장음표시 사용
141쪽
altitudo. quemadmodum Petavius Uranolog. L IlI diis. VII, e. ior te exposuit, Plutarcho in Aemilio allegato, ubi nulla montis altitudo, πως - θετον decem stadia superare docetur, et Cleomede theor. vel . I, io, qui, Dicaearcho ut Petavius suspicatur auctore. summam montis altitudinem quindeeim stadiorum esse retulit. Huc autem praeterea pertinet es. etiam Uheri II, 1, p. 17. hie Gemini loeusElement. Astronom. I. e. 14. οι νουν ἐπὶ κυλλήνην αναμα νοντες, ορος ἐν τῆ Πελοποννεσω υ λότατον καὶ καθωσιωμνω ἐπὶ me του oρους Ἐρμῆ, οταν παλιν δι' ἐνμιυτου υναβαίνοντες τας θυσίας ἐπιτελῶσιν, ευ. σκουσι καὶ τα μημι καὶ τὴν τέφρον τὴν iam vos ἐν τῆ τάθι μένουσαν, ἔν ῆ καὶ κατέλιπον, καὶ Uno πνευμτων, inooμβρων ἐλδειωμνα ' διῶ το παντα τα νέ mi καὶ τας ανέμων συστασεις υποκατω της του ἄγει κορυφῆς συνώντασμι. πολλάκκ δὲ οἱ εἰς το -- ριον αναβαίνοντες cita pro vulgato Σαταβυριον legendum esse dubitari non potest cs. Steph. Byr. 'A-βυρον, ὁρoe 'ειδου ibique Bervelli
υνγος ἔλασσον σταδων - , ωe-ἀν iam ηMue ita sine dubio Pro vulgata tam ατροεως exhibendum est αποφαίνε- του δὲ Ἀταβιμ, ριον ἐλασσων ἐστὶν η κώθετος σταδων δ num haec potissimum genuina Iectio sit, quaeritur, etiamsi vulgata a omnino eum Petavio rejicienda est). De Atabrride es praeterea Sirab. XIV, p. 655. μετα δὲ-νων καὶ Iuνασόρων ' εἶθ' ὁ Ἀταβυρο, ἔρ- των ἐνταυ
ωμα mori 2lὶ Quanquam CreuEerus adeo titulum libri Charonia deperditi Aαμψακηνῶν suisse existimavit, quem SehWeighaeuserus ad Athen. IV, e. n. Xll, 57. A. suisse demonstraverat ei. Athen. XI. 4 5. b.
XII, 520. d. Pro Mo hi praeterea habendi sunt: Auxis
142쪽
Athen. XII, p. 54α d. XIII, 572. s. Artemon deos τῶν κλα- Asi de nati anim. XII, 38. maris Σαμων Ath. XV, 696. e. Heron ictu/- 1--ων Athen. VII, 29 . e. Crevistus εὐροι ' otan Αth. VHI, 36 l. e. Malacus Σιπνίων Athen. VI, 267. a. An Imadvss. Schweigh. L II, p. 645 Neanthes - - πιννῶν Athen. IV, l 5., Theotytus Μηουμναων Vel Aεσβίων ωeo Athea. XI, 470. h. Num in titulo libri, qui Soerati vindieatur, apud Athenaeum IX. p. 388. a. servato ορων ομνῖ καὶ τοαο ν καὶ πυρος καώ legi praestet και τοπ. κ. 1., non dijudico. Cogitari quoque posset non Socrates, sed Hippocrates cum libro περὶ αέρων, ii ατων καὶ τοπων significatus eare.
