장음표시 사용
171쪽
ubi urgeret necessitas i scribunt omnes fere Theologi, hanc possedari,& a ccipi facultatem: Mens enim Tridi
dentinorum patrum fuit abusus exscindere , non vero
fidelium necessitatibus deesse .r Eamdem necessitatis ratio causam dedit prioribus Ecclesiae saeculis, atroci. ter delauiente gentilium in sinapione in locis abditis , dc priuatis sacrosancta mysteria celebrandi.
. Can. s. prouidet,ne in Ecclessis decantentur vulgarinam: priuata carminar Neve alij legantur, quam sancri,& canonici libri,quos sigillatim recenset. Nouatores hunc solent Canonem Canoni Trid.Co .ses .Op Ponere , eo quod Laodicaenus Canon reticeat libros Tobiae,Iudith, Sapientiae, Ecclesiastici, Machabaeorum, qui diuine declarantur authoritatis a Trid neque Laodicet nus Canon Apocalypsin commemorat, quam nouatores Caluiniani inter sacros libros recipiunt: Qui ex opposito librum Baruch expungunt , quem tamen Laodicaenus Canon sacris accenset. sussicit vero nihil fuisse Laodicetae definitum exprel- se,contra diuinam libri Iudith, & aliorum voluminum authoritatem. Solis haereticis hoc proprium, & Ogu lare est,u illis,quae circa fidem pronunciauit Ecclesiia, orae fracte ausint refragari et Cum tamen per insignem moderationem Ecclesia Christi, dum res adhuc in incerto sunt, & nec dum ei diuini Spiritus illustratione eeuelantur, suum soleat suspendere iudicium; donec oleniori luce diuinus eam Spiritus dignetur collutir re Neque censet temere praeueniendum, sed potiuῖ humiliter praestolandum Dei beneplacitum , quo disia Dellatur omnis ambiguitas . Quemadmodum post Laodicaenae Synodi tempora, praelucente Deo conita-hilita est illorum librorum authoritas, de quibus nais ciemis Ecelesia dubitauerat .. Id enim factum cit tria
4r Et is ronc.Romano sub Gelasio,& nouissime in generali Trid. His adiunge lacrorum librorum
172쪽
indicem, quem contexuit, Augustinus tribus illis Con Cilijs conformem, l. a. de doctr. Christiana c. 8. Similitet Iicuit aliquando dubitare , antequam suum jnterpον
fuisset Ecclesia definitivum. iudicium circa humisio discripturas: Sed postquam Ecclesia pronunciauit, nefas est, vel dubitare. Sic pariter priscis Ecclesiae taculis licuit grauissimis , & sanctissimis illorum temporum Theologis Papia renaeo, Iustino, Lactantio,Victorino, Seuero Sulpitio ipsique Tertulliano , qui nullam cum Sanctis habet sortem, esse Chiliastis, quod nunc haere sim saperet. Licuit olim non modo Iudaeis Scriptori, bus Philoni,& Iosepho, sed etiam Iustino. Apol. I. ClC-
menti Alexand.l. 3. Stromatum, Tertuli. de habitu mulier. Lactanti O l. a. diu.inst. c. l . viris eruditi S docere ,& scribere deiectos fuisse de coelo malos Angelos, coquod in terris cum mulieribus.congressi fuissent, & ex eis homines progenuissent ι Quod re postmodum mulius comperta non affirmaretur citra piaculum , pOit quam circa rem istam , nouo lucis auctu suam Deus. Ecclesiam instruacit. Synodus Alexandrina, sub Liberio Papa. Ρostquam Arianorum contra Ecclesiam violentissi. ma procella, morte Constantij Augusti deferbuit,& Iulianus sumptis imperi) habenis omnes Episcopos
ab Arianis relegatos in pristinas Sedes reuocauit,nihi, prius, & antiquius, qui ad cIauum uniuersalis Ecclesiae sedebat , Liberius habuit quam ut Ecclesiae ruinas ia-stauraret, Arianosque ad Ecclesiae sinum inuitaret, redeuntesque paterna charitate complecteretur. Hic inprimis Occidentales Episcopos, magni nominis Eusebium Vercellensem, & Luciferum Calaritanum adhuc in Oriente, propter fidem exulantes Legatorum Apo-
stolicorum potestate decorauit, ut collapsas in Orien te Ecclesias erigerent.
