De methodis libri duo, quorum prior quidem omnium methodorum universalium & particularium, quarum usus est in Philosophia brevem ac dilucidam declarationem, posterior vero ecclesiasten sive methodum theologicam interpretandi concionandique continet,

발행: 1559년

분량: 235페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

timum v s. Ium cupit bonum non otipit ' Nonne mali per

multi buulf Nonne malum nemo cupit Quarto,s coniuga interrogando commutentur. Vis probandum spe bonum uirum Fe dignum Lu, de,interroges. Ecquid bene agere spei laudun. m. Sed huius loci restasim,uid in loco coniuga. torum apud Philippum. Quinto ista interrogea invi ut aduersaria non intePlat ex orira queastionis, quid cupiamus nobis concedi . Si enim in. terroges hoc modo. Nonne musti mili unti latetiliet aduersarius te cuper afrtrativam partem concedi. MA' Multi ne an pauci malifunt Ex quaestionis forma latest tuon potest, quid cupiis concedi. Sexto, Si per militudinem interrogeatur, in qua latet uniuersale, ut potest ne ignis clare sinesum principio statim 1 tigrare Ergo ne inuidia gloria subito enitescere non potest. Septimo, Si ipse interrogator interdum 1ibi Gare put Silecti enim non habentur illi,qui aequiis distuαndo uidentur. Octauo, si ea proponan, tu quae incita C trita sunt, in omniumque ore uersantur, Authoritas enim omnibM causis C solet debet Galere plurivium. No , Si necessearta propositiones, uelut non necessariae interrogem tur, disimuletur, quam id quod intenditur, qui mos Socratisfamiliam. Decimo i similia, er

omparationem proponuntur. Nonve quemadmodum multi indocti,stulti pauperes, in multi sunt mali

102쪽

LIBER male amasemper pauciora sunt hominib. bora, mala plurima.Vndecimo, Si Desinetur in latin et sursum G undecutis. Hac enim ratione facit obtinetur conclusio,ut si uolo fumere posterius, interrogo id quod eli primo econtra, ut sit cona

cedat dipsa chrsum morte sua satisfecis pro

peccato generis hamani. Conditeatur necesse est homines iusticia operum gloriari non polye Duo. decimo, Si ea in quibus est totius contentionis praesdium positum ionis principio statim proporautur.Vt enim firmissima praefidia non sunt statuenida in prima acie ed rectius in noulfima collocautur. Ita in dii ut indo diu occul da sunt, insulabvi plus uirium est. cimolertio et ultimo, producantur et amplificentur, interkcianturque in aragumentatione,ea omnia quae nihil ad rem pertinerire uidebantur. Hac enim ratione celatur cri cu

ratur res Socratico more.

Hactenus de in propositiotubus,quae oreul ad conclusionis gratia adhiberi solent dictum est. Nunc de ire propositionibus dicatur breui)ume quae ad amplificandum seu κωμοὶ oratiotus pertinent certum est duri perinium propositiones necessirius unim conclusonis, quae uio pondere

ualean caeteras quaeclitis praeter has accumulantur. ultitudine si turba ualere.Cum igitur loco

uniuersalis propositionis ponimus biductionem eloco demulatu diuisionem,certam est nos oratio

103쪽

RIM V S. nem uberioremo ornatiorem reddere. UsIορ Aristotelis praeceptum, quod Ccq ογκυ et ob μοὶ irationis haec duo potifimum faciunt ἐπογγωγη l 'impo ie persticuitatis gratia , ut Aristoteles qui Ueσας&be padbibebantur, exempla et parabola quae ad illi irandum C ex planandum non folum a Dialecticis, uerumetiam ab oratoribus e poetius sepsim adhibentur. Po, stremum alumentur propositiones praeter necesssarias inductioim gratia, nimirum ut uniuersale inductione exprimatur ed inductio potius apud imperitos, shilogismo uero apud doctos indiuisis Elicos utendum est. Hactenus Methodus tradita est, qua instituatur distulator contra aduersiri. um nunc pauca de re praecepta dentur. Vt queamadmodum aduersu astam restondentis munitus

est conflijs Duntor, ita Ait ratione,cum si urgumenti tura pervicax obiecerit Gaut una mquamque rem probaddi principium duplex, Alte, rum propositae rei definitio,Alterum axioma,quorum illo clare res in sua natura ex ambitu cerni, tur, hoc euidenter quare in ea aliquid si intellia gitur,reliqui lac his duobus famulanturi quaea lio, An qui quum mala ut mala cupiat. Hic pri. imum quaeratur axioma uidelicet nemo uult spem sicli o axiomast maioriaditur minoriorum qui cupit mala,uult esbe visaelix Hznc sequitur coliclusio, neminem mala ut mala cupere. Hic s

