장음표시 사용
721쪽
liter notantur 233.a.b. Et dianceps. Ex eadem doctrina inuestigantur specialiter leges ad accidcntia tam in abstracto, quam in concreto definienda,23s.a. Et seyumt. Ars definie-di accidentia perspicuὶ stabilitur,
a m. b. Dissicili argumento, contrapr satam, artem facilE respondetur,a 8. a. Acci cns in concreto non
rectE definitur in defectu proprijsubiecti per concretum superius loco generis, sed per subiectum concreti superioris definiri debet,139. b. Dupliciter accipitur, 323. b. Dcfinitiones eius, quas Pornhyrius tradit, enodantur. V s.b. Et se uent. Constituitur inesse quinti praedicabilis per
ordinem ad ui biecta, quae accidentaliter denominat, ς Quae accidentia sint propriae passione 329. a. Accidentia communia sequuntur subiectum ratione materiae: propriae vero passiones ratione formae, ibid. b. Ex hoc sequitur aliud discrimen notandum, si O.b. Accidentia dicuntur entia, quia sunt emis, unde ma- is entia in concreto, quam in ab-Macto sunt ex Aristot. et 76,.b. Et 460. a. Accides est transcendens respceta nouem prςdicamentorum , 30 a.
Sola aptitudinalis inli rentia est deessentia illius, 3 o a. Quomodo num possit esse sebiectum alterius, 18 b. Realiter distinguitur 1 substantia, as. a. Eius coceptus obiectiuus non ea distinctus a conceptibus praedicamcntorum sibi inscriorum, r. b. Potest subiectati tran
seunter in re corpore 2 682. b.
ACTIO differt a fictione ex D. Tho. ii. b.Realiter distinguitur1potentia motu, &esseetia, s 40. a. Est causali- tas cause essicientis. 1 9. b. Specificatura principio ectetiuo,& potest variari in specie, quin varietur passo, ibi Ami. Pr supponi trotentiam operati degenere qualitatis,sso. b. Et praesupponitur ad passionem,13 LaΑCTVS intellectiis appellantur c 5-ceptus mentis, IJ9. a. Appetitus v
rb sensitici, passiones, 34 i. b. Vide intellamιs. ADIECTIVUM idem valet ac
pellans semper debet esse adice L
AEQVIVO CORVM definitio expi natur, 31 a. Ab impugnationibus
quid sit, 4 m. b. Simplicium propostionum quot modis fiat, 4 b. Viarmadalis propositast. AFFIRMATIO, dcietatio sunt differetiae per se, & essentiales cnuntiationis, 3o. In quo consistat, ibid. ALBEDO definitur,23'. a. declaratur eius proprium subiectum a. b. . Quae ellet in genere albedinis infinista, 38r. b. Est ratio landandi relati nem similitudiness, . a.
ALIENATIO est translatio terminia propria in impropriam significa
A LIV D, quotupliciter possit accipi,
AMPLIATIO est extensio termini a minori ad maiorem suppositi nem, 23. a. Est duplex, alia temporum : alia & temporum, de surpos. torum, ibidi
ANALOGIAE cognitio quam ne cessistia & diffellis, si, & a quibus
e petenda,' o.b. Eius ethymologia, α acceptiones, 3 I.a. b. Logica ergo analogia definitur, υ .Est duplex: alia attributionis seu proportionis: alia proportionalitatis , 3 43. a. Quae sit analogia attributionis, quare sic appelletur, A quomodo diuis datur, 3Α3. a. b. Et Auror. Analo'
722쪽
proportionalitatis definitur explicatur , & diuiditur , 3 b. Etriis cepi. Attributionis analogiaeues allignantur conditiones, 3 I b. Aliae etiam proprietates analogiaeroportionalitatis recensentur, 346. . 3 7. a. Quid propriὸ proportio,& proportionalitas sint ex Math maticis deducitur, 3 8. b. Et seqMent. Ex his pretiactis fundamentis elucidatur natura analogiae proportionis, 312. b. Et proportionalitatis, 3Is a. Vera analogia formari potest ab intellectu intcr ea omnia , quae conuenientiam genericam habent,ssi. a. Quid sit constituere analogiam in unitate conceptus communis. &praecisi, 3s1 a. b. In quacumque attributionis analogia ratio signifieati per nomen malogum , secundum quod tali malogia est analogum intrinsece reperitur in primo analogato, in alijs verbper extrinsecam dcnominationem, . 313. a. b. Ratio sgnificata per ii men analogum proportionalitatis propriae intrinsece reperitur in omnibus analogatis, 311. b. Breuiter recensentur reliquae conditiones,' quae de analogis agitari lcnt,3s b. In quo sensu neget Diu. Thom. analogiam inter Deum, & creaturas
A N G E L V s non habet aliud ὶ quo
sumatur eius species,&aliud a quo indiuiduatio , 381. b. Quomodb a nobis cognoscatur, ibidem. Naturae angelicae an uniuersales, & praedica
ANIMA vita est persectior alia rati ne persectioris esse, non verb, quia
magis aut minus sulcipiat, AI Lb.
ANIMAL simul est genus & species sebalterna, ast b. Quomodo praedicatur, a. Quid
significet, lys. a. Qirandb sumatur
ut pars, quando ut totum , ibidem.
Abstractum a suis speciebus, non dari a arte rei qualiter intelligendum sit, sy. b. a.
ANTECEDENS nuidst. t I. a. APPELLATIO est applicatio si-anificati se alis unius termini adii nificatum alterius, 1 . a. Est dimplex: altera materialis: sormalis altera, ιιigem. b. Regulae aliquot pro appellatione cognoscenda, ibi. .
ratio intellectiis , 3. a. Faciens rationis, Vesb.
APTITUDO quid sit, IS a. a. Pr pria uniuersalis aptitudo datur in
natura tantum per operationem imtellectus , sia. b. ARBOR omnium relationum rationis , as . a. Praedicamenti su stantiae , 28s. Explicatur, 186. a. Quantitatis, crib. Relationis, 1ima, Quando, 111. a. Vide pMdito.
quendo Logicae inuentor censendus est, ξ I. a. b. Non nihil vitae eius a tingitur, si a. Primus inter ea, quae scripsit,cst libcr categoriarum, 3 auobiectum, & partitio libri huiu idissem. Non probat pr dicamenta esse incomplexa ex eo quM non
dicant assirmationem, vel negati nem : sed potius, econtra probat non dicere assirmationem,uel negationem, ex eo quδd sint incomplexa, 38 . b. Non est sibi contrarius in doctrina de futuris contiam gentibus, mo b.
Mathematica , a Metaphysica , α Philosophia genere differt a Ge
metria verb tantum specie, D i ι . a. b.
Vnus habitus in specie infima est quoad omnes fias res, ibi . Viis Di iti
723쪽
explicans illationem unius ex alio, Io. b. Tria reperiuntur in ea scilicet Utecedens, consequensim consequentia, ibidem b. deii. Est triplex nempὸ conditionalis, causalis, &r rionalis, i a. Quadruplex insener luee ultima est, H. a. b. Modus servandus inter arguendum, iuei . b. Formalis argumentatio illa est, ex qua sequitur consequens ex vi di positionis in antecedente inuentae,1o. a. Duae tantum sunt species eiu nempE syllogismus &inductio, I. a. Quo ex capite hae duae argumentationes specie distinguantur, a. Quid causae sit, quare communiter
suatuor species enumerentur, Ad.b Recensentur communes argumentationis leges, sἰ a. b.
