장음표시 사용
41쪽
utar, risu a repetatur, sed illius a et o litterae cognatae ad eam quam supra reiciebam legem.
De vocalibus lege phonica coniungendis a coniungi vult cum cum spiritu aspero et leni modo legem phonicam sequentibus modo excedentibus ita dissorit, ut
rei toro eius vorba taedeat. Quam oriremo loco commemora laam licentia In poetarum nomine Acyti oua nuncupans frustra stultitiam noua in docto in sapientiam mutaro studuerit.
Omnino audacius, quam elicius egit, quod nomina in arto metrica usitata usuque probata in artem phonicam transtulit, quam artem irri hos si superstitem ore quis siqui speret ΙΙano mihi in meis quaestionibus principalem praeposui
legem, ut Semper exautinarem, utrum vocis ipsius vel totius auiuum iudicio confirmarentur ea, quae observasse mihi vi, dere an non confrinarentur.
Per se enim intellegitur quaestionem primam eam som- per fuisse, num vocabula ea, do quibus agerem, iam magnam in nuntiatis vim inuo auctoritatoni haberent, ut digna
videretitur, quae singulariter offeroratur. Quare nou Omnia vocabulo, genera Ossint hii considerari, sacile aerspicitur,
quamvis saepius sane in dubitationem vocari possit, utrum recte omittamus sonum vocis cuiusdam lavi is momenti ad sententiam cons mandam necne Omittamus Cortam omnibus locis normam sequi in re tam incola, certis circumscribere finibus artem dam, quam suo cuique iudicio defintro, pr prio Diodo extilicate licet, o lue ego Oter neque umquam siue uuininiis lifficultatibus quisquam poterit. Quibus cm causis vel argumentis commotus meum do
quoquo loco socerim iudicium, interdum explanabo, saepius praeteribo et brevitatis gratia et quia per dismelle os inquirere in eas leges, quas sequatur sensus innatus. Quamquam spem soro ut quod scripserim aut xplicari
42쪽
verbii locos, in quibus vocum soni similitudo mihi aliquid valere videbatur, collectos ita distribui, ut quae saepissime legerentur initterationum remmo certaescas assi ascriberem, deinde eius Arma similes Merens reliquarum numerum eodem modo dividorem et cetera.
Ea ration ad has terveni animadversiones: l. Longo liti linum ad allitterationes sormandas valent litterae consonae, multo minus vocales.
2. Prorsus eadem littera repotatur portet ad alliti rationem efficiendam, nisi laris vocalium diversitas neglegaturna, ut spiritus potius allitterationem faciat. 3. Vocabulorum compositorum primariae partis, quae
sumiui osse solet iovienti ad notionem et signification seniitellitiendam, prinio Oeo ratio hali iida est, D prorsu Oniittendus sonus litterarum hi partiunt reliquarum initiis posse
Atquo ut a rebus minus minibus ad severiores ascei tam primum de eadem v ali inopius posita, do cumulatis vocalibus et diphthongis, de spitit aspero et leni coniuncti8
Primum autem eos locos colligenti, in quibus bina aut plura ab eadem vocali in singulis versibus inciperont hula, spiritu quidem leni ornata, sat magnum discrimen esse lictuin inter vocatos mihi a ruit. Id quamquam magnam
quidem partem explicatur graecae linguae natura, qua V cibus ab isto incipientibus lagis avet, quam n V. . , t , o incipientibus, tamen est, quod miremur. Nam Xemlilata es vocalom pertinentia viginti quinquo exstruit his versibus: v. 56. 57. κυμος αντων προς πυλυς uro Hrον
43쪽
v. 228. 229. καὶ μὴν κο 4 τπικῶν φρυαγματων
Duos si vorsus attuli, vidoro lico lacum sic compararunt Psso, ut siligulae voces ulterius versus aut excipiant plures alterius aut eis iantecedant, qua de allitterationis ibi nos iste uberius dicemus. Exempla adci vocalem pertinentia sunt sex haec: v. 13. 14. ωρ tu εχονθ' ἔς--ον, ς τις ιιπρεπέὶς, πολει τ' ρ'Iειν καὶ θεῶν ἐγχωρέων
44쪽
v. 1003. τραπευμ ἐπακτον ἐμβαλ-, ρει πολιν Reliquartim vocalium ne unum quidem exstat exemplum, nisi orto vinum 517 affers:
posita stirpem tantum modo indipiat, qua de re hisiri videbimus. Neque magis versus 239: ns, ---οῦν Mor πασα γένος huc resere potust, quia interiectio es ea vi caret, ut cum altero οὐ liuod os in orbo πασας comparari possiti
Locos in Hiihus vo 'alos cun diphiliongis i Oxinio cogia tis aut diphthongi inter se cognatast Onu niunt, num ritVitriginta duos, quorum quilidecini ad a vocalem diphthongo quo cum a compositas, totidem ad dii ad O vocalem spectant nam tres praeterea a me Mati ad O vocalem patent iniunctam cum o aut o neque eos huc res ri posse crediderim . Eandum diphthonguli bis in uno versu vocent ilicipiontem nuntiluam in Voni. Siugularent vim rhetoricam in eis, qua modo omni vi avi, exemplis inesse nmandum est, qui ore ne numeros versuum quidein ascripsi Mihi quidum vi lotur tutor omnes illas vocales aut diphthongos nullum soro vinculum intorcodoro nisi sitiritus lenis neque ver is tantum liabuit valoris, ut ars quaeduin poetae
45쪽
corni possit in sonis illis cumulatis, nodum comparari queant antiquae germanicas Meseos leges certissimae cum Graecis. Nam copia eorum versuum, in quibus sunt plures voces spiritu leui incipientes, tanta est, ut fieri omnino non possit, ut eis nimbus inimia insit auctoritas rhetorica ii morari nim 203 versus.
