장음표시 사용
431쪽
quia baptismus est sacramentorum ianua; in
eo non imprimitur ordinis character, nam
per bapti sinum populus fidelis, non ς solum ab infideli distinguitur, sed & ad alia sacra
menta percipienda idoneus redditur.Quare, si non baptizatus ad ordines promoueatur, postquam baptizatus fuerit, iterum ordi, ' nandus est.
De eo,qui ordinem sertiuξ suscepit. Tit. XXVIII.
C A P. Vnicum. A R H s quidem modis dicitur quis ordinem furtiue Q. ID U S scipere, nempe, si subdiaco-- - natum , ac minore S Ordines ,
aut duos a sacros, una, & ea dem die acceperit, si fuerit excommunicatus, interdictus, suspensus, spurius, infamia notatus, aut alio quouis modo iuris auctoritate incapax declaratus: Item, si absque litteris dimissorialibus sui b Ordinarii, vel Superioris si Regularis fuerit ordines susceperit. Si non fiterit descriptus,examinatus, amprobatus, ac nominatus. Quamuis in bapti. rato furtiue ordinato character imprimatur,elscitur tamen irregularis , nec in susceptis ordinibus ministrare potest, non utiq. ex imperfecta ordinum collatione, sed ex vitiosi promotion cui, ut obuiam eatui C, non solet fieri solemnis ordinatio, nisi praemisso edicto, quo interdicuntur, & maledicuntur ad ordines accedentes, nisi descripti sint, dic. aut, si
cxcommunicati sint,&c. ne, si promoueantur,irregulares fiant, etsi cum ipsis dispens re potest Episcopus, si peccatum suerit occultum, vel etiam, si publicum , dummodo φin susceptis Ordinibus non ministrauerint: quod, si eos ministrasse constiterit, praese tim i in duobus sacris eodem die susceptis, dispensatione Papali indigent. De subdiaco-
nou vero, ac minoribuS ordinibus eadem
die susceptis, cum g Tridulina Synodus duos tantum lacros ordines eadem die conferri prohibeat, etiam Regularibus, nec de alijs mentionem faciat, ex iuris vulgata regula h Qtii unum dicit, alterum excludit; permittere videtur, subdiaconatum, ac minores Ordines eadem die conferri posse . Sed, quoniam iminores quoq. ordines temporum interstitia postulant, nec potest, qui eos sulce perit, ad hsacerdotium ordinari, nisi post annum a susceptione ultimi computandum, nequis subdiaconatum, aut minores ordines eadem die suscipiat, sub excommunicationis poena prohibemus .
De excessibus praelatorum, &siibditorum. Tit. XXIX.
C A P. I. E iure nobis obiici possint,quae
Christus de Praelatis Iudae rum dixit δ, quod, scilicet, diu a Minh.
is cerent, non facerent, Oneraq. grauia in humeros hominum imponerent, digito autem suo nollent ea mouere; quantum per humanam fragilitatem licet, ut pastoris b, non percussoris, titulo di- b H e. vitigni videamur, operam damus . Praecepta siquidem, lege'. nostras ex ipsis moribus nostris metientes, ea moderatione utimur, atq. ita in subditos dominamur,ut palam sit, nos potius prodesse,quam praeesse velle, filiorumque loco habere, quos paternis nostris os cils respondere , ac pro religionis honore, mdeliumq. animarum aedificatione laborare, animaduertimus. Ideo iniustis eos exacti nibus , & Oneribus vexari non permittimus :quin, si iudicum c imperitia, siue temeritate, damnum patiantur, ut appellationibus, alijs
que legalibus suffragijs subleuari possint,
absque ulla tergiversatione concedimus.Sed, cum o duo luminaria, Sol ς,& Luna,spiritua- d octes a. Iem,terrenamq. potestatem designent,sintq. interir ω
dignitate, ac virtute distincta, sacra pariter a profanis distingui oportere, etiam ipsos ethnicos sensisse, memoriae s proditum g est.
Aliud est enim ius sacrorum, aliud politic esse pro tum: aliud sacerdotale, aliud regale impe- ι'Tcalph. rium. Huius subiectum simi: vilissimarum re ν, ut aererum massa, umbratiles diuitiae, breuis felicitast illius,inaestimabile bonum, solida potentia, perennis gloria ita, ut spiritualia tantum praestent sectilaribus, quantum distat coelum 1 terra; qua de causa non solum iudicia di, stingui , sed & sacra aedificia a regalibus d mibus separari voluit Deus, ut est aliud Erechielem ii, ubi de regibus Iuda sic loquitur: h ea pisi. Fabricati sunt limen suum iuxta lime meum, de postes suos iuxta postes meos, & murus
erat inter me, & eos,& polluerunt nomen sanotum meum in abominationibus, quas secerunt , propter quod consumpsi eos in irata mea. Quod,& in UchoZiae i atque ΟZa: λ μ- i lib. s. Pa. pentina morte non obscure declarauit. Ita- ': s. 'L.
que, . si quid a nobis, vel nostris iudicibus , - - peccatum fiterit, quo subditi nostri graue tur, caueant, ne ad tribunalia laicorum comsugiant , cum appellare possint ad iudices a sancta Sede Apostolica ubiq. terrarum Orbis christiani collocatos, ut popuIorum querelis remedia adhibeantur, Nuncios praesertim ad
432쪽
Αcta Tarantasiens Eccles Lib. V os
Principes delegatos, inter quos est, qui AtDgustae Taurinorum pro Subalpinorum, atque Allobrogum necessitatibus retaei,hoc enim, Sipsi Caesares non istum permiserunt, sed, Iege lat fieri iusserunt. Constantinus sic Io- --- cutus est ad sacerdotes i: vos Dii estis a vo
iv, - λ r,Deo constituti: Ite,& inter vos causas vestras discutite : nobis nondicet Deos iudic, .c re. Theodosius ac Valentinianus: Fas, im K.&cis . non ut diuini numinis ministri temporalium potestatum subdantur arbitrio.
