De venerabili eucharistiæ sacramento decisiones theologicolegales auctore Joanne Clericato praeposito Patavino, ... In quibus non solum praecipuæ quæstiones, ex utraque theologia scholastica, & morali selectæ circa materiam, formam, ... sed etiam sac

발행: 1729년

분량: 351페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

311쪽

1 8 o Decis LXII. Ad Decemb. Cas. Additionat.

tIam, & ad fiduciam in Deum, exemplo dicti S. Caroli; de quo ulterilis, dum Pestis Mediolani grassaretur, ait Brev. Romau. Dct. s. Publica supelleatisae indicta, fu-43 ne sibi ad collum alligato, nudis pedibus etiam offendicati eruentatis, Crucem baiulanr, femetipsum pro peccatis populi h siam offereur , divinam indignationem avertere satagebat.

DECISIONIS LXIL

Λd Decembris Casum Λddit lonalem . ARGUMENTUM.

Disquiritur, momodo Anachore. tae, Eremitae, aliique homines solitarii, pciesertim in vastissimis de

sertis , reciperent Sacram Com. munionem, tum in vita, tum in morte λ Declarantur varia genera Anachoretarum, & Inclusorum ; necnon publice Poenitentium , Lauritarum, & Eremit, rum, & eorum omnium plurima exempla dantur ex historiis sacris, - non lane magno labore collecta.

Tandem resolvitur Quaestio subtriplici distinctione circa Communionem Omnium praedictorum . Ponitur Epistola Illustris s. ac Reverendisi. Pompei Sarnelii Episcopi Vigiliarum de eadem Qiraestione. Et explicatur, quomodo praedicti Solitarii, & Inclusi adimplebant praeceptum de audien

da Missa p

tiam a

3 Deiνum Ecclesiasti eorum in Movaste. riis praecipuὸ fiebat ob delicta caris

Mnis in Monasteriis.s Poena pro delictis earnis est arbitrar a . 6 Paenitentia publica quaenam olim esset yet Paeuirentium publice quinque erant gradus . oe qui δ8 Paenitentes publici erant etiam excom.

rum .

ro Paenitentium publice exempla.rr Paenitentium sponte in Μοnasterila duo

genera.

nasteria amore Poeuitentiae.

x3 Conversi in Religionibus quare M v centur er Ritus in dando habitu Paenitentiae. ii Cadavera Defunctorum quare vestiam tur saepe habitu religisse 'r6 Pueri oblatι Religionι per parentes. 37 Pueri oblatι Religioni quando poterant discedeνe ab illa pi8 Professio regular 3 ex Concit. Triae non potest ferι ante annum 6. compi

tum a

rs Convertitae possunt profiteri ante amnum decimumsextum, o non cominpleto anno Novitiatus. ao Convertitas expedit facere totum auonum probationis ante Professionem.

I Anachoretae unde dicti fl a Laura. Lauritae qui esseni sta 3 Anachoretarum, seu Inclusorum plura

24 Anachoret ea Vita an fit perfectio Caenobilita pas Insuborum extra innasteνia ordines

16 Iselusorum vita asperrima. 2 et Eremitae quinam proprIe dicantur δa8 Μulierum ιnclusarum exempla.as solitarii quinam essent i Eorumdem exempla num. . 3I Solitariae vItae, o anachoresis motiva δ31 solitarii quando relinquebant Distudμnem ρ33 Incto, Anachoretae, o solitari quo modo recipiebam sacram Euchar

312쪽

Dee. LXII. Ad Decemb. Cas. Α dditionalis. 28 i

3 Inaehoretae, qui erant in laurit, δε- sutis Dominicis diebus conveniebant ad Ecessam Monasterii, o commu

nicabantur .

3 3 dictu si non religiosi videbant sub obe.

dientia alicujus superioris ἰ a quo recipiebant Sacramenta praecipue tem

pore morris.

36 Soli tarti, is Eremitae in vastis ιν δε- fertis flanteι quomodo reciperent Eucharistiam; tres opiniones. 3 Solitarii. Θ Anachoretae in primis saeculis Ecelsae portabant secum Eucharistiae δacramentum. 33 Euebaristia antiquitus consecrabatur is panibus integris, ει grandibus. 39 solitarii tempore mortis visitati a sanoctis Viris. o s. Antonius Abbas partavst sacram Eucharistiam s. Paulo primo Eremitae I s. Maria AE ptiaca communicata a M. fimo abbate. 61 S. Μarta Hagdalena a quo Sacrum Viaticum acceperit st

3 s. Theotistes soluar a in Insula Paro,

quomodo Communione refecta.

F. ambrosius in morte visitarus, oe communicatus ab Honorato Vercellos. Episcopo. 3 aueti sancti plurIes administraverunt sacram Eucharsiam. 46 Exempla plurimorum, quibus sS. Angeis

praebueraut sacram Communionem.

3 Solitarii cuicunque Lacogniti viχ υργν1untur post quintum faeculum. 8 Hieronymus a Basiliea Petrι Sacerdos Congr. Oratorii Neapolis laudatus.

νum laudatus.

liarum de Commun/one Anathoretaril.

r anachoretae,Θ inclusi quomodo adimplebant Praeteprum de audienda Μista φsa Eremicost antiqui ob bonam fide excusabatur ab obligatione audienvi Missam.

satisfaciant Paνoehι, doctique Confessarii

euriestati exqu/rentium,quomodo sacram EUCHARISTIA Μ reciperent antiqui E remitae, Anactorexae, ascetae, aliique in

elusi in Cetur, ιο antνιι, ια Delane1ι , in desertis, vastisque solitudinibus; in

quibuι toto vitae tempore invisi, ει ιασ- eniti stabant ρ Et quomodo tidem adiminmerent praeceptum de audien a Nisanis stivis diebus e Λppend.ad ornatum. De cisae Venerab. Eucbar. sacramento.

