Anastasii Germonii ... Opera omnia ab ipso auctore recognita, atque opportunis additionibus aucta quorum seriem duobus tomis distinctam proxima pagina indicabit. Tomus prior posterior Anastasii Germonii ... Paratitla in libros quinque decretalium D.

발행: 1623년

분량: 533페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

421쪽

XVII.

C A P.

Ε nore, siue usura, existens, nccM solum ciuili, ac Pontificio b,

bene uiue sed&diuinos iure interdictu Pur aeque, ac homicidium, cum stenerator; dum

x -- pauperis pecuniam ςorradit; staticin occide i re videatur iuxta illud Augusti nid : Aia cru-c ε-.ς p. delior est, qui subtrahit aliquid, vel eripit diuuiti, quam, qui trucidat paupercin scenore ξQuod alijs verbis innuit Ambrosiius ridices: I , Sine serro dimicat, qui usuras flagitat:& B,

- silius f sceneratores cum viperis maternum ventrem rodctibus comparat his verbis: Foenus ex scenore malorum parentum praua so- aboles. Ferunt, vi pcras, materno utero perro iis, partum edere: pari ratione etiam famus, erosis, ac consumptis aedibus, generatur. Ima Cie i ici rogatus g aliquando Cato Censdrinus, ας - η' ari, respondit, esse hominς Πλ P .m, O dcre. Ideo maiores h nostri hanc petiemscuerissimis poenis, atque edidis, inlectati sunt. Quibus nihilominus neglectis,subditositositos palam foenerari non sine lachryniis

accepimus, nec sol sim laicos , scd cicii cos 7 quoque, nec non ipsa coltcgia, ipsas , ni ucr. sitates, id timii ruta sibi licet e cxistimantes ex locorum consuetudine, ex magiitratuum ψ A conniventia,exi Principis quadam coniticu -

hircitus animaduericias, in hac praeiertim Pro uilicia , feras qua iam cinpii OAiamsi e-cies se lucinati, quae in v sui alios contractus dc sine icnt, minores vllisas adnisur,. t maiores ex hominum com mcicio cxi crinii arct:

quod i ,& boni publici i rei pectu alios Piii.- nonnumquam sacritas te non ignorabat. 'cium, licet huius eclicti auctoritate fa ne-rantcs ab omni iccularis fori periculo tuti ti

bi cute , ideantur, memineritu tam ii, id, ncccanonicis, ncc diuinis podnis ideo exemptos dea cilc, qua ianc u: mocii lunt, ut tame mpcii.

te prati et, quam iraternas lubitantias pcruturarium quaesium exhaurire, cum foenori, hoc cu pecuniae ex pecunia multiplicandae Operam dantes, non ibi iam rapinae, letalisque peccati rei sint, ted & quodcuque ex eo contra nu conquis lucrint, tanqua tu male partu

. , ιε - rcstituer c se, vel de eo rciti tu do ita caucre o debeant, ut, nisi viventes aes alienum diis l- ucrint, eorum hae iciles P onus illud subire

' legitime teneantur

S. I.

Ne igitur cum certat bima anim*rum pcr-

nicie subditorum nostrorum secultates huius viperini dentis venenum ulterius experiatur, constitutiones omnes aduersus usuraria prauitatem promulgatas, quamuis in desuet dinem abiisse, ac temporis vetustate ibi sitan antiquatae videantur, ad pristinum iobur,viridemq. obseruantiam reuocamus, atque innovamus ita, ut quicumque, siue ex mutuo, siue ex alicuius sendi emptione,locatione , traditione, alioue huiuimodi contractu ucrusibi usurarium quaesiverit, seu stipulatus quin quomodo fuerit, si laicus q sit, ipso iure excommunicatus, si clericus, atque admonitus, ' in crrore perseuerauerit, ab omnis r et iam OD. d.

ficis, ac beneficii administratione suspensus esse intelligatur. Collegia vero, vel x niuersitates, quae in scenebri contractu nomina dcderint, Ecclesiastico interdicto subiaceat, quamdiu propositum G nerandi peltinaciter retinuerint. Notaris sin super, quiv cchi, r. i. . rographa consecerint, cadem poena, qua contrahentes, plectantur, a qua neminc in

delinquentium absolui volumus, priusquam male perceptos fructus, aut resti lucrint, aut libere cos tibi remitti a creditotibus imp

traucrint. S. 2.

Mani stilox Leneratori, non sol iam altaris iei .ex: sacro lancia commui, o, scd & Eccleii alii cascpultura denegetur: quin,& ab Oblatione rei cllatur,nec quamuis sacramentali coi iclusio te, signi: q. cdtritionis haud ob cutis peccatorum tuorum poenitentiam exhibuerit,inlacro Ino ici chatur, nisi , quod ex illicito qua itu corrat erit, aut rcstituat, aut ude eo . e rciti tu ndo adeo idonee caueat, ut, si cius haereditas ibi uendo fuerit, ab haeredibus x x apst eaagi pG:sit, quod ab ipso vi iactate solutum noni uille coniciterit. g. 3 Locus admonet, ut, quae ad diluendum , seu extenualidum tantum crimen in medium Proseruntur, pro rei occasione breuiter recoicamus. Porro clerici, collegia, atque Uni uertitates teterrimi huius qualius culpa in Paupcitatem reiecta, citam illicita sibi lic re existimavi, fictique in periculo audaci res, foenebre commercium his fere rationibus adumbrant, quod, scilicet, agri, vineae, bonaque omnia immobilia, vectigalibus,t O toriis, aluique laicorum impolitionibus covique in dies oneremur, ut fluctici fundorum alimentis, ac vitae neces, itatibus sui licere nequeant. Quam ob rcio, si in angui ius po/ .. siti, alibi pecunias suas collocare cogamur, neque auaritiae iniimulari, ncque in Lenerantium numero centeri debere dictitant, clerici

422쪽

Αcta Tarant a siens Eccles Lib. V. 39 3

aer. ad Ti

clerici speciatim, quibus, ctim ex praecepto Apostoli a negotia secularia penitus interdicta sint, si canonicis subsidijs destituti, E clesijs deseruire teneatur dignus b est enim

operarius mercede sua ) utique absurdum , non est, eos, dum spiritualia seminant, teste eodem Apostolo ς, temporalia metere posse. Haec sunt,quae molliores animos de Christia ira via ad usurarios tramites deflectere factui; quos tamen sortioribus rationibus, atque argumentis , de sententia dimoueri pone non distidimus. Etenim negamus, laicorum exactiones ita graues, ac molestas esse, ut emerelandos non expediat, praesertim clericis seculi potestate diuino priuilegio exuptis: deinde dicimus, pecuniae collocandae loca non deesse, ac forsitan uberiore fiuctu, quam, si scenori daretur, speciatim in censibus,quorii obuentiones licitae sunt, dum iuxta constitutionem summi d Pontificiis Pii Quinti collo. centur: sed, utcumque sit,cum fame pereundum sit potius, quam Benerandum, vanissimi, atque infidelis hominis est, terrenum lu-ciu caelestibus diuitii s anteferre. Quid enim prodest homini, si uniuersum mundum lucretur , animae vero suae detrimentum patiatur ἡ

C A P. II.