Aretadius R, & Honorius rescripserunt sic: e. Quoties de religione agitur, Episcopos con- ses uenit agitari. Et alibi ψ: Quibuscumq. mota quaesti quae ad Chri ilianam pertineat sanctitatem, eos decebit sub eo iudice litigare, qui Praesul est suis partibus omnium iis
cerdotum. Item Martianus Imperator lege cauit P,vi,si quid circa morem,ritumq. caci ' rum, & pristinos canones, quod interpret tione indigeret, oriretur, 1 lacerdotibus cognosceretur, quorum iudicio crucis quoque, ae reliquiarum martyrum collocationem re- M. e seruauit Leo. Iustinianus q laicis r interdixit
ET ' litanias, hoe est, supplicationes absentibus
clericis, sed & omnia c, quae ad ecclesiarum ' . e .. si itum pertinent, iussit nota fieri Romano sim iris Pontifici, quem & caput ecclesiarum appellat. Idem lustinianus x: Maxima quide ait, in hominibus sunt dona Dei a suprema colla. ta sapientia, Sacerdotium, atque Imperium: Illud quidem diuinis ministrans: hoc autem
humanis praesidens: Idem secerunt ferum do. vim 3 A mini Romani, de quibus Tacitus ude Tibe- ' ' ito sermonem habens, ait: Quando de relisionibus tractabatur, dilatum nuper res m. sium aduersus Seruium Maluginensem Flam, nem Dialem prompsit insar: recitauit de. v in cretum Pontificum. Lampridius x, de Alexandro loquens, ait: Pontificibus tantum detulit, & Quindecimuiris,atq. auguribus,ut quasdam caulas sacrorum a se finitas itecari, ν ub.,αm & aliter distingui pateretur. Plinius y quoq. Pi b.,. rerum sacrarum administrationem ad Ponti- pertinere affirmat, nullumq. ius in eas, z,' ,α principes habere . Testatur etiam Dionysius Halicarnassaeus L , Pontifices in contempto-- res religionis pro delicti qualitate animaduertere solitos, cum ipsi nulli,aut populi, aut senatus testati,essent obnoxij. Vnde liqui-' o do constat. Principibus seculi imperium ita
eccles c. - res sacras nulla omnino a Deo negatum, I
mω Iisq. a sacerdotibus seseruatum. Quicumque igitur ex clericis nostris siue dignitatis oblitus,contra diuinas b,atque humanas c leges dseculares magistratus prouocare aulus
sve, ut, iuerit , primum ab ordinum ministelio sul- pendatur, deinde, Riterum deliquerit, e communicetur, sitque perpetuo inhabilis ad beneficia obtinendL.
C A P. II. O dcum in capitulo ecclesiae nostrat
coram nobis congregato a maiore, s nioru l. capitularium parte definitum,decr tumue fuerit, praesinim circa ea, quae ad dis uinum cultum,divinorum ministerium,ecclesiae decorem, morumq. correctionem perii nent,id quavis contraria consuetudine non obstante) etiam aruiquissima, quam corru prelam censemus, ratum,& firmum esse, at
inuiolabiliter obseruari, volumus. Quod, upostea conueniant canonici, quod abdi, ac sine auctoritate nostra, nobisque absentibus, aliquid definiant, prioris capituli statutis contrarium, a diuinis sespensos se esse intellugant , quamdiu declaratum fuerit, irritum esse, ac nullum, quod in posteriore conuenticulo actitatum fuisse apparebit. Auctores insuper huiusmodi furtiuae conlii itationis, non solum suspensi intelligantur, sed & pecunia
H societatis sanctissimi corporis Christi huius ciuitatis, quOS
α Poenitentes vocant, Oratori fabricandi a nobis ficultate impetrata, altius, quam putabatur,aedificium sustulerunt ita, ut eccletiae sancti Martini l minibus ossiceretur . Quamobrem Prior ecclesiae , quem surgentes muri mirum in m . , dum torquebant, lege λ concedente, operis noui nunciationem fieri,siue iure,siue iniuria id factum sit, aedificantibus inhibuit, ne via rius procederenti: quibus nihilominus ab opere nequaquam desistentibus,ritor, nulla praemilla Operis mensura,ante nunciationem facti, instabat, ut, quodcumq. b post nuncia- , tionem super aedificatum filis et,destrueretur, quamuis nesciret, quid illud esset, quod destrui petebat. Quocirca,cum,quod ante nunciationem constructum saerat, iure desici non posset, magisq. fauendum sit in dubio aedifi
canti, quam nunciami, ut, scilicet, ciuitates e. e. t.. nouis aedifici js augcantur ; cumq. nouum ibIud opus Oratorio pIurimum prodesset, parum autem obesset ecclesiae,ac denique, ne tot impensae a pio loco iactae perirent, licet e . revi priuis etiam ecclesia pius locus ellat, nos, quod d a 2 1 G. t magis urgere videbatur, attendentes,tua ,
433쪽
quia deni sura ope in controuersi non comstabat, tum etiam, quia modicum apparebat damnum ecclesiae sancti Martini,Priori silemtium imponi mandauimus, ac mensuram noui operis necessariam esse declarantes, ut i dex damnum nunciantis plene cognoscat, huiusi di nunciationem, nec fieri, nec admitti, volumus, nisi seruatis lemandis, ac praelartim, nisi nuncians mensuram operis oraemiserit., C A P. II. HAeres eius, qui iis area coemeterio e
clesiae sanctae Μariae eontigua ab e dem ecclefia sub annua pecuniae pensione
accepta domum ruinam minantem reaedificare coeperat; verum,capituli procuratore nouum opus nunciante, ad Vic ij tribunal vocatus, se non sacere nouum opus, respou
dit, sed veteri reficiendo incumbere, nec tamen,ut aedificare licite potat, latisdationem obtulerat, aut praeli iterat, quam, nisi a iudi- remittatur, negare non potest, qui, non et is operis nunciatione, inititutam aedificationem prosequi velit: vicarius, cui adhuc non constiterat, esset ne opus nouum illud,an vetus reficeretur,haeredi inhibuit,ne in aedificatione pergeret, accepta sinies per Procuratorem satisdatione pro aedificantis 'a: . tia indemnitate,si inhibitionem b sine causa ima.T. et . s. petratam filii se,aliquando probari continge. ς eis. t. Vertim, haerede C nobis satisdationem exhibente, dum penderet inhibitio, controuersiae locum adiuimus; ubi, posteaquam illud non esse nouum opus, sed de veteris necessaria, ae celerrima reparatione agi, animaduertimus, ne aedificationi impedimen-d i. Praetor. tum asserretur, decrevimus , tum, quia d re- inculum nunciationis aduetius futura, noquia adu rsus praeterita, inductum est,tum etiam,
quia plocuratori de operis demolitione satisdatum suillat, quandocumq. illud iniuste lacitum legitime constitisset: quod fecimus etiam,ne ciuitatis itales cadentis domus ruina deformaretur, quandoς nouis aedificijs potius exornari deberet. Quod in simili casu deinceps seruari, mandamus.
