장음표시 사용
291쪽
: Ius Canonicum. sim fuerit, qui desuper pronuntiabit. Prino. Inst. de siZquae ex quasi detiis. Si tamen imprudentia sive imperitiast ex culpa lata , Iudex male pronuntians in solidum obligatur. Ratio, quia haec culpa dolo aequiparatur. . G i. s. nomine Rei Iudicatae intelligatur , quando in banc transeat sententia ρ Resp. ad i. Nomineret judicatae intelligitur iis vel causa terminata persem tentiam judicis, & partium approbationem tacitam aut ex eliam. L. 3. C. quom. O quanaejud. dc hoc sensu differt res ludicata a sententia, uti essectus a causa. tutino nihil aliaee Ic'uuntur , dc dicunt rem iudicatam esse ipsam sententiam homologatam, id est, res judicata est sententia, non tamen statim ac pronuntiata est, sed tum primum , quando nec defacto per appellationem est
susperisa, nec per eandem , decendio elapso , suspendi potest; & hoc mmuniter significatur, dum dicimus:
sententia transiit in rem iudicatam . Resp. ad a. De iure communi sententia transit in rem
iudicatam post Io. dies, si intra illos neutra pars appet Iarit ad iuperiorem judicem, cum tamen posset, &sic
utraque acquiescat. can 28 caus a. q. 6. c. 32. s. . de elessit. Auth. bodie. C. de Aneia. Diiandium a m latione sententis est computandum, si tamen lata sit Se tentia in absentem, qui non egit per Procuratorem, decendium currere incipit non a recitatione sententiae , sed a die habitae de sententia notitiae. M. Io. an is omnibus eamus sententia transeat in νem Iudicatam Resp. Nego nam I. non transiit in rem
judicatam sententia, quae est ipso jure nulla, v. g. si a judice incompetente; si contra jus clarum ἰ si ex falsis instrumentis & testibus corruptis sit fata. Ratio , quia quod nullum est, nullum producit effectum, i eritque
talis sententia revocari &c. a. Sententia lata incautis, in quibus observatio sententiae nutriret peccatum , a Partium consensu inim ibile; unde sequitur, sententiam
in causa matrimoniali, sive pro, sive contra matrim nil valorem lata sit. in causa beneficiali, resp.ectu praejudicii Ecclesiae & lavoris beneficiati', non transire in rem Iudicatam . Sementia excommunicationis , stia
pensionis , &4nterdicti ; nam etsi hoc modo censuratus non possit post decendium appellare , petem th
292쪽
Ad Lib. α meret. Greg. m. 27Imen absolutionem, & in simplicem querelam de talis sententiae injustitia queri potest. c. 36AM . Dd. deleg. c. n. desume. '8. des nn excom- 4. Senteritia lata ex probationibus privilegiatis & praesumptivis, v. gr. ex testimoniis de credulitate: quo etiam refertur Smientia lata ex consilio DD. judicio peritorum in arte sua, ex juramento suppletorio. s. Sententia in causis criminalibus , ut Reo non sit amplius locus defensionis. L. I 8.6pemffissis. 6. Quaelibet Sententia non transit in rem judicatam, dum causa, ex qua quis est condemnatus, ad non causam transit. Casus habetur in 1. ff. de condict. ne caussi r. suinam sint effectus sententiae homosigatae,' Misi judicatae ζ Resp. I. Saltem pro soro iunt seqq. I. inter litigantes facit jus, praesumptionem veritatis, ut dicitur L. ao7.s de R. I. res judicata pro veritate
accipitur; adeo ut licet nova instrumenta reperiamur, non possit retractari. L. 4. Coaedere jud. intellige tamen
regulariter ob L. f. de re jud. quae Lex extenditur ad plures alias causas. iantentia lata pro Actore quae transiit in rem judicatam, parit actionem in factum, sive octionem judicati, ut praestet reus id omne, quod prae-
. Rare jubetur per sententiam . iam in prino. Ori 2.3. s. m. J. b. t. Lata vero in favorem Rei Reo tribuit exceptionem rei judicatae contra Act rem, ejusque haeredem, aut alium ejus nomine agentem L. I. sis excepi. reijud. Sententia 6c res judi talis tantum prodest aut obest, inter quos judicatum, non
etiam regulariter aliis. c. II. I. Mn. de probat. D. res jud. rubr.'tot. t. inter alios acta lyc.