SEd, quoniam usurarum nomine etiam legitimi fiuctus comprehenduntur, Operae pretium erit de natura usurarum summa- ia differere. Quas . igitur, &diuino,& humano iure, damnari diximus, eas este intelligimus, quae hominum subitantias intulte ab -

e. t ruras Ibrbeant, notamque b auaritiae earum petit v. xciem ribus inurant, non autem eas, quae ς propter

moram in soluendo interpositam a debitore exigi licite possint, quantum creditoris iure intereste constiterit, ut,cum promi illa,nec suod L p. sal tempore tradita dote, debentur u usurae ma-

cito propter onera matrimoni , vel, cum, accepta rei emptae libera possessione, unde, &e percipit ς, vel percipere potuit, retc. i. ἰ cia in loque pretio ultra tempus te altim v, emptor

min. i. auia vluras praeitare cogitur venditori, etiam non

interpellanti ' neque enim eodem tempore ' habere potest rem Κ, & pretium, nisi sor e , .. Liuia venditor ex ii legum praescripto de eui-εα. empta.& etione non satiis dederit, quo casu, ad usuras c. soluendas emptor compelli non posse vide-'. tur: quod quidem nobis non probatur,sircin

a possideat,ex ea g. fructum percipiat: secus L

si rei pretium deponat. si vero pars preti j io-no 3 pri tuta sit, emptor pro rata eius, quod soluit, Ibis, malo iure dominil fructum lucratur: partis autem non solutae v Iuras venditori repraesenta De

t. tal Γ tenetur. C A P. III. SI pro rei emptae pretio usurae ab emptore

exhibeantur, venditorem nihil aliud p tere posse ratione lucri cessantis,definitum est, etiam si solitus sit negotiari atque ex ne- a-gotiatione lucrum facere , nisi probet, res suas in eo statu fuisse, vicerium, ac indubitatum commodum ex negotiatione tunc consecuturus suisset: hocque b, quia fieri potu

rit, uti pie ex cadem negotiatione nihil, aut L sie deos.

parum lucraretur. Haec autem locum habere cdicuntur,cum venditor fidem emptoris secutus, ei rem tradidit, alim ui, nec dominium V iret venditae, quamuis emptori tradita fuerit, : is in sim Stransire intelligitur c in emptorem, nec fru- 21.ctus inde prouenientes emptori acquiruntur, ad solum v namque,non ad semen reser utur.

C A P. IV. Si testator, aut pietatis, aut memoriae .causa, suae parochiali, vel alteri cuiuis Ecclesiae, ducentos aureos nummos legauerit, 'm ut aliquot Milis, siue Anniuertaria celebrentur, vel simile aliud fiat, ea adiecta conditi ne, ut duodecim nummi aurei quotannis pε- dantur eidem Ecclesitae , donec sine incommodo haereditatis etiam ducenti legati persolui possint, nequaquam dubitamus, locum illum legatarium absque scrupulo, seu periculo foenoris, duodecim annuos aureos num mos rite, ac recte accipere posse, dum Mi Lias , aut Anniuersaria celebrari, ac b quod h a x. e. a.

cumque iusserit tellator, integre perfici curet, quasi eos ς ille in singulos annos Iegaudirit, & ducentos d nummos loco pignoris esse

voluerit, potest enim de rebus suis dispone- de min. legarc testator ita, ut eius voluntas pro lege Q PMisi is, i

lia beatur . mpe.

CAP. V. NEquaquam s nebris contractus praeis terea dicitur, quo quis sub pacto de retrouendendo utilius rem vendidit, quam vendere potuisset, ii simpliciter vendidisset. iv :. W: Cui enim nocuule praelum itur ita vendens, de minor si re tua priuari noluit, qua procul dubio pri- in 1 si duo-uaretur,qui absque conditione venderet, cu b i. duos dominos una res insolidum habere non inpossit ξ Nec consequenter quidquam peccauit emptor, clim iuxta voluntatem vendit ris licite stipulatus sit. Etenim c licita est exi. 4 ,ια.

Venditio facta sub conditione retro ucdendi, quae, quoniam d pars pretii quodammodo IlIV. .

elle videtur, facit, rem vilius vaenire,quam si libere, ac simpliciter vaenierit. Vt vero contractus usurarius dici possit, sitque poenae si legali obnoxius, quae superius ς diximus, in tris adis eo concurram integru, ves ex parte, neces-

CAP.

423쪽

C A P. VI.

I fiandi capitularis conductor cuia obr. sterilitatem mercedis rigor remitticati a. ite et debeat vel totam mercedem,vel talem me cedis partem, quae remissionis aequitatem, ac modum excedat, eo colore retinuerit, quod

remissionis iudicium boni viri arbitrio facien-b L si, dum adhuc pendeat, incertumq. sit quantum ipse conductor capituIo erogare debeat; contra vero syndicus capituli usuras petat eius saltem partis mercedis, quae sit ex tr

Omnem controuersiam, nec conductor quidquam soluerit, vel, etiam recula me lyndico, e l. figna ut solueretur c, deposuerit; dicimus, conduiuium b. ' ctorem pro retenta parte mercedis ad usuras omnino teneri pro ratione damni passi, con-d I. eurabit currentibus tamen iure requisitis, & non aliter,ne eodem temporen landi conducti stuctus, & integrae mercedis cominodain habeat: quod a bona fide alienum,at q. absur lul est, haud d secus, quam, si apud emptorem,

. . hoc aut venditorem, res, & pretium remaneat.

GA P. VII. . 1 --ι ν Lericus in mora non constituitur eos . . . ipso temporis initanti, quoad aliquid . . faciendum ,vel tradendum, absque temporis conditione alicui obligatur, secus, si promittat, se certa die id facturum, ve I traditurum: tunc enim, adueniente die, nisi in ultimo b: A I i' ' eius diei instanti factum, aut traditum sit, i. acta l. ii quod promissum est, statim mora contrahi

c , n orast. Incipit, quo casurivid: bitor in mora coniti,

tr ,- tutus dicatur, necessaria est interpellatio: ex illo velo contractu fructus minime debentur, nisi a die litis contestatae, si nulla praecesserit interpellatio: debentur tamen ex die insit... e putatione praefixa, si in diem v stipulatio concepta sit. Sed,& hoc casu morae purgatio ad- . . , , id mittitur, si actoris v nihil intersit. Si vero ci rico debitori ex illius actionis , seu iuris ces sione, legitimum damnum sequi appareat, nulla debebit haberi ratio lucri, quod creditori cedenti inde peruenire possiit,ne ex creditoris commodo aliquam debitori iniuriam fieri contingat, quod plane iniquum legit i. i. bu Sq. vetitum est,cum nullus creditor, qu aiten. iva. modocumque actionem tuam, cedendo, in c. . re toti alium transferat, conditionem debitoris luias . . ita deteriorem faceres possit.

