장음표시 사용
141쪽
rea DE I,VRE ET OFFIC. BEL L. aeae. qui simi lis'. dc iniquum est, et quis ςx improbiatate sua lucrum sentiat . quavis verum sit, generali nomine, ex usu loquendi;
huties vocari omnes, contra quos arma feruntur. His consequens est, conuentiones illas ',quq per tyrannidem extor-ῖquentur, seruanda S non esse . neque enim
consensu qui in omnibus contractibus requiritur .) factum Videtur, quod percisus. l. si pre Vim e primitur: ideoque ex hac causaim esimum. gestum , nullius erit momenti . Itaque C. Vb' I tyrannorum leges non esse leges, docet Ciceroς: neque legem Valeriam, quam L. Valerius Flaccus interreae a senatuo proditus, destituta consulibus ciuitate, Echis aut L. Carbone d Mario interfectis , armis p Rari Lini. Syllae oppressa repub. tulit;Vt Sylla per- strobibere ἔ- petuus dictator reipubl. constituenan mu ς se crearetur & quaecunq; is, aut tan-m si'. denat. quam consul, aut tanquam proconsul seu tu c I. .gessisset, rata essent . quam omniu legitim
iniquissimam, dissimillimamque legis
HM .Pau.ineta, idem Cicero ostς adit Idem pror- c. uit. de iu'sus de illis couentionibus, quas iniustus di Dc ' populus quem etiarii tyrannum Vocae edi . f. nunc Cicero, per rebellionem a principe suo videndi . An- extorquet, dicendum erit.& quidem si ath p- plerisque dubitatum est, an princeps eK contractu cum subditis obligetur 'quida , quos V de conuentionibus publicis dicendum fotm in in est, quas stubditi per rebellione & sum- mam extorquetῖ etenim cum
142쪽
L I n E R P OM V s.. xo' rebelles eo ipso, quod in principem in
surgunt,ficem violet, frustra sibi seruari '. τsdem postulant. de quo moX dicemus. tum ' etiam , quod scedus ratum, qua fidem finctam anud eos fore sperandum est, qui diuini humaniquo iuris violatores,per summum nefas & perfidiam,pa tria prodere non sint reueriti' aut quomodo per Deum iurabunt, camus ordi
nationi ipsi resistunt φ aut quae conditio γpacis esse potest, in qua ei, cum quo pa'cem facias, nihil concedi potest Sed & a Cicero rata cum iniusti sint hostea, ilire belli agere hae xy
non possunt,ut modo ostendimus. nulla enim,ut inquit Cicero, iusta causa vide ri potest aduersus patriam arma capien- b auth. ne Mdi: & per consequens, aduersiis princi- τ/ ρ ρ pem, qui eliconrimis OmnIum parens hi e taquique potestatem, quam habet, a Deo Roman. .rs accepit . Praeterea, cum populus de rebus ad rempub. spectantibus ne quidem cum extraneis pacisci po sit, quoa soli id is p , p.
principi coiicessum es , cui tota reipu- sc.q dcu
blica commicta Sc penes quem est belli pacisque arbitrium i ; multo mi
ratis principem ad iniquas conditiones g a. adigere poterit. princeps enim, cuius est
Ieges dare populo, non accipere S, clim
legibus solutus lit 'i, nullis legibus ad- idialia .striligi potest a suis subditis. nemo enim, t ait Vlpianus, ubi ipsi imperare poῖζst, Ties, et L ncta coacti A coaetatis ossi tu fungi '. & D. de rebit. nulla
143쪽
ti, DE IURE ET Cp FI C. BEL L.
