장음표시 사용
31쪽
III. sane Baronii & Undaia i argumentum hoc , rem ipsam si spectes, idem illud est quod contra Bellarinianum, itidem Hieronymi testiinoni nn pro libri Iudith
libro i de Verbo Dei cap. xii adducentem, Hunnius noster urget lib. i Examinis cap. x. Certe, striabit is,qui. Concilium Nicanum fuit arismenicum o unive fale, tiale quid iuruit , ct si eas Conciliorum arcummis rum auritoritas, quam noti cupraedicant, quio, quod Divus Athanasius,pis ei concilio interfuit. nihilominus cibum Judith extra canonem ponis inter eos,qui Catechumenis raη- rum legantur Z ynxit o me in nrapost Conciliam Nisanum: cur igitur es iste non aecumenicae S nodi decre; sim
do tale unquam hac de re factum est ) fu scribit; se brum
Iudith,atque reliquos omnes,quos non recenset, jurisisti rum loco babel inquiens: Si quid extra hac invenitur,inter ADALTERINos crassos numerandum est ' Quiat annon E p banius quoque multo post celebratum Nicaa Concilium Druit circa annum Christi 'o Z Cur ergo non amplectitur G. cretum S nodi circumenica, se librum Iudith in celu haber ocryphorum 8 Porro; si Nicaena S nodus ita statuit, urmiih can Hebruis librorum clausi adjungeretur, cur erra Damascenus uuiversali coηcilio tam inobediens, ut, Ercreto hoc aeternum seposito, Grum istum una cum careris, quos A 'cr hos nuncupamin, arceret o canane,ob. M. Orthod. fidei cap. is ὶ Et quia Laodice nam Concilium macto post Nicanum os habitum, cur hi in Laodicenae S nodi Patres non vestigia observarini universia Synori Nicanat ita Hunnius, ad eunde m plane modum, ut vides, quo Baronius& Linda. nus. Unde dum Iacobus Gretserus, Iesu itaingolstadiensis. stheic opponit Hunnio, lib. i Desens Controver-
32쪽
. NES antiqui Patres post cincilium Nicanum Ebrum δε- , t dith canonicum esse asseruerunt. vel cum eodem, ex Scho.
dithae libro nuta est dulitatis; quippe cum . ab Ecclesia um receptum G Nicena Synodus, u caruetinensio Gelasii, cercorumque OMNI- sanctorum auctoritas diserto' rrodant. Qua voce dubito an umquam emissa fuerit ab ullo Pontificiorum impudentior. Sed placuit tamen Greisero paulo alia heic via incedere. . Videamus ergo , quanti momenti sint quae is
contra affert. Primo ad auctoritatem Attianasii, Ila n. saera, inquit, Praedicantem argumenu suo aliquia probisia.
Gatu conciliatinum id demonstruo primum, sanctum inhanasium esse auctorem obesse, qui ' pisacra Scriptu in cribitur. δε hoc enim multi viria octi non immerito dubitani. secundum, si S. Athan ira huius Syno eos auctor Assvriptam esse post NicaeWam Synodum, non ante. diis cum Praedicans evidenter Lemonstraveris, tum non verisimilitudinis osse Iionisua conciliaverit. Interea ramen ungues spis . opinor, Ces c σι scabet. Ita de viro,quiruncante aliquot jam annos in vivis esse desierati i Greis erus. Cujus disputandi rationem merito'heie
33쪽
mo, synopsin illam non esse Athanasii deinde, s Vel
mali me ejus sit , fuisse tamen ante Nicenam synodum conscriptam. Oportebat proinde ipsum utriusque exe ptionis rationes afferre. Quid vero iiset Mirabili arieonus probandi transfert in Hunnium ab eoque postulat, ut contrarium ejus, quod ipse,nullo allato argumento,e ceperat, evidenter demon stret. asi auditum fueritum quana, si librum auctori tribuas, qui inter ejus o. pera ordinarie numeratur, at a multis seculis,neminerror. sus contradicente, sub ipsius nomine suit lectus, obliga- , tum te esse ad demonstrandum, & quidem evidenter, librum istum revera ejus esse auctoris. Hac ratione pro secto postulare quis posset a Gretiero, ut evidenter demonstret, libros de Ossiciis esse Ciceronis, libros Georgicorum Virgilii, libros Metamorphoseon Ovidii, &se deinceps. Grellari utique erat. producere argumenta, quibus evinceretur, Synopsin illam non esse Athanasii. Nam quod ait, multos viros doctos de hoc non imitterito dubitare, id sane haud suffcit. liquidem novi, Dio-.nysium petavium, m. ii Theolog. Dogmatum, lib.ade Trinitate, cap.iv, ubi Baronium nota qui, ann. cccxii π. Lucianum Martyrem a suspicione liberaturus, ad Athanasii Synopsin provocat, hunc in modum scribere: Sedrique veraem Hudes quod in Annalibus 1 Arur, Athana m ρurgare ab Ata haereseos fossicione et Libse Lucianum eo ipso, quod in Synopsi hunc enixe cocta avis.
