장음표시 사용
111쪽
pδ. titia conciliorum silicam a Cos stantino inchoatam, & ab ipso Constantatio perfectam,cuia splendore,& magnificentia operis nomen inditum dominici aurei: ipse que Constantins his Encaeni)s, & Synodo interfuit. Conuenerunt Episcopi nonaginta, in quibus fuero
Ariani 36. & propri)s fraudibus instructi , & principis
authoritate suffulti, qui leorsim ab orthodoxis, & his enixe renitentibus,diuersas fidei formulas verbis super ambiguis recuderunt,suppressaq; homousij voce,ijdem Athanasium deposuerunt sibi tantopere inuisum exosum hoc pretextu, quod cum fuisset Tyri Concili hulo damnatus,se restitui absque ulloConcilij decreto,
sed solis Iunioris Constantini litteris curasset, conniuente per prudentiamConstantio,ne propter Athanas. quies Imperij, & staterna concordia interturbarerur. Sane Constantini Iunioris interitus Arianorum po-. testatem, & quiduis agendi licentiam auxit. Hic anno
piscedente scilicet 3 o.dum bellum haud satis iustum.
aduersiis Constantem fratrem natu minimum parat ,
interfectus ei apud Aquileiam. Hac ergo Antiochena Synodo Ariani depulso Athanasio Gregorium Cappadocem in eius sedem protrudunt,quem Iulius Papa in sua epistola, quam refert Athanasius apol. a. dicit a 36. Episcopis promotum, coeteris Episcopis, qlli hunc numerum excedebant obsistentIbus, & reclamantibus r. in quibus erat admirabilis ille Iacobus Nisibis Antistes,qui & olim Nicaena in Synodo consederat. Huius Pseudo synodi supersunt Canones as- quorum aliquibus auctoritatem indulsit Ecclesiae usus, & approbatio.
Can I. instauratur decretum Nicamum de Paschate die Dominica eelebrando. Can. a. ab Ecclesi)s eos eijci mandat qui nolunt sacrς Eucharistiae communicare . Illos quoque a fidelium societate resecat qui cum excommunicatis participant Quoad istam partem conuenit cumpostolorum
112쪽
nesilam canum. ' mycina o.eos excommunicante, qui cum excommunica isto simul precati in domo fuerint. Similem inferius, e quirito Carthaginensis Concilij . eam 73. Denique, lposteriorum temporum indulgentior disciplina infert in isto casu minoris excommunicationis poenam, quar nee a suffragijs, nec a consortio fidelium, nec a conferendis alteri Sacramentis excludit e sed a sola Sacramentorum receptione, C. Cum excommunicato II .q. 3
& c. nuper de sent. Excomm. Plura exquirito inferius, circa haec ad canonem 3. Concilij Lateranensis sub Innocentio II. Pontifice. Altera deinde successit ex Con- . stantiensi Concilio moderatio, ut excommunicationi etiam minori locus non sit ex participatione cum excommunicato , nisi hic publice fuerit, ac nominatim
Quoad vero priorem huius 2. can. Antiocheni paristem, de suscipienda ab omnibus qui assistunt, nec Canone prohibentur. Eucharistia, id habet conformitatem cum Apollolorum Canone 3. illos excommuni- Cante , qui conuenientes in Ecclesiam non communi-Cant. Cui conformatur etiam Apostolorum canon Io. quos omneS canones, qui exactius perpenderit, noria aliud concludet, quam fuisse praeceptam communionem,ijs dumtaxat qui altari subministrant Clericis, Sca fidelium pariter societate excludi τους άπορορ φομενους τηντης ε0υαριςIαζ κατοι mis ἀταξιαν , ut loqui tur ca- non Antiochenus. Hoc est aversantes participationem
Ela charistise per aliquam peruersitatem. Pontifex Anaia CICtuSepiti. I.n. a. postquam admonuit sacrificantisolemniter Episcopo plures adstare debere Sacerdotes , ει Diaconos,& Subdiaconos, aliosque Ministros sacris vestibus indutos, subdit constitutum ab Apostolis suis. se, & hanc esst Ecclesiae Romanae disciplinam, ut peracta consecratione uniuersi communicent: illi nimirum cie quibus loquitur, qui solemnis sacrificij stant administri, c. Episcopus de consecr. diit. a. Edi.