143쪽
Antrum Trophonii et oraeulum singylari attentIone dignum fuisse nemo dubitabit. Quod quum lia sit, non mirandum est, quod Dicaearchus de eo exposuerit, qui quidem eum titulo εὐ Toiς-τθς Τροφωνέου καταβάσεως compluribus loeis allegatus esti qua tamen in re dubitare licet, haec dissertatio pro singulari et separato libro an pro parte tantum amplioris eiijusdam seripit haberi debeat. Equidem, quanquam alias quoque conjecturas easque non plane ineptas proferre possem, priorem illam amplector sententiam eam inprimis ob eaugam, quod Cleero aliquot locis eo de libro Ita loquitur, ut siligulare opus esseelsse merito inde colligamus. Etiam Plutarchus, postquam Lamprias frater quaecunque Lebadeae memoria digna erant cognovit de lisque Exegetas interrogavit, librum de deaeensu in Trophonii oraenium eomposuit. Similitudinis causa Hellantet άνάβασις εἰς Ἀμμωνος afferri potest et quod ad singulare libri argumentum haeeee seripta eo- parari possunte Alerias περὶ τῶν εν Αελφοῖς άναθημάτων, Amphion περὶ του εν 'Eλικῶνι Μουσείου apud Athenaeum, Meserales περὶ του εν 'Eλικῶνe άγωνος es. Sehol. ad II. ν, va. 21. Si ex iis, quae in paucissimis quae supe sunt fragmentis disseruntur, de argumento totius operis, quod in nonnulIos libros vel saltem capita divisum fuisse erediderim, ) eonjicere licuerit, eum librum eontra Gra eorum luxuriam et magnificentiae studinin scriptum esse
144쪽
arbitrabImne. Si praeterea meaearehl anetoritatem de Trophonii oraeulo nusquam aut a Strabone aut a PausanIaalIatam esse consideramus, titulum περὶ τῆς Tροτωνίου καταβάσεως suspicari fortasse libebit notitiisi figuratam dicendi rationem pro περὶ τvς suisse. Quantopere
autem universis Boeotis ventris studium, comissationes resque parasitica erimini data fuerint, eonstat Troplioniique antrum eum oraculo eo magis summa esse potuit libri dorirtutibus istis Boeoti eis disserentis idque non Elne galelaeientis, quo pluris Boeoti ipsi illud oraculum aestimarent. Accedit, quod, ut O. Muellerus recte animadvertit, Dieaeare tua vero animi cultu inter Aristotelicos excelluisse et sacerdotea eorumque fraudes gravissimo odio persecutuae e videtur. Atticorum quoque positarum eomoedias Trophonii nomine inscrIptas, qnae passim laudantur et Idem istud argumentum de comissationibus et parasitis continuisse ereduntur, ad illud oraculi numen referire liceat. quam ad suspicionem adjuvandam etiamst adnotari posset plurimas Atticorum comoedias ex rebus Boeoticis argumentum repetiisse, non majorem tamen veri speeiem habet quamst quis τροφωνιος illarum eomoediarum inscriptionem appellativi potius sensum, bens alti, habuisse conjiciat. Ceterum ex hoc libro diro tantum fragmenta nobis reliqua sunt titulo diserte indicato et tertius superefit locus, quem ad illum non improbabiliter referre queamus. III denique loel ejusmodi sunt, ut etiam in libro singulari, qui ex professo de Trophonii oraculo ageret, In apto senientiarum connexu aedem habuisse cogitare possimus. Ita quidem simplex tituli Explieatio servaretur. Quanquam non a Fert specie abhorret Dicaearchum statuere eo in libro magis de Oraculo ejusqtie momenio inprimis ut videtur fraudulento disputaege, quam antrum et ritus ibi usitatos, quae quidem magis nota suisse erediderIm, descripsisse. Aliernm autem fragmentorum quae supersunt de luxurIa agit per mensas secundas essecta, alterum de monumento, quod Harpalus Macedo Pathionicae meretrici constituerat
145쪽
1 Reeentiorum virorum doctorum maxilae O. Muellerus es. O ehom. v. d. Miny. P. 1ω - 16o hoc oraculum illustravit. Scriptorum
veterum Pausaniae Iocus eo de antro et oraeulo classicus est IX.
39 sqq. cf. etiam IV, 16. Strab. IX, p. 414. Athen. XIV, p. 614 a ubi Semus ἐν is tris Λ, ω et allegatur . Schol. ad Aristi Nub. vs 508.