que heic ullum invenio fundamentum, quod sua: isti negationi substernat Petavius ; sed nude tantum &ipse negat. Synopsin esse Avianasii. Num vero id satis est i Scia
34쪽
licet egregie confirmatur heic quod ex ordinaria Pontisciorum praxi praeceterisobservant multisque exemplis omprobant doctissimi illi Angli, Robertus Cocus, in praefatione suae Censurae, Iohannes Prideaux, orationeti , quae subjuncta est xxii ejusjectionibus de lodidem religionis capitibus, de Robertus Pari erus, lib. ii de Poli-Via Ecclesiasticaeap. xli. Pontificios, quando testimonia iam ipsis objicitur expristorum Patrum monumentis, ad' quod alias quae respondeant non inveniunt, illico excipe-
e, librum, unde id deprompt 'a , spurium esse aς suppo-
Vll. Porroad Gregorii Naaianaeni obiectam au ctoritate in Gretserus, Naiianzenus ait, omittit etiam m herem. a ua de causa, Hunni Nimirum hoc vult: Si cognitum non habuit Naaianaenus, librum Esther ad c rimum pertinere, quandoquidem illum omittit, dum coxeroi libros canonicos recenset; quid mirum, si idem ignoraverit , quid in Concilio Niceno de libro Iudith filexit decretum Z . IIX. sed quis non animadvertit imbecillitatem hujus consequentiae S Esto, non habuerit perspectam satis Naalangenus veterem Hebraeorum de Estnerae libro traditionem, num propterea statim vero erit simile, nestivisseeundem, quid in Synodo Nicena tam recens de ii-bro Judith Ecclesia determinaverit IX. Revera autem admirabilem iterum disputa torem agit Gresserus, quando tum de Gregorio Narianzeno, tum de aliis Patribin, qui post Niceni Concilii tent-pora librum Iudith pro non- canonico habuerunt, hunc
35쪽
ira, .s Liui ροί, dubitet a rmare, si, Gri runt canonis - Lbros per censere volentes, librum Iudith omiserunt ρ , non .m piri utique,si tanti Gηcilii, quia ipsi maximi faciebant,
constitutionem ex oratam habuissent. Attende enim I etor. Quaestio est: an Synodus Nicena librum Iudith in canonem retulerit ' Negat Hunnius, inter alia hoc usiis argumento, quod, si factum id esset, non exclusuri e- um fuissent inde Athanasius, Narianaenus, Epiphanius, aliique Patres vetusti. Ad istud Hunnii argumentum responsurus Gretserus, exclusisse scribit Doctores citatos ideo ex canone librum Iudith, quod sanctionem Concilia ignorarent. Quia vero facile videbat, rogatum iri, uim de constet, ignora i e sanctionem illam Patres t non suis se alias omissuros illum librum ait , quem tantum Concilium in canonem retulerat :& ita,ecce, illud ipsum quod erat in quaestione, quodque Hunnius allato argumento impugnaverat, scilicet, an Concilium Nicenum librum audith in canonem retulisset, ut certum ac indubitatum ponit, totiusque suae responsionis scindamentum facit in .
