장음표시 사용
271쪽
P. Aquitaniis ad An. 433. Vignieritis in Chron. Burgund. ad An. 434. pag. II. a Cissiodorus Lib. I. episti ultib Gregorius Τuronensis Lib. Ill. e. s. hist. Frane. Vignierius d. l. p. 2I. indri Valesius Lib. Vil. reti Frane. Pag. 37 .
In dextro maris Suevici littore rorion gentes alluebantur, quibus ritus habitusque Suevorum, lingua Britannicae propior erati c) Succ, num ibi legerunt, d indubio argumento, Borutam & Livoniae partem imcoluisse; ea in hisce enim regionibus electrum tantum colligitur. Et Estonia, Livoniae pars, vel adhuc hodie veterum incolarum nomen servat, quod Pr cul dubio a sedibus suis acceperimi ; orientem enim vergebant, dc Est vel Germanis orientalem plagam audit ue inde Italius idem est ac orientalis. ID Caroli Mi aetate priscam hanc patriam eos adhuc incoluisse, ex Egitardo dia scimus, g quo autem postea migraverint, certo dici nequitie J Tacitus e. XLV. s. 3. de M. G. d Idem f. s. c. i. Ο CIuverius Lib. EL e. 44. p. Ira. e. L B. Cellarius Lib. I l. e. s. p 488. D Grotius in protegom ad Hist Goth. p. 3. & pag. II. Iuncker P. IL e. r.
Ia vita Caroli M. ad latas Australe Billiei maris Mari U AE' capiones
alia disersa incolist rationes.
is. XXIV. Suionum b) civitas, di quae ab his porrigebantur i gentes in ipso Oceano vel Suevi eo mari habitarunt, illa scilicet in insula, vel peninsula potius, quam Plinius I Scandinaviam appellat, hodie vero non
minimam Sue vici & Danici regnorum portionem constituere videmus, m) ita, ut secundum quosdam n Suiones Scandinaviae partem orientalem, ubi hodie provinciae Maria, Hallandia, Blectanga, Gothia, Suedia, Bomia occide talis, Biamia & Lapponia; Sirones vero occidentalem, ut Noroegiam, Fim marchiam & Sitosinniam incoluerint, Sevo monte, a faucibus Codani Sianus ad lacum usque Album, utramque gentem terminante. Suionum, quos alii o a modo dicto monte, vel Mevo fluvio, aut rursus alii p) ab eodem nomine, quo & reliquos Suevos, majori veros dirudine, dctos fuisse putant, una quidem erat natio, sed in plures gentes divisa , quaenam vero illae nominatim suerint, non constat, diu quod Plinius Hiaevionum, quos quinge tos pagos inhabitasse tradit, mentionem lacu, quibus Ptolomaeus νγ Chaed
nos, Aa nas, Hirasis, Gutas, Doriones & Le nos, obscuras plerasque sentes, adjungit. Idem de Sitonibus dicendum, quorum tantum nomen nobis cognitum. Omnes autem hae gentes Sec. IX. et sequentibus Normann rum s γ uomine claruerunt, maxiniamque Germaniae, Italiae , Galliae & Amgliae partem victricibus suis armis impleverunt, ita ut nec apud seros posteros unquam memoria eorum intermoritura siti me Meviae finis. Trans Suiones
etenim & Sitones aliud mare pigrum ac plane immotum, glaciale scilicet iulud , ob frigiditatem conarium, quod hodie Noroegiam & Moscoriam ambit, quo cingi claudique terrarum orbem veterum plerique aediderunt. t h Geitus uim de M. G. g. I. ιθ Idem e. XLV. g. II. ldeme. XLV. g. 3.ι Lib. lv. e. x3. H. N. Sinus qui cidanus vocatis. refertur lassulis, quarum elarissura Maadiasvia lacomperta magnitudinis; porti em isatum ejus. ροοd st
272쪽
xorum, memonam gra te quiuom incolante paris. ειυ aeteris terrarum ombem eam appellat. Hae Scandinavia insola Xenophonti Lampsageno Balabia dicitur Pythea Basilia vid. idem Plinius e. I. Iornandes e. 3. de reb. Getic. Seantiam habet. vid. Cluverius Lib. III. e. 38. Grotius in protegom. ad hist. Gothie. p. t.
B. Cellarius Lib. ll. c. s. p. 488. e. I. aliosque plures. Veteres enim Borealis Germaniae antiquae partes, ipsis parum eognitas. ex insulis eonsstere & ex snu Botnico in Oceanum SeptentrionaIem transitum patere, falso crediadere. cvid. Tacitus c. I. Lx. de M. G. &Plinius c. l. percipientes etiam oras illas freto Danieo adlaeentes Seandiam appellari, mox & ulteriora ejusdem peninsulae eodem nomine vocarunt. Leibnitius in not. ad Plin. Τom. I. Scripti rer. Brunsvic. pag. 7.u Cluverius Lib. III. e. 4 r. p. r 4. e. l. B. Cellarius pag. 89. c. L Juncker P. ILc. 1. Pag. 3I . & II 6. e. l. Grotius pag. 7. c. l. a quibus tamen dissentit Valesus in notit. Galliarum vota Norimannia, Norvvegiam eos tantum inhabitasse. & sic Narvvegas, non vero Sued . eorum nomine intelli. gendos esse. tradens p. 3 38.
