장음표시 사용
281쪽
data, non in alia utilitate haberent, quam quae humo figerentur. H quin
modo etiam aurum vel argentum & ex eo conflatam pecuniam impenderent, antiauissima mercium permutatione ν) utentes, quibus insuper famus agitaredi in usuras extemiere ignotum Θ s Postea vero ut plura alia, sic & ejusmodi metalla pecuniamque in pretio habere a Romanis e didicerunt, ita, ut jam nulla gens avidior illis inhiaret nummis, ipsisque hostibus non raro pMcm enderent, ut vel innumeris exemplis quam luculentissime demonstrari potest. M
si Ita Gellus e. V. s. de M. G. inde etiam Ad. Bremensis de situ Dan. apua Grotium p. IOI. e. l. de Sumnibia ait: omnia enim in rumenta varae gloriae abia e. auram, argentum , sonipedes regios, pelles castrorum es marturam , quc nos admiratione sui dementes faciant, in pro nihilo ducunt.
ν Tacitus e. l. 6. interias smplicius S antiquius permaratione mercium utantur. 1J Idem e. XXVI. f. I. e. l. Ita enim Tacitus e. XV. q. s. e. l. iam es pecuniam accipere docuimus. Cons.
eund. e. V. f. s. & Lib. u. Annal. c. 6 t. f. q. Ita enim Herodianus Lib. I. c. s. Commodum, resert , harbaros Danubii accolas praemiis magnis magis, quam armis devicisse. ad deos porror Quippe barbari suapte natura pecunia avidi, pericalarum despicientes , aut in cursonibus populari Mibariae vivum parent, aut propo a mercede vexalem habent. Eadem de Alexandro Severo tradit idem Lib. VI. e. VII. dum ait rom hi his Alixauder versaretar, decrevit tamen oratores ad illos de pace mitia tere, qui pollicerentur omata illis priacipem Romanum, quoram foret opus, pr bituram , pecuniasque daturum maena copia. Sunt enim Gerinani pecunia imprimis avidi, nunquam non auro pacem Romanis caupoηantur. Adde excerpta Dionia Coeeejani, quae Henr. Valesius edidit pag. 7s I. Ammianum Lib.
XXVI. e. s. Salvianum Lib. VL de gubernatione Deis & Claudianum Lib. I. Stilic. I. XXXV. Inprimis autem inae eorum castimonia quam maxime cel bratur. Licet enim nulla apud eos sexus occultatio & in fluminibns cum the. minae, tum mares, promiscue perluerentur, a omnia tamen septa pudicitia agebant, nullis spectaculorum illecebris, nullis conviviorum irritationium com rupti. Litterarum secreta viri pariter ac foeminae ignorabant. Sera juvenum Venus, et & qui diutillime impuberes permanserant, maximam intersitos serebant laudem, hoc enim si staturam, ali vires, nervosque confirmari putabant: Intra annum vero XX. faeminae notitiam habuisse, in turpissimis habebant rebus. a Neque virgines festinabantur, eadem inventa, similis proc ritas. Pares validique miscebandre, ae robora parentum liberi referebant. ι Dotem non uxor marito, sed uxori maritus offerebat. Intererant parentes , ct propinqui ac munera probabant. Munera non ad delicias muliebres quinsita, nec quibus nova nupta comeretur, sed boves & frenatum equum, & scutum cum tamea gladioque. la haec uumera uxor accipiebatur, atque invicem ipsa annorum aliquid viro asserebat. Hoc maximnm vinculum , haec arcana Dcra, hos conjugales Deos arbitrabantur. Ne se mulier quoque extra viri tum cogitationes, extraque bellorum casus putaret, ipsis incipientis matrimonii
auspiciis admonebatin , venire se laborum periculorumque sociam , idem in pace, idem in bello pataram, ausuramque. Hoc juneri boves , hoe paratus equus, hoc data arma denunciabant. Sic vivendum sic pereundum accipere se quae liberis invi ilata ac digna reddat, quae rursus accipiant, rursus ad nepotes referanti e busdam in civitatibus virgines tantum nubebant, & cum is votoque uxoris sicines tranligebatur. Si ς unum accipiubant maritum, quo modo
282쪽
modo unum corpus, unamque vitam, ne ulla cogitatio ultra, ne longior c Piditas, ne tanquam maritum, sed tanquam matrimonium amenti d terum ipsa matrimonia severa , nec ulla pars morum magis laudanda , quam quod prose soli barbarorum singulis uxoribus essent contenti, exceptis adm
dim paucis, qui non libidine, sed ob nobilitatem plurimis uuptiis ambiebantur. e x Caesar Lib. VI. e. aI. de B. G. Tacitus c. XIX. q. r. de M. G. loqui enim hie Taeitum de litteris amatoriis. circumstantiae doeent, secus ae Cluverius Lib. I. e. I9. p. Ic . G. A. putat. qui de litteris in genere hoc interpretatur. a Tacitus c. XX. q. q. e. I. Mela Lib. III. e. 3. a) Ita loquitur taesar Lib. vi. c. ar. de B. G. bb verba sunt Taciti e. XX. g. 4. e. l.