Ad certiores do Dinibus inius modi quaestionibus opiniones tum demum l)erveniri poterit, Cum in Bam rem Re-
curatissime inquisitum erit, quae sit singularum litterarum in principi non solum radicum et stirpimi, sed etiam vocum ipsarum frequentia in sermone Graeco. Sed ne haec quidem distribuenda vocabulorum copias ratio nobis suriret satis ut sciremus, quod praeberet lingua instrumentum poetari sed
ad uni notitiam perficiendam exico Hynonymico opus est, suo si evolvas, uno oculorum obtutu possis cognoscere, quas voces ad certam quandaan notionem exprimendam poeta eligere
potuerit. Quos libros sane lacilius est optare, quam scribere. Spiritus asper, ut mihi quidem po se rarior in sermone
Graeco videtur esse, ita in singulis versibus non saepe unus et viginti sunt versus, bis positus operitur atque plorumque ita, ut in eodem vorsu Ornplures voces a spiritu leni incipientes duritiem eam, qua sino dubio inest in initetit spiritu aspero, molliant. Paucissima quattuor remanent exempla, quae eam duritiem negleg nt, haec:
vocis sono inuri debeat nisi . 781, cuius vis almominatione optimo augetur, ut ne is quidem hic sit tractandus. Eos quoque versus congessi, in quibus duo vocabuli ab indoin vocali incipientia insint idque ita, ut unum vocabullam
asperum habeat spiritum, alterum lenem et quamquam ne eis quidem magnam vim inesse puto, numeros ascripsi:
46쪽
v. 470 490. 1034. otis coniungimis in v. 240: v. 242 605. 660. Desci coniunguntur in v. 13:
ούτις μνην ἄλπιπος ορIαένει μένων, ὀ oniunguntur in v. 659:ορIn υμοῖος τψ κάκιστ αυδωμέν '. Non est, quod nimis miremur, rarius, alas ansam d disse mota tales sonorum lusus quaerendi, quales tractamus. Nam vocalium natura primum poris levior es quasi infirmior
est, quam litterarum consonantium neque tam lata ad eiusmodi artes siclitandas, deinde ut eiusdem vocalis in eadem lingua tanta est varietas, quae pendet ima solum ex Origine, collocatione finitimis litteris, sed etiam ex enuntiatorum sei tentia et verborum notione, ut non possit non difficillimum esse auribus itercipere lusus vocalium, tales quales in coimmitis no mussastra quidem auro fugiunt.')Plane alia est ratio eoruni exeniploruin, in quibus sei Conferos Nacti de ea re verba in eminentationis cuius supra
mentionem laci p. 333. Exempla talia, quale unum exstat Pers. v. 855: Παν α κνι ce κακας αμαχος βασιλευς ἰσοθεος vel in arminibus choricis rarissima, in diverbiis fore nulla sunt. In Septem . 96:ακονετ' ' ον ἀκονε ασπίδων κτυπον;
47쪽
tentia ipsis vocalibus expressa videtur tot omnia Verborum ration non habitii, uti verbo certe tangenda Sunt.