Surenibus nomen a Grais, sed prolatioηe stve M o v nihil .variatim. concetiam Gdidastum de regno Bohem. Lib. I. e. s. pag. 3 . N Grotium pag II. e. l. cui tamen Sueonea seu Suethi etiam laboriou dieuntur eisque oppositi Sitones, sive Sedentarii aut pigri. vid. etiam pag. 6. in cq Lib. IV. c. I . e. l. r Lib. II. e. II. Geogr. ab Epinhaedus in vita Caroli M. Gras quidam ab occidentali octos orientem ver sus porrigitur, lanxitudiηis lacullitae, latitudisis , qua nusquam centam muriapashum excedat. Hune multa circis ident natioves. Davi siquidem ae omnes. quos Normannos vocamas, ta Septentrionale latus V omnes in eo i alas tenent. Adde Bremensa Lib. l. e. I 3. hist. Eccles. mai vero es Surenes. eaeterique trans Daniam populi ab historicis Franeorum omnes Nortinandi vocotar. Concetiam Grotium p. 7. &II. in protegom ad Hist. Goth. ubi simul eontia Cluvetium disputat, sub Normannis Sitones tantum . vel hodiernos Nota
vvegios veteribua venisse. asserentem.
Tacitus c. XLV. I. II. & S. I. de M. G.
s. XXV. Ex hac us traditis quam evidenti me paret, Suevos olim& Taciti imprimis tempore maximam M Germaniae partem possedisse. Q quid enim a meridie Danubio, ab oriente ducta linea ab urbe imperiali Norvilinga ad Sahe kntes, hoc amne, Albi & Dava fluminibus, Sinu Codano &mari Germanico ; a Septentrione mari glaciali , ab oriente denique Sinu di lacu Albo, Sinu Bomico, mari Codano & Vistula Maroque fluminibus includitur, Mevia dicebatur & a Suevicis populis incolebatur. vastissimus tractus h die comprehendit Suevici circuli portiunculam, ubi Notalinga & Dunckel spissita
civitates, Palatinatum superiorem, Franconiae partem, ubi Noriberga urbs, Marchionatus Culmbacensis & Coburgensis principatus partem, Terram Advocatorum, Bavariae partem, ad sinistram Danubii ripam, Botamiam, Austriam inferiorem, Moraviam, Poloniam Cis istulanam, Silesiam, Lusatiam, Mi viam, Saxoniam superiorem, Antistinum principarim, Marchionatum Manis deburgicum, excepta ea parte, quae cis Albim, Pomerelliam, Cassibiam, Pomeraniam , Ducatum Megapolitanum, & trans Sinum Codanum Suevici regni provincias, Blechingam, Scaniam, Hallandiam, Suediam, Bomiam cecidentalem, Finnomarchiam Scritotaniam, Lappiam, Biamiam & Noro
273쪽
Borusae &Livoniae non levis portio, γγ ubi JEstii succinum colligendo operam dederunt, nec non omnis Hungariae regio inter Marum & Granum amnem, quam virtute sua & lapsu temporis veteri Sueviae Quadi adjecerunt. α γAntiquitus quidem etiam Cisalbinam Germaniae partem insederunt, & La gobardi quidem a Borealem, Marcomanni b vero & alii Suevi Rhenum vergentem , ast his in Bojohemum concessis, illis vero Tiberio Duce, a Romanis trans Albim pulsis, non nisi Hermunduri in Cis - Albina terra restitere, in sic merito culpandus Strabo, e qui maximam Suevorum partem Albim i ter Rhenumque suo tempore habitasse fidentius assimi, cum non hunc sed trans Albinum tractium innumeras gentes, Suevico nomine superbientes, incoluisse, ex hactenus dictis certissimum sit.
Tacitus de M. G. c. XXXuIII. S. I. ait enim e maiorem Germania partem tinent Suevi. x Hactenus consentiunt Cluverius Lib. III. e. a . c. L Κirehmajer ad Deitae. 38. p. 39s. Harthnoch g. a. c. l. Hertius in not. Veteri Germ. popul. P. u. c. a. . I. aliique plures.
