장음표시 사용
261쪽
mnibet eomptis r Hoe enim & genio linguae & conssuetudini Germanorinn, desumta sibi a vimite militari imponendi nomina , quam optime convenire certissimum est. D Taeli. e. XL. g. r. v. de M. G. propior lut quo moti paulo aste Rhenum, ste nam
ho quidem trans Albim Hermunduros conseviste tradit Lib. Vii. Geogr. p. 29o. Verum major fides habenda citato Vellejo, ipsius eoaevo, qui Titari Duce in Germania militavit, eosque coram adiit. Neque obstant verba Τaciti f. 3. e. L In Hermundaris albis oritur samen inclitam olim notum eΕgrae enim Albisque sontes, antequam miscentur parum differentes, confundere eum. jam diu observarunt Cluverius Lib. IlI. c. 18. pag. Iop. c. LB. Cellarius Lib. II. e. s. p. 48 . c. i. & ili. Gibnitiva not. ix ad Tacita
c. l. Tacitus Lib. I 3. AnnaL e. n. g. 3. eadem estate inter Aemiliauros cattosqne eertatum magno proelio, tam samen Iris endo sale 'codum conterminum vitrabant. Hos autem Salinarios fontes eosdem esse, qui adhue hodie Halae Saxonum florenti constans Scriptorum traditio est. Vid. B. Cellarius Lib. II. c. s. p. O . e. L Hertius in not. vet. Germ. populorum P. II. c. a. f. I9.& qui nuperrime schediasma doni alimbum der Stata uase publicavit Exces. Gundlingius L Iv. D Ima sedes eis tribuit Cluverius e. l. B. Cellarius e. l. & qui hune sequitur RIuncherus P. I. c. I. pag. 39. c. I. Dissentit vero Κirchmaterus in nota ad Tacit. c. r. p. 4II. miniae. Thuringiae dc Bohemiae angustis partibus e includena.
ιγ vid. Goldatas de Reg. Bohem. pag. 29. i , Hageeius in prooem. Chron. Ghem. Goldast. e. l. ubi insimul ex Camedent deseripti Britan. probare contendit, Dur veteribus Germania dictam suisti aquam, & Hermunduros ante Bojorum adventum Bojohemum bnhabitatie. H Drehmei et p. 4t 3. e. l. ει ili Leibnit. ad Tacit. not. γ.J e. l. ubi insuper
docet, unice eos Hermionum a qui genus Germanorum, generale nomen retinuisse; hoe enim & Hermundurorum unam esse vocem, nune latius. nune angustius, sumtam a utramque Demoner denotare. & ab hac voca Hermionum, Hermundurorum vel Heermannorum vocabulum quoque Ger
mani destendere, litteris initialibus G. & H. saltim mutatis. ,
g. XIV. Medii inter Hermunduros & Marcomannos erant Naristi, o una cum iis Danubii ripam incolentes, ab iugolstadio urbe ad confluentem usque oeni, ubi hodie Palatinatus superior & Landgraviatus Leuchimberge sis, 1 γ ita tamen, ut hisce terris alii q) addant volgi lanaiae partem, similitudine nominis, quo incolae Varisti adhuc hodie dicuntur, induciae secabam tur transverse a Nabo stuvio, unde etiam gentis nomen derivare sebit Cluu rius, V quasi di i accolae Nisi, thi sedi a Romanis corrimis ore Narisci, thi istari sche ; quod tamen non concedit Aventinus, s . a Regione potius, quae Norbgem & Norbgel vel conu acie a vulgo 9Narta nuncupari solet, eos ita dictos fuisse augurans. Clarum hoc gentis nomen post tempora M. Antonini plane evanuit, & Armalausit vel Armoles hisce in locis in tabulis itinerarus occurrunt , inde hos eosdem esse cum Natiscis coniicit sepe laudatus Cluverius. t λ . . 'ο Tacit.
262쪽
C Tae t. e. xLlt de M. C. juxta Hermi dinos Nar eaque velat Germania masest. qcatenus Daniam pergitur vid. etiam Capitoliniis in vita M. Antonini c. 12. & infra Sudeles montes diui in Thuringia exsurgentea. inusis Visurgi. sala, iaceno. Egra ac Navo amnibus, Bohemiae latus occidentale cingunt ad Danubiumὶ eos habitasse tradit Ptolomaeus Lib. ll. c. II. Geogr. M Cluverius e. 3. Lib. II. c. v. pag. II . Iuncker P. II. c. I. pag. I . c. LΚirchmater p. II. c. L U Page Ia 3. e. L Junciae e. l. o Lab. I. AnnaLBoior. c. II. n. l. pag. 3. t Pag. II c. i.