, Grisb. . aiulla obligatio consistere potest , quae a
nulla. D. de voluntate promittentis statum capit -
'eoque spectat, quod Canonistae passim
Mea ι. maturi tradunt, Polari licem nunquam sibi ma-c Iau. tua- nus ligare. haec quidem multo magistb - obtinebulit, si prince, ex hoc cotractari laesus ; qui ut minor restituitur .: δίlata Iu au. omnium maxime, si maiestati principis Papa'. tua, quid detrahatur. summi enim princi- b' pes ',quuadi nodum nulla regni partem yd L . ct an alienare poli unt , cuius sunt latum usucillam. C. de fructuarij, vel domini i: sed non secus,' in m. ixitus est o ius doris, qu a
Abeu. luet. in alienare non potetiq) sic nec ciuidqua ex
princi p. iis, quae maiestati eorum cohaereres, MAhi o ab iunt Iuris regii. itaque de facto alienata, si is es uri ius pristinu reuocari debet, & succes. m. fundi. C. sores ex hoc contra tu non obligatur i. defodi ρ - omnia enim illa,quq sunt iuris regii,none hin, f. sviat in comercio, sed coronae annexa, ita Frao, legat ut ab ea separari non possint S;neque per ιι C. ipsum principe alienari, etiam ex certa: sesi' Iententia, Vel motu proprio h. eo: spe-g l. cum si=- ctat, quod Caius resipondit, ea quae suntu M. at apud iuris aluini, vel publici, nullius in bonis
t . i. sit. D. bintur iuramentum .prohibitio enim aliemi iupos tes. nationis, quae est in rei conditione, δε- , L L oma s in
144쪽
L i o F R P R ἔ M V s. rneli, ut sit illicitum iuramentum postea a Cettsiperi praestitum'. & quidem si illa, quae sunt Mos yeipubl-Vel regna, ne ue alienari, neque longi temporis praescriptione acquiri iuri . possunth: quomodo illa, quae sunt regiae b d. l. o es maiestati in signiim supremae potestatis si ς
reieruata,illi auferri poterunt, cum nec D. d. l. 2.
sponte se abdicando princeps imperium C. defund.l amittat ' &si pactum , quo maritus paclicitur, ne conueniatur in id quod fa- e Loi
cere potest, sed in solidum, seruari opor- C, aras. Distere negat Vlpianus, tanquam contra 'f pr bonos mores sit , quippe contra receptam reueretiam, quae maritas eXhlben' e Bald. mc. LEx est ': quid de pacto, quo maiestas 3 principi diuino & humano iure debita 'G1xditur, dicendum est In quam senten- in c. ad audiε-tiam multa a multis dicta fiunt φ. α hinc stam. δερ
est, quod si quis priuatus utatur titulis vel insigniis regiis, capite plectatur, , publicatis bonis Sc olim per legem q-isi is ivaleriam sacrum esset cum bonis caput i in eius, qui regni occupandi consilia imis set S. Hinc quoque dicit Bodmush, pri- feret sequi-Milegium concellum a principe, ut liceat t-rnanet. δε condemnatum restituere, aut a poenaliberare, nullius esse momenti: quia scili- .Qδεὰ cet hoc dppendet a maiestate principis: μ' restri .
cui soli hoc licet & Baldus 2 dicit, non ιι G ut ne
145쪽
a text. in eap. di ad summu principe δ.porro summum venientes de imperiti ',ut recte annotauit Bodinus h, i , pr cipue versatur in summis magistrati
do, iii legibus iubedis aut abrogandis,in bello indicendo ac finiendo, in extrema prouocatione ab omnibus magistrati bus,& in potestate vitae ac necis . neque enim si iudices supplicia de sceleratis sumunt,propterea necis ac Vitet ius habet; cum legibus obstricti teneatur, nec me rentes morte liberare possint : quod silm- mi imperij est, ubi clemetia contra leges Iocum habet. Itaq;,eXactis re bus,quidam dolebant mutatum reipub. statum, dicentes resem homine esse, a quo