ε) Lib. VII. Genti pag. aso. quem locum integrum supra ,dduximus f. I sed Albim Sueviae Oecidentalem terminum fuisse. testatur etiam Vibius Sequester, dum ait: assis Germanis savias Suevos a Geraretis diviait, me ritur in oceanum. Et Lucanus Lib. I . Pharsal. c. I. canit: Fundit ab extremo favos a Me Suevos
g. XXVI. omnis autem Suevia, sicut & reliqua Cermania, terra erat insorinis, aspera coelo, tristis cultu aspectuque d) & licet aliquando specie disserret, in universum tamen aut paludibus erat foeda, aut horrida silvis, e inter quas Martiana D Lunae g & Hercynia b silva imprimis erant cel hratae, hujusque tanta vastitas, ut plus quam LX. dierum itinere longa, in. vero dierum itinere lata sitisse dicatur. Satis praeterea omnis quidem tellus erat ferax, sed finistrarum arborum impatiens, i non quidem sua natura, sed ob culturae desectum, cum ubertate de amplitudine soli labore haud comtenderent incolae, ut pomaria consererent, & prata sepirent, & hortos rigarent , sesam terrae segetem imperantes. Argentum denique & aurum an propitii aut irati Dii Germaniae una cum Mevia negaverint, determurare dubitat Tacitus ; I) serrum autem non supersuisse ex genere telorum cognosci posse asseriti m Sed omnia fure jam hodie esse mutata, & Germaniam nostram
eamque regionem, quam Suevi olim incoluerunt, & omni genere metallorum, di isu fertilitate omniumque rerum copia quam uberrime abundare, vel omneS, quotquot aliquam ejus notitiam habent, quam lubentulime latentur. . da Geitus e. II. a. de M. G. Mela Lib. III. α 3. qui. terra i a. inquit. inrita inpedimeat a s turibas, invitis in libas a Prra es magna ex parte sisti M paludibus invia.. Tacitus c. V. S. T. e. t. Ib Hujus imprimis meminit Ammianus Lib. XXI. e. 8. & est eadem silva.
quam hodie nigram dicimus. vid. Cellarius in not. Orb. antiqv. Lib. II. c. s. pag. 63.
g Lunae siluae situm describit Ptolomaeus Lib. II. e. II. Geogr. & ex eo B. Ceularius e. i. ad fontes Mari, nunc March in Moroia, qui contra Carnuniatum Danubio insinuatur.
274쪽
ε mne silvam egregie depingit Caelar Lib. VI. e. M. de B. G.
Q Tacitus e. V. g. a. c. l. λ Idem e. ΣxVL g. g. e. L nisi quod de .Estiis e. XLV. f. s. restrae. 1rmmenta. ceterosqae stactas patienias, quam pro Fosita Germanoram laertia. laborant. IJ e. V. 6. 4. α L addit enim e nec ramo agirmaverim, nassam Germania uream argeatum auram re gignere, qris exim scrutatas est in e. VI. g. r. cum quibus tamen non conveniunt, quae e. XLIII. s. a. de Go thinis refert: Gothisi, tuo magis pudeat, et serrum e duat.
XXVII. Sicut autem antiqua Suevia non ut hodierna in cenas pro vincias, sed fecundum civitates Θ' populos nI erat divisa, ita hi quoque iis ortospagos, o Gemianis G υ, ω- , ω- , ω- , Govis, Go e ves Hispj dictos, suerunt disterminati, qui non aliud erant, quam integra amplioris aliciijus regionis portio, modo major, modo minor, prout scilicet plures vel pauciores sub se contineret vicos. Horiam numerum ad centum qu dem extendit Caesar, g ast cum Tactrus, ν) rerum Germanicarum Ionge π.ritissimus, vel solis Semnonibus centum pEos tribuat, & Hilleuiones s Sca dinaviae gentes, quingentis plane habitasse dicantur, merito in hoc Caesaris fides nobis suspecta, maxime cum integram & numerosissimam nationem immensum plane tractum insedentem in centum tantum pagos divisiam suilla, vix sit credibile. Hoc interim certum , Suevos & Alemannos e in Martiam, Vindeliciam & Galliam immigrantes, ibique considentes, antiquum hunc mois
rem & ibidem observasse, pagisque vel a se ipsis, vel a fluminibus & urbibuxin eo praecipuis imposuisse nomina , ut vel vocabula AlgJoe, Limmoe, eligavv, Rheingvivv, Donaumo, Turgovv, Argovν, Wimmo, ille goo, Melchmvv, Zurichgavv, Breismo, Sunimo, Hegavv, Nasgain, Mettgao & innumera alia indicant & adhuc hodie quam manifestissime
testamur. v Hoe ex hactenux dictis quam manifestissime patet, semper enim Tacitus Suevos seeundum populos distinguit, nunquam secundum provineias rita notissimi et Hermunduri. Semnones, Quadi & Lygii, nullibi autem mentionem faeit Hermunduriae, Semnoniae. Quadiae α Lygiae. quod de de aliis authoribus intelligendum. Ovitatem denique & populum Syn nymice hin sumi, ex eodem Tacito disci potest, cui cap. XLI. g. r. de M. G. Hermundurorum c. XXXVII. vero S. I. Cimbrorum civitates haud incognitae, quocum conferri possunt, quae habet Caesar Lib. VI. e. 13. de λαο Horum pagorum meminit Caesar c. L primipes regio sim, inquiens ν atque ρ garum inter suos jus dicunt. Et Tacitus c. XII. g. l. priscipes, qui 'ra per pagos vicosque reddistip Conc Goldastus in noti ad Echata. Iun. α I. p. III. Tom. l. Scriptarer. ΑIeiic& Sagittarius in antiqv. Ducat. Thuring. Lib. IV. c. a. p. 2 3. qui ex Rudiabescit Atlantide voeem pagus a Gothico vocabulo Gioe, quod terram siste regionem significat . deducit.
