione; 11 appellatio sit evidenter frivolat in notoriis; in casibus de jure, vel ob clausulam; avellatione remota , appellare non licet: in excommunicatione vel aliis Censuris appellatio rion impedit valorem & effectum illarum.
c. 37. c. y3. . a h. t. c. ao. deIeist. Excomm. Uis ejectus δε- volutioi consistit in eo; quod tota causa principalis nisuis accessoriis & incidentibus devolvatur ad superiorem, adeo ut non tantum pronuntiare; sed & novam sententiam, causa exigente, concipere possit. Κoning h. t. n. St. Si tamen diversa suerint capita sententiae, de non ab omnibus sit appellatum, ea tantum devolvuntur, a quibus appellatum est. L. 29. 1. de minor. Plura vide apud Schmatur. b. an. Ios.
Resp. a. Appellatio ab interlocutoria simplici licet &de inlutivum habeat effectum & suspensivum; hunc tamen scit. suspensioum aliter non producit, quam si gravaminis causa in specie probetur ι c. T. Me tit. in 6. nec sententia interea revocetur a judice a quo cap. 6o. b. t
In praxi rigor ille adeo stricte non obserstatur. Circa essectum de lutivum notandum, quod , si constet ;ne appellatum esse, non tantum aniculus incidens ,
306쪽
ud Lb. n rueret. Greg. IX. . 1ed ipsa quandoque causa principalis ad superiorem dea
volvatur, ne gravatus ad gravantem remittatur. e. I9.
t. infim Si vero male sit appellatum s timc principalis causa non devolvitur, nisi Judex inferior appellationi deferendo jurisdictionem a se abdicet . e.-t. in .En gel h. n. 13. o seq. . a. De Reeusationibus Relationibus.
Appellatisne R. . ad a. Recusatio, ut est hujus locis est judicis tanquam suspecti ex justa causa declinatio . Pirh. b. n. 26s. Resp. ad a. Licet in nonnullis conveniat cum AP pellatione, praesertim, quod recedatur ab audientia judicis s ejusque iurisdimo suspendatur, dissert tamen in pluris is, v. g. quod non appellatur a iudice, nisi gravet, recusari tamen possit, qui actus non gravat: quod Appellatio necessario fiat ad superiorem , non recusatio: quod non possit appellari a judice, cui commissa est causa cum clausula, appellatione remota s recusari tamen possit M. Q. a. rvinam non plint, aut psnt recusari 3 Res I. Non Papa aut Princeps supremus recusari potest. Ratio, quia de iis, quod faciant injnstitiam, nequit praesumi. a. Non tardinari ob eminentiam dignitatis, fidem, & justitiam. 3. Non Concilium Generale legitimum, Franc. ine. 36. b. t. q. Non Praelati Religiosi quoad correctionem subditotum, dum ea sit juxta Re
gularia Instituta. arg. c. 6I. b. t.
Res p. z. Recusari potest de Iure Cari. tam Iudex οὐ
dinarius, quam delegatus, licet sit delegatus Papae e. s. olf deleg. incte. 61. b. t. a. De jure Civili certo potin recusari delegatus. L. Ict dejud. Communius negant de ordinario. Uide PichI. b. t. n. 33. 3. Uicarius Episcopis non recusato aut suspecto Episcopo recusari potest, & haae recusatio facienda est coram Episcopo, saneb. Imo de suspecto judire ordinario ex aliqua eausa, potest ex eadem recusari ejus vicarius, Marant. p.
307쪽
Contestasionem , imo ante omnes alias exceptiones dilatorias , ne alias censeatur quis in judicem consentire ; nisi causa suspicionis ex post vel supervenerit, vel saltem tum modo innotuerit. Sclimaturueber b. tinnum: II 3. Resp. ad 2. Proponi debet in scriptis, oblato sciI. dici , qui recusatur, libello recusatorio. L. IS Coae dejud. a. Debet justa causa recusationis, & quidem in sp
cie allegari. c. 4 I. h. t. c. 6 I. eod. 3. De Causae in recus tione expressae veritate non cognoscit judex recusatus,
sed cognitio ad arbitros ad id electos fere o, regulariter pertinet. c. 6I. cit.