C A P. II LOVamuis in noui operis nunciatione id
potissimum obseruari soleat a,ut is, cui nuticiatum fuerit, de operis iniuste facti demolitione satisdet, permittendum tamen non est, ut, quicumque satisdationem obtu- . i. noride- Ierit, superaedificare possit: nam, sigi auamen, aut b damnum inde sentiat, qui nunclauit,causamq. suae nunciationis, siue statim,r: r'. . intra tres menses, iuxta Gregorij ς No-h-ui. ni constitutionem, Iesitimu probaucrit, it audiendus est, utimerea aedificatio illa omnino suspensa esse intelligatur, eo magis , quo u trium mensum terminus, modicus clan stilion praesimitur aedificare volenti notabile damnum afferre, cui, si iniuste, ac sine causa,nunciatum sit, in id,quod eius interesse constiterit, nunciatum seisse, temere nunciatum condemnari iubemus,ne, scilicet, ciuitates aedificijsς, quibus maxime illustrantur, improborum hominum arbitrio defraudetur
V o NIA M Regulares suorum priuilegiorum praetextu
ri eri plura, quae iure non possunt, posse
sicut contra non pauca, quae iure tenentur sacere, plerumq. recusant, lubpoenis R alias ad eandem rem a nobis statu.
tis, infiascriptas constitutiones Concilii Lateranensis tertij, nisi eis fuerit a sancta Sede Apostolica speciatim derogatum, ad b amussim obteruari mandamus.
In Concilio generali Lateranen e . I I. ubi de Regularibus tractaIur.
'CAP. II. R.Egulares a Praelaris ad Processiones
solemnes pro tempore faciendas requisiti, dummodo eorum loca suburbana ultra unum milliare a ciuitatibus respective non
sint remota, accedere omnino teneantur,
siones audire valeant: Iaicos tamen, & cleri. cos seculares a sententijs ab homine latis nullatenus absoluere possint.
Eucharistiae vero, & extremae uncti onis, aliaq. ecclesiastica sacramenta illis, quorum etiam infirmorum, ac decedentium confessiones audierint, dicentibus, proprium sacer dotem illa sibi dare denegasse;dare nequeat, nisi denegatio sine legitima causa facta vicianorum testimonio probata, aut requisitio coram notario publico iacta, doceretur.
CAP. Ita. REgulares ministris quibuscumq. obs,
quio ipserum insistentibus sacramenta huius inodi chariaiia ,silicet, Extrema
434쪽
Acta Taranta siens Eccles Lib. V. ' si
in rimis, O alia reclesiasicasacramenta
nullatenus ministrare valeant, nisi illorum .d viante obsequio.
C A P. IV. PRiuilegia item, atque exemptiones,quael ub varijs formis, ac titulis, concedum tur , quoniam Episcopalem iurisdictionem perturbare, di reipublica damnum afferre t dignoscuntur, constitutionem a summi Pomtificis Innocentis Quarti a sacra b Tridenti-ε em. na Synodo confirmatam,& auctam ς, ut, stilicet,in causis mercedis, ac miserabilium per- idnarum, clerici seculares,& Regulares extra monasterium degentes quomodolibet exempti, etiam, si certum iudicem a sede 3 post lica in partibus habeant, alibi vero, si non habuerint, coram Episcopis, tamquam eiusdem Sedis delegatis iudicibus, conueniantur, ad debitaque soluenda priuilegi j s quibuscumque, aut Conseruatorum inhibitioni-hus,non obstantibus compellantur, nisi ei. dein decreto Pontificia auctoritate derogatum sit; omnino seruari debere decernimus .
C A P. V. PRiuilegium, quod nostra Metropolitana
ecclesia habere, bellorumq. calamitate , ac temporum iniuria deperditum elle, dicitur, ut, scilicet, quattuor canonici cantores, dum Archiepiscopus solemnem Missam celobrat, cum magno baculo argenteo mitram episcopalem coloris tempori conuenientis, loco quatuor Susagane*um olim Archi piscopo ibbiectorum ab immemorabili tempore deferant, approbamus, ac , quat Enus opus sit; confirmamus.
CAP. VI.INualida, ac nulla esse pronunciamus priuilegia hominibus, at q. Vniuersitatibus, etiam in temporalibus, nobis subiectis, a praedeccilbribus nostris concella , nisi exhibeantur ita, ut a nobis diligenter examinari possint: quare, nec a Magistratibus nostris ea admitti volumus , antequam auctoritate nolira approbentur, ut quae ex caula concessa sunt, si causam celsare compei tum fuerit, abrogu- tur λ ; quae vero, durante caula, lycciali prae: . rostativa digna videbuntur, conίrmentur.
' At enim priuilegium illud, si quod extat,
quo comeditur,aere alieno obstrictos, ex alia . se iis,---debitores ad carceres trahi
posse,nullum este declaramus,cum stlq. pite :: . magno creditorum detrimento nequeat ullo pacto sustineri: neque enim b priuilegius . cum alterius damno concedi debet, nec intelligitur concessum, vis noceat, aut alteriuiis captiosum.
dem probis tantum, religi sisque viris deferendum est, quorum, scilicet, fama, atque existimatio,apud homineε iptegra, nullamq. passa sit diminutionem, vel detrimentum . Forma autem huiusmodi purgationis, ut iis imis Pontificibus definitur, haec est . Qui infamia iacti notatur, attributam sibi cul- .pamorec commisisse, nec, ut committcretur, exi. a.
mandasse, aut consensisse , tactis Euangelijs iurare debet. Cuius fides a compurgatoribus, vel, ut aiunt, coniuratoribus, qui, ad purgationem confirmandam inducuntur, Pr banda est simili iuramento, quo ab accusato, verum, iuratum esse credere se aifirment. ι ἡ- Nec tamen ς quilibet ad compurgationem
admittitur. Probos nam q. viros,& bene au dientes esse oportet compurgator S, atque accusato ita habitatione vicinos, ut, mOIeseius scire posse praesumantur xi. Eorum nume- p.
rus arbitrio Episcopi praescribitur, nempe iuxta personarum, ac criminum qualitatem.