e Ita quae circa matrimonia eorum notatu digna occurrebant, recenset idem e. XVIII. g. 2-6. c. l.
db Tacitus e. XIX. g. q. s. e. l. & de Varnis plane ait Procopius Lib. IV. Hist. Goth. Tanto honore pudicitia vad barbaros colitur. ut foemina. de cujus nuptiis actum est, etiamsi corpore fit integro. pro corrupta babeatur.e Ηaee rursus saepe Iaudatus Gellus e. XUIII. g. I . Exemplum exercitae inter eos Polygamiae praebet Ariovistus suevorum rex, de quo ita Caesar Lib te. s3. de B. G. Duae fuerunt Ariovisti uxores, ana Saeva natione . quam dom. secum adduxerat, altera Norica, regis mcionis soror, quam in Gallia duxerat, a fratre missam. Et a pris ino laudabili instituto etiam recessisse videntus Suiones , de his enim Αα Brementa de situ Dan. pag. ioI. c. L In sola, inquit, mulierum copula modum nesciant. ouisque secundam facultatem viricu suarum duas, aut tres, vel amplas simul halet; divites'principes absque nomero. Nam is sitos ex tali conjunctione genuos habent legitimas. Imo Alemannos postea & ipsas eastitatis Leges transgressos paululum fuisse, eoruligi licet ex Salviano Lib. IV. e. l. cui gres h pudica audiunt.
C. XXXVI. Contracto jam ita matrimonio, mamerum liberorum finire,
aut quemquam ex agnatis necare, flagitium habcbatur. e) Natum ex eo mater uberibus suis alebat, nec ancillis ac nutricibus. delegabati Dominns astruis nullis educationis deliciis clignosciebatur; f maximo stigore nudi ag hant, antequam puberm flarent, g & inter eadem pecora, in eodem humo, degebant, donec aetas separaret ingenuos , Virtus agnosceret. ὁ Si parum adulti, statim quidem arma tractare docebantur, & in omni arte militari instrudibantur, i sed sumere ea, non antea cis moris, quam civitas suffecturos probaverat. Tum in ipso concilio, vel principum aliqui , vel pater, vel propimquus , scuto frameaque juvenem Ornabant. Haec apud illos toga , ,hic primus iuventae honos : Ante hoc domus pm videbantur, mox resp. i e Τacitus e. XIX. g. s. de M. G. D Idem e. XX. f. a. & 3. c. l. g Mela
Lib. III. e. s. c. L ν. O . . .
h ei tua c. XX. f. 3. e. l. memorabile exemplum hujus ritus. quo veteres Suevi liberos suos palam ad se enire haud passi fuerunt, ntem,m stilicet heroi eo facto id meruerint, aut armorum cohesisione .in ς0Mitins ad
jorennes declarati, est Alboini, Λdoini Langobardorum regis filii, quod exhibet CranZius Lib. III. Dan. e. 3. & Bonfinius in Huc Hungarie. Lib. VII. decacl. I. O Τaeitus e. XXIV. I. I. Seneca ep. 63. ubi: Si in Parthia nat arcam in saras statim tenderet, in Germania , protinus puer teneram h e vibraret.
λ Ita saepe laudatus Tacitus c. L , 2. c. I.
283쪽
. XXXV. Coeterum non ipsi, tanquam gens bellicost, negratia d .mus procurabant viri, sed omnem curam foeminis senibusque & infinitissimo cuique ex familia delegabant, I Servis enim non in morem Romanum descistis per familiam ministeriis utebantur, sed suam quisque sedem, suos penates
aegebat. Frumenti modum dominus, aut pecoris, aut vestis, ut colono, injungebat, & servus hactenus parebat; Verberare autem servum , ac Vinculis& opere coercere, rarum. Occidere lebant, non disciplina & severitate,
sed impetu, &ira, ut inimicum, nisi quod impune. m
ι Tacitus e. XU. q. a. de M. G. & e. XXV. S. a. ubi: catera domas incia morae liberi exseqMintur. in Idem e. XXV. S. 1-3. e. l.
