장음표시 사용
681쪽
iis, quem posteri sequuti stant; nam& apnd Pro tare chorum in vita sancti Ioannis legimus Myronemcti Ioannis. quemdam, baptismo suscepto , ad pedes Ioannis ines aurum fudisse. Noster Clodoueus, ut liquet ex testamento D. Remigii non semel a nobis citato grandes fortunas, praedia & larifundia post baptis inum Ecclesiiis , dc restituit& de nouo indulsit. Ur ceus ille mirae magnitudinis,quem ex dono Clo do uel possidebat Remigius,nunquid in usum baptis mi eiusdem Regis fuerat comparatra & baptiza tori relictus. Omnino vero certum est in primis illis seculis cuti sos fuisse Christianae fidei tyrones, ut diem baptismi sui muneribus oc conuiuiis & veste nitidiori illustrarent. Unde plurimis ea cogitatio suadebat ditarre baptismum, quod nimirum nec vesti bus effetat instruct nec pecuniis quibus muneribus& conuiuio tam baptizatores quam susceptores hoc est, patrimos exciperent . Inquam opinionem 'ut saluti infestam, inuehitur Gregorius Naalange 'nus orat. 4. instinctum baptisma, ε'im , M s
οι, '' i nT pes dicere . ubi est munus quod pro pter baptismum osteram , ubi θlendida vestis in qua ex
plendescam , ubi ea quae ad initiatores meos excipiendos requiruntur, ut in his quoque rebus nominis celebritatem
Nec modo eum diem conuiuiis & oblationibus inal ni : verum & anniueilario festo baptismi
682쪽
Liber secundus. 2Is sui memoriam consecrabant, repetitis epulis &oblationibus , Micrologus de Ecesessiasticis obseruationibus cap. Romani , inquit, annotimum Pascha quasi anniuersarium Pascha dicunt, quia antiquitus apud illos qui in priori Pasicha baptietati erant, insequenti anno,eadem die ad Zcclesiam conuenere, Auaeque regenerationis a uniuersarium diem cum Oblationibus β-
Hanc consuetudinem conuiuiorum pro baptismo instituendorum Moguntina Synodus secun - Θ Hadacan. t 6 ad modestiam reuocanda esse decreuit.
commigationes m parum sobria conuiuia , quae qui busdam in locispos baptisimumsunt, per ciuiles magis tus inhiberi , aut saltem ad moderationem Chrissa nis dignam reduci d olutamus. Muneribus vero quae baptisantes offerunt, nil quidquam contrarium sua siit Ecclesia, nisi quod per auaritiam & ambitio nem exigi non debere sanctissime pronuntiauit Eospectat Canon 8. Concilii Elibentani, ut qui ba
ptizantiar, nummos in concham non immittam. Nam
quem oris tunc erat ut in eandem concham , e qua sacri latices in baptizandi caput fluxerant, nummi a baptizato iniicerentur, quasi pretium aquae tam salutaris pensantes Quare ne sacramentum nundinarividerentur saeerdotes, ist a collatio nummaria fuit interdicta. Caeterum non omnino pro 'hibitam fuisse munerum susceptionem docent posteriores Srnodi Hispaniae, Braccarensis secunda can. 7. donaria a parentibus sponte oblata suscipi posse decernit, non tamen exigi, υt hi qui injantei
683쪽
Liber tertius. 37' ualet confessionis dicemus ad calcem capitis. Eucharistia poenitentiam excipit, cuius nomine oblationes do stipes col latas a fidelibus, in gratiam Sacerdotum ac Clericorum,conuiuia iisdem parata docuimus fuse libro primo ex Iustino Cypriano de aliis. Sponsalia aggrediamur , quorum sanctitatis& integritatis vindex perpetuo fuit Ecclesia: quamobrem eorum nomine aliquid irrogatum Sacerdotibus non obscurum est. Gregorius Magnus UL stola supra laudata, ad solidum unum reuocat iura Ecclesiae pro nuptiis rusticorum , Peruenit ad nos, inquit, quod de nuptiis rusticorum immoderata commoda percipiuntur, de quibus praecepimuου, ut omne com modum nuptiarum et nitu bolidi summam nullatenuae excedat s qui sunt pauperes etiam minus dare debeant squi autem diuites praefati solidi pummam nullatenis