ἡ Lib. IV. de B. G. e. r. a Suevi) eratum pagos babere dicantur. Eique ad. shipulatur Orosius L. Vl. e. IX. hist. dum ait : Suevorum esse eorum fatosta populos, inulti prodidere. . - ν C. XIXI c. s. Misit auctoritatem fortaηa Semnoxam, centam pagis habita ans Plinius Lib. IV. e. x3. Η. N. Homi-- gente quietenis lamiste
275쪽
3J Alemannonim pagorum imprimia meminit Ammianin L. XU.-ubi: Lea- tiresbus Alem meis pagis indictvm est bessim. Et Lib. XXI. c. 3. .dicit enim. almamosa pago Maomarii exoVos, unde nisu post ictum foedus sperabat vir in-. ω-odam . vastare coclures metus tractati Conc eundem quoque Lib. XXVIII. c. a. & Lib. XXIX. c. q.
u De hisce Sueviae pagis speciali Dissi egit Henr. Bebellus Justiogensis, quae e
tat inter Mistellanea ejus Is Io. in fol. edita; & de Creiciigouiensi pago peculiarem orationem habuit Chytraeus. Cons etiam Freherus de Orig. Palat. Lib. l. e. s. ubi Catalogum pagorum sub Carolingis & inter hos MSuevia uexhibet a & H. Valesium in not. Galliarum, ubi & Neustriae ocΛustrasae pagos recenset.
g. XXVIIL Habitariint autem hisce in pagis distieti ae diversi, ut sons,
ut campus, ut nemus placuit, a diversos per vicos. 3 urbes enim &pida, junctasque sedes, Tacito tene, inter se haud passi fuerunt, α cum muros munimenta servitutis, s & in genere plus roboris in viriute, quam urbiabus reputarent. Neque in contrarium nos ducit Caesaris b auctoritas, longe ante Tacitum Suevicos populos oppida incoluisse tradentis ; negligenter enim ut de multa alia, more suo, Suevis nostris ea tribuisse, quilibet incile videt. Neque qui post ejus & ipsius Taciti aetatem vixit, Claussius Ptolomaeus, e quando in opere suo Geographico amplius m. in Cermania magna πολεων no--ine recenset loca, de oppidis de locis munitis intelligendus, quippe vix probabile , omnes has urbes intra LX. Minos post Taciti Germaniae deici iptionemisisse conditas i quin potius capita tantum civitatum & principes locos, in quos ad concilia habenda, quoties negotia publica postillabant, universi convene runt , indicare voluisse credibile. Ut taceam, neque η πο- , neque oppiadum , locum munitum dc muris cinctum semper denotare, sed non raro quoque virum & locum saltim ab hominibus inhabitatum, ceu vel ex unico Herodianod quam luculentissime constat. Negari tamen nequit & ex ipsis Tacito liquet, e etiam apud Marcomannos & Quados castella quaedam ibisse, quae procul dubio reges eorum despoliam assectantes, turbulento rerum statu, exinstrui secerunt, quo nempe eo melius sub jugo eos retinere & necessitatis tempore sussilium habere possent; in & haec mutata facie rerum fuisse destructa, di solo aequata, vel exinde colligere licet, quod post Taciti tempora nemo R nranorum, prolixe licet expeditiones gentis suae in Germaniam susceptas descripserint, vel ullo verbulo eorum mentionem ficit. Acrior nempe Atracis regno& Gemanorum & Sueviae gentis libertas, inde loca firmiora ut ferae, quae ci cumdatae retibus busta declinant, evitabant. D Nec odium hocce in provincias Romanas irruentes deposuisse videbantur; licet enim varias urbes victricibus suis armis expugnarent, ubique appropriarent, hisce tamen dirutis atque sectis, in campis parentibus, more prisco, habitare maluerunt, quam muniis mentis includi; g unde etiam non nisi seris temporibus a Francicis regibus d structi ab eis loca in Germania Cis - Rhenana restaurari, in Trans - Rhenana δ vero serius adhuc a Germanicis tapp. muris circumdari ceperunt vici, ut vel distoria eorum quam luculentissime testatur.
Taeitus e. XVI. LI. de M. G. 3 Villas vocat Ammianus. Lib. XVII. e. l. a) Tacitus c. XVI. I. I. c. l. ηxstas , inquit. Gemallorem populis urbes habitari. satis notum est, ηe pati qridem later se junctas sedes. vide idem: e. Xll. g. s. e. Lab Ita enim Tencteri Agrippinensium concilium apud Tacitum Lib. IV. Hist.
