장음표시 사용
81쪽
135 - 138. 67 publice neque pri Vatim expectabam neque erat in animo postvitare. Cum haec agerem, repente ad me venit Heraclius,
is qui tum magistratum Syracusis habebat, homo nobilis, qui sacerdos Iovis fuisset, qui honos est apud Syracu
sanos amplissimus. Agit mecum et cum fratre meo, ut, si nobis videretur, adiremus ad eorum senatum frequentes esse in curia se iussu senatus a nobis petere, ut
ventromus imo nobis fuit dubium, quid ageremus 138
10 deinde cito venit in montem non esse Vitandum illum nobis conventum et locum, itaque in curiam Venimus. Honorifice sane consurgitur nos rogatu magistratus --
pretio sese redemerunt, cum societatis habidis non solum consulibus, Verum etiam mensibus convenire. Cum hoc maxime cognosceremus
et in manibus tabulas haberemus, repente aspicimus lituras eius modi quasi quaedam vulnera tabularum recentia. Statim suspicione offensi ad ea ipsa nomina oculos animumque transtulimus. Erant acceptae pecuniae C. VERRUCIO C. F., sic tamen, ut usque ad alterum litterae constarent integrae, reliquae omnes essent in litura alterum, tertium, quartum, permulta erant eiusdem modi nomina. Cum manifesta res flagitiosa litura tabularum atque insignis turpitudo teneretur, quaerere incipimus de Carpbnatio, quisnam is esset Verrucius, quicum tantae pecuniae rationem haberet. Haerere homo, versari, rubere. Quod lege excipiuntur tabesae publieanorum, quo minus Romam deportentur, ut res quam maxime clara et testata esse posset, in ius ad Metellum Carpinatium voco habulasque societatis in forum desero Fit maximus concursus hominum, et, quod erat Carpinati nota cum isto praetore societas ac saeneratio, summe expectabant omnes, quidnam in tabidis teneretur. Rem ad Metellum desero, me tabulas perspexisse sociorum in his tabulis magnam rationem C. Verruci permultis nominibus esse, meque hoc perspicere e consulum mensiumque ratione, hunc Verrucium neque ante Mentum C. Verris neque post decessionem quicquam cum Carpinatio rationis habuisse postulo, ut mihi resp'ndeat, qui sit is Verrucius, mercatoris negotiator an arator an pecuarius, in Sicilia sit an iam
decesserit. Clamare omnes ex conventu neminem umquis in
Sicilia suisse Verructum II 186-188.)
82쪽
sedimus. Incipit is loqui, qui et auctoritate et aetato
et, ut mihi risum est, usu rerum antecedebat, Diodorus Τimarchidi, cuius omnis oratio hanc habuit primo se tentiam senatum et populum Syracusanum moleste gra-Viterque ferre, quod ego, cum in ceteris Siciliae civitati sbus senatum populumque docuissem, quid eis utilitatis, quid salutis adferrem, et cum ab omnibus mandata, legatos, litteras testimoniaque sumpsissem, in illa civitato nihil ius modi sacerem. Respondi neque Romae in
conventu Siculorum, cum a me auxilium communi 10
omnium legationum consilio petebatur causaque totius provinciae ad me deferebatur, legatos Syracusanorum adfuisse, neque me postulare, ut quicquam contra C. Verrem decemeretur in ea curia, in qua inauratam C. Verris sta-13 tuam viderem. Quod posteaquam dixi, tantus est gemitus 15 factus adspectu statuae et commemoratione, ut illud incuria positum monumentum scelerum, non beneficiorum
Videretur. um pro se quisque, quantum dicendo adsequi poterat, docere me coepit ea quae paulo ante commemoraVi, spoliatam urbem, sana direpta, demoraclii auhereditate, quam palaestritis concessisset, multo maximam partem ipsum abstulisse neque postulandum fuisse, ut ille palaestritas diligeret, qui otiam inventorem olei deum sustulisset neque illam statuam esse ex pecunia publica neque publice datam, sed eos, qui hereditatis diripiendae sparticipes fuissent, faciendam statuendamque curasse; eosdem Romae fuisse legatos, illius adiutores improbitatis, socios furtorum, conscios flagitiorum eo minus mirari me portere, si illi communi legatorum voluntati et luti Stellia defuissent. 30140 Ibi sorum dolorom ex illius iniuriis non modo non