ΡRo euriosi hujus Quaesiti decisione, de

resolutione , materiam Eremitarum Anachoretarum , & Inclusorum altius, petendo, scire oportet, antiquitus in Ee. e.

clesia fuisse tria genera Inclusorum ἱ alii enim includebantur in Monasteriis ; alii extra; sed prope Monasteria; & alii extra, ae longd; immo longissime a Monasteriis,

aliorumque hominum conversatione; de quibus omnibus omni possibili brevitate, declaritate hic agendum. Inclusorum primum genus erat eorum , qui in Monasteriis includebantur; horum autem erant tres species. Prima detrus rum ob gravia delicta : Seeunda reclus rim ob assumptum statum Poenitentiae; &Tertia Inclusorum ob majorem persecti nem, & rerum caelestium e templatio. nem . Prima itaque species erat eorum, qui detrudebantur in Monasteriis ob gravia delicta commi sti; ut pro eis ibidem agerent poenitentiam ; & ieiuniis, orationibus, aliisque poenalibus operationibus impetrarent veniam a Deo pro eriminibus patratis, sive fuissent Laici, si ve Clerici, Sacerdotes, ac etiam Episcopi. cap. De lapsis 36. quaest. s. east sicut, ubi glossa . quaest. 1. east. δι ille, dist. so. Delicia autem pro Laicis in Monasterio detrudendis debebant esse gravissima ; ut habetur de uxoricida in cap. admonere M.quaest. a. Nee non in Clericis, ut de homicidis. ωρ. s cur dignum. F. Clericos , de homici & de frangentibus sigillum Confessionis . east omnis utriusque sexus , in fin. de Paenitent. ει rem f. dc de Latronibus,&eonsimilibus excessibus enormibus . cap. Tuae 6. ubι abbas , de Paesis priaecipue tamen haec detrusio imponebatur Ecclesiasticis ob dei cta carnis. cap. Dι-

S eap. si quis Episcopu3. diis. gr. Hodie tamen haec poena detrusionis in Monaste, rio recessit. ab aula; dc ejus loco pro gra, vibus

313쪽

Σ81 Decis LX ΙΙ. Ad Decemb. Cas. Additionalis.

vlbus delictis successit poena triremium, ut notat Iul. Clarussio e 7o. ver s. Sunt

etiam. Farinac. a Praxi q. 1 9. π 33 &ε Thesaur de Poenis par. a. Verb. Confessi. .s n. 3. pro aliis autem excessibus; ac potissimum pro delictis carnis poena est arbitraria . ut testantur Canonistae , ac Crimi.s natistae. Loter. de Re benefie lib. I. q. 3 n. pere text. in ca . at si Clerte , ubi Decius num. 223. ac alii scribentes deIudie. Trivisan. in Decis crimin. lib. 2. decis I9. n. a 3 & Chartar. detis crimin. 82. n. I a.

Porro non omnes delinquentes, si ve Cle. riet , si v 8 Laici, etsi enormia eommisissent delicta, detrudebantur in Monasteriis ad poenitentiam agendam; sed ut plurimum eam exercebant in propriis domibus; ita tamen, ut festi vis diebus ad Ecelesiam aeε cedentes cognoscerentur ab omnibus publici poenitentes, & consisterent in gradu sibi per Episcopum praescripto, donec ve niam, & absolutionem Qererentur Obtinere ; ut habetur in eap. In eapite suadragesimae, dis so. cap. demro11. quaest. R. cap. Latorem II. q. a. et cap. vlt. ω ibi Gl φ. 26. qa 6. ubi notatur, quod publica, di solemnis poenitentia nulli injungebatur, nisi crimen esset enorme, ac manifestum. Quatuor autem erant gradus publice poenitentium, ut ex Conciliis Λncyrano &Nicaeno, ae ex SS. Patribus colligit Gi-hallin. intractatu de Ascetis In ausis. disiquis 3. cap. 2. F. 6. π 31. quinque verose.cunddm observationem Macri fa merois texie. Verb. Memantes. Videlicet Flen. 7 t1um, audientium , Substratorum . Consistentium, er Partie Fantrum . de quibus etiam vulgari idiomate, sed non vulgari eruditione Menoch. in storeis centuν. a. east. 32. Primus gradus erat Flentium, seu Memantium, qui manebant sub dio prore Ecclesiam, cilleio induti, humi prostrati, a fidelibus Ecelesiam ingredientibus veniam poscentes cum lacrymis de commissis scandalis. Secundus gradus erat audientium; qui, cum assignato tempore stetissent lacry mantes in primo gradu. admittebamur intra Ecclesiam prope januam , ad audiendum verbum Dei, sed expellebantur tempore consecrationis. Tertius gradus erat Faoratorum , qui perseverantes in humili poenitentia vocabantur eoram Epl. scopo celebrante, vel Sacerdote, coram quo prostrati liabant, donec publieas preces, N. Orationes recitaret super illos ad implorandam misericordiam Divinam . quibus expletis exibant de Ecclesia . Quartus gradus erat Co Hen Mum , qui ob diutinam poenitentiam recepti in Ecelesiam, ibi consistebant cum caeteris fidelibus ad ossicia Divina, ct Sacrificium Missae, sed ad Sacram Euchari illam percipiendam non admittebantur. Quintus de meim gradus erat PartιcFant1um p eorum scilicet, qui obtenta venia, & absolutione, ae reconciliati cum Ecclesia iteram admittebantur ad Communionem Corporis, & Sanguinis Domini; ut lati eis demonstrat Macer in Hieroleae a. Verb. 'emantes, & Giballin. d. DUquis. .c . t. g. s. a n. ao ροβ-quentib. tibi observat; quΛd praedici i publicam poenitentiam agentes ea durante, censebantur affecti tum majori, tum minori excommunicatione, quia privabantur par. ticipatione Sacramentorum, orationibus,& eonsortio fidelium, ac etiam propri, grum uxorum ; quod probat ex Tertulinlian. lib. de Pudicit a; ex S. Rupust. lib. de Fid. V opere east. 6. necnon ex Epistolasa. S. Leonis Papae cap. ra. Achabetur ιυβρraeit. east. admouere 3 3. quaest. a. in quo