C A P. VIII., ta .... Diosissimi im consequenter clim sit

nomen iis noris, ut diximus, humanXq. . . socritati perniciosi is imum , quamuis testis ui aid ..di. singularis in iudicio nihil probet, quia, deficiente conteste , dcfic: t quoque serendae sen-- uitia, ' tentiae sundamentum, unici tamen C testis

Epitcori Cee taliam.

ctum,praesertim, si non agatur ad poenamΓ,

sed ad scenoris exercitium prohibendum , alijs concurrentibus adminiculis, cuius tu pitudo tanta est,ut, cum nemini d sibi ius,aut testimonium dicere ς liceat, nec sumenda sit probatio ex domo vel rei L vel accusatoris g, nihilominus leges permittant,eummet ii, qui pecunias foenori acceperit, atque etiam usuras persoluetit, posse contra suum stenerat in rem legitime testificars, dummodo protest tur, se ex illa dispositione nullum commodum quaerere: tunc enim videtur in re aliena, non in propria deponere .

De crimine salsi. Tit. XVIII.

C A P. I . a T V L V s ille, quo, & nostri

Prouincia a, & tota Gallia is a Aia Fab. utitur, ut, siue agatur de fab .. '' aie, criminaliter, non autem ciuiliter,disceptetur, at q. ab accusatore in crimen subscribatur, mirum in modum nobis probatur, ut,

si quis per publicam, vel priuatam scripturam suspectam b in iudicio exhibitam aliquid tmoliatur, nisi probet , eam esse veram, tamquam falsarius, coerceri possit, eodemque tempore , & nefarii homines a falsis accus tionibus subscriptionis periculo deterreantur c, & probationes, quibus veritas constat, ab impostorum calumniis vindicentur . ne icti

CAP. II. CVm scriptura priuata fidem faciat aeque,

ac publica, praesertim a contra scriben- e depositio in causa static bri satis probat delitem, qui priuatam scripturam ab aduersario productam falsi arguere intendit, solemni

subscriptione accusationein instituere com- tarn a Li.

pellitur haud secus, quam, si publicam im- ..ci. g. apugnare velit. Id enim delicti qualitas, ac ratio b postulat.

C A P. III. '

TEstes, quia non minus instruunt aca fain, qua in instrumenta, suntq. illorum dicta eiusdem ponderis, cuius & scriptum, si falsium deposuerint, grauiter puniendi sunt, ac multo grauitas, si, verum se dicturos iura. uerint, ut, qui, non solii in proximum laeserint, ac iudicem eludere voluerint, sed &Deum b ipsum contempserint, cuius nomen is e. . e

in vanum inuocare piaculum est. Legitur enim in sacris litteris c: Non facietis furtum, ς nec mentiemini,nec decipiet unusqui'. pro-xtinum suum: Non peierabis in nomine meo, nec pollues nomen Dei tui. Et alibi d : Non ει- α loqueris contra proximum falsum testimonium. Sed, quoniam pro veritate praesumen. dum

424쪽

Αcta Tarantas ens Eccles Lib. V. 397

dum est, si testes sint bonae opinionis, ac ruinae, in dubio non praelamantur Alsi, nee , si

accusetitur, eorum depositiones in quaestimnem vera int,nisi, qui eos accus uerit,in obiectum crimen subscripserit:quod ea de causta faciendum est,ut in falsitas non probaui qui eam obiecerit, talionis poenam subeat .

C A P. I V. OVod dicitur iure permissum contrahen.

tibus, ut, scilicet, sese R inuicem decipiant, non extendi ad substantiam contractuum manifestiam est, ne commercium inbquitatis sit, quod legum auctoritate ab iniquitate vindieatur. ideo, qui de industria

Mam monetam vilius comparat, acini, in quam bonam , carius vendat, publici exponit cunde, & fides publica suspecta redditur, di populus decipitur nullo iuris patrocinio.

subleuetur, quin in soro exteriore puniatur b,' ac, si falsam monetam cudisset. Sic & in tam poenitentiario , non statim cudentes , stadi rilsam monetam distribuentes,absolui nolumus, nisi prius ablatu integre restituerint, vel, si aluendo non fuerint, de restituendo, aut cauerint, aut saltem fidem dederint, si ad pinguiorem c fortunam peruenerint. g. Vnic. Dubium quoque non est, peccare eu, qui fusam monetam, quam imprudens accepit, putans esse bonam, impendit, quamuis non, ut commodum capiat: sed, ut incommodum evadat, id facere videatur. Mitius tamen cum eo agendum esse existimamus, qui, non lucro captando ed damno vitando intentus, quodammodo fauorabilius d peccat: excus tione enim dignus est interdum, qui pro imdemnitate ς propria laborat.

C A P. I. AETERRIMO plane, atqueta inter grauiora flagitia maxi-

N T χ me e,ecrabile est sertilegiu, M ae tum quod ex fallacissimis ob

seruationibus imaginatum , nihil, nisi mendacia, suis amatoribus date spotest, tum, quod mendacij patrem diaboluauctorem hasei,cuius malitia,atque artibus, in nonnullis nostrae iurisdictionis locis detestabilia scelera in insantes, in iumenta , in agros, in ipsaque matrimonia, passim patra ri,ita sine magna animi molestia, accepimus. Quocirca,ve, quantum in nobis est, superstitiones.falsae rerum futurarum coniecturae interaeque satanicae suggestiones, a finibus nostrae Prouinciae exulent, de ibrtilegijs, incan. tationibus, omnibusque magicis diuinatio- Acta Eccles raui. f. . nibus, diligenter inquiri,ac quaestionem haberi, madamus, ut, qui aeterna salute postii bita, in verba Belial iurasse deprehelisus futa 'rit, pro criminis mensura leuere puniatur. 9. Vnic. Itaque,clericum nobis subditum, quicumque is fuerit, qui cum eodem humani gendiris hoste, commercium huiusinodi habuisse a conuincatur, infamia notari, deinde,si moniatus , non resipii erit, deponi, atque in monasterium iuxta sacri Concilij a Lateranensis a b L-x terti j decretum, trudi, beneficiis insuper, atque officijs Ecclesiasticis omnibus priuari, volumus: laicos vero utriusque sexus, praeterquam, quod poenis contra sortilegos, &canonico ciuili ς iure promulgatis subh- Σ 2

eiuntur, etiam excommunieamus. - Φ.C A P. II.

FAmiliare vitium est muliebri sexui , cum lese. εκ aegrotantibus maritis, aut filiis, aut charioribus personis, opem ferre cupiunt, caelesii medico postposit a quo precibus, ac poenitentia , languentibus sanitas passim impeti, tur , humana etiam remedia ne ligere, quibus terrenorum medicorum diligetura grauiores morbi identidem curatur,ad insanaiq. incamationes a , ae impia carmina confuge- a e. linerei sire, chartulis etiam, seu breuibus , ut vocant, nec non characteribus aegrotorum collo appensis, quasi inanibus verbis plus tribuendusit, quam medicorum, ac medicamentorum

virtuti, atque adeo ipsius Dei omnipotentiae. Q d in equorum, boum, aliorumque id genus animalium morbis ab hominibus quoque fieri iampridem obseruatum est. Nos igitur, in huiusmodi prauo abusu diabolicam

industriam agnoscetes, ut pestifero hoc mo bo laborantes ad sanitatem reuocentur, antistesque seperstitiones ex nostrorum populata animis stirpitus euellantur, omnia incant menta, atque diabolicas machinationes ad curanda corpora, seu hominum, seu aliorum animalium, adhiberi consuetas, execramur , atque ne quouis colore, etiam certissimi viatae periculi, in posterum fiant, omnino i ter dicimus , mandantes, ut, qui in errore pertinaces fuerint, a fideIium eommunione separati , ex legum praescripto ulterius se te puniantur.

PRaeter illos, qui magicorum carminum a i mutam

potentia tempestateS inducunt,elemen--K ta concutiunt, innocentes opprimum c fa, --.

sis mortuorum responsis ad extremam per P risniciem inimicos redigunt, etiam mulieres Μquae, seu vulgari pane, sesi malo punico, ad persico, aut adio fiuctu, alique fascinauerint,

hi vel

425쪽

vel fatanatum diabolicis artibus sanauerint,

anathematizamus, ac maledicimus, utque alijsb legalibus poenis ς coerceamur, prae cipimus .

S. Vnici

Maleficos, seu veneficos illos, qui matrimonii essedium impedire satanicis impost ris, poculis, ac pharmacis, nituntur, efiiciuntque, ut, sponsis 4 colae nequeuntibus, maritalia quandoque coniugia incerta sint, ij idem poenis addicimus, quodque contrR huiusmodi transgressores alibi lancitum est,

hac o constitutione confirmamus.

C A P. t V. GR uissime quoque plectedos maleficos

illos censemus , quos fama est, statis diebus in hircis equitantes per aerem veshi ad quosdam diabolicos nocturnos con uentus , ibique, abnegato baptismo, satanae obedientiam exhibere, epulari, Iudere, cli

reas ducere, foeminas etiam, quae sagae vocatur, cum eo concumbere, mirasque nocendi, ac lanandi artes in animantium perniciem

ab eodem magistro addiscere. Quae qui iam, etsi diabolica illusione perpbantasmata ali quando fieri posse, concedimus, in ipsis etiacorporibus vere,ac saepe, fieri non negamus: quamobrem , eos, qui cum immundo spiritu tale se commercium habere confessi fiterint, crudelissimis sippliciis excruciari, vivique

interdum comburi constatuerunt,certe non

sine magno animarum periculo, quasi diu, nam iustitiam ita intinuerint, ut, pereunt, bus corporibus, non absurdum sit, eoru qumque animas periclitari .Quod a pietate Christiana alienissimum esse, uniuersa profitetur Ecclesia, praeseriim,si delinquentes commi si sceleris vere poeniteat. Nos, quo animo in maleficos,sortilegos, caeteros q. daemonum satellites nuehimur, eodem,& de ijs,quih iusmodi nocturnos congressus irequentaverint, diligentem quaestionem haberi, ac, si propria consessione eius criminis comiteti ruerint, poenas a lacris canonibus statutas simimandamus. S. Vnic. Quando autem animantium corpora nonis nullis morbis, quorum causae artis medicae peritos lateant, vexari contingat,aut vexata

absque medicorum ope curari, id ex diabolica officina prodiisse iis auctoribus suspicari licet, quos maleficiis Maeram dare vult, vo

ces , ac querelae testentur: quod, si per quaestionem iudiciariam reorum confessione ira exprimatur , ut nullumale eorum culpa dubium remaneat, eos legitimis poenis pariter subiicimus.

REus , qui in tormentis obiectu sibi eri

men minime consessus 3 stetit,absque nouo indicio eadem de causa iterum torque ri non debet.Sedin b, vel chartulas, vel Me uia, quae uocant, penes se habere deprehen datur; quibus ita muniuntur delinquentes , ut neque vi tormentorum ad delictorum consessionem cogantur; nouum inde, ac lassiciti elici indicium,non dubitamus, unde etian semel tortus, ac non conuictias, eadem a causa iterum torqueri poss:t. Nec corporis sit c salutem huiusmodi chartulis committetiveniam dandam putamus,quia vitae periculo immines te, cuilibet capitis accersiro er: ciuilium legum induIgentia etiam accusatorem suum corrumpere liceat: pretiosior siquidem .est anima, quam corpus, quae absque dubio in certissimum discrimen adducitur, cum persit perstitiones a diabolo quaeritur, quod p humilitatem ab ipsb Deo impetratur. Chartulae namque, praeterquam, quod iustitiae sucum ficiunt, toletari etiam sine peccato non possum, cum separent creaturam a creat Oic, cui ex primo Decalogi praecepto omnem cul-tiim,omnemque honorem tribuere docemur,

Deo ipso sic loquente .l: Ego sum Dominus Deus tuus: Non habebis Deos alienos corame. Quos quidem habere videtur, qui di bolum consulit, honorem . soli Deo debiiqin illum transferre non exhorrescit. Ipse vetenim est Dominus Deus noster ait David di nos populus palcuae eius, & oues manus eius, nec sunt i facienda mala, ut inde ei niant bona. Reum igitur illum, penes quem euidenter impiae , ac diabolicae chartulae repertae fuerint, etiam diluto crimine , de quod immatus fuerit, puniri iubemus ideo, quod imata industria sibi ipsi quodammodo vim inserte voluerit, ut aduersaretur veritati: plerumque g enim deficit potius probatio,quam ius, reique publicae interest, delicita non oremanere impunita .

