Responsio D. archiepiscopi Cameracensis declarationi D. archiepiscopi Parisiensis, D. episcopi Meldensis, & D. episcopi Carnotensis. In librum cui titulus est Explication des maximes des saints

발행: 1698년

분량: 234페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

ene novit quantum absim ut imaginationem reflexb cogitare posse existimem. Dixi quidem a reflexis actibus , vestigia magis sensibilia quam

a directis relinqui , actusque directos facilius excidere laborantibus animabus quae non satis tranquillae sunt ut suos actus directos secum reputent. Sancti Francisci Salesj d ctrina est quam vidimus. Ergo reflexi actus non sunt pars in serior quae in imaginatione & sensibus muta est. sed actus reflexi relictis post se vestigiis imaginationi communicantur, cum actus pure directi de rapidi ea Ddem sensibiles impressiones non I linquant. Dixi horum actuum distriamine partem superiorem ab inferiore

secerni. Revera enim anima virtutes exercens , non potest reflexis mentis actibus eas quas exercet virtute S animadvertere , de ejus reflexi actus nedum ipsius virtutes ei exhibeant cum

non satis sensibile vestigium post se

reliquerint, unam actualem imaginationis de sensuum perturbationem exhibent sic fit ut hinc anima pace fruatur, omnesque virtutes suis actia

202쪽

Istabus directis exerceat, inde autem res is intellectus actibus nihil in se praeter imaginationis perturbationem conspiciat. Sed nullo mei Libri loco reperietur dixisse me actus reflexos esse in parte inferiore , multo miniis spem in directibus actibus persistere,are flexis vero actibus eamdem spem abdicatam longe abesse.

DECLARATIO.

si . Quod in hac divisione animae ii voluntaria desperationis impressione laborantis, ac propriam salutem a solute devoveotis, eadem anima cum Christo expiret in cruce dicens,' o. Deus Deus meus, ut quid dereliqui lime φ quasi desperatae animae eXpirent cum Christo , cum Christo deplorent se esse derelictas.

RESPONSUM.

Quando cum tribus Praelatis de Dperatio in anima laborante a me collocata supponitur, non mirum est si me nullus non summa indignatione audiat cum dico animam in cruce expirare cum Christo his verbis Deus meus, Deus meus ut quid dereliqui si me lsc enim si Christus desperatarum

animarum

203쪽

. animarum exemplar, quotato quis horrore totus non contre

miscat φ sed ubi animadvertitur quam nulla vel verisimili ratione hoc mihi imputetur, non improbabitur quod J. C. proposuerim ut specimen laborantibus animabus quae spem per sectis limam servant quamvis ut inquit Salesus omni Fide, Spe, Car tale E situta sibi videantur. Atque hanc sensibilem experiantur derelictionem ob c. . quam Salvator dicebat, Deus meus,

Deus meus , ut quid dereliquisti me 'Hinc mihi objiciunt voluisse me ut

pars inferior sit reflexorum actuum principium. Inde rursus objiciunt dixisse me perturbationem quae in inseriori parte reperitur corcam esse 2 in-roluntariam , quia qaidquid intellectualeo voluntarium est ad partem superiorem pertinet; secum ipsi conveniant. Cum

dicam id quod in sola inferiore ps te

reperitur esse corcum 2 involuntar M.

Non igitur huic parti tribuo reflexos actus qui in quantum Lueslectri.iles ct rotan arly sunt ad superiorem partem

204쪽

attinent. In iis quae sequuntur volo

partem superiorem tenori eo omni quod in inseriore abnorme esset, quia separatio nunquam est integra satisque inferior subordinata remaneat ut su perior iis omnibus teneatur quae in inferiori male agerentur.

. DECLARATIO.

. Quod in extremis illis probationibus fiat illa separatio animae a se ipsa ad exemplum Christi exemplaris

nostri: in quo pars inferior non communicabat superiori involuntarias perturbationes suas : quodque in hac separatione ; motus inferioris partis nostrae caeci sint, & in voluntariae perturbationis et quasi in Christo ut in nobis , suerint in voluntariae illae perturbationes : quod abominandae opinionis esse probante Synodo sexta Sophronius ille celeberrimus pronum

clavit.

RESPON SUM. duod pertinet ad Christi pertur

bationem quae in meo Libro involuntaria dicitur, sciunt omnes me eo

ipso die quo post evulgatum meum

205쪽

Librum Parisios primum adveni, duxisse, hujus vocis me non esse Auth rem , qui cam addidit significare v luit Christi voluntatem non perturbatam est. , licet perturbatio ab ipsius voluntate fuisset imperata. Viri quorum virtus omnibus Vener tioni est hanc vocem in meo Rarographo non extitisse testabuntur. Ita eam dclandere , mea nihil omnino interest.

DECLARATIO.

Quod autem in Libro assi due inculcatur Traditio omnium faecul rum , id quale iit , eX uno Francisco Salesio aestimari potest : qui

cum in eodem Libro unus omnium sere adducatur Sc in ore habeatur: in eo tamen allegando saepius aberratur : idque in rebus gravi illinis quibus tota Libri ratio nititur.