minorem, sed prope maiorem quam Siculorum ceterorum esse cognori, tum meum animum in illos, tum mei comsilii nogotiique totius suscepti causam rationemque roposui, tum eos hortatus sum, ut causae communi saluti 35
83쪽
quo ne deessent, ut illam laudationem, quam se Vi ac metu coactos paucis illis diebus decresse dicebant, tollerent. Itaque, iudices, Syracusani haec aciunt, istius clientes atque amici. rimum mihi litteras publicas, quas in aerario sanctiore conditas habebant, proferunt; in quibus ostendunt omnia, quae dixi ablata esse, e scripta et plura etiam, quam ego potui dicere perscripta autom hoc modo: Quod ex aede inervas hoc stillud abesset, quod ex aede Iovis, quod ex aede
10 Liberi ut quisque iis rebus tuendis conservandisque praefuerat, ita perscriptum erat cum rationem elege redderent et, quae acceperant, tradere deberent, petisse, ut sibi, quod eae res abessent, ignosceretur itaque omnes liberatos discessisse, 1 et esse ignotum omnibus. Quas ego litteras obsignandas publico signo deportandasque curari. De claudatione autem ratio sic mihi reddita est. 141 imum cum a C. Verre litterae aliquanto ante adventum meum de laudatione venissent, nihil esse decretum; doinder cum quidam ex illius amicis commonerent oportere decemi, maximo clamore esse et convici repudiatos; postea, quom meus adVentus adpropinquaret, imperasse eum, qui summam potestatem haberet, ut decemerent decretum
ita esse, ut multo plus illi laudatio mali quam bonis posset adferre. Id adeo, iudices, ut mihi ab illis demonstratum est, sic os ex me cognoscite.
Laudent te iam sane amertini, quoniam ex 160 tota provincia soli sunt, qui te salvum velint, ita tamena laudent, ut motus, qui princeps legationis est adsit,
84쪽
ita laudent, ut ad ea, quae rogati erunt, mihi parati
sint respondere. Ac ne subit a me opprimantur, haec sum rogaturus naVem populo Romano debeantne. Fatebuntur. Haebuerintne praetore C. Verre. Negabunt. Aedifiearinis navem onerariam maximam publice, quam Vorri odorunt. Negare non poterunt. Frumentum ab iis sumpseritne C. Verres, quod populo Romano mitteret, sicuti superiores. Negabunt. Quid militum aut nautarum per triennium dederint. Nullum datum dicent. Fuisse es sanam omnium istius fur 1οtorum ac praedarum receptricem negare non pol
runt permulta multis naVibus illinc exportata, hane navem denique maximam a amertinis datam onustam 151 cum isto prosocham fatebuntur. Quam ob sim tibi habo sane istam laudationem amertiuorum; Syracusanam 16 quidem civitatoni, ut abs te adsecta est, ita in to esso animatam videmus, apud quos etiam Verri illa flagitiosa sublata sunt. Etenim minimo conveniebat eidsorum honores haberi, qui simulacra deorum abstulissos. Etiam hercule illud in Syracusanis merito re 20 prehenderetur, si, cum diem festum udorum de fastis suis sustulissent celeberrimum et sanctissimum, quod eo ipso die Syracusae a arcello captae esse dicuntur, idom dis sestum Verris nomine agerent, cum iste a Syracusanis, quae ille calamitosus dies reliquerat, ad 26 omisset. Ac videte hominis impudentiam atque arrogantiam, iudices, qui non solum Verri haec turpia ac ridicula o Heracli pecunia constituerit, Verum etiam Μarcellia tolli imperarit, ut ei sacra sacerent quotannis, cuius opera omnium annorum sacra deosque 30
patrios amiserant, eius autem familiae dies ostos tollerent, per quam ceteros quoque festos dies recuperarant.