suaenam sint justae causae recusandi iussirem Resp. Generaliter loquendo , causa justa recusandi est suspicio, e variis caussis oriri solita: sic recusatur Judex, si aliunde inimicus sit recusanti: si specialem habeat assectionem erga alteram partem: si specialem habeat affectum erga causam in judicio propositam; quia in ea agit Advocatum &c Non tamen est justa causa recusandi judicem, quod, quia semel in alia causa gravavit, fuerit appellatum a recusanre. rubr. Ο L. un. f apud eum a quo appellatur, aliam casiam agere compellend.
si s. sit effectus Reeuotionis γ Resp. Siaspendere jurisdictionem judicis recusati, postquam semel iuerit
proposita & pendens desuper cognitio , adeo ut non tantum acta a judice taliter recusato debeant revinrari,
sed probabilius sint ipso jure irrita, saltem si causa ob jectae suspicionis fuerit manifesta, vel quae acta sunt post
electionem arbitrorum. c. qI. 236 I. b. t.
2, Quid sit relatiost Resp. Varie sumitur. 1. Praea, quae eX necessitate delegationis facienda, dum Pri ceps vel Superior causam alicui delegat cum potestate procedendi usque ad sententiam exclusive, dc ut completo processu eam transmittat ad Principem desuper Pronuntiaturum: Haec processus transmissio dicitur Re-Ιatiq; de qua in c. 63. b. t. c. I. de Q. Leg. c. I 8. de seisi. 2 re jud. a. Pro ea, quae ex natura causae facienda, dum causam quampiam Judex inferior cognoscere non PO-xuit; de qua in c. i. de baptis e. 19. b. t. I. Pro transmis
308쪽
Ad Ub. II. De etat Greg. IX. alasione processus ad impartiales Iuris Consultos, vel GI-legium Juridicum aut Universiitatem; circa quam trania missionem quae observanda, vide Leuri b. I 26s. n. citant. Lautob. in s. b. t. may. q. Prout euhujus Ioci
definitur de est Iudicis inferioris in causa de ine dubitantis ad superiorem seu Principem missa consultatio, ut ex hujus rescripto intelligat , miid sibi in judicando sequendum . L. I. C. de relation. L. L.
h. t. Haec Relatio ob nimiam litium protraetionem h
die est de Dre Civili recentiori abrogata per Auth.
No Jure C. de relat. & permittitur recurius ad Facultates Iuridicas ad petendum ab iis in jure dubio consitilium. Die Jure quidem Gn. est approbata expresse R Iatio c. 68. b. t. rarissimus tamen ejus est usus.' suomodo conveniar disserat ab Antilatione 'Resp. I. Convenit tripliciter; Nam I. Appellatio fit alsuperiorem , etiam ad eundem dirigitur Relatio. 2. Pendente appellatione nihil est innovanduin; neque aliquid pendente, vel etiam promissa tantum Relatione innovari debet. L. II. C. de anui. L. I. C de refiat. s. Cognitio causae per Appellationem ad Superiorem devolviatur, etiam per Relationem. L. 22.s de appelLResp. a. Dissert ab Appellatione, quia Relatio ante sententiam, non a partibus, sed a judice intereonitur, eaque a Superiore admissa non tamen ipse 'perior, sed
ad ejus remissionem inferior sententiam profert. LI. C. de Relat. In causis eriminalibus prius fertur sententia, ut tum demum Princeps judicet, utrum ea sequi opo reat, L. 6. .st. de interssii releg. Ex dictis, quinam etfsmetus sit Relationis, pronum est colligere. Iuaest. 8. suomodo Relatis cause ad Principem fieri debeat , ut legitima sit censenda ρ Resp. I. Debet omnibus facti circumstantiis&utriushue partis allagationibua perspicue expositis persectam totius causae instrumonem continere, si de tota causa sit dubium, vel illius artiaculi, de quo est dubium . L. I. C. de Relati a. Si de causa dubium sit, acta simul sunt ad Principem mittenda L. sin. C. eod. si de uno tantum articulo, solus ille e cemendus, & ad Principem est mittendus. I. Utraque pars debet consentire in Relationem, &utrique, antem quam transmktatur, copia edi. e. 6δ. b. t. insuper Metam P. Adaueti Mib. T pla.