XV. Griscis vicini erant δ' meumnau. at Horim nomen varie avariis derivatur : alii enim a flumine Moraviae Marca, a alii a voce Celtica Mar, 3 quae equum significat, rursu alii a Germanico vocabulo Mare, ae quod limitem audit, alii denique a vocula Marco, a i. e. malleo, quasi scialicet viri essent, qui virtute lisa bellica omnia mallei instar contunderent, eos ἰta dictos fuisse conjiciunt; quibus posterioribus vel ideo subscribere placet, quod fortitudo eorum incomparabilis ubique celebrata, nec veteribus infrequens erat, desumta ab ea imponere sibi nomina, quod vel ipsim Hermundurorum Celticum & Francicunt quam luculentissime testantur. Quemadmodum vero de oriψne nominis non eadem omnium opinio, ita nec de antiqua patria, quam scit et gens illa ante expeditionem Bohemicam inhabitavit, inter omnes convenit; alii enim Transmarcanum traei D, qui hodie Moraria dicitur, eos Insedisse, indeque Bojohemum imi grasse tradunt; b) ala contra, numero pintiores, & quidem haud incongrue, ex tractu Moenum, Rhenum & Danubium inter progresis in incinctos Hercyniae campos irruptionem fecisse, ibique comsedisse contendunt. e Et certe aereus meri fisse M ωοmminor vel exinde suspicari licet, quod Sequanis aliquando contra . uos ainalis venere in Galbliam. 23 Illi enim procul dubio non remotissimos Germam populos, ab e tremis ejus angulis, sed proximos & finitim , ut vel Tribocci, Nemetes &Vangiones, e eorum quoque in hoc bello Ariovisto Duce socii, i
stantur, evocarunt. Neque auxiliares tanrum eorum copias , ut dissentientes volunt, numero pauciores, tota pene Germania pervagata & emensis Boi rum, Nariscorum, Hermundurorum aliarumque validissimariim nationum tabistis, hanc expeditionem in gratiam Sequanomm suscepisse, facile milii persu deri patior; qui enim ipsi insatiabili cupiditate Galliae agris scitiner i labant, proximi Germaniae populi, agminibus a Marcomannis longe dissitis emissis tram tam ad eos per terras suas procul dubio haud permisissent, ipsi met sibi proximi. Collocandi itaque omnino circa Rheni ripas, in illo sorte terrae tractu, quem Helvetii olim possederant, unde postea Mamboduo Duce sociis --ditas 3E SM is g) egressi, Augusto imperante, in Bojohemum F co cesserunt, pulsisque Briis, priscis incolis. novum ibi condidcre regnum, quod ad finem usque Sec. V. non sine exitiabili Romani imperii detrimento, mira felicitate contervarunt, ceu ex insta dicendis uberius patebit.
M Gestus e. XLII. L i. ila M. G. juxta Remodums Marisci, ae deisti Mare-untieri es Quadi agrat ι praecipra Marcomannorum gloria viresque atque ipsa elisis sedes. olim Boiu, virlate paris. εM IR Lei itius not. D. ad Taeiti c. I . e. I. Quali praeellentes equitatu vid. A r. filatatus Lib. L parergari jurid. e. v. sed plus penes peditem roboris esse eredebant veteres suevi. Tacitus e. VL
sio finium contra irruptiones hostium concredita. Λlthamerus ad Taei; apud Sehardium Tom. L Scripti reri Germ. p. 16. La tua de migrati genti
263쪽
Lib. VuL pag. son & pag. 3 . Clusius Annal. suo. P. L Lib. III. c. 3.
rchmateriis pag 4Is. c. L Juncker P. II. c. I. pag. Ioa. e. l. sed 3c aliae gentea praetra Marcomannos in limitibus Germaniae erant constituti.