g. XXXVIII. Quotidianum victum si spectes, pomi erat humor ex o deo & frumento in quandam similitudinem vini corruptus. n Vinum enim ad se omnino non importari sinebant, quod ea re ad laborem ferendum romollescere homines atque effoeminari a sitrabantur. Ο Cibi simplices, ρ agrestia poma, recens sera, aut lac concretum, νγ sine apparatu, sine Blandimentis expellebant famem, lautique cibum capiebant. Separatae singulis sedes, & sua cuique erat mensa. Si magna convivia instituta, armati ad ea
Procedcbant, diemque noctemque potando consumebant. Inde vero haud raro, ut inter vinolentos, rixae, quae raro conviciis, saepius caede & vulnerihus transigebantur. Sed & de reconciliandis invicem inimicis , & jungendis innitatibus, & adsciscendis principibus, de pace denique ac bello , plerumque in conviviis consultabant, tanquam nullo magis tempore, aut ad simplices cogitationes pateret animus, aut ad magnas invalescereti s u Taeitus e. XXIII. f. a. de G. o su Lib. IR de B. G. c. a. p Geitus c. l. Caesar Lib. IV. α I. ubir neque mullum flumento, sed maximam partem lacte atque pecore vivant. Reeentem seram Cluverius Lib. I. e. 17. pag. Iso. erudam vel ideo interpretatur . quod Mela, Lib. III. c. 3. victu ita aiperos ineultosque fuisse Ger
manos tradat ν ut cruda etiam earne vesterentur, aut recenti , aut cum
rigentem in ipsis pecudum ferarumque eotiis manibua pedibusque subigendo renovarunt. Sed hunc nonnunquam fabulosas vulgi voculas pro vero re serentem reprehendit Conringiua de habiti eo . Germ. &α pag. 6. eo ita insuper & potissimum asia carne Germanos veterea usos fuisse docena
Adde quae R Hieronymus refert: quosdam , scilicet Sarmatas, Quados a Vandalos & innumerabiles alias gentes, equorum & vulpium carnibus delectatas suisse. me reddit quidem easeum Caesar Lib. VI. e. sta. dum ait: majorque pars victus eorum lacte S cageo es carae eon ut Λst eum tacite ab eo dissentiat Taei tua & Plinius insuper Lib. XL e. t. & Lib. XXVIII. e. s. re N. casei dotem barbaris gentibus aut ignotam aut neglectam fuisse . tradat. Cl verius e. t. sub lacte concreto haud immerito butyrum ecfgnari conjicit. ConL etiam Conringius pag. M. c. i. s Hactenus Gellus e. xML L a - de M. G. egregium vero exempIum ΑΙ
mannorum inter epulas de gravioribus rebus deliberantium, easque in te tiam usque vigiliam noctis agitantium exhibet Ammianus Lib. XVul. c. a.
s. XXXIX. Quo autem haberent, quae mensae apponerent, integra pineorum alebant agmina, quae licet improcera, plerumque tamen solae & gr inarae erant opes. ιγ nam quoque in venationibus erant, u γ quo & evindex
284쪽
ruis, quae ad victum necesseria , acquirerent. Nec deerant agri & arva, de panem sumerent, quo tamen, uti dictum , parcius urebantur. Agriculturae x enim parum studebant, neque quisquam agri modum certum , aut fines proprios habebat, sed magistratus & principes in annos singulos gentibus cognationibusque hominum, qui una coierant, quantum cis , & quo loco Visum erat, attribuerant agri. 3 Hos, aliquot millibus bellandi causa quotannis eductis, qui domi remanserant, colebant, illis vero reversiis & his sequenti anno in expeditionem missis , priores jam curabant agros, ita , ut nec agricultura, neque usus belli unquam intermitteretur. Σ Privati autem &separati agri vel ideo nihil erat, nec longius anno remanere uno in loco incolendi causa permissum , ne assidua consuetudine capti studium belli gerendi agricultura commutarent, aut- latos fines parare studerent , potentioresque hinnitiores posscstionibus expellerent, vel accuratius ad frigora aestusque vitandos aedifical cnt, denique ne oriretur pecuniae cupiditas, qua ex re factiones dissensionesque nascuntur, sed animi aequitate plebs contineretur , quum suas quisque opes cum potentissimis aequare videreti a
Getthis e. V. S. r. de M. G. Caesar Lib. IU. e. a. de B. G. Caesar Lib. IV. c. I. c. l. & Lib. Vl. c. a. cum quo consentit Tacitus c. XU.
Tacitus e. XIV. g. 7. c. l. Nec arare terram. μι esectare ranam tam facile per seris, quam vocare holes, vulnera mereri. Huc etiam respexisse videtur Claudianus, qui, quo magis gesta Romanorum contra Alemannos extolleret, ita canit:
Gibus insta is adeo mitescere e is, Ut Samgs jam rura tolat, sexosque Sicambrint falcem euruent gladios, geminasque viator Cum videat ripas, qua st Romana requirit. I ita Caesar Lib. VI. e. aa. c. l. & Τacitus c. XXVI. g. a. S. 3. c. l. agri, inquit, pro numero eritorum ab universis per vicos uti legit Cluverius Lib. I. c. 11. pag. Io8. occupantur, quos mox iriter se, secundum digllationem, partiuntur Facilitatem partiendi camporum spatia praestant. arua per annos malant, tasvpere I ager. ab Caesar Lib. lU. e. r. e. L a b verba sunt ej dem Caesaris Lib. m. c. aE. e. I.
