장음표시 사용
111쪽
Phaeaeum men- adbibitus cantor Demodocus canit bota , oe Achillis contentionem, ac deinceps Trojae excidium , in e ad utramque cantilenam lacrymas fundente Cox ra Demodoci patria, non autem Lacedaemon. Automedes , ω Chaeris item po tae Corcyraei. Fabricius, ct Meusus ensi gantur. Poetas ante Homerum fulse , constit Cicero ex Demodoci carmini bus . Haec tamen credibile est Homerum ex poetica licentia e x se.
Paterculi de Homero judicium Imust ludorum genera, in quibus Phaeaeum sum
rum praestantiam Alcinous praedicaVit, cantuS exprimitur . PraestantissimuS autem apud ipsos cantor Demodocus ; de quo, ejusque cantilenarum materia ,
quae in Odyss. lib. VIII. habentur, hujusmodi sunt. Alcinous, ut primum deductionem Ulyssis imperavit , sic ait:
. - - - advocate etiam diὀinum cantorem Demodocum : huic etenim Deus excellenter dedit cumtilenam
Ad oblectandum, quocumque animus ipsum impule
112쪽
Juxta Alcinoi mandata Κηρυξ δ' ἐγγυθεν ἡψεν ἄγων se,iηρον ἀοβον, Π, πέρι Mῆς ἐφίλη τε, δίδου δ' ἁγαθον τε, καιον TE, CKpθαλμῶν αἰν αμερσε , διδουπιλιαν αοιδm . Τω αρα ΙΙοιτοim θροον ἀργυροηλον σσορ δωτυμ - , προς γοαγρυ μακρον ἐρείσας 'Καδδ'εα πασσαλόφιν κρεμασεν φορμιγγα λιγῶαν Aυ- ωερ κεφαλῆς , t ἐπεφραδε χερ , ελεο α Κῆρυξ πὰρ δ' ἐτίθει κα/εον, καλm τε TρQTεζαν, Παρ δε δεπας οινοιο, πων, ors θυμιος ἀνωγοι. Praeco autem prope venit, ducens amabilem cantorem ruuem supra modum Musa dilexit, dedit vero bonum que matamque , Oculis quidem prietaῬit, dedit aute sistem cantis am Huic sane Pontonous praeco apposuit sedem argenteis oti is distinctam,
In medio convivantis ad columnam Angum applicans:
Ad paxiltam autem suspendit cit baram sonoram Ipsius supra caput, c monstrabat, quo pacto maniabus prenderet, P coe juxtaque apponebat canistrum , pulcbramque mensam, Juxta etiam poculum vini, ut biberet, quoties animus juberetis Completo conviVio, Mis' αρ' ἀοδον ἁναεν ἀείδε αεναι κλέα άνδρων, olf ς, τῆς τος ἄρα κλεος κρανον ἐυρυμ γγαινε, NHucος οδυσσηος, 6 Πηλείδεω Αχιληος Musa utique cantorem excitavit, ut caneret laudes etirorum,
113쪽
Cantilena, cujus tunc gloria ad calum latum pervenit, Contentionem GKgis, Pendae Aebitns. Rursus post saltationes Demodocus
Αριθρη-- . . . coepit pulchre canere, Da Martis amore , pulcbreque coronatae Veneris,
Ut primum coierint in Vulcani domibus
clam Novo instructo convivio , eidem , in medio cou viVantium collocatus, pariter interfuit Demodo S.Cujus egregiam canendi peritiam praeter PhaeacaS V hementer admirans Ulystes, ita Praeconem primo:
114쪽
Demodoce , longe te sipra mortales laudo omneS ,
Sise te Musa docuerit, Τουis stia , sive Apollo.
lde ornare Graecorum fatum canis.