transgrediantur. Licet vero conductoribus massa rum pecuniam hanc dandam ic relinquendam decernat Gregorius, erat tamen Ecclesiae debita, nomine nuptiarum, saltem quatenus erant rustici Zecoloni Ecclesiastici. Eadem ratione Zacharias Pontifex permittit Bonifacio Moguntino Episcopo, uti L. denarios annui census exigat pro unoquoque coniugio seruorum. Apud Graecos vero certum Zc
constitutum Episcopo stipendium sint, pro nuptiis
eorum qui intra fines Dioeceseωs nuberent, de quo ita Alexius Con enus apud Leunclauium lib. 2. I 'ris Orientalis. Praeterea secundum sanctionem Impe ratoris Monomachi felicis recordationis , maiestas mea statuit, ut cum aliqui subiecti territorio cuiuscunquere
684쪽
gionis Episcoporum coniugii ritu legitimis 'xoribus iun-gμntur accipiat Epistopia, a Jonsio quidcm genero nummum aureum )num, a hyonsa vero linteum vinarum duodecim inuemadmodum m ab antiquo sancitum est. Recentioribus vero taculis longe clarius est solutum aliquid a fidelibus,tum nomine Baptlimi, tum Confessionis, Nuptiarum & Extremae-vnctionis, quam tabula cartς & monimenta vocant visitationem infirmorum eodem nomine quo appellatur a Gregorio Turonensi cap. i. lib. r. ubi a Nepotiano inunctum oleo Artentum quemdam Hilpanta legatum memorat, tali aegritudine laborantem. Ad probationem eius rei profero cartas & instrumenta ex antiquitatum Trecensium promptuario. Extant in inllrumento donationis Eccles sancti Ioan is de Seetania in fauorem Monachorum, articuli concordiar inter Monachos & eius Ecclesiet rectores Presbyteros, in quibus fit mentio oblationum quae ad manum dantur Presbyteri', seu nomine Baptismi, seu Confessionis,seu visitationis Infirmorum. Fuit autem confecta illa donatio circa annum Christi millesimum octogesimum ex quo patet ante annos sexcentos morem fuisse Christianis
aliquid stipendij nomine persoluendi suis Presbyteris propter collatum Baptismum, auditas Confessiones, & vissitatos infirmos. Uerba instrum clisubtexo. Addidi etiam mi Monachis praefatae Ecclesiae residentibus m commorantibus , liceat Presbyteros et
gere mihi γ successoribus meis prestentare qui ab eis curam animarum suseipiant, σ feodum Presbyterorum
685쪽
Liber secundus. 2 'bene cis psidere, ipsi tamen Presbyteri habebunt tantum de denariis ad manum suum oblatis , de consssionibus oe tricenariis quartam partem o baptiseram totum cir visitationes infirmorum, er si quis moriens aliquid eis dimiserit et que ad 12. nummos habebunt. In rescripto l hilippi Trecensis fit etiam mentio oblationum confellionis caussa. Accipiant is Monachι duas partes oblationum quae offeruntur in Ecclesiis a Natiuitate usique ad Turi cationem sanctae Mariae Purificatione usique ad finem anni , Monachi medietatem habebunt . oe decimam eisdem missae cy' maiorem in tertio anno , Ecclesiam de Vi leta γ' censium atrii, oe decimam eiusdim milia, confessiones vero quae sine participatione altaris funipraefati habebunt.
De obuentionibus Parochorum ratione funeris.