ARS inueniendi medium perspicuὸ
stabilitur, 3. b. & τ . a. Artium duo senera sunt: aliae enim ancillae: aliae reginae nominantur, i 24. b. Harum fines diuersi,ibidem. Liberales, quae& quot sint, 618 . a. b. A s P E R V M, & lene non pertinent ad praedicamentum qualitatis ; sed
non sunt inter se scientiae sebalte natae, licet utraque uni Geometriae subalternetur, 3Gaia scientia naturales appellandae sunt, continentur sub eodem genere cum Philosophia naturali, & a Mathematicis extremis senere differunt, Q b. Q Quomodo hae, & aliae Mathematicae media specie distinguantur, 6v. b. Mid lentia,' circa obiectum 6balternatae.
species infima, s s MAUGMENTUM , & decrementum magnum, Aparuum; aquale,
n quale erςprie reperivinar in l
quatitatibus, & inde ad alia transed: pr dicamenta, 3 8. b.
ueniat iuxta Ariae sis. b. CARENTIAE nomen aequὸ dicitur de priuatione, & negatione, igs.b
tiae collocatur per se, & directh tr. b. Coelum empyreum non est propria in loco, 6.b. Secundum quid tamen, α ratione partium in loco
CIR C v L V s est persectissima inter
figuras planas, & una in specie infima, Eius quadratura, ε a s b. Non datur propriE in definitioniabus , nisi quando unum definitur per aliud, eodem modo quo illud definitur per ipsum,1 b. HLererat
Reminiscentia, & Phantasa, etiamsi secundum probabilem sententiam aliqualiter circa singularia iudicet, ut discurrat, nullo tamen pacto ens rationis esscere valet, I sb. COLORIS subiectum exprimitur,
13'. b. Eius natura inucsti a lirarii. a.
Non est propria passio respecta P dus substantialis mixti, ibid. b. COMPLEXUS terminus quis sti.
I .a Coi lexorum, & incomplexorum diuisiones ab Aristotele traditaee' olicantur, 3 sic a. Elucidat eorum definitio , 36i s. Ab arsu mentis des satur, , t a.
COMPOSITIO naturalis , seu Physica quae si, ab. Quid Me- physica, ab . 213. a. Compositioeilentiae,& existentiae ad quid requi-
724쪽
ratur, iis . b. Est omnium uniuersalissima in creaturis. 38 . COMPOSITUM substantiale, Ecaccidentale in quo differant, ro8. a. Insubstantiali non sunt plures sub
stantiales sormae, as . . a. b.
CONCEPTVS mentis sunt actus intellectias, s9. a. Quid sit conceptus sermalis, quid obiectivus,ibid. Non solum dantur a parte rei conceptus
formales communes, sed etiam obiectivi, seu naturae uniuersales, I 6 I. a. Qualis conceptus sorinalis corres. pondeat enti in intellectu, 386. a. Nullum habet conceptum obiectivum ens ab inferiorious prςcisum, εe abstractum illis commune,38T. b.
partem , 13. b. Vide conseruens , cr
prorsus significant, ac eorum abstracta, zoo. b. Diiscrunt tamen in modo significandi ,1 oi. a. b. Tria prPcipua discrimina inter abstractum, d concretum enumerantur , 2 LI. b. 2G2. a. Concreta de concretis verε praedicantur, siue accidentalia, siue substantialia sint, zo . b. 2O1. a. ndo concreta de abstractis prudicentur, aut non pridi centur, MI.όGenus in definitione concreti non supponit necessarid uniuersaliter distribilliue, so. a. Vide intentio.
ex antecedenti, I a. Ino argu mentatis.
gnifcct, a. in species quam itatis, . . A. b. Non componitur ex L superficiebus, o. b.
COR RELATIVUM non potest definiri, nisi per alterum correbatiuum sermaliter sumptum, P T.b. Vnum in alterius definitione, non accipitur ut magis notum, so8.a. In eius definitione non datur circulus uni, sormis, sO8. b. CREATIO non est passio,nec vera actio, III. a.
etiam principale Logicae, 99. b. Dari probatur, s s. a. Explicatur,& defenditur propositio illa Aristot. Omnis doctrina, &c. qua probauit
dari demonstrationem, θ'. Definitiones eius ab eodcm Aristotele traditae sunt recticis s. a. Non semper procedit ex propositionisus immediatis, sa8. a. Producit instrumentaliter scientiam,s99. b. 62 . a. Non potcst procedere ex omninbcxtraneis, sci . a. Assignantur eius diuisiones,&modi; quibus contin efieri. 6χ, S. b. Et deincepi. Diuitio
eius in quia, & propter quid, est adpquata, 6ir. b. Et magis analogi qua generis, Non coincidit cum diuisioneina priori, & posteriori, Eius principia habent rationem luminis respectu concLisionis, 64 s b. Sola dcmonstratio propter quid, per se generat scietiam. 617. b.
alia intrinsecM& extrinseca alia, li4. b. Aliqua notantur, ibid. & I31. a. Non est essentia rationis denomina-tinulla etiam ea, quae ab intellectu riouenit, I s. a. Licet extrinseca nis zTit
725쪽
liii ponat in re denominata, verὸ tamen dicitur res a parte rei, & realiter denominari, I 36.b Iψ7. g.
ditiones habent, 33 . a. Eorum definitio ab impugnationibus defenditur , H9. a. In triplici differetia sunt, D E V S Logicam,& alias scientias Α-
damo per reuelationem communicauit, 8o. b. 81 Quare non possit definiri 26 o. b. Qualiter inter ipsu,& creaturas similitudo inueniatur, 37 i. b. Quae de illo propriE, quae improprie prςdicentur, 38o. b. Quomodb dicatur ens, a. b. In qua acceptione eras prςdicetur de ipse, 382. n. 383. Non continetur in recta linea pr dicamenti substantiae, as .a. Absolii te negandum est, reductiuε collocati in pr dicamento, l . a. Est magis per se ens,&aenum qu in Atingelus, 418. a. Sub propria ratione ab luta nequit a nodis cognosci in
DIALECTI CAE etymologia,T9. b. Non debet tribui solum topicae parti , ibui. Quid cauere debeant qui Dialecticae prouinciam suscipiunt,
DIFFERENTIA pr dicativo in quale
quid 198. b. Potest considerari, ut totum, dc ut pars, 216. a. Quem bpertineat ad compositionem speciei, as s. b. Aqua radice sumatur in substanti js spiritualibus, A qua
in corporeis, 263. a. A qua in accidentibus, 264. b. Eius nominis vis, . as1. a. Explicatur illud Porphvrii dictum differenti et per se non suscipi ut magi vel minus, 193. b. Diuiso in communem, propriam,& propriissi mam est ad quais, 29 . b. Et analoga, 296. b. Dilucidantur definiti nes a Porphirio traditis.198. a. b.
Indiuidua speciei sint propria insciri ora differentiae infimae,3 oo. a. Et ita non constituitur uniuersalis per ordinem ad speciem, sed ad indiuidua: quod proportionabiliter intentigendum est de subalterna, didem. Vetε dantur infimae differenti quae cum speciebus convcrrantur, sos. b. Porthyrius tamen solum definiuit substernas, so6. b. 3o T. a. Quae nec includuntur ab infimis, nee de illis possunt formaliter, de per se pr cari, 3 . Omnis differentia filo enere est persectior, II. a. FINITIO quid nominis ex-licatur, s. b. Definitio quid rei, de-nitur, 6.a Est duplex, diu. In quo sensu admittenda sit definitio accia dentalis, 6.b tegulae bonae definiationis, de duo modi arguendi in illa, T. . Modus loquendi de definiti ne, 7. b. dotificates Ientiam definiati , etiamsi non qu libet pars eius sit notior illo, so8. . i. b. Dupliciter potest intelligi lex illa, debet tradi
DIMINUTIO Est detractio partis suppositionis, 13. b. Quando di
DISCURSVS quid sit, 3. a. b. dc 684.
a. Facit ens rationis, I 2. b. I R. a.