X. De Epiphanio & Damasceno respondet Gre serus, canonem Heb una, non Christianum .eos enumerare , vano iterum effugio. l XI. Ad Epiphanium enim quod attinet,ubi canonem veteris Instrumenti is exhibuisset, libro, ad quem GreM- rus provocat, de Mensuris ac ponderibus, de libro Sapi entiae & Ecelesiastico sequentia mox attexit. Mς δύο si λοι, mn ου Σολο μῆν' ,' i in se λεγοι , ψι
36쪽
- εγροψι, - αυται Yt ημι - ri φιλ μα, . εις HiΘμον ρητῶν πιαφέροντ . .Quod ad duos isto libros arimo, qui ver in dis&ncti sunν, Salomonis videliser Sapientiam, qua Panarum inscribituri librum Iesu, filii. Siracb, Iesu nepotis, qui Sapientiam Hebris scri tu, quam 'nepos ejus Jesus Graece reddidit ; tametsimiles ac fructuosiu-BAnt, in dictorum numerum nequaquam referri sount. Ge- mina leguntur apud Damascenum ; qui sine dubio piae oculis hele habuit Epiphanium. Quis vero hinc non animadvertat, falsum este, quod ex aliena, Iudaeorum vi- delicet,&non ex sua sententia, Canonicoslibros illi Pa- . tres recenseant i Etenim si id sacere voluissent, neutia quam dixissentita absolute, Sapientiae & Siracidae libros esse quidem Xymμους - utiles Ur commodos, 'sive, ut Damascenus loquitur, ρναρετυς - καλουli, bonos . o pulchros, in Canonicorum vero librorum numerum haudreserri ; sed potius: eos pro bonis quidem ac milii bus ab Hebraeis haberi, in numerum tamen Canonicorum ab illis, uti a nobis Christianis, non referri. II. Tandem de Synodo Laodicena Grellariis, Urget Hunnius, inquit, Concilium Laodicenum muliops S nudum Nicaenam habitum. As unde probat Praedicans , Laodicenam Θnodum celebratam post Nicanam, o quidem multo post y si emb u suae asseriton sprofert auctorem se approbatorem p Nuctum, opinor, aeter e uos ; qui nobis nan tanti, ut abique probatione grim inveniant. XIII. Sed nimis temerarius est antagon ista,quan. do ait, NurtuM praeter Hunnium &Protestantes prostr- - posse auetorem, qui Laodicenam Synodum celebratam post Nicen esse affrmet. Ecce enim, auctorem
37쪽
rroserimus Pontificium, eumque non postremae classit; Bartholomaeum videlicet Caranaam, ex Regente Collegii S. Gregorii oris. Dominicani, in valle Oletario, Archiepi i copum Toletanum; qui, in Summa Conciliorum, Synodum Laodicenam congregatam fuisse scribit circa annum Domini sub Papa Liserii natibus annis; atque ita multo post Concilium Nieenum, quippe quod habitum est anno cccxxv, uti in Annalibus suis demonstrat Baronius: proserimusporroGulielmum Lindanum, Epia scopum Ruraemundensem, illum haeresim expugnatorem sie enim audi i Posse vino) qui lib. In Panopitaec ap. tu, synodum Laodicenam ipsos octoginta annos post Nic nam fuissse habitam assirmat: quidὶ proserimus ipsum
Card. Baronium, disertis verbis. iis puta quae supra nutar. Idedimus, fatentem, quod Concilium Carthaginense post Nicenum suerit celebratum. Equidem non nescio, contrarium aliquando Baronium heic sensisse. Ita enim constat ex Appe'dice Tom. iv Annalium. Sed ubi aragumentorum in firmitatem, quibus usus ibi fuerat, ani advertit, sententiam mutavit. Nec quem quam turbet. quod, quae nos loco laudato produximus, i ii tertio legantur Annalium Tomo, ut sic videri queant potius ipsa cor rigi in Appendice Tomi quarii. Etenim, ceu jam ibi monuimus, primum exhibita ea fuere in Appendice Tomi decimi,&postea demum in sequentibus editionibus in se ta sunt Tomo tertio, ut scilicet immediare ea exciperent quae per ipsa debebant corrigi. XIV. Sed revertamur ad Hieronymum : quem .
testari ait Bella inus, quod liber Iudith egregium habeat testimoniunt, canonicae Icilicet auctaritati . a Synodo
38쪽
Nicem: sane Doctorem hune celeberrimum in prologo mirato & praefationem Proverbia librum Iudith e tracanonem ponere, & ipse sella inus, & ejus δε polo. oeta Gresserus admittit: putant vero, illum postea mu- sse sententiam ; adeoque supponunt, tum quod praefatio in librum Iudith scripta sit ab Hieronymo post prolo-inum etaleatum & pra: Ationem in Proverbia, tum quod i . dem S. Pater. quando jam inmemoratos prologos, leatum, inquam, & Proverbiorum , scribebat. decretum Nicenum de libro Iudith nondum habuerit cognitum. Quam in rem Gretserus,ubi recitaverat illa Hunnii: Hi r νmus. Μοn habita ratione 6- sanctionis S nodica, disertar more pronunciar nihilominω, lurum Iudith non Q in ea nonί nide Prologum GaDatum; confidenter satis; NU Abebat Pradicam inquit, Prologum Gaaearum ante fuislcriptum quamsanctu Hieronymus Zecretum 'nodi Nicana nosteret, se ante ruationem in librum Iudith. uocirca veritarempostea edoctin, mutavi metentiam in Pro.
go Galeato traditam , quod quidem au si rum D tibXV. Verumenimvero, quis non videt, alterum, quod hoc tamquain certum ponitur, nullo modo proba- alterum nullo modo credi posse' unde enim probabitur Drologum galeatum scriptum esse ante praelationem in Iudith t & quis credet,ignorasse Hieronymum,quae ua Concilio oecumenico omnium pruno & celebratissimosuerint decreta.