Stephanus Papa Quintus cuidam Alful-pho uxoricidae praescribit omnia , quae sacere debebat , & a quibus abstineret pro illius criminis poenitentia. Insuper praedicti publici Poenitentes sive essent in Monasterium detrusi , sive publicam poenitentiam

domi suae manentes agerent , non pol rant ad ordines Ecclesiasticos promoveri, squia erant irregulares ob infamiam , seu ob desectum bonae famae resultantem eu mistorietate criminis . tap. Μartium dist. Icap. Praecistimus dist. 14 east. Ex paenitentibur . cap. sutcunque. eap.si ille . cap. Non confidat. cap. Canones as. Io. east. να.

dis si . cost Infames 6. q t. Quod advertit Belletus DV quis Clerie. ρσν r. de Discipi. Clerie. g. r 3 ae Thesaur. de Poenis par. 1. cap. 3φ. Ver Tertaὸ Paenitentia solemn r. Et multo minus ad beneficia admittebanis tur iidem publiel poenitentes , quin immo neque eorum descendentes saltem ex lineam astu.

314쪽

Decis LXII. Ad Decemb. Cas. Additionalis. 283

mastulina e V Ubicumque. ubi Glossa in

Verb. ΜUulinum . de 'aems m 6. Quod quomodo procedat, declara ur a Rota p. R. recentιον. de s ar. & plen8 i raditur a terio de Re benefic. lib. I. quaest. 18. a πώ si usque ad si em .

Ex his omnibus colligere debent Parochi , studiosique Consessarii disserentiam

nostrorum temporum, atque praeteritorum circa horrorem culparum. dc amorem Poeniten Liae, quam etiam publieam. dc s,lem Io nem sibi , Pastoribus animarum impolitam

amplectebantur peccantes. antequam absolutionem reciperent Sacramentalem ,

prout caeteris omissis de quibus odorie. Rinald in suorum annat In sie Uerb M nitentia pubItea secit Theodosius Imperator tempore S. fimbrotii ob eaedem Thesesalonicam; de qua Theodoreius tib. I cap. a . Ac Cardin. Baronius anu. 99 π. o. Item Imperator Philippus tempore S. Fa-hiam Papae, de qu Eulebius Caesarie n. lib., c. cap ar eras. dc idem Card. Raronius Aun 36 n 21. ω ann. a 49 n I. His similis

Petrus Comes Altisi odorensis, deinde Imgrator Coni antinopolitanus , de quo

Godes dus Dux L tharingiae, cuius exemplarem compunctionem, ec poenitentiam describit ante dictus Card. Raronius anno 1 47 n. I. his verbis: Contu ι hoe idem anno , Hermanno, Θ Fleb rto testibus , incendium Uινι dunense , opera Godes tri Lotbariviae Ducis, deismatione rebellam ris ,.ob tublatum sibi ab Imperatore Ducatum ἰ Cum autem Dei G tricis templum ibidem eaustum fuisset ς Donta. eae

ne tonderentur, multa pecunia re emit,

sumptuIque ad reaedificandam E ue Fam ait , es in Uere eae menta νι 'er se ipsum merumque, vilis mane mi ministe- νιν functus deservivit, danavitque tu per eluum eidem Ecclesiae quartam startem Comitatua μι 1 νι dunens. Equidem hisce diebus gravia audiuntur crimina sed nulla videtur Poenitentia . adeout dicere possimus cum S. Augus ino rem. I , Ηο-

-λ G. loquente de ejusdem Theodosi

poenitentia ἔ Eνubescit plebejur, fide negotιator, quod non erubuit Imperator. Sed de his obiter. Secunda speetes eorum, qui detrudebantur in Monasteriis, comprehendit per . nas, quae ultro assumebant i a tum Poenitentiae, & hae in duplici erant differentia, aliae enim sui juris, Ac in aetate adulta , saeculo renunciantes, habitum Poenitentiae is induere, &in Monasteriis vitam poenitenistem sacere volebant aliae vero in puerili aetate per parentes Deo offerebantur; de

quibus suse ait Gibali in d HIρ. 3. ae asce-tra I es, O e p. a si. 3. n Io .er si. I. per totum. Ac nos breviter hic. Statum itaque Poenitentiae eligebant tam viri, quam foeminae; iam Clerici, quam Laici, ac etiam aliquando Episcopi, de quibus loquitur Innocentius Ill. re east. Post translationem, de Renunciat. ubi ea- rasus enumerat, in quibus poterant Epist pi eumdem statum Poenitentiae deserere,& pristinam realsumere dignitatem. Cinterutri saeculares erant personae. & initatu laicali conlii tutae, quae ad effugienda mundi pericula, sive respectu eorporis, sive respectu animae, ut plurim sim cons

tum Poenitentiae assumebant , tamquam

ad trium conversae; unde factum et , ut Religiosi, qui Claustra ingrediuntur, non ut ascendant ad ordines Sacros, sed ut ibi

serviant, vocantur Conversi, quales v cabantur praedicti Poenitentes, ob eorum II conversi inem morum , de qua etiam in Regula Sanctι Benedιθι cap. er ea .so. dc iuκia eamden Moniales Benedicti irae, dum profitentur. momte ere, nuntcon D rsonem morum suorum . Idcirco ire Monalteriis erant antiquitus duo genera

hominum , Nutrit , er Conversi. Illi erant, quia puerili aetate, lacte religionis

educati , per tua vitae innocentia erant

octabiles: illi vetue. qui δ medio cursu

mundanorum honorum , dc saecularium negotiorum , aetate , usit, & prudentia maturi, ad vitam Monasticam transibant; Ac quia hi ob evnerientiam rerum temporalium saepe praeficiebantur rebus tem nomicis , Ac durias agebant eum Λα-