173쪽
ry4 Notitia tantiliorum Interea Alexandriam reuersus Athanasias Concishum Episcoporum illic conuocaui ad quod intutatus Lucifer duos vice sui Diaconos delegauit,cum interea Antiochiae hstreret, ut illi Ecclesiae Schismate clivulsae , quod superius retulimus, prouideret.Cumque esset ingenio ad rigiditatem,ti seueritatem propenso, Meleti Episcopatum, ia partes eo quod olim Arianis consenia fisset,minime approbant, positis Meletio Eusthatianis, Episcopum creauit,& sacrauit paulinum. Synodus vero Alexandrina praesidente Athanasio studens paei ,& unitati communi decreuit, ut Ariani Episc. ει pres, byteri a lapsu resurgentes reciperentur in Ecclesiam , cum pristino gradu. Hoc decretum Lucifero quidem dilplieuit,ut erat inflexi animi,non tamen obniti aperte ausus fuit communi decreto, cui quos delegauerat diaconi subscripserant,ut scribit Rufinus. Quin etiam quum Eusebius dimisso Conc. Alexandrino, cui studiose sustragabatur, Antiochiam concessisset, nec satis Lu- ei seri in ea urbe gesta probaret . Lucifer vicissim qua Alexandriae gesta erant iniquo serens animo,se ab Euis sebi, communione subduxit,& quam primum inSardian iam reuersus, omnium auersatus est communionem
Episcoporum, qui per Arianam fraudem Ariminensis Concili, professioni subscripserant 3 nec non eorum omnium,qui eosdem sub p nitetia recepissent: tametsi Liberius ad restituendam Ecclesiae paeem missis ad omnes Italiae Episcopos litteris, quae extant inter Hulari, fragmenta, mandasset esse recipiendos . Et ita conflatum Luciferianorum schisma. Multa praeterea in hac Synodo Alexandrina eonsit . tuta sunt, ut refert Socrates i. 3.c. . Ibi quippe damna ta est Macedonij, Eunomijque haeresis contra Spiritus sancti dui initatem. Alia quoque quae recens emergebat hqresis Apollinaris,quq animam humanam a Chri sio remouebat. In nouatum quoque fuit praecedentis
alterius Alexandrini sub Sylvestro Papa Concilij, cuiosius
174쪽
- - ηοdus Alexandri . it. Utinas Legatione Apostolica in uniuerso Oriente o Purigens prelederat decretum,ubi reprobatum iuit S Delli, dogma, quo diuinarum personarum omnis rea Ias distinctio tollebatur. Et vero diserte fides Trinitatis explicari posset,atque a Sabelli, blasphemia disce
rati neue fideles vocabulorum enuria cum Sebem an illsentire viderentur statutum effosso autnore,utendum esse nominibus, imae, ad significandam communet trium naturam, & ὐππα ravi ad exprimendas singularum personarum distinctas proprietates . Quae eadem vocum usurpatio hac altera Synodo Alexandrina, sedi Liberi comprobata est, authore illius pravide Atl-nasio; sie tamen,ut tam Latinis, quam Graecis liberum ellet proprijs linguarum diuersarum Idiomatis vii , ne circa verba certamen exardesceret, modo nulla esset in re discrepantia r ut testatur. de collaudat Gregori NaZlan Z.orati in laud. Athanasii. 'Sane inter Catholicos non autem haereticos, ut ait Hieronymus epist. 37. ad Damasum de proprietate
vocis hypostans grauis agitata est concertatio, illis in Arianismum, illis in Sabellianismum inuicem impingentibus t cum tamen re ipsa idem omnes circa Trinitatis.fidem sentirent. Ipse Hieronymus suspectam λιsbidem asserit hypostasis vocem circa diuinas perso nλs,eo quod hypostasis Latine substantiam sonet, essa autem tres in diuinitate substantias seu essentias mens eius refugiebat assentirit Ideoque Damasum Papanian ac de re consulit, cuius tamen ignoratur responsio . Hilarius quidem lib. de Synodis admittit dici pos tres in Deo substantias. Ex aduerso Augustinus, i. c. de
irim t. c. r.& 9.& l7. e. q. & Hieronymus ad Damasum,ta ante hos Tertullianus, lib. contra praxeam, & Contilium postremo Toletanum secundum,c. r. Et Latera Innocentio III. e.I. Vnicam in Deo assirmant
elubstantiam, tres vero negant. Sed hi nibstantiam tu tuontia intelligunt: Hilarius vero substantiam non pro
175쪽
r16 Nolitia Conciliorum ς ro e sieithri sed pro hypostasi, ut ipse protestatur suam si quidςm Apostolus Hebr. I. Vnigenitum Dei v Qtνχαρακris της ὐπος ασεκαλῆ, Characterem hypostasis ipsius,Jubi Vulgatus interpres tota Ecclesia receptissi-amis hy stasirn vertit subitantiam figura inquit sub - 1lantra eiu . . extat luculentus Gregoria Nicam i Liber de disterentia ellentiae, & hypostasis. Aristoteles quidem in praedicamentis vocat, ουσίαν, quam nos substanaiam dacimus, . At vero υ,κάχω, Theologi Scholastici pro clauo , trac in re discriminet, non iam subitantiam,sed subsistentiam dicere solent. Basilius Magnus, cum fratre suo Gregorio Nicqno conformiter sentiens dii cernit inter μίαν , & υπ-ασο episti q3. ut essentia sit aliquid unum pluribus commune ,hypoliasis vero pro prium aliquid singulare, & incommunicabile : atque hoc adiungit ex .differentis horum vocabulorum ignorantia ortum elie mulcorum errorem circa Dei noti
Synodus Oecumenica secunda , ct Constantinopolitana primat, . Dulgo e Romana sub Damaso Synodas.
CD Ossantinopolis olini dicta Bygantium a Pausa.
nia Lacedaemoniorum Duce condita, mirifice a Constantino Augusto nobilitata,& amplificata fuit, a quo nomen accepit, factaque cli Imperia seos, & c put. Haec ciuitas sita est in Europae Prouincia Thracia , quae nunc Romania vocatur ad fretum Bosphorunia, quod ambo Maria committit AEgeuna, &Ponticum . Tribus locis mari alluitur: a meridie quidem sinu Pr pontidis, quod vocant Mar di Marmora, qui sinus parsust maris quod vulgo Arcipelago dicitur. Αο Or tu ciuitas. Bosphoxo cohaeret Asiam ab Europa dirimenti , cui ab Asia obiecta est Chalcedon urbs , quae nunc Scutari dici M. Denique alluitur a parte Septentrionis sinu illo, qui a Bosphori superiori , seu Boreali
176쪽
S nodus aecum. II ct contini. I. . tarte versus occasum exporrigit u r Ru i iri 6 denom tDatur Cornu ,& portum consti ruit toto Orbe comm dissimum . Ulterius vero ad Arcton imminet ciuitat Pontus Euxinus, qui nunc mare nigrum, aut marem a ius appellatur . Ipsa vere urbs nunc u Turcis Stambia
Haec Synodus habita sub Romano Pontifice Dama aso,& Imperatore Theodosio fuit, tres potissimum rati
causas ae ut Nicaena fides tot iactata procellHO,χmou Pseudo-Synodis reprobata, de nouo aduersus Amanos
Rabiliretur, a. 6 Macedoni, haeresis negans ciprritos Sancti diuinitatem profligaretur, 3- ut Ecclesiae Conostantinopolis praesul orthodoxus praeficeretur, quam Ariani Episcopi Eusebius Macedonius. Eudoxius. De -rnophilus, alter alteri laccedendo, labefactaverane saIst huc Conuenerunt centum quinquaginta Oriental Episcopi,ann. Chr. 38 i. Quo eodem an Occidente intri fines Italiae, duae aliae Synodi successive celabrate sui ni Aquileiensix primum, Ueinde Romana, ra Λhulleleusistactae supersunt eique praefuit Va Ierian Antistes tqualeiae, quae elisarnorum Metroptata d Tim an amnem sicam, Italiae quondam adueritis Barbarorum is Septentrione incursus validissimum propugnaculum ab Hannis , deinde duce Attila subuersa in nunc vero: Propter cultu emperihna, re circumiacene inpalia des plane deserta i& inhabitabilis . Valoiano tu hac Syranodo proximus assedit Ambrosius Mediolimensis. Hi etiam interfuit Philastrius Brixielisis Epilaopus, seripio torum eruditione librorum, vitaeque iunctitare hir lustris, nec non Iustus Lugduni Episeopus aliique ramex Italia, tum ex Gallia, tum ex Africes HS3modi oraletiam epistola Aquileiensium ad Eeiscopo rouincia tum Viennensis Narbonensium prinimmque secem'iae meminit Procnli Massiliensis, & Constanti, , qui et gati ab Ecclesiis Gallicanis missi a DCoinultu fuerant IQuin etiam altera eiusdem Concili; aci Statim unuώ
177쪽
rs ' Notitia conelliorum lValentinianum, & Theodosium Imperatores epistola dicit, ex omnibus Prouincijs Occidentalibus legatos synodo interfuisse. In hac damnata suit Ariana impietas, & Episcopi Ariani Palladius, D Secundinus Sace dotio depositi sunt. Dimisso Aquileiae Conci l. alterum Romae coegit Damasus Episcoporum Occidentis, inter quos praefati consederimi A mbrosius , & Valeri nus . Ad istud pariter inuitauerat orientales, qui longam constantinopoli inter se altercando trahentes
moram ses per litteras Synodales utcumque excusa uerunt , missis Romam tribus ex suo coetu Episcopis Cyriaco, Eusebio,& Prisciano oui eas detulerunt. Hae referuntur integrae apud Theodoritum l. .c. s.
- Isto Romano Concilio cui Damasus praesedit . reprobata est Ariminensis Synodus. quam ipse antea Liberius damnauerat , ut refert Damasus in sua ad Episcopos Illyrici epistola , in qua haec memoratu digna leguntur: que enim ρ iudicium asiquod fieri potuit per
numerum Arimm congregatum : Quaeso constat neque Romanum Episcopum , euius ante omnia decebat eos expectare decretum , neque Vincentium qui tantis annis Episcopatum xnuiolabilirre eustodiuit, neque alios talibus praebvse eonsen .sum. Quibus doeemur Concilia quantumvis generalia, atque etiam legitima Romani Episcopi authoritate Indicta , carere tamen certa in suis deeretis auctorit te.& fide. antequam illius fuerint approbatione commuo ita . Concilium namque Ariminense dubium non est meumeni eum fuisso, legitimeque indictum; Cum Liberius de suo Jatere delegauerit, nec minus certum est,grauiter circa fidem Catholicam errasse.Similiter quamuis synodus ista Constantinopolitana fuerit pariter cucumenica,& insuper Orthodoxa, idemque dicendum de Chalcedonensi, attamen nonnulla
utriusque deereta omni authoritate caruerunt, quia
Damalus, di Leo Romani Episcopi noluerunt, illa suis approbationibus comprehendere . Huc pertinet illa
178쪽
s nodus constant. I. θ Romana. Is saltera Damasi sententia , in epist. ad Stephanum , &COnc.Africanum:' ana vi nobis Synodum sine rim loquia de Romana Cathedra, utiaritate fieri non est Gotis ren, nee viscopus nisi in legitima Duodo, re suo tem re Apostolica vocatione congregata definitὸ damnari potest .ueque ulla unquam concilia rata teguntur, quae nou sunt fiata. Onolica authoritate. Haec Damasus. Ante quem Iulius etiam Papa epist. ad Episcopos orientales, quam re lare ad longum Athanasius apol. a. asserit fuisse ab Apo- Itolis traditum, & deinde a magno Concilio thoc est Nicsno declaratum,non posse ullam conuocari Synodum inconsulto, aut inuito Romano Episcopo. Ante Nicamum vero Conc. Marcellus Papa, & Martyr epistae Episcopos Antioch. Prouinc. res t ad Apostolorum sancimnem ista, quae sequuntur. I. ut possint quilibet Eptavi a quocum qi iudicio appellare ad Romanum Epti copum. II. ut nulla celebretur Synodus abisue Romanae sedis beneplacito. III. ut nullus Episcopus . niu in legitima Synodo per Apostolicae sedis auinoritatem conuocata cuiuscumque criminis accusatus iudicetur. Notissimum etiam est in oecumenico Chalcedonensi Conc.caput accusationis contra Dioscorum
Patriarcham Alexandrinum . fuisse ab eo Synodum conuocatam inconsulto Romano Episcopo,quod nec neri licet,nec unquam alias factum est . Unde oer iacue arguitur istam Synodum Constantinopolitanam .
qur Chalaedonensem praecessit, fuisse Damasi Romani Epucopi authoritate conuocatam .
Theologi , & Iuris Canonici Periti duas approbant regulae istius exceptiones: primam si Papa ipse infide-audhaereticus esset et Quo titulo Baronius astruit legitima instructum suisse authoritate Clerum Romanum , quando Concilium Sinuessanum aduersiis Mae. cellinum Pontilicem conuocauit, postqtuim iste idolaeoluit sub Diocletiani persecutione. Secundae exceta istrum locus est in casu Schismatis , si ius foret utrinque
179쪽
1ω Notinia conciliorum ambiguum, se ut usu venit in Concilijs Pilano, & Coniactantiendit'. depositis eorum remporum Summas Pontificibustalios de noui, crearunt et dilud quidem Alexandruniquintum , & hoc Martinum quintum . Sed iam . Constantinopolitam ConciliJ Canones era.