C A P. VI.VT insipientium temeritas, atque im.

probitas retundatur, praecipimuS,M

quis in disputationibus, vel in concionibus audeat assimare, haereticum non esse, nec a Fides Catholicae puritate alienum, expcctare daemonum res la . Transgresseres igitur e communicationis gladio seriantur, alijsq. poenis a legibus R, ac sacris canonibus stu

tur.

a Iul Clari

ales a matbe

426쪽

Αcta Tara tuastens EcclesLib. V. 399

De collusione detegenda. Tit. XX.

C A P.

ctuumq. beneficialium, quam uis intulia, rum reuocetur, nisi audiatur, qui eam obtinuit, sestem, quia ex auctoritate iudicis iusta esse videtur, cuius quidem ratio aliqua habenda est, licet ille, nullo iure a sus. fiagante, sequestrationem concesserit, quae, cum fiat, ut res creditoris, quantum eius in-t siet . . terest,in tuto sint, quod utique praest ibid..i ictamno. nea cautio si debitor,contra quem concessa' fuit sequestratio,eam reuocari petat per in dum ut aiunt prouisionis, oblata idonea satisdatione iudicatum soluendi, quae maxime constri ad tollendam sequestrationem, non tamen, nisi citato creditore, reuocari debet. Sed,si inter condemnatum clericum, & eum,

qui sequestrationem impetrauit,collusionem intercessisse constiterit, nullam sequestrati nis rationem haberi oportet. Quae enim per IV -fiuntς, pro insectis halrentur. ε α Collusionis verb suspicio ςessabit, si clericus debitor condemnatus pecuniam,qua de agi, tur, deposiverit, ut victoriam a iudice repo a'n tanti tradatur . Etenim collusio, sicut per

coniecturas,ac praesumptione eurgatur, ita, s de contrariis coniectui is, ct praesumptionibusti sis de probatur ad , ut non tantum probatione ,

ted&d fortiore praesemptione evacuetur.

C A P. II. . Vandoquidem haereditati iacenti cu- I rator a dari potest, si contra huiusi di

curatorem pro clerico creditore deiunctii - - ν.ime dicatum fuerit, non est dubium, id nocere

posse caeteris creditoribus,omnibusq. alijs ex haereditatis viribus ius suu melictibus aeque, ac si contra defunctum pronunciatum esset, , veluti haereditas, ita & haereditatis et curator deiuncti personam sustinet,ac repraesentat. At vero, si clericum creditorem collusisse cum curatore contingat quod tamen probandum est, quia collusio ς,cum delictum sit non praesumitur,nisi probetuo iudicatum creditoribus minime nociturum dicimus perinde,ac si iudicatum non esset nam quod per collusionem,ac simulationem, factum est, prod . .&io. insecto habetur, sicut id d, quod eum non iu-

MLC. ---actum est . Nemo etenim

alteri competentem, siue actionem, siue e )-ceptionem ς, adimere potest, sed integrum debet esse unicuique de iure suo libere

experiri. . Aviaticus Taram. f.

De delictis puerorum. Τit. XXI.

C A P. I.

jV o D de adulto,ac pubere prima tonsura initiato circa priuilegium seri statuit a Tridentina Synodus, idipsum hi clerico impubere locum habere declaramus,ut,scilicet, si beneficii EGelesiastici praerogatiua muniatur,aut ex mam dato nostro alicui EccIesiae inseruiat,aut in seminatio clericorum, siue schola, siue uniuersitate,auctoritate item nostra moribus lata mandis, litterisq. ediscendis incumbat; vel ti ad maiores oraenes transiturus ; sori priuilegio iuuari non possit: quin , si criminis pinstulatus pro aetatis capacitate corrigendus h e. . sit, a sexulari magistratu iudicetur.

C A P. I l. SI ex summi Pontificis dispensatione minor quatuordecim annis beneficium Ecclesiasticum obtinuerit, ac delictum commi- strit, ex quo beneficio priuandus sit, quonia aetas errantes dexcusat Hac pro non factoq . .

censeri debet,quod a puero imprudenter,at- , ι.ε'ura . que incaute factum Iuille videtur, dubium risoavnia

est, an legitime priuari possit. NOS , si delin--iis ... e. quentem pubertati proximum,dolique capacem, ac malitiose deliquisse,constiterit, eum Iegali poenae omnino lubijcimus, memoria repetentes, quod ait Imperatα ς, minoribus errantibus, non autem falleatibus, iura publica subuenire . a. hi,'

in test des

De clerico venatore. Ti. XXII. an. s. C A P. I.

ENA IIONEM,atque aucupiu,&Episcopis,&clericis sacria ae.1. 344 canones non iniuria interdi eri.eod. xere. Quid enim commune

habet belliarum persecutio, cum Religionis mansuetudine ξ quid clam res cum orationibus ξ quid corporis exagitatio suscepta, ut venter pascatur, cum mentis quiete spiritui necessaria, ut contemplctur. Altaris minister venari, aucupari, ex insidijs intercipere disca non seras, sed animas, hoc est , morum unctimonia se ipsum virtutum exemplar imitandum proponere, ne, qui, se capi ab impio venatore diabolo patitur, ut de seris, vel auibus triumphet, cum te rena voluptate caelestes delicias commutasse videatur. Sic venatus Ioannes Baptista , cum factus vox clamantis in deserto, dirigi vias Domini, praedicauit: Sic Apostoli, cum Euangelicam docti inam proseminan do, idolorum cultores ad v eri Dei cultum tra-

427쪽

duxerunt: Sic Stephanus, eum lapidibus p

titus, veram praedam, caelos scilicet apertos, suis lapidatoribus indicauit: Sic denique caeteri martyres, cum per gladios, cruces,equu leos, ad Christianam fidem infideles conue terunt. Hos praeIati, hos cIerici aemulentur, cum his de praeda contendant: ab his venandi praecepta inuestigent, ne cum illis venat

ribus adnumerentur, quorum neminem san- , d. e.ε. otum suisse tu spicatur B. Hieronymus b,quouque de bestiarum praeda iblicitos, bestias fi

e ini. , ii his verbis queritur Prophetaς: Homo, cum in honore esset, non intellexit, comparatu Sest iumentis insipientibus: Si quidem belli, ruin nomine digni sunt, qui more ovium princul a pastorum vocibus errantium, illecebris voluptatum irretiti, dum rationis expertibus creaturis insidias struunt, ipsi rationis praesidio muniti, aetetnae mortis laqueos effugere nesciunt. Hi sunt clerici venatores, quoruanimas venatorum vaserrimus latanas ace

rime inscctatur, ut, quos per mundanas vanitates a Deo abalienavit, eosdem per infernales cruciatus sibi coniun*at. Itaque cler L. ,-d Domini nnt, abi ciant retia, venabula, ac viscum, non pascant canes, nec falcones,omnibu'. venaticis instrumen- nuncium remittant, ut liberati a laqueo ςset. D venantium, tentationes superare, proprio'. assectus suppeditare, addiscant. Quocirca , qui ex suboitis tu stris venarioni operam dederit, si sacerdos fuerit, ad duos menses a fidelium communione separetur; si diaconus, aut subdiaconus, ab omni officio suspenda tur, si in minoribus ordinibus constitutus, ac semel, aut bis admonitus, non respuerit, ad maiores ordines non alcendat.