πιιIs, oriebantur iurgia intet utrosque p

315쪽

18ι Decis LXII. Ad Decemb. Cas. Additionalis.

ex traditis per S. Anselm. lib. de Simititu . ap. 78. Petrum Uenerabilem in Statuta Cluniaeen. eap. 66. & Hugonem Victor. Iib. 4. do Claustro animae c. I. Servabantur autem solemnes ritus inhabitu Poenitentiae praedictis Conversis tradendo; siquidem Episcopus eos induebat cilicio, comam attondebat, humili veste δε eooperiebat, lustrali aqua aspergebat, statas preces cum manuum impositione reei.

tabat, opera poenitentiae, jejunia. humi- cubationes , & alias corporis amictiones injungebat , de quibus sparsim loquuntur varia Concilia Synodalia, collecta per evn.dem Gibal lin. d. Disquis 3 cap. 1. si. g. ubi

.. 3 3. subdit: Non dubitarim tamen, all. quos in domibus ρνivatis paruitentiam ρr

fessas fuisse eadem ratiora, qua es Uirg

uer , ef V duae, atque Ianctimoniales vitam religiosam domi suae extra Monoeria instituebant: quod multi iaciebant in senectute, & morte adventante; ne ab Gque poenitentia ex hac vita discederent; iuxta illud, quod canit Ecclesia ser. 4. CHner. Immutemar habitu in einere, O eQ-cio , jejunemus , er ploremus ante Dominum: Emendemus in meliux, quae ουπο- νantre peccavimus: ue subito praeo, cupa - δι die myris, quaeramus Datium paenι- rentiae , et invenire non possimus . Et quo

a niam praedicti poenitentes sive in Monasteriis, sive in propriis domibus induti habitu poenitentiae, & cilicio, cum eodem

sepeliebantur, hinc pius mos emanavit c da vera defunctorum vestiendi aspera Ca- Puccinorum, seu Patrum Resormatorum uni ea , aut Montalium S. Clarae , qui apud nos non rato servatur. Impuberes etiam, ac pueri, qui pa- gentibus Deo oblati, recepti erant in Monasteriis, ibidem debebant permanere, &vitam poenitentem, ae religiosam assume- δε re, ut habetur aci. q. I. cap. Addιουσιν .cap. inuachum, et cap. Quicunque, ubi se disponitur: suieunque astarentibus propriis in Monasteria fueris detegatus, o verit , se ibi perpetuo premansurum 2 namanna famuelem puerum narum, et alta-Qatum Deo eum pietate obtulit ; qui es in Ministerιo tempti , quo a Μatre Derat deputatus permansit, et ubi constitu. tur est , deservivit . Quod confirmavit

Concilium Triburiense, relatum ead. EO.uoes. t. cap. suem progenrt oret, his verinis: suem progenitores ad Monasterimutνadiderunt, et in Ecclesia comit eanere et legere, uxorem ducere, ure Monasterium

catur . si tonsuram diuti erit, rursus tofi deatur ἰ uxorem si usurpaverit, dimittere eo ellatur .

Porro hae conciliares, ac canonicae dIspositiones intelligendae sunt de filiis , qui

cum ad annos discretionis pervenerint, ra.

tam habuerint oblationem, de se Religi ni per parentes factam; cui si noluerint consentire, poterant libeta discedere , ut suit decisum per Sanctum Marcellum Pa. II pam in eap Illud autem , d. 2 o. quaest. a. sic scribentem : Illud autem statuendum esse censemus, ut si in minori aetate Νιι Μο- uasterio Oblati fuerint, is sacram Ton-ram, vel velamina susceperint ; dignum

quidem duximus , ut decimoquinto anusta Praelatis moniti inquirantur , utrum

n ipso habitu premanere cretant , an non ς si vero ρeν manere profess fuerint,

ulterius poenιtenvi locum minime amplecti possunt. Sin autem ad faecularem hab/tum reverti voluerint, redeundi licent anullo modo denegetur , quia fatis inutiis est , ut eoacta servitia Domino praestenturi. Quod suit confirmatum a Caelest no Papa II l. iv e . Cum fimus t . de R gularib. ubi requisitus, quid agendum de puero Religioni oblato per ejus Patrem

respondit: Discretioni tuae taliter reison

demus, quod F dictus puer ad annos discretionis pervenerit, o habitum noluerit retinere Mosae balem . si ad Me in se nequiverit , Non est ullatenus eo allemaeus , quia tunc liberum Obl reit, eam diis mittere , es bona staterua, quae ipsi ex su cessoηe proveniam postulare. Hi ne jure optimo, ad tollendos abusus, qui ex hae oblatione filiorum. resultabant. statu tum

suit a Saero Tridentino Concilio sessas

de Regular. cap. 33. quod In quacunque

rum, professo non fiat ante Germam sex. alltum a unum expletum , nec ρυι minori

316쪽

Decis . LXII. Ad Decemb. Cas Additionalis. 283

ptum habitum in probatione steterit, ad

professionem admittatur . Professio autem antea facta fit nulla, nullamque ιndueat obligationem , ad alicujus Regintae , vel Religionis, vel Ordinis observa- iovem , aut ad alios quoscunque effectus . Uuae quidem aetas annorum sexdecim completorum ad profitendum in Religione adeo necessaria est, ut si unus solus dies deseiat, professio sit invalida. Eminentiss. Cardin.