p. XL. Reliquum temporis praeter agriculturae, Venationis, & pecoris curam, saeva licet hieme, in fluminibus transigebant, exercendo sese in nando; inde etiam tantum in hac arte habitum sibi acquirebant, ut maxima quoque flumina tranarent, & ab omnibus nandi peritissimi ea dicerentur. Producebat hoc exercitium & aliud commodum, quod scilicet corpora qorum adeo indurata redderentur, ut vel acerbissimum frigus d tolerare , nec facile ab eo corrumpi possent, maxime, cum & Omnis luxuriae & mollitiei adeo essent in sensissimi hostes, ut nec spectacula, quibus tamen aliae gentes & imprimis Romani, impente oblectabantur, in pretio haberent, eorumque no* i si innocentissimum, & quod in bellis usiam praeberet, admitterenti Nudi scilicet iuvenes, quibus id ludicrum erat, inter gladios se atque infestas frameas ja ciebant, nec tamen in quaestum aut mercedem, cum audacis lasciuiae pretium voluptas spectantium esset. e Hoc unicum spectaculorum genus, haec unica
omnium delectatio. MΘ Caesar Lib. IV. e. t. de B. G. Lumtur is famiηibus a dc Mela Lib. III. e. 3.mradi ais tantum patientia iov. sadiam etiam est.
285쪽
eb Herodianus Lib. VIL e. a. si e Getto Lib. V. His . e. 14. s. q. dicuntur Iti Linas sueti, & Ammianus Lib. XXV. e. c. sumina tra umeare a prima pueritia res institatos fuisse ait; cum jam antea Lib. XVI. e. tru nandi peritos-aanastrisuos eos vocasset. Adde Dionem Lib. LX. p. 98. qui, eos solitos fuisse etiam rapidissima flumina in armis tranare. refert. ἐ) Τaeitua e. IV. g. 3. de M. G. frigora atque inediam eaelo solove Uaeverant. Cons. etiam Caesar Lib. IV. c. I. de B. G. & Agathias Lib. I. histi Gothie. qui, Alemannis & Francis, ait, gelida patria natis . familiare & velut
eb Tacitus e. XXIV. S. I. & a. e. LI. XLL Cceterum uti in tota vita ab omni luxu erant simillimi, ita
etiam post mortem & funerum nulla ambitio. Id solum observabatur, ut co ρογα clarorum virorum certis lignis cremarentur. Struem rogi nec vestibus , nec odoribus cumulabant I sua cuique arma, quorundam igni & equus adjici hatur. Sepulchrum cespes erigebat, Monumentorum arduum & operosum honorem, ut gravem defunctis, aspemabantur. Lamenta ac lacrymas cito, dolorem & tristitiam tarde ponebant. Fceminis Iugere honestum erat, viris
meminisse. D Haeredes successeresque sui cuique hiberi & nullum testame tum. Si liberi non erant, proximus gradus in possessione , fiatres , patrui, avunculi. Non tamen in bona tantum & jura destincti, sed & in inimicitias di amicitias ejus succedebant. Has enim seu patris, seu propinqui suscipere, omnino erat necesse. Nec tamen implacabiles durabant, sed potius univera domus satisfi nem recipiebat, utiliter in publicum, quia periculosiores sunt
inimicitiae juxta libertatem g
f Verba sunt Gelli e. XXVII. f. I. - de M. G. g Idem e. m. s. ει α XXLLI. α . e. l. ιρ. XIII. Perlustratis hoc modo, quae circa domus, pagos, mores, cultum & vietium ipsamque rem oeconomicam Veterum Suevorum occurrunt, jam ad sacra eorum accedimus. Deos enim coluisse priscos Sueuos, eorumque notitiam & suspicionem habuisse, vel ideo certum, quod nulla unquam gens adeo extra leges moresque fuerit projecta, quae non aliquos credidit Deos. b 'Neque in contrarium adducere juvat verba Caesaris: i Neque Druides habent Germani, qui rebus diuinis pra int, neque sacrificiis student; qui enim exinde atheismum veterum Germanorum demonstrare satagunt, mala
si de plerumque praeterire & dissimulare solent, quae mox de Diis eorum se iuuit idem, ut taceam, hunc auctorem & pleraque Germaniae instituta isn rasse, utpote qui in limine ejus saltim substitit, neque recte in hoc asserio sibi constare ; dum enim Deos coluisse veteres Germanos ipse concedit, nec cultum & sacrificia eis denegare potest, maxime cum nulla unquam gens Deos habuerit sine cultu, & cultum sine administratione sacerdotum. Hic autem cultus primum quidem videtur fisisse simplicissimus, qualem forte ex Asia secum attulerunt, ita scilicet, ut Diis suis nullas plane statuas potuerint, neque simulacra fabricaverinti mos enim nec cohiberi parietibus, nec in ullam humanioris speciem assimilari ex magnitudine coclestium arbitrabantur, morumque nominibus secretum illud tantum, quod sola reverentia videbant, appellabant. Postea vero crescente indies superstitione, omniaque in pejus vertente, di imagines Deorum eos efformasse, & sub Symbolis quibusdam Numina sua adorasse, eisque divinos exilibuisse honores , vel omnes, quotquot ex tantvitae de acta Sanctorum , martyrum de Antistitum oc Propa torum religionis
286쪽
in Gemania docent,' dc quae passisti in aesis & cimeliarauis principum adhuc
hodie asservatumr idola & statuae Deorum quam manifestissime testantur. 83 seneca ep. Ion quo cum jungi merentur dicta Ciceronis Lib. I. De nata
. eitus e. IX. & de M. G. idem e. XLIII. f. s. de Naharvalis ait:
apud eos nulla fimulacra. Cons. etiam hic S. R. Dominum Mellinum in Dissi de Sueuia gentili Isss. Jenae habita. ubi a L q. ad Io. in eo totus est, ut primum simplicissimum Sueuorum cultum exponat, mox vero quomodo ad idololatriam prolapsi demonstret.