Lignei, quem Deus fecit auxilio Palladis , Quem quondam in arcem, strategema, duxit divus Gl se , miris ubi impisvisset, qui Ilium everte uut
Siquidem enim mibi bi eo eleganter , enarraveriS , Tum ego . omnibus pronunciabo bominibus, uia certe tibi benignus Deus pr.ebuit diSinam can
Ulysiis desiderio Demodocus satisfecit . At ille ad eam cantilenam, quod antea ad aliam de Ulysis,& Achillis contentione fecerat, genas suas lacrymiS rigabat ; quas cum Alcinous observasset , Demodo- cum jussit desistere. Demum in postremo convivio, cum jam narimas censurus esset Ulysses , adhibitam pariter legimus
115쪽
. . . intre i Os vero canebat divinus eantor Demodocus , populis honoratuS . Haec de Demodoco ex Homero. Fumdem me
morat Plutaretius in libro περὶ Μουσι ς sub initium, ex Heraclidis σμυαγωγη ἐν μου Π referenS, γ - γονενα θ κ, Δημίδικον Κερ;cyραον παλαον μιμων ,ον πεποιηκένω Ι λ τε πορθ-ν, , 5 ΑφροΠτης S H-φαις ου γαμον, Fuisse etiam Dem0docum Corcyriseum veterem musicum , qui carmine expresserit Ilii ex Linum , ω Heneris cum Vulcano nuptias. Imo VeneriS,& Martis concubitum, ut prodit Homeru S. Corcyram Demodoci patriam fuisse , quemadmodum Plu tarchus, assirmat quoque TZetZes protegOm. ad Lycophronem ex Demetrio Phalereo. Nam de iis, qui ad musica instrumenta cecinisse carmina perhibentur , Verba faciens: οιοι περ γν ν, inquit) ποι
reliqui a Dememo Pbalereo memorati . Neque enimi e ignoro. At Lacedaemonium fuisse Demodocum, asserit Eustathius ad Odyss. m. ad eumdem Deme trium Phalereum provocans. De Demodoco Joannes Alb. Fabricius lib. 1. cap. v. Biblioth. Gr. Cum demque memoraverat paulo ante., nempe ejusdem libri cap. m. ad finem ; ubi dum scribit, TZetZena negare , se legisse Automedem, non magis quam De
116쪽
modocum, & Chaerin Corcyraeum , vel Phemium Ithacensem, legit ipse in TZetete, quod TZetZeS minime scripsit , accepitque , ut conjicio, Eγνοῶ, quod significat ignoro , pro Θαγινώσκω , quod significat Iego . Pariter de Demodoco Joannes Meursius in Biblioth. Gr. ubi ejus poemata ita recensens, Ιλhs πόρθησις , S Ηφῶς ου fAφροδιτης γάμος, cum Plutarcho quidem facit, seu cum Heraclide sed ab Homero imprudens dissentit, quod spectat ad secundi
poematiS argumentum. Quod vero spectat ad primum , ita Ptolemaeus Hephaestio in Phot. Biblioth. cod. CXC. Obυσσευς D Tυρρηνία ηγωνίσαm ἀυλητοι , f ἰνικησεν. Ηυλισε θ Δηlαοδο ρου πο Ῥα, Iλ αλωειν. Ubses in Tyrrhenia tibia certazit, ac misit. Cecinit autem Demodoci Poema de Trojae excidio. Pausanias in Attic. inter poetas, qui cum regibus vixisse nosce
bantur, Demodocum commemorat, quem Homerus
Aλκινουρ παρεῶνα , familiarem fuisse Alcinoo, prodit. Et in Laconic. Amyclaei sellam describens: Α Φα
κων inquit χορος ' ν επὶ τω θρονω, μων δ Δη- ut OAκος, Adesque Pbaeacum c borus in tbrono , atque Demodocus canens . Itidem Demodoci cantoris memi nerunt Athenaeus , & Suidas, in proxime subsequenti capite allegandi . In gravissima, atque antiquissima controVersia, an fuerint ante Homerum poetae, Demodoci Sc P mii carmina Ciceronem ad assirmantem partem traxerunt : Nec dubitari debet ait ipse in Bruto ) quin fuerint ante Homerum poetae , quod ex eis carminibus in-
Nilui potest, quae apud illum oe in Pbaeacum, oe in
117쪽
Procorum epulis eanuntur. Videndum tamen, ne forte Homerus , Demodoci Corcyrasi ,& Phemii Ithacen sis carmina Commemorans , nobis fucum faciat, &poetica licentia, sicuti viros bello strenuos, &eloque tia praestantes, ita quoque & poetas, , eorumque carmina , ut sibi placuit , finxerit ; quod non absque verisimilitudinis specie suspicatur Leo Allatius de Patr.
Hom cap IV Sextus Empiricus adversus Mathemat. lib. I. cap. X. ποιηρια- fatetur quidem, πρεσβυ- τερον μεν εἰς ημιὰς τει αηρου ποιησεως, nullum anti
quius poema Homeri poesi ad nos pervenit; sed extitisse
tamen ante ipsum Homerum , dc ejus aetate plures poetaS, probabile censet, arguitque ex ipsius Homeri dicto OdysS. I. I ia γάρ HAmi AtDRον επικλει-' ανθρωποι, Ηος ἁκουόντεσσι νεωτατη ἀμφιπελη .Lam enim cantilenam magis celebrant homines, Quaecumque auditoribus recentissima exi tat. Hoc argumentum plures fuse pertractarunt, &prae ceteris Leo Allatius in citato libro , ubi VellejiPaterculi judicium amplexatur, & deosculatur: CD
resimum ait Vellejus lib. 1.) deinde Homeri illuxit
ingenium , sine exemplo maximum e qui magnitudine ope rum , ω fulgore carminum solus appellari Poeta meruit. In quo hoc maximum est, quod neque ante illum, quem ille imitaretur, neque post illum, qui eum imitari posset, inventus est: neque quemquam alium, cujuS op ris primus autbor fuerit, in eo perfectisimum, praeter me 'um, of Arcbiloebum, reperiemμό
118쪽
Pbaeueum luxus in par emiam abiit. Ex A cinos ete bis ortu .ea infamia s item ex aliis Mysis, apud eum coenantis . Horum lectio ab Erato bene apud Athenaeum emendatur , parum apte ut sentit Casaubonus. sis dicta perperam Alcinoo tribuuntur .. Didymi late pretatio praeferenda. Mensa Alcinoi apud Nagian et um. Phaeacum commesationes in magnam noctis partem productae. Hae ab intemperantiae nota etindicantur ex Athenaeo , in cujus ete si e frequentius cespitat Dalecampius . Vinum Corcyraeorum , ct eorum Cellae . . vinariae commendantur. Eu albude Oitu molli ct imbelli Phaeacum interpretatio rejicitur . DE Moooci de Veneris , & Martis congren ca
tilena noS monet , ut de vulgatissimo Phaeacum luxu, qui in parce miam abiit, tractationem aggrediamur . Siquidem ex Athenaei lib. I. cap. XII.