104쪽

L DB EAE quisquam axioma negauerit, nemo cupit esse inafoelix, nihil habemm quo iuuerum nos,quam defanitiones rerum duarum, scilicet uerbi cupiendi et i oesicinus,quibus ostensis nisi potest esse ut recipiatur haec fententia, uix potest quidquam adferri ad probandum austrius Postquam nunc terrogator instructinest praeceptis aduersias adauersarium,C rem in stantionem adductum ea suitur ut restondenti quos praecepta ex eodem Aristotele praescribamus, sed id faciemus breui is mei scium retondentis talis consillit Primum diligenter attendat ex quisci aduersaritas probare nititur conclusionein suibam, cauealq ne causas fulse concluso G quae sunt propositiones in hilogisvio concedat, sed eas si omnino sese nere clat,1 ex parte distinguat. Deinde ipsum cotilectionem totam animo intueatur, quae dialecti c. nfuerit, rei cienda est, remonstrandum uiatium Tertio contra aduersari per oram ubinde oration flectat. Quarto contem ea quae ab aduersario cinquam necessam adducta sunt. Sunt C exercitationis praecepta communia oppoanent e restondenti praescripta ab Aristotele,quibus instructi spe debent dissataturi,quorum prCacipua recitabo. Primum assuescendum est argumentationes conuertere. Sic enim maior nobis ad dissu dum ausim torumsuppetet copia, G msaacis mutitas

tercol

erit

105쪽

tu argumentationes tenebisvi Est autem eonvertere, conuersa conclusimne in contradictorium uel

contrariam, Cr spumpi altera propositionum ulteram euertere, quod quomodosa paucis eraplicandum est. Si igitur γllogismin conuertendia fuerit primae figurae, maior per tertiam euerte. tar, minor persecundam, V si quia omne honea sum laudandum est,si omnis uirtus honesta deo omnis uirtus laudanda. Siquidem virtvi quaedam laudanda non set, siue omnis uirtM est honesta, quoddam honestum non erit laudandum ue Omne honestum est laudandum, quaedam uirtus non erit honesta Sedo omne honestum laudandum est,er omnis uirtus honesta, stat igitur=rma conclusio omnem uirtutem laudandam spe. Si γῆ g coaverten fueritfecuniae Dur minoreuertem per primam, ex maior per tertiam 'guram.visi quia nussum turpe amandum, et ovianis uoluptas en amanda, ideo nussa voluptas turapis est. Siquidem quae ldm uoluptas turpis, ueo amnis uoluptas enam da, quoddam turpe erit mandam. Siue nullum turpe amandum, quaedam voluptas non erit amanda ed turpe nullum amans in Auoluptas autem omnis amanda non est. Det recte conuersa conclusio est, quandam uo ptatem turpem esse.Si conuertendia βDgiRMI' erit tertia figurae, maior in primi minoris

106쪽

LI ME Reidus est. CrUassus omnis laptis est, ideo quidant lapis lucidiu est.Nam si lapis nussis est lucidus,si. ue costassus omni lapis est,quidum Costasim lucidi s non erit.Siue costasivi non lucidus est,costussim quidam lupis non erit. Sedo omnis Coastastrus lucidis est: omnis Costasim lapis. Stat igitur frina conclusio quendam lapidem lucidum est e. tas in eadem re ex argumenta licet confacere Tria cum sumitur conclusionis contradicto. rium, rursus tria cum sumitur conesusionis contrarium. Nec usia res potentior est ad eluciendum uerum,quam bubito et tanquam uno circulo posi tes eadem in re collectiones cernere mare nonicimerito Aristoteles τα αντι Παγα inter exeraciti praecepta n umerauit. Secundum praeceptum

est. ad omnem thesin,hoc est ad utramc contradiactionis partem argumenta specture,unde fel et si mulis quaerendo et restodendo exercitatisim , sunt autem problematis cuiuis duae theses ui affirmativa,altera negativa. Argumenta autetuque sic per orationem ad utrami quaestioni partem confirmandam adhibentur da, κλα dicuntur,ut quae inuicem comparata thesbrus,irqblematis accommodantur. Sic problema,Demars scatur nec ne Sit argumentum primum non ira

sci, quia sitam potens irascitur, perire mundunt oporteat, postquam potentes qui sunt homines, cum incanduerint late populantur omnia. Et hμ

107쪽

Ram v S. h. ἡλοὶ irasci Deum, quia urbes incenadio totas haustri subito, o mundum totum diluauis obruerit. Item non irasci,quia commoueri iron fit. Et αδεκλοὶ huius commoueri posse, quia inpaviter ω incendio inflammari, πira furerescriptura docet. Item non urasi quia rem tam fordam,ne sapientes quidem in se admit. lanissit hod κλη ex eodem genere,irasci quia optimos quis indigi maxim re, maxime coma moueatur hemisti irasci quia credere non posst edipe posse ab uilo. Et φα κλοὶ huius,ira asci qui maiestatem suum summam apud homines a pleri' uiolarier minui uideat. Hic exercitatio relis est,ut me cogere uelis alium distulando, silueis e uim effugere plurimum habeat momenti Tertium praeceptum est, ut ad ea quae sepsi.