s. XLIII. Hi Dii vero vel generales erant, & omnibus Germaniae pinPHis communes, vel speciales, a Suevis tantum culti. Caesar I quidem tria tantum Numina omnibus Germaniae populis fuisse tradit, Solem scilicet
Lunam & Vulcanum, ex quo Cluverius m unum verum & aeternum Deum in trinitate eos coluisse colligit; ast in eo fallit, ac fallitur uterque : Hic quidem, quod non perpendit, Caesarem diserte tradere, alios Deos non agnoscere Germanos, quam quos vident; ille vero, quod praecipiti pro more nismis judicio tres tantum Deos Germanis assignat, reliquos ne funa quidem acceptos asserens, cum qui post eum Germaniam adierunt, ejusque mores &ritus curatius perspexerunt, qualis imprimis Tacitus , longe plures eis adn merent. Et primum quidem praetor Vulcanum, Solem ac Lunam, quos pleraeque gentes, ad naturam prolapis, tanquam praecipua & praestantissima inter reliqua elementa & sidera veneratae fuerunt, etiam Tuistonem ejusque filium Mannum, conditores gentis, pro Diis coluerunt, eorumque memoriam caserninibus celebrarunt ; n Postea vero eodem Tacito teste, nec Herculis, o Mercurii 1 ac Mariis, q Deorum omnibus Germanis communium , neci
Castoris & Pollucis, νγ Hentiae s) itidem matris Deum e & Isidis ω S ina, Suevis tantum peculiaria, ipsis fuere incognita: Quin & Suiones Thor, Uridan & Fricco pro Diis coluisse, Scriptores rerum Septentrionalium unanimi
m Lib. I. α 29. sed noratur euro est a Mellino s. H. c. L vid. etiam Vc Minois in notit. S. R. I. Spee. L Lib. I. c. a. g. 4o. not. c. v Tacit. e. IL 6. 3. de M. G. eelebrant eam adiri antiqvis rutilanm Donu, terraeditum, Wiuque Alium Mannam, ori mem vatis, o ditoresque. εο Tacitus e. Il. g. 8. de M. G Iasse apud eos N Herculem minurrat, primumque omnium viroram Drum stari is prinia inuste. Idem e. Ix. L I. e. i. p Tacitus e. IX. q. r. de M. G. Deoeam aruxime Mercariam esunt , Et Lib. XIII. Annal. e. 7. g. 3. ob Idem c. IX. q. I. Herculem ae Martem eo cessis animalibus prae t. vid. etiam Annal. XIII. e. s . g. 3. & imprimis Lib. I v. e. 6 . f. a. ubi legati Tencte rorum se alloquuntur Agrippinenses: redisse vos in corpas nomenque Germa uia, communibus Deis, sed ν ecipuo moram Marti, grates agimus. ν Tacitus e. xLIII. si s de M G. apud Naharaalas antique res lanis latas ostendiatur: Praesidet sacerdos muliebri ornare, sed Deos lateraretatione Romana cis rem. Postvemque memoraηL has nindiis Aleti uasia sar aera. nasiam per griae supersici jιν--, MDum raram ut jameaea vomatur.
287쪽
mramalle Heritam, i. e. terram murem cessint, eamque intervmvre rebus h lia
rum, isum popriis arbitramur.' Hanc Ingaevonem Tuistonis nepotem innumerum Deorum retulisse tradit Crusus P. L Lib. L c. I. Annal. Sueri sed fabulose, ut tecte observat Mellinus L ar. c. L
cam. docet, resimam adusiam. x Ita enim Ad. Bremensa de situ Daniae apud Groti scripti reri Goth. p. IO de templo Suionum , quod insola dicebatur: di boe templo . quod totum excutis paratum G. Hillas trium seram Maerato popalas. O. ut pMentissumas eorum nor is medio solam habeat tristriam. Hine es liae lacum p.riae daa es meeo. quorum mimmines quam is e. reor, is tot, prae det is aere . qui tonitrua es fa na . votos, imbresque, seroa es stages x hernat. Aver man, L e. Drtior. besta regit, bommmque missrat viri tem, eontra ἐπι eos. Nertius est meo, pacem, volvtatemve largiens mortalibas. eajas etiam simulacrum fingist iuraui priapo. WM-- vero seripuis armatam, flos vostri Martem issere Dirat. παν aatem cum sceptra Iovem videtur exprimσα - - Sipuis es fames immisee, nor idolo immolanti. I biarum dui; M auptiae erubraada Dat Frisconi. Ex dictis colligas. praeter Thor & modan. quos ipse Λdamus Jovem dc Martem explicat. Frice nem non aliud esse numen. quam quod Romania Veniis dicebatur; haec enim & voluptatis & nuptiarum erat Dea.
