장음표시 사용
661쪽
194 De Jui : ibis Q Cen bus Disicopora se Concilium vocat mediocre subsidium. De quo
inter recentiores iuris canonici mystas variae quς- stiones mouentur, quarum Vnica tantummodo
huic nostrae disceptationi competit, nempe quibus in cassibus liceat istud ab Episcopo implorari. In genere,censent grauem& vrῖentem necessitatem idoneam esse rationem illius rubsidii expetendi, ita ut quantitas illius auxilii necessitatis magnitudine sit mensuranda. Speciatim autem definiunt casus eiusdem necensitatis, primo, ubi in fabricam Ecclesii et Episcopus cogitur grandes sumptus facere. Ita Hostiensis in capIte . onquerente de Cinsibus & in capite Cum λpostolus. Secundo, quando Episcopus ad S. Pontificis tribunal profectionem instituit, praesertim quando Episcopi facultates ad eas expensas non sufficiunt. Innocentius in capite primo de flatu Monachorum , Hostiensis in dicto cap. conquerente. Tertio , quando pergit ad Regem & Principem. Quarto,quando excipit Rege in Prouincia. Quinto,quando nuncii Apostolici excipiedi sunt ac procurandi. Sexto quando in re Ecclesς propugnanda ac defendenda sumptus fecit insignes. Septimo, uando in fauorem totius Dioecesis operam& re-itus proprios impendit. Octavo,quado ςre alieno grauiter oppressus est. N ono, quando bellis aut latrociniis vexatur. Decimo quado vocatur ad Concilium generale. Vndecimo quando tenues sunt Episcopii reditus. Duodecimo, quado nulla sua culpa facultatibus lapsus est. Decimo tertio pro expensis
662쪽
Libo sicundus. 19spensis Bullarum S: Annatae. Decimo quarto pro
An autem & quando haec cliaritativa substadia in Gallia indici possint& colligi ,legatur Boerius Decisione Iss. voi refert Burde galensem Archiepiscopum imposuisse Clero pensionem quater mille & quingentarum libellarum, pro suo ad Prouinciam regendam accessu, a qua impositione appellarunt Monachi saneti Romani ad Senatum Burdegalensem, qui re cognita Religiosos, Clerumque omnem ab hac pensione absoluit. Licet vero per modum tributi extorquere non possint Praelati charitatiuu subsidium tanqua domini leporales. Attame non video cur illis inopia laborantibus possit hoc negari,si enim Christia. nocuiuis subuenire ex iustitia tenemur, quoties pecuniarum egestate aut vita illius periclitatur, aut dignitas ' quato magis id debetur Episcopis,si angustia rerum ac fortunarum languescant, decorum nomini ac ordini dedecus impendeat. bas,inqui, Patilus, Ecclesias e xpoliavi stipendia ac- Utins ad ministerium nostrum. Si ergo ad Corinthiacae Dioeces eos regimen Paulus no dubitauit ab aliis Ecclesiis suppetias promere , quanto aequiori ratione ad propriam Dioecesim regendam & ad ministrandam, possunt moderatum a suo grege auxilium implorare.
663쪽
iues De Iuribus , sensibus Epistolorum.
De obuentionibus quas Epi copi olim ex constecratione altarium m E clesiarum consinuebantur.
