Dicaearchi Messenii quae supersunt composita, edita et illustrata a Maximiliano Fuhr

271쪽

τὰν δεκάταν νίκας εινεκα τῶ πολεμω.

ταυονς τῆς μάχἴς μνήμPν καὶ εν τοῦ Ἀτθίδι εποιwσάμην συγγραφῆ, rot Ἀθίννvσιν επεζιῶν μνήματα. θσυχst, quod ab aliis ut a Stephano nostrum ad Ioeum sine e exhiberi solet, aeque atque θουχως et ρσυχα adve hia prineipi significatione leniter, deinde autem idem quod paulatim, Amsim et Themist. orati XI, p. 190. d θ Μαγνῆτις λίθος xyσυχῆ εφελκεται τὰ σιδορία, Alexidis Ex Λ thide Ioeum apud Photium p. IM πως ἐπινε. ει το πρωτον δ πιυς ijσυχῆ, ἔπειτα ειθλλον μαλλον et postremo idem quod aliquantum, fers et. Hesych. II, p. Iam ἔπίλλος, παράστραβος, ησυχῆ διάστροφος indieabat. Hune quidem in sensum, qui simili voeabuit ηρεμα usu es. viti Thue1d. Mareell. ed. Goeli. P. VI ἄθεος θρεμα ενομοθyeonsirmatus esse videtur, Stephanus, Gallius et Osannua interpretati sunt, Martius autem ea tu voce mendam laesae

272쪽

spleatus est. Cuius gententiam ut approbaremus, ῆσυχῆ in genuino Dicaearchi opere ad Kνατείνουσα pertinuisis statueremus et inde excerptorIs culpa evulgum sul er quale Butimanno quoque obversalum suisse videtur de loco Indi-elum ita emendant1 ῆσυχῆ μεν - καὶ λιθεύδννς άνατείνουσά τε τον Κιθαιρωνα. Sed nihil mutandum

esse eenseo seu excerptor verba bene composita foedo disturbavisse eocllelendus est seu vis sensim deserta et Iapidosa seri memorata est. ερζμος, cujus voeabuli ad gensum illustrandum Marxlus quod in Xenophontis Anabast aliquoties legitur σταθμοί allegavit, quum per se ipsum etiam de via parum frequenti intelligi possit, ob ad-leetum tamen καὶ λιθωδος non dubito, qnin viam non eultam et supra οδος δὲ Ἱδεια, γεωργουριόνην significet άνατείνουσα δε πρῖς τον Κιθαιρῶνα simplieissimo modo ita interpretanda sunt i attinem arilem sesscithaeromem versus, qua eum explicatione gequentia quoque verba, qualia quidem in eodicibus prolata sunt, quam optime congruunt. Aliae autem duae quas idem Stephanus proposuit explieandi rationes clavdicare mihi videntur, quarum in altera ad Cithaeronem vergens vis praepositionis ἀνα fere negligatur et verborum οὐ λίαν δὲ ἐπιστάλος nulla oppositio vel nullus adeo cum praeeedentibus connexus emetatur, altera autem aeelinis qua paris ad cithaermemteniat, id quod Stephanus ipse professus est,' praepositio προς a partIeIplo άνατείνουσα male separetur. De illa autem vIa et de Plataeis ad cithaeronIs indises sitI. et

στρατοπεδευομένους, φρασθέντες δὲ του- άντετάσσοντο

273쪽

ρευομενος. ενθυς ουν παραλαβων των Ἀριστείδην ἰνυ - διὰ τὰς υπωρείας του Myαιρῶνος κ. τ. λ. Paus. IX, I. Oυ τῆν εὐθειαν ίπο των Syβῶν τὴν πεδιαδα, γῆν δε ἐπὶ Ἀσιας νγε Πρυς ελευθερῶν τε καὶ τῆς Ἀττικῆς. οὐ λίαν δε ἐπισφαλής, quae praeeedentibus ve his ἀνατείνουσα δε πρὼς πον Κιθαιρωνα opposIta esse perspicuum est, eum Hemsterhusio ad Lucian. diali. mori. L II, p. sim, qualiquam idem ingeniosissimus vir emendando quoque nostro loco suceurrere studuit, Osanno Polrbii l eum II, 29, 2 χωρα επισφαλεστάτς, δευτερον δε πιυς Ουκῶν ἀπορῆσαe τι ς καὶ νῆν καὶ Tore παρ' αντον ευν τον καιρον, ποτερον οἱ Κελτοὶ τὸν ἐπισφαλεστατ νυ εέχον χωραν perieulosissima Gallorum ordinatio fuerit) eam in sententiam egregie asserente et Butimanno de via intelligo aliquantum quIdem se attollente neque tamen praeeipiula valde periculosa. . quem in sensum ET toto verborum eo nexu satis perspicuum aliquid alietendum seriptori fuisse Marrio suspicanti equidem minime coneraserim. Neque

274쪽

cum Iecilonem retinendam quidem, sed diversa ratione deaeeuritate a Iatrociniis, quemadmodum via Oropo Inde Tanagram ducens παντὼς καθαρευουσα του ἀττὀ τῶν κλοπῶν φύβου praedicaretur, interpretandam esse arbitratus rerum veritatem laesisse videtur e . quos Marxius citavit Diog. Lasirti III, Ias - ωμως αντον ευ μοίvσε πινν γυναῖκα παραπέμφας ἐκ Λελφῶν ἐως χάλκίδος, εὐλαβου

nisus Hemstertiusius L e. , quem tamen eundem erIueum 6Igatae patrocinatum fuisse vidisus, pro in σφαλῆς voeabulo clσφαλῆς regeribendum esse conjeeit eamque emendationem Maralua comprobandam praedicavit, nisi forte praestare videretur quae ante λιαν eouocata esset OD .Partieulam delere. Ineptam vero et commemoratu vix dignam Gallii diuerim suspicionem locum ita restituentia: OD D αν

δέ cintellexisse eredo ἁνατείνει , ἐπισφαλῆς.

κοφεν. τε' ἁνθρώπ . os v. τράχνολοι, tertio post Menandrum mortuum anno in scenam prodiit ibique fabulas do- eult permultas: prope enim triginta ejus comoedias exfflare Suidas prodidit ei. t. III, p. Ilis. Steph. Brg. v. Κασσανδρεία. Quarum titulos, qui quidem nobis innotuerint, Eusterua ad eitatum Suidae loeum hosce enumeravit: Ἀνα

nisi sorte duae fabulae ejus comici, altera AOκοοι, altera Λοκριδες exstitisse statuendae sunt), Irara νεθυι ειος aut Disiligoo by Corale

275쪽

Athen. III, M. e. el. etiam III, M. b, nbl salsi ime antea legebatur μνανδρος ἐν ΓεδiM, SehWelahaeuserua reeu alme restituit ἐν Παιδίω es. h. v. d. in indice v. Menander. Platonis παιδίον Ath. VII, 3I6. c), Πορνοβοσκος, Συντροφοι, λορευουσαι, quibus aliquando de hoc comico ex integro accuratius commentaturus nunc ipsum equidem φιλοπάτορα adjicio. Quae supersunt eomici fragmenta, alia eum fabulae titulo, alia sine eo reservata, maximam partem ita comparata sunt, ut de singularum sabularum ratione et habitu inde ne conjecturam quidem repetere Posse nobis

videamur. Quam ob causam neminem miraturum Esse Crediderim, quod dijudicare nou audeam, quas ad sabulas hi de Plataeis comici versus et qui in fine uostri fragmenti

exsςrIptus est locus pertinuerint, quum magnοPere Prae terea dubitem, num ad ipsas titulis quidem cognitas sabulas necessario reserendos cxistimemus, anxietatis notam in re eritica minus metuens temeritatis opprobrio. Fragmenta

tamen haecce duo apponere Iibet, quorum altero οὐδεις ἁλυπως τυν βίον drasti αγην ' Ἀνθρυψος aD ODδ' ύχρι του τελους πάλιν leg. πάνυ Eμεινεν εὐτυχῶν, alteruex Μεταφερομένοις repetito ωστ' ἐν δέκα Etam δοκεῖν κίνωνος ἐγκρατέστερον, a Clemente Alexandrino Strom. I. I I, p. 4 9 et a Diogene Lasirtio VII, 27 sq. eo- memorata. Ex ejusdem Posidippi aut ex Philemonis fabula eodem Diogenis Ioeo non enim accurate de anetorp dijudicat fabulae autem inseribebatur φιλοσοφO hi versus ei lati sunt: εές αρτον οφον ισχας sic enim interpungendum estJ ἐπιπιειν δ' i'δωρ quod aut imperative aut ita explicari potest: -ad bibendum vero aqua adest : φιλοσυ- τιαν καινὴν γαρ οὐ τος φιλοσοφεῖ, Πεινῆν διδάσκει καὶ μαθεντας λαμβάνει. Posidippus denique comicus, a cognomine historico segregandus, num idem cum epigrammatico

posita es. Athon. VII, 3IS. d. X, p. 412. I . d. Ili. h. XIII, 590. e. Sehol. ad Apoll. Rhod. I, Illis. exstiterit, dubitandum videtur es. Seli eigh. in Athenaui indice a.

276쪽

ναοὶ δύο εἰσἐ καὶ στο α. vanum est virorum doctorum Marail et Gallii studium ea verba, quae lam St phanus a comteo poeta per hyperbolen prolata esse Intellexit, eum historicis rationibus eomponendi et ad Plataearum conditionem post alteram utram eversionem referendi. Namque omnia quae nostro Ioeo inest via eomlea pessumdaretur, si Plataeensium urbem, qno tempore Posidippus in aliqua fabula ita delineaverit, tam exiguam et tenuem revera fuisse statueremus. Neque summa quae Plataeenses his adiuellas redegit calamitas Athenis quidem doeenti poetae a gam praebere debuit galea eomleos inspergendi. Ita omnium revilaalme Stephanus, nonnussas in Graeela urbes fulsae

monens Pluribus vel majoribus templis quam pro ipsarum magnitudine exstruetas, Stratoniel eri dam ejusdem, elth medi, cujus egregia quaedam loca Strabo XIII. e. I. p. 610. XIV, e. 2. p. 65I et Athenaeus I. VIII, s. 348 sqq. memoriae prodiderunt) exemplum attulit, qui, quum Mylassa,

oppidum Cartae magno templorum numero, sed non satis magna Incolarum copia instructum, venisset, medio in foro gubsistens exclamavisset: audite, templa. cf. Athen. l. e.

εφζ' ἁκουετε ναοί Μarxiva vero comici fragmentnm de Plataearum statu per posteriorem Thebanorum expugnationem effecto et a Pausania IX, I his verbis τῶν

que Uemeling. indicato intelligendiim esse arbitratus est. Contra GaIlius. quanquam Posidippi aetatem incertam esse et quominus ad ruinam per Thebanos Illa tam locum reser remus per se nihil impedire monuit, in eo tamen sc pn-lum sensisse sibi visus est, quod Pausanias nihil nisi gaera reliquum fuisse proderet, Posidippus praeter templa etiam porticum, balneum et Sarambi cauponam commemoraret. Qua quidem causa commotus Posidippiim, quem ab anno ante Chr. n. CCCCXXVII usque ad annum CCCLXVlII vixisse non ine aliqua audacia suspicatur, Plataeas a Lacedaemonita Diuiti su by Coost