. XLIV. Unde autem hi dii, quorum Tacitus meminit, eorumque Mim ad Sueuos nostros, uti & reliquos Germanos, pervenerit, non paucis demonstrina res esse videtur dissicilis, maxime cum nomina illa peregrina, latina taeet de Graeca, Germanis vero arm isos cum Latinis & Graecis vesndum plane, ves exiguum salam, α cum his non nisi maritimum aliquando inerrestrest commercium. Sed fi e omnem hanc discultatem tolli, totumque mysterium solvi posse, quilibet tam inelligit, vi modo considerat,
Romanos, sicut de resi quas gentes, Deos cinterorim populorum cum Diis universi plerumque confudisse, & videntes singularum idola gentium simile aliquid
eum luis habere, eademque de utrisque narrari, mox eadem cum suis esse cro. didisse; Tacitum praxerea in libello suo de moribus Germanorum in hoc totum esse, ut Germanorum cum Romanis contendat motibus, institutis & ritibus, eosque invicem comparet, Ves si opus, interdian quoque perstringat. Inde audientes Romani Monum Tuistonis fili inn, ves nepotem ejus lamin, aut Hesemion , inclytae sertitudinis aut magni animi heroem ab omnibus celebrari laudibus, mox Herculem I sibi concepere animo. Percipientes Insonem, qui gentem ninnim ex Ata in Europam traduxisse dicitur, etiam Teut a noti nullis appestari, & tanquam parentem gentis, itinerum Ducem , omniumque artium inventorem ab omnibus coli, mox diversum a Tuistone Deum sibi finiaxere , eumque Mereurtam ves ideo appestare non dubitarunt, quod ipsis haud incognitum, etiam AEgyptiis a -curium dici Teue, ejusque gentis & con ditorem , de intinium arcian inventorem laudari: Cernentes denique idem
Numen a quibusdam quoque bilis Prisci, quod forte olim eo us bestimae & strenuus bellarur tim, jam Martem quoque se invenisse putarunt.
Manem enim Θ' Mercurium Germariorum unum retrimque e se Deos, vel ideo
versimile , quod uterque deorum di ir maximus, a uterque praepositus binis, b utrique hostiae humanae e immolabantur, uterque tandem sub Irido G nomine, sequenti tempore, terrarum omi innotuit. Confirmant
288쪽
hactenus dicta, quae porro idem ocirus de peculiaribus Sueuorum Diis, Alcis
maxime, Naharvolorum Numine, tradiis hoc enim quod ut fratres, ut juvenes venerabantur, interpretatione Romana Casorem Atacemque filisse dictum, presse asserit, cum tamen non geminos, sed genios fuisse, Amer e Cimbris dictos, & ex hac voce ADis descendisse corruptam, admodum sit crediabile. Heret, postea, sive ut rectius loqui debuisset, Erda, vel de , quam tinis matrem veteres Germani credebant, &ab Astiis, Reudin is itidem& aliis vicinis populis in insula Oceani imprimis culta fuit, μι- matremeerram Matrem, vel ideo interpretatur, quod festium eidem dicatum iisdem ferme caeremoniis & solennibus, quibus apud Romanos D a dictis gentibus celebrari videret, eamque bobus meminis vehiculo vehi, lacuque secreto ab lui audiret. Isidi tandem JEgyptiacae Sueuorum partem sacrificasse, ejusque sacra mari advecta, ex eo colligit Tacitus, quod foeminam quandam, quae forte variis artibus & scientiis eos erudiverat, cuique multum in oeconomicis debebant, sub specie liburnae adorari cerneret, Isidis vero navigium g R manis haud incognitum , eamque cannabis , lini, oleae, agriculturae,
ac metallorum rationem mortalibus ostendisse , omnino crederet. Sed metue
eum concludere & diversissima confundere Numina, vel exinde patet, quod is nullum unquam Sueuis nostris cum AEgyptiis commercium, & ipsis Romanis una cum Graecis, a quibus tamen praeter illos hunc cultum accipere potuissent, non nisi seris admodum temporibus, innotuerunt: quid quod etiam quae communiter de Isidis suscepta in Germaniam peregrinatione, b ejusque cumG-brivio rege contracto matrimonio pro stabilienda hac sententia in medium proferri solent, nec fidein hisce concisare, sed fabulas esse & figmenta, jam lippis & tonsoribus notum. Potius Suevos foeminam quandam, O , Quis vel Mam i dictam, cui multa ob accepta beneficia debebant, stib signo