Dis POSITIO Vnde dicatur, 133.
a. Definitiones eius ab Aristot. drD. Thom. traditae explicantur, ibid. In quo consistat eius essentia, ut est
prima species qualitatis, 13 6 Viae
eius diuisiones, II 4. l . 37 r. a. Impossibilis est distinctio media interres , de rationis, III. a. b. Distinctio ex natura rei quid, de in quo sensust admittenda 40 o. a. b. Rea lis positiva sapponit unitatem transcendentalem duorum, Sy. b. Assignatur regula ad cognoscendam di-
726쪽
DIVISIO quid sit , α quotuplex
8. a. b. de Is . b. Conditiones seu regulae bonae diuitionis p a. b. Quado in diuisione,qua datur per unum membrum post Iiuum,& aliud negativum , tale negativum membrum intelligi debeat pure negatiuE , p. b. IO. a. Modus arguendi, & loquendi de illa,io. a. Nullum est inconuenies
aliquid diuidi pluribus diuisionibus
adaequatas, dum tamen omnes esscntiales non sint, 368. b.
D VRATIO est realiter distincta a
re qua durat, sis. b. Non est ipsa existentia rei, ibidem.
ΕN s rationis quomodo dicaturens. RSI. a. Non est scibile per ac
interdum csse conditionem uiae qua non alicuius entis realis, s . b. Quid eius nomine signiscetur, Is I. a. b. Necessario concedendum,i32.b. No lum habet causuri efficietatem, sed etiam matcrialem, & finalem, I,3. a. Eius essentia cosistit in quodam esse ficto, I35. a. Adducitur, bona eius descriptio,i v. b. A solo intellectit fit, Id 9. b. 14o. Non necessarid peramim reflexum,Τ42.a. Et per quam
libet opcrationem intellectiis fieri potest, 142. b. Ex triplici capite sor- mari contingit, rq 6. b. Adaequatἡ diuiditur, i 8. b. Pluribus diuisi nibus entis in latissima significatione
simpli allatis, explicatisque,tres ea rum praecipuae deinceps enucleantur, 36 p. b. Non est purὸ aequiuo- cum respectu ensis realis, & rationis; Dei, & creaturarum substantiae, accidentis,369. b. 37o.371.372. Nes; i
csse conceptum abstractum, & vnbuocum contrahi bilem per varios modos constituti uos Dei, de creaturarum substantiae,& accidentis haudquaquam negari potest esse genus, 37 s.a. Est analogum attributionis, proportionalitatis propriae respectuentis realis & rationis: Dei, d creaturarum,& substantiae,& accidentis, V .m sq. Quae eius analogia causetur per dependentiam , quae Verbiron, 384. b. In quo sensis D. Thom. neget analogiam inter Deu, & crevturas, 378. b. 38 o. a. Quid fgnificet, 381. b. Distinguitur ab essentia scutquod,&quo, 382. b. 383. Quomodbsumptum sit traiiscendens, 383. a. b. Qualis conceptus sormalis correntondeat illi in intellectit, 86. .l.Non abet unum conceptum obicctiuum ab itiserioribus distinctum,& abstra- etiam, illisque communem, 386. b. 387. 388. Adhuc tamem potest esse medium in demonstratione, 377. Eius transcendentia respectia genera supremorum consistit in quadam
differt essentialiter syllogisbio, Ir.- ad Familiaris Rhetoricae argumentatio est,sa. b. ENVNTIATIO in quo consistat, so. b. Fit vel applicando unum alteri; veI
remouendo virum ab altero,ibid.
ESSE tripliciter dicitur, a.b. Esse seu existentia uniuersalissimus actus est, 381. b. Qualis sit compositio,quet
ex est e,5 cI sentia fit, EXEMPLUM definitur, H. b. Non constituit speciem argumentationiKIs. a. Magis ad Rhetoricam quam ad Logicam pertinet, 2. b.