C A P. II. SI in minoribus ordinibus constitutus a
subdiaconatu reijciatur, quia ex damnata copula susceptus vulgo asseratur, videm : Mis Hidum est, an ea natalium suspicio canonica . bpurgatione tolli possit. Iam vero dicitur,quis , esse illegitimus, vel, quia mater eum non ex iustis ii uptijs, sed ex illicito coitu, in lucem
ediderit, vel, quia filius non sit illius patris, 2x:
cui eius mater nupta fuerit. Primo casu ut, .fν is adque probandae lunt nuptiae, quod, cum non d. e.
solum dii sicile, sed etiam impossibile b sit, id
unici testis fide cum fama coniuncta recte praestari posse, receptum est, dummodo alteri ς matrimonio, quod antiquius esse contem datur,ini uti a non fiat. Siquidem iure. ciuili sita. uxor, non concubina, existimatur honesta :i,izi ,. mulier, quae cum viro, etiam incerto marito, habitet, cum iure C canonico concubinatus, sicut quilibet alius vagus coitus, damnatus si,qua probatione omne de matrimonio dubium tollitur, nisi contrarium obi j ciens, cui texi huiulinodi praesumptione onus probandi incumbit aliud probauerit . Secundo casu, quia non minus difficile suetit g probare, cuius quis vere filius sit i quini incertum Ke- M. iiiii, coniecturis suppleri poterit, ut, scilicet is .icidi, etiam nullo inter i parentes interceden a
435쪽
nuptiali contractu BIa nuptiarum famae nuptiarum incertitudinem tollat, hactenus saltem, ut , siquid obijciatur, ab obi j ciente: probetur. Indicia praeterea, licet i recentia ritu non parum conserunt ad sustinendum mare, monium, plenius verb, si antiqua sint, &ex in citum, alienis negotijs per verba enunciatiua pat fiantiat multomagi si plurium Minstrumem . torum antiquitate, de auctoritate sulciantur, 'Us. antiquis ' suificiat, quem esse nomi-πina tu M natum filium. Sed omnium indiciorum eis-cacissimum suerit, probari eum, qui filius illius patris censetur, eo inpos mone eius status, quem vulPs filiationem appellat, ii est,quod a matris marito, cuius filius dicitur,. i. i. s. . filius,habitus, & tractatus ut, quodq. ipse et, vicissim,ut o patrem, coluerit, atque αο obseruauerit: qua possessione P, cum dei j ci,,Jἄνοῦ iure non possit,quamuis contraria de eius statu fama postea disseminetur, nullum inde qdamnum lentire potest. Si ver nee testibus, nee publicis, aut priuatis documentis,nec δεο. ς -- ma,nec indicii , in minoribus ordinibus constitutus iuuetur, nisi natalium suspicionem purgauerit non ordinetur. Purgatio quidem fiat, si, ut filium habitum se, nominatum, ac tractatum fuisse ab eo, qui pater eius vulgo existimetur, & illius esse filium se credere iu-
. iai is rauerit; cuius iuramenti virtute, si compuγ gatores quoque, eum se credere verum iurure riurauerint, admittatur purgatio. Si veros ede in e- iurare voluerit, sibi patrem este matris suae
eam maritum,non est audiendus, ne ex re incerta
uis diuini nominis maiestas otiosi, ac falsi iura-inenti periculo exponatur. Itaque singulare est in purgatione, ut, ubi certa scientia huiuiniodi re haberi non potest, iurata i sup-
les b leges incestum committens, cuis coniunctum non sit adulterium, vel stuprum, ,4 4 Mi vivi ves sacrilegi uin , licet mitius puniendus sit, Uria dile- quam,qui cum ascendente, siue descendente . inll consanguinea,rem habuerit, suae c tamen in-,T , continentiae poenas luat, si publicum d sit delietum, atq. etiam, si occultum, dum ex t f. ia: stibus, ac legitimis praesumptionibus ad erue- veritatem idoneis, elucescere poisit, excomnia 3. quae quidem ne delicta remaneant impuni- ά . . ta huiusmodi g probationes maxime fauor biles faciunt. Si vero non probetur incestus, nec sit notorius, unde ii probationis necessi-eesset, sed ex vulgi rumoribus magnum excitatum sit scandalum , cleticus ad purgationem compellatur, ac, si succumbat,
arbitrio nostro ab ossicio suspendatinetenim, cim praesumptiue , non autem verti conubctus sit, beneficio, si quod impetrauerit, Hi
De purgatione vulgari. . Tit. XXXIII.
V I T & alia purgatio vulgarism μέ nuncupata, semperq. iure
Idi F Ponti ucio a vetita, sicut canin
batur autem vulgaris, quia siuggerente o diatana, vulgi ignorantia non paruam aucioritatem sibi conmrauerat. Fi
ri vero tolebat, cum per duellum, vel ignitum serrum, vel stigidam, vel seruentem aquam, rei dubiae certitudo quaerebatur: cuius prauum usum apud nonnullos subditos nostros adhuc durare, ita, ut superstitiosae huic pu gationi fides adhibeatur,potius,quam cano- Iuc aegerrime serimus,ur,quae infidelitatem ethnicorum redoleat, qui verae fidei luce o bati erum incertarum notitiam per incertiora experimenta exquirebant. Ita enim, prae, . ter Aristotelem 'IAonicumu, Virgilium ς, ae Silium i ltaticum, scribit Macrobius g dei a L likae lacu Palicorum: Cum furti negati, vel eiust . .-ὶ modi rei fides quinitur,& iusiurandum a su ia .... specto petitur, uterq. ab omni contagione h smundi ad crateras accedunt, accepto prius fideius Ibre a persona,quae iuratura est,de sol uendo eo,quod peteretur,si addixisset euentus. Illic, inuocato loci numine, testatum faciebat esse iurator, de quo iurat et . Quod, si fideliter faceret, discedebat illaesus ; bi vero subesset iureiurando mala conscientia, mox in Iacu amittebat vitam falsus iurator. De holachae item fluminis Bithyniae aqua loquitur Plinius, cuius gurgite periuri paterentur, velut flammam urentem. Et Philostratus testaturi, quamdam aquam epotam oculos , Apollonii pedes, ac manus peierantis corripere, & Pini: t: aqua intercute, ac tabe, totum corpus inqui- enare. Quo sane experimento, licet illius, qui eror im--. 'cuiuscumq. criminis postuletur, si ex tali purgationis periculo illaesus euidat,innocentia in tuto collocari videatur, attamen λ , quinniam tentatur Deus, nec propterea veritas manifestatur, cum,nec duellum,nec candens
ferrum, nec bulliens, seu stigida aqua, effice i. re possint, quin aliquando innocentes 1 p
niamur , & delinquentes scelerum pCenam Cifugiant, excommunicationis sententiam
subire volumus eos , qui perniciosae huic superstitioni operam dederint, a qua, nisi a nobis, aut a lummo Pontifice si in duellopusna
436쪽
Acta Taranta silens Eccles Lib. V. 6O9
- -.ειν. pugnauerint excepto mortis articulo absolui non possint.
