장음표시 사용
211쪽
bus magis proprie aia tu ιU- 1 rtamen inficiando quin plenisque j stis minus perfecte conveniant. DECLARATIO. Miramur praeterea altum esse in Libro silentium de amore gratitudinis erga Deum de Redemptorem Christuiri , cum de perfectorum amore agitur ue tamquam haec ad veram genuinamque Caritatem inflammandam , dc excitandam minime pertinerent , aut puro amori derogarent , aut a persectis ea praetermitti oporteret.
Quomodo mihi exprobrare poD sunt altum illud de amore gratitudinis silentium , cum pag. No. dixerim Deum ct persectissimis animabus plerumque inspirare reflexas cogitationes utilio simas de praeteritis ejus quas celebrant miserationibus ἶ Nonne se Deum laudant & deopsus gratiis ei gratias agunt. Praeterea dixi
pag. ari. passivi flatus est , qui a diu se boni est , si quid est ad Deum lato
O humili animo referre. Potestne
212쪽
amor gratitudinis magis praecisis vo cibus exprimi φ Insuper manifestum est hunc amorem in omnibus in meo Libro possitis includi. Dixi,
p. 268. purum amorem in iis aniniabus gratuita pace e cere id omne quod in aliis super lite quadam mercenaria sollicitudine
mixtus amor operatur. Addidi, excepto proprio commodo . . . lauetera omnia
in perfectissimis animabus multo quam tu pi risique justis abundantius aluere. . In illis speta cum xii tutum distinctionem expresse servo. Virtutibus au- tem gratitudo accensetur , in iis Ff alibἰ ergo illa continetur. Principium meum manifestum est. Si per gra- 'ς- titudinem intelligatur amor purae complacentiae erga Dcum in iis quae nobis impertit donis magnificum, persecti iTima Caritas tales actus eXer- cere potest. Si vero per gratitudinem intelligitur amor in Deum quod primus nos olexerit , amor ille fundatur in eo quem in Caritatis ordine nobis ipsis debemus. Hunc erga nos amorem pag. 3r. & 3ῖα in astic. 12. a pag. IO6. usque ad
213쪽
et o 3 pag. us stabilio. Sed non magis est
necesse nos naturali & imperfecto amore diligere ad supernaturalena de gratiis jam acceptis statitudinem habendam quam ad eas quae supersunt accipiendas. Gratitudo aeque ac spes supernaturalis evidenter ser
Nec minus miramur quod cum in Libro laudatum fuerit decretum ' '
Concilii Tridentini , spem per sese '
esse bonam , ac bonis congruentem definientis , illud tamen praetermis- i. sum sit ex eodem decreto, sanctis. simos quosque ac persenissimos, EO quales suere David ac Moses , eo incitamento esse permotos : unde patet quantuna Author a Concilij men- te recesserit , quod docet , omnis: s Ebene operantibus usue in finem O iuDeo speritntibus ζ ac proinde optimo euique & persectissimo vita aeterii. ιranquam merces proponenda sit ; quo motivo non mercenarij sunt , sed si ij paternae haereditatis ex ipsa Cari
214쪽
In mea orium quoddam suspicantur quod Concilij I ridentini spem Beatitudinis bonam esse definientis locurricitasem , non omnem hujus loci contextum attulerim ut Moysem MDavidem sperasse ostenderem. Qui1 integrum illud testimonium allegare attinebat , cum in meo Libro ubique ingeram spem Beatitudinis quatenus nostra est, cuilibet perfecti nis statui hic esse essentialem , d juXta me proprium commodum pro naturali affectu acceptum in suppr- naturales spei virtutis Theologicae actus non influat φ hoc sensu spes supernaturalis semper est gratuita , quamvis sit mercenaria alio sensu scilicet eo quo commodum pro objecto utili sumitur ut id explicui in mea. Epist. Pastorali. p. 9. & p. superiore quae nullo numero deis
Hic solum animadvertendum ess Beatitudinis motivo quod spei es
senti tu est anima i juxta 3. Praes
215쪽
1 3 .les non effici mercenarias. Si autem eX motivo mercenariae non fiunt cur quod proprium commodum seu mercenarium ascrivi ab eis excluserim improbant φ Cum quis motivo mercenario agit, nonne mercenarius est'Cum autem quis mercenarius non est nonne.eum hoc pro ij eommodi seu mercenareitatis motivo nou determinari manifestum est φ Mihi crimini datur hinc quod proprium commodum seu mercenareitatem a spe adimam dum eamdem a spe Pio u-les ipsi aufferunt. Inde quod noritatem in hominibus imperfectis qui sperant relinquam licet eam in eorum supernaturalibus spei actibus ponam , sed in eorum statu qui talis est ut in eo naturali samoris actus sepe comitentur, praecudant super naturales spei actus nec tamen in eos unquam ut sepius disi influant.
