장음표시 사용
31쪽
ao Ras F. CARD BELLAR ob timorem humano praecepto nia ob dire , si ex illainobedientia oriturum etsi siet scandalum, quia scandalum lege diutina naturali prohibetur. Atque in nac propositione ita exposita, a septem Doctoribus non dissentiemus, Vt euidenter patet ex illorum declaratione,potissimum in fin ubi citant Sotum ινι δε ι θ Imre q. .an. . Et Sylvest. GD, Excomm satis.F.,vn. qui docent timorem non esse iustum, nec quenquam excusare, cum praecepti humani violatio,vel inobedict-lia,coniuncta est cum scandalό auuoiit in pra iudicium fidei.
I liciorum:iactura totiugiatis minioris partus, antia: carceris oci neshoe tantum in ιν qua ad personam propriam, ed etiam qu adpersonas comorumpertinent.
sentimus,quocircii tempus frustra nori remus cIrcaea; nam dI ficultas non m his
32쪽
clare contrarium docebimus in responissione ad sequentem propositionem.
grauiora malasum prιuata tum publieasiuorum Affinium,s heroaueris snter dictam . , paulo inferimium tuae ivisum timorem habeant,eoncludimus eos a raceptum humanum huismodi interdicti, etiamsi iustum esset seruandum neutiquam obligari.
Ex hac propositione cuni duabus prae cedentibus coniuncta septεDoctores inferunt,Ecclesiasticos Venetos non debere Apostolicum interdictum obseruaret Q iam nos Conclusionem falsam ieri- Josim esse putamus, atque idcircora plici ratione illam refellemus. Primo,demonstrando Ecclesiasticos Venetos noti ingentem illum timorem, quem
33쪽
h Doctores fingui.Secundo, illos etiamst. adhuc maiora eis pericula, quὲmea γη
praetenduntur, proposita forent, tutatamen costientia, interdictum violare non posse. Ad priorem igitur declaraturi, mamienemus rationes,quibus hunc timore confirmat.Prima est: Populum Venetum cusat pius,& ad opera pia, christiana pro pensus.maxime ad Missas audiendas,nun
qua permissurum se, Vt haec ei auferanti r: atq; adeo huc eoru gelum ζrgares di- , Unas, si ordinaria via finem suu non asse quatur jacile in zelum indiscretum con uersum iri, ita Vietiam vim Sacerdotibus aes aturi sint, ne Sanctae religionis exercitio careant,quod sibi debitum esse, sues mum Pontificem, illud eirinterdicendi, nullam caussam legitima habuisse putant. Haec prima timoris ratio vana admotidum, utilis est nam in tot quae di-vςrsitatum temporibus, tum regionibus interdicta lata fuerunt, nunciuam audiatum est populu i Sacerdotes, Ut rem dira uin zm facerent, impulissean regno Poloniaet cmpore Papae Grcgo tu VII. inter terdicium tribus integrii annis durauit e patientissime semper obseruatum fuit, quavis ibi populus csset pietati plurimu . addictus, nunquam tame vim aliqua, nisi
34쪽
CoNT SEPT. DOCTOR. 23 precibusvi suspiriis adhibuerunt Vrbin diuturnius adhuc fuit,quemadmodum iridem Doctores in quinta propositi0neci . tostantur, nihilo secius adeo sine ulla suspicione popularis violetiae seruatu ibi fuit, ut etia postea non nisi magna dilige tia,crebrisq; adhortationibus, populus apristinam Missarum frequetationem ata
duςi puluerit. Eo digitur nec ullo vi qua tempore factu est, nec signit aliquod
extat, quo id factum iri suspicemur, nox debet timorem iniicere Sacerdotibus Vmnetis, nisi sormidolosores caeteraru Nam Monum secerdotibushaberi velint.At curinon sitiem interdictum seruare coeperui, in illiusq; obseritantia perieuerarui,qu