113쪽
ς Notitia cintillarum Edidere pridem Canonici Coloniensis Ecelem em. ditum antididagma ad Hermanum Coloniae Agrippinae Archiepiscopum apostatam teranum , ubi constanter negant fuisse ullo unquam tempore Laicis in Ecclesiam conuenientibus quotidianam communi nem iniunctam. Dionysius etiam Petauius ad Epiphanianam fidei expositionem, dicit esse falsissimam, &stolidam illam Casau boni aliorumque persuasionem, fideles, missae quando intererant,incurrisse communia
candi obligationem. Quod eo magis salii conuincitur ipso decreto Fabiani Pontificis, qui sub Decio Martyrium subijt . Tribus enim solum anni temporibus laicos fideles aliunde non impeditos ad sacram commuis Dionem obligat. c. & si non frequentius de cons dist. a. Quam ea indem sanctionem renouat Conc. Agathe se c. i8. praeterea directὸ obstant antiquissimi canones prouidentes, ut diebus dominicis,& fest;s distribu an tur in Ecclesia Eulogiae illis qui Sacramento Corporis Christi non communicarunt. Consulito super his Laoiadi caenum canonem sq. & ea quae ibi fusius annotauiamus . Praeterea fuisset istiusmodi praecepti executici
prorsus impossibilis diebus dominicis, & sestis quibus
uniuersi sacro interesse tenentur, maxime ubi de ipso quoque calice communicabatur,quando etiam nemi . ni licebat extra Parceciae propris Ecclesiam vel audire sacrum, vel Sacramenta suscipere et cum tamen nunc temporis multo numerosiores sint Ecclesiae non parochia teri in quibus licitum est Missam audire, & citra
Canon Antiochenus 3 ita decernit, siquis vresister. vel Draconus vel omnino quilibet de clero, deserta sua Ecclesia in aliam abierit , ct in ea tutius commoretur, ne ampliusmin stret: maximὸ si suus πψropus vocet . Quod se hae in , seu strauitate ρersistat,deponatur I Si ver3 prater euι-pam istam depositum clericum alius viseopus susceperit, ille quoque d Duodo commvοι redarguatur, tanquam Ecclesiasi
114쪽
conellium Antioebenum. ssiva dissoluens. Habetur in decreto c. si quis Presbyter, vel Diaconus 7. & conformatur Apollolorum canonibus Is .& 16.& Arelatensis Concilii primi Canoniar. & Nicaenis Canonibus Is . & us. vide supra quae inibi dixi. Can. . stalpens Synodali iudicio depositum Episcopum, nec per aliam Synodum posse restitui , redoletam pietatem , & implacabile Arianorum odium in Athanasium , aliosque ab ijsdem deiectos ob fidem Episcopos . Hoc ipsum respondit Ioannes Chrysostomus istum sibi canonem obi jcientibus, postquam aemulorum Conciliabulo depositus suam nihilominus repetiuerat Ecclesiam. Can. s. aequior est statuens, ne quis a proprio Episcopo excommunicatus, siue Clericus , siue Laicus ab alio suscipiatur, antequam fuerit, vel a proprio Episcopo, vel a Synodo post causam sedulo examinatam inbsolutus . Item antet statuerat Nicaenus canon 3. &deinde Sardicensis canon I 3. Antiochenus canon 94 Metropolitanorum Episcoporum iura dignitatemq; tuetur κδέκατο ἐπαρχίαν
sunt in unaquaque prouincia seire oportet, Episcopum qui Metropoli praeest curam etiam suscipere totiωs Prouincta . ιγεν
κία Me ει πηο χύραας . Unde visum est eum quoque honore praecedere, reliouos vero Episcopos nihil grauis momenti
aggredi me istisi, ut fiatuit constitatus ab antiquis patribus ca- non, in si sola qua ad Parsciam euiusque spectant, aut regiones minaecia subditas. Priuilegia ista Metropolitanorum dudum sanciuerant Nicaeni Patres can. .& s.& 6.& 7.Par clavero tunc dicebatur, qu gnunc Dioecesis dici solet. Cum olim Dioecesis nomen, tum iu ciuili, quam in
115쪽
Ecclesiastico usu, complures Prouincias compIectere. tur. Denique sancit inconsulto MetropolIta nihil moliri debere Episcopos , & vicissim , neque inconsultis sEpiscopis Metropolitam . Citatur a Gratiano c. per