e. 64. 4. alloquuntur: sed at amicitia societasque nostra in aeternum rata sit. postriarnsu a voiu, muros oblonia. minimentaservitii, derrabatis. Etiam sera
276쪽
Lib. IV. e. I'. de B. G. Suevos postquam per explararum pontem feri emperi sent , more suo eonsio habito, nuxtios in omnes partes aim P, ut de oppulis demigrarent, liberos, uxores, suaque omnia is suas depoηerent. e Lib. I l. e. II. Geogr. Situm horum oppidorum Ptolomaei omnium optime describit & ad stilum hodiernum accommodat M. Altingius peculiari Differt. Germaniae suae veteri inferiori praemissa.d Hie enim eum scripsisset in historia Maximini Lib. UIL e. a. visos omnes c -ς πι κούροις incredeηdos iar iratasque militibus coaresit, mox addit: namque oppida rerum ra ς πολεις αὐτων atque aediscia ignis depasitari
Ex quo liquet, -ς πόλεις Herodiano esse idem, quod πις κώμας. concConringius de urbib. Germ. Latie ) Lib. II. Annal. e. 6a. 6. 3. ubi de expeditione CatuaIdae contra Maroboduum suscepta haec refert: Is Catualda valida manu snes Marcomannorum ingrediatur. corruptisque primoribus ad societatem, irrumpit regiam eastellumque juxta stum. Veteres idie Suevorum praedae in is repertae. Et Lib. XII. Annal. c. 2'. . 6. tradit et Vannium Quadorum Regem imparem multitudini hostium,
castellis sese defensare, bellumque dueere statuisse. 1 Verba sunt Ammiani Lib. XVI. c. Ia. qui haec de Λlemannis resertig Egregie haec docet Fr. GuiIlimannus de Epist. Argentinenc e. in agricia. turam, inquiens, remo deinceps bellandi ex parte studio , eonvers Alemoni,
Francique, vicos incoluere ; neque quas recuperarunt urbes, vel munimenta immurarunt , aut vero habitavere. Sime, ne rursus illis, ut antea sapim , etiaeerratur a principio sormidarint, aut vetere et ex Germania allata conquetudine. manendi in aperto.
h Lotimor stilo Romano. Sic Bruserius in deseripti monasterii Campidunensia recenset, circa A. C. DCCC. praeter Augustam . Plauindorff & Κempten.: paueat aut nullaη in Suevia urbes suisse, bene tamen vicos ingentes , ut Ulmam, Grunesuri, hodie Memmiugam, Biberach, Muthireh. Iani &e.
. rata. Ηἰ autem vici veterum Suevorum non in morem Romanorum, eo mis de cohaerentibus aedificiis, eram locati, sed suam ciuisque domum spatio circumdabat, seu adversus casus ignis remedium , seu micitia aedificandi. Uta domus simplices erant& agrestes ἱ coementorum enim & tegularum apud eos nullus usus, & materia ad tannia utebamini insorini , deicitra speciem aut
delectationem. 1 Stramina potius & cespites tegularum e t loco, quibusi i intexebant, & lignis quoqM ex arboribus succisas parietes tabulataque componebant. Quaedam loca diligentius illinebant terra, ita pura &splem te, ut picturam & lineamenta colorum imi ntur. Solebant & subtere neos specus aperire, eosque multo insuper fimo onerare, sesugium hiemi &receptaculum frugibus, quia rigorem frigorum ejusmodi locis molliebant, &si quando hostis adveniebat, aperta populabatur, abdita autem & defossa ignorabantur, aut eo ipso fallebapi, quod quaerenda erant. D Hic simplex aedia serandi modus ad tempora usque beta IV. rem sese videtur, tunc enim lautius vivere, & domibus in morem Romanum extructis habitare coepisse Al mannos, ex Ammiano si teste hujus rei oculari, omnium optime perspici
D Verba sunt Taciti c. XVI. f. a. &3. de M. G. quibus jungenda quae habet
Strabo Lib. VII. Geogr. p. 29I.
277쪽
M Gestus e. XVI. s. Α-ε. P Lib. XUILe. r. extras ire raptivis. domicilia crassa, curarius rua Romano confracta, sammti subditis arebat.
. XXX. Hisce in domibus nudi ac sordidi agebant, & in illa corpora inque glos artus excrescebant, quae mirabantur Romani, m multi vero ne Dii quidem immortales pares Ase posse credebant. n omnibus enim procera& gigantea erant corpora , o ciadida cutis, p) truces & caerulei oeuli, q)rutilae comae r & horridus sermo, s quibus tantum hostibus suis incutiebant terrorem, ut vel nudo aspectu in fiagam eos haud raro verterent t)m J Τacitus e. XX. I. I. de B. G. l ba Ita enim Iegati Τencterorum &Usipetum apud Caesarem Lib. IV. e. 7. de B. G. lo uuntur: sese unis Areis coliciam, quibas ne Dii quidem immortales pares p eat. Reliquam quidem is terris Me neminem, quem non superare possu.o Tacitus e. IV. I. a. e. l. unde babitus cortorum, quamquam is tanto homilaum
numero, idem omnibas, truces caerulo oculi, rutila eoma, magna corpora. Mela Lib. III. e. 3. de situ orb. immanra animi atque corporibus eos vocat. Floro Lib. III. c. Io. f. Ia. Immania corpora audiunt, α Herodiano Lib. VI. c. 7. dicuntiu praegrandia corpora. Sistonio Apollinari carm. V. v. a . S. carm. Ia. v. II. Septipedum es gigantum nomine insigniuntur Burgundiones.& Ammianus Lib. XVI. c. I . Chnodomarium Alemannorum regem ita
destribit: fidem ingenti robore lacertorum. Idem comparens Alemannos cum Romanis militibus eod. eap. robasM S cehlares, feros es turbidos, grandis. smisque eorpori s fretos eos dieit. Et Vegetius Lib. I. c. I. de re militi quid adversas Germanorum praeeritatem brevitas potasset odere interrogat In hane proceritatis causam inquirit Conringius peculari Tractatu de habitaeo oeis Germanorum novi & antiqui caussis , eamque tribuit partim serae veneri, partim quod aliarum gentium connubiis haud infecit , una eademque inter omnes victus, vivendique ratio fueriti cons etiam Caesae Lib. IV. c. I. de B. G.