petres xbi ius, ubi iniuria opus sit; esse fratiae locum, & beneficio; oc irasci MIgnoscere posse .leges Vero, rem surdam& inexorabilem esse; nihil laxamenti, e tu, lib.α. nihil venia habere q. dc Cicero veniam pro Ligario precatus a Caesare, Apud' iudices, inquit, nunquam egi hoc mo-,. do: Ignoscite, iudices; errauit, lapsus is est; non putauit; si unquam posthac. adisparentem sic agi solet '. apud iudices, is Non fecit, non cogitauit:. falli testes,Gl- ,, sum crimen. Sunt itaque haec, quae diximus, principis propria: quae etiam populus Romanus, apud quem summum Imperium fuit cum pleraque alia senatui
146쪽
ii 3ER ΡRIMVs. tu committeret, sibi reseruauit; ut multis locis ostendit Dion. Halic R. praesertim a oti Ram. quod ad magistratus creandi,leges fere
di, & bellum pacemque decernendi po
testatem attinet. prouocationem Vero,
& vitae neci sue potestatem, populo per legem Valeriam tributam fuisse costatb.& haec quidem; iureconsultorum opi Dione, ita maiestati princiris cohaerent, ut cum aliis communicari non possint.& superioribus addunt pignerandi concessionem, vectigalium ac tributorum, nummique pe ς attendi potestatem , ocalia nonnulla. ex quibus tamen quaedam etiam ijs,qui inon sunt summi principes; tributa videmus ς.& de his omnibus late Ioan. Pap4. Porro Bodinus, propters i ea , quet hactenus dicta sunt, dicit nullas conuentiones minus firmas esse, ic plus cautionis opus habere, quam quas λ ciunt subditi rebelles cum suo principe: ideoque suadet rebellibus, ne ipsi con- . trahant; sed alius princeps extraneus, ScVicinus, pro eis. at ego suaserim, ut re deuntes in viam, humiliter Venia oran tes,paenitentia potius clementiam principis demereantur, quam iniustis & iniquis pactis animum irritent. nihil enim in gis pungit principem, quam pacisci cum sitiis subditis rebellibus, ijsdem pie fidem seruare . itaque Philippum, Ut refert Liuiua b uiu res maximὲ angebat: e lib. 33.
147쪽
ti. DE IURE E et Oppi c. arti. quod cim leges a Romanis leto imp6- 'Derentur, saeuiendi ius in Macedones, qui in bello a se defecerant, ademptum
crat. Cum ergo conuentiones illae non
subsistunt, per quas tiraiestas principis imminuitur: quid de ijs dicendum, per quas Diuina maiestas laediti ir, scui peri homines nullo contractu, longa quantumuis longi temporis praescriptione, derogari potest in in aperto essi itaq The- , mistocles ad Atnenieses,& Cato ad Romanos dicebant, homines nihil quicquam eorum, quae Diuine Maiestati deberentur, v sucapere posse ; neque priua-a rtati in tos quicqu'm eoru, quae essent reipub-- Themist ideoque C ius, ea quae sunt diuini vella to iuris , nullius in bonis este re-b ista. D. de tyondit h. & huc spectat locus ille nobire . Guis. Iis Ambrosiij ς, ubi de Valentiniano im-ς P peratore loquitur : Conuenior, inquit, a racomitibus & tribunis, ut Basilicae fieret di,
matura traditio, dicentibus, linieratore rasuo iure uti, eo quod in potestate eius is essent omnia. respondi, si a me peteret i, quod meum esset, id est, fundum meum, argentum meum, ius huiusnodi meum , , non refragaturum ; quanquam omnia, quae mea iunt, essent pauperum: Verima γs ea quae diuina, imperatoris potestati non γα
148쪽
LIsER PRIMVs.eeps, qiuantum potest, ab ijs abstinere debet: tum quoa maiestati principis nolicoveniat, tum quod Fquis mala potius
toleranda sunt, quam malo consentien-.12 dum . turpii simum ' autem iudicauere a casa ne. 32.