Huc accedit quod dogmata in Li bro tradita eo tendant f invito licet
216쪽
2ognescio vitium cum Virtute opposita stare possit; ut, dum anima justitiae divinae. praepostero studio , , omnibus occultis Dei voluntatibus' acquiescit , , in plenam & absolutam reprobationem imprudens consentiat, & ut, quod vetat Aposto- lus , ad subtilia & vaniloquia ded i
Vitia cum virtutibus non concilio , sed id credo quod nullus negaverit nimirum eamdem animam ἰdirectis actibus virtutes exercere , δί quodam horrore reflexis actibus ani- madvertere vitiorum simulachra quae ilia perturbata . ipsius imagination:
Cum meam Doctrinam se lem γ& vaniloquam nuncupant , mihi , multum indulgere arbitrantur, quum autem dicunt invito licet, Authore)fictilium est temperamentum. Illae
enim voces non conveniunt malae
fidei quam mihi his verbis imputo
217쪽
runt. Universim Libri stilus ita tortu sus ac lubricus est ut pleri que in locis non nisi flummo lasore certus sensius exculpi Oeliquari possit, qued quidem Doctrinae si imale cohaerentis neque tam temperamenta quam essugia quaerentis nicium est.
Postremb Ecclosae peregrinantis atque in patriam suspirantis ei guuntur gemitus : Paulus & alij inter ipsa martyria expectantes beatam spem atque hoc lucrum reposcentes, inter mercenarios ablegantur. .
Inter mercenarios ablego non S. Paulum coeterosque persectos qui coelum absque naturali & mercenario assecta optavere , sed imperfectos justos quorum supernaturales spei actus adjunctos habent naturalis & deliberati erga se ipsos amo- νῖδε ris actus quibus proprium commodum meam seu mercenareitas constituitur , sic Pom
218쪽
loquendo, claram dc constantem traditionem sequor. Postremo fundamentalis trium Praesulum in meo Libro impugnando ea est regula' ut universa temperamenta quibus resertus est E medio prorsus aufferant cum ea contradictionum nomine insigniant. Qua sententiarum ac verborum tam aperta contrad c io , non erroris excusatiis sed probati m. In uno quoque loco omnia
simul cogere impossibile est. Non possibile est loqui de aliqua re quae
ad alias omnes non essentialiter re- seratur. . In materia adeo abstra
cta , adeoque diffusa praevideri
nullatenus possunt omnes argutiae quae circa vocabulum aliquod detractum proponentur, ut sic ambiguum Ressiciatur.αNunquam tam arduum fuit ea ulli operi addere temperamenta quam quae huic erant apponenda. Atque etiam addere ausim nulli unquam Libro in hac materia tot extitisse temperamenta quot sunt iam eo, licet utrum satis eorum adjectum sit non decidam. Sed omnia
219쪽
hi ec temperamenta toties repetita ci quae manifesto sunt totius systematis, anima , sunt vana , t cum universa eludantur ab iis qui ea non ut praetenderam pro temperamentis su---mant sed pro crassis contradictionitas Sc tortuosis atque lubricis effugiis. Literim annotandum est nihil minus esse tortuosum minusque lubricum quam apertae in eadem linea contrisdictiones. Denique jam sussiciet ut, authori affingatur sensus impius a, suo alienissimus , omniaque quae adhibet loca impietati sibi attributae. formaliter adversantia dicere esse. contradictiones , nullatenus autem temperamenta. Tali in perpendendi; libris adhibita lance nullus deinceps, Liber censuram effugeret sed ut illae
contradictiones aeque apertae viderentur ac Praelati contendunt, saltem mea ipsa verba non prius corrupta reserri necesse erat. Certis, inquiunt,
clari que ac ipsissimis verbis dissona assi
verat. Nedum autem mea verba religione reserant modo vidimus.
contraria iis quae dixi mihi perpetuti
220쪽
ab iis assingi, & manissestis centlanque repetitis propositionibus opponi , coactas censequentias quas non aliter eliciunt quam mea verba accipiendo in sensu summopere diverso ab illo quem ipsi aliis authoribus in eadem materia indiderunt cum eos approbarunt. De me ausim dicere tanquam si de alio loquerer , supposito quod meus Liber talis suisset qualem eum Praesules de ingunt,eos debuisse alia prorsus ratione agere quam qua egerunt. Supposito quod meus Liber
crassissimas in eaderi, pagina contradictiones prae se ferret , optare eos decebat ut impiam contradictoriam, per piam & Catholicam contradicto-riana exponerem atque postremam prioris esse temperamentum faterer. Decebat eos mihi viam sternere ad illam sub explicationis nomine Vel tam retractationem , eamque scandali vitandi causa palam approbare. E contra illis ostendi totum mei libri systema vocibus interessati seu mer-