singulas Prouincia S 6. q. 3. Sed male de Grsco trans sertur ibi η ταυτα μονα,vel sola illa: cum enim prscedat vox μηδεν sciendum erat μηδέν ii signifi care nihil nisi . Iste igitur canon tres commemorat Ecclesiastica praefecturae gradus. I. ἐπαρχύιαν Prouinciam sub Metrois politano praesule. παροικίαν Paroeciam, sub Compro-Dinciali, seu Suffraganeo Episcopo: sicut etiam in canone Ancyrano 17. legimus Episcopum,qui non suscipitur a propria Paroecia , non tamen debere alterius Episcopi Paroeciam inuadere. 3. locum, seu miis norem regionem , unde Chorepiseopi dicti Locorum particularium intra Parce clam presecti:quorum etiam mentio fit in Antiochen O can. Io. Sed omnes gradus istos antecellebat Dioecesis habens plures in suo ministerio Prouincias, qualis erat singulorum Patriarcha rum ditio. Cuius vocis,& gradus usurpatio,tum alibi, tum saepe in Chalcedonensi Concilio frequens est . Nunc vero Disce sis usurpari pro Parcecia solet, ipsa tavero Paroecia pro infima praefectura pagorum, aut aliquarum urbis partium,quarum praefectus Pastor, vulgo Parochus audit . Melius tamen iuxta Graecorum . canonum expressionem Paroecus diceretur . Non me
Iatet quid Parochi nomine intellexerint antiqui , sed aliud est pastorum animarum,& aliud longe uiuersum
veterum Parochorum ossicium , quo voeabantur nomine illi, qui salem, S ligna,& in uniuersum omnia victui necessaria suppeditabant ijs, qui Reipublicae causa peregre ibant, & generalium conuiuiorum exhibi- ltores, necnon nuptiarum auspices, ac Paranympbi.
116쪽
' Diatriba de Provincise Ecclestasticis. '
O Via vero distributiones Ecclesiarum lactae coma
periuntur ad imitationem antiquae partitionis Imperi, adeo ut omnium Ecclesiarum antiquissima. ω sanctissima Ierosolymitana nihil olim fuerit quam simplex Parcecia , sub Metropoli Caesaratae Palastinae r notialia de causa quam quia tum temporis C sarta secundum ciuilem potestatem habebatur totius Palaestinae Metropolis, tamets antequam ab Herode Idumeto in honorem C saris amplificaretur,non alio nomine quae turris Stratonis in hiintur . Sic etiam, quia Byzantium nobilis ciuitas ab stato contra ipsam Septimi Seuero fuerat sub praesectura ignobilis oppidi Perynthi , seu Heraclaeg Thraciet constiruta, ideo Bizantinus E piscopus, qui post aliquod tempus euasit in Patriar cham Constantinopolitanum P fuit ab initio unus ex
Episcopis subiectis Metropoli Heraclaeae. Quia etiam inter Romani Imperi, ciuitates primo post Romanu. fulgebat dignitatis gradu Alexandria AEgypti, tertio vero Antiochia Syrte , idcirco prima secuncium dignitatem Ecclesia Romε, secunda vero Alexandriae,tertia Antiochie constituta fuit. A sseri e Anactetus Pontifex Apostolos renouasse in Ecclesia factam dudum a Ro
manis Prouinciarum diuisionem, c.Prouincias dist. 9
Itaque operae pretium duxi breuem, sed tamen ex ctam praese rarum Romani Imperi, notionem tradere , ut inde innotescat quae fuerit prioribus saeculis partitio , &ordo sicclesialticarum praefecturarum . . Summa olim Praefecti praetorio potestas ι quae arma simul, & iura eomplectebatur, suerat iam inde a Tiberi, tempore penes unum . At ex quo insidias Perennis prisecti praetorio euasit , Commodus Imperator coepit ea potestas . ne nimia sore ac praefectos ad Imperarambitionem sollicitaret. inter duos diuidi , t c::ι G ste
117쪽
ς . Notitia conciliorum ste Herodiano I.l. Polt modum Constantinus Magnus,