EXTENSIO quid, & quotuplex, 428. b. 29 Christus in Eucharistia habet
727쪽
FIDES non potest eile simul cum scientia, neque quoad actum, neque quoad habitum, a. Quando noinclinet habitus eius ad assentiendualicui propositioni fidei sub ratione formali reuelationis, 68I. a. FILI V S non resertur duplici relatione formaliter distincta ad patrem
FIGURA syllogismorum quid sit,ss. bTriplex tantum 16. a. Regulae tribus figuris communes statuuntur. s . b. Peculiares aliae pro unaquaque figura, 18. a. b. Eatum modi recensentur, s9. a. Perutilis noua tabula demonstrat, qui eorum sint utiles; qui verb inuti Ics, 6s.
Explicatur tabula praedicta, Figura ut est species qualitatis non
dicit conuenientiam, aut disconu .nIentiam, Jψ7. a. Quomodb distinguatur. forma,& diuidatur, set '. a.b.
FORMA quot modis sit matur,142. b. Substantialis qualiter si radix di serentiae in substantijs corporeis, 263. a. Non dantur plures in composito sebstantiali, as . a. b. In qua acceptione si species qualitatis, sΑ2. b. Quomodo distinguatur a figura, de liuidatur, bidem.
tradita optima est, 23 o. a. Sed descriptiua, ara. a. b. Praedicatur omninb in quid, a .a .in eo possunt quinque considerari, 2 i. a.Secunda
intentio in concreto sificata est
definitum in eius definitione, M tax In quo loco generis ponitur subi chum seu natura, 1 8. a. b. Quoesiabet eorum generalissimo excepto simul genus, & species subalterna
est, 1sa. b. Potest considerari vi t tum, &vt pars, 211. a. b. Quomodo pertineat ad compositionem speciei, a. Non pr dicatur de speciebus qua ratione est pars in compositione Metaphysica illarum, as . a. Quom b contineat disserentias,2F8.b. 2s'. a. Non praedicatur de iblis praedicatione pristia alicuius prςlicabilis, is . a. Quid sibi vult
axioma illud, Genus sumitur a m teria, &c. 16 o. a. Vnde sumatur in substanti js spiritual bus, 161 b. Vnde in corporeis, 16 . a. Vnde in acci dentibus , 164. b. Primum genus quomodo sematur ex proprio modo constitutivo cuiussi bet pruicamenti accidentium, alina. Non potest in unica specie conseruari, 274. a. Differentia obseruanda inter nato ram, genericam, & specificam, Aid. Quid utraque significet, asy. a. b. ars. a. modo distinguantur,2ss. a. Quae sint genera subaltem tim posita, 363. b. ς , . a. Quae habeant differentias constitutivas diuersas quae etiam diuisiuas, 36s.
thematica, genere differt a Met
physica, & Philosephia, ab Arithmeticaverb specie tantum, a. Vnus habitus in specie infima est quoad ollines suas partes, ibid. a. b.
Vide scientia. GN O MD N est supplementu quod
additur costis quadrati, ita ut eius figura non varictur 664. b.
728쪽
HA 3IT V s dicitur ab habendo,
Π s .a. Triplicem habet acceptionem, d. In quo consistat ut est prima qualitatis species, a. Per se primb ordinatur ad bene vel male esse naturae , & de consequenti ad Operationem, ibid. b. distinguitur jecie a dispositione, rip. b. Quas species contineat, 138. b. Habitus Wientiae potest generari per primum aetiam, non verti virtutis, In qua acceptione constituat speciale praedicamentum, sy8. b. Est medium quoddam inter vestem de habentem ipsam, s s8.b. 3T'. a. Reperitur etia in brutis. s s p. a. Eiustipecies assignantur, ibidem. Habitus primorum principiorum non est ipla potentia intellectiva, Versatur circa uniuersalissima principia, a. Quid sit bidem. Partim a natura, partim ab exteriori principio est. co .a. Diuiditur in plures species.