Suid. t. III. p. 509.2) Quemadmodum minterhusius ad Lue. diali. moiit. III. L I, p. 339 dubitaverat, utrum singulare scriptum an nonnisi mos parti eula suisseti Hanc quidem contra conjecturam Tatio, qua citatur ἐντῶς περὶ τῆς εἰς Πωpωνίου κατα σεως et ἐν πρωσω suppleri mente posset βίου Ἐλλάδος et ante seqvcntia verba περὶ intercalari non puguaret. Ernestius contra singulare scriptum et dialogica sorma compositum fuisse arbitratus est; cujus quidem posterioris sententiae nuru Ium indicium investigari potest, nisi quis forte Ciceronis Ioeum ad Atti VI, 2 ,,in Trophoniana Chaeronis narratione M hue reserti 3b Etiam cogitare possemus inter hune librum et opus de disin tione aliquam rationem intercessisse et illum sortasse nonnisi partem ejus operis ut ita dicam προπι-iν effecisse. M es. Εp. ad Att. XIII, 31. 32. 33. addas etiam κατιψάσεως et καταβάσειυς exspecto . b eL Lampriae filii catalogum Plutareh. Da. p. 38. 362. ed. Hulti neo. 17 l. O. M uellerus Plutarchi relationes de hoc oraculo, si adhuc exstarent, multo praestantiores fore existimavit quam quae Pausanias ea de re disseruisset. Quod idem autem vir doctissimus Plutarchum de Trophonio contra Dicaearchum seripsisse eoniicit, ejus conjecturae equidem nullum adhuc investigavi adjumentum. M es. Amen. XIV, 652. a. quanquam hic additur at xHi σως. De Iogographo quidem Hellanico cogitandum non esse videtur; quod autem ad argumentum ipsum libri ανυβασις ε umismet inscripti attinet, an eo conjici quoque posset Alexandri expeditio ad Ammonis oracu- Ium exposita fuisse.
τὶ Apud Athenaeum XIV, p. 641. profertur i, τῆς εkTροφωνίου auria vim et XIII, p. 594, si ejus rei ratio habenda est, ἐν τοῖς περὶ της εἰς Ποφωνίου καταβασεως neque vero ἐν τω περὶ της εἰς Dot πίου καταβασεως citatur. Quoniam vero priori illo loco ἐν neonu neque vero ἐν προτέρφ dicitur, ex vulgato quidem usu de triabus quod minimum est libris vel eapitibus cogitandum est. M Ita etiam Cieeronis Ioeum ad Atti VI, 2 is multis nominibus in Trophoniana chaeronis narratione, si quidem his verbis nostrum opus significatur, Graeeos in eo reprehendit, quod mare tam εecutioim explicare possumus. Praeterea Peripateticos in suis operibus iisque
146쪽
valde singularibus, ut περὶ se e et quae supra de Clearebi si qmonui, eontra aequalium voluptates invectos esse constat.
M Ex omnibus qui inde exhibiti sunt locis de Trophonii personaves omnino de momento ejus vocabuli in comoediarum inscriptionem adhibiti definite nihil pronuntiari potesti Commemorantur autem Trophonius Alexidis cs. Athen. VI, 242. c. X, 4n. e. Meineh. quaesit.