Improbant Praelati allegatas a me fuisse traditionis autharita es quas fictilias esse supponunt. Ai 'mea Pastoralis Epistola quamvis minimam satum partem reserat, sufficit ut P

206쪽

trum Sanctorumque contemplantium verba meis vehementiora esse ee

Quod spectat ad sancti Franci 1ci

Salesiij locum, duo aut tria in meo Libro male citantur , quod qui mei Libri editionem me ab lente procurabat in manu scripto mea ut lancti verba & notavit & dedit, cum ea ut ipsius placita a me ipso referre intenderem. In mea Pastorali Epistola hujus sancti testimonia expressa aginduxi , quibus accurate probarem tres propositiones ad quas tota de Duro amore doctrina in meo Libro

exigitur. . I

Duo sunt testimonia alterum demerito , alterum autem de Beatitudine optanda quae a me corrupta esse contendunt. At spero fore ut Praesules qui me hac corruptione m- simulant, ab ea criminatione dei stant quum Lugdunensem editionem sex annis ab authoris morte , δί ante omnes Parisienses editiones concinnatam legerint. Eam in medium proferre paratus sum.

207쪽

Quae in antedictis ex parte indi- s .cata, brevitatis causa nunc quidem omitti, dc in aliam occasionem , ut& alia multa differri placuit: quemadmodum , & illa quae spectant ad

orationem Vocalem , contemplationis , actuum humanorum, & probationum naturam.

RESPONSUM.

Cum ignorem quid Praesules in meo Libro reprehendant quantum ad ea quae spectant ad orationem V calem , contemplationis actuum humanorum Sc probationum naturam , aes ea nihil respondere jam possum. DECLARATIO.

Ac tres notas quibus a medita- ss. tione ad contemplationem vocatio p is digRoscitur , Sc varia scripturae Ioca a nativo sensu ad novum & inau- iro ditum transata. I7I.

RESPONSUM. 7S 77 Retuli tria indicia quibus Beatus Ioannes a Cruce , aliique autho- res dicunt posse dignosci quando

208쪽

7ma a meditatione ad contempla, tionem transducenda sit. Ex his indi ciis unum est juxta B. Joannem L, lCruce, inquit Meldensis Episcopus in suis manu scriptis objectionibus , at alimentum capere jam non posi- Ist. Ego vero hanc impotentiam , , inquiunt , non expressi solum di-ρ iri. Ni , cum interius alimentum non capit , sed addidi , contra Vero non nisi distrabitur', arescit O gratia attrahenti non obtemperando contabescit. Denique ad contemplationis statum admittere noIui nisi eas animas quaest 73, tantum per scrupulum atqze ad pro- π 'i' prium commodum contra actualem alliacientis gratia delectationem exquire; Dm in discursivos actres relaberentur. . Putat ne Meldensis Episcopus voluisse me animas ad contemplatiO- .nem transducere cum meditari renuunt , licet illud utiliter possint φCreditne me velle ad contemplatiO- .nem animam evehere in contemptae

ab ea meditationis praemium , S quod ea non nisi distrahetur areiacet Sc contabescet ob eumdem con- .

209쪽

temptum meditationis qua etiamnum indiget, & quam ab ea Deus exigit contrarium praecise mea verba sonant, loquor enim de distractione , ariditate , languore , quae oriuntur ex eo quod haec anima contra actualem attrahentis gratis suae suavitatem ob linate meditet: r. Aliunde vult ne.seu passiva seu activa con templatione interdicere cuilibet animae quae non est in absoluta meditandi impolantia ' sic regulas everteret, sic ammas contra gratiae suavitatem coarctaret ut Beatus Joannes a Cruce totque alij Sancti di

xerunt.

Meldensis Episcopus contendit

animas cum a meditatione ad contem Plationem transducuntur hac ratione & insolescere dc eis significari eas esse persectas , sed hoc ratiocinio reprehenduntur Beatus Joannes a Cruce , fancta Theresia, Balthazar Alvaresius , sanctus Franciscus Salesus & caeteri omnes qui de hoc tonsitu locuti sunt. Eodem reprehenditur & Meldensis Epist

I iiij

210쪽

anc,

pus qui ob id ipsum Matres a Chan-r ἡ. talio & Rosetiam in contemplatione,3 iα. sere continua Vea fatas esse supponit..isses, At tandem an non potest anima L. meditatione ad contemplationem

transduci quin simul transitus ille. illi ob oculos ponatur , atque tunc feri significetur ' an ejus exercitia mutari non postant quin simul eam , esse persecta in ei fgnificetur quemadmodum Diacono id mon dicitur. cum ad Sacerdotium quod peisinio nis stilus eth, promovetur DECLARATIO. Ic. Et varia scripturae loca a nativo sensu ad novum & inauditum tran sata.

RESPONSUM.

Quod attinet ad scripturae loca, ut sunt ista , abneget semetipsium , O mortui estis , ct c. Justis quidem omnibus conveniunt sed impersectis minusquam pei sectis. His singulariter & eminenter competunt. Patres Sc omnium aetatum Sancti illa

eodem sensu quo ego adhibuerunt ea quidem his adoptando in quin

SEARCH

MENU NAVIGATION