IG N O T V M est duplex, & quid sit
illud manifestare, . b. Diuersum quid est, persectum sensim generare, &manifestare ignotum, 29. a. IMPOTENTIA est principium ope rationis debilis, s si .a.Non dicit pinram negationem, Non distinguitur specie a potentia, ibia.
traditae explanatur, 188. a. b. Recen setur indiuidualiu collectio proprie latum, aso.b.Indiuidua speciei sunt
propria inferiora differentiae infimae,
INDUCTIO quia sit. it.b. Diuer sam argumentationis speciem constituit, st. a. Quo ex capite essentialiter distinguatur a syllogisino, 12. a. Radicith; investigatur eius essentia,
INHAERENTIA quid, b. apti tudinalis sola est deessentia acciden.
iNTELLECTUS operationes sunt tres, . a. b. Quo pacto dirigantur &quid sit in eis dirigibilitas,8I. b. Aliquo modo possunt appellari obiectum materiale Logicae, 99.a. Non ex eo quod intellectus operationes sint, sed aliundE practicae denominantur, In. b. & Ii3. a. solus intellectus potest efficere ens rationis, I39. b. & i o. Dupliciter explicatur quomodo id cognoscat, I o. b. Per quamlibet operationem efficit illud, I r. b. Differt a voluntate in modo operandi , I . b. Explicatur hic operandi modus, i 8s a. Eius obi erum in quo differat ab obiecto sensus, ΤΑ Α. b. INTENTIO Ruid dicat in sua communi significatione, de quibus m dis usurpctur, Is r. a. Triuiditur in primam de secundam, ibidem. b. s cundae in abstracto non proicantur de primis. 2 1. b. In concreto verbprςdicantur de concretis substanti libus, d de abstractis accidentalibus, 2I2. b. 273. a. Quomodo praedicati nes fiant inter ipsas secundas intemtiones, 2i3. a. b. Qua via philos
phandum sit in ipsis definiendis
729쪽
cies quantitatis contii tuae, 444.b. Et linfima species, 446. a. Et non sim pliciter entitas completa, 6 i. a. olpacto mensurabilis,& mensura sit, i
LOCVS quid sit, 446. b. Non est
propria species quantitatis continuae, 448. a. Loca seu sedes argumentorum ad probabiliter de qualibet re disputandum, 684. Et dem-
L O GIC AE nomen derivatur a verbo graeco λογς 79. b. Temporis iniuria fere dcicta , experimeto rursus inuenta sint. 8t.b. Ouomodo dirigat operationes intellectus. 8 . b. Eius formale obiectum est ens rationis, sti. Et idebrationalis dicitur, s . b. Non dicit relationein realem ad illud, 86. b. Modus ergo sciendi lath sumptus est ratio sormalis quae obiecti eius, 98. a. Materiale autem sunt res Se voces secundom suum esse reale, s9. a.LO-gica docens inuenitur non solum in parte demonstrativa, sed etiam in topica desbphistica, IOI. a. Solum dicitur ut ens respectu topica& sopbysticae partis; in demonstrati ve- se nullum habet usum, IoL b. Vt utens tentati ira appcllatur, Io . b. des s. a. Ad actus aliarum scientiarum non essemuξ, sed directive tantum condurrit, Radicitus inuestigatur quomodo praedictais usus conueniat parti topicae & sophinicae, Io3. b. Docens idem habitus
realiter in acutens, Io 6. b. Docens autem quoad omnes suas partes vere est scientia, Io8. b. Vtens verbsormaliter ut utens amodo scientiae
recedit, ibidem. Statuitur essentialis definitio eius, ito. b. Non potest esse simul & simpliciter practica ac spe-
-a G, α ab latet a tura in specu latiua,licet secundum quid practica, s denominari possit, latini. Mi i ta Philosopiae in latissima acceptione sumptae vera pars, ut instrumentum de ministra scientiarum, II9. a.b. & 6r'. b. Ad quaru impe sectam notitiam solum ad melius esse, eius adminiculo opus est: omni ab tamen, & simpliciter necessuia erit, si illarum perfectio ad unguem adipiscendast, I 22. a. b. Duplicem finem, utpote aliarum magistra o tinet, I24. b. Non tamen incilla, sed magistra, aut consiliatiua appella da, i s. b. Est difficillima, I .axna
in specie infima, 619.b. A Metaphysica sola specie, ab illis verbscientiis genere differt, ibidem.