usque aliqua se suspicio popularis tumuti tus siue seditioni ostenderet quo modo sierunt tam imbelles Dignaui, ut fugam
circuspexerint, antoquam quisquam eo persequeretur
Secund ratio est, Periculu,si ne Daece istimastustis se rationibus in hac cotrouersi litu cotra Ecclesiastiuos comoueae turmagno graui cum perlavio vitaen lotu, aliqua etia chiasiperiori circus antia, uti accidere solet in similibus casibus:
Et quamuis mors illoru non succederet, alias tamen violentas manuuiniectiones,
35쪽
Author octo proposition ut sine operis sui declarauit, id factum dith taxat est, ut c5 scietiri ecuriores redd stur: ho h est. vi sacerdo ii inobedientia timoris passio tegeretur. Na satis constabarpresbyteros& Religiosos, 5 eguisse vi ad violandumiliterdictu, cum suap esiponte satis ad hoc ompti essent. Qubsco firmisur ipso rei successuri nam videmus Religiosis, qui decreuerant obtemperare Mimmo Pontifici, atque interdictum seruari: quamuis graues illis minae, moriis etiam propositae fuissent , relictam hihilominus fuissct potestatera obscedendi sine lis offensio-he.Ex qu6'conijcitur, si uniuersiis clerus, aut Allela odi Episcopi, cu maxima partes
animo se Sumo Potifici superibri suo ob 'thmperare atq; inthrdietum Mare velle respondissent; dubili noti est; quin Duae venetus brumi multitudinem, tum dignitatem,& bilitatini omnin reueritusfuisset: Qui si humaniter egit ergapsu peres religiosos, biodo putandum est, illum eandem humanitate tam multis ex imiae dignitatis Praelatis, Clarissimorum eiusdem Reipublicae Setiatorum
36쪽
Tertia ratio, qua ab ipsis frini linia rnobis ciseris infrinosce setur in malorum spiritu dilida periculis innititur. Inquiunt enim per diuturnitatem interis dicti, deuotioAeth extiti Ui; di paulitties viam sterni petiueinsopiniones at que adiimos parum iti piessite colitantes seu,
ones, atque hae ex causa, interdisum, aiunt;antiquis emptiri vitia triduiriti hunquam durasset
hedientia ero utrimum pdntificini Qtii enim deuotibhep editi e muni, qui Missas& omela diuitia ebin; Ecclesia sticis cetauris,excommunicatione, suspe. sione,atq; irremiant2te consipimi Quot vero peruersas opiniones pariat h6bedi enim quotidie cernimus moesr noti Hodo b Inquisitionisoffitium quod Romae est, destitiadi scrip Yotii hirmine Venetiis hac de causa ratisimituebantur ed quod secundum plurimbrium Theolo gorum,quorum alii sunt Cardinales, alii Archiepiscopi,alij Episcopi, alij Religiosi proipstaru Religionum,sentetiam pleriae 1 inuen
37쪽
Inuenis fueruit erroribus contra fideise , etia in Hispani ijde Sanctae Inquisitionis
ossicium motu proprio, ne Vllo Romani, inquisitionis praecepto, idem iudicauit ac
prohibuit, quod etia multi ex Episcopis Italiae proprio zelo adducti fecerunt
Quod autem haereses proprie priginε. . ducant ex inobedientia erga summu Pontificem,S Cyprianus in epistola ad Corin. neliu Papam ante milles trecetos annos. . his verbis lib. i. Episti. testatus est. Neque enim aliunde hareses orta sunt, aut nata suntissemata quam inde,quod Sacerdotii Elusu temperatur, nec unis in Ecclesia ad tempus sariceν das, o ad te in iudex pice Christi coguatur. .