De iniurijs, & damno dato. Titi XXXIV.C A P. I. R & verbis fit iniuria. Quae
ex verbis est, etiam verbis Ieri ac destrui potest; cum ni
hil b tam naturale sit c ait Vlpianus quam eo genere quodq. distatui, quo ligatum est. Quae re in
fertur iniuria, facio,ves opere ipso, tollenda est, non verbis tantum, nisi verba essectum. habeant δε quandoquidem ita accipi debent, ut aliquid operentur dicet Terentianus d ille dixerit; verbo nequaquam satisfieri posse , eui re male factum sit. Qiiod quidem intelligendum est de nudo, ac minime efficaci ve bo . Itaq. iniuria per extortam, licet veram, pecuniae Hlutioneni, Petro presbytero facta, nisi e reddita pecunia, tolli non potest.
C A P. II. Non leui iniuria asscitur, qui, quo tem
pore in ius vocari a nequit, eadem de causa in carcerem truditur.Quamquam enim
legitimo creditori ita prospiciendum est, ut, quoad b eius fieri potest, actionem suam si
si ineat, non licet tamen, sententiam contra quemvis latam executioni mandari die dominico , quo Cmnis executio interdicta est, cessat q. omnis strepitus, acς figura iudicii, quandoquidem, non laetum esse intelligi.tur i, quod contra legem factum est, legis q. tranigressor in id, quod interest eius , cui transgresso nocuerit, condemnandus ς est, ne,scilicet, iniuriarum i occasio sumatur, unde iura profici lcuntur. Qtiae quidem iniuria, si clerico fiat, multo maior, ac publica erit, utpote sacrae personae illata, ac religioni, cuius ratio G semper summa fuit, publicaeq. butilitatis respectu priuatae iniuriae praeserridebet. Ideo, non ibium, nullam esse talem executioncm pronunciamus, sed& officio, aureisq. viginti nummis executorem mulctari iubemus. Creditor vero, si clericum ad carceres rapi urgeat, contemptae religionis arbitrio nostro pcaenas luat.
CAP. III. CLericum, qui calore iracundiae verbis
contumeliosis diacono iniuriam secerit, poenitentia , ac voluntatis contrariae de claratione, iudicium iniuriarum euadere poς se usque ad litis contestationem, scntimus. Nam licet R, qui iniuriam facit, infamis esse videatur, nos tamen, si linguae laptu, aut ca- Acta Eccles Tarant .
tore b iracundiae potitis, quam ex animi sen- b l. q.;
tentia, ea iniuria illata sit,infamem esse inse. ιsee. xi .derentem nequaquam putamus,sicut,nec condemnatum propter lauem iniuriam actione iniuriarum: quamuis ς non desint, qui aliter 2 L uri.. sentiant. Si autem in foro criminali ea de re disceptetur, clim nulla ibi requiratur litis cotestatio, sed responsiones rei contestationis vicem suppleant, potest iniuriosus clericus, dum d ad interrogationes sibi de obiecto cri. t. in, mine sectas, respondet, illatam verbis iniuriam, contrariis verbis delere, alias durum e num a f
viceretur, nul ut modi poenitem lano admitti, hoetani est.
cu primi t motus non sint in nostra potestate. vi.
SI laicum hominem verbis contii meliosis
in sacerdotem graniter insulta Ile constet, sutus . iniuriam reinissam, ac postea iniuriarum actionem contra offensorem in foro criminali intentatam, sacerdotem audiri non debere constanter definimiis, non solum,quia id rationi, bonisq. moribus consentaneum
est, sed, quia λ ethnicis quoq. iuris rudentibus, actionem iniuriarum quod ex bono, & i
aequo si r) ita aboleri,dissimulariq. placuit,ut a desemel remissa iniuria retrahi poenitentia, aut reuiuiscere non possit: aequitati enim iniuriam facit, qui oblitteratam iniuriam ad memoriam reuocat. Ideo aduersus iniuriae remissionem, ne q. b minori datur in integrum . bl avκiliis
restitutio , quasi nihil eius intersit, di conse
quenter restituendus non sit: restitui namq. non debet, nisi cuius restitui interest,nec ea e 1. . 1 . de querela est admittenda, quae cor d indurat, animum q. ad ultionem accendit, quod christianum praesertina sacerdotem maxime de- decet, cuius partes ς sunt proximum diligere, ac, quamuis inlinicum,beneficio afficere.
C A P. V. V Erum,si iniuriam pecunia aboleri oporis
teat, neutiquam standum iudicio, aut voluntati eius, qui iniuriam passiis fuerit, sed arbitrio iudicis relinquendum csse totum negotium, dicimus: cuius quid ein excussio,
cum ex causa, perlona , ac loco, non autem ' It Rex certa poena, pendeat,delicta eo grauiora, aut leuiora esse contingit, quo mVi S, aut minus urgent circumstantiae b, tam loci, aut sacri, aut publici, vel, si in domo Principis , vel sae i. magistratus perpetrata sint, quam pertis nae, i: Iz i.& caulae: quod quidem in iudicis potestate, ac probitate situm est, ut pςnae delictis res in deant, quod in ς primis temper clarandu est.
CAP. VI. umo ex deSI autem iniuriam passii mante latam sem laicit. tentiam mori contingat, non prohibetur limes, quin litem proseqiii possit, cum poenae M m Perse -
437쪽
persecutio, postquam lis fuerit contestata, zmi. - . o si re b in iudicio interrogato, minime finita esse intelligaturmisi, iniuriam a defun- remissam fuisse ab eo, qui id affirmaum Σ'c rit, plene probatum sit. Nam, licet verisimile L. ' - - , fuisse remissam ab homine christiano, i maximeς, si confessus,ac sanctissimae Euch
. i. si ristiae viatico munitus, diem extremum obierit, attamen,quia considerandum est potius,
quid factum sit, quam, quid fieri debuerit, &temissio iniuriae sit quid secti, non praesumitur
remissa, nisi probetur i, vel Patochi, vel alterius confessarij probati viri testimonio comstet, lancium iniuriam remisisse;quae etiam remesa intelligitur dissimulatibne. hoc est, si per annum suppressa aut conuersatione os sensi cum offensere quodammodo oblittera- , fuerit: tunc ς enim,cum nullum agendi ius supersit, iniuria remissa videtur. Quod in tri bunali nostro ad unguem obseruari volumus.
C A P. VII. CAnonicus, qui ardente propria domo,
ut ignem arceret, vicini canonici aedificium demolitus fuerit, quamuis damnum ut iniuria λ minime dedisse videatur, attamen b d . . .: damnum ex illa ruina eius causa sequutum
I i tui . reparare tenetur, nisi incendium eo perue- , Ti. dii. nerit, ut aedes vicini conseruari non potue- ea hoc cperiturae essent, nullum
: u. vicino illatum damnum dicendum s est. Qui
in qu M vi, occasionem quo'. incendii praebuerit, unde aedes vicini consumptae sint, iacturam pariter resarciat, ac, si soluendo non fuerit, iuret, se, quandocumq. ad pinguiorem deueniat sortunam, plene satis tacturum.
Si rem corrumpi, aut vastari, eueniat, priusquam ad naturalem suam perfectionem crescat, quo, si peruenillat, pluris valitiis la c. d. ra praesumeretur, quam valeret imperfecta, . isi ut, si immaturae segetes dissiparentur, si vivaei , ' :-: E arbusculae caederentur , si equini, vel bubuli necarentur, qui grandiores iacti, abi a. C demiar i. dubio carius vendi potuissent, in damni aetii - matione possibilis persectionis dissipatae rei tempus spectandum esse censemus, deductis, i simul expensis in re ad maturitatem perducenda necessario faciendis, ac periculoruin rebus crescentibus impendentium habita racto r pse tione: nota, quia pericula certa sint, sed, quia IV euenite pollunt, casuum namque a possibili, A ara: tate conceduntur, quae alias non concede-
ω : id se rentur: di, sicut pro temporum varietate reis, in imai m pretia mutantur b, ita de s damnorum
aestiniatu,nes arbitrio M boni viri variandae e se. α 4 4. lunt. Si vero malitia damnum ς illatum proepturiri, quam periculum valeat aliquanto largior facienda est restitutior sed, si casu i fiat,quantum pericula, atque expensae poscunt, idq. in viroq. Em . eae ... via
tutionem ab Alexandro, sci- , licet, Sexto summo Pontifice, ad fauorem litigantium in Romana curia promulgatam, in nostrae quoq. iurisdictionis locis obseruari debere operae pretium duximus . Eius tenor est, ve,quicumq. siue actor, siue reus,lite habens,aduersarium suum,aut pro illo litem s limentem lue aduocatum, siue procuratinc, iudicem, notarium, testem, aliumve in illius caulae disceptatione inductum, minis, verbi conuit ijs lacessere, mutilare,vulnerate, Occi dere, etiam per aliam personam, quoquom do ausus fuerit, quamuis inde mors non sequatur, causam, actionem, tu'. quomodo cumq. sibi competens , omnino amittat. Si vero quis,vel mutiletur, vel occidatur,qui id commiserit, quique, vel pretio, vel alia det causa, tanto facinori operam, vel consilium, vel fauorem, quoquomodo praestiterit, fidelium insuper communione, dignitatibus, honoribus, officiis, ac beneficijs, nulla etian praemissa sententia, priuari volumus.
C A P. II. SI occasione litis alter litigantium,vel eius
defensores,contra Alexandrinam constitutionem iniuria assiciantur, certumque sit, id ab aduersario minime perpetratum fuisse, sed , nec mandatum ab illo appareat, sit tamen in quaestione de illata iniuria insti. tuta , qui, se eius mandato illud commisisse confiteatur, nos, quoniam mandans eadem poena plectendus est , qua mandatarius, si mandatum ex eo uatur, eam consessionem
priam turpitudinem detegenti fidem adhibendam esse arbitremur, nisi ex alia praesit in eptione , vel coniectura, vel indicio, vel c vrgente suspicione, idipsuiu probabile videatur. lndicia facient, quod u ante delicium adueme -
sarius minis, ac verbis iracundis contra in tu . . in
riam passum animi hostilis signa non obicu.ra dederit: quod cum reo familiariter loqui,& conuersari visus fuerit: quod de huiusmodi ς lacinoribus alias conuictus , siue di L iam. εfamatus suerit: ct contra, quod inter reum, ine' 'riai di iniuriam passum odia, lites,rixae,contentim in a. nes, inimicitiae intercesserint, quodque idem
438쪽
Acta Tarant a siens Eccles Lib. V. ii
reus ad illud delictum perpetrandum promissis, aut muneribus induci potuerit, cum credibile non sit, illatam Disse iniuriam,praesertim grauissimam, ab lue caulia, . C A lλ. III. Icct rco vita suncto poena criminis ab eo luenda, si vivisset,adb eius liae redemoren mora non transeat: attamen, si ante finitam causam criminalem, aut etiam poma tam se pendente appellatione, hoc est, ab
ἔId. . lito iudicato, reque ipsa ad terminos, ut
. a id contestatae restituta, cleticus cri minis postulatus diem tuum uobierit, nihi- a d. quo lominus seri i sententiam oportet, ut accusa-Ρ', . i. tori, si vicerit, resarciantur damna, quae reus si viveret, rei arcire deberet e cum
. Il erta puenale sit a, si, eo pendente, cle
Iiii. . . I.cu S, qui appellauerat, mortuus fuerit, lite
CAP. IV. Uamuis iudicium de appellatione de-οῦ xia. in quacumque instantia contra defunctum . cI ahe m moueri coepta, conueniendum esse defini-κd ,ρν.ii. mus, serriq. sententiam posse in procuratorem a defuncto constitutum, tamquam c d
minum litis effectum, ab ipsis die contestatio. . t I V. -conteitata lite cum defuncto die .i.ὸ Postulato, pena pecuniaria, qua ille
Gorem flose mulctatus fuerat, transit in eius liaeredem ,
. . .: cum alias ς ab haeredibus penae incipere ' Δ'' non debeant sed & lite non contellata, hae- α ..i es,quantum Valent bona haereditaria, damais' I. 2' delicto desuncti emergentia resarcite teneatur, ne, quem ex alieno i uagitio, aut gμ- . illa: iactura, locupletem fieri contingat.
'Voniam carceris usus regulariter ad. i η- e x Icti stodiam a est,non ad pi nam,cuius b, xx nisi ex crimine, ratio utiqtie lia ii non pini,. test, si Valerius diaconus, licet grauioris cul-t i pae reus, ad mulctam tantum pecuniariamia , publiei iudicij sarciendas expensas con- η demnatus, pςnalem soluat pecuniam, & ex-r i. ni pensae adhuc taxatae non sint,in carcere deti-
inde, e . tua neri non debet, cum Inutuum videatur, pio
24 debito non liquido, atque incerto, certum in zd 44', commodum subire debere eum,qui ctiam, si P 'i,..i maxime cupiat,dubia in pecuniae flammam re- - C . o praesentare non potest , quamquam, si velit aliquid hoc nomine erogar c,non prohibctur. Is tamen diaconus ea conditione dimittatur, ut intra dierum terminum a Vicario nostro praeitituendum, de soluendis expensis non-el, i siem. dum taxatis, Postquam taxatae fuerin ', s b, 2 iisdet ς. Sidd, si ea taXatione id grauatum ab Acta Lecies Taratu. V. serens, appellauerit, ad Aluendam stim mama vicario taxatam non cogatur, sed, quam iudex appellationis taxauerit siue is Nuncius Pontificius , siue Auditor Camerae Apo. stolicae, siue alius a Romana Signatura iudex constitutus suerit) aut soluere, aut de ea soluenda idonee cauere, teneatur.
SI clericus ad triremes condomnatu S; morbo in curabili superueniente , ad campq nam luendam idoneus non sit, ne delicta remaneant impunita, commulctur δ ei pqua, quae tamen lenior sit, tum, quia molliendae, non b exasperandae stant pi nae, tum etiam , quia per reum non stetit, quin irrogata C pq- ο LIM ibid.na iuxta intentionem iudicis locum haberet. Pςnavero, quae a Vicario condemnante legitime commutari poterat ante sententiam, Iata sententia,quia u iam functus intelligitur ossicio suo, nostro ς, vel alterius iudicis supe- de te iudie
rioris arbitrio, reseruanda est. t-μα. de
C A P. VII. ROVandocumque Archic piscopalis no-
iir ae curiae I riba, quem cancellarium, vel gi epherium, vocant, ob dclictum ab ossi-cij administratione, vel ad i mpus,vel in perpetuum, sui pendendus sit ; prout res ipla di- silent cr conliderata postulare a videbitur ; a im est
sitque i ple etiam notarius Publicus, caula- a. perolirrumque procurator in utraque arte peritu S, prohiberi non debet,quin, ctiam apud tribu nal nostrum, litigantium patrocinium susti- . i. piat, ea, scilicet,de causa, quod d linquens ti manis e. de puniri non debet, nisi, quantum deliqtaerit,ut e ueritini. poena criminis respondeat, ne iustam alim zz. ἰ .i. quin caulam h .abeat appellandi. Si vcio, ita eum deliquisse constet, ut acrius puniendus sit , arbitrio officialis nostii principalis id de- Σ'Ia. a.
cernencium relinqvIIInus . in di.
AD tollendas caii illationes, omnesque odiolas executio ius antiquis iuris nai guiris viluin est,ut, cum quis ad faetiim, hoscit, ad prae tandum, quod promisit, cogi d bet, nisi i impleat, quod stipulatus est, cogatur
ad supplendum id, qi Iod interest. Sed,quo- a I nimia. niam plerumque etiam ali lacilis D est psoriam indum .s s.
tio, quanti cuiusque intersit, noli praestitu insutile, quod praestaridcbuit, longe co: tui. tuis suetit, quotiescumq. aliquid nobis fieri I:ά. 'a
stipulamur, ii ccrtam iummam con pri lae n. de ver obli-
damus, videlicet, si quod promisitim est, factum non suetit, centum,verbi gratia, piae nae nomine dari spondeantur. Idco bynuicus, cum itipulatus sit, sibi domum iusticam pro sui collegii commouo aedilicari, ac, nisi aedificata suerit, exempli gratia ', ante cala adasM m a AUPu-
439쪽
Augusti poenae nomine centum solui debere, elapso caledarum die, si ea minime aedificata suerit, poenam in obligationem, aut conue tionem deductam non temere exi posse putabat. Nos tamen,neque pro ipso fisco eam exigendam esse censemus, nisi cognitum sit, ac pronunciatum, stipulantem in pgnam incidisse,cum potuerint multa accidere,quibus poena exigi non deberet, aut, si exigendae esset, ex aequitate remittenda videretur, ut, si d stipulantis id fieri nihil interfuerit, cum omnes actiones aestimandae sint, quantum actoris interest,licet,si adijciatur poena,qua rendum non sit, an, & quatenus ς eius intersit. Sed,quia, non iuris ars, aut subtilitas spectanda est, dicimus, in primis cognosci debere , an itipulans in poenam inciderit. C A P. IX. INter ea,quae coelestis spiritas affatu, piorumq. Catholicae Ecclisiae procerum coim sensu in sacro Tridentino Concilio gesta sunt, statutum illud maxime enitet, ad se et, que Sedis maiestatem propagandam apprime opportunum est, quo flaudorum , iurium, boliorumque omnium ccclesiastic rum alienatiinat q. abusus interdicitur. Quod cum sacrae paginae, diuinoque cultui cons irum sit,ut, quem debemus honorem, eiusdevenerabilis Concilii decretis, quemadmodum a iacimus,exhibeamus, eius exemplum de verbo ad verbum hic inseri voluimus, ut in omnium oculis positum, animo subditorum pol trorum facilius, atque arctius inhaereat, quosq. legu auctoritas aliquando non urg ret, coidcm rinae rigor a prauo Opere detcsereat; anathema scilicet,quo in Ecclesia nihil tetribilius, nihil ad irritandam diuinam. iram pellaciosius. Hoc igitur tremendo vinculo ligatum se unusquisq. agnoscat, qui patrimonium ecclesiae occupauerit, distraxerit, aut in proprium usum conuertere ausus fuerit, unde,nisi summi Potificis potestate, abI tisq. ς prius integre restit piis, tui possit medio Tridentino. CAR X. SΙ quem clericorum, vel laicorum, qua cuinq. is dignitate, etiam Imperiali, aut
Regali, praesulgeat, in tantum malorum omnium radix cupiditas occupauerit, ut alicuius ecclesiae, seu cuiusuis secularis, vel Regularis beneficii, Montium Pietatis, aliorumq. pi rum locorum iurisdictiones, bona, centus, ac iura, etiam se alia, & emphyleutica, fiu- eius, emolumenta, seu quaicumque obuenistiones, quae in ministrorum,& pauperum necessitates conuerti debenI,per se,uel alios, vi,
vel timore incuta, seu etiam per sippositas
persenas, clericorum, aut laicorum, seu qu cumque arte, aut quocumq. quaesito colore in proprios usus conuertere, illosque usum re praesumpserit , seu impedire, ne ab ijs, ad quos iure pertinent, percipiantur, is anathmmati tandiu labiaceat, quadiu iurisdictiones, bona,res, iura luctus,dc reditus, quos occupauerit vel,qui ad eum quomodocum. etiaex donatione suppositae personae, peruene rint,ecclesiae,eiulq. administratori, siue bene ficiato, integre restituerit, ac deinde a Rom. Pontifice ablolutionem obtinuerit. Quod, si eiusdem ecclesiae patronus fuerit, etiam iure patronatus vltra praedictas pq nas,eo ipso prisuatus existat. Clericus vero,qui nesadae ira dis,& usurpationis huiusmodi fabricator, seu consentiens , suerit, eisdem psnis subiaceat, nec non quibuscum. beneficiis priuatus sit, ct ad quaecumq. alia beneficia inhabilis essiciatur , & a suorum ordinum executione , etiam post integram latisfactionem, & abs lutionem, sui Ordinaria arbitrio suspendatur.