tur per punctiam, IOA. D. M Quomodo fiat, ibidem. MATHEMATIC E extremae,&pr
tria e Mathematicae mediae. Indes, bologia. Plura ex illis ad analogiae
cognitionem necellaria tractantur,
3 S. b. sequent. Ex quarum Yplicatione eiusnatura patest, 3 si. Et sequent. MEDIVM argumentationis quid sit,3s. a b. QEo pacto inueniatur, T . b. Ouid requiratur ad medium demonstrationis, 3 I. a.
q27. b. Prout mensura cst, debet esse
indivisibilis, - 1 . a. Dupliciter hoc contingit , ibidem. Quotupliciter possit sumi, 379. b. 38 o. a.&Αὶ b. Non dependet a re mensurata.
METAPHYSICA perscribit obiecta
730쪽
latur, 88. a.b. Illae autem non propriE Iipsi subalternantur, si . b. Differt lgenere 1 Mathematicis, &Philosophia naturali, b. Vnus habitus in specie infima est, quoad omnes
suas eartes, Et in ordine naturali sapientia, 663. a. Vide scientia. METHODUS varijs nominibus appellatur, iis. b. bona eius definitio, ibid.Variet diuisones,1 27. a. Et fesset. Quae methodus hoc in opere serua
MODALIS propositio quid, 42. b. Est
duplex:alia composta, alia diuisua, I. a. ruando faciat compositum Gisum, quando diuisum, Αἶ.b. Α Α, a. Radicitus explicatur quid si compositus sensus, quid diuisus, 44.b. Eius affirmatio, & negatio, 46. a. Quantitas, veritas, & Alsitas, 46. b. Oppositio, &aequi pollentia, T.a.b. Et irent. Conuerso, T. a.
MODUS sciendi definitur, η. b. In quo sensu ab ipso incipiendum, 3. b. Est triplex, 4. b. Comprehenditur sub
oratione non enunciativa, 28. a. MC-
dus prioris quotuplex, 16 p. a. b. De modis simul, sρ . a. De modis habere, 1 6 s. a. b. Circa syllogismorum modos. Viri figura,
MORS quomodo ad quintum praedicabile pertineat, 327. b.&-a. MOTUS quid sit, .b.Non est pro prie, & per species quantitatis, 449. a. Motum non dari per se ad relationem in quo sensu sit verum, se Φ.
Eius species, sc a. b. Quilibet habet duo contraria, ibidem.
NATURAE Vniuersales seu conceptus obiectivi communes dotura parte rei, IS . Non sunt i men a singularibus scparat I 62. b. Potest in natura triplex distingui status, l72. a. b. In quo sit vel non sit negative communis, I 2. b. Licet a parte rei non habeat aliquam unam unitatem in indiuiduis, habet tamen unitatem consermitatis , I73. Tot sint a parte rei in ea negationes douisionis quot indiuidua, ibidem b.
Fit formaliter uniuersalis per operationem intellectus, 18o. a. Substantialis natura significata in abstracto. non ponitur in praedicam ento, ΙΑ. b. νοι istio, uniuersali, merseae, a reentia.
NEGATIO tripliciter accipi potest,
14 . b. Quomodo detur a parte rei, 348. b. Tot negationes sunt in natu ra a parte rei quot indiuidua, 73. b. Negatio quam importat unitas numerica distinguitur realiter negati M a negatione, quam secum affert
NOMEN definitur ex Aristoti In quo differat 1 voce, de a termino, II. a. Est in quadruplici differentia, 379. b. quae eorum propriE, quae impropriὸ de Deo praedicentur ,
NUMERUS est multitudo mensurata per unum,4so. a. diuiditur in transcendentalem di taedicamentalem, ibi lem.Transcendentalis non est species alicuius generis, neque aliquod Vnum ens, per se, 16.b. pr dicame- talis est ens per se, & species quanti talis, 41 b. tomodo causetur, mensuretur, dimensuret, 3so. b. 313.