Sed silantio metereundum non es quod septem Doctores dicunt, ntiquUt tu interdictum amplius tribus diebus. non durasse. Scio equidem illos , nec in ullis historijs, nec in aliqua Ecclesia- istica lege id scriptum reperisse. Cum no contra demonstrare valeamus interdicta nonnunquam tribus4 ami ius andis per manssse, uti paulo ante diximus de in terdicto Polonico, ab Gregorio larito imo Gregorius XI testificatur in Si cilia interdiAum quoddam annis sexa: ginta perdurasse. Solus vero, quem illi te,
dicit absolvi interdia cyltra tres die
38쪽
CONT fgp oc T. I intiquitus non durasse sed in Hispania priscis temporibus sanetum quendam
morem inolevisse, ut cum locus aliqui
sub interdicto positus esset, populus illius
loci per triduum exspectaret; Hoc autem elapiis, excommunicatos propter quos interdictum in eos latum fuerat, expelle Tet, atque ita iuste ab interdicto se vindicabat; ita quod terminus ille trium di rum non a Praelato statuebatur,sed ex Populi deuotione atq; obedietia oriebatur: qui n0 compellebat Sacerdotcs, ut Missas stante interdicto celebrarent, sed excommunicatos cogebat,ut vel Pr*latis suis obedirent, aut e finibus eprum excederent.
Verum quid hoc Exempli Venetis prodest, qui nec uno quidem die interdictum
Venio nunc ad alteram partem huius Argumentationis,&probo Ecclesiasticos ditionis Venetae obligatos essesad obseruantiam interdicti, etiamsi veru esset, imminere illis ccxtum periculum amittendi facultates, subeundi supplicia ac priuationis vitae. Iapi antea in hoc couenimus; in terdictum quamuis sit praeceptum positiuum iu manum, nihilominus ab illiu
obseruantia nullu prorsus timore excusare, qua do ex illa non obseruatione seque
retur scandalii vel cotemptum potestatis, vel
39쪽
nabaturalia sunt; noleandaligare proxi-ntium, non aspernari platestatem,non praeiudicares dei aut alteribbn comuni,V luti sup adi Au est, iii ab aduersarijs, tum nobis. Dod aute ab inbsedientiaVene toru4btus fere Christiarius populus grauescadalum patiatur, manifestu est. Quia comunis Doctoruni sententia es quod cum aliquis excommunicatur, etiam si excommunicatio sorsitan illlast ille nitulo- hunus pro excommunicato habendus est, nec cum alijs Fidelibus conuersari debet, quousque nullitas declarata sit , alioqui scandalo esset illis qui excommunicationem scientes, nullitatem igit orant L a turiSylvester murib. Exomm.aarum. I. ct a. Quod autem de Excommunicatione dicitur, idem de interdici intelligendum est. Et quod de uno homilie respectu φnius populi vel domini dicitur , idem
pari ratione sentiendum est de uno populo aut dominio respectu aliorum populorum vel dominiorum. Iam ver3 Senatum Venetu excommunicatum esse, totam Ditionem Venetam thterdidio subesse, inotum est omnibus per Monitorium Apostolicum solenniter publicatum quod autem excommunicatio haec,aut interdictum nullum siti nemine legitiino Iudice d
40쪽
zom T. 4 P T. ΟC T. ce declaratum est,ri communiter abhs, ad quos caussa haec nihil pertinet, uictum esse censetur. Itaque maxima ossis Christiani pars existi iat Venetos excommunicatos&dub Interdicto esse, cumque videat ab eis, censuras floccipendi, no posisunt non frauissimum inde sca datu pati,co siderates ab eis supremam Ecespsiastica potesta em colemias. Quare 'bligati sunt 'Ecclesiastici Veneti ad obseruantiam interdicti, quoniam, Visisti per quem scandatumrmit.Min. 8. Deinde quod Ecclesi stica potestas per hanc interdicti violatio-nsm Pntemptui abeatur ocetur ex o. T soma, qui p. a. st ιδι .a t. st ad intrum, dicit, tum posse intelligi aliqRem contenere potestatem,quando non vult se pri
Opto subiicere, Dideo quod prRceptum
est. nop exeqiutur, quia obedire novult. Indicium, o talis inobedierit si, qua-
do qu propre Rea,contra id, quod imp itum est,agit, quia imperatuita eli se si
Imperatum non fuisset, conir hum bonageret. Iam Vero quis nescit Venetiis plurimos , qui antea minus Jarps Jacrificio Missis intὸ erant, non quotidie Mindire 'Nestos vero qui ante rarius Gniu-
rucabant nunc frequentius communiica
re cur aut csachini, nisi ut se nolle p rere demolistrent si hoc aut quia assivi