s. I . Mutinam praeterea sit efectus rei,dicataest Res
Quod sententia, quae transivit in rem judicatam, mandanda sit executioni. L. I. f. de exerui. rei juae si enim condemnatus sponte ac debito tempore non pareat, judex adit ut rei judicatae vigorem ad essectum peta cat. Lauterb. ad j de rejud. suis. ι3. A pzo facienda fit executio sententiae λ Resp Regulariter ab ipso judice, qui eam tulit. L. 13. f. dere judio. Non tantum si Ordinarius sit, sed etiam d legatus supremi Principis exequi sententiam a se latam Potest. c. 7. 9. deos jud. deleg. Imo dc delegatus ab alio, P. Adami rasib. S quana
293쪽
Dr cavoricum. quam a supremo Principe, modo sibi executioneni eic
presse non reservaverit delegans. e. F. deost. jud. Gugati f. deos ejus , cui manae Lex II. cit. quae s
Iet objici, facile explicatur. Casu quo appellatum est a sentiatia ad Iudicem superiorem, tum judex superiora
quem executionem habet, si sententiam judicis a quo re marit ι v. g. quod male judicatum, bene sit appellatum; & probabilius enim tum , si eadem expiseo, d recte confirmavit. Mib. si quis C. de Epist. Aud. Ubi vero iudicis prioris sententiam tantum confirmavit tacite &ipso vel indirecte, v. gri pronuntiando, fatalia esse praeterlapsa, ad judicem a quo executio pertinebit.
tiae λ M'. ad I. In actisnibus realibus statim facienda est executio, postquam sententia transiit in rem judic tam . g. a. IV. deos iud. Ratio, quia rem alienam detinere semper est iniquum. In actionibus personalibus Civilibus de jure concessum est quadrimestre. L. a. is 3. C. de usum is jud. Quod tamen in praxi amplius non
servatur. In actionibus criminalibus mox fieri potest executio, licet decendium; caeteroquin ad appellationem concessum, necdum sit lapsum. L. I S. C. deprn. Resp. ad a. Primor Si res extat, ad quam tradendam vel restitueridam condemnatus est ressituere jussus, ne- que tamen is paret, quaecimique demum actio fuerit i tentata, manu militari ab eo aufertur , & victori tr ditur. L. M.f. dest. V. f. a. γ .ram de ofjud. Vel actor in possessionem mittitur . ex quo. U. inmisiatum Re non amplius extarite, & condemnato deficiente do.
Io possidere , contra ipsum juratur in litem; si vero non do. Io possidere desiit; aestimationem, vel quanti res est,
es are tenetur. L. 68.cit. L. 21.f. de R. V. Quod si nec aestimationem reddere possit, in se ob desectum pecuniae,
executio fiet in reliqua ejus bona , procedendo semper cum minori damno restituere jussi : hinc Resp. Ad a. secundo: Ante omnia capiendae sunt res mobiles, eaeque vel oppignorandae, vel distrahendae, aut, si emptor non inveniatur, pro quantitate debiti creditori sint adjudicandae, his autem deficientibus deveniendum ad immobilia ; & si nec haec adsint, veI
294쪽
- Ad Lib. ΙΙ. Decret. Greg. IX. a shon sussiciant, ad nomina, iura, alitones. L. II. f. tityg. 8. f. de rejud. L. 3. C. de exerat. rei tuae. Si reus omni
no nihil habeat in aere; illita succedit; qui non babet
in aere , tauat in cute. Prol istu et iur tamen executio regulariter fieri in stipendia, aritia, & equos Hilitum. L.
q. C. de execut. reiqud. Item in boves aratorios; aratra &c. L. T. C. quis res pigis. oblim stois. Eliget cum aliis huc resert Libros studiosorum b. t. n. 28. Pichier ait h. i. num. λγ.