quatuor etiam praesectos constitnit, inter quos uniuerissas Imperi, Prouincias dispertiuit hoc oro ine . Primus Praefectus Orientem regebat, cui subdebantur AEgyp tus, Lybia,Pentapolis, Cyprus, Asia, Cappadocia. Cilicia, Armenia, Syria, Thracia Mysia, & reliquae Oi tentis plagae, Sequebatur Praefectus librici, cui parebat Illyraeum, Dacia Triballi, Pannonia, Mysia superior,
Macedonia, Thessalla,Graecia a eloponnesus Creta &circumfusae lususq.Tertius sequebatiar Italis Piaefectus qui praeerat Italiae Sicilii Ah icat, di circum iacentibus insulis. Quarto loco erat G alliatum Pretfectus, cui Obtemperabat Gallia, Hispania, Britannia, dccircumfuspinsulet. ut Zo simus vadit lib. 1. i λ s j atu hae praefecturae singulae in plures dispertiebantur Dice celas, quae a praefectorum Uicarijs admi ui- strabantur , unde Uicariae quoque dicebantur, plures etiam complectentcs proamcias, ut videre est in libro notitis utriusque Impoxii, quem eruditiS Commentati, illustrauit Pancisolus. Secto in duas partes Imperio sex dinumeratae sunt Orientalis . seu Constantinopolitant Imperis dioeceles . I. Orientis,cuius Metropolis Antiochia, di cuius Uicarius speciali designatione diceb/tur Comes orientis ra. AEgypti f. 3. Asiae: 4. Ponticae δ s. Thraciae: 6. Illyrici I partis orientalis, quarum meminere legςS I. & a. c.de militari veste lib. I a.& l I. c. ut nemo ad suum patrocinium suscipiant rusticanos, vel vicos eorum. Et l. vltac de diuersis ossic. lib. I ri orientis dicecesis Metropolis fuit Antiochia. ut probatur ex Zosimo lib. I. Hier nymo ad Pammochium , Chrysost Omio hQm. 3. ad popuI. Antioch. de huius vicaris ossicio extat titul*s μο-
dicis de ossicio Comitis Orientis . Dioecesis AEgypti Metropolis exstitit Alixandria, ut liqηςt ex Theodo-rito l. r arist. Eccl. cap. I. AEgypti Uicarius appellationet insigniebatur pret secti Λuguitalis,de cuius ossicio tit
118쪽
De Provinciis Ecelesiastieis pyIus reperitur1n Codice. di in ingestis. Dioecesis autem Asiana Metropolim habuit Ephesum Chrysostomo te. Re in epist. ad Ephes. nection subscriptione Theodori Episcopi Ephesini acit. i8. Synodi sextae. Ponticae deinde Metropolis erat elaraea Cappadociae , ut constat ex Nazianzeno orat. de laudib. Basilij, & ex subscrip tione Philalethis Episcopi Caesaraeae Cappadocum in sexta Synodo . Thraciae Metropolis a tempore Coninstantini fuit Constantinopolis , quam ille constituit Imperi; Sedem . Tres istae porro Dioeceses Thracica , Asiana & Pontida fraude Anatolij Episcopi ad nouum constituendum Constantinopolis Patriarchae, tum in Chalcedonensi Concilio distractae suere; Thracica quidem a Sedis Romanae ditione; Asiana vero, & Pontica ab Antiochena, cui subiectae fuerant, Sede . Dioecesis autem Maccdoniae , Daciae, atque Illyrici partis eius, quae pertinebat ad orientis Imperium Meo tropolis fuit Thessalonica, ut fidem facit Theodoritus i. s hist. Eccl. c. II. Ad postremum tamen Iustinianus , tum sedem Prffecti Praetorio Illyrici, tum etiam Vica riam Apostolicam, seu iura primatus assentiente Papa Vigilio ex urbe Thessalonica transtulit Acridum Daris daniae oppidum Iustiniani natale , deque suo nomino Iustinianam primam dici voluit nouella H. Deinde Nicolaus Papa I. epist. a. hortatus est Michaelem A gustum,ut instaurari curaret antiqua iura,quae Thessa lonicensis Episcopus olim exsecuerat , tanquam R .mani Pontificis Uicarius per nonam, & veterem Epirum, per Illyricum, Macedoniam,Achaiam, Thessalia , Daciam Riperensem, & Daciam Meditarraneam, &Mysiam,& Dardaniam, & Praevalim. Has enim omnes prouincias haec olim Vicaria complectebatur. l. 3ζX pariter constitutae sunt occidentis Diceceses, ae Vicariq ciuiles. Una Italiae,altera Illyrici partis quq ad Ucelaentale pertinebat Imperium, tertia Africae,quar-xa Galliae, quinta Hispan cae texta Britanniae. Metro.