C A P. II. IAm, si clericus,vel recreationis, vel neces

sitatis causa,venatu inierit,ac, tum bestia, vel aue in iclopelli glande strire nititur,tatetrant euntem hominem imprudens vulnerauerit,quamuis mors inde sequatur,non vid a ilia. .. tur φ homicidii reus, cum non voluptatis,sed valetudinis confirmandae, aut corporis sustε- gratia, lege b permittete, rei licitae ope-bro M. ram dederit, nec selopeitum exploserit,ut ii

adulti mnem Occideret . Eum tamen in poenania

homicidii incidisse non dubitamus,non,quia venando deliquerit: sed, quia illicito teli ge-

emul. Clari nere in Venatione usus fuerit. . litius C tamen

cum ipso agendum putamus, quoniam volutatem occidendi non habuit, ideo poena extraordinaria contenti, ab ordinis exercitio il- de ν .&ra Ium suspendimus, quamdiu summio Ponti Scis dispumatione luctat in integi u restitutua.

De eserico percutare. Tit. XXIII.

C A P. I.

LERICVM, qui furore per HΤ4 citus, apparitorem mandata vicarii nostri generalis exequente, percusset it, puniri nodebere ratio suadet, cum furore a suo satis puniatur. Sed, ne alicui am- a Lis L. pthis iniuriam inferat cum sacri ordinis dedecore, a parentibus, si adsint, ita coercea tu ut amentia sua nemo amplius laedatur. Si absint, a necessariis, ac magis propinquis, quandoVid commode fieri possit, eorumq. b L euritie

sumptu, si ille nihil habeat, alatur. Quod, si& necet garij desint, aut, si, nec iacultates, nec modum habeant, quo furiosium custodiis re,ae cohibere possint, in publicis carceribus asseruetur ad custodiam ς, ac de fisco nostro e Ls insumat necessaria. Inde vero, nec exire, nec me, ..io, ι.

ordinis fiinctiones exequi permittatur, nisi

plena mentis sanitate receptae . .

C A P. II. CLericus,quamuis absque animo occide

di hominem percusserit ita, ut die extremum obeat . , reus erit homicidij. Si autε .cecie.TH. in euidenti vitae periculo constitutus, cum bmoderamine inculpatae tutelae sibi vim instrentem occiderit, vel ex primo irae motu ho

minem letifero vulnere affecerit,dummodo crixae auctor non fuerit, iustamq. u caulam is c L cinis irascendi habuerit, venia dignus censetur, τι pu M. i. si

quasi id casu commiserit. Seo,cum factus sit irregularis, ad ς altaris ministerium, nisi ex dispesatione Apostolica, nequaquam admitti debeat. Meminerit vero interim, non in a caniisqq.

poenam perpetrati i homicidij, sed ex Chri- Ita ei. . . manae charitatis ossicio, assiduis precibus imterfecti fratris animam Deo commendare.

C A P. I I I. SI a clerico ebrio homine occidi cotingat,

dummodo de eius ebrietate ita costet, ut nullo modo rationis compos fuisse probetur,

cum homicidi si perpetrauit,beneficio priuari non debet:Sed,si in ipsa temuletia ita sarius visus fuerit, ut ira copescere, ac quid ageret, scire potuerit; dicimus, eum beneficio priuari debere, alijsq. poenis assci,quibus iure canonico homicidae plectuntur, ac praesertim μ δb . .., ois ealtari avelli, licet vere ebrius lacrit, non solii cI. culpa sua,sed & aliena,etsi solitus sit inebriari,& furere, de circustantes molestia assicere, :: tunc u peccat,quia ebrietas diuino praecepto I:i damnatur,&quia homo ebrius, tanquaamc

in omnia mala prorumpit. Si vero non toti epi re ec. e.

tus inebriari, sine culpa in ebrietate inciderit, tis audiui 1.

428쪽

Αcta Tarant a sens Eccles Lib. V. sio I

non peccat:sed, si sua culpa,hoc est ex bibacitate, nulliu R. opera,aut industria,aut fraude, . puniendus est ,quhd dignitatis suae oblitus, Mis. mero se tam turpiter ingurgitauerit. quod etiam apud ethnicos vituperatione minime caruit. Pittacus enim iniuriosos ebrios sevcrius plecti mandauit, quam sobrios, cum ut aia. Li. ait d Aristoteles stequentiora damna a m di dis imminere existimaret, quam a siccis . vir Quomodo e itaque vitiorum semes,ac nutrix ebrietas in clericali charactere insignitis tolerabitur, si in secularibus hominibus reprohenditur e

De maledicis. Tit. XXIV.

C A P. I.

I C V T magnopere Iaud adusta est,qui rerum omnium paren

N S iem Deum summa animi conis

ta tentione veneratur, ac colit, PIJ ': eique non minores gratias apro aduersis, quam pro secundis successibus agit iuxta Psalmographum dicentem: Ben , Psil. 3- dicam b Dominum in omni tempore e semper laus eius in ore meo; ita acerrima reprehensione, ac supplicio dignus est, qui eius nomen contemnere,lacerare, ac blasphemare audet. Quod quidem, etsi omnium flagitio- rum grauit simum est, nonnullis tamen Christianae Religionis imp ijs cultoribus adeo familiare, ac frequens iactu est, ut blasphemia, quasi iracudiae solat tu, exculabile, ac quoda- modo necessariu peccatum, videatur. inare, cum scriptum sits: Non habebit insentem Dominus eu,qui assiimpserit nomen Domini Dei sui frustra: ut, quos culpae horror non coercet, eosdem poenarum Armido a pecca-di licentia deterreat,mandamus, eum, qui in Patrem, Filium, aut Spiritum canctu,aut Beatissimam Virginem, aut Sanctos cum Christo regnates, blasphemias, aut maledicta coniecerit, viginti quinque nummis aureis mulcta. ri, quinquaginta vero, si iterum, ac centum, si tertio in eodem crimine deprehensus su rit, sed & infamia notatus, perpetui triremiuremigij poena plectatur. od, si pauper sit,

nec pecuniariam mulctam soluere possit,pri, mo, vinctis post tergum manibus, dominico, aut alio solenni die,ante res Ecclesiae maioris a mane usque ad vesperam stare cogatur: Si iterum blasphemaverit, per frequentissimas ciuitatis vias ductus, virgis caedatur: si tertio, ut caeteris exemplum sit, postquam ei fuerit lingua publice perforata, ad triremium item perpetuam pinnam trudatur. Ula Lecies Taravis.