Gnidastua de reg. Bohem. Lib. L c. s. pag. 4r. si e Carolus Pipini I filius eadem ratione dictus fuit Mareellua sive Martellus. Meuisius in gloss. v e Balbus in Catholic. verbo inreua Ec Mareellua. Et hinc etiam Mareellator, qui & Malleator i. e. pereusin F Leibnitius e. I. Q Uuverius Lib. II l. e. 3. pag. s. & 3o. pag. It . e. l. Cellarius iata ta c. s. p. 48a. e. l. radema in praefata ad Chron. Suem
Historiam integram habet Caesar Lib. L de B. G. ubi imprimis vide c. s I. ab ut egie hoe praeter alios demonstrat Cluverius Lib. u. c. x pag. 3 s. e. L4 D T citus c. as, , 3..L-ino' Beroniam Fluam Rheni ae V Moenum H
veti . adde Cluverium Lib. III. c. 3. e. LHarudes ει Sedusios una cum Marcomannis in Boiohemum traduxisse Mat boduum vel ideo credibile. quod postea eorum nomen plane incognitiam de Strino Lib. vIL p. aso. tradit, eum εc alias plures gentes. praeter ge tiles suos Mareomannos, in Boiohemum transtulisse; quod de Harudibus Sedusiis quoque intelligunt Cluverius ει Cellarius e. L accedit, quoa Marcomannorum socii in expeditione Galliea Λriovisti auspieiis sue quod cum in Bojohemum moverent iidem, facere procul dubio haud omia
ιδ vest ejus Lib. IL e. Iog. nihilqae erat is Germaxia. quod inaei risu. praetergem ' iem Mareomannorum. qua Marando Dace excita sedisssi atque is lateriora re fugiens. is eiactos Hercyniae sua campos incolebat. Cons eundem cap. I . Suabonem αι Tacitum Annal. ii. c. 4s. g. s. it. c. xxvlli. g. dc e XLi L . 1. de M. G. Bohemiae addit Cluverius c. l. Austriae inferioris partem, aloeo Hagneteesta, Vlli. millibus passuum supra Passauium sito, ad oppidum usque Gieim, quia Tacitus c. l. e. qa. s. a. Danubii ripam eos accoluia. - se tradit. Consentit La tua Lib. via. p. so . de migrat. Senti t
g. XVI. Padi clamanorum versus orientem extremi, i perpetui sem Marcomannorum in bellis erant socii, dein corruptis eodicibus nunc Squilli le S adi dicuntur, qui omnibus insessi, molesti, de aliorum, maxinis
hostium, pravi vexatores dc oppretares, die Asen unotrahit lite Echmabriti
γ Hisce in Silesia communiter assignant sedes, o in male, ut egregie demon. strat Cluverius, m ae las enim Dinubii eos fuisse de Marcomannos inter Gotasque incas, sub Hercynio saltu, ad Μarum usque amnem incoluisse, eo stans veterum traditio est I n inde merito fines eorum a saepe laudato Cli verio oὶ Danubio, Cluna amne, montibus Bohemicis de Mam, seu Morava flumine, circumscribunrur, qui tractu, hodie omnem fere Moraviam de A stris inserioris haud exiguam portionem mminet. Neque tamen hi fines per petes, sed mirum in modum, orientem versus, protra Unita enim cum Quadorum gente Suevorum illa manu, quam Maroboduum de Catualdam, fugitivos Reges , comitantem Romani intra Cusum Marumque amnes colloc verant , ρὶ mox dictus fluvius Cusus sive Naga limes erat Quadorum regni; de nec illo tractu bellicosam hanc nationem mulius capiente, jam ad Granuam usque flumen hi termini extendebantur; ut sic flormitibus suis rebus, praeteriam dictas Motavis de Austriae inserioris provincira, non exiguam quoque Sasematiae, ves inmoriae superioris partem possederint, cruam scilicet Quintad
mineis oppida, antiquissima gentis habitacida, in adhuc hodie ornaressicuntur, rὸ :
264쪽
Q Tacitus e. XLR L 1. de M. G. eui junge Amanum Lib. L in vita Alexa
dri M. Goldamis Lib. I. e. tr. p. 82. de reg. BG. adde Grotium in proI om. ad Histor. Goth. cui dicuntur inhumani in hospites. ι) Magno numero eos recenset Goldasius Lib. I. e. I . pag. 9L e. LLib. III. e. 3I. p. 2I8. c. l. ab Tacitus e. l. Strabo Lib. VII. Geogr. y. 19o. Enim vero. Amorum, ut auedixi. alii iis Bl Hercynia b habitabant, alii extra, Geeis Mitimi; ubi
sub finitimis intelligit Quados Cluverius e. l. nam Ptolomaeus Lib. II. c. II.
inquit: Sub Her nio, salia cyadi , sub qribus ferri mare ae lunam . addo
Plinium Lib. IV. Hist. Nat. e. ra. qui superiora autem ait. inter Danubi-U Heronium saltam usque ad Pannonica h3berim Caravati, Germanorumque ΦιeoUniat m, cam s-plana Da res Sarmata, in tes vero es saeuas, palp ab his Daci ad Pathilbum amnem a Maro , sive is Duria est, a Suetris regnoque Ram. niano dirimens eos. cons. Tacitum Il. Λnnal. ε 3. 7.o Lonsentit eidem Lambecius Τom. l. commentari Biblioth. Vindobon. p. V.& Tom ll. pag. II. Cel Iarius Lib. II. c. s. pag. ε86. e. l. Moraviam autem eos tantum innabitasse tradit Goldast. Lib. I. e. Ia. p. 8a. c. l. p Ucit. Lib. II. Annal. c. 63. 6. 7. conc Cluverius Lib. ΠL c. 3I. c. l. ubi Mais tum & Cusum amnes Moravam & Vagam interpretatur , licet Stephan ramoso in Analeetis lapidum veter. in Dacia p. II. α B. Rhenano Lib. L p. 26. Daciae flumina, illi Marua & Tissus, huic vero Mari sua & Chrysaaudiantis Testatur hoc M. Antoninus imperi testis hujus rei ocularis, qui eruentissima eum Quadis in hae regione gessis bella Lib. I. suae vitae, ubi: hac is Qti dis ad Granuam.
ν Laizius Lib. VIII. p. de migr. gentiss. XVII. Marsigos, Gebinos, O s, Burior terga Marcomanno nouadorumque clausisse annotat porro Tacitus. ι omnes hi populi pauca campestrium, coeterum saltus & vertices montium jugianque insederunt. t Et Goebi s quidem rque Jatigibus Sarmatis & Quadis vicinos facit Cluus rius, u) quod utraque gens tanquam alienigenis tributa eis imposuerit, x Gothinos tamen ad D ubium magis extensas fuisse , vel ideo credit, quod ferrum effodisse dicantur, quod non alibi iri eg regione invenitur, nisii in Sabmaticis montibus, inter MMi Triaeque conquentem, ad oppidum Marbos, Mn. Habitarunt itaque secundum eum Gothini Moraviae, Poloniae & Silesiportiunculam in confinio. vos vero Gothinis septentrionaliores reddit, ad utramque Vliari ripam satis late colcntes , qui tractius hodie Silesiis & Poloniae partem comprehendit. I Gothinos non pauci Bojorum reliquias fuisse et dunt, quod Gallico sermone uterentur, ficut , Osos Pannonica lingua coarguebat, non esse GermanoS. a) Marsingi a i conm dc Burti bὶ ore cultoque Suevos referebant, e & illi quidem lianc Silesiae panem, ubi Hatistaria urbs , nec non Comitatus Glaciensis , hi vero ejusdem Ducatus trans Viadrum partem, ubi Dynastia Trachenbem, iam vicina Poloniae po vicula, ita bitasse dicuntur. ι
a De M. G. e. XLIII. I. t Idem i. g. 3. ab Lib. III. c. 3a pag. I 4. e. l. Taeitus c. I. ω a. ubi simul indicat, Mini nos ν quo magis pudeat. serrulis effodisse. I
ologiis dis. Cluverius e. i. sed ad detxtram tantum vi adri ripam eos ponitru Cellarius Lib. I L c. s. in notiti orb. antiqv. ubi vide tabulis
265쪽
a Taestus e. Lys. s. Rectius hie legit Cluverisse. L Marfingi, quod melius hoc eonvenit Getis' mini ea terminationi in ing. Ptolomaeo Lib. II. e. II. cncuntur& apud AEthieum pag. 3'. edit. Gronovit vitiato vocabulo legi Marnian putat Cluverius c. l. A , Ptolomaeo Lib. Il. c. r. dicuntur sed male eos inter Lygios, quos Λούτει voeat, refert. Buros habet Capitolinus in vita M. Antonini e. aa. sed idem quoque saliis eos Sarmatis annumerat.
eb Tacitus c. L g. I. db Cluverius c. L i xv dirimebat scindebatque continuum iugum monti ima, ε', Asciurgum a Ptolomaeo appellatum, & in confinio Silesiae hodiernae poloniaedue situm. g Ultra hoc plurimae agebant gentes, ex quibus latissime patebat Luiorum ι nomen , qui, ut quidam Volunt, a Germanica voces Ain quare quod in limite Germaniae positi Venedos observarent a ruit bare possent, ita Herunt clim. Hos a Suevis quidem
distin uit Strabo; fi) ast turpi errore labitur, alias non raro summa imis it Gezant1 miscens; Tacitus enim diserte eos suevis annumerat, cui vel ideo malo, quod omnia Germaniae curatius perquisiivit, Strabo contra ipse se tam , incogni a sibi quae trans Albim esse. ingens erat natio & vis innum in plures tamen civitates divisi, inter quas validissil- gentes D EIVS de Nabaruali. I Arra, quos falso Marcomam
α' ci Aetita sues, in a viribus lataeam & quod insitae seritati T
ac pore lenocinari calluerint. π De reliquis propemodum silent Hist Hei I duod Et os, mutatis pristinis sedibus, Silesiam immigraisse, huicque ... In dedisse , aliqui recennorum opinentur. οὶ Omnes hi populi Ascibur m montem, uti dictum, & Vistulam amnem, habitarunt, Ii oris hodie Polonis paret. Dacis vero a Traiano messis, Lygios in ho-Y i l successisse, commotaque omni barbarie Marcomannico bello , ad Tinum progressos Danubium inter & Tanaam Gothorum regna condidisse, author est illustris Lesbinius. ργe eitus e. XLnl. f. 3. de M. G. D Lib. IL e. x. Gentig) Cluverius Lib. lli. c. 32. pag. Ἀ4. Cellarius Lib. L e.s pag. 46r. L
f, Tacitus c. I. Ptolomaeo Lib. d. e. II. Aoum, Straboni vero Lib.Vll. pasci. e. L Asia audiunt. & Logiones Zosimi Lib. l. e. 67. eoadem esse cum Lyagiis doeet Cellarius e. l.
eitos e. LI. 4. M Lib. Via. pag. 9 . demigrat. gent. Tacitus c.L .6. Lib l e. rvi pag. 9I. de rem. hem. ubi eoa ita dictoa fuisse pin' si uisionem positi, loeo & virtute ita muniti, ut Invicti de insuperabiles haberentur ab hostium incursionibus.
ν Cluve tua c. l. Cellarius e. l. ε Ad Taciti not. c y pag. H. e. Lis XIX. Trans Lygios Gosiones regnabantur, ν ad Suevici maris litia erim in Putheas t) Graecus Scriptor refert, legentes succinum, vel ut Tacito, lonis Icentiori , placet, insta Rugios Lemoviosque, oceani accolis, ImHine Cluverius u in sinistra Vistulae ripa eos collocat, ubi hodie antiqui rus eos in i inani msedisse, indeque vis optio pulses in interiora concessisse hami neget. Nos Gozones Di iligoo by Coosl
266쪽
eosdem esse, cum illa Gente , quae postea sub Gothorum nomine inclaruit,
vel omnes consentiunt, x an vero origo gentis ex Scantia vel Germania Petenda, inter eruditos non convenit. Immum quidem Jomandes I Ravemnatensium Episcopus, vel forsan etiam qui ante eum Gothorum gesta conlignarunt , & ad quos provocat Ablabius & Dexippus, statuunt, omnesque C thos ex Scantria, vagina illa gentium & ossicina nationum, repetunt, quos alii scriptores magno numero sequutumia Ast fabulosa haec esse, falla, nec bene cohaerentia, quae Jornandes de Origine Gothorum meminit, non pauci Contra asserunt, e nec absque ratione. Quis enim ante Trojana, Herciae que a tempora Gotirorum illas in Cisbalthianas oras annotavit migrationes,& unde bis mille circiter post annos Iomandi, vel qui ante eum vixere, A labio & Dexippo, eae innotescere potuere Θ Certe carmina, ad quae provocant,mcpeditiones tantum Pontum b versus susceptas referunt, & tempora nativit tem Salvatoris nostri subsecuta respiciunt, nec ex unico veterum probari pintest, Gothos antiquissimis temporibus Scantiam incoluisse insulam. Contra supra laudatus I Pheas Massiliensis, Scriptor fide dignus, & qui CCL. annisamte Christum natum floruit, Gothos non in Scantiam, ipsi haud incognitam, Iocat, sed Suevici maris littora eos accoluisse, eo fidentius tradit, quod ipse septentrionalem Europam universam perlustravit, & curatiorem insuper hujus rei notitiam a gentilibus suis habere potuit, quibus haud infrequens, navibus c oceani septentrionalis oras adire, indeque electrum petere. Ipse quoque Jornandes Q negare haud potest, Gottios aliquando circa Vistulae ostia egi si
di ex his oris, crescente indies multitudine gentis , eos demum in trans-Babinianas terras colonias quasdam misisse, vel ideo credibile, quod primus tam tum Gutarum quoque in Scantia Ptolomaeus e meminit. Nec abnuerim, partem eorum temporis lapsu ad cives suos remeasse, eamque ringrationem ansam dedisse, primordia gentis ex Scantia petendi, integram vero nationem
ex saepius laudata insula deducere & allatae cauis & ratio migrationum Eentium, quae non ex Scanaia in Germaniam, sed ex hac in partes hientrionales institutae fuere, vetant. Derelictis autem his sedibus circa Vistulam amnem, Gothi iunctis sibi vicinis nationibus, maxime Lygiis, D orientem versus, ad Mein, dem lacum Sec. II. migrarunt, inde vero paulo post reversi ad Borysthenem α Pontum, g ubi Getarum fines, consederunt, quod procul dubio non paucis an dedit, confundendi eos cum Getis, Sarmatarum populis. . Hic
dividebantur in Ourogothos & me oro bos, i. e. orientales & occidentales. Hi Alarico Duce Sec. V. Italiam invaserunt, te, capta ac direpta urbe Romana, per Gallias in Hispaniam usque penetrarunt, ubi, condito novo regno, ad Sec. VIIL usque initium & Saracenorum in Hispaniam adventum varia fbrinnae vicissitudine regnarunt. Illi vero Theodorici auspiciis ex IllΠico profecti Italiam occuparunt, eamque sexaginta per annos mira felicitate tenuerunt, donec dissidiis intomis enervati victricibus Graecorem armis, Bellisario & Na sete Ducibus, ita attererentur, ut sceptra Justiniani Augusti agnoicere, seque gratiae ipsius tradere, dura plane sorte, necesse haberent. ι ν Plinio Lib. IV. e.-α Lib. XXXUM. e. v. Η N. Guthonea, strabom L. VIL
quas die tra. Rirchmajer pag. 418. e. l. & ob summam in hospites ientiar tatem. Grotius in probe gom. in hist. Goth. pag. I ab Apud Plinium Lib. XXXVI l. e. ix. e. i. qui, Pytheas inquit, eredidiis Gait nitru Germeisia gentihus aetoli aestuariam Oeeani, Mentonomon nomine . spatio stadiorum sex indiam: ab hoc diei navigatione iηstilam ab e abalum. illae vero
saccisum suctibus advehi, S me e cura maris purgamentum, incois pro ligno
267쪽
ad irem siti m , proximisque mitoribus uredere. Huic U Timeas eredidit. Adde Ptolomaeum Lib. II. e. xi. qui penes Vistulam sub Venetia Gythones collocat, non longe a Burgundionibua ct Uarinis habitantes. Cap. XLIII. f. ' de M. G. tros L 1 s Gothoim re 'antar, paulo iam ad stim , quam cortera Germa rum grates, uosdam tamra supra libertatem. 'O'tinas delati ab Meano Rugii Lemo . ab Lib. III. c. I . pag. I M. c. l. eique adstipulatur Cellarius Lib. II. c. s. p. so. e. l. Hartanoeli S. S. c. l. Grotiua in protegom. ad Hist. Gothie. pag. IS. B. Hertius noti veter. Germ. pop. P. ll. e. a. g. Irudi IV. de reb. Getie. ex hac igitur Maraia lasala, qua os cina gentium, an certe
velia v*isa nati Mam, eum regesao, nomine Bere. Gothi quondam memoro tur egro vide etiam c. XUll. eique praeter plerosque Suecteos Scriptor . in gratiam Suecorum , adstipulatur Glotius in protegom. ad Hiit. Goth. P. I &c. quem tamen breviter, ut alios taceam . refutat Matthaeus Pr
totius in orbis Gothici Lib. i. c. . S. I 3. ab Cluverius c. l. qui in eo demonstrando totua est; eui jungendus Haranoch c. l. f. I. & s. Ant. Bonfinius decad. I. Lib. II. Rer. Hungar. εc imprimis Conringius de antiqv. Helml ad. statu pag. ρε- ubi ex similibus oppidorum vicorumque nominibus, priusquam Seandi naviam petierint in Cisbalthica Germania, imo in his ipsis terrarum tractibus, quibus Helmstadium Suieina ibi oppida ditionesque sta sunt, Gothos olim consedisse probar. annititur: quod ultimum tamen negat Eceardus in programmate de a liquissimo Helmstadii statu r7 . publieato, in reliquis nobis consentiem a Recenset enim Iomandes e. VII. Ec VIII. ortas a Gothis rimaZones. contra quas pugnaverat Hercules, quarumque regina Penthesilea in bello Trajano cubuisse dieitur. Sic etiam c. IX. Telephi regis eorum meminit, quem, filium Hereulis & Augis. Priami sororis . facit, & ex eo natum Eurypia Ium. in eodem hello Trojano interfectum misse tradit. Ut taceam & r liqua, dum pleraque, quae de Scythis Scriptores reserunt, Gothis suis a
Ita enim e. IV. loquitur Jornandes: Haec igitar pars Gothorum, qaa apud Filia
mer iacitur in terras Ovim, em so sinae, tramposita, optatum potita Iolum. Nee mora , illico ad gentem Dalarum adveniunt, consertoque proelio, victoriam adipi tantur di exindeque jam velut victores ad extremam Serilia partem, Gamalieo urari visina ψ, properotet quemadmodam es in pri cis eorum carminibus.
pree historico ritu, is commarie recolitis r Mid es ablabius, descrψιον Gotb rem gratis egregiis, verisma attestatur hMoria. e Germaniae septentrionem versus ora veteribum haud incognita filisse, pluribus comprobari potest ; sic Carthaginenses. Plinius ait Lib. II. c. v. Η. N.
Himileonem misisse, ad extera Europae . versus septentrionem sita, n scenda; eamque expeditionem carminice exponit Fcitua Λvienus in deteriptione orae maritimae, ubi inter alia: Tartesus in terminos oestrumnidum nexotiando ures erat ι Garthaginis i
Electrum qimue ab Erydano amne, in mare Mnentrionale exeunti. ad Graecos suo jam aevo perlatum misse, testatur Herodotus Lib. IIL Historid C. IV. e. l. inde mox promovrates ad seris Ula eruorum, qui rene Oceani ripas hsdebant, ci a metati sunt, eosque eomaeo pretio propriis sedibus pepuleran, eorumque vi os madesos iam tuac subjaraates, Istis applicaree victori
268쪽
D Leibnltius ad ricit. m. cy. ma. 14 e. L Rugloriam 8c in orum qu que partem addix ex Pro ii Lib. III. rer. Goth. Cluverius Lib. 1IL c. 3 . pag. i43. e. L quia Rufii Gothica natio expresse dicuntur. Iornandes c. IV. e. L cui consentit tiphanus in Lexie. Geogr. Galbi, rnu olim habum utra MeMim : pom vero is interiorem Dracurae transgresa. b J Cluveritis e. L pag. Ia'. io Fata hae Vesigothorum & Ostrogothorum breviter sed aecurate, ut let, describit Hertius in nota vet. Germ. popuL p. ul. e. I. & L
. XX. Protinus ab Oceano mi de Lemovit o habitarunt , in Pomeraniae & citerioris Ossabiae littoribus; illi quidem a Vistula amne ad VLperam usque flumen, ut non inepte putat Cluverius, m hi vero a vix munia nato fluvio ad Viadri usque ostium. Lemouisrom enim vestigia in urbe Eebem
Bbine & 2ebuiu adhuc hodie deurehenduntur, re & de antiquis Rugiorum ibis di strualbe & Nugenaea e urbes, stine stem fluvius testantur. o
Unde Lemovii ita dicti, non constat, Rugiorum vero nomen vel a P meramae flumine deducunt, ρ vel quod homines hirsuti, L e. setis horridi
Uurinum a Jomande, r ad differentiam Eue gorum, quos in Scandi uia ponit idem. Inhabitarunt etiam dictam ab iis insulam Rugiam, an vero ex hae, Pomeraniae continentem ante Taciti tempora processerint, aut postea exvris maritimis demum in dictam insulam migraverint, dubium est. s injori probabilitate Lemovios postea inrigos dictos fuisse conjicit Cluverius, e cum posterioris aevi Scriptores Lemovios plane omittant, rimam contra perpet Rugiorum u) belli socios fialant. Hi populi patriis sedibus reliciis SM: Rodoacro Duce Italiam invaserunt, ubi etiam ad adventum usque Ostrogoth .um silmma rerum potiti sit. - γ . .
g. XXL i InterGermaniae populos in continenti e uno ris Ptolomarus vi etiam Treenset Simal, quos Mardonibus sinitimos, in Hadrum minem,
269쪽
Rugios infra, vel ut eos corrupte Moeri mictos, locat. Seses itaque verius x eis adscribit Marchiae partem inter 'Tragum, Noteium, Variam de Suevum amnes, Pomerariar item portionem , qua oppidum ritu S lecus ac Plisthnoetam, a qui argumento a similitudine nominis simito, eos indierno Stetinensi Ducatu consedisse autumat. Nomen Si orum a vinae Siva derivat Grotius, b quasi fuerint sedentarii, pigri & otium amantes homin Mems autem filici, vel ideo credibile, quod Suevicis gentibus undique cincta,
Suevum flumen accoluerunt, & Marobodui etiam in se imperim haud dubit
agnoscere. e Non longe ab his Plinii d) Carines coluisse, multa e sunt, citistimant, Suevis insiper eos annumerantes. Utriusque autem genus men dictis tantum, auctoribus cognitum; inde eos sistem expeditione in terra peregrinas in alius eumdam gentis transiisse nomen, non inepte con e
stantum Galam. Straboni Lib. HI. Geogr. Σιοῦνοι, Plinio vero Lib. VI.
43 Lib. IV. e. io Gem oram grana quisque, Haedia, quorum pars Burg di πν nrisi, Orini, Gausis. Cluverisse. I. qui eis Poloniae & Marehiae portionem assignat . inter flumio Tragum & Gudam. Harthnois e. t qui maximam Carinorum pariem v lonia accenset, non nisi exiguam Pomerania.' D c. l. panxor. in Ct. dira. praeter iam memoratas gentes Tacitus etiam omittit Amri di es, Plinio g haud incognitos, &Ptolomaeo ιγ Burameas victos ι Rari nem non aliam dari posse putat Cluverius ι γ quam quod gens illa tum adhue exigua, Wusque civitas humilis iuerit, sub aliae; iste grim tinti, Lygiorum puta, latens. Agros itaque Poloniae eos insedisse e istimat, ubi hodie oppida Gnieano, Nagmvri , Ragoano, Uscie, Naides, Radtinooo & lacus G plo, & quidem non male, cum Ptolomaeus mimias si os post Semnones coluisse S ad Vistiami usque extenses Misarint. Vandam communitera eos rur, I siret & hos ad Suevicas pertinere semes, m) non una ratione demonstrari potest. Certe qui primus eorum Tacitum mentionem lacie
Plinius, .praeter Burgundiones etiam varinos &Guttones eis adnumerat, quia
his alii n) Lemovios, Rugios, Si dinos, suardones, Eudoses, Ah ,
iones, Reud os, Naessiones & Langobardos addere haud dubitam; omnes autem has gentes Suevicae originis futile, ex Tacito, vel hactenus dictis, constat. In Vati lis' prarierea fuit Suevus fluvius o γ & Vandali oras Suevicip) maris accoluerunt, ut ex situ mox dictorum populorum apparet; vis a tem credat, ingenti mari, aut non ignobili fluvio, ejusmodi nomina ab aliis, quam Messicis populis in sita suisse. Etymon quoque Vandalicae & Suericae gentis si quis considerat, facile deprehendet, candem pene utriusque esse
- Sueui enim cum o strandi audiant, Haudastram nomen non alios , nisi ambutitores notat, manifesto forsan indicio , in am nationem antigu die rus modo j δεω, modo Sueuos, duplici ejusdem iniuncationis nomine, filisse ita tamen, ut Vandalorum nomen Su tantum marinnus postea temai alit propriim , suo um veru omnibus generale. Hi maduli au Oceani Disiligod by CO gle
270쪽
meani oris ad Danubium pinseta, ν prmum in veteri Dacia, post a Geb
rim Gothorum rege victi, in Pannoniae s agris , ex permissu Constantini μconsederunt , unde rursus una cum Alanis , Cunderico rege, sub principatu Honorii, laressi, in Galliam, postea et in Hispaniam t) penetrarunt: Eaimque etiam relinquentes & a Bonifacio Patricio evocati, circa A. C. 427. Gemsctico Rege, in Ahicam trajecerunt, u ubi condito regno CVII. per annos imperium tenuerunt, donec tandem a Iustiniano Augusto va iis praeliis superati,
omni plane Africa excedere cogerentur. x Burgim nes, oemtra, qui pars eorum, occidentem versus, ad Rhenum, migrationes suas instituerent, cumque Honorio & Theodosio juniore imperantibus, facili negotio transeuntes, Galliae partem ex concessione eorum I obtinuerunt; in mox Belgariam limiates, Gundicario rege, turbantes, ab Rrio Romano ingenti praelio superati, in interiora Galliae de Sabaudiae agros translati fuere, a ubi crescentibus opibus& finitimis subactis, fines regni latissime extenderunt, a donec eos inter Fra Corumque reges gravissimo orto bello , ab his devicti, Francicae sese ditionisabjicere, eorumque imperium circa A. C. 332. agnoscere cogerentur. b
ι B. Sehumstet schius in histori veteri regni P. R. Burgundici c. L L I. Chia
fletius pag. I33. de Vesoniam Consentiunt Cromerus Lib. l. e. s. de rep. Polon. Hertius P. II. e. a. f. r. noti veteri Germ. pop. Harthnochius f. 3. & q. e. Lu Cluverius Lib. Ill. e. 46. p. aos. e. l. Harthnoch c. l. Boreales enim gentes Germaniae veteribus dictos fuisse Vandalos eπ antiquis martyrologiis, actis' sanctorum, Hinemaro itidem ει Modoardo probat Petri Fri Chimetius in Paulino illustrato P. Le. 27.
p Aeeolas Suevici maris dictos fuisse Vandalos vel ex unico testimonio eo stat, quod ex Dexippi historiis cit x JOrnandes c. 21. de reb. Getie. ubi rrandalos ab Oeeoo Romanum similem vix anni Datio perve ας Vid. Gollut Lib. II. e. r. p. 6o. e. l. & Grotius iis protegom. ad His . Goth.
p. as quorum prior tamen uti dictum c. a. seq. p. 61. originem Burgu dionum ex stivolia rationibus a Gallis, posterior vero ex ScanZia petita
ν Iornandes de reb. Getici e. L Dio Cassius Lib. LXVI. histor. a Jornandes e. L cons etiam Λnt. Bonfinium Decad. L Lib. R p. 39. Histori Pannon. Iι Procopius Lib. L pag. 9. Vandati apud Groti inter Seripi. Histor. Goth. de Isidorus in histor. .andil apud eundem pag. 732. Idem Procopius Lib. L pag. Ir. e. L x idem Lib. IL pag. 83. e. L