장음표시 사용
181쪽
I6a Nytitia conelliorum Can.4.declaratur irrita Maximi Cynici ad Constantinopoleos Episcopatum promotio,& Omnes per eum factae ordinaliones quoque inualidae: declaratque Maximum neque esse, neque fulsis unquam Episcopum . Gravis, & ardu3 hic inuoluitur quaestio, inferius speciali differtatione ad Canones ordinationum Cartha ginensis Concilij quarti plenissime discutienda. Can. 6. prohibet in primis admitti accusationem is aduersus Episcopum ab eo intentatam, qui vel haereticus, vel aliter excommunicatus sit, vel condemnatus, vel infamis sit, nisi se plene purgauerit, & infamiae labem absterserit . Quin neque aduersus ullum Clericum audiri permittit accusationem, si accusator ipse iam reus delicti factus sit, nisi postquam se obiecti eriaminis insontem probauerit. Quam renouauit constitutionem Concilium Carthaginense vulgo dictum secundum Can. 6. Eodem Canone o sancitur , Ut in acceusatione voeo-pi possit a Prouinciali viscoporum Synodali iudicio recurri ad maiorem Synodum Diacem viscoporum προσιέναι μώ uσAρδω ris διοικηψεως serior raris . Marcellus Papa , & sub
Maxentio Tyranno Martyr Epist. ad Episcopos Prouin. Antioch. scribit esse iam inde ab Apostolis consti. tutum, ut accusatus Episcopus, non nisi in Synodo Romani Pontificis authoritate coacta iudicari possit . 1stud quidem ius poterat sibi Romanus Episcopus , quoties visum fuisset, asserere. Caeterum in remotio. ribus regionibus maxime per orientem illa de Episco. porum delictis cognitio , & iudicium exercebatur a Synodis Episcoporum , ut ex veteris Ecclesiasticae hi-horiae locis innumeris compertum est . Episcopatuum igitur limites gradusque , diuersi ad modum inter se erant , quemadmodum & Synodi ab Episcopis conuocandae. Trina namq; ista, Episcopi iurisdictio. Episcopalis ditionis amplitudo,& Synodorum indictio proportione mutua conueniunt. Primus
182쪽
synodus constant. I. ct Romana. I 63 se offert gradus Episcoporum alicui Metropolitano subiectorum . Isti non alijs praesunt quam inferioribus Clericis, & Laicis, nec aliam cogere Synodum valeat, uam subditorum Clericorum: horum Episcoporum
itio, quae nunc dioecesis dicitur , Olim Parcecia voca. batur. Secundus Episcoporum gradus, ac ordo est Metropolitanorum, quorum potestas, & iurisdictio tria omnem prouinciam plures complectentem Episcopatus protenditur. Hi Synodos Prouinciales hoc est suffraganeorum Episcoporum indicere possunt ex tota prouincia, quam iste sextus Canon μααίαν suffraganeos vero Episcopus ειταρ υκ vocat. Tertius gradus
Episcopos comprehendit pluribus Ecclesiasticis Prouincijs praesectos , siue Patriarchae , siue primates forent . Horum ditiones, ac praefecturae vocabantur antiquitus dioeceses,& inde congregatae Synodi nomina. bantur dioece sanae, in quas ex pluribus prouincijs Episcopi conueniebaiat et supra primates constituti erant Patriarchae , qui Archiepiscopi quoque dicebantur , quod nomen serius Metropolitanis communicatum est. Patriarcharum,aut primatum Concilia Graeci quidem dice celana , Latinis uniuersalia,&generalia dicebantur, quamdiu nullum oecumenicum apud Latinos
Concilium celebratum est . Conuocatio autem cecumenicarum Synodorum ad solam Romanum Pontificem pertinet, ut alibi commonstrauimus, cuius est solius summa per omnem Ecclesiam toto terrarum orbα diffusam potestas , & cui uni caeteri omnes Patriarchas subi jciuntur.