Romani, de bello,pace,vel inducijs cum I li . ' piratis, latronibus, vel rebellibus pacis
ci . itaque eos nunquam cum ijs, qui imperio Romano subiecti rebellarent, foe- .dere aut pactione rem composuisse Iegimus: quin. potius non quieuere, ante- - quam expugnando, aut in deditionem. accipi edo, omnes subigerent, ut Latinis, Campanis, alijsq: Tebellantibus iae turimis se legimus. ideoque Cicero h suade- b 'ip. bebat Planco, ne pacem componeret inter D.Brutum & Antonium, vo uas Anto-i nianos foedissi: nos latrones: qui aut armis positis pacem petere debent; aut, si pugnantes eam postulant, Victoria paX, non pactione,parieda est. & idem dicitς, e Nilio signorare iura belli, & exemela maiorii,&quid populi Romani maiestas, quid senatus leueritas post alaret, qui legatos
ad Antonium mittendos censerent. nou- enim verbis rogadum, sed armis cogendum esse. & idem vocat hoc bellum inexpiabile, negans ideo paci locum esse . d Philyp. i, Itaq; bello sociali, cum socij populi Romani sperantes se non fore amplius QS-ditos, sed imperij participes, bellum pararenti oc legatos Roma mitterent que
149쪽
tic DE IURE ET OFFIC. BELLstum, se no admitti ad ius ciuitatis, cimet' tamen ipsorum opera & auxilio longe lateque imperium exledissent Romani: ad haec senatus seuere respodit,se, donec resipuit lent, non audituros legationes
a Anio. Peorum μ. Hinc 'uoque cum Tacfarinas, M. ιώ nobilis latro, eo arrogantiae venisset, velegatos ad Tiberium mitteret, sedemq; vltro sibi atq; exercitui sito postularet, aut bellu inexpiabile minitaretur : Non baim lib. y alias magis,inquit Tacitus h,sua populique contumelia Rom. indoluisse Caesa- , , rem ferunt, quam quod desertor,& Πῆ- ,,
do, hostium more ageret. ne Spartaco ,, ouidem, post collarium exercituu cla- , , des multum Italiam Vrenti, quanquam ,,
Sertorij & Mithridatis ingetibus bellis ,,
labaret resp. ,datum,Vt pacto in fide ac- isciperetur: nedum pulcserrimo populi,, Romani flagitio latro Tacfarinas pace ,,& concessione redimeretur. Haec ille. iis tamen, qui se, citra pactionem,fidei imperatorum dederent, parci solet. itaque Fabius Max. Ei lianus, Conobae la-e Aoli1. d. tronum duci,qui se ei dedidit,pepercitς:- Hst. & Augustus Crocolae, insigni latroni in
Hispania , cum maξno in eius caput proposito praemio sese sponte offerret, veniam dedit, &praemium exigenti numerari itissit. ne scilicet,si eum supplicio affecisset , videretur voluisse frustrari ,
promisso praemio , vel decepisse fiduci,
150쪽
LIBER P Ri M v x xi auris publici . Porro non sollim si cum a Dian. t scia rebellibu , et latronibus',&ijsquihostium numero non sunt definiti, res sit,
sed & si cu hostibus,& ijs qui iusto bello
nobiscum contendunt, asatur, non semper fidem seruare covenit: & in primis, si quis iurauerit, humana forte in firmitate apsus,se semirum id,quod Deum, per quem iurauit, possit offendere, non faciet quod iurauit. nam iurament; non debet esse vinculum iniquitatis h: b c inter cet & in malis promissis fidem seruari non Α
expedit . neque obligatur quisquam ex e e. in malis. ruramento contra bonos mores praesti- de reg. t r.
to 4. sed & qui rem illicitam facit, quia r. n. esto iurauit, acςumulat peccata peccatis q.Est itaque contra officium nonnunquam, Vt A. mala.
inquit D. Ambrosius , fidem seruare. 33. c. mulier.
quod & Cicero sensit S, & Seneca in P Τ οῦ Hercule Oetaeo,cum ait: eo. t
Praestare fateorposse me tacitam dem, 'Si scelere careat: interim scelus e des. Nam, ut inquit D. Augustinus,si ad pe catum admittendum fides exhibeatur, mirii est si fides appellatur h.Vnde longe h tisi ad talustius fecit David, quod non stetit iu-ramento de perdendo Nabal,quam Herodes, qui propter iusiurandum occidit virum sanctissimum . Merito quoque i t. est εtiam Cicero Agamemnonis factum repre- P 'hendit: qui cum deuouisset Dianet quod in suo regno pulcherrimum natum en L Og . D