de Luca in annot. ad s. Concit. Trident. 9 discurs 34. u. Excipiuntur tamen ab hoc decreto Moniales Convertitae , quae profiteri possunt etiam ante expletum annum novitiatus, & nondum completo an .no decimo sexto aetatis suae . Barbos. ad Concit. Trid. d. felsa F. cap. s. n. Is .erin summ. Αρostol. Deciis collect. 2IO. n. 2.Λnt et t. de Regim. milit. Eccl. lib. 7. cap.

s. n s. & Nicol. in Flost. Verb. Conver. titae n. ro. Quod eis de Iure procedat, insacto tamen expedit, ut Convertita saeiat annum probationis, & experiatur statum illum religiosum , ne contingat post professionem , eam prenitere, & totam Uia O tam inquietam ducere. An autem expediat , offerre fi Iios impuberes Religioni, &eos Monasteriis tradere in pupillari aetate 3 disputant Canon istae, ac Theologi ,

quos cumulat Sanchez in Decalog. lib. 4.CU. I 8. a numer. 8. ω seqq. & Gibal lin. dict. Disquisit. 3. de Asteris Inclusis cap. 2. g. 3. anum. s. ω seqq. quem adire non

pigeat studiosos ; eum haec satis esse debeant circa secundam speciem inclusorum in Monasteriis poenitentiae, ac religionis

amore.

Tertia speetes erat illorum, qui Monasticam vitam amplexi, & in ea diei versati , desiderio contemplationis , & altioris persectionis 1 superiore Monasterii licentiam impetrabant , se claudendi in cellulis , ubi omnino separati a conversatione hominum , coelestia meditantes soli Deo uniti manerent; & hi voeabantur I Anachoretae: ab Ana, quod signiscat Sur

sum, ut notat Felin. in east. . n. 7. Deeκ- ept. Et Choreuma quod interpretatur Canticum, ut ait Laurent. in Amaltb. Onomast.

d. Uerb. quasi cantantes Deo laudem in

celsis, elevati mente, & spiritu supra alios Monachos, & Religiosos, unde scribit is dor. lib. i. de Ecesso. R. cap. s. Genus est Anachoretarum, quι jam Caeno blati conversatione perfecti includunt semetipsos in cellis , protul ab hominum conspectu remotir, nulli praebentes accessum , sed in fota contemplatione divisa viventes . Quamvis Iustinianus Impera tor vocet Anachoretas quasi discedentes, ει quiescentes: dum de Monachis Coeno.bi archis loquutus , verba facit etiam de Anachoretis in Authent. De Monachis , coitat. I. t t. s. g. Cogitandum, dicens: Nisi

tamen quidem eorum in contemplatione , oeperfectione degemes, vitam remotam ha beant in hooitio r quot vocare Anachoreistas , idest discedenter ; et bis3castas, idest

quiescentes, consueverunt tamquam a com munione ad meliora exceptos . Ulterius

praedicti inelusi dicebantur etiam Lauritae, a Laura, quae licet significet Conventum , ae monasterium, ut demonstrat Macer in Hieriam Uerb. Lauνa ; Gibal lin. d. Disquisit. 3. cap. 3. g. I. & Menochius in

3Iore Ipart. 6. Centur. 8. cap. 34. Propridiamen importat cellulas separatas, in eodem Monasterio constructas, in quibus Religiosi eminentioris virtutis se includebant,

ut magis Orationi, ac poenitentiae vacarent,

quare de his ita ibidem loquitur Menochius:

ra vicino alsume G1Ordano, nessa quale habitavano set tanta Monaei , et in mez-

tendo vita commune ,' dat numero ροι de

317쪽

1 86 Decis LXII. Ad Decemb. Cas. Additionalis

rum Anachoretarum, Celliotarumve, &Lauritarum nonnulla exempla, ex M. P Rantiquis deprompta recensentur a Giballiis no a. Disq. I. e. 3. ζ. . quibus addi possunt sequentia per me decerpta tum ex viti Patrum occidentis, at orientis per Benedictum Gononam Hanaiaum Coelestinum

collectis tum ex Ephemeridibus Saetix Hierommi a Bouea Petri Iaeredoris Comgret. Orator ιι NeUMι a Uidelicet, S. Mom I tanus Monachus inclusux in Civitate Rhemensi in Gallia, qui prDphetizavit nasci- tutum S. Remigium Episcopum, ex tib. L. east. a G. Estor. Rhem S. Desideratus Pre Lbyter inelusus in Monasterio Gordoniensi, Dioecesis Cabilonensis, qui relatus sui tinter Sanctos h Ioanne Papa VIII. S. Severinus , qui apud Lutetiam Parisiorum monasticam vitam. amplexus, ut mult6 facilitas, ae liberi sis Divinix vacaret obsequiis, & rerum coelestium contemplationi; cella ita se conclusit, ut omnium hominum convictum, & conspectum vitaret, ut habetur in Breviario Ecelef. Rargens die a 4 Novemb. S. Maxentius Monaehus Pictaviensis inelusus, tempore Regis Clodovet anno sos. S. Barsanuphius AEgyptius ines usus in Monasterio prore Gazam , quem esim Episcopux voluisset videre, &iussisset rumpi murum cellae, ignis exivit,. a quo territ, sunt demolitores, ut resertet iam Card. Baroniis an . I 8. n. q. S.