C A P. II. IAm vero,cum maxime detestabile sit blasphemiae peccatum in profanis,quid erit in lacris hominibus,clericis, inquam, sanctis altaris ministris,quos B. Petrus genus electu, regale sacerdotium, gentem sanctam appellatὸ Ipsib enim de sorte Domini sunt: ipsis bDominus pars haereditatis esse non dedigna- μtur: ipsos demum, ut res cum nomine cossentiativeriq. Dei serui dici poLint, sanctos esse oportet. Quod procul dubio non assequitur, qui conuitiis, ac contumeliis, diuino honori

per summum scelus insultat. Quare, cum pe-na ς pro delicti mensura irroganda sit, ne li- e . iam ire isceat huiusmodi perditis monstris diutius in malitia sua gloriari, clericos omnes, qui se in tantum facinus praecipitauerint, ut, quasi νδ i Dei hostes, sanctissimo eius nomini maledixerint, iuxta tertij Lateranensis Concilii de. cretum, quod ,cum in desuetudine abiisset, Pius Quintus d summus Ponti sex ad obser-

uantiam reuocauit 9 puniri mandamus, ut,

scilicet, qui semel blasphemaverit, fluctibus unius anni omnium beneficiorum; qui bis,ipsis beneficijs; qui ter,etiam dignitatibus, a, que exilio, mulctetur. Si vero ex blasphemis clericis sit, qui nullum possideat beneficium, primo pςnam pecuniariam, vel corporalem, iubeat; deinde, si iterum deliquerit, carceribus micipetur; si autem tertio,degradatus e e de qua mad triremes condemnetur,nec iuuari quisqua dus. possit loci consuetudine, quae, quandocum que peccandi occasionem praebeat, nequa

a tala in v.

Eadem ratione eum, qui in Sanctos visi ne beatifica stuentes, impia, aut iniuriosa verba effuderit, pro personae,loci, ac criminis qualitate, plecti mandamus.Nam,sicut Deus in Sanctis laudatur, hoc est,sicut diuina ope. ra laudantur, ac beneficia , quae ipse Deus inhumanum genus confert per Sanctos, ita etiam eius nomen vituperatur in Sanctis per blasphemiam, quia redundat in Deum, di imper eam eius bonitati detrahitur, atque iustitiae, qua sanctificantur diuinae legis serua

Denique, si quis clericus, aut Iaicus, bIasphemii s haeretica verba immiscuerit, tanquade haeresi suspectus, canonicis sanctionibus subiaceat: quod & extendi volumus ad res, qui Dei, Beatiis imae Virginis, Sanctorumque venerandas imagines violauerint, conlpur- cauerint, fregerint,irriserint,vel qua uis ignominia , vel iniuria assecet int.

429쪽

C A P. III.

Voniam vero publica peccata grauiora sunt .duam occulta, mitius agendum Resse dicimus cum e qui priuatim, quam cum eo, qui publice, hoc est, in loco publico, maledixerit , seu blasphemaverit ridem b enim sunt blasphemare, ac maledicere. Publicaesum Ecclesiae, viae, tabernae, cauponae, com pila, sora, ac, si quis alius locus est, ubi orationis, aut negotij, aut colloquit, aut recreationis causa, homines publice conueniant. Si quis vero alibi, duobus testibus praesentibus, blasphemasse conuincatur, eo quod in loco priuato deliquerit, lenius puniatur. Qui in conuiuio, sermone, ludo, aliove opere, aut actu, aut materia continua, pluries blasphemaverit, tanquam unius delicti reus, unica tantum petna mulctetur, ne de eadem re plures confici accusatorios libellos, siue processus, Oporteat, grauius tamen puniatur, quia culpas multiplicando, acrius diuinam iustitiam irritavcrit . Eum tamen, qui calore iracundiae bl alphemaverit, statim q. resipiscens, pq nitentiae signa dederit, nequaquam acculari permittimus,cum si primi motus non sint

in nostra porcstate .

De clerico excommunicato , deposito, vel interdicto, ministrante. Tit. XXV.

CAP. I.

L E RI C U S excommunica. tus,cuiuscumque conditionis,pra rogatiuae, ac dignitatis, sit, VI quandocumque Missam celebrare,bapti Zare exceptis necessitatis cassibus consessiones pς nitentium audire, auditos a peccatis absoluere, infirmos ungere, aliumve actuin, etiam minorum or dinum, exercere, aulus fuerit, illico a esse irregularis intelligatur, quin b & acta , ac se n. tentiae illius nullam habeant auctoritatem . ; si suerit publice denuciatus, sin minus,quodcumque ab eo ad fauorem alterius iudicatu,

aut gestum fuerit, ut publici osticis ratio ha

beatur, validum censeatur ς,quamuis ille , cuius id valere interest, iudicem occulte ex- commi inicatum esse non d ignorauerit, ex Martii, i Quinti constitutione ς,qua communicatcs cinn excomunicatis excommunicari

vetuit, nisi illi de nuciati fuerint, aut in clericos violentas manus iniecisse, conuincantur. CAP. II.

SA cerdos ab ordine legitime deiectus,

nec restitutus, ad pristinum officium non admittatur ii, quamuis enim characterem in

Anastasiij Germonij

anima impressum, atque C indelebilem factu, non amiserit, attamen, quia d deposito, seu

degradato, aufertur ordinum exercitium ,

quicumque ordines sibi interdictos exercere praesumpserit, absque ullae reconciliationisi pe ab Ecclesia separetur: si vero monitus in errore pertinax fuerit l, tradatur soro seculari. Interim tamen,qua uis cIericalibus priuilegiis mulctatus fuerit,& canonicas ghoras recitare,& iuxta ii Exclesiasticas Regulas viuere teneatur.

C A P. I I I. IR regularis effectus intelligatur etiam, qui

in Ecclesia interdicta , sciens, sacrum fecerit, nec Episcopali dispesatione iuuari possit,sicut, nec Missam celebras in Ecclesia, cuius ingressus sibi suerit nominatim interdictus, nisi id a occultum esset, quod impossibi

le videtur, cum ad multorum notitiam inter

dictum Ecclesiae peruenire sere necessarium sit, sicut difficillimum, Mii Iam celebrari posse absque teste. Quod & de eo dici potest,cui binterdictus sit ingressus in Ecclesiam , cuius

irregularitas, nisi e ex dispensatione Apostolica,non tollitur. Qui vero celebrauerit extra Ecclesiam sibi interdictam, ut in oratorio ut domo, aut alibi,cum altari portatili,non indi. get dispensatione,quia,nec irregularis factus est, nec d peccauit.