non quod id Sitii probaret, sed ut eos ab inconcessis ompiditatibus debortaretur, cum illos sciret vita luxumis
119쪽
su delicataque educatos fuisse , ac ideo moribus ipsiorum simillima ad Voluptatem Dectantia proferens. Eadem
ferme Suidas in voce Αοιόος, Demodoco inter illos cantatores locum assignans , qui modestia, & philosophica morum integritate praestabant. Pariter Didymus Scho liastes: παδέω ὰυτους uη ἀσελγανειν , ώς l θεῶν διὰ ταυTα ά η αογου Idy , eos monet , ne libidinibus indu geant, cum oe ipsi Dii propter illas ignominia notentur. Delicatae, ac luxuriosae vitae inVidia , qua Phaeaces flagrarunt, facile quivis dignoscet, quam parum conveniat cum iis, quae usque modo de illorum mori bus dicta sunt, nimirum de religione , de hospitalitate, de re nautica, de athleticis ludis ; quae omnia non desidiae, & voluptatibus deditam gentem, sed
bene moratam , recte constitutam , laborisque ad modum tolerantem ostendunt. Ea tamen ob luxum,
ut dixi, apud Veteres male audiit. Quocirca ab Horatio homineS voluptuarii appellantur Alcinoi, Pbaea cesque. Nam Epist. l. I. Ep. II. Nos numerus sumus, ct fruges consumere nati, Sponsi Penelopes, nebulones , Alcinoique, In cute curanda plus aequo operata juventuS.
Pinguis ut inde domum possim , Pbaeaxque reverti. Dimanavit autem in vulgus haec de Phaeacum luxu infamia ex illis Alcinoi verbis Odyssi. VIII. Aiu δ' η ν δας τε κίθαρής τε, χορώ τε, Eiματά τ gbi αοιδά, λοετρά τε θερμά, LM . Semperq.nobis conetiviumq.gratu,cit baraque horique,Vbteoe mutatoriae , tumueraque calida, oe cubilia.
120쪽
Proinde cum a quibusdam Ulysses, ceu Epicuri in voluptatis dogmate magister, traduceretur, propterea quod Odyssi. IX. ita loquatur:
ου γὰρ πιωγέ τι φημι τελος ' αρμες ρον ἀνα , Η οταν αφροσυήη μέν η κατὰ δῆριον απαν , Δατυμιονες δ' Eνὰ ιωματ δεουαζων Qita, H ut ι εξ ς παρά δἐ πλα ω ri τράπεζα Σὴrου , A, κρ μιχυ κρητηρος ἁφυσσων Ohσχόος φορέψι, ῆ- πάεσσι Tgro δε μιοι κάλιςον ἐνὶ φρεσὶν ε ετα ἀνει. Non enim ego quippiam puto tandem elegantius esse, suam quoties Glitia quide detineat populu universum, Conmmantesque per domum audiant cantorem, Sedentes ordine s juxta itidem impleantur me Pane, o, carnibus; linumque ex cratere hauriens Pincerna adferat, or infundat poculis : e quiddam mihi pulcherrimum in mente Uidetur esse.
Cum ex his, inquam, verbis Ulysses Epicureae illius voluptatis praeformator a quibusdam censeretur, Megaclides apud Athenaeum lib. X11. cap. I. Ut illum ab ea nota vindicaret, eamdem in Phaeacas unice rejecit, inquiens : Tον Ob ησέα, καθομιλῆντα TEς κα-
ρους υπἐρ τῆ δο ν ηαοηθης Idῆς Φαα5ν ἀνα , το ἁδρο- διατα ν άυτῶν ἀσπάζεθα, προπυθομενον τg Aλυ- νοου, Ahia η ῶν δας τε φιλη. Mονως γὰρ ἔτως φήθη, ων ηλπ ε, μιη δ αμιαρτῶν, VIXsem tempori inservientem, ut suis, Phaeacumque moribus conetenire zideretur, mollissimam eorum titum commendasse, cum eX Alcinoo an tea intellexisset: Semperque nobis convisiumque gratum. Hac enim sola rationese, quae peraverat, opinabatur con secuturum. Aliam