119쪽
mo . υγ Notitia concilimum 'polis Italicae Vieariae fuit Mediolanum,Gallicanae vero Λugusta Trevirorum. Utrumque colligitur ex Athana si epita ad solitar.vit agen . Dum loquitur de Paulino Trevirorum, & de Dionysio Mediolani Episcopo . Id firmad Theodori lusi. 2.hist.Eccl.e.as. Salvianus quoque ipse Gallus l. a.de Prouid.Dei. Treuerim dicit summam Galliarum urbum. vicaria Porro Britanniae Metropo Iis Eboraeum fuit,quae est Romanorum Colonias amSpartianus in Seuero urbem absolute per antonomaissam vocat , & in qua Constantius Imperator Magni Constantini pater resiam constituit,diemque obiit, vellodit Eusebius l: r. vitae Constantini, Eutropius, Aure
is Victor, & Orosius. .i l l . .
. Dioecesis Africae indubitatum est Metropolim, tam ciuilem,quam Ecclesiasticam suisse Carthagine constitutam , cuius etiam Episcopus primatu supra omes totius inicae antistites potienatur , ut passim cernerciest Cypriani epistoIis, & in uniuersalibus Concili)s Aiasticae, quae ab Episcopo Carthaginensi omnes in dic hantur, & quibus prae fidebat, cuique subi acebant Numidiae , & Mauritaniae Primatus. i a IIllyrici partis eius, quae ad Imperium occidental spectabat Metropolis uit Sardicaturbs in Illyrico cel herrima ,i & Concilio cecumoni spectabilis, in quo trecenti occidentales Episcopi curante religiosissimo Constante . . qui Occidentalo regebat Imperium deis Ariana impietate triumpharuae . In subscriptionibus Concilii Magni Nicet ni apud Gelasiam Cyeticenum, ita signatum legimus et Protogenes Sardicae ciuitatis Episcopus pro sanctis Dei Siclefi:s,quae sunt in Dacia,Cari lauria, Dardania. & prouincijs vicinis. De Hispania,quaenam fuerit Metropolis , ac Vicaciria,nonnihil ambigitur . In Hispalim propendeo Romanorum coloniam Beticae caput , situs commoditate , opibu, , ampli pudine, & emporia frequentia ab omni aeuo inclytam. Constat utique Hispalis Epitc
120쪽
De Prouinciis Ecclesiasticis . I ornum fuisse ab antiquis s*culis Hispaniarum primatem hanc enim illi potestatem iii lulgent Simplicius Papa I. epist. I. Deinde Hormisda Papa epist. 26. quae est ad Salustium Hispalensem Episcopum. Hoc iure Primatus usi sunt sanctissimi urbis eiusdem Episcopi Leander , & Isidorus, qui primus in Concilio Toletano quarto subscripsit. Ipse vero Toletanus Episcopus , olim solius Carpetanae Prouinciae Metropolita regum Gotorum opera, qui Toleti regiam fixerant, primatus honore potiri cupit in Concilio Toletano
duodecimo, ut in eius canone sexto decernitur. Roma 'ero suum peculiarem agnoscebat prς sectu , qui caeteris omnibus praeeminebae urbis dignitatibus I. g. c. de ossi c. praef. urbis. Huic parebant suburbicae quoque regiones , quotquot nimirum intra centesimum ab urbe lapidem continebantur , protensae intra ui clam, Picenum, & Campaniam LI .st. eod. Huc respexit Septimius Seuerus Augustus, quando exauctoratos mili res praetorianos Romae finibus ad usque Lentesimum lapidem sub capitis poena iussit excede-
re , ut refert Herodianus lib. 2.
Demum Iustinianus depulsis cx Africa Vandalis , quintum adiecit Praefectum p rq torio ad quatuor praecedente sp eiusque residentiam Carthagine , quam do se Iustinianam tertiam dici voluit, constituit l. I. c. de Ustic. praef. prael. Ast.
Nos superins Uicariam quidem Galliae Treuiris
Praenximus: at vero sedem ipsius Galliarum Praefecti cuius potestas Hispaniam quoque, & Britanniae Imulam complectebatur , stabiliuerat ConstantinuSPrimus in Arelatensi urbe, cui etiam Constantinae
nomen Impertitus est. Prorsus enim errant nonnulli, qui hoc nomen mutyatum existimant a Constantino tyranno, qui contra Honorium rebellis, hac se Urbe communierat non enim post profligatum, N