naviculae coluisse, vel ut Vossio placet, Euam primam omnium matrem sib Numine illo honorasse, ejusque nomen Heba ex longa traditione Hebrae rum retinuisse, omnino credibile. 3 Confirmant haec, quae habet idem Tacitus e. XXXIV. g. 3. de M. G. ait enim: Ipsum quis etiam Oceanum illa leatavimus c in finibus Frisiotum se opemese adae Herculis columηas fama vulgavit. sve adiit Herculas, Me quiequid ubique maga cum . in elaritatem ejus referre consaevisas. An autem cum Hercule Alemanno. cujus simulacrum ab filemannis cultum antiquitus in Eeclesia Ni dercellensi divitis Augiae steterat, & circa Is Io. gloriosissimul
Imp. Maximilianus I. Oeni pontem transferri curaverat, vid. Crusus in Annal. Sueri T. III. p. ras.&stumps L. il. c. a. p. I8. c. I. idem hoc veterum Germanorum numen, quod Tacitus Herculem interpretatur, asserere vix audeo. maxime cum Alemannicum nomen non nisi postea d mum ortum : Nisi quis dicere velit, Numen esse antiquissimum, sed Al mannici cognomen recentiori demum aetate additum. Neque Hercules Alemannua XI. Germanorum rex sub eo intelligendus, uti volunt Wiulichius ad Geit. apud Schardium Tom. I. seripti rer. Germ. p. s. & Aventinus Lib. I. c. 3. n. I. Annal. Brior. quippe hunc tantum in cerebro Annii Viterbiensis regnasse. iam diu demonstrarunt B. Rhenanua Lib. Ill. ter. Germ. & Cluverius Lib. I. c. 28. c. l.
ab Mercurium ab AEgyptiis appellari Teut Oeet Cicero Lib. III. de Divinati. Eumque litteras & artes apud eosdem invenisse. testatur Plato in Philebo& Plutarchus Lib. IX. Quaest. 3. convival ab Tacitus c. IX. S. I. de M. G. & Lib. IU. Iliae e. 64. a.
289쪽
d a Matrem Germanis Wodan' misse dictum ex praeced. noti cx. apparet. Ft Mereurium eis quoque voean audisse, testatur P. Diaconus Lib. Le. m. de gιst. Longob. ubit Iradan sane. quem adjecta littera Gotia diae- ruat, ipse est . qui apud Roma os Mercurius dicitur . S ab universm Germaniae
oentibus at Deus adoratur. Hisce etiam quam apprime conveniunt, quae
nabet Grotius in Nolegom. ad Hiae Goth. p. a1. selius ab hoc est utilam, amden, Pod est ferocire, ereditas Germanis veteribus pro 'e paci ac bellis Deus, Frin ob duplicem potestatem Linisoram alii durcurima , alii Martem
' Mite ex Edda refert Trogilus Arnhiel in Cimbr. Heid. Relig. Lib. I. e. I6. eiaque Altat idem est ac Helffer. Vossius contra Lib. l. Theol. gentil. p. 8 Me duo hae Numina veteres Suevos principium unum boni. alterum mali
intellexisse existimat; α Christ vagemann im Enimius vom diuideniugri. I . Naharvalos contra expressa Taciti verba in Nordgauia collocans. Aleis vocem, allisis interpretatur. quasi omnium rerum substantia, eique Allesheim Nordgoviae pagum omnino convenire putat. 4 Vestam seu matrem Deum etiam apud Romanos vehiculo bobus sceminis ve-
gam di flumine ablutam suisse testatur ovidius Lib. IV. fastor. dc Λ mianua Lib. XXIII. e. 3.ωὶ Lactantius Lib. L e. XL ortus dies habetur in fastis , qua νῶι nasi itin eelibratur. h , Fabulam reeenset Crusius P. I. Lib. I. e. I. Anna sueri Erichius in Chron. Iuliae. Lib. II. e. 3. p. - & Fri irenicus Lib. IL p. 9. sed resutat Clusium Mellinua , in. e. l. in hoc tamen a nobis recedens, quod Isidem ab
Hermunduris Suevis omnino cultam fuisse, ejiisque sacra ad eos a Panno nibu, & Graecis, ad hos a Syris, ad syros vero ab ipiis AEgyptiis manasse arbitretur: Seeus ae Urelmajerus ad Tacit. p. O qui Semnones eam e Iulle putat. & Cluverius Iab. I. c. Q. p. 23O. qui eandem esse eum luna iam persuasiis, ex Asia cum ipsa gente translatam fingit.