85쪽
Nemini video dubium esse, iudices, quin apertissimeos C. Verres in Sicilia sacra profanaque omnia et privatim et publico spoliari versatusque sit sine ulla non modo religione, verum etiam dissimulatione in omni genere furandi atque praedandi. Sed quaedam mihi magnifica et praeclara eius Hefensio istenditur cui quem 1 ad modum resistam, multo mihi ante est, iudices, prο- videndum. Ita enim causa constituitur, pro Vinciam
Siciliam virtut istius et vigilantia singulari dubiis formidolosisquo temporibus a fugitivis atque a belli periculis tutam ess sorvatam. Quis agam. iudi 21 ces Quo accusationis meae rationem conseram, quo me Vertam Ad omnis enim meos impetus quasi murus
quidam boni nomen imperatoris opponitur. Novi locum; video, ubi se iactaturus sit Hortensius. Belli pericula, tempora uel iublicae. imperatorum penuriam commea morabit; tum sprecabitur a vobis, tum etiam pro suo iure contendet, ne patiamini talem imperatorem populo Romano Siculorum testimoniis eripi, me obteri laudem imperatoriam iriminibus avaritiae volitis Non possum dissimularo, iudices; timeo, ne C. Verrem propter hanca eximiam virtutem in re militari omnia, quae fecit, impuno secerit. Venit enim mihi in montem, in iudicio M'. Aquili quantum auctoritatis, quantum momenti oratio . Antoni habuisse existimata sit; qui, ut
86쪽
72 IV De suppliciis. Ausmahl. erat in dicendo non solum sapiens, sed etiam fortis, causa prope perorata ipse arripuit '. Aquilium constituitque in conspectu omnium tunicamque eius a pectore abscidit, ut cicatrices populus Romanus iudicesquo aspicerent adVerso corpore exceptas simul et do illo
vulnere, quod ille in capite ab hostium duce acceperat, multa dixit eoque adduxit eos, qui erant iudicaturi,
Vehementer ut Vererentur, ne, quem Virum fortuna ex
hostium telis eripuisset, cum sibi ipse non pepercisset, hic non ad populi Romani laudem, sed ad iudicum cru 104 delitatem videretur esse servatus. Eadem nunc ab illis do tonsionis ratio viaque temptatur, idem quaeritur. Sit fur, sit sacrilegus, si flagitiorum omnium Vitiorumque princeps; at est bonus imperator, at felix sit ad dubia rei publicae tempora reservandus. Non agam 15 summo iure tecum, non dicam id, quod debeam forsitan obtinere, cum iudicium certa lege sit, non quid in re militari fortitor seceris, sed quem ad modum manus abalienis pecuniis abstinueris, abs te doceri oportere non, inquam, sic agam, sed ita quaeram, quem ad modum 20 te Velle intellego, quae tua opera et quanta fuerit in bello.
Quid didis An ollo fugitivorum Siciliam virtute
tua liboratam Magna laus et honesta oratio; sed tamen quo bello Nos enim post illud bellum, quod Μ' Α qui 25lius confecit, sic accepimus, nullum in Sicilia fugitivorum bellum fuisso. At in Italia fuit Fateor,
et magnum quidem ac Vehemens. Num igitur ex eo bello partem aliquam laudis adpetere conaris Num tibi illius Victoriae gloriam cum M. Crasso aut Cn. Ρompeio 30 communicatam putas Non arbitror hoc etiam tuae deesse inpudentiae, ut quicquam eius modi dicere audeas.