etiam executionem fieri non sse in vias publicis, si coridemdata sit Commuisitas aliqua; hec ih bona m hasterii, si debitor sit Religiosiis; nec in bona beneficii ; aut in fructus praebendae, si debitor ni beneficiatus; & habeat alia bona; nec in bona dotalia, aut parapheritalia uxoris ; imo in boha mariti si fiat executio, opponere se uxor moest si li,e sirit ipsi obligata
pro dote numerata, &c. Notandum etiam hic, proce di subinde ad incarcerationem; quousque C demnatus judicato satissecerit. Omnibus tamen debitoribus tribuit beneficium effugiendi carcerem cesso bonorum, ut ex eorum pretio; quatenus fieri potest, singulis creditoribus satisfiat. L. .. C. qui bon. ced. phs Per sahc tamen bonorum cessionem omnis obligatio debitoris rion ex hiriguitur. L. I. C. eod. adeoque si postmodum alia bona acquirat, ea sunt creditoribus addicenda. 11. suid agendum, si res vel ,ersona, anquam executio facienda non sit in territ rio judicis , qui tulissententiam; aut si bie fit mistis foγte susciens ad faciendam executionem p Resp. ad a. Debet Iudex illius loci, in quo bona condemn,ti sita sunt, requiri per litteras
requisitoriales, sive subsidiales aut mutui compassus, ut is latam sententiam mandet executioni. L. 13. g. s. Cori
Resp. ad a. Casu quo Judex qui tulit sententiam, propter impotentiam eam non valet exequi, test implorare auxilium, sive assistentiam alterius, prout solent facere 1udices Ecclesiastici, implorantes brachium judicis, saecularis. Imploratus judex saecularis tenetiir imploranti Iudies Ecclesastico manum porrigere, nolens per Censeras cogi potest ι L. 9. C. de Dist. Aud. c. i. de obj. iudica Ordin. Eodem modo potest & secularis Judex Ecclesiasticum invocare, ut sic per censuras urgeat coridem
295쪽
76 Ius Canonicum. natum. Demum notabilis differentia est inter praestatis-nem brachii secularis , O accomodationem familiae ἰ nam in accomodatione semiliae , quae consistit in lictoribus , aut militibus , Iudex , qui eam sibi accommodari petit a sententiam exequitur; in praestatione autem brachii sae- .cularis, alter, qui imploratur; facit executionem. E gel b. t. nium. 3 a. allegans GEL L I. Obs. III. num. ubi hic plura.
De Appellationibus , Recusationibus
δε i. suid sit appellatio θ' quomodo ab aliis rem
mediis contra sententias gravatorias distinguatur
Resp. I. Anesiatio definiri selat, quod sit ab inseriori ad judicem superiorem laeta provocatio ratione gravaminis illavi vel inferendi. Res p. 2. Supplicatio, prout hujus loci, est humilis p titio, qua quis, cui ordinarium remedium Appellati nis non coinpetit, allegato gr vamine rogat Principem, ut ex gratia dc benignitate sententiam retractet, & adversus illam restituat supplicantem. Differt supplicatio, licet sit valde similis, ab Appellatione in seqq. Appellatio regulariter suspendit executionem, non supplica- , tis, utpote in gratia landata: Appellatio est remedium ordinarium justitiae, , Supplicatio extraordinarium gratiae Appellatio fit ad alium Superiorem, Supplicatio ad eundem, qui tulit sententia': Appellatio interponi debet intra decendium , supplicario Principi facta usque ad biennium; Appellatio bis conceditur, Supplicatio non nisi semel in eadem causa, & quidem tantum post se tentiam definitivam. L. F. de meo. Imper. Ucr. Resp. 3. Reviso, valde vicina Supplicationi, imo iukmperio eidem substituta , est remedium extraordinarium, quo petitur, ut sententia, a qua appellare nonii, et , ver, g. propter judicantis, una cum' actis
296쪽
Ad-Lib. II. Decret. Greg. m. a ahis revideatlir, & si comperiatur iniqua, reformetur. Indii tum est posterioribus Imperii Constitutionibus ut