vid. ipsius Theolon gentil. Lib. IL c. 28. XLV. Τempla autem veteres Sueui una cum reliquis Germanis hisee Diis suis haud extraxerum. Parietibus enim Deos non cohibere ex magnitudine coelestium arbitrabantur. I Nemora lucique penes eos templorum viarem subibant, quos devota mentis submissione Diis suis consecrare solebant. Non tamen quoslibet lucos ad hoc eligebant, sed eos tanti . in quibus ve testissimae & maximae molis quercus & robora florescebant ; Nihil enim sacra tius istis arboribus aedebant, nec ulla sacra sine hac fronde conficiebant. ma eo semel certo Deo consecrato, omne quidem nemus late patens erat s crum, in medio tamen ejus penetrale, n templo instar, densis sepimentis cinctum, erat exstructum, quo scilicet major sanctimonia loco conciliaretur, neque omnibus tam facilis ad interiora pateret aditus. Plura autem genti fusnin ejusmodi nemora sacra. In insula oceani castum erat nemus, in quo Reudingi, Aviones, Angli, Varini, Eudoses, Suardones & Nuithones certo tempore conveniebant, Deamque Herilium in commune colebant. Ο Apud Naharvalos antiquae religionis lucus ostendebatur; p γ Et Suionibus prope V, solam lueus erat tam sacer, ut singulae arbores ejus ex morte vel cibo immolato rum divinae crederentur. ρὶ Maxime autem apud Semnones silva cernebatur, auguriis patrum & prisca sormidine sacra, in qua stato tempore omnes ejusdem sanguinis populi legationibus conveniebant, carisque pubuce homine, barba tici ritus horrenda primordia celebrabant. Tanta huic murenua, ut nemo,
290쪽
nisi vinculo liganu, eam ingrederetur, ut minor & potestatem miminis prae se ferens. Si forte prolapsus , molli de insurgere luituli licitum. Per timum olvebantur. Eoque omnis saperstitiore lebat, tanquam inde Viria geristis, ibi maior omnium Deus, Geter jecta atque parenti jνγ Praxerlucos & nemora, flumina quoque, lacus semes, specus, colles, montesque excelsos, vel quicquid tandem tacitum &religiosum ωγrrorem animis incutere Poterat, sacra habuerunt, s) maxime autem Ioccist fide gignendo foecundos K lo propinquare, precesque mortalium: a Diis tuasquam propius audiri,
firmiter erant persuasi, prout exemplo Herinundurorum docet testis omni e Ceptione major C. Tacitus. t ι Tacitus de M. G. e. IX. g. 3. meminit tamen templi apud Suiones Ad. meis
mensis supr. c. l. Plinius Lib. XVI. c. 44. H. N. cons. etiam Aventinus Lib. 26. c. t. n. M.
Annal. Bojor. qui in ripa Danubii do ora Germaniae. ubi hodie monasteria& templa nitelen, duas vetustissimas quere . prodigiosae magnitudinia, lim extitisse, gentilique ceremonia a populis cultas fuisse tradit, &Claudianus de laudibus stiliconis Lib. L v. ax8. de cultu arborum in He cynia silva sic canit:
ut procul Heronia pre vasta fleuia pisannari tuto liceat , Iacosvre vetusta Resiis e truces, S robora numinis is νBarbarici nostra feriant impune secora. πν Taeitus e. XL. S. q. de M. G. M is i ala ore i castum ηemas, Matinet te in eo vehiculum, veste contectam. auiuere Mi sacerdoti permillum B adue pMaenali Deam latitauit. Hoc penetrale quoque mox temptum vocat: mare idem sacerdos satiatam e versalisae mortariam Deam templo reddat. Ο Τaeitus paulo ante et t. loe. Hane insulam hodiernam insulam Rugiam esse.
Pomeraniae citeriori proximam, multis argumentia docet Cluverius L. IlLC. RT. Pag. Io . c. l. inrthnoch , V. e. LTacitus c. XLIII. f. s. e. l. q Αα Bremensis de sti Dan. c. a 3 . r verba sani Taciti e. XXXIX. g. a - de M. G. s Inde de Alemannis hae refert Agathias Lib. L Rul. Gothie. Arborum illis cultus V amniam . Giliumque S vadium. Haec Meriai placant equis aliisque animatibus, quae desectis cervicibas sacrari. ι Lib. XIII. Annal. e. s7. S. I. & a.
g. XLVL His in lucis arae v ex lapidibus, gramine viridi, vel cespitibus, erant exstructi, quarum posteriorum ex medio sacra quaedam quercus in altum surgebat, & in quas sacrificia oblata debita reverentia deportebant. x Haec sacrificia varia erant. Hostias humanas, maxime ab hostibus captos, Me curio praesertim & Marti Deo immolabant, I reliquos vero Deos concessis animalibus placabant. a ordinarie fiebant statis diebus, ab vel, necessitate ita postulante, ante congressus praeliorum, aut pro exsolvendis votis post reportatam ab hostibus victoriam. Hominem immolantes, libamine petii sum gladio seriebant, caesique ex lapsu, palpitatione membrorum , sanguinis fluxu, extis itidem, futura divinabant, tandem pyrae impositum cremare, aut arbori suspensum, aut in senticeta& vepres projectum, d kelinquci e selebam e Eundem paene morem etiam in animalibus mactandis observabanti hostiae enim liquorem quendam inter media eornua fundebat Sacerdos , mox manu laeva
capillos ejus in vertice comprehendens, flammis aliari impositis libamina institilabat, precesque Diis peragens, victima vel fuste, vel terro seriebatur, d