277쪽

evergas significasso eoclleli et hos nostros verana emn lis quae Thucydides de Isio excidio memoriae prodiderit eLIII, ω quam maxime eongruos esse statvltr deversorium enim quod Laeedaemonil prope Heraeum construxerunt a Thueydide l. c. his verbis significatum Daκοδυρυνσαν πρ Ttia Πραδεν καταγώγιον διακοσίων ποδων πανταχν κυκλιμOHOδομῆματα ea Oν κατωθεν καὶ ανωθεν fortasse portleum et balneum et Sarambl eelebritatem a Posidippo indicatam continuisse et praetcrea eundem templorum numeram apud Thucydidem atque apud Posidippum apparere monniti Ne denique quidquam rationis Gallianae, quam non seeus atque Μarxianam plane non Probandam esse supra indiea vimus, lectoribus invideamus, Dicaearchum Posidippi versus ab ipso auctore de priori Plataearum ruina prolatos, quenHadmodum ab antiquIs saepissime fieret, ad reeentiorem eventum, nimirum ad Plataeas a Thehanta diruta retulisse arbitratus est. Celeberrima sunt de quibus Posidippus verba facit duo templa, alterum Iunonis Cithaeroniae es. IIerod.

Mαραθωνι άπενειμαν. quae commemorata est porticus

utrum sani Minervae seeundum Plutarchum variis pleturia

278쪽

exornati partem effecerit an ab alio qnovis aedisselo segre-Dta fuerit cujusmodi multas portieua in urbibus Graecia fuisse constat, dijudicari non poteri. Pro δυο είσί denique, quod apud Aristophanem poetam stine ulla haesitatione

hiatu non admodum Attico liberaturus essem, apud Posidippum reeentioris eomoediae aeripiorem eumque Menandro posteriorem δυ' eloc reseribere non audeo, quum illud ex vulgari dieendi ratione repetitum esse videatur.

καὶ τοὐνομα καὶ τὼ βαλανεῖον καὶ τω Σαράμβου κλέος. Stephano haeo omnia nomIna eum Σα- ραμβον sive, ut ipse protulit, Σοραμβου non male fortasse

Jungi existimanti equidem non amentior. τού νομα aut ita interpretandum esse videtur, ut Poeta PIataeas non revera urbem esse, sed urbis tantum nomine uti significaverit

aut, id quod mihi quidem magis arridet, eum Stephano denominia celebritate, quam Plataeae proelio pro communi Gra Iae libertate selieissime commisso naeiae fuerunt, intelligendum. Si autem de Plataearum eonditione post alteram

utram rvinam misera apud eomicum nostrum poetam cogitare liceret, ad sensum ejus vocablili illustrandum Strabonia locus asserri posset Iileee IX, p. Io τῶν δ' ἄλλο υερείπια καὶ Oνοματα λέλειπται. Σηράμβον, quod St phanum edidisse indicavi et cujus loco Hoeschelius ex e dleum lectione Συράμβου excudit, Hudsonus autem balnei memorati ratione habita quod ex portus Piraeel parte repetitum est Σ3νράγγου sive Σοραγγέου reseribendum esse conjecit, a Zosimadibus et Gailio in fragmenti textis relictum est, a Mangio vero, Marco et Butimanno, etiam Osanno comprobante qui tamen postea aliquatenus dubitavit, utrum Σάραμβος an Σηραμβος pro recta forma judicandum sit optimo jure In Σαράμνου immutatum exlibbetur es. Plat. Gorg. p. 518. h - ἐμου ερωτῶντος, Οιrινες ἁγαθοὶ γεγόνασιν ν είω σευειάτων θεραπενταί, ελεγες μοι πάνυ σπουδάζων, Θεαρίων δ tiρτοχοπος καὶ Mi- ικος ὐ την ίφοποιιαν συγγεγραφω'ς την Σικελικὴν καi

279쪽

ed. Lond. s. quod ad sensum vero verborum το Σα-ράριβου κλεος idem denotari apparet quod καπινλεία vel καπνρλεων signifieat eamque in gententiam, quam Iam Stephanus acu tetigit, Hesyehil quoque haec glossa res renda esse videtur L II, p. II76- εἶδος κανθαρον.