H XVI Excipit Gresseriis: quod Hieronymo Gen. nitio Nicenae Synodi de libro Iudith non suerit statinia perspecta, id mirum non esse, in tanta raritate exemplari-
39쪽
una. in quibus canones& acta illius synodi suerint conis tenta , quantam statim post absolutam Nicenam Syn dum extitisse ex historiis certum sit. XVII. At dic, sodes,quis umquam sibi persuaseris, praecipuis Nicenae synodi propugnatoribus ejus de fide
decreta fuisse ignota. hoc est, Patres illos, qui tanto conatu contra veritatis hostes fidem Nicenam desidebant, iapsum illud quod defendebant, non satis habuisse perspectum λ sane quam rara extiterint etiam Actorum Nicenorum exemplaria,haeserunt tamen illa haud dubie potissimum in manibus praecipuorum Doctorum,qui omnia una rectissime iis uti noverant,imo qui sine praesentissimo Ecclesiae periculo carere illis non poter t. Praeterea intervallum temporis, quod inter celebrata Synodum Nicenam &Hieronymum intercessi t. non adeo est exiguum, ut satis commode Hieronymo dici possit vixisse statim stabsolutam Nicenam Synodum, ceu q uide innuit Grellarus. Habitaquippe est illa Synodus, uti jam supra ex Baronio monuimus,anno Domini cccxxv,Hierony mus vero,ut sepse de se testatur in fine libri deScriptoribus Ecclesiastici noruit anno xiv Theodosii: unde inter Concilium N, eenum & Hieropymi aetatem x circiter annos intervenisse liquet. XIIX. sed aget consideremus nunc paulo acci R tius illud testimonium Hieronymi. quo exultant advers
rii plerique, ac si consecta res esset. Verba sic habent: Apud Hebraeos Eser Iudith inter Hagiographa legitur pro Hagiographa ponendum esse φασ1pha, monetnt Petrus Comestor, dictus Magister Historiae Scholasticae, Card Hugo,Leander de S. Mar uno. Brito, Iob. Driedo.Garsius
40쪽
Galareta; tametsi aliis aliter videatur. Consule D. Fris elimuthi dissertationem de Scripturae divisione, lubi finem. ius auctoritas adrosoranda iri, auae in conten- mi veniunt, minus idonea iudicatur. Chaldaeo ramo, sermone conscriptu , inter historias computatur. sed quia hunc librum S nudus Auena innumeros anaarum Script rarum obtur computasse, acquievi stulationi vestra. ima exactioni. o Dasio occupationi μου, quibuι vehementer a labar inis unam lucubratiunculam dedi, ago sensum est μή, quam ex versa verbum transferens. XIX. Heie primo quaeritur: an ex iis certo
vinci possit. Hieronymo teste Concilium Nicenum librum Judith evera in sacris Scripturis numerasses Sane 'non desunt ex ipsis Doctoribus Pontificiis, qui existi ment, Hieronymum heic quidem, quid apud alios lega, tur, referre. interim ipsum vix credidisse,iecisse idNicena synodum, quod ita fecisse legatur vel dicatur: siquidem alibi expresse librumIudith a Canone excluda non secturus, si verum esse putasset, illum a tantae auctoritatis Concilio innumero sanctarum Scripturarum fuisse computa tum. Ita Lindanus lib. tu Panopitae cap. m: Legitur . ' - urasse, ait Verondimus; quod mihi dubitantis Dolei nem subindicare videtur. Aisi fortasse quis hune δε hisis canonicis Nicanum canonem - haereticorum fraude: Disei accisum atque Ecclesiissubjectum opinetur. Cui ne horrigemur, cogit pia de sancti mis Patribus in concitio Laodica.
congregatorum existimario, non era ita ara te, qua canos num scientia in imis ornabat Episcopor, tam fis fio Usncii o nominis oblitos, ur ictos aut nescierim, aut desideratos πιο re ui urixi. Adhac, si Vm legitur, quod ait Ver