Obstitisti videlicos, ne o Italia transir in Siciliam
fugitivorum copiae possent. Ubi, quando, quis Sparte' Cum aut ratibus aut navibus conarentur accedere 35
87쪽
Nos enim nihil umquam prorsus audivimus, sed illud audivimus, . Crassi, sortissimi viri, virtute consilioque factum, ne ratibus coniunctis freto fugitivi ad ossanam
transire possent, a quo illi conatu non tanto opere pro
hibendi fuissoni, si ulla in Sicilia praesidia ad illorum adVentum opposita putarentur. At cum osso in Italia bellum tam prope a Sicilia, tamen in Sicilia non fuit. Quid mirum No eum in Sicilia quidem fuit Odomintervallo, pars eius olli in Italiam ulla porvasit. Etenimi propinquitas locorum ad utram partem hoc loco profertur2 Utrum aditum facito hostibus an contagions imitandi belli periculosam fuisse Aditus omnis hominibus sine ulla facultate navium non modo disiunctus, sed etiam clausus est, ut illis, quibus Siciliam propinquam fuisseis dicis, facilius uori ad Oceanum pervenire quam ad eloridem accedere. Contagio autem ista servilis belli cur abs te potius quam ab iis omnibus, sui ceteras μο-
Vincias obtinuerunt, pras dicatur' an quod in Sicilia iam anto bella fugitivorum fuerunt' at ea ipsa causa a est, cur ista provincia minimo in periculo sit et fustit. Nam postsaquam illinc ' Aquilius decessit, omnium
instituta atque edicta praetorum fuerunt eius modi, ut ne quis cum telo servus esset. Vetus est, quod dicam et propter severitatem exempli nomini fortasse a Vestrum inauditum, L. Domitium praetorem in Sicilia, cum aper ingens ad eum allatus esset, admiratum requbsisse, quis eum percussisset cum audisset pastorem cuiusdam fuisse, eum vocari ad se iussisse illum cupide ad praetorem quasi ad laudem atque ad praemium accus eurrisse quaesisse Domitium, qui tantam bestiam pericussisset illium respondisse, venabulo statim deinde iussu praetoris in crucem esse sublatum Durum hoc fortasse videatur; neque ego ullam in partem disputo, tantum intellego, maluisse Domitium crudelem in ania madvertendo quam in praetermittendo dissolutum videri.
88쪽
74 IV De suppliciis sW l. 8 Ergo his institutis provinciae iam tum, cum bello sociorum tota Italia arderet, homo non acerrimus nec sortissimus, C. Norbanus, in summo otio fuit; perfacile enim sese Sicilia iam tuebatur, ut ne quod ex ipsa bellum posset existere. Etenim cum nihil tam coniunctum sit quam negotiatores nostri cum Siculis usu re, ratione, concordia, et cum ipsi Siculi res suas ita constitutas habeant, ut iis pacem expediat esse, imperium autem populi Romani sic diligant, ut id imminui aut commutari minime velint, cumque hisecino semorum bello pericula et prastorum institutis ot dominorum disciplina provisa sint, nullum est malum domesticum, quod ex ipsa provincia nasci possit.