C A P V T IU. ALtarium ac A dium facrarum inauguratio. nes solis licet aggredi pontificibus,in quorum Dioecesi ver antur. Ac licet silmmi Ecclcstat Rectoris maiestas ubique veneranda sit , ac suprema in omnes auctoritate dominetur : Cens Iere tamen Veteres non esse temere petenda ab eo priuilegia aedis alicuius sacrae praeter mentem& consentum Episcopi Di cxcusani consecrandae, Rodolphus Glaber refert ventis ac tempestate
disiectam & dissipatam Ecclesiam Monasterij
Lucacensiis, in pago Turonico, quam Fulco Andegavorum Comes extruxerat, cum eam Petrus quidam Cardinalis, contra voluntatem Hugonis Turonesis Archiepiscopi cosecrare meditaretur. quod inquit Glaber Monachus,cum multι per V&ο-nem facitum comperissent,nulti venit in dubium, quoniainsolens praesiumptionis audacia irritum constitulisset votumsimulque praestentibus ac futuris quibusque, ne huic simile agerent euidens indicium fuit, licet namque Pontifex Romanae Ecclesiae ob dignitatem Apostolicae sedis
caeteris in orbe constitutis reuerentior habeatur , non ta-men ei licet in aliquo transireri Canonici moderaminissenorem a
664쪽
Liber secundus. l97 Non inficiandum tamen Catholico imperio& generali administratione posse S. P. sufficere quosdam in locum Dioecesiani Episcopi, ad consecrandas Ecclesias, si id Religionis splendor delium utilitas postulet, cui proprii praesules ac
Dioce sani obnitantur. Ita Patriarchico nomine consecrantur apud πισο ρομα eo ritu qui in Euchologio Graecorum
ricti ἀαν ημῶν τοί ο τ' α τ 3 αν επι , &c. Stauropegium est. Refertur ad Patriarcham de aedifOrione templi, m conscribuntur litterae commonitoriae ad exarchum Usius vel aliquem ex Archipraesuhbus υt templum fundetur, consecretur Gr pesciatur sub nomine faui vegii ' Patriarchici. iubet autem fieri crucem ligneam in qua notaru Patriarchici scribunt ex una parte haec verba Stauropegium Tatriarchicum consecratum in nomine sanciti .in b.ie a Deo Ieriιata urbe,in tali Prois Dincis, proprio nutu is soluntate Talis si simi PatrIarchae ex altera vers pdrte sicribitur regnantibuspijsis mis Regibus tuti mensi, tali anyo , 6 c.
665쪽
Id autem ex Galliae nostrae ritibus non omittendum censeo, non modo templum , sed templorum quoque portas solitas fuisse consecrari, ac reliquias sanctorum iis inseri, non secus ac in altaribus includuntur. Morem hunc elicio cae Capitulis Ludovici pii capitularium lib. 2. tit. 13. Λιatrio Ecclesiae, ius porta reliquiissanctorum consecrata
est,huissimodi homicidium perpetratum fuerit simili modo
emen etur vel componatur ψι iero porta Ecclesiae non est Uecrata, o modo componatur quod in atrio committitur , sicut componi debet, quod in immunitate vioknter committitur. Consecrationes porio Ecclesiarum
fiebant solenni ritu, vocatis quotquot commode venire poterant Episcopis,unde occasione Encaenioruni plerumque Concilia celebrata quod fu-Hilletiui in sissime docuit Hallerius noster prytatione in de ,rni Eiis. sensionem Hierarchiae. ἔ.... pod Vero ad expensas &sumptus consecrationis pertinet, reperio inter solennia Encaeniorum annonam pauperibus largissime erogatam. Ita Gregorius lib. I. Ep. 1 . ad Petrum Subdiaconum . utit cella nquit,tetiuitas exigit debere nos in ipsa diei femuitate concurrere,propterea polumus , ut ad celebrandum dedicationem dare deberi ad erogandum vii κ.A., paveribus in a roselidos gecem, ini amphorus triginta,rpia, annonae modios άucentos olet orcas duas veraeces Lode cim , gallinas centum, quae tuis poserit rationibus imputari Loquitur autε dedi dicatione oratorii Beatae
Mariae in Monasterio Abbatis Mariniani. Imoti Reges ac Principes non pauperibus modo sed
666쪽
Titer sicuaedus. I9 viris quoque illustribus Episcopis ac sacerdotibus donaria impertiebantur, quando aedes sacra ab iis constructa & dotata dedicabatur. Apud Matthaeum V vest Monasteriensem ad annum Domini 9 g. Cinulphus Rex Merciorum inter dedicandum Ecclesiam V uni chel cumbam insigne Mi hkii edidit specimen Regiae munificentiae. Nams ut V ii Mo'
ceperant in timabilis preci, numeri, in vim indus. etesibin,equis Iectissimis, omnibus qui agros non habebant libram argenti, Presbyteris, marca auri, Monachis solidum orsi σpostremo multa uniuerseo populo erogauit
de largitione in Episcopos paulo ante haec habet in onum tu,inquit, tredecim Vscoporum nutaι largitatis passus est repulsam, dum singuli resectis marsupiis
An vero stipendii aliquid decretum fuerit Episcopo dedicanti, hic certe cardo est conir uersiae: Concilium Braccarense secundum Can. quarto,non exigenda donaria decernit, sed nec respuenda constituit, si ultro offerantur, placuit c.ritis. ut quoties ab aliquo fidelium ad confectandas Ecclesias Disivi inuitantur,non quasi ex debito munia aliquod a fundatore requirant, sieds ipsi quidem aliquid ex suo vo- eo obtulerint, non re*uatur. Si vero am paupertas illum aut necessuM retinet, nil editatur ab illo. In Concilio Concit.:- Cabilonensi sub Carolo Magno idem constitutum Canone I 6.