309쪽
yus Caranicum. pla in forma authentica, nimirum Notarii vel alioruni duorem honestorum manu scripta aut si ibscripta , vel
authentico sigillo munita, tradi debet Uvielin. Pirh.& alii .
De Clericis peregrinantibus. OUM. i. suae fit ratio praesentis Tituli, , quomodbhic titulus a Tit. a. a. Libri I. Decretal. de Curiacis peregrinis distinguatur λ Resp. ad I. Ideo Titulus praesens praecedenti de Appellatione subjungitur, quia peregrinatio Romana post Ialam in aliquem sententiam assumpta habet vim appellationis, c. unic. b. t. estque ingressus hujus itineris realis appellatio, in ipso fusto consistens. Resp. 2. In Titulo 22. Lib. I. Decretal. agitur de Clericis peregrinis in ordine ad receptionem & executionem Sacrorum ordinum, quomodo scit. Clerici extranei, ignoti, vagi vel ordinari possint, vel admitti administrandum in Ordinibus jam susceptis. Hic autem. tractatur de Clericis in ordine ad Ities, quatenus nimirum contra peregrinantes, id est, ad Limina Aposto Iorum, sive ad Mdem Apostolicam proficiscentes, possit aut non possit lis moveri. Q. a. suis sit peregrinationis Romanae effectus Resp. Iste est praecipuus, quod si quis sive Clericus, sive Laicus in causa spirituali, ob generalitatem rationis in c. un. h. t. allegatam post litem sibi motam iter Romanum per se aut per alium arripuerit, istiusmodi iter vim habeat appellationis , & suspendat jurisdictionem caeterorum rudicum, ita ut nihil contra talem peregria
nantem possit innovario citc. um b. t. ' ,
sis 3. suid requiratur , ut arripiens iter ad P pam dictum Medum sortiatur Resp. seqq. I. Intra I . dies a lata sententia vel illato gravamine debet iter a ripere. V Uiesin. num. q. hoc tit. Debet illud intimare
audici & parti . Ratio, quia hi sunt in possessione juris sui, priusquam constet, iter susceptum. 3. De citer hoc arripi ante citationem; quia alias a taliter P venIo
310쪽
Ad Lib. II. Decret. Greg. m. 'vefito Brum non posset declinari juxta eL 3ς. de anelnc. I9. deform. comp. q. rubet, si sorte adversarius ejus contra ipsum Literas Apostolicas impetraverit, necdum illarum habere holitiam: Ratio, quia hoc casu iter pradietum malitiose arreptum praesumitur. cap. I S.
q. di quibus rebus proficileenti ad Pontiorem pri- vilegium competat, quod contra senibit sit attentandum Resp. Licet cam unio. b. t. indeatur agere de iis solum , in quibus iter Rom. arripiens extra judicialiter gravari, quaeque illi hoc modo auferri possent; intelligenda nihilominus etiam est ejus dispositio de iis, quae contra eundem per processum & sententiam judicis auferuntur. arg. cap. cit. ob verba: cum rebus suis. sub Apost stolica protectione debeant esse securi. a. Possunt contra turbatores. norum taliter peregrinantium citra mamdatimi , modo de riso paveant i agere parentes, propinqui, amici , imo & servi. L. I. Coae si per vim vetatio modo .mini Romi petas vel peregrinantes ad Limina Apostolorum, vel ibi morantes, aut inde regredientes capiunt, spoliant, mutilant, interficiunt, sive dein accesierint Romam devotionis , sive litis , sive negotii gerendi &c. gratia, excommunicationem incur runt reservatam Sum. Pontifici in Bulla Come Cas. s.
De Gon matione utili ct inutili.
Quaest. i. sutae sit confirmatio O, quomplexe Resp. r.
Agendum quidem foret hic specialiter de confirmatione sententiarum , a quibus appellatur, quasque saepius contingit confirmari; plerumque tamen A A. de confirmatione generaliter sumpta tractare solent , prout complectitur confirmationes sententiarum aeque, ac statutorum, privilegiorum, contractuum 3cc. Et haec
definitur, quod sit juris jam prius babiti seu quaesiti addunt aliqui, quomodocunque eorroboratio facta per legitimam superiorem. a. Confirmatio quandoque necessaria est ad aus jam inchoatum, nondum tamen