Men. III, p. 35. Cephisodori es. Ath. XII, 553. a. XV, 667. d. 689 LMeineh. quaesit. scen. II, p. 74, Cratini es. Athen. VIII. 325. e. , quiqnidem Trophonius alioqui Crateti salso adseribebatur es. Meineh. quae,iti scen. I, p. 2, 28, Menandri es. Athen. I, 9. e. III, M. f. IV, 132 f. XII, 51 T. a. 1M Fabrieli eonjecturam, qua Dieaearehi de Tiresia expositio es. Phleg. de mirabb. e. 4 hoe in libro comprehensa suerit, iam supra parum probabilem iudieavimus.1l Omnia loeus hie est Cie. ad Att. VI, 2: ,,Peloponnesias eiH-
tales omnes maritimas esse hominis non nequam, sed etiam tuo ju-
dieio probati Dicaearehi tabulis pio quo fabulis legendum supraeon iee; mus eredidi. Is multis nominibus in Trophoniana Chaeronis narratione Graecos in eo reprehendit, quod mare tam secuti sunt nee ullum in Peloponneso locum exeipiti Cum mihi auctor placeret etenim erat ἱστορο-τoc et vixerat i Peloponneso , admirabar tamen; et vix accredens communicavi eum Dionysio. Atque is primo est commotus, deinde quod tum de isto Dicaearcho non minus hene existimabat quam tu de C. Vestorio, ego de M. Cluverio, non dubit hat quin ei crederemus. Arcadiae censebat esse Lepreon quoddam maritimum; Tenea autem et Aliphera et Tritia νεοκτιστα ei videbam ur; idque των νεῶν καταλογαν consirmabat, ubi mentio non sit istorum. Atque istum ego locum totidem verbis a Dicaearebo transetuli. Loeus autem ipse, ubi Cicero Dieaearchi sententiam secutus est, hie est de republ. II, 4. ed. Creurer p. 209: nam et ipsa Pe- Iopolinesus sere tota in mari est; nec praeter Phliasios es. illius epistolae haee verba: ,, Phliasios autem dici sciebam et ita sae ut haheas ; nos quidem sie habemus. Sed primo me ἄ-λογία deceperat, Ptiope, 'λτους, actoυς quod Ono τιοι, Σιπού-μνι; sed hoc continuo eorrexi ulli sunt, quorum agri non contingant mare; et extra Pel ponnesum Aenianes et Dores et Dolopes soli absunt a mari. ceterum etiam ea verba, quae hunc Ioeum proxime praecedunt, inprimis ob ea quae in nota 8 proposui adscribam: , , multa etiam ad luxuriam invitamenta perniciosa civitatibus suppeditantur mari, quae Vel ea-piuntur, vel importantur; atque habet etiam amoenitas ipsa vessumptuosas via desidios illecebro invitas cupiditatum. Et quod de
147쪽
Co,iusto dixi, id haud scio an lieeat de cuncta Graecia vertist me
eonjuncta fuerunt, ansam praebere potuit de luxuria aetatis disserendi vel etiam sacerdotum fraudes, quae in hoc oraculo exercebantur, Dicaearehum commoverunt ad verba facienda de universa sui temporis nequitia.
13 Quod hic liber vel ejus tantummodo, ut videtur, Particula apud Cieeronem ad Allic. VI, 2 2'rophoniana Chaeronis narratio significata est, pro dialogica ejus forma plane non faciti Aliter se habet Disputi Tusc. c. 10, ubi Dicaearebi dialogus de anima ita indicatus est: , , duobus intell. libris Phereeratem quendam Phthiotam
senem, quem ait a Deucalione ortum, disserentem inducit.
