장음표시 사용
201쪽
erati , hi pro aliquo crimine suo, per manus tmyositionem reis medium accipiant paenitendi : Quod procul dubio ex Apostolica traditione descendit, secundum quod feriptum est: Sacerdos si peccauerit. quis orabit pro eo rUnde huiusmodι lapsis ad promerendam misericordiam Deti priuata est expetenda seresesio, ubi illis satisfactio , si fuerit digna, sit etiam fructuosa
Haec Leo Magnus. Similiter Origenes lib. 2. contra Celsum, docet qui poenitentiam obluisset, eum arceri in perpetuum a sacris ordinibus , aut eorum exercitio . optatus item Mileuitanus in fine lib. 2. Multis
inquit Notum est, ct probatum persecutionis tempore aliquos Episcopos inertia a confesone Dei delapsos iburificasse ,s tamen nullus eorum, qui euaserunt, aut manum lapsis imposuu , aut vi genua figerent,imperauit. Et Augustinus libi I. contra Donat. de Baptismo cap. I. Ordinatis, ait eum ad Ecelesiam a Schismate redeunt, non imponιtur manus inter Laicos. Sed & Concilium Carthaginens. quintum Canon. l I. sic statuit: Idem confirmatum est, ut si quando Presbyteri, vel Diaconi in aliqua grauiori culpa conuicti fuerint, qua eos d Ministerio neceἶe fuerιt remouere, non eis ma. nus tamquam paeditentibus, vel tamquam fidelibus Laicis imponatur . His adde apud Gratianum c. Presbyter si ir-nicat. dist. i 82. Clterum publicae poenitentiae loco Clericus dflicti reus in Monasterium relegabatur, aut ad priuatam secessionem, ut docent Leo Magnus loco cit.& Hieronymus epist. 8. ad Sabinianum, & Conc. Λurelianense tertium, Can. q.
Canones autem quibus poenitentia Clericis ipsis iniungebatur, ut est Arausicani primi Concili j Can. q.
Dicens paruitentiam desiderantibus etιam clericis non negaudam. Quidam exponunt de poenitentia priuata : Alij et iam de publica non iudiciaria quidem , sed spouta ne a nullo interueniente graui delicto : De qua etiam loquitur Concilium Toletanum quartum Canon. I. quaeque in ipsis Laicis promotionem sequentem ad Ordines mi ui me impediebat, ut ibi decernitur. Ita
202쪽
cone ilium carthaginense IV. noster Morinus exponit lib. a. exercit. Ecclesiast. cap.
Verumtamen Cypriani Epistola 19. ad Fidum, quae continet initio querimonias contra Te rapium Episcopum , eo quod Victorem Presbyterum , qui g a-
ulter in Deum d liquerat, ausus fuisset reconciliaro , pacemque ei dare praepropera festinatione,anteq uam plenam impleuisset poenitentiam: Illa, inquam, Epistola perspicue loquitur de poenitentia, tum publica,tiim iudiciaria, nec potest ullatentis de priuata, vel des pontanea exponi. Potius igitur censuerim regulam illam de interdicta sacris Clericis poenitentia, nequisemper, neque omnibus locis viguille, ut superius perspeximus de Sabbathorum ieiunio etiam in diuersis Occidentis locis , deque alijs Ecclesiasticae disciplinae Omeis . . VCan. 69 Irregularem dicit, qui aut secundam uxorem, aut viduam , aut altφrius derelictam duxerit . Huc spectat Apostolorum Canon 18. insertus in decreto c. si quis viduam dist. 34. & Cone. Agathensis
Canon I. Canon . Qui commmicauerit , vel orauerit eum exeommunieato, siue clericus , siue Larcus excommunicatur ,
ita cur c. qui communicauerit II. quq st. 3. similem Anciocheuae Synodi Canonem secundum require superius . VCan. 76. Is qui stanitentiam in infirmitate petit, si easu
dum ad eum Sacerdos invitatas venit , oppressus infirmitate obmutuerit, vel tu phranesim versus fuerit,dent testimonium, quι audierinι, σ accipιat paenitentiam: Et si continuo moriturus credItur, reconcilietur per manus impositionem . er ιnfundatur orι eius Eucharistia . si superuixerit, admoneatura praedictis testibus petitioni sua satisfactum , σ subdatur
saturas poenitentia legibus, quamdiu sacerdos, qui poenitentiam dederit, probauerit. Idem ferme statuit Synodus Α-ra u si cana prima c. I a. Subito simulescens pro vi staturum