p Vitruvius: sub Septentrisaibasaatri in gentes, tamambas corporibas. assidis evioribus, directo evisio S rufo, cepis oculis, sauriae multo. iq Ita enim praeter jam allegatos de oculis eorum canit Iuvenalis Satyr. Liaraula vis fluxit Gemari Ia ira iis is
ν Claudianus Lib. L in Eutrop. arduus E savis Raabat sera nevis. Climati hoc tribuit Pliniua Lib. II. c. V8. Η. N. Martialis vero Lib. unc
Spumae seu saponi, quo ungebant & lavabant capillos, hoe adscribit, dum canit: incaustica Teutonicos aeeredit Spuma capillos.
ιθ Tacitus Lib. ΙL histor. e. D. S. 3.ι Ita enim Caesar Lib. L e. 3ν. e. L D et palleat dies ad nsontionem rei frumeri
ria commeatasque eaasa moratur, ex percunctaturae nUroram vocibusque Gaialorum ac mercatorum, qui ineati ma ad ne corporum Germanos, iocredibilivinate atque exercitatisae in armis eos praedicabant, saepe numero sese cum iis congressos, ae vatium quidem atque aciem oculoram ferre potuisse; Datus subito timor omnem exercitum oec pavit . at aoa mediocliter omnium mentes animoriae pertarbaret.
g. XXXL Terribilem hunc aspectum non parum auisse videtur homtidus eorum vestitus. Tegumen enim omnibus erat suum, u fibula, aut
si deerat, spina consertum, coetera inae at γ Locupletissimi yeste distinguo
278쪽
hantur, non fluitante, Mut Samais ae Panhi, sed striω 8e singulos anus exprimente. Gerebant de ferarum pelles, I proximi ripae Danubii neglige
ter, ulteriores exquisitius , ut quibus nullus per commeria cultus. Eligebant seras, & detracta velamina spargebant maculas, pestibusque belluarum, quas exterior oceanus atque ignotum mare gignebat. α Insigne praeterea solius Suevicae gentis obliquare crinem nodoque substringere: Sic enim a coeteris Germanis, sic eorum ingenui a servis se abantur. Uscue ad canitiem horremtem hunc capillum retro sequebantur, ac saepe in ipso solo venice religabant. Principes & omatiorem hiuebant. Ea cura formae, sed innoxiati Neque enim ut amarent amarenturve in altitudinem quandam & terrorem, adituri bella coin , ut hostium oculis , ornabantur. a Nec alius fideminis quam viris habitus, nisi quod foeminae si ius lineis amissibus velabantur, eosque Purpura variabaur, pariemque vestitus superioris in manicas non extendebant,
nuta brachia & lacertos. Sed & proxima pars pectoris patebat. -
u Mela Lib. III. e. 3. e. l. Hri sagis velantis a libris arboram, quamvis saeva hieme.
x Inde Seneca de ira e. II. Geraram quid imiaratius ad omam patimitam, ut quibus magna ex parte non tegmenta eo orem pravisa sunt, vina sus mamadversum perpetuis caeli rigorem. Et Ammianua Lib. XV. e. s. Alemannia prope Brigantiam a Romania illatam cladem describens, eorpora, inquit. vadantes isteri, gladiorum hastarumque deos istora irraeabantis a quibus etiam conveniunt tradiis Orosi Lib. VI. c. r. I Caesar Lib. IV. e. r. de B. G. D eamse eonsuetudinem adduxerant , ut laeti frigia dissinis neque vestitas, preter pelles, habeant quicquam, quorum 'opter exiguutat m magoa est corporis pars aperta. eoni eundem Lib. V L c. aua Hactenus sunt verba Gesti Cap. XVII. g. I. - . de M G. circa quae eonc
iuverius Lib. I. e. N. c. l. qui tamen hoc eapite magna cautione legem dus , dum Germanos veterea nudos admodum descripsit, Ac depingi e ravit, ut jam diu annotavit Conringius de Reo. antiqv. veter. Germ. Ne
mannorum corporis Cultum delineat Agathias Lib. Il. his . vid. etiam instis. s8. & pellitos passim Gothos vocant Claudianus. Sidonius aliique. idem
Sidonius Rc estrogothorum etiam habitum describens, pedes, ait, primos perone fetoso talos ad usque vinctos: genua, erura, suras sine tegmine,
vestem altam, mictam. versicolorem , vix appropinquantem poplitibus exsertis: manteas sola brachiorum principia velaniss. At Langobardorum vestes P. Diaconua Lib. IV. e. 23. describit laxas & lineas . ornatas institis latioribus vario colore contextis : calceos ad summum pollicem paene apertos & alternatim laqueis corrigiarum retentos. vid. Grotius in prol gom. ad inst. Goth. p. 37. &αa Ita Tacitus e. XXXVIIL f. a. - 4. de M. G. ab hoe tamen more reressisse viis dentur Langobardi. de his enim ait P. Diaconus Lib. IU. c. 23. Siqvidem cervicem usque ad occipitium radentes uadabant. capillos a facie rique ad os,
dimissos habeates, quos is utramque partem is stoatis discrimae dividebant.b Deilus e. XVII. f. s. e. l. cum quo conserri possunt, quae habet Strabo Lib. Vil. p. as4. de vestisu foeminarum Cimbricarum, Suevis vicinarum.