Hospitius ire Gallia paritet in lusus, vir

magnae poenitentiae anno 37 . ex Historia mane. lib. s. east. 6. D. Gregorius Turonenin

M. S. Findanus, genere Scotus, Monachus in Nemannia, qui inelusus per annos 22. vixit in austera poenitentia, & obiit anno δoo, clarus miraeulis. S. Amnichadus Scotus, Monachus Fuldensis , qui Deoeser vivit inclusus, Λnno Domini ro I. post cujus mortem, in eadem eella Λnachores m duxit . S. Marianus Scotus Monachus. Benedici in ux, qui chmnicon seripsit 1 ereatione mundi usque ad sua tempora, obiit anno Domini io 86. & refertur inter seriptores Eetlesiastiens a Cardin. Bellarmino Anuo rog I. S. Iveri a Sanctimonialis, quae ivit Magistra S. Hildegardis & inelusa ob morem contemplationix migravit ad Dominum anno II Beatus Michael Monachus Camaldulensis inclusus in Eremo Camaldulen. annis Is . Inventor Corona Domini, quae recitatur per 3 I. Pater, &s.Λ ve, & pluribus est decorata Indulgentiis, obiit anno Domini lsaa. Hi omnes apud d. Benedictum Gonontim in 'tis P P. Decid. At ex Hieronrm. a B Lea Prar die Io. Aprilis. S. Paternus Scotus, de quo S. Petrus Damianus scribit, fuisse Mona. chum Benedicti num in Civitate Padeburisna , alias Teuderio, qui inclusus in cella revelationem k Deo habuit, de futuro in cendio per totam Civitatem ob eriminum immanitatem; secitque praedicare poenitentiam. sed absque fructu; ideo anno I fg. die Ueneris ante Dominicam Palmarum nis Divinae ultriv Iustitiae Urbem exa sit, ae totum Monasterium; ejusque cellam , a qua noluit exire . ut cum aliiL .re pro aliis poenam inrendi, sufferret. Si quis alia Inclusorum Μonachorum exeminpla desiderat, ea facilὰ inveniet in Viti Sanctorum , & praecipue Monachorum Carthusianorum, & Eremitatum Camalis

Sed hie non inelegans succedit quaestio an vita Anachoretiea sit persectior Ceeno-bit ira Pro favore Λnae reticae vitae sa-cit ratio; qua diximus, cum Monaehi pi8 a con versati essent in Monasterio longo te pore, de superiorum lieentia ad Λnach resim, & inclusionem in cellis transibant, desiderio majoris sanctitatis . Ergo vita. Anaehoretim est sanctior, & per scistior,. quam sit Coenobilica . E contra hanc non esse inferioris sanctitatis ex eo demonstratur, quod Christus Dominux iussit Divo Petro in signum praecipui amoris, ut oves suas pasceret; Eliam ex eremo Spiritus. sanctus ad turbas edocendas , vocavit sanctumque Ioannem Baptistam ad praeditandam Poenitentiam . & Ionam , Qui hoe officium detrectabat, naufragio punivit. Pro utraque opinione plurium. SS. Patrum argumenta, & enmmia cumulat Gibal lin. dist. Distus. 3. de Ast tis Inclusis em p. g. 6. & de excellemtia utriusque vitae disquirit S. Thom. a. a. quaest. 388. artie. 8. Caeterum dirimitur

controversia ope distinctionis . Vel enim vim

318쪽

Decis LXII. Ad Decemb. Cas Additionalis. 28

vita Λnachoretiea consideratur in se; &quia supponit sum cientiam omnium virtutum in fina choreta, est persectior altera. Aut consideratur in homine, quatenus tendit ad persectionem ἰ δc vita Coenobili- ea est persectior , quia est securior , &utilior ; tum ad illuminationem intellectus , tum ad exercitium virtutum , quae per praecepta superiorum , dc per

exempla aequalium magis, ac magis ae-Juiruntur. Hi ne illud: Helius est duos esit simul, quam unum; habent enim emolumentum societaris suae, F unus taeιderit ab altera suis erur. Vae soli, quia tum re-e derit non habet sublidantem se. Eces. 6. . & haee omnia dicta sint de primo genere Inclusorum in Monasteriis, sive ob publicam impositam Poenitentiam ἔ sive ob statum Poenitentiae ultro assumptum ab adultis abrenunciantibus seculo , aut ab impuberibus per parentes oblatis; sive per Monachos diei in Coenobio versatos , &ad Λnathoresim strictiorem, per inclusio nem in Lauris , tellulisve , ob amorem

altioris contemplationis transeuntes.

Secundum genus inelusorum erat illorum, qui extra Monasteria, sed non lonas di ab illis, eligebant sibi locum ad habitandum , in quo elaus per totam vitam

permanebant. Horum duo erant ordinea.

Unus plurium Monachorum ejusdem Cest. nobii , qui ad beneplacitum superioris egrediebantur ad Lauras, idest ad Cellas non multum distantes, ut ibi orationi, & contemplationi impensi eis vararent. Λlter aliquorum piorum hominum, qui post longas peregrinationes, a Deo inspirati secessum prope aliquam Basili eam, vel religi iam domum eligebant, & ibi sub obedie n. tia Episcopi, aut alterius Superioris Ecclesiasti ei vivebant inclusi. De primis su se loquitur Giballin. d. Disquis. 3 cast. 3.

s. a. testimonia plura adducens antiquorum Scriptorum ἱ inter quos Palladius Galata eap. ες. ait de illis: Degunt 1n multa quiete unusquisque per se inlusus ἰ raut non nisi in Eeel iis , oe in Duσκι se videant ; ad eam enim accedebant omnes die Domini eo , ut testatur Rusmnus Presister. qui vivebat anno Domini Ioo. tesse Card. Bellarm. de Mestor.

cellulas comanent , silentium ingens , oequies magna ιuter eos. Die tantum sabis

barι , ω Dominica in uσum ad Eeelsameoeunt, o ibi semetipsos ιnvicem tanquam coelo redditor vident. Subdit autem GD ballin. d. s. a. num. i I. de iisdem inclusis rNunquam poνri alterius cellam invisuur.