CAP UT. VI.FRustra mortalitati solatia inuident haeretici,
frustra pompam & ornatus funerum quasi nuperae su perstitionis commenta suggillant,frustra dicteriis lacessunt cantus,ceramiaceS, rationes & suffragia, quae vel mulcendis Viventium doloribus vel mitigandis vita functorum suppliciis Ecclesia adhibet. Etiam ab antiquitate ritus isti fluxerunt,quos qui audacius carpit,& humanitati bellum indixit,& Religioni. Psalmos fune-
686쪽
gionis Episcoporum comuli ritu legium is xoribus iun-gμntur accipiat Epificopia, a stonso quirim genero nummum aureum 'mum, a θοnse vera linteum vinarum duodecim, quemadmodum m ab antiquo sancitum est. Recentioribus vero faeculis longe clarius est Elutum aliquid a fidelibus,tum nomine Baptilmi, tum
Confessionis, Nuptiarum & Extremae-vnctionis, quam tabulae carti; & monimenta vocant visitationem infirmorum eodem nomine quo appellatur a Gregorio Turonensii cap. lib. t. ubi a Nepotiano inunctum oleo Artentum quemdam Hilpani elegatum memorat, tali aegritudine laborantem. Ad probationem eius rei profero cartas & instrumenta ex antiquitatum Trecensium promptuario. Extant in instrumento donationis Ecclesiae sancti Ioan is de Seetania in fauorem Monachorum, articuli concordiae inter Monachos & eius Ecclesii rectores Presbyteros, in quibus fit mentio oblationum quae ad manum dantur Presbyteri', seu nomine Baptismi, seu Confessionis, seu vissitationis Infirmorum. Fuit autem confecta illa donatio circa annum Christi millessimum octogesimum ex quo patet ante annos sexcentos morem fuisse Christianis
aliquid stipendi j nomine persoluendi suis Presbyteris propter collatum Baptismum, audita S Confessiones, & vissitatos inficinos. Uerba instrumeti subtexo. Addidi etiam mi Monachis praefatae Eces saeresidentibus m commorantibus , liceat Presbyteras eligere S mihi ρο successoribus meis prestentare qui ab eis curam animarum suseipiant, c feodum Presbyterorum
687쪽
Liber pecundus. 2 'o bene cia psidere, ipsi tamen Presbyteri habebunt tantum de denariis ad manum suam oblatis ob de conj
fonibus oe tricenariis quartam partem o baptisteram totum tar visitati mes infirmorum, oe si quis moriens aliquid eu dimiserit que ad u. nummos habebunt. In rescripto l hilippi Trecensis fit etiam mentio oblationum confessionis caussa. Accipiant QT Monachι duas partes oblatιυnam quae offeruntur in E elesiis a Natiuitate usique ad Turificationem sinctae Mariae , oea Purificatione usique ad finem anni , Monachi medietatem babebunt m decimam eiusdemetilia oe maiorem in tertio anno , Ecclesiam de Villita ιν censium atrῆ, m decimam eiusdim villae, confessiones vero qu.e sine participatione altaris funip seii habebunt.
De obuentionibus Parochoram ratione funeris.
CAPUT VI. FRustra mortalitati solatia inuident haeretici,
frustra pompam & ornatus funerum quasi nuperae superstitionis commenta suggillant,frustra dicteriis lacessunt cantus,ceram,faces,orationes & suffragia, quae vel mulcendis Viventium doloribus,vel mitigandis vita functorum suppliciis Ecclesia adhibet. Etiam ab antiquitate ritus isti fluxerunt, quos qui audacius carpit & humanitati bellum indixit,& Religioni. Psalmos fune
688쪽
ixo De Iuribus m Censibis Di coporum,
Aug.lsi, aE ris caussa cantatos Augultinus probat,ubi de ma sic p- tris funere loquitur lib. 9. cons cap. in. narratque Euodiu sumpto Ps alterio cantum inclaoass . Ninianus in exequiis Macrinae cantum lamentatione conditum refert. in funere lustiniani Corippus lib. 3 atria ceris accensis colluxisse memorat. Prae rimpu, . Caeteri Vero, preces pro mortuis fusas & pro illis oblationes institutas, supra docuimus titulo de - ' oblationibus. Hinc primas Clericoru obuentiones, funeris occasione, in oblationibus collocan.
das censeo; siquidem pauci admodum fideles, saltem qui mediocribus fortunis essent instructi, Ecclesia in donata decedebant, unde tot Canones de mortuorum oblationibus non retinendis. Concilium Carthaginente . Can. 91. Qui oblationes defunctoram aut negant Eccli sis ut dij Iter red
dunt , tanquam exentium necatores excomunIcentur.