ad anno is, 1339 134o. 9 Non solum in Camera Imperiali , sed etiam in aliis Principum judiciis locum habet. Respicit tantum certa causarum,perhnarum & sententiarum genera. Reeeg: Imper. Rarisbon. de anno 16y . g. I 24. seq. Debet peti intra q. menses a die pronuntiatae sententiae juxta Recessor. Imper. de anno 16sq. Licitum est unico tantum scripto exponere rationes de gravamina; nihilque nori in illo addendum, quod in actis prioribus non conti-batur. Orae Camp. stari. 3. m. q. f. I. A petente revia sonent deponi debet certa pecuniae summa, quam recipit, si apud Revisores causam obtineat i amittit , si causam perdat. Revisio hodie essectum suspensivulo non habet, ut contra Gail. Gilhausen vult, licet cautionem praestare teneatur de restituendo iudicato pars, pro qua lata prior sententia, dec. Ex dictis non unam inter Appellationem & Re visionem differentiam licet col-iiiigerer
Reip. 4. suerela nullitatii est imploratio legitimasiper vitio substantiali, ex quo quie petit sententiam
ipso iure nullam pronuntiari. L. I. Cod. de execut. rei
jud. Potest proponi coram judice superiore, vel coram eodem judice , modo ordinarius sit aut delegatus supre- mi Principis. Coae Areus. Alii delegati de querela non cognoscunt, sed adeundus est delegans. Gis o . delegat. Potest etiam proponi vel principaliter, id est sine appellatione , vel incidenter cum appellatione; principaliter proponens querelam nullitatis dein probatione deficiens; recurrere ad remedium appellationis non potest; secus est, si eam tantum incidenter Proponat; neque nullitas principaliter intentata suspendit Fxecutionem c nisi fuerit notoria. L. ult. Cod. fiexfalis instri secus incidenter proposita. Clem. I. desentis re jud. Demum nullitas sententiae principaliter intentata opponi potest asque ad annos Io. L. . Coae de praescript. 3Q. vel o. annor. quod tamen de Iure novo Recess. per. ae anno I 63 9. 12 I. in Camera Imperi li hodie correctunt, ita ut intra decendium, quemadmori
297쪽
illim appellatio, debeat opponi, iiisi nullitas esset inus nabilis. ει
potupuae fit appellam e Resp. I. Alia estriatis, alia extrajurietatis. Judioisilii fit ab actibus judia*ialibus, v. g a sententia vel definitiva vel interlocuto ria, a jussu iudicis, terminum forte nimis brevem ad comparandum assignatis, a gravamine a judice illato EYtrquietatas fit ab assibus vel decretis extra judicialibus, quibus aliquis gravatur, v. g. dum judex desert tutelam I aliudve munus publicum; vel dum quis se odi ponit praesentationi, electioni , collationi beneficii; vel dum quis sibi timet ab incarceratione, aut excommunicatione, propterea ad judicem smeriὀrem confiigit. c. 8. h. t. in o. e. I . , 29. de elessi Potest autem provocatio contra gravamen in Electione duplici modo opponi vel per viam appellationis 'el per viam Iegitimae aecula tionis; interque duas istas provoCationes 'magna est differentia et uti dc multum differt appellatio judicialis ab extrajudiciali, praesertim vero quod extra judicialis a pellatio proprie dicta appellatio non sit, nec suspendat
regulariter re de jure executionem. Engel h. t. n. Io. ex
Resq. a. Judicialis appellatio dividitur in eam, quae
fit ab interlocutoria, de eam, quae fit a definitiva; quarum disseientias assignat Engel b. n. II. 12. 13. Ubi de illud notandum , jure civili non aliter ab interlocutoria concedi appellationem quam si haec vim habeat definitivae : vel contineat gravamen irreparabile. L. 39. de minor. L. 2.st, de anell. reci Jure vero Canonico appellare licere ab omni interlocutoria, imo & ab omni alio gravamine, etiam extrajudiciali illato, vel insereniado, uti habetur c. 7. . Sriis C. S9. b. t. Vall. b. q. num. I.