203쪽
I8ε ' Notitia coneidiramen baptigari, aut panitentiam accipere potest a si luntatis
praeterita testimonium aliorum verbιs babet, aut praesentis in
. Can. 8o. Omni tempore ieiunii manus paenitentibus d Sacerdotibus imponatur. Obseruato multiplices in Ecclesia manuum impositiones. I. in Sacramcnto Confirm. a. in sacris ordinationibus. 3. In reconciliatione, seu absolutione poenitentium. . in Orationibus quae fieri solebant supra ipsos poenitentes , qua de re Canon iste loquitur, & Canon so. Hoc idem statuit circa energumenos F. & postremo Sanctimoniales Diaconissae , α Virgines consecrabantur per manuum impositionem, ut docet Synoaus Chalcedonensis, Can. I 3. Can. 8 q. Ut viscopus nullum probibeat ingredi Mel si , ct audire Uerbum Dei, sime Gentilem, siue Iudaeum . sive Haereticum , vsque ad missam Cathecum enorum . Soli. poenitentes primi ordinis , scilicet flentes ingressu Eeclesiae prohibeantur : Cum Iudaeis vero Paganis , &Haereticis non communicabatur quidem ad precum societatem,sed admittebantur intus ad Verbi Dei auditionem , ne aditus ipsis ad conuersionem praecludenretur. Allegatur in c.Episcopus nullum,dist.I.In Iudaico templo pars quaedam erat,quq atrium gentium vocabatur , quo loco Gentilibus consistere, atque adeo Deum verum. & unicum palam licebat adorare. Hinc
resertur Ioann. I 2. V. ao. erant autem quidam Gentiles
ex ijs,qui ascenderant, ut adorarent in die festo. Vide
supra Laodicaenum Cau. 6. Can. so. Omni die Exorcista energumenis manum imponant . Require Can. 8Ο. superius. Canon. 9 I. Pauιmenta domorum Dei energumeni ver
Can.9 . Eorum qui pauperes opprimunt dona a Sacerdoti bus refutanda . Notatu aignus Canon circa eos qui se . curos se ab obligatione restituendi, quae alijs rapuere praesumunt , ncque expoliatis se obstrictos putant , dum
204쪽
conellium carthaginense IV. 1 gs 'dum falsam, di inanem splandoris,& pietatis gloriam sibi, suaeque imposterum prosapiae quaerant, laedilia, construendo , vel noua servitia fundando ex eorrasis iniuste pecunijs . Huc spectat effatum Ecclesiastici
praeclarissimum cap. H. ver. 23. Dona iniquoruml non probat altissimus , nec reipicit in oblationes . nec in multe-tudιne sacrificinum eorum propitiabitur peceatis. Qui offert
sacrificium ex substantia pauperis quasi qui victιεhat filium in
Can. Io . Testatur de habitu religioso viduarum . quae se obsequio Ecclesiae deuouerunt,deque voto per petuae castitatis. Si qua vidua se deuouerunt Domino, σνeste Laicali abiecta , sub testimona Dise i , EP Ecciestain Religioso habitu apparuerim. Mentio quoque est l. Timoth. q. Viduarum peccantium dum nubunt eo quod fidem, quam Christo dederant irritam faciant . Cyprianus de discipL & habitu virg. Ut qua inquit se
christo dirauerint , ct d carnali rancupiscentia recedentes , tam carne, quam mente Deo deuouerint . Et Hieronymus ad Sabinianum Diaconum , ita loquitur et Moris en , ut tam virgo, quam vidua qua se Deo deuouerint , re Iacuis renunciantes omnes delicias faculi eoneiacarim, crinem Monasteriorum matribus oferant de secandum capite pastia te io, o Gelato . Dionysius Eccl. Hierar.cap.6.mutationis vestimentorum, & tonsurae, & consecrationis Sanctimonialium meminit. Appendix ad canones ordinationum praecedentis
concilij . SCholasticae Theologiae professbres , tum non conissuluissent Grscarum ordinationum approbatos ab Ecclesia Romana ritus , neque ipsos veteris Eccletiae Latinae usus , & normas , sed obseruatis dumtaxat posteriorum temporum Latinis Ritualibus, & Ponti sicalibus, haud satis accurate discusserunt Sacramen
205쪽
. Notitia conciliorum , ctorum singulorum substantialia, & pleraque assirmarynt , haud satis cum Graecorum Catholicorum , aut tetiam veteris Ecclesiae Latinae venerandis usibus , M.