Concilium Agathen se iisdem pene verbis Can.
. Concilii Valentini fragmenta apud Garciam. Concilium Uas ense . Can . Arelatense Z. cap. s. Aurel. 3. Can. in blatii conense r. Can. quibus patet frequentes & consuetas fuisse morientium oblationes. Post oblationem, funeris adminicula sequuntur, Ut feretrum, ornatus seu velum inductum fe retro.terra leu locus sepulturae. Psalmo dia, faces de cerae, de quibus inquirendum an olim quidquam cosectum exigi. Certe feretrum conduci solitum ad deferenda mortuorum cadauera liquet
ex Nouella quinquagesinia nona, qua docemur
689쪽
triplex fuisse in urbe Constantinopoli feretrum insigne. Primum quidem quod Stu ir dictum est,
secundum paulo illustrius Sies bani appellatum: tertium luculentissimum, nempe maioru Ecilestrae auro intertextum, quo opulentiores deferebantur. Praeterea erant lecticae & locuti comunes ad funus plebeiorum. Erat autem id discriminis inter ea lecticarum & feretrorum genera. Nam commune feretrum gratis,& sine pretio dabatur, at Studd, Stephani & malo is Ecclesiae, pecunia coducebant: btud ij quidem& Stephani, summa solidorum duodecim maioris Ecclesiae olidorum quatuor, geminato tamen Copiatarum stipendio. Vetiandis ferculis & deducendis cadaueribus operam dabant Copiatae siue laborantes, barbaro& peregrino idiomate dicti Bargennae, ut notat Cujacius ad Novellam As. Erant praeterea in comitatu funeris Canonicae, Astetra .r, Acolutht. Asce triq&Canonicae praecinebant, pra lucebant Acolythi, Plebeioru funeribus sumptus suppeditabant Imperatores. erant enim mille ¢um ossicinae ab omni onere immunes,quarum reditus percipiebat Oeconomus maioris Ecclesiae, ea conditione
ut Copiatis, Acolythis& Canonicis, nomine tu,nerum, unoquoq; semestri stipendia numeraret. Quod siquis pompa augustiore & numero maiΟ-re Ascetriarum aut Acolythorum vellet funus illustrare, is ex aere proprio sumptus ac stipendia numerabat. Stipendij vero ratio ex itineris longitudine fuit aestimata. Nam si intra nouos muros
690쪽
lix De Iuri; - Ο n biu Oi coporum, condendum esset cadauer, tres solidos Ascctriae capiebant, si extra nouos muros tres solidos cum dimidio. I nde a paret a plebeis nil traditu fuis. se nomine funeris ex aere priuato. Na ossicinas eas donauerat Conliatinus maiori Ecclesiς, ut funera gratis curarentur Auxit numerum ossicinarum Anastasius & lubinde Iustinianus. Post feretru & vespillones sequitur locus con dendo cadaueri destinatus. Hunc vel proprium iam liae habent, vcl communem. Vniuersim vero locum sepeliendis corporibus Hierun. in pretio distrahere nefas olim crediderui; Hieronyx;e. mus ait Ephron nomen mutasse, postquam Abra- , hamo s. pulchri aream vendidit, & Ephram appellatum , evanescente ab eius nomine litteravna ex quatuor, quae diuinum nomen conficiunt, quasi nil in eo diuini,peracta tam infami nundina- oncsan tione, resederit. In Concilio Triburiensi cautum
ne ne terra vendarur. Interdi itim sit omnabus Christianis teream medere,oe debitam siepulturam denegare,
nisi fune proximi O amici defuncti, propter nomen σredemptionem anima viri aliquid dare Σoluerint. Idipsum citatur ex Concilio Varensi apud Gratianum 13. q. 2. Idipsum docuit Gregorias Magnus lib. 7. ep. ad Ianuarium. Graue, inquit, en σpromiminus a Sacerdotis oscio pretium de terra concesse putredini quaerere,, de aleno melle facere luctu compendium &c. Vnde hoe auaritis Pilium , ne vel ιn alienis denuo tentari praesumatur admoneo. Sedsiquando