Trid. quid ad normam Juris Civilis reduxit in castis It i eit. statuta seg. 13. c. I. D seg. δέ. c. 2o. de Vesor. Sed in praxi Trident. non servatur, procediturque juxta IusCanonicum vetus.
Resp. 3. Utraque appellatio judicialis scit. 8e extra-judicialis dividitur in Justam, rationabilem , si ex justa& rationabili causa ; & infrustratoriam, si tantum m randae soluitanis & judicii protrahendi causa; & in f .,Iam , si ex levi causa &pro re minima interjiciatur.
298쪽
Ad Lib. o meret. Greg. IX. 279suinam possint appellared Resp. I. Generalis regula est, posse quemlibet appellare, qui gavamen aliquod sive extra , sive intra judicium patitur, aut se
passurum timet. cam 1 o. cos. a. qu. 6. L. ΣΟ., 3 o. Cod.
hoetit. Neque tantum appellare permissum est illi, qui condemnatus est, sed etiam aliis, quorum nomine suo
interest. c. 17. de sentent. θ' rejud. L. 4. f. 2. L. I. minc.
st . b. t. imo etiam, quorum nomine alieno interest; sic appellare potest Procurator pro Domino, id ratum habente. c. I de Procurat. Tutor pro Pupillo. L. 27. f. L. 19. Cia hoc tit. Dominus pro stodito. L. I s. st eod. Judex ipse, qui tulit sententiam, casu quo condemnato succederet, modo pars, contra quam sententiam pronuntiavit, inteminem suam & exceptionem non satis probaverit. inis. b. tit. num. 16. Quod si sententia in plures sit lata, unus roste appellat, & in secunda imstantia victor evadens, prodest quoque suis sociis. c. TR. b. tit. L. Io. f eod. Aliter tamen dicendum, si unus contra sententiam juvetur jure speciali, v. gr. favore aetatis per restitutionem in integrum. Denique in causa eriminali latius extenditur remediim appellationis, quia pro eo, qui ad supplicium ducitur, quilibet, sive ejus intersit, sive non intersit, admittitur ad appellandum, etiam resistente condemnato. L. 6. ff. L. 22.-h. t. Resp. a. Appellare non est permissum illis, in genere loquendo., qui nullum gravamen patiuntur, vel qui non 'ste metuunt, ne inseraturia L I. f. de appelLrecim Et hinc ab at mellatione rejicitur. I. Quia culpae sua tivoluntarie per sententiam gravatux est, verta gria Comdemnatus ob contumaciam. L. I. GL qvoria aves . murecip.. a. Reus miorius, consessus kil. vel per evidemtiam rei, quae nulla tergiversatione celar, pos k, comvictus. c. I . h. t. I. Qui in eadem caesa detulis tegitimae appellationi sui adversarii .. e. 23. ωa . b. tine. Qui in eadem causa tres Conformes. sententias Contraia tulit . e. 6y. ML L. um C. ne liceat in una eademque casa. In Camera tamen Imperiali dicunt recim aeteri Tena.