XXXV. Corporis ob hanc proceritatem & cultum inordinatum feri
tatis eὶ plerumque a Staptoribus Romanis accusantur, maxime cum de a trocinia d) in vicinos exercere, eorumque agros & terras devastare nullo plane modo omitterent. Sed corrunune hoc omnimi bellicolarum nationum antiquitus erat vitium, a quo cum nec ipsi Romani immunes, nec Suevis nostris hoc vitio verti poterat. Ignaviae porro inertiae de impatiemiae non desivit, qui eos arguunt, e qui somno de otio decliti omne impus circa ignem demolumen L. N focos
279쪽
lacos eonsumsissent; in non pauci contra ab his criminibus eos non solum absit ivi mi, sed exemplum plane omnis industriae & constantiae commendant. fν
imprimis vero ebrietas eorum & aleae madium vel ab omnibus notatur, quarum tanta erat consuetudo, 'diem noctemque continuare potando nulli esset pro brum, g aleam vero sobri inter seria exercerent, tanta lucrandi perdendive temeritate, ut cum omnia desecerint, extremo ac novissimo jactu de libertate& de corpore contenderent. Nec victus promissa retractabat, quin potius Voluntariam servitutem adiret, quamvis junior, quamvis robustior, alligari se ac venire patiebatur. Tanta in re prava erat pertinacia, ipsi fidem vocabant. DUt autem inter aleam & pocula non raro bella oriri solent, ita crebrae quoque inter eos rixae, quae raro conviciis, saepius cadite & vulneribus transigebantur. HHac maxima gentis nostrae vitia. εe Ammianus Lib. XVI. e. II. ait: Dinabat autem populos omnes pugnaces es laevos
nodomarius-Serapio. Et Orosius Lib. VI. e. 9. maximam Ierocissimam gentem Suevos vocat; quibus consentit Vellejus L .ll. c ios. S. 2. His . Rom. cum Langobardi ei gras Germana feritate serocior dicuntur. Sed non' adeo seroces eos fuisse, ex eodem Vellejo conitat Lib. II. c. I 8. , R. qui Marobaduum Marcomannorum regem natione magis quam rati e barba- rum vocat. cons. etiam Tacitum e. 3o. S. 3. de M. G.
db Casar Lib. VI. c. as. Mela Lib. III. e. 3. de sit. Orb.e Taeitus e. IV. 6. 3. de M. G. Magna corpora M taream ad impetum valida. I boris ac operam non eadem patienιia, minimeque Iluim ellumque tolerare, fria gora alque inediam coelo solove asseverant. Et Lib. II. Annal. Cap. I4 6 s.corpus ad brevem impetum validum, se nulla vulnerum patientia. Rursus c. AU. S. I. de M. G. quotiens bella non ineant non multum venatibus, plus, per otium transegrat. dediti somno ciboque. Et c. XVII. g. r. e. l. hoc confirmat: Cetera laudi totos dies juxta focum atque ignem agant.
. Ib Sie ipse Tacitus dum c. XII. S a. de M. G. torporem ab eis morte punitum
tradit; e. XIV. f. i. c. l. in praeliis strenue eos duces suos fuisse imitatos;& Lib. II. Λntisi c. g. g. r. de Cheruscis. Suevorum genti finitimis , te statur, eos ab hora quinta diei ad noctem usque cum Germanico pugna visse. hoe ipso superius dicta refutare videtur. Seneca porro c. II. de . ira exclamat: Germanis quid cursu acrius, quid induratius ad omnem patieni tiam1 & Vegetius Lib. I. de re milit. ob id a Septentrione, i. e. Germa- . nis . militem eligendum suadet , quod hi sitis & famis patientes, laborem . quemcunque tolerare possint. adde Caesarem Lib. VI. c. ai. de B. G. ubi ait:
a parsalis labori ac daritiei sadent. & Melam Lib. III. e. 3. e. l. g Ita Tacitus e. XXlI. g. a. de M. G. e. lv. g. 3. & e. XXIII. f. 3. idem vitium eis onjicit Salvianus Lib. IV. de gubernat. Dei, ubi inquit: numquid tam νepreheoibilis ebrietas Alemanai. quam ebrietas christianit quibus jungi possunt.
quae habet B. Rhenanus Lib. I. p. . rer. Germ. qui exinde forsan esse. quod adhuc hodie Germani omne negotium potationibus inchoare Ecclaudere soleant, conjicit. Licet hoc vitium Germanis non solum . sed omnibus bellicosis nationibus commune misse ε hujus culpam in septen trionalibus populis coelo. quod circumfuso frigore calorem penitus in coriapora adigens sitire cogat , adscribendam esse, tradat Grotius in protegom. ad ΗEL Goth. pag. I . .