traditionibus conuenientia. ' . , i ii I
In primis istorum multi asseruerunt ad Sacramenti poenitentiae validitatem necesse prorsus esse , ut absoluendi forma personam Ministit con notet , cum tamen antiquissimus, & multoties ab Ecclesia Romana icomprobatus Ecclesiae Graecae usus sit , ut absolutio per inrmam deprecatiuam impendatur: sicut ex GH corum orthodoxorum Eucliologijs , aliorumque per Orientem dispersorum fidelium, diffuse, atque a Per tissime c'mmonstrat noster Ioann. Morinus in suo dci poenitentia tractatu . Quae si Theologi scholastici rescivissent , aliter procul dubio docuissent . Enim vero cum S. Thomas in o. dist. . art. a. ad primum, &Paludanus eadem dist. sit. i. quaesito 3. alijque communiter ex eo quod Ecclesia Graeca baptizando sic pronunci et e Baptigetur chrιni semus , oe. inserant ,& arguant non esse absolute necessariam in Baptismo personae bapti Eantis, seu ministri expressionem; pari argumento docui sient , necesse necessariam in poenitentiae Sacramento, cum nec in hoc, nec in ullis Sacramentis Garci Ministri suam unquam personam enuu-
Eadem ratione si scholasticis Doctoribus innotuiLsent approbatissimi Grqcorum Maronitarum, & quorumdam aliorum orientalium cum Romana Ecclesia communicantium ritus,& praxes Ordinationum; proculdubio his peraeque detulissent , nec in eas deueniusent conclusion*s , ex quibus sequatur, orthodoxos Orientis omnes fuisse tot saeculis hactenus ab Ecclesia Romana delusos, quae non taotum illorum examinati it, & probauit ritus, sed etiam illos ita eorum obse uationi astrinxit, ut laethalem contrahant noxam , si
velint in proprijs Ecclesiis ritu Latino ministrare . Ex
206쪽
concilium Cantaginense IV. Is quo id pariter sequeretur, vel cogitatu horrendum ., nullos penes ipsos esse, aut fuisse Presbyteros, & Epis.. copos, nullam Eucharistiam , nullum Sacramentum Poenitentiae, Confirmationis . ordinis, Extremae Vnctionis. Quinimo neque pluribus Rculis apud Latinos ipsos sub illis felicissimus Sanctorum vetertim Patrum saeculis, ut patet, vel ex Canone s. Carthaginentis q. uniuersaIis Concilij, in quo cuna ducentis,& vltra Episcopis consedit Augustinus , afferente pro certissima Ecclesiae norma, & indubitata praxi, ubi traduntur oriadinis instrumenta , ibi nullam esse manus impositionem, & ita Sacerdotibus, & Diaconis , dum ordinan-' tur imponi quidem manus, sed nihil eis tradi, aut porrigi: at Subdiaconis Calicem cum patena tradi , sed
Noster quidem Morinus contendit in suis ad sacras ordinationes exercitationibus, nullam misse in Sace dolum i & Diaconorum ordinationibus traditionem instrumentorum annis plusquam octingentis apud
Latinos. Cς rerum vir eruditionis consummatae non
aduertit ordinem Romanum libellum ab Alcvino Caroli Magni praeceptore alicubi allegatum, ac Berco sequens altioris antiquitatis referre in secunda parte, non solum manus ab Episcopo illis imponi, qui Sacerdotio initiantur, & manus iniungi ; sed etiam calicem
cum vino aqua permixto,& patenam cum pane tradit simulque ista eis enunciari: Accipe potestatem offerre Sacrificium Deo, missamque celebrare, tam pro vivis,
Inter Scholasticos Scriptores S. Bona uentura in dist. a p. a. art a. quest . . solius meminit tanquam essen. tialis materis ad Sacerdotium,& Diaconatum impotiionis manuum . Ex aduerso Dominicus Solo, & Capreolus , & Ualentia contendunt hanc nihil esse quam accidentariam' cetremoniam, solamque esse de Sacramenti essentia traditionem instrumentorum . Melius
207쪽
tS8 Nolitia conelliorumtamen Petrus Soto, Ledesina , Bellarminus, Vasque E , utraq; saltem in Latinis Ecclesias docent ad sacrarum ordinationum validitatem , & essenii iam pertinere . Sane quaecumque supersunt libello Ordinis Romani vetustiora monumenta nullius in sacris Ordinibus meminere traditionis, solamque praedicant . Dionysius in Eccl. hier. Clemens Papa in Apostolicis const. de quo libro Epiphanius heres.7o. testatur comis plecti omnia,quq pertinent ad Ecclesiasticam discipli.