Quanquam primatiae frequentiores in Occidente fuerunt, non defuerunt tamen in Oriente, cuiusmodi erat Thessalonicae primum in Macedonia, ut constat ex Paps Leonis Epist. 34. alias 8a. ad Anastasium Theslatoniceimem, nec non ex Epist. a. Nicolai Papam. ad
Michaelem Augustum. Deinde Acridi, seu Iustinianae primat in Dardania . ut pcrspic*um est ex Iustiniani
183쪽
nou. Iῖ l. c. 3I. Erant pariter in Oriente primates Seleuciae ad Tigrin, quae nunc est Bagdet, ut fidem facit Nicaenus can. Arabicu S 33. Falso autem multis persuasu ira
est Bagdet esse antiquam illam in Chaldga Babylonem et
cum certum sit Euphratem per mediam Babylonem excurrisse cum tamen Baadet non nisi ad Pygris amnis Orientalem plagam sita sit, ubi condita fuerat antiqua Seleucia. Primatis Roma gyreos, seu Annensis meminit Procopius, lib. a. de bello Persico, eumque Porsicis Ecclesiis praefuisse testatur: Canon ille 33. Arabicus reis fert Seleucietasem illum antistitem planam habere potestatem Archiepiscopos ordinandi, & vocari nomine Catholici hoc est uniuersalis, Procopius etiam Cathois lici nomen inditum ait primati Annensi, seu Roma gy-lreos. Armenorum Patriarcham otio Frisingensis, i 7. c. 3I. de ipsius ad Eugenium III. Pontificem legatione loquens dici etiam Catholicum refert , & Episcopis plusquam mille praeesse. Prima tuum meminit Synodus Chalcedonensis can
memorat Epitc. Caelaraeae Cappadocum, & Ephesi, &Thessalonices, & Corinthi, quos ideo insignia dignitatis suae gestare dicit πολυταυρια, sic a Crucium multitudine dicta. Quod idem insigne Synodus 8. Oecumenica ώμοφόριιον voca z can. vlt. idest superhumerale Latini dicunt pallium, quale mittit Greg. Magnus ad Corinthi Episc. l. 9. epist. s. legimus in Pontificali Anastasij Marcum Sylveltri successorem pallij gestandi ius Ostiensi Episcopo concessisse,eo quod ad ipstim pertineat Romani Episcopi consecratio . Require inferius praeallegatum octauae Synodi can. vlt. cum annotatiS.
Primatiae nihil aliud fuere, quam Vicariatus summi quidem Pontificis in occidente , Patriarcharum vero in Oriente. η. vero erant Primatum praecipua priuile gia. I. iura appellationum a Metropolitarium iudiciis.1 I. ius iudicendae Synodi hice cesenae, quo poterant clin
184쪽
Synodus constant in Romana. 36
tare subditos Episcopos, eosque renitentes per Eces . si allicas censuras compellere. III. ius formatarum litterarum expediendarum, sine quibus Episcopis non licebat a proprijs Ecelesijs abscedere. IV. ius ordiis nandi subditarum sibi Ecclesiarum Episcopos et quod tamen ius non peraeque Omnibus, siue Patriarchis, siue primatibus competebat, sed pro consuetudine , aut commissae potestatis tenere, in quibusdam restrictius, in quibusdam effusius erat, in quibusdam etiam prorsus nullum, priterquam intra fines propriae Metropo litanae prouinciae solo Metropolitae iure, non vero lyrimatiali, aut Patriarchali. Non est instituti mei, tam vasta, prolixaque disquisitio, quam satis exacte prosequitur Franciscus Hallier in suo opere de sacris ordinationibus, & electionibus . Sane indubitatum est Patroclum Arelatensem fuisse a Pontifice Zosimo constitutum primatem prouinciarum Viennensis , & geminarum Narbonensium, & tamen qui Zosimo proxime successit Bonifacius I. epist. . in Patroclum acriter in uehitur , eo quod Lotembiae praefecisset Episcopum absque Metropolitani Narbonensis consensu , cui ius attribuit vel ratam, vel irritam faciendi hanc ad Lotembiensem Episcopatum promotionem . Praeterea Papa Leo Magnus epist 89. ad Episcopos prouinciae Viennensis,Hilarium Arelatensem hoc nomine criminatur , quod Episcopum ordinasset intra fines prouinciae Viennensis inconsulto Metropolita ; Quin etiam
haec verba subiungit : Quid sibi Hilarius quam in aliena prouincia e ct id quod nullus decessorum ipsius, aut Paroclus habuerit, quid usurpat e
Multae supersunt veterum Romae Pontificum epistolae ad diuersos Episcopos, quos Vicarios suos ApO- stolicos, ac primates creant , quibus praecensita iura comprobantur . Leonis Magni ad Anastasium Theia salonicensem , Hormisdat ad Remigium Remens enia epist. I. eiusdem ad Episcopum Terraconensem epist.