Quid igitur Nullino motus in Sicilia servorum 1εVerre praetore, nullaene consensiones factae esse dicuntur Nihil sano, quod ad senatum populumque Romanum pervenerit, nihil, quod iste publice Romam scripserit; et tamen coeptum esse in Sicilia moveri aliquot
locis servitium suspicor. Id adeo non tam ex re quam mox istius factis decretisque cognosco. Ac Videte, quismnon inimico animo sim acturus ego ipse haec, quas ille quaerit, quae adhuc numquam audistis, commemorabo et
10 In rio catino, quom locum fugitivi iam ante tenue 25runt, Leonidae cuiusdam Siculi familia in suspicionem est Vocata coniurationis. Res delata ad istum. Statim, ut pax fuit, iussu eius homines, qui orant noministi, comprehensi sunt adductiquo Lilybasum domino denuntiatum est, causa dicta, damnati. Quid sindo Quid e stis DFurtum fortasse aut praedam Uectatis aliquam. Nolite usque quaque idem quaerero. In motu belli furandi locus qui potest esse Etiam si qua fuit in hac re occasio, praetermissa est. um potuit a sonida nummorum aliquid auferre, cum denuntiavit, ut adesset fuit nundinati as
89쪽
aliqua, et isti non nova, ne causam dicerent etiam alter locus, ut absolverentur damnatis quidem servis quae praedandi potest osso ratio 2 roduci ad supplicium nocesse est aestes enim sunt, qui in consilio fuerunt, testes publica tabulas, testis splendidissima civitas Lilybaeiana, tostis honestissimus maximusque conventus esVium Romanorum fiori nihil potest, producendi sunt Itaque producuntur et ad talum alligantur. Etiam inunc Mihi 11 expectare videmini. iudices, quid Heinde factum sit, id quod iste nihil umquam fecit sine aliquo quaestu atque praeda. Quid in ius modios fiori potuit Quod commodum est, expectate facinus quam voltis improbum;
vincam tamen expectationem Omnium. Homines sceleris coniurationisque damnati ad supplicium traditi, i ad palum alligati repente multis milibus hominum inspectantibus soluti sunt et rio catino illi dominor odditi. --rhortes ominen ubrigens, ala remn in schwer 11
ad frest, Verbannie ructyer en erriri. O praeclarum imperatorem nec iam cum, aqui 14lio, sortissimo viro, sed Vero cum lautis. Scipionibus, Μartim conserendum Iantumne vidisses in metu periculoque provinciae Cum servitiorum animos in Sicilia 2 suspensos propter bellum Italiae fugitivorum videret, nequis se commoVere auderet, quantum terroris inisciti Comprendi iussit; quis non pertimescat Causam dicore dominos quid servo tam formidolosum FECIAAE VIDERI pronuntiat; exortam videtur flammam paucorum doloro 30 ac morte restinxisse. Quid deinde sequitur Verbora atque ignes et illa extrema ad supplicium damnatorum, metum ceterorum, cruciatus et crux. Hisce omnibus suppliciis sunt liberati. Quis dubitet, quin servorum animos summa formidine oppresserit, cum riderent inar facilitate praetorem, ut servorum sceleris coniu-
90쪽
76 IV De suppliciis. Ausmahl.)rationisque damnatorum vita vel ipso carnifice intomuntio
cui Gemino cognomen est, praeteriri potest Ecquid hoc tota Sicilia clarius, ecquid indignius, ecquid manifestius proferri potest Quem, ut anhormum venit, ad se 10 vocari et do tribunali citari iussit concursu magno frequentiaque conVentus. omines statim loqui: Μirabar, quod Apollonius, homo pecuniosus, tam diu ab isti, maneret integer excogitavit nescio quid attulit prosecto
homo dives repente a Verre non sine causa citatur. 15
Expectatio summa hominum, quidnam id esset, cum exanimatus subit, ipse accurrit cum adulescentes filio; 17 nam pater grandis natu iam diu lecto inobatur. Nominat iste serom, quem magistrum pecoris esse diceret eum dicit coniurasse et familias concitasse. Is omnino eous 20 in familia non erat. Eum statim exhiberi iubet. Apollonius adfirmare se omnino nomine illo servum habere meminem. Isto hominem abripi a tribu nati et in carcorom conici iubet. Clamare ill0, cum raperetur nihil se miserum fecisso, nihil commisisse 25 pecuniam sibi esse in nominibus, numeratam in praesentia non habere Haec cum maxime summa hominum frequentia testificaretur, ut quivis intellegere posset eum, quod pecuniam inoi dedisset, idcirco illa tam acerba iniuria affici cum maxime, ut dico, hoc de pecunia 30 clamaret, in Vincla coniectus est. 18 Videte constantiam praetoris, et eius praetoris, qui in his rebus non ita defendatur, ut mediocris praetor, sed ita laudetur, ut optimus imperator cum serVorum bellum metueretur, quo supplicio dominos indemnatos 35