nam . Cano sis etiam ordinationum Carthaginenses,& omnia fere Sanctorum Patrum,dum vel per occasio
nem de ordinibus sermocinantur loca . His adiungi d Morinus, quos ipse primus in lucem edidit antiquiis- mos ordinationum Rituales ex Vaticana, & alias illustribus Bibliothecis erutos , nec non librum Syriacum ordinationum Maronitarum . qui fuerunt hactenti Smontis Libani accolae, quorum fidem, & sacros ritus dudum Ecclesia Romana probauit. Eo libro non aliter ordinantur sacerdotes quam sola manuum impositione cum certis quibusdam precibus , & verborum formis r nihil porrigitur ei, qui Sacerdotio initiatur . quam Euangeliorum liber,ut ipsum legat. Praetermitto Armenorum eorum , qui cum Romana Ecclesia communicant Ordinandi ritus , quorum sacris Mini. Rerijs exercendis, summi Pontifices concesserunt Ecclesiam Romae tituli S. Mariae AEgyptiacae . Quin imo Sacrae Scripturae non aliud in huiusmodi perhibent, quam , seu hoc est manuum impositionem passi in in Actis Apoli & 1.Timota
ε. Ipsaque χρροτηνία, communiter a Patribus Graecis
usurpari solet pro sacra ordinatione. sed etiam Concilium ipsum Tridentinum omnem amovet ambiguitatem, cum diserte dicat scis. I 4. cap. Sacerdotes rite ordinari per impositionem manuum. Et sess. a'. Can.
q. Si quis ait dixerit per sacram ordinationem non dari Spiritum Sanctu in , ac proinde fi ultra Episco.
208쪽
ciuilium Carthaginense IV. rgopum dicere: Accipe Spiritum Sanctum, Anathema sit Atqui verba ista profert Episcopus dum manus imponit Indicat ergo Concilium id esse de ordinationis lubitantia . Omitto Latinorum etiam Patrum testimonia, qui ut praeclare obseruat, & monet Bellar mi anus lib. de Sacram. ordin. c. 9. Instrumentorum traditionem prorsus silent, manuum impositionem lamnet
Tantis accedat argumentis relatio Theodoriti hist. relig. c.I3. Macedonio Monacho per astutiam, ac dolum ad altare sacrum accito, nec prorsus de sui ordi. natione sutura suspicanti, fuisse a Flauiano Episc. Antiocheno sacrum celebrante manus impositas. ιδ αι, dumque hoc modo Sacerdotem factum d L su ς Πsuissς, Vt Pontificem arrepto, quo susten. tabatur scipione percutere nixus sit, nisi circumstantes lenem excandescentem coercuissent Leo I X. Ccelestinire III. Innocentius III. simulque Concilium Lateranense uuam tum, Innocentius IV. Λlexander IV. Gregorius X. simulque Concilium Lugdunense secundum ex genera-
220ς: nin pariter Florentinum, quod anno in
tegro sidem Graecorum, &riciis examinauit , & Clemens VIII. qui Graecos Romae Collegio a se fundato, & Ecclesia donauit, ut inibi ritu Graeco ministrarent quique sua Constitutione trigemnam ou rtam ciuae est in Bullario tomo 3. edixit*, ut Ron commo Graecus Episcopus Catholicus, qui Graecos prius Probatos Graecanico ritu ordinet, isti omnes muam Graecorum ritus , & ordinationes approbarunt Et quoties Clerici Graeci de schismate conuertuntur si fuerant ab Episcopis schismaticis ordinati admittun- A d sis crumn in alterium nouam ordinatio.
1ςriores 'naxina. Theologi perlecto Arcu dij
ogi Dominacam libro, quo Graecorum pene S, quos
209쪽
Isto Notitia conelliorum quos diu versatus fuerat Ecclesiasticus ritus accuratEdescribit , & visis aliquando Romae tactis Grscorum ordinationibus in eorum propria Ecclesia tituli sancti
Athanasia,& obseruantes nullum fuisse ordinati S cia ceris cotibus, & Diaconis porrectum instrumentum, quod tangerent,rem maiori sedulitate explorauerunt, atque antiquiores Ecclesiarum Grecae, Latinique ritus . a Evsus cum Grscanicis horum temporum conformes ei
se perspexerunt . Ideoque rationes inuestigarunt1 quiabus possent apprime Gretcanici usus cum Latinis ho. Tum temporum, ac prssertim cum decreto Eugem, ad Armenos, in quo maioris dissicultatis versatur cardo , conciliare . Inter plures, quq a diuersis circumferuntur, due sunt, ut mihi quidem videtur prqcipuae soliditatis conciliationes. Vna quidem, ut Christas Dosinus noster in materiam sacrarum ordinationum Instituerit manuum impositionem, quam nec ipsa mutara
possit Ecclesia , & insuper aliam quandam instituetae
materie partem essentiale in quidem,& specialius con- notantem illam potestatem, quae per singulos ordines consertur : Ista vero altera materiq pars. in aliquo signo consistat per Christum in determinato, secundum speciem,sed determinato tantum modo generi ce et ipsam vero speciem , & modum Ecclesiae reliquerit ue. terminandum, qui possit ipsum pro suo arbitrio quo
que immutare, ac nouum inducere: Itaque orient les Ecclesias unum certum elegisse modum , Latinam Ecclesiam alterum retenta utrobique tamen manuum
' ' hi 'lij, .erbis eodem tamen sensu dicunt,Christum
instituisse Sacramentorum materiam secundum si male, sed Ecclesiae determinandam, quoad aliqua bacramenta reliquisse secundum materiale . Formale uti dicunt quod alij genericum,id est modum, vel actum aliquem significantem quomodolibet potestatem lingulis ordinibus inhaerentem. Materiale porro vocant
210쪽
ciuilium carebetinense IV. Ic Certum n xumque , atque ab Ecclesia definitum moe. dum, qui sit adhibendus inter conferendum ordines. qualis est instrumentorum traditio ex Latinae Ecclesie eugnatione, aut alia quaedam actio ex Orientalis Ecclesiae praescripto . Qua sane distinctione Oenerici , &specifici seu mauis formalis,& materialis ἱlla ritum diuersitas non modo respectu orientis,& occidentis verum eciam, ut initio Insinuaui,veterum occidentalium cum hodiernis occidentalibus Ocnciliatur . Atque Est 'genio quarta decretum non primam ordinationum Sa-is 'tu partein, hoc ei genericam , & formalem, sed specificam, ac materialem solum materiam prosequitu quae iamdudum usu Romanae Ecclesiae in ter omnes occiduos orthodoxos vigebat. his. RrgVmςntum resoluieBella LnuS , quo videtur per Ecclesiam immutata saeri Dit
nem,eum tamen hierint apto primo nascestis Ecclesiaei δb Apostolis ordinati, multique alis deinceps diuersis locis lota manuum impositione , antequam ullum conscriptum e si et Euangelium: Quo-
anno Christi, ut supputat Baronius I. annis septem a
M ictaei conscriptionem ad tempora qui rendum ., sh ἡ 'μ-RQ η prRdicabant, quod reis