nisi cupiteι ex eausa, prima est aegri vim tandi, er sublevandi; ubi enim aliquem ὰ

eonventu, Θ Θ κι abesse vident, illum snaequalitate ali ua eorporis detentum D. 1 leantur, e um omnes visitam ἰ non

tamen simul, sed suis finguis rem ribus ,

ef quae levando aegro faciunt, conferuui. Altera eausa est; ut illos verbo instruerent, o PH ut athletas ι. agone positos sermonisto olarime peringere possent. Prosequitur

postea num. I . narrare vitam asperam ,

oc duram quam praedicti Monathi inelais si degebant in cellis , quibus non erat secundus amictus ; sed stratum staurea , 26

ac vestis tenta uuium, atque embrymium,

idest grossiores papyri in longos , graci lesque fastieulos coaptatae ad sedendum, Ac dormiendum, quas Monachos decebat

habere , ut e stat ex Cassano estitat. I. cap. 23. Talis erat primus ordo Inclus rum degentium penes Monasteria. Alter ordo erat illorum, qui vel ad servandam vitae innocentiam, sie a Deo inspirati, non long8 ab Eeelesiis, vel Μonasteriis se in eludebant in aliquo Eremitorio, seu parva domuncula sub regimine, bc obedientia alicujus Patris spiritualis; vel qui post multas peregrinationes, 27 dc diserimina mundi , eamdem inelusionem eligebant, ad poenitentiam agendam,& hi proprid direbantur Eremitae . Deprimis exemplum habemus in S. Nilam. mone incluso in parva rasa penes oppidum Geras , qui electus Episcopus, re-egans ob humilitatem Pastorale fastigium , mortem a Deo orans petiit , 8e obtinuit, ut ex Nicephori restor. lib. II.

3 a. BL Gonon. ιn Vitis P P. Orienti pag. 34. Item in Sancto Martiniano Eremita , cujus vitam transcribit P. Pere. Ribarenetra in Extra vet. die I . m. brum. Item in B. Ra inerio tempore In-

319쪽

18 8 Decis LXII. Ad Decemb. Cas. Additionalis.

noeentii Papae III. in luso sub obedientia Episcopi Osnaburgen . in Ves phalia , de

picino, de quo ex S. Gregorio Turonenis si Gonon. ιn Vitis P P. Occident pae 6 a. Item in B. Ioanne Presbytero incluso, de quo ex eod. S. Gregor. idem Gonon. ρση. ε . Item in S. Eparchio pariter ineluso in Λquitania prope Urbem Engolismam Per annos quadraginta ; qui migravit in Coelum anno 38 I. ut scribit idem Gonon. pag. 428. De Sanctis Foeminis autem plura, & quidem mirabilia ines usionis exemisia Lector curiosus poterit haurire ex prae-ictis Ephemeridib. Sacris Hieron. a Ba-

αῖ silica Petrι, dc praeeipue in Vitis ibi per

nae inclusae , de qua antedictus Gononus in Vitis P P. Oeeid pag. rao. & S. Wibora-dae pag. 4 8. De secundis autem conserunt testimonium Vitae B. Moysis Λna choretae viri magnae poenitentiae, de quo Riba de ne ira in Etravet. die a 8. Aug. dc S. D rogonis nais in hoc mundo absque Pa. tre, & absque Matre, quia fuit filius pos humus, eiusque mater obiit in partu, &ipse extractus suit ex latere ejus, cujus mirabilem vitam narrat idem Hieroum. a Basilica Petri die r6. Aprilis . Λlia exempla inclusorum tam Virorum, quam mulierum refert Raderius 3 par. Viridar. eap. s. & Gibal lin. de ascet ιι Inclos d. Disquisit. 3. cap. 6. s. a. ad quos Lector

recurrat.

Tertium tandem genus Inllusorum eo. rum est, qui secedetant extra, ac longὰ, immo longissime a Monasteriis , alio as rumque hominum conversatione, idest in desertis , dc vastissimis solitudinibus, in quibus reperientes antra, spelunca S, aut monumenta, in eis se includebant. Et hi propri/vocabantur Solitarii. Horum primus suit S Paulus, ideo nuncupatus primus Eremita , qui Anno Domini a 33. tum esset viginti trium annorum transivit in Eremum, in quo annis nonaginta so. litarius Deo servivit, nutritus medietate

panis unius , quem Corvus ei afferebatusque ad annum Domini 3 3. in quo Dei jussu visitatus a S. Λntonio Λbbate, i qui

pariter anno 168. in sepulchro sibi domicilium elegerat , & anno 18 s. in deseristum, relicta patria, secesserat) migravit ad Dominum, ut ad dd. annos refert Emin. Card. Baronius, quorum sanctorum Eremitarum exempla secuti iugiter fuerunt plurimi servi Dei, de quibus sic testatur S. Hieronymus; in Vita s. Pauli cap. s. his verbis: Iesum testor , O sanctos angelos ejus, in ea Eremi parte, quae juxta Driam Faracenis jungιtu ν, vidi je me Μοnachor, de quibus unus triginta jam per annot clausus , hordeaceo pane , ει lutulenta

aqua vixit; alter in cisterna deteri, quam Gentili sermone Drι cubam vocant, qui

que earicis idest ficubus aridis per sim gulos dies sustentabatur. Lustravit autem S. Hieronymus ea deserta Syriae anno Domini 378. Et de hujusmodi Λnachoretis inclusis in desertis, ac montibus inaccessissust scripsit Theodoretus in suo Philotheo relatus inter Scriptores Ecelesiasticos ab