185쪽
66 Notitia contiliorum 30 Eiusdemque ad Sallustium Hispalensem epist. et s. Zosint i ad Episcopos Gallie in gratiam Patrocli Epi . scopi Arelatensis ; Item Vigilij epist. ad Aurelianum . Episcopum Arelatensem, quae legitur in actis synodi quintae Ceculnenicae coli. T. & Gregori , Magni l.q. epist. 31. ad uniuersos Episcopos pro Vigilio pariter Arelatensi : Gregorij quoque Papae II. & Zachariae Papae epist. ad Bonifacium Episcopum Moguntinum, quem
primatem per omnem Germaniam constituunt. lidem tamen summi Pontifices protestantur, per huiusmodi primatias nihil derogari antiquis Metropolitanorum iuribus . Hormis da in suis ad Remigium, & ad Sallustium epist olis: Vices ait nostras tibi committimus saluis priuilegijs, qua Metropolitanis viscopis decreuit antiquitas. Idem hoc protestatur prae allegatus Vigilius, idemque
praecllatus Gregorius Magnus. Quem vero Latini primatem. Greci non modo vocabant, ut fidem faciunt Chalcedonenses can. 9. deI7. sed etiam αυτοκμαλον, tametsi Patriarchae subiectum. Quam rem doctissime suo more prosequitur Ioan. MO-rinus Congregationis oratorij Domini Iesu Sacerdos in sua exercitatione Ecclesiastica i7. Porro in nostra Gallia, de tot veteribus primatijs. Arelatsnsi, Remensi, Senonensis , alijsque nihil praeter inanem titulum superest,solo excepto Lugdunensi, ad quem adhuc a Metropolitanorum iudiciis prouocatur,scilicet I urone sis, Senonensis, Rotomagensis. Nunc eo,unde digressi sumus,reuertamur. Huiusce Concilio Can. 6. circa prO- uocationem ab inferiori Episcoporum synodo ad maiorem ac superiorem Synodum, seu ad Exarcham , aut Patriarcham consonat Chalcedonensis Synodi can. 9.& insuper Pelagia Papae I.epist.2 r. his verbis et sι verὲ in qualibet prouincia orta fuerιnt quaestiones, o inter ipsius prouincia Episcopos discrepare caperιι ratio,atque inter ipsos dissidentes uou conueniat, ad maiorem tunc sedem referantur : Et
si istic facile, aut tum non discernuntur,vbi fueriι Synodus re
186쪽
Unodas const.I. O Romana. gulariter congregata, eanonice ct iustὸ discernantur: Maiores vero ct dissiciles quaestiones ut sancta IFnodus statuit, beata consuetudo exigit ad sedem Apostolicam semper referantur. Circa hanc Pelagij constitutionem de maioribus quaestionibus ad sedem Apostolicam referendis, eam constat fuisse praxim omnium priscorum Ecclesiae Rculorum , ipsiusque Canonici iuris pars maxima constituitur ex Romanorum Episcoporum rescriptis ad varias consultationes Episcoporum. Idque conforme est regimini , quod a Deo inspiratus constituit Moyses , ut
narratur Exod. I 8. Moyses electis viris strenuis de cuncto Israel , constituit eos principes populi, trIbunos , ct centuriones, re quinquagenarios, O decanos, qui iudicarent plebem
Domini omni tempore : quidquid autem grauius erat referebant ad eum. faciliora tantummodo iudicantes.
Subijcitur denique fidei regula Symbolum Constantinopolitanum , illud idena quod solemni oribus Missis
decantari solet, cum additione tamen vocis, Filioque, a Latinis facta,qua occurritur posteriorum G rq corum haeresi . Cum enim Macedonius, & Ennom ius Filium quidem ex Patre procedere , sed Spiritum sanctum a solo Filio creatum asstrerent, ut liquet ex Basili, contra Eunomium librum ; Concilium id unum definiuit, quod haeretici illi conuellebant, superfluum iudicans adiungere id, in quo ipsi cum Catholicis conueniebat. Quandonam vero Ecclesia , cuius est una eademque
potestas & fidei Symbola edendi ,& aliquando edita illustrandi, & ampliandi, vocem illam addiderit,non est plane compertum Certe Grecanicae haeresis semina circa diuini Spiritus a solo Patre processionem i. iecit post Neitorium defensor huius Theodoritus in suis ad Cyrilli anathematismos commentariis c. s. Quo loco priscis Ecclesiς patribus Grscis , & Latinis palam aduersatur Photius, ut inuasionis suae in sedem Constantinopolitanam, '& schismatis sui a Romana cathedra , unde fuerat anathemate fulminatus , causas & Prite X-
187쪽
168 Notitia conelliorumtus emendicaret hanc de processione Spiritus S. haeresim arripuit, de propugnauit in suis encyclicis litteris, quibus Rom. Eccles . proscindit ob illam ad Symbol uni adiectionem , & professionem Processionis Spiritus a Patre, Filioq; tametsi suam Photius hqresim Grscis suis omnibus persuadere non valuit: quandoquidem ipsi
contemporaneus Leo Imperator,Grς corum cognomine Sapiens hanc Spiritus ab utroq; processionem profitetur in suo ad Omarum Saracenorum Rege libello.
In hac ipsa Constantinopolitana Synodo Episcopi,
qui interfuerunt de Iullitiet,& Ecclesiae commodis parum solliciti,sed proprijs tantummodo, atq; adeo iniquis affectibus indulgentes . multas perturbationes concitauerunt, multaque prestiterunt Episcopis indigna , & indecora, quae uberius describit in carmine de
vita sua Greg. Nagiana. qui pleraque ab illis indigna in hoc ipso Conci l. in quo consederat, passus est. Fuerae depulso in uasore Maximo Gregorius dictus Na Zian Z. ad hanc sublimem Constantinopoli sedem totius Con-ciiij non modo consensu, sed etiam applausu,acclama tionibus , & laudum praeconi)s promotus, & Pro tam insigni electione Theodosius Augustus uniuersis Conc. gratulatus fuerat. Et tamen post paucos dies hoc ipsum Concilium Gregorio ea quq iultitie,& officio erant monenti , & roganti, non modo refragatum eli , sed eundem etiam repulit . despexit , & dignitate quam contulerat abdicauit, sub lecto in locum meritissimi viori indignissime deiecti viro indigno, & incapaci, non tantum Laico , sed necdum Christiano tametsi senio
prouecto Nectario adhuc Cathecumeno. Meletius Antiochenus Episcopus Sanctorum fastis poli obitum tam a Latinis,quam a Grecis ascriptus,in cuius anniuersaria celebritate Chrysoli sermonem habuit, cum sedisset ut Patriarcha in hac Synodo,ea nondum soluta diem obijt extremum: cuius funus summis
honoribusConcili) Patres prosequuti sandiu quo Gre
188쪽
onodus consimi. I. o Romada risgorius Nicenus panegyricam dixit orationem. Is dea cedens Episc. ad pacem Ecclesiε conciliandam impense hortatus est: hoc desiderans, ne alius sibi quam Paulinus daretur successor. ut sic dispersa sub duobus hactenus Episc. Ecclesiae Antiochenae membra in unum
corpus coalescerent, quemadmodum iam antea prouisum fuerat, communique conspiratione conuetum sta promissum ab utraq; fidelium Antiochenorum parte, statim atq; alter e duobus EpiscopiSPremoreretur. Greg. Na Zianet. in hoc initabat,ut solus in Antiochena Eccletia Paul mus agnosceretur, atque relinqueretur Episcopus: sed quoniam hie Orientalibus erat inuisus, hac de causa, quod a Latino Episcopo cum Melet ij,qui iam antea Episcopatu Antiochen O potiebatur . iniuriosa ostensione in eandem Antiochil te dem intromissus fuisset,& quia Damasus Romanus Epist .alij quc Occidentis prosules cum vno Paulino sibi fidissimo, nihil vero cum Meletio commimicauerant; ideo Synodi huiuS Cecum euicq Patres exesum habere ceperunt Na-ZianZenum, quasi Damaso addictum,& occidentalium Partes sustinentem . Eos itaque petnatuit quod eum ad Episcopatum Constantinopolis promouiuent et Mele tio autem Flauiarum despecto Paulino sublegerundis , Interea Constantinopolim ad Synodum post Meleti j obitum aduenit Timothaeus Alexandrinus Episcopus cum numeroso Episcoporum AEgypti comitatu, qui omnes indignati sunt, quia non expectato Alexandrino praesule , cuius prima fuerat habenda ratio , & praeli dente Antiocheno Meletio fuisset Gregorius aliarum antea sedium Episcopus contra Ca- nonum praescripta translatum in nouum Constantinopolis Episcopatum. Maior Graecorum pars Timotheo stadiungens contra Gregorij promotione , , quamuis a se ipsis factam reclamauit. Tum Gregorius
studio communis pacis,& propriae quietis se spote abdicauit,firmiterque constituit nullus unquam post hac
189쪽
o Notitia concilia iam synodis interesse, eo quod ut ipse probe expertus ait, omnia in his per tumultus . & factiones gererentur . Igitur anno sequenti adhuc Constantinopoli existens ait nouam in ea urbe indictam Synodum inuitatus , &Theodosio Augusto rogatus recusauit accedere.