Certis vocalibus magnam insitam esse soni vim mistat, maxime a et o saepo repetita intra paucorum verborum spatium totum locum certo color quodam modo inficiunt, unde aliqua ex parto corio illud explicatur, cur Arma Orboas in lyricis abillarum partibus poeta attici usurparint. Sod in iis tu quo artis poetica notis quatenus de poetae consiliis cogitandum sit, dii ficissimum erit definire propter ipsam vocalium naturam. Ut si ei elius Aesch. Pors. 46b:
o v. 675 sq. es illius oditionis p. 79):
ibi litteras o hic α consuli a poeta eumulata osso dicit es etiam . 922 sq), veri sano simile est, recto illum audiaisso et iudicasse. Alius tamen locis, ut Pors. v. 40 οὐ et v. 4o εὐ), vix filii ideui illius nuribus assentiri velint. Maxime vero in carininibus lyricis osse locum ιlibus artibus, perfacile cognoscitur' in eius quam nos tractamus
optinio perspicitur, quantum inter vocales et consonas sit discrimen. Nam 'ri bis versibus ore positum vix animadvorti prae quattuor illis, quae ad scutorum sonitum significandum maxime videantur idonea osse, lius negare velit non video. Sonis musicis eas vocatos elatas esse nemo negabit, qui quanti in arto musica momenti vocales sint, vel biter cognoverit. Sed cui pronuntiandi varietati vocales obnoxiae sint in arte musica sive ea
minuiti sontentias si vo verborum significationem respicis o ipsa nostras aetatis ari ni usi ea dis ore licet prases sertim se i anticorun ecclesiasti-PΩriit tali lati Oli P. uas subtilitates tiani Grai eis notas fuisse, iiis negare poterit 3 i ii sempor toneat ii ii pe Age At in eiusmodi quaestionibus nostro sensu non nimium fidei habendum esse. D 9llide by Corale
48쪽
sabula diverbio certum eius rei exemplum, ut ego sentio,
Sed haec liactenus de vocalibus ea ex his exempliS, quomini mihi videbatur aliqua auctoritas esse, eis quas postea emineraturiis sum allitterationum classibus ascripsi, quamquam semper malarem vim esse eis, quas litteris cons antibus continentur, tenondum existimavi. Saepe aitem poeta consuli exercitam cogitandam ossonem negabit, qui contulerit inprimis inliticorum locos, quales hi sunt Aesch. Pers. v. 861: νοοτοι δ' ἐκ- μυω ἀπονον , ἀπαθεῖς, φρονας ευ πραούοντας πον οἰκοπις ei domibula v. 864:ούσας δ' εIλε κολεις πορον ου διαβας ' λυος ποταμοῖο.Aesch Ag. v. 233: araντὶ θυμα προνωπῆ eiusdem sabula v. 1167:ὶ πονοι πονοι πόλεος ολομένας το παν, se προπυργοι Ῥοιαι πατρος
sabula do tua glinus v. 1004 Herni. 988 :M ω πημα πατρι παρευνον. Similos iusdem litterito quasi cumulationes Mae Sunt in diverbiis notavi duos Porsarum locos v. 68 et 682:
Qua ro differant ad exempla ab illis, de quibus sultra μ 35 sq. disputatur, planum est ibi poeta id peram disso videbatur, ut eam quam posuit litteram saepius poneret ad certum sonum Melandum nequo intererat, utrum in v eum initiis a littera collocarentur necno, hic id agitur, ut in vocabulorum principiis eadem littera redeat neque
49쪽
interest, ita ut italis sit. Coniparari lanion inter se o Sunt exemptri, lutilia Pors. 751 et Septena 81 fuit propter imaginis insolentiam sini similitudino excusatam.
Vel ex his exemplis cognoscere licet es Pers. 68l, ut 581, ita saepius allitteratisnos oriri, ut lusus verborum quis tam augeatur quasi ori quod prima certe consonans rursus
rediens lusus illius principem sonum revocet aut adsem pra cedens aure quasi prauparet ad porcipiendunt lusunt illum aut interposita quasi ipsi verborum lusui adinisceatur. Ac ne dicat quispiam, fieri non osse, ut vox praecedens
mentem adducat ad recipiendum lusin verborum eum qui postea insequatur, quia nondum divinare possit qui audiat, talo quid emo secuturum. Hae enim in re ut haud ita raro artis dialecticas invinis veritati non respondent. Ut oculis, sic a ribus quoquo plures nos versus percommodo tutu conq3lectimur, atque etiamsi nos litteris et scriptis et typis expressis ita assueti, ut culorum et magis aurium viros valde debuerint hebescere, non iam complacii possimus, id quod rem indo nequaquam consequatur, ne veteres 'aludem potuisse. Talia inveni in hac quam tructamus sabula exempla se
decim quorum numeros una cum vocibus, de quibus quaestio est, asseram:
i Couferas veIba in pag. Superiore. Verba exscripta sunt in pag. 36. D Gil de by Corale
50쪽
Plerumqu0 duobus, interdum tribus versibus continori eos litterarunt et syllabarum lusus consentaneuia est: an longiore
spatio artificii vis minueretur. Eis igitur finibus omnes, dutiminis agam, litterarim limis circuitis: iptos esse volui Rari sim malares quasi urina versuum eadem littera saepius repetita certo lumine illiustrantur, do quibus locis insta dicam. Qui eis qua modo attuli exemplis aliquam vim rhoi
ricam repetita eadem littera accedere senserit, concedet, Graecis non defuisso sensum oum, quo allitterationes torriperent neque vituperabit, quod mois auribus mus indagavi exempla vel occultiora. Ad locos eos, qui paucis versibus ante allati sunt, omnium proxime accedunt ei, quibus bina verba allittoratione, id os litterarum aequabilitato in singulis versibus contui gulitur, OPS proximo autem singula verba ab adem littoraiticipientia aut a praecedunt aut b subsequuntur aute et praecedunt et sequuntur. De quibus locis nunc pluribus agam. Planum est sat ubium interesse, quam teneant sedem in versu a verba, doquibus quaestio est, utquo maxima sane eorum vis est, quae aut primum aut ultimum locum tonent. Inprimis quo loco singula illa verba sint posita circumspiciundum erat tu is de quibus nunc disseram exemplis id quod sues semperquoi imosita litterula indicavi verboruin singulorum collocationem. a signo notavi exempla undetriginta haec: v. 15. 16: