장음표시 사용
121쪽
ao, Notitia cincitisaera Agricolam Galliarum Praesectum rescripto Λrelatam
vocaret Constantinam, ut eam vocat, si recens id nomen a tyrranno accepisset . Ex hoc porro rescripto comprobatur insuper fuisse Arelatae constitutam praefecti Sedem . Iubet enim Honorius eodem rescripto veterem consuetudinem per tyrannos , diu intermisesam instaurari, ut quotannis In ea urbe conuentus habeatur , septem Galliae Prouinciarum sub illustri sie enim loquitur praesentia Praefecturi. Undenam vero illa vetus consuetudo ortum habuit,nisi a Constantino huius urbis studiosissimo, qui suum ei nomen indidit . quique totius occidentis generale Concilium, eadem in ciuitate celebrari voluit in causa Donatistarum, aut etiam ab ipsius patre Constantino Chloro, qui in Gallia imperauit Insuper illa Galliarum Prae&cti Sedes Arelatensis asseritur hisce verbis Episcoporum olim Arelatensi Primati subditorum ad Leonem Papam priamum scribentium: hanc ciuitatem sublimissima praesectura,hanc relique potestates velut communem omnibus patriam semper inhabitant. His alterum nor minoris authoritatis testimonium adiungimus Gregorij Turonensis scribentis l. a. hist. Franc.c.7.quo tempore Hunnorum Rex Attila se obsidioni Aureliae a cinxit, eius verbis Episcopum S. Αnianum implorandi auxili, causa ad Aetium Galliarum pretsectum se contulisse Arelatae commorantem . Denique res eadem astruitur antiquis inscriptionibus, quarum una haec Iisitur in Arelatensi urbe de Auxiliari Praesecto , cuius: etiam fit mentio in Hilarij Arelatensis Episcopi ' vita ab auctore temporis eiusdem conscri-Pta quae pariter meminit cuiusdam praefecti, quem Hilarius priuatim saepissis correptum , tamdem intra Ecclesiam concionando prεsentem rcis darguit.
122쪽
ne prouinciis Ecclestiastici ij
Erat enim primus lapis milliatius proficiscentibus '' ex ea urbe lHinc est quod sanctum Doctorem , & Pontificem Ambrosium Arelatenses sibi ciuem iure vindicare possunt, cum testetur in eius vita Paulinus natum in Gallia, in ipsoque praetorio educatum infantem,& in ipsis cunis apum indicio, qualis futurus esset,praemonstratum, dum pater ipsius praetoriana praefectura in Gallus fungeretur. Perperam vero Iosephus Scaliger, & Guidus Savaro in suis ad Apollinarem commentarijs tres fuisso, intra Galliae fines Uicarios imaginantur, cum diserte doceat liber notitiae Imperij , sex tantum fuisse occidentis Vicarios, in Italiae quidem praefectura tres , dc in Galliae praesectura totidem alios: unum quidem intra fines ipsius Galliae, secundum in Hispania, tertium in insula Britanniae . Quam rem accuratius obse uant Panci rotus in suis ad eamdem notitiam commentarijs , & Iacobus Sirmundus in notis ad Sidonium l. I epist. 3. Prosecutio canonum Antiocbinorum. S'Ed iam ad Antiochenos ea nones, unde digressi suimus, regrediamur: igitur canon Io. sancit Chorcpiscopos Hypodiaconorum, Lectorum, & Exorci-
123쪽
narum ordinatione contentos esse debere, nec nisi ex venia eius , cui subsunt Episcopi , licere illis Presbyteros , & Diaconos conlecrare . Requirito superuis., Obseruata ad Λncyranum Canonem decimum ter
Canon all. prouidet, ne quis Episcopus extra fines suos citra Episcopi loci voluntatem, audeat ullum or-- dinare. Resertur in c. Episcopum non debere 9. qu. M. Idem prouidit Apostolorum canon 3 iubens Episco. . Pum deponi, qui sic fecerit. & eos quos ordinauit. drenouauit Concilium Constantinopolitanum cap a.&Tridentinum sess. 6.de resorm. Cap. s. . Antiochenus Canon 24. constituit, ut cognoscant
Presbyteri,& Diaconi eas, qui ad Ecclesiam pertinent facultates: ut si Episcopus moriatur, postit quidem , quae sui patrimonij sunt, quibus ipfi libuerit relinquere a res vero Ecclesis sine diminutione Ecclesiae ipsi
conseruentur, nec alio transferantur . Refertur in c. quscumque res s. queli. I . Idem decernit Apostolorum
uanon 3 s. ut Episcopi inquit) quq propria ipsorum
sunt, valeant in quoscumque placuerit haeredes trans. ferre t tamen ad alios res Ecclesiae minime transeant. His accinit Agathensis canon 48. quem inferi HS consulito cum nostris ad ipsum additamentis . Legimus in iure canonico vetitum Episcopis , & quibuscumque Clericis testamento disponere de prouentibus dignitatum , ac praebendarum: & si secus fiat irrita esse te. stamenta, solamque illis Ecclesia in succedere, c. quia nos, c.relatum D. & c.cum in ossi c. cle testam. Quibus subinde canonibus ius spolia successit , non receptum quidem in Gallia, Germania, & Belgio, vigens tamen in Italia, & Hispania: quo iure non amplius Ecclesiae, sed Camera Apostolica successit in facultates , qua prouenere , aut prouenisse praesumuntur ex Episc is patuum ,& beneficiorum fructibus . Nulla iuris spo-
iij mentio reperitur in corpore iuris canonici , sed
124쪽
rio. Dum haec Antiochiae Synodus habebatur absque Iuli, Papae consensu in prsiudicium causae Athanasi; ad ipsius Tribunal deuolutae , Romansque Synodi ab eodem indictet, Romanam Synodum istam Iulius prosequebatur , ad quam citati orientales accedere detrectarunt: quia vero Romae comparebant Athanasius Alexandrinus, Marcellus Ancyranus, Asclepas GaZete, Lucianus Adrianopolis . aliique suis per Arianos deturbati sedibus Episcopi, discussa demum horum causa decretum est, futile insulte deposi ros . & ad pristinas remissi suiu Ecclesias, depulsis quos eorum loco Ariani promouerant. His de causis scripsit Iulius ad orientales epistolam, in.qua hoc etiam asseuerat fuisse in primis ab Apostolis traditum, deinde in magno Niceno Concilio firmatum, non posse ullam conuocari Synodum inuito , & inconsulto Romano Episcopo , his litteris orientales non obtemperant . aliasque ad Iulium rescribunt querelarum plenas . Utrasque& Iuli j . & orientalium profert litteras Athanalius
Imperabat eo tempore in occidente Constans , qui in Constantini fratris ditiones succesterat. . Constans vero religiosissimus , & optimus Princeps , vehaec Episcoporum dissidia componerentur , egit cum fratre Constantio , ut cecum enica Synodus Sardicae cogeretur z eo quod esset ciuitas confinis , ac interme uia orienti , & Oc- . cidenti , sita inter Illyricum . Marsiam , & Thraciam . DO-cet Theodorus Balsamon . dici vulgo
125쪽
synodus aecumenica Sardicensis.
ITaque conspirantibus una Constante, constaritio.
que Imrsatoribus an . Chr.347. Sardicae conuenerunt ex inrente septuaginta sex Episcopi , & ex occidente circiter trecenti. Eoque suos misit Iulius Papa Legatos mili fi Cordubae , protogenemque Sardicae Episcopos, Archidamum quoque,d Miloxenum Presbyteros . Ariani se numero videntes cum Catholicis impares ab his se subduxerunt, & Philippos in Thraciam Concedentes, conuenticulum inierunt, cui falso Saedicensis Concilii nomen indiderunt, in quo etiam tantopere sibi exosam Consubstantialis vocem damnarunt. His autem stustra accitis, & rogatis, ut Sardi- eam ad Synodum reuerterentur, discussa rursus Athanasii, Marcelli, & Asclepae causa est a Patribus Sardicae eonsistentibus : qui eos demum expurgains, & liberos in pristinas Ecelesias remitti decreuerunt , depulsis Alexandria Greetorio, Ancyra Basilio, & Gaha Quintiano aliosque similiter expulsos ab Arianis Episc. post
accuratum examen causae in pristinam redintegrauerunt dignitatem. Quin etiam aliquot Arianos Episcors ex his qui Philippis considebant, iuridice citatos hi coram adesse detrectantes, examinatis eorum actis damnarunt,& sedibus deiecerunt. Stephanum Antiochia, Menophantem Epheso, Acacium Eusebi, succes forem C saraea Palaestinae,Gregorium Laodiria, Theodorum Heraclqa, Narcissum Neroniade. Vrsacium Sin-gidone in Myna,Valentem Murso in Pannonia. De his omnibus Sardicenses Patres litteras ad Iulium Papam, Constantium, & Constantem Augustos, & ad AEgypti Ecetesias conscripserunt: aliasque insuper Encyclicas d uniuersas Ecelesias. Nullum vero nouum fidei symbolum ediderunt, sed Nicaenum confirmarunt. non prunus eos laica priuat communione,qui ab
126쪽
Dnodus o eum. Sardicensis. io' uno Episcopatu se in alium promoueri consentime IVide superius obseruata , & producta ad Nica nutri Canonem Is . Canon 3. statuit, ut inuiolabile sit ius apeellandi ab Episcoporum Synodis ad Romanum Pontificem , ve tatque ne in fraudem huiusmodi appellationis de alio quoquam prouideatur in locum Episcopi, qui Synodi iudicio depositis appellauerit . Post hare abrogantur, quae Antiochen abynodo paulo ante decreta vidimus aduersus Athanasium, aliosque Episcopos, quibus iniuste depositus, alios temere subrogauerant. Illud a P pellationum ius ad Romanum Episcopum attribuitur decretis Nicaeni Concilij per Zosimi litteras in actis Carthaginensis Concili36. qua de re infra suo loco . Can.6. cauet ne in vicis,& oppidis erigantur Episcopatus, ne dignitas vilescat: eiusmodi vero locis praefici solebant Chorepiscopi.
Canones 8. 9. IO. II. II. sanciunt nequis Episcopus eat in Comitatu , seu Principis Aulam, nisi ab ipso principe vocatus, cuius litteras haec Synodus vult exhiberi , aut Metropolitano, aut Synodo Prouinciali: a quibus tenetur Episcopus litteras commeatus formautas referre. Quod si Romae versetur Imperator , ne
quis Episcopus ei supplices libellos offerat, nisi prius
lectos,& approbatos ab Episcopo Romano. Cum Episcopis has leges transgredientibus omnis interdicitur communicatio. At his perditis temporibus innumeri reperiuntur verius aulici assentatores,& parasiti quam Episcopi, neque re vera Pastores, sed Mercenarii, qui luporum incursus parvipendentes, & residedi officium auersantes, aulam consectantur, & Ecclesiae Christi diagnitatem , iura, & disciplinam procerum libidini foedissime sub ijciunt; ad hoc unum intenti, ut eorum gramtiam aucupando, suas promouere possint cupiditates. Mirifice Chrysostomus hom .s7. in Genes. inuehitur in praelatos offici, sui negligentes et ubi obseruans quantis
127쪽
io 3 Notitia conellimum tis aerumnis laboribus, & vigili3s Iacob gregem Laba-ui curabat, Gen. 3I. commonstrat quam deploranda,& diuina ultione punienda sit praelatorum circa domi nicum gregem incuria , cuius saluti Princeps Pasto rum Christus sanguinem , vitamque profudit . Scire conuenit conuentum Philippensem , qui falso nomen sibi Concili, sardicensis vindicabat , damnasse quoia cum quia vera, legitimaque Synodus Sardicensis ab I uerat, lulia quoque decreta proscripsisse : primamque inter omnes PseudΟ-Synodos anathema dicere ausam in Romanum Pontificem , eo quod Iulius cum Athanasio, alijsq; mulitissime exaut horatis Episcopis commmunicatset, ut So Eomenus scribit l. 3. c T. & quia gratus Carthaginis Episcopus Orthodoxus in legitima Synodo Sardicensi consederat, isti Philippenses Ariani cum Donato communicarunt Carthaei nis Pseudo- Episcopo, ceterisque Donatistis . ut Hilarij fragmenta docent. Quemadmodum etiam in AEgyto Ariani Societatem inierant cum Meletianis odio Athanasij. Eo que factum est, ut communi Arianorum,& Donat illa iarum fraude suppressis in Africa legitimi Sardicensis Concilia decretis, ipse Augustinus, aliaque Africani patres in Concilio Carthaginensi sexto non aliud agnouerint Sardicense Concilium, quam Arianorum . Peracta Sardicensi hac Synodo hqretici Constantio Augusto steti, omnia rursus in Oriente perturbarunt r& Catholicos rapinis , carceribus, & verberibus, exiliasque insectati sunt: donec Constantis fratris sui litteris deterritus Constantius exules nonnulloS reuocauit, & Athanasium mortuo nefando illo, sceleratoque Gregorio,sedem pristinam repetere permisit , ut ipse narrat Athanasius episti ad Solitar.
128쪽
Sub Iulio Papa , quod primum uisur -
Soluto Sardicar Concilio reuersus ex eo Gratus Carthaginis praesul, Constantem cuius ista petit, parebat Africa contra Donatistas concitauit: quos, vereprimeret Constans, Legatos plena instructos pote state , copijs accinctos misit in Africam , ut tumulatuantes Schismaticos reprimerent. Unde ipsi Dona listae usurpatis sedibus deiecti , compulsi sunt exula. re , interque hos Donatus Carthaginis Pseudo. Episcopus . Horum omnium exilio factum est, ut A fit tcanae Ecclesiae tranquillissima pace potirentur . do nec mortuo Constante , qui ei successit apostata Iulianus in Ecclesiae Christi perniciem intentus omneSDonatistas postliminio reuocauit . Quum vero illis depulsis Africa uniuersa in fide unanimi , & profundat pace conquiesceret, Gratus Africae Primas hanc ideo Synodum indixit, ut ruinas sarciret,quas Donati schisma fecerat,
Canon. S. meminit canonum Sardicensium hi ve- To sunt ordine, I 6. I 8.& I9. prohibentium sulcipere alienum Clericum , aut orti inare , citra propri) eiuS .Episcopi litteras . Quam seruari disciplinam districte praecipiunt Carthaginenses Patres . Sed & ApO- , stolorum canones Is . & I 6. &m xime I a. neminem Peregrinum, siue Episcopum , siue Presbyterum , siue Diacopum recipi decernimus , sine commenda iiiijs litteris α- συταταῖ . Theodorus Balsamon I ad Apost. canon. I I. scribit opus esse volenti Clerico in alieno Episcopatu versari, commendatiiijs litteris: ae volenti Clericalia ibidem obire munia,necessarias esset
Iitteras dimissorias ; quales etiam sumebant Episcis'
129쪽
tI o Notitia contiliorumpi a suo Metropolitano, vela Prouinciali Synodo ut statutum paulo anto vidimus a Concilio Sardicensi . Hodie vero ad Clericalia munia in alieno Episcopatu obeunda ,sufficiunt ordinum litterae dum commendati iijs , seu testimonialibus proprio Episcopi iuxta
Concilium Trid. sess. 23. cap. is. Prohibet vero Synodus Nicaena can. I 6. Omnem alieni Clerici ordinatio. .
nem fieri, factamque declarat irritam,ubi proprii consensus Episcopi defuit . Isteque debet apparere consensus ex dimissori)s litteris. Vide proxime sequentem Diatribam, qua disquirimus quis olim habitus, & quis nunc temporis habeatur proprius cuiuique Clerici EpiscopuS.Can. 6. Clericis interdicit domorum administratio.
nem, aut procurationem suscipere . Cum edicatur a. Timot. a. Nemo militans De O implicet se negoti)s sa cularibus. Eodem spectat Lateranensis Canon in cap. penult. de vita, & honest. Clericorum . Maxime vero Chalcedonensis canon 3. quem inferius requirito cum nostris ad ipsum annotationibus . Can. 8. interdicit Procuratores, TutoreS, negotiorum Gestores in Clerum ordinari, nisi poliquam rediaditis ratiocinijs liberati fuerint . Habetur in decreto c. Magnus Epit copiis dist. sq. Ad pracedentem Canonem quinζum Diatriba , quisnam olim habitus fuerit, aut quis nunc habetur prois prius clericι cuiusque Episcopus.
Compertum est ex superioris Africani Concilij
none a a. aliosque plerisque proprium: cuiusque Clerita ei Episcopum , as quem pro suscipienda ordinatione
130쪽
cintilium carthaginense. rasrecurrendum erat, aut saltem pro dimissorijs liuire finem litteris, illum ipsum fuisse a quo Clericus quiuis
fuerat ordinatus,& pro vetusta consuetudine certi ad . dictus Ecclesiae, in qua ministraret: unde postmodum excedere sacri praeallegati canones districte vetabant. Hanc diffuse , atque erudite pertractat quaestione II Sorbonicus Doctor Franciscus Hallier de sacris electionibus, & ordinationibu S sect. . cap. I. Scio equidem habitam quoque originis rationem fuisse. Ipse namque praefatus Carthaginensis canon hoc etiam praescribit σ NSc licere cinquit) Laicum νμν pare sibι de plebe aliena, ut eum ordinet, sene conscientia eius Episcopi de cuius plebe est . Quod idem , & a Sardicensi Concilio decretum fuisse ibi asserit Gratus Episcopus, qui teste Athanasio a pol. a. unus fuerat de S rdicensibus Patribus . Iulius Papa sub quo haec duo celebrata Concilia sunt sic decernit in rescripto ad orientales pro Athanasio et 'Nudus Episcopus asterius Parocbianum
praesumat retinere, aut Ordinare, vel Iudicare abIque eius vo .luntate: quia sicut irrita erιt eius ordinatio, ita ct iudicatio .
C*terum pro origine reputabatur ipsum domici lium, ut si quis in alia quam in qua natus fuerat, Parcecia inhabitaret, eo ipso sub ijceretur Episcopo loci in quo domicilium fixerat, ut posset ab eodem in Clericum assumi, Ecclesiaeque certae ascribi, nec posset ab alio deinceps ordinari absque dimissorijs . Nec vero praecitati canones obsistunt: censebatur enim quis de plebe,& de Parqcia cuius erat incola. Id vero innumera suadent testimonia r in primis Arausiani Concilii primi canon 8. qui tamen requirit etiam iure merito alterius Episcopi testimonium in cuius olim Parce cladiu habitauerat ordinandus in Clerum et Si quis ait
alibι consistentem clericum ordivandum putau rit, prius d iantat , ut cum ipso habitet . Nec eum sine consultatione eius Miscopi, cum quo ante habitauit, ordinire praefamat ἔ quia non siste causa diu ab alio non ordiuatus rem sic , In