De poenitentijs , & remissionibus. Tit. XXXVI.
Eugenisu IV. ingenerali concilio Florentino. C A P. I. VA RT V Μ sacramentum esti m Psinistentia, eiusq. materia sunt
actus rinitentis, qui intres distingulitur partes. Quarum prima est cordis contritio, ad quam mmnet, ut doleat de peccato commis.1O cum proposito non peccandi de cstero. ecunda est oris confessi ad quam pertinet, ut peccata Omnia, quorum memoriam h bet, suo sacerdoti confiteatur integraliter. Tertia est satisfactio pro peccatis secundum arbitrium sacerdotis, quae quidem praecipue fit per orationem,ieiunium,& eleemosynam. Forma huius sacramenti sunt verba abiblutionis, quae sacerdos profert, cum dicit: Ego te abibluo: Minister huius sacrameli est sicerdos habens auctoritatem absoluendi, vel o di nariam, vel ex commissione superioris: esse
Ius huius sacrameli est absolutio a peccatis.
In merali concilio Lateranensi.
C A P. II. Rrgulares laicos, & clericos seculares a
sententia ex ςommunicationis ab homine lata nullatenua absoluere possint.
440쪽
G penerali concilis Tridenti .
CAP. III. OVamuis presbyteri in sua ordinationea peccatis absoluendi potestatem acciapiant , decernit tamen sancta Synodus , nullum, etiam regularem, posse consessiones secularium audire, nec ad id idoneum reputari, nisi, aut parochiale beneficium, aut ab Episcopis per examen, si illis videbitur esse necessarium, aut alias idoneus iudicetur, &approbationem, quae gratis detur, obtineat, priuilegijs, & consuetudine quacumque , etiam immemorabili, non obstuatibus.
C A P. IV.DEclaramus, decretum Sacri Concilij
Tridentini de appmbatione Regulariuaudiendis consessionibus secularium praepositorum ab Episcopis facienda, obseruari debere etiam in omnibus Regularibus quorum uis Ordinum,etiam mendicantium,etiam s ubregulari disciplina viventibus, etiam, si sint lectores,aut in Theologia, etiam de luperiorum suorum licentia, graduati, vel promoti, vel a suis Magistris generalibus, vel prurincialibus ministris secularium confessionibus audiendis expositi. Volumus tamen eos, qui semel ab Epilcopo in ciuitate, di dioecesibus suis praevio examine approbati suerint, ab eodem Episcopo iterum non examinari. Ab Episcopo aute successore pro maiori coicientiae suae quiete examinari ide nouo poterunt. CAP. V.COeterum, quod ad p nitentiam attinet,
quam unum ex septem a sacramentis, .. sisti Ecclesiae sub anathematis b censura Christi
minime. na Omnes unani uter prontentur, quaecumq.
ab eadem Tridentinac Synodo decinita sunt, ad unguem obseruari praecipimus, eosque omnes, qui, pura hac, fanaque doctrina ne-glacta, cum finitimis Geneuensibus, omnium, quotquot fuere , nequissimis , alijsque Catholicae Ecclesiae perduellibus, dogmata
communicare, vel aliter docere, aut sentire, praesumpserint, non sollim anathemate mulctari, sed, tamquam haeresis reos, nisi reIL puerint, condemnari mandamus: ex quibus,
si quis clericus fuerit quod abiit ac potimultas pias monitiones in errore pertinax d esse perleuerauerit, actu ipso d gradibus d
lici de p aen. lectus , curiae nostrae secularis arbitrio remi γω , Iro latur,ur, qui propriam famam, saeriq. ordinis dignitatem contempserit, ciuilium legum rigore temeritatis suae meritas poenas luat. a Ece . Tarant . Quod, si eum abesse contigerit, arixis moni- torus ad valvas metropolitanae, & parochia. lis ecclesiae loci illius, via, veI natus suisset, vel beneficium, vel domicilium e habuisset, erita ea citetur,ac,nisi intra terminum peremptorium ei praestitutum, se nobis sistat, iterum proclametur,nec tamen res radens, ordine, dignitate , officio, ac beneficios quocumq. depo ri in uinatur, di tandem, si in potestatem nostra deuenerit, & pubIice abiurare haeresim,ecusauerit, depositus eiusdem curiae arbitrio puniendus relinquatur.
C A P. VI.AD miratione prursus dignum videtur,
eleemosynarum quaestores, cum eorum usum,ac nomen, tamquam reipublicae molestum, & scandalosum , eadem Synodus damnauerit, in nostra uincia adhuc perseuerare adeo, ut quotidie ex remotis etiam
christiani orbis partibus huc quotidie confluant , qui specie pietatis a simplicibus personis pecunias corradant. Ideo nos,qui, ne que eorum importunitatem tolerari, neque cupiditatem expleri posse, nostrosq. prouinciales hoe morbo in dies graui iis laborare , antinaducrtimus quodq. a tot a, tantisque Patribus statim cit, constanter obseruari cuia με V
pimus, eccletiarum parochialium rectoribus 'in virtute sanctae obedientiae praecipimus, ne quaestores huiusmodi in eorum parochijs admittant, nisi expressam, atque annuam, se scriptione etiam , sigilloq. nostro munitam , petendi eleemosynas a nobis obtinuerint sa- cultatem et quam quidem, nisi probatis pers,nis, nobisq. subditis, aut, si extraneae fuerint,
satis notis , non concedemus, nec sine ea
conditione, quod eleemosynarum non sint ullo modo participes.
Qui vero,nobis annuentibus, petere ele mosynas poterunt, caueant, ne indulgentias publicare, verbum Dei praedicare, sacras reliquias exhibere populis audeant. Qui secus lacere deprehensi fuerint, non sollim collectas eleemosynas amittant quas, si id commiserint, piis locis distribuendas adiudicamus sed quaestoris olficio perpetuo priuati per hebdomadam solo pane, & aqua temeritatis poenam in carcere persoluant.
Q ii iam a sancta Sede Apostolica quaestuin faciendi sub quibusdam conditionibus ,
ut moris est, peculiarem facultatein habu rint,eleemosynas nullo pacto petere audeat, donec Apostolicorum diplomatum tenore diu ligeter examinato, huiusmodi quaestores pria uilegio abusuros non esse,nsi dubitauerimus.