De clerico non ordinato, ministrante. Tit. XXVI.

CAP. I. VONIAM Missam celebrare,ac sacrosancta tractare Eu.

charistiam ad solos sacerdωN tes rite ordinatos pertinet,

procul dubio audax est, ac temerarius, qui ut ait S. Dionysius d ea sibi sumit, quae ipsoruin sacerdotum sunt propria, nec metu, nec pudore, ac diuinorii tractati ne praeter captu,& meritu ,deterretur.Cui c&sentim est,quod si sancitae Nicaenae Synodi Pa. tres his verbis protulerut Peruenit ad nostra Synodu, quod in non ullis Iocis,& ciuitatibus diaconi dat presbyteris Eucharistia,quod ne. que canon,neque consuetudo,tradidit, vi,qui Ofierendi potestate ni non habent, ijs, qui osi ferunt , dent corpus Christi. Quem abusum

a nostrae iurisdictionis finibus quam longiss-

me exulare cupientes,diaconum, seu subdiaconum, qui huiusmodi sacerdotale munus sibi arrogauerit, non solum irregularem ,

ad maioresque ordines inhabilem, sed a &ab ordinibus legitime susceptis, quantum nobis videbitur, suspensum, ac, si delicitum ς publicum fuerit, dispensationis nostrae inca

pacem

sent. ex m. in s.

430쪽

iens nemisit se.

pacem esse, pronunciamus. Non tamen , diaconum iussu Episcopi, vel presbyteri, urgente necessitate, Eucharistiam ministrare posse, negamus.

CAP. II. IN nonnullis iurisdictionis nostrae ecclesijs

usu receptum esse audiuimus, ut, qui, nec diaconi, nec subdiaconi sunt, cantent in Mi Lsis Euangelium, atque Epiliolam, ac prima tantum tonsura initiati spectantia ad clericos

minorum ordinum exerceant. Ἀω, umec

clesiasticis moribus , ipsiq. iuri canonico aduersetur , eos, qui sacrarum huiusmodi sunctionum ordinem perturbauerint, irregula. res a esse, nec ad maiores ordines promoueri posse absque dispensatione Apostolica,declaramus, &,si fuerint maiorum ordinum praerogatiua insigniti, in illis ministrare non pos lint, quousque nobis aliter fieri videatur. Si vero consuetudo loci sit, ut Euangelium sine stola, ac manipulo recitetur, Epistola vero sine manipulo , quoniam intelligi potest, id non fieri ex diaconali, vel subdiaconati oliscio , periculum b irregularitatis cessare dici. mus, icientes , laicos L quoque, atque in misenoribus ordinibus positos, alicubi idem facere consueuisse. Attamen, quia hoc; ubi non est consuetudo; sine peccato d fieri non potest, ne perniciolbs abusus seuere videamur, talia committentes ab ordinum exercitio ad

tempus, 1 nobis praefigendum, suspendimus, Parochosq. id in suis ecclesijs fieri permit

tentes , quinq. aureis nummis , in utilitatem earumdem ecclesiarum conuertendis , mulctari, mandamuS.

De clerico per saltum promoto.

Tit. XXVII.

cum peccante dispensere. Necessaria est igitur dispensatio , ut Diaconatus omissiis suscipi, ac Presbyteratus per saltum susceptus exerceri possit: eadem ratione promotus ad Diaconatum , omissis Subdiaconatu, ad maiorem g ordinem , hoc est Presbyteratum , e Ge in. ascendere prohibetur. Quin, si dispensatio concessa fuerit, ut promotus suscipiat ordi. nem omissum, & ministret in suscepto, alia iis Toseia dispensatione indiget, ut, scilicet, ad maiores possit ordines promoueri.

opinio autem existimantium λ, promotum per saltum iplb iure nequaquam suspendi, sed lusipendendum esta, nobis minime λ prbbatur. Nam, si id verum esset, sequeretur, mini- strantem ante dispensationem non effici irre

gularem, quod sine i Tridentini Concilij de- ι 2'. E

creto omnino repugnat, cuius auctoritate, ut

Episcopi dispensandi cum promotis per sal - :

tum, qui in lusceptis ordinibus non ministrauerint in v tioq. foro potest arcin trabent, ita cum iis, qui ministrauerint, dispensare non possunt: unde se luitur, promotos statim, at q. pse,p. . . ordinem exercuerint, irregularitatem comtrahere, nouum l. sibi struere impedimetum.

Quod etiam hinc confirmatur, quod, si comseratur beneficium clerico per saltum promO-to , antequam omissum ordinem suscipiat, quoniam ipso iure suspensus est, nulla m est collatio. Suspendatur autem , qui malitiose peccauerit: qui vero per probabilem ignorantiam ordinem praetermiterit, non suspendatur, sed,postquam, se peccasse cognouerit,

ora inis praetermissi exercitio tantummodo c. .lieituis interdicatur, etenim locum non habet poe-o G ae.

na , ubi non est delicti im, nee delictum P

sine dolo esse potest, qui quidem dolus in ' ,

ignorantem non cadit.

CAP. I. CAP. II. V B DIA C o N V S, qui ordi

ne diaconariis praeterni isso,ad S presbyteratu promoueri passus fuerit, neque in suscepto ordine ministrare, nec Omibsum sulcipere, permittatur absque dispensatione, quam olim Episcopis , et iram exceptis casibus in iure expressis', in quorum numero non est hic,de quo agimus hodie Concili j Tridentini auctoritate concedere possumus etiam, si ita promotus, se per saltum ordinatum non ignorauerit d , dummodo in suscepto ordine no ministrauerit. Quod quidem locum habet etiam in foro exteri re ς, quamuis peccatum publicum fuerit, siquidem, quoad serum interius, si fuerit occultum, etiam si ministrauerit, possumus i

SI autem laico , vel clerico in minoribus

ordinibus conlii tuto, conferri sacerdotium contingat, non cst dubium, quin cla aracter in utroq. imprimatur, ac conjequent cr, quin uterq. virtute characteris conficiat cor- ἴ : pus Christi, cum ordo suscipiendorum ordinum seruandus sit ex nectistate praecepti a , dii . i. aenon ex necessitate secramenti:omnes enim b ' .a --. ordines inseriores in superiore ordine virtua liter continentur. Quamobrem ille, cui superior ordo collatus fuerit, ea omnia facere potest, quae potest in seriorem ordinem habens , a MM. Ite et, si illegitime faciat, mortaliter peccet, navi.dii a 4.

quia irregularis est. Sicq. facere potist, quod ζ',4 s mi. non debet e virtute sacramenti potest, quod auctoritate praecepti audi sari debet. Si vero non baptizato collatum fuerit sacerdoti lim ;

SEARCH

MENU NAVIGATION