H Abitum fuisse constat Taurinense Concilium
paulo post Ambrosii Mediolanensis excessum .iadente ad uniuersae Ecclesiae Clauum Papa Siricio,sub quarti saeculi finem . Ab euidenti veritate prorsus deuiant Baronius, & post ipsum B inius, dum illo Concilio declaratum affirmant Massiliensem Ecclesiam esse Narbonensis secundae prouinciae Metropolim Ecclesiasticam . Cum ex aduerso Concilium ipsum perspicue dicat, se hoc priuilegium indulgere non urbi, aut Ecclesiae Massiliensi, quam ad aliam prouinciam pertinere diserte fatetur, & hac ratione penitus excludendam ab hoc iure circa alienam, diuersamque prouinciam et sed priuatim hoc attribuere personale priuilegium soli Proculo, nullatenus in eius successores transfundendum , seque hoc uno respectu moveri, quod sit
aetate prouectior, & quod plerique Narbonensis proin uinciae Episcopi ab ipso fuerint ordinati: Quamuis cinquit) eiusdem regionis viscopi aliud defensarent, ae sibi alto
νιus prouincia Sacerdotem praesse non debere contenderent . Et mox ita prosequitur: Non tam ciuitatι eius qua in altera prouincia sita est, quam ipsi potigimum deferretur . Et
subinde et quamuis unιtate prouιncιa minιme tenerentur scoustrιngerentur tamen pietatis abfectu, baec ipsi Proculo tau tum in dιebus vita eius forma seruabitur . Et sane conitituerat Nicaena Synodus Can. q. ut intra unamquam
que prouinciam praesit Metropolitanus Episcopus tria
190쪽
ea eonstitutus. Perspicue vero testantur tum notitia imperij liber, tum Ammianus Marcellinus l. I s. Arela. tam , & Massiliam pertinere ad Viennensem prouinciam. Quin & hoc idem iterato declarat de Massiliensi urbe Taurinensis Synodus eam esse alterius a Narbo. nensi prouinciae. Hic ergo secunda Narbonensis,neque Massiliensem Episcopum poterat, neque Arelatensem agnoscere MetropoIitanum, sed solum Aquensem. Etenim Aquas Sextias notitia illa Imperia asserit eu Narbonensis secundae Metropolim: Et constat quod& alibi fusius explicauimus veterem Ecclesiaru in paristitionem fui sse ad Imperij partitionem accommoda
Hoc sane Metropolitae priuilegium quod per ambitum N fastioneri Proculus a Taurinςnsi Conc. contra ius extorserat, Zosimus Pontifex suis que supersunt rescriptis reprobauit: Quin etiam contumacem Proculum, qui aliena iura inuaserat, a propria quoque Massiliensi sede extrusit, idemque in Patroclum Arelatensem insignia priuilegia contulit. Porro Arelatensis Ecclesia non modo consequuta ex antiquo fuit ut esset Metropolis, suamq; coniti tu rei prouinciam in regione Viennensi peculiarem, eiq; ut suae Metropoli subiecta foret Massiliensis Ecclesia; verum etiam diu primatiar, ac Apostolici Vicariatus iure supra utramque Narbonensem prouinciam potita est, tantumque authoritate Zosimi Papae concessione obtinuit, ut non modo in sua Viennensi, vertim & in prima Narbonehsi,que Narbonensi Metropolitae,& in secunda Narbonensi prouincia, quae Aquensi Metropolitae subiJciebatur, Episc. crearet . Caeterum istud priuilegium Episcopos in alienis prouincijs creandi , ac ordinandi, idem Zosimus meliore consilio, ut ipse scribens ad Simplicium Viennae Metropolitanum in genue fatetur. reuocauit. Quo etiam respexit S. Leo Papa, epist. 89. ad episcopos prouinciae Viennensis his