Licet autem ex actiones Ecclesia perpetuo siit aversata, tanquam indignas Christiano Praesule,
667쪽
Loo D Iuri ur m Cencki s Epi coporum. cui terram sord cscere oportet & omnes animi cupiditates in caelum eniti. Attamen recentiori bus faeculis, video aliquid persolutum Episcopo nomine consecratorum altarium .i Nam apud Hel modum legimus Episcopum omnibus bo-
Ptes Vtet nis ac tacultatibus exutum rato ac miteria tem-
S iubiimi porum suorum,ex consecratione altarium & Ca-hV p/δ thedratico victitasse, Hartuicus,inclust, Bremensis D copus necessitate compusu ministerialiu reditus iscopalisper trienniis abiurauit,ut instra tep- issud omnia ex integro boluerentur. Disicopus vero ex his, quae de Cathedratico mel consicratione altarium consequipoterat,
ii Ahiabat, Chronici auorum lib. 3. cap. 2I. Omnino vero plura& varia obtingebant Episcopis ex altaris dedicatione, quorum alia ad honorem,alia ad lucrum & commodum spectant, Iura honorifica erant, administratio dotis Ecclesiasticae, cuius indicem tradebat Epis fundatores, ita ut liberum ei esset deinceps quam vellet administrationis legem conscribere. Secundo licuit Episcopo in ea Ecclesia quam consecrassetCathedram ponere. Imo vero existimarim perpetuo haesisse illic ac stetisse Cathedram Episcopalem, quae esset indicium ac monimentum summae au toritatis,qua Ecclesias a se consecratas regebat. Conjecturam peto ex priuilegio Monasterij sane. 4bsis, cti Cassiant,apud Gregorium libro sexto epist. ti. Dat inquit Gregori fas, natata vel didications Apra dicit Monasterii, episcopo illic Miserum Facra conueniat sole nia cel Ibrare, a quo tamen ita est hoc officium
668쪽
ve Liber secundis . 2 Iexoluendum, qui Cathedra eius nisi praediais diebri dum istie Missi rum solemnia celebrat non ponatur. Quo disecedente si militer etiam Cathedra illius de eodem oratorio auferatur. Nisi enim consuetudo fuisset ut Cathedra Episcopi perpetuo fixa in Monasteriis haererer, non opus fui siet priuilegio ad id tam amo uendam: at priuilegium eb tendit ut discedente Episcopo tollatur eius Cathedra. Eundem ritum confirmat Martinus Pontifex in priuilegio Monam M, riui
sterii Elnonensis, Misias quoqhe publicas ab Epi copo
in eodem coenobrio scri omnino proli, mus, ne in sierko- dMMinuit, rum Dei rectilibus. corum receptaculis, ulla popAlari' nation unibus praebeatur occasio conuenticuli,nec audeat ibi Cathe- , ' dram cogocare, em c. apud Mirarum in donationibus Belgicis. Ita Hebraei quoties circumcidunt Moy si Cathedram ornant, existimantes ea ceremo is
nias imaginaria eius praesentia fulciri Tertiui uris honorifici caput, fuit ius & potestas illic Synodum congregandi, ordines celebrandi, Mallum tenendi, quod ius aut sua sponte aliquango abdicabant Praesules, aut priuileg ijs summorum Pon tificum inuitati. Succedunt iura quaedam utilia quorum primum est annus census. Nam inter inaugurandum Ecclesias centum annuuslatis diebus loluendum imponebant, ut liquet passim ex cartis di tabulis,&toto titulo de Ceobi , Non solum autem sibi censum paciscebantur Episcopi,sed Monasteriis, quoque & Religiosis domibus, quibus Capellas& Eces essessiciebant vectigales. Quam ob rein