appestationem, ne, inferiores Principes plures faciant ii stantias in praejudicium Imperii. q. Gi prosesius. est
cum juramento ante sententiam , se non pro catu-- S rami
299쪽
yus Canonicum. rem a judice. c. H. h. tit. L. I.,3. ff. a quib. αρμὶ . n ID. adeoque dum dicitur, c. 2o. b. t. jurantem, senon provocaturum a Iudice, posse tamen appellare, intelligi debet , ii sententia sit injusta 3c praesertim si notorie trium sit , hon vero si sit juri conformis. A. 4. A quo iudice possit quis vel non possit appellare Resp. Appellare quis potest regulariter ab omni judice sfive si delegatus, sive Ordinarius, etiamsi judex sit
Communi partium Consensu impetratus. cap. q. desent. P rejud. L. 2I.f. b. t. Etiam ab arbitrio iuris, sive ex istius praescripto ab ipsis litigantibus electo. cap. II. de osc. Aeleg. in 6. . non tamen a Compromissario. L. I. Covida
Resp. 2. A Papa ad neminem datur appellatio, ne quidem ad futurum Concilium. Ratio, quia Concilium Generale non est supra Pontificem , cum PP. in tali Concilio congregati sunt & maneant oves, quas indistincte Christus Petro subjecit Dan. 2I; Idem habetur
post Acta Concil. Nicaen. Concit. Constant. Seg. 8. art. 3 7. y. in Buna virlin. V. Lugdun. relat. in cap. 3. de Gessi in α cum ergo appellatio ab inferiori judice ad sup riorem fieri debeat, superioritas autem Concilio gene rati non competat in Pontificem, sequitur ab hoc ad illud appellari non posse. Accedit, quod appellantes incurrant excommunicationem latam a Pio II. Constit. execrabilis edita calend. Febr. 1439. confirmatam a Julio II. Constita suscepti erit. ealend. Julii 1 IN. reservatam di Apostolicae in Bullae Cadinae seu secundo. Porro in Rep. Ecclesiastam appellare non licet a Concilio G nerali Iegitime congregato, & Capiti suo unito, non a sententia totius Congregationis Cardinalium: non ab ultima sententia Rotae Romanae. Resp. 3. Ab Imperatore, vel alio Principe, aut Magistratu superiorem non recognoscente in Repia saeculari
appellare non licet. canon. IS , IT. cari. 9. qui 3. L. I.
s. I. f. a quib. aneli. non licet, nisi quandoque ab ipsis melior informatio, supplicatio, revisio admittatur. D inde nec a supremis tribunalibus Imperatoris, aut R Rum Partamentis. Item ex privilegio non licet in Imperio Romano appellare a sententiis Principum Eleet
300쪽
Ad Lib. II. meret. Greg. IX. 2gI lium, Ad quorundam aliorum, quamvis hoc privilegium
respectu omnium aequale non sit.
Resp.4. Non etiam licet appellare in causis a Papa, vel alio Principe aut Magistratu supremo delegatis cum clausula, appellatione remota: per quam clausulam non tantum appellatio frivoIa prohibetur , quae absque e rejicitur cap. 7. hoc tit. in 6. sed etiam iusta Ori ration bilis; si ea non sit specialiter a jure expressa&permissa. cap. 33. bor tit. Probetur tamen solum quoad Qe- ctum suspensivum; dc insuper alia remedia condemnato salva manent , v. gr. querela nullitatis, supplicatio, revisio &c. ne videatur plus justo auferri jus defensioni syalias jure naturali concessum ; quia appellatio tum istum juris naturalis est, quando nullum praeterea rem dium suppetit.
I. Ad quem appellari possit st Resp. r. Α Iudice
qui sententiam tulit, ad ejus superiorem habentem trubunal distinetium, & quidem ad proxime superiorem. c. 66. h. t. ne jurisdictiones confundantur. Appellatio, tamen ad mediatum facta probabilius non est irrita, sed valet, parte adversa nihil contra opponente. c. cit. Ratio, quia appellare gradatim non pertinet ad substantiam appellationis.
Resp. 2. Plures sunt casus, in quibus ad sumtiorem judicem mediatum , proximo omissis, appellari potest;& quidem de 1ure civit. licet pupillis, aliisque miserabilibus personis immediate ad suprennum Principem
appellare . L. unis. Coc quanae Imperat. inter pumta.
a. Si intermedius judex palam deneget justitiam. Arh.
hoc num. 9o. 3. Si aperte sit inhabilis ratione suspicionis, excommunicationis, vel alterius desectus. Pirh. citat l. q. Si absens sit intermedius. s. Si consuetudo legitime praescripta id permittat. De Jure Canonico a quocumque Iudice ad Papam in caufis Ecclesiasticis , vel etiam in saecularibus quoad eos, qui remporali ejusjurisdictioni subsunt, immediate Iicet appellam. cap. 7. hoe tit. Quia &iPontifex est ordinarius inferiorum judicum , & cum his concurrentem habet jurisdictionem. Excipitur casis, quo a subdelegato delegati Papae, qui non in totum sub delegavit, ncm ad Pontificem, sed ad delegantem debet appetitari, cap. ZI. porro, de si deleg