Gan. I. approbatur , & reuocatur Nicaena fides de Verbi diuiui cum Patre δμωσια , id est, consubstantialitaetate. Damnantur insuper nefariae Macedonij, α Euno-anii doemata Spiritui sancto diuinitatem abrogantia, di blasphemantia ipsum esse Fili3 creaturam . atque diaueris .inferioresque a Filio substantiar. Proscribuntur nismul haerescis Photini Christum' hominem tantum prae dicantis: Ex Sabellij unicam in Deo personam assereniatis, tribus nominibus pro suarum diuersitate operatio. Mum designatam, ut eadem Persona cicatur Paterr tione creationis ,& Filius propter redemptionem Spiritus sanctum propter animarum sanctificata Em. Haeresis etiam reprobatur Apollinaris Laodicaena tim. .manam Christo animam dearahentis ut eius vices Verbum in corpore assumPl gςr ς' - - Canon a .prouidet ne ultra propriarum Ecclesiarum fines Episcopi se extendant,neve vitra suaSparochias, nisi a locorum Episcopis rogati ordinationes faciant ..Habetur in c. Episcopi, qui extra dioecesin Mq.c. Ιclemyque statuerat Canon Apost. M. Quo deponi Episcopi. qui sic intra alienos sines ordinaverunt claricos qui ordinati suntIdemque sub Papa Iulio statuit Concilium Antiochenum Can. 22. Qui citatur a Gratiano c.Episcopum non debere 9.q a.& Conc unae enitive Tridentinum sei .: de reform cap Ea 3. Epiisopconstantinopstitanushabeat priores honoris parte, post Romanum Oscopum, eoqu/d Constantinopolis Roma. Hauc Damasus Canonem in Concilio Romano reprobaeuit, quippe qui ex mera editus ambitione fedibus Patriarchalibus ab antiquo institutis, & Ni ma
180쪽
Unodus const.I. ct Romana. Is Synodo confirmatis praeiudicabat, nouamq ;inuehebat authoritatem,qus Imperatorum potestate sustulta , se aduersus Ecclesis Rom. primatum a Christo in persona Petri constitutum insolentius erigeret. Quod posterioribus seculis effectum exunde hqreses,& exitialia schininata emerserunt toto oriente. Conatum eundem am
bitiosum. Graeci renouarunt in Synodo Calcedonensi, sed eum fecit irritum Leo Magnus epist. Si. ad Anatolium Constantinopolis Episc. & epist. sa. ad Marcianu Augustum,& epist. 33. ad Polcheriam Augusta, ubi hunc
can. 3. sic designat. Frustra quorumdam visco'orum proinfertur eonsensus cui tot annorum series negauit Ufectum. Deinde Iustiniani Imperatoris pro diuit nou. I; o. Graecae
- huic vanitati astipulans: Sancimus inquio secundum ιρ forum fuem sanctissmus veteris Romae Papam primum esse
omnium Iacerdotum: Beatissimum vero Archiepist. Constan tinopolis noua Romae secundum ordinem obtinere post sanctiss. Apostolicam Thronum veteris Roma. Quam nouellam inseruerunt Graecia. s. Basilicon c. g. sed illud Laicae pote.
statis edictum, non alio fulcro subniti potuit quam Synodorum decretis a supremo uniuersalis Ecclesis capi te reprobatis. Pseudo- synodus Trullana , sub alteri Iustiniano his similom edidit cata a. His vero sanctissimi Pontifices refragati sunt Damasus , Leo Magnus, Gregorius etiam Magnus, lib. 6epiit. 3 i. ad Eulogium Alexandrinum,& Anastasium Antiochenum, Nicolaus I. epist. ad Michaelem Imperatorem, quae incipit: proposueramus, & Leo Papa IX. epist.ad alterum Michaelem Imperatorem. Episc. tandem Constantinopoleos uradus ille dignitatis secundus indultus a legitima po. testate fuit decreto InnocentijlII. in generali Conc. Laetera nen si,quod refertur,c. antiqua, de priuileg. Saneis, se Constantinopolis Episcopus pluribus saeculis nihil amplius quam suffraganeus extitit Metropolitani He raciarar Episcopi, quod ipse viti O tellatur schismaticus Balsamon scribens in hanc Synodum ., L Can.