Quo in versu quamquam Stephanus ad aengum eruendum non multum operae eollocandum esse praedicavit, omnibus tamen quae nobis insunt viribus studeamus singula Ioel verba quam accuratissime considerantes experiri, an aliqua huic verant quae non plane inepta ait sententia subegse videatur.

τυ πολυ μέν, quod in reliquis omnibus editionibus idque,

ut eonjicere par est, eodicum ex auctoritate exhibitum v l-deo , ab Holsienio utrum ex libris manuscriptis an eo*leiendo in δουλοις μέν commutatum suerit, nescio, quan quam posterior suspieio majori veri specie utitur, quum ieetionis δουλοις nullibi mentio fiat et praeterea hocce v tabulum ex advergo adjectivi ελευθεoοις Emei facillime potuerit. Neque eam tamen seu pro lectione seu pro con-jeetura acelplenda est pluribns impugnaverim, quippe quam ipsius auctor non accuratius illustraverite sensus quidem statui potest textis ita constitutis talis subesse: gervis quidem pro solitudine, liberis autem pro urbe est Sed ante omnia de άκτῆ vocabulo hocce loco interpretando vide mus: άκτῆ voeabulum quod ab ἁγνυm repetitum eam terrae partem, ubi maris nucina allidentes franguntur, princIpluotione signifieat de litore deinde universo et, quum homInea Genio sacrifieaturi loca ab hominum frequentia secreta

280쪽

quibus maria stavi eouspeetu et aurae rarigeratione gauderent eligere sibi solerent, de amoena regione marina iustum ullum commoda usurpabatur, quo ἁκταζειν de epulatione in litoris suavi recessu adhibitum, cf. quod apud Plutarchum legitur σιμερον rαζουεν, referendum esti Pompteriori autem usu laetum est, ut άκτῆ non solum litoraim locos, sed etiam mediterraneos illa ratione egregios significaret, Ioeupletissimo teste Hevehior olde δε καὶ ἄλλο τι η συνήθεια καλουμενον ἁκτον άπὼ του συμβαινοντος,οιμαι, τοῖς πλοιζομένοις λαβο9σα. εκεινοί τε γὰρ ες τοῖς τοιου rους των τόπων άποβάντες εστιῶνται. αυrvτε τοῖς in ευωχίαις άφωρασμενους τωτους ἁκτὰς καλεῖ, κἀν τυχωπι μην παραθαλάσσιοι οντες. Sed etiam nulla plane voluptatis et epularum ratione habita solum et secretum litus denotabat, quam quidem ad rationem Virgilii loeus Aen. I. V, vs. 613 sq. -At proeul In sola secretae Troades acia Amissum Anchisen flebant merito allatuν est. Neque minus recte eam ad rationem Vossiua ad Scrlaeemes. Geogr. minorr. ed. Gail. t. I, p. 336 ex Petronii Sati-rieis Si haecce allegavit: Mnee diu tamen laetamia indulsi, sed veritus ne Menelaus etiam antescholanus inter eetera mala solum me in deversorio inveniret, collegi sarcinulas locumque secretum et proximum litori moestus eonduxi. Quo Ciceronianus quoque locus quam maxime facit, quippe quo litus vocabulum simili sed tropico eoque in malam partem interpretando sensu usurpatum inveniatur, Episti ad Atti I, 18 mea quidem ex sententia ita constitnundus et abest enim frater clτελεστατος. et amantissimus mei Metellua

non homo, sed litus atque aer et solitudo mera et hune in modum explicandus: se rater enim simplIcissimus abest, et, qui adest, quamvis amantissimus mei, Metellus non homo est, sed litus atque aer et solitudo mera, quae postrema verba quid sibi velint, sequenti deinceps quae ex adverso collocata est sententiae istu autem qui saepissime curam et angorem animi mei sermone et consilio levasti tuo ete. et

라틴어 텍스트