Emin. Card. Bellar m. anno Α Io Et praedictis proximus suit S. Onuphrius, de quo Martyrol. Roman. I a. Iunii sic ait: In ΘΠ npro F. On brii Anachoretae, qui inva sa Eremo sexaginta annis vitam religio. se peregit; magnis virtutibus, ac meis riris clarus migravit in coelum; cujus insignia gesta Papbnutius abbas conscripsit. Paphnutii hujus Abbatis iter per deseristum, in quo alios Anachoretas a multo tempore inclusos reperit, narrat in ejusdem S. Onuphrii vita P. Λlexius Segata in Catena aurea pag. 369. Plures pariter 3 Anachoretae solitarii commendantur in Martyrologio Romano , inter quos SS. Gerasimus die s. Μartiι. Tosymus die . Aprilis, de quo Iustinianus Imperat. in cit. Authent. de Monacbis collat. I. tit. I. g. Fan-eimus , ita loquitur ZOsymus: Deo amabi-Ds , Vir famosissimus in conversatione , er prope vicesimum , ω cen e um aeta

tis agens annum : pollens autem oe antismι virtutibus, ει corporis operationibus , tanta quaedam in eo gratia Dei foret.

Item Barsanu phius die tr. aprilis. Resissarion. die I . Iunii ἰ quibus addenda mulier insignis poenitentiae sancta Maria

320쪽

Decis LXII. Ad Decemb. Cas. Additionalis . 289

AEgyptiaea , quae annos quadraginta septem in Eremo consumpsit, neminem videns, ut legitur in ejus vita apud Ribade- ne iram in Extra vag. die in . Aprιlis, &apud Vorag. pag. 4 3 Porro non in oriente tantum Anachoretae fuerunt in solitudinibus commorantes: sed etiam in occidente, ut probat Gibal lin. d. D R. I. e. g. r. ubi ex Sulpitio Sever. Dialog 2. refert S. Martinum , qui obiit anno 4 2. voluisse visitare Virginem quamdam in desertis Galliae inclusam, aua suit omnino repulsus, summa ejus aedi, eatione; dc S. Eucherium Senatorio genere nobilem, diu in agro suo super fluvium Durantiam intra septa speluncae conclutum latui se, donec divino monitu quaestus, effracto muro speluncae vi abductus consecratus suit Episcopus Lugdunensis anno 43 s. Et de aliis pluribus inclusis in Λnathore si scripsit S. Gregorius Turonensis

trum, de tamen ipse obiit anno s96 Idemque in reliquo occidente narrat Λuihor opustuli do Vita Eremit ea ad sororem inter opera S. Λugustini. His jungere liceat vitam S. Hervaei Eremitae, cujus Mater defuncto Rigurio marito , se liberam sentiens, relictis omnibus facultati. hus, ad desertum evolavit, ubi pluribus annis Deo servivit; ut phredo viro optimo de ea tant tim notitiam habente; qui tandem ad illam conduxit Her Uaeum iactum adultum; eujus exemplo inflamma tus seccessit & ipse in horrendum quoddam desertum iuxta Lixenam fluvium, ut in Vitis S S. Patrum occidentis narrat citat. Benedict. Gononus Monach Caelestin. lib.

a. pag. M s. apud quem tu par. a. In gn. Eremit Orsentis par a. legitur etiam

mirabilis vita Virginis Theoctistes, quae vitam Λnachoreticam triginta quinque annos duxit in Insula Paro, lupinis, &herbis nutrita , quibusvis personis incognita, donec appropinquante morte, Deo ita di onente, fuit a Venatore quodam reperta; ut infra reseram circa ejus Com

munionem .

Huiusmodi autem Λnae resis, 3c t talis solitudinis multa motiva colligit Gi-

ballin. iu Disquis 3. cap. 6. g. 3. quorum

praecipua erant timor persequutionum , quarum declinandarum causa in primis

Ecclesiae taeulis fideles ad deserta consu-giebant , ut legitur in vita Sancti Pauli 3 primi Eremitae, & S. Antonii Abbatis.

Item amor servandae eastitatis praesertim in Virginibus , quarum plurimas in antris, dc specubus inclusas ad evitanda eonis jugia , narrat idem Gibal lin. d. cap. 4. F. 3. uum. 8. inter quas Agnes Virgo Hispana , quae Ualentiae concionibus Sancti Vincentii Ferrerit ad amorem castitatis accensa, ne Sponso traderetur virili habitu profugit, atque in specu iuxta Monasterium Carthusiense, quod Portam Coeli appellant, viginti annos sanctissime vi. xit, soli Deo, Ac c itibus nota, variis post mortem illustrata prodigiis. Item cominpunctio cordis, di desiderium agendi poenitentiam pro peccatis commissis ; dc de

hoc motivo innumera sunt Sanctorum exempla, quorum lepidum quidem illud, quod seribit Raderus 3. par. Viri ν. cap.

s. s. s. de duobus histrionibus, quorum

unus, ut iacinorum suorum poenitentiam lueret, in cavernam medio in nemore se

recepit, a qua post aliquod tempus collusor suus suadebat exire; at ipse salutem animae dicti sui collusoris satagens, nec

valens eum inducere ad poenitentiam extruvitd ea verna, fingens ad mundum rever-ti; sed paulo post simulans reliquisse in

caverna crumenam pecuniis plenam socium collusorem in eamdem per finem dimisit, dc statim os ea vernae elaudens, velis, nolis ait, age dc tu me nitentiam culparum tuarum; quam Deo inspirante tandem suit amplexus. Λmor denique s litudinis, & eontemplationis rerum coele

stium alios sanctos viros ad Λnachoresim adigebat ; dc ut mundi illecebras fugerent , seque dignos aeternae salvationis redderent; siquidem ut ait Sanctus Λmbrosius de fuga Deeuis eapIt. I. suis

inter tot passiones huiur corporis , in- tre tantas illuctνas hujus saeculi , t tum , atque fatemeratum servare potest

vestigium y v μου oculus , oe sensum

SEARCH

MENU NAVIGATION