669쪽
io 1 De Ite ιις θ Censibus Discoporum. vetitum, ne post Ecclesiarum dedicationem noui census seu ex arbitrio Clericorum seu Sacerdotii imponerentur, cap. scientes, capite prohibemu ,cap. praterea, de Censebn. Licet autem in fauorem Monasteriorum ac Religiosoru, nouum censium Ecclesiis imponere non liceret: attamen ad emerendam libertate, &impetranda priuilegia nouis censii bus locus fuit. Nempe cum a cognitione & administratione Episcoporum soluerentur Monasteria, censum illis S. Pontifex imponebat pendendumEcclesiae Romanae, cuius Alodia dicebantur. Hinc illae loquendi formulae, I rudere in AsidiumD. Petri sub annuo cen'. In priuilegio Monasteri j Vindocinen--:ῶζε sis imperantur duodecim solidi gallicani sola ζ,4.a Vς Res quotannis Lateranensi Palatio. Sane in
Sirmunda quit Caliitus 2. id indicium pereepta huivi ab Ecclesiacos iaciri Romana ubertatis duodecim stolidos monet vestrae quo V k40ς Ree tunnu Lateranensi Palatio persoluetis. Acta Mur', A. u. rhensis Monas eri j referunt omnia eius bonarcnsis Mo- commendata Eghardo cuidam, ea conditioneptista Stu. Vt Romam proficiscens ipse Onania traderet ad yς hq s altare sancti Petri Romae, fio pacto visingulu anniis circa medium quadra σsim .e aureuου nummus qui duos nummos σ dimidium monetae de thurexo appendat, per soluatur. Sexcenta eius generis reperiuntur in
Cartis & tabulis Mon alteriorum .c quibus patetritum conlii tuendi Alodia beati Petri fuisse ut index seu catalogus bonorum Sc praediorum Monasterij descriptus ad altare D. Petri Romam deferretur
670쪽
deferretur, quo ritu designabant se in tutela Pon tificis omnia contradere. Quin etiam Reges, si
quod priuilegium indulgerent Monasterijs. ut libertatem eligendi sibi Abbates & Ad uocatos inscio atq; inuocato Episcopo tum solebat s bi retat inere annuu mcctum: Apud Rat pertum Monachum Rex Ludovicus pius eam libertate indul- Raimmisget Monallerio sancti Galli. Et in ea cara mlin tab G. ','
Ralpertus, conscribi iusit Regia dona sibimetipsi, ρ- ζ' Σό. y
cundum confluetudinem aliorum Monasteriorum securi At te praeditorum, quotannis ventura, id est, duos cabaialos,m duo sicuta eum lanceis. Post censum annuusii ccedit inter iura utilia Iedemptio altarit m,seu ruἔperbonae hoc est Parochi, seu Sacerdotis institu edi. Quod ius maxime obtinebant Episcopi in Parochias Monasteriis insitas, quarum decimas vel ex
toto, vel ex parte sumebant Monachi. Nam quoties earum Parochiarum R eo orcs fato fungerentur,toties censebantur altaria dedecim ς redire in manum &potestatem Episcopi, tanquam sium mi&directi earum domini, a quo Monachi eas iure solius seu di&beneficij obtinent. Quamobrem indicta N: constituta pensione, decimas & altaria ab Episcopis Monachi redimebant. Verum cum Monachorum Ecclesiae is pius personis ac Clericis suis orbarentur, siue quod emori ipsos contingeret,sive quod tenuitas sfi- ipendii hinc absistere compelleret, ista pensione Redemptionis altarium fessi, Pontificis auctori tatem aduersus Episcopos implorarunt. Itaque C c