me incidunt problemata,argumentorum copia aistructifrmus. Quartum, ad omnem di utationem tria ad. Ieramus, priincipia, γpotbescio normam comam em arguruenti struendi Principium est luxnrentu Cyicutas Impothesis est fundamentum rei ex ipsa res communis norma argumen diecti stogi'M. in intum ut rerum primarum, quismaxi nem um iactari e disceptari uideoerus de his est eamius, ubi enim depastio rei tenetur, actum

108쪽

LI ME Rest fiunt mentum ad omnem dissutationem mediacam C si de alijs.

Sextum, tenere oportet lacos communes, per

quos diserere licet ad multa problematum geneara,sepe enici accidit ut ex uuo loco communi nultasHγpotheses colligere liceat. Septimum Locus communis potis quam frogi vetus memoriae manda ndus est. Octauam Deducere uetam propositionem in plures, q*od quomodo ut Odolphus insecundo de inuentione optici docuit. Nonam. Ad uniuersi generis quaestionem, rouocare quaestionem positam.Num ita ex ut inubtusucere licebit ornatissime enim inquit cicero orationes hae funi, quae latifim uagantur, Crapriuatae singulari controuersia,ad uniuerctgeaneris uim explicandum e confert, ut hi qui audi. nn natura sc genere. uniuersa re cognita, de sngulis statuere posimi. Decimum. Res in disturuionem propositas a

sua piτiiii reuocare oportet.Sunt autem κριτηsi pro eram natura uariain quatuor a Plato ne e Plutarcho numeranturmam earum rem io acie menitis fota cernuntur C intelliguntur κIiτ8Piοὶ est si vo κ Πρ,quae est elim rei perceptio, qui mente fota percipiuntur,hoc est communiani sententiarum, seu communium principiorum λη quam a uocemur, sed cognitam circum Ieria

109쪽

dopinam a. ferimus de accommodamus problematis, quodo in hane uel illam partem feretur sententia, adhia bis demonstrationis regula. Nam cum haec voκη ori sit lumen rutioitu ut Plato inquit,eadem perui h,icimu rerum ordinemo conseqxentiam, qua quia plus acuminis requirit accedit Dialectu a, quae huius ordi consequentia facultatem iuuat. Huic totam moralem Philosophiam atq; ipsum Dialecticam sub cio. Deinde earumeterum,quae sub sensi. cadunt o sienbibus percipirulatur,piτηρ opes risu , si δόξα. , quo uniuersa quae ob Dκτα hoc est subben cadentia appessun

ρατu Dp uniuersalem experientiam paris, o, de uniuersale pronunciatum statuitur, ex quo poηyra de particularibus iudicandum est. Huic Phγajica subi ci ci cognatus artes. Hoc enim pronliuciatum Quicquid puli nonem habet θ irat non est nouum perse, si per inductionem, Unde uniuero sale collectum est. At in de alijs in P sica σMedicina. Porro inter baec duo κριτκρi xοκ et π sit Plato tertium collocat nimirum vore , quod circa res Mathematicas uersatur, quae paratim mente, partim sitis percipiuntur. Nam ut Mathematica sine sensibus intelligi non possunt, ita ne inte lentia demonstrari nequeunt unde δανοι rilis Uiniatrix rerum est,quae ex partis uri sue uirosiae pluribus,ser flententiam de

110쪽

LIAE E Rcommuni pronunciato, ex quo rur unde omnibG particularibui eiu dem generis Liudicium. Vecum LMathemticuipingens circulum, ostendit meo omnes lineus a centro ductas ad circumfereri. tiam Ube aequales, im arripit distens commune pronunciatum,ex quo deinde fert Antentium, adabibi demonstrationis regula, de alijs particula ribus circulis.Atq; haec causa est cur putantur deisinonstrationes Mathematicae uidentiores spe, quam retic aut PhUce: Quartum κριτηριομυ εικασlit hoc est mulatiose effectio versa tur enim circa rerum fabricandarum magines, ad uu reflucit artifex dum opus extruit. H. κριτ8siob morti commendanda sunt, effingula res fui qm ioiς sub ciendae e per illa diju dicandae sunt. Plutarchm in platonicis questionibus haec κρι τηρια recitat, quae dicit uobis est a Deo datu sp

M E O. cum de exegetica Methodo dicturus sum uis deo me operaeprectum facturum, si hanc partem umquatuor membra di, tinxero, ut primum conti. neutformas iterpretandi autores. Alterum, ea

quae lusias ab eloquentibus hominibvisun expossim d

teri

SEARCH

MENU NAVIGATION