장음표시 사용
381쪽
36o Notitia conciliorum sui , suorumque victumque proprijs manibus laborata se , quod in suis pariter epistolis insinuat. Hic tam eri
Canon ubi magna est Clericorum penuria duas pes mittit ab uno, & eodem Ecclesias In minoribus oppidis possideri . Refertur a Gratiano c. Clericus a I. q. I. Idem ante sanciuerat Synodi Chalcedonensis Can. r o. interdicens ne quis Clericus duarum ciuitatum Eccle-sijs ascribatur. Pari ratione cauetur in Concilio Agathensi Can. 37.&in Epaunensi Can. 9. & in Lateranensi sub Innnocentio III. Can. 29. & in Tridentino seis.7.
C. 2 .& sese. Iq. c. I T. necnon in c. unum Abbatem a r. q. I. ne unus duobus monaster ijs Abbas praeficiatur .
Ius quoque ciuile non permittit duplicem in uno militiam , seu duobus mereri cingulis, aut stipendijs, i. his quidem, c. qui milit. non post lib. ia sed hanc quaestionem paulo susius, & dilucidius discutiamus. Canonum periti duplicem norunt plurium beneficiorum incompatibilitatem primi generis , & secundi . In compatibilitas primi generis ea est, ut secundo per pacificam possessionem obtento beneficio , primum statim vacet, c. de multa I 8. de praeben. & ex tr. execrabilis, eod. tit.& caitteras 9. de conces. praeben.&C. cum in cunctis 7.g. cum vero, de electio. Altera, seu
secundi generis incompatibilitas ea est, qua simul nequeunt plura licite beneficia simplicia teneri, nisi accedat dispensatio quae tulta causa subnixa sit: nec ideo tamen vacant priora beneficia per posterioris adeptionem . quamuis horum singula sufficere possint ad victum . Etenim si singula uon sussiciant hone ita sua stentationi, possunt duo, vel tria licite possideri citra
dispensationem iuxta Trid. Conc. decret. sess. ΣΑ. c. II. his verbis: Statuit sancia Synodus, νι in posserum unum tantum beneficium Ecclesiasticum singulis conferatur; quod quidem si ad vitam hon siὸ sustentandam non sinciat, liceat ui-hilominus aliquod simplex benesic:um , dummodo utrumque personalem resideatiam non requirat, eidem conferre. At ve-
382쪽
Septima synod. Oeeum. cava I I. 36 Iro ad incompatibilitatem primi generis pertinent
duae simul dignitates, ut duo Episcopatus, duo deca- natus, aut unus decanatus simul cum praepositura, vel Archidiaconatu. Item plures parochiae aliaue curata beneficia. Item Plures in eadem Ecclesia personatus, aut dignitates etiam sine animarum cura . Denique plures uniformes praebendae sub eodem tecto quamuis simplices, ut duo Canonicatus, c. litteras de concess. praeben. Haec quoque incompatibilitas extenditur ad Episcopum, qui statim atque consecratus est , & bonorum Episcopalium fructu gaudet non enim isthic comprehenduntur Episcopi mere titulares , aut aliorum Episcoporum suffraganei , qui licet consecrati , non: tamen fruuntur Ecclesiarum Episcopalium prouentu aut etiam elapso tempore quod Canones Episcoporum consecrationi praefixerunt, amittit illico iure ipso omnia quae prius habebat beneficia , ni si Apostolicae sedis se cispensatione praemuniuerit, c. cum ita cunctis T. β. cum vero de elect. Sed si pauper sit Episcopus, poterit adhuc ei simplex conferri beneficium: licet enim amittat anteriora, non tamen ius facit eum inhabilem ad posteriora simplicia, ut docent Martinus Nauarra, & Less. lib. a. de iust. c. 34.dub. 27. n. ID. Can. Nicamus I 6. cauet ne Episcopi, aut Sacerdotes alij que clerici splendidis , ac insignibus indumentis , aut unguentis odoratis utantur, eosque puniri sancit quicumque Clericum modeste vestitum deriserint . Prohibet etiam quibusvis Ecclesiasticis deferre in v stium oris, ac marginibus lacinias versicolores. Cita tur in c. Omnis iactantia a. q. q. Require superius C On- , cilia Carthaginensis quarti Can.qI. Canon Nicaenus i7. Personarum Monasticarum frequentem hoc saeculo abusum reprobat, quae cum in Monasterijs proprijs subesse nolint, noua Monasteria construere aggrediuntur quibus praeficiantur. Praeterea iubjbet Episcopis ne nouas Ecclesias, aut oratoria
383쪽
46 a Notitia conciliον extrui permittant ri i si ea suppetant,quae ad persectam
1 undat ionem sufficere possint. Can .eto. Prohibet omnino duplicia Monasteria simul cohaerentia, id est Monachorum hinc,& Monialium inde: huc pariter spectant ad euitanda periculosa cosortia regulae istae S Basili j: non habeat Monachus aditum ad Monacham; vel Monacha ad Monachum secreto ad collocutionem. Non cubet Monachus in muliebri Monasterio. Si contigerit,ut aliquam propin qnam suasi, videre velit Monachus, in praesentia Abbatissae huic colloquatur per modica,& compendiosa verba,& in breui ab ea discedat. Hasce Basilij regulas iustaurat Canon iste. Videto superitis alia huc pertinentia ad Can. 28. Conca Agathensis iubentem diuersorum sexuuMonasteria longe inuicem esse remota. Alia hue spectantia re uiso pariter ad Conc. Toletani primi Can. 6. De Synodo Francosordiensi libris qκe Carolinis.
ANno 79 . celebrata ast Franco sordij ad Moenum
amnem Synodus est enim a Itera cognominis
vrbs ad flumen oderam tempore Adriani Paps primi,& Caroli magni Francorum RegiS. Haec approbata
suit quatenus haeresin damnat Elipandi Toletani Episcopi,& Felicis Episcopi Urgelitant,qui Iesum Christ si
hominem negabant filium esse Dei naturalem,sed asserebant tantummodo esse adoptiuum Dei que seruum. Quatenus autem damnat septimam de imaginum cui tu Synodum omni caret authoritate. Patres namque Francosordienses rei gestae ignoratione plane decepti sunt. Reijciunt enim Synodum . t loquuntur ricorum adorandis imaginibus Constantinopoli in Bithynia celebratam sine consensu Romani Papae. Quibus verbis multiplex circa factum error' uoluitur. I. Contantinopolis Nicia. a. Constantin
384쪽
corum synodum illam sine Romani Papae conis sensu habitam, cum tamen constet fuisse ab Adriano Papa indictam,& approbatam,eiusque Legatos in ea praesedisse . q. eandem Synodum constituisse ut imagines eodem cum Deo cultu colerentur,cum tamen eius
act. I Basilius Ancyrae Episcopus quondam iconomachus non aliter a Nicqna Synodo admissus fuerit, nisi profitendo palam sacras imagines esse venerandas, &adorandas modo ne latriae cultu, qui soli Deo debetur.