14 Athen. XIV, P. Mi. 21ικαίαρχος δ' ἐν πρωτω τῆς εἰς chaec praepositio in editionibus olim de suil) Tροφωνίου καταβασεως φησὶν
15) Athen. XIII, p. 594. -αίαρχος δ' ἐν τοῖς περὶ της εἰς D--νίου καταβασεώς φησι ' ταυτὸ δὲ πυθοι τις αν ἐπὶ την 'Ἀθηναίων πόλινῶ μενούμενος καὶ ταυπιεν ara' 'I μῖνος την ιερῶν οδον καλουμένην. καὶ γαρ ἐ-αυ- καταστας, ου Gν ὴ το πρωτον εἰς 'Aθήνας ti m. Moc Hως ωαὶ το πολ Vis, o φεταν παρο την οδον αυτὴν ἡκοδομηυένον μνημα, ομνοα ἔτερον ουδὲ συνεγγυς οὐδέν ἐστε τω μεγέ9M. -υτο δὲ το μὲν πρωτον, οπερ εἰκός, η BDλτιυδου φησειε σαφωe η Περικλέους η Kφι-- η τινος μέρου των ωγαθῶν ἀνδρων εἶναι' γλιστα μὲν ὁπο της πουλεως δημοσίφκατεσκευασμένον ' εῖ ὁλμη, δεδογμένον κατασκευασασμι. παλιν δ' -υν ἐξετάση Πυθιονίκνης της ἐτα- , ἐν τινα aen προσεικων λαβεῖν αὐτονοῦπροφωνείου lectio quam unus eodo exhibet rejicienda est: aut enim εἰς Tροτυνίου aut εἰς Teo νωνεῖον legendum est Sehweighaeuaero non assentior aut καὶ ante τ&υτ ν delendum aut in κατώ immutandum esse arbitranti, neque eiusdem viri docti emendationem kαὶ ταυτα, ταυτ γε ἀπ' 'Etiust m approbo, quoniam vulgatum καὶ ταυτην, quod ad την πολιν pertinet et per ean sue transferendum Pst, Eundem sensum continet. - Valchenarii correctionem cs. adnot. ad Eurip. Hippol. p. 165. b. Ου ων φανῆ το πρῶτον εἰς bion νας αφορωμένφ όνεως κ. v. L non necessariam atque ob medii participium αφορωμε improbandam esse ad fragmentum prognici ni Zχυ v. AII OBION demonstravi. Praeterea vulgata explicari facillime potest et εte 'as, sae, inprimia ante ἰφορωμνος, per Maenas Mersus illustrari. Neque magis
148쪽
eanti patroeiner. - Post Casaubonus adiecit, quod tamen, secundum posterioris quidem aetatis usum, eodem iure abesse potest. - Verba δεδον Λατασκευασασθαι respiciens Casaii honua merito adnotavit, discrimen esse statuendum inter monumenta sumtu ublico et deereto tantum publieo facts , quum non licitum esset in republica Atheniensium sepulcra defunctorum ornare quantum aut heredis aut ipsius etiam defuncti ambitio postulasset. - Mavia - ζειν Sehweighae erus hoe Ioeo, nisi sorte quid exeidisset veluti xea idem quod significare censuit, facta inquisιtiona comperire, sciscitando cognoscere. Qua ratione eum ἔστων conserendum est, quod simillime apud Strabonem usurpatum est II, p. 303 ex Iectione sola rectar παρὰ-των ἄλλων ουδὲν ωτορῶν cf. disserti derit bea p. xl7 sqq. Qui Athenaeum in epitomen redegit, ita habet r
nices praeterea monimento Aurenaei Ioeo Posidonius In sua historia, Theopomptis in epistola ad Alexandrum et comoediarum loci, ut ex Philemonis Babylonio et Alexidis Lyci, o allegati sunt. Denique de eo conferatne Plutarch. Phoe. α 22. καὶ δη καὶ num cive τῆς μαιως αποθανουσης, ην ειχεν ὁ καὶ θυγατμου αὐτῆς γέγονε, μνημεῖον ἀno χρομάτων πολλων ἐπιτελέσαι θελήσας προσέταξε
149쪽
150쪽
τους καλουμένους λαλδαίους. cf. cap. VII, not. 2I. M ex Vira Graeciae, libro non indicato: αυτοματαμὸν γαρ πάντα εφύετο εHOrως. Ov γὰρ αὐτοι γε κατεσκευαζον ουθεν δια το μηπω την γεωργίαν ἔχειν πω
τὀ μεθίστερον ἐςθεν ἄλις δρυός, του μεταβάλλοντος
πρώτου, οἷα εἰκος, τουτο sita enim pro eo quod But mannus exhibet τουτου legendum videtur) φθεγξαμενον. υστερον δ νομαδικῖς είσvλθεν βίος, καθ' ίν περιττοτέραν ηδν7 κτῆσιν προσπεριεβάλλοντο καὶ ζωων εφαντο '