XXXm later, virtutes vero veterum Suevorum vel ab omnibus eximius eorum modor primo loco recensetur. Gens erum erat non astuta, nec
callida, O sed ficile aperiens secreta ris & ideo fidem servans. I Haneiab rem Romani I T. custodia: m corporis haud raro eos adhibebant de
280쪽
Η-mnduris imprimis adeo fidebant, ut non istum in ripa Danubii, sed penitus atque in splendidissima Rhaetiae provinciae colonia coaunereia exercere per mitterent passim de sine custode traiiseuntibus; imo cum careeris gentibus arma modo & castra ostenderent, his domos villasque plane patefacerent , non concupiscentibus. n Fides haec si juramento tananda, per arma sua, utpotegens bellica, praestare hoc solebant; ο neque a pactorum hac religione ullo modo abduci sese permiserunt, antequam a Romanis amicitiae & odii consilia, prout utilitas & occasio poscit, esse ineunda, didicissmi. Egregia porro haesides incorruptae virtute non minor erat larga eorum hospitalitas. Convitabus enim & hospitiis non alia sens milius indulgebat. Quemcunque mortalium arcere tecto, nefas habebatur. Pro fortuna quisque paratis epulis excipiebat. Cum dosecere, qui modo hospes fuerat, monstrator hospitii & comes, prox, mam domum non invitati adibant. Nec intererat, pari humanitate accipimhantur. Norum ignotumque, quantum ad ius hospitii, nemo discernebat. Abeunti, si quid poscebat, concedere moris a de poscendi inuicem eadem facilitas. I, Tanta eorum comitas.
λθ Geitus e. XXll. f. s. de M. G. ἐ Inde Frisiorum legati in theatro populi Romani exelamabant apud Tacitum
Lib. Xll. AnnaL c. s . nullos mortalium armis aut fide ante Germanos esse, de Lib. eod. Annal. e. 3o. S. 4. Vangionem es Sidonem Suevorum reges ab egregia erga Romanos laudat fide. Salvianus praeterea Lib lv. de bernat. Dei, rem, inquit, Alamanaorum imp ea, sed mistupida, dicia ianua de laudibus Stilleonis ita eanit: - - quotus soctim eat uoravit, jungique tuis Amaama Ignis Mn dolvit, contemta ramo spretoqae mes auxilio, uadata fides.
Hia tamen non obstantibus perfidiae maeulam eis aspergere conatur Velis lejus Lib. ll. e. ii t. Hist. Germanos in summa feritate versuti mos . natamque mendacio mus vocans; dc Idacius Episcopus in Chron. Olympiad. 3 ita emos promission a Daram ut semper factaces, pressis appellans. Λs plus odio adversus eos, utpote exteros, scriptores hos indulsisse, ex supra relatis constat. - Maeta exempla hue pertinentia eongessit Fr. Irenicus Exeges. Germ. Lib. IV. p. 19 i. quibus uel unicum Herodiani de Caracalla testimonium addere placcet Lib. IV. e. T. Igitur Italia decedras ad ripas Danubii pervenit - - Caeterani Germanos fibi illiae omnes adjunxit, atque is amicitiam concitiavit, se , at ex
his socios bellara 'coodes eur ram vali mum Peaeque es pinterrima si adsciverit. Hoc autem de suevis intelligendum. vel ideo constat. quod longum Danubium, in Pannoniam usque, non nisi suevi insederunt. o Tacitus de M. G. e. XU. S. I. & a. o ita de Quadis haec refert Ammianus Lib. XVll. e. Ia. Hallu maeroribus . γυμο numinibus eoi t. jaraverant Constantio imp. se perma uros is sti. De Alemannia vid. Du Fresne in glossi voce: jurare per arma. p Geitus e. XXL f. 3- s. eonsentit Caesar Lib. VI. e. 23. de B. G. ει. Mela
Lib. lli. e. 3. tamdemque liberalitatem erga advenas septentrionales γάpulos, maxime Sueones , suo tempore adhuc exercuisse , testatur Λα Blemensis Libri de situ Dan. apud Groia inter Scripta Goth. p. ma.
s. XXXIV. Laudatur praeterea contemnis eorum omnis avaritiae genta is& voluptatis. Argenrum enim & aurum primis temporibus adeo parum cur
runt, ut vasa virea di argentea, principibus & legatu sua a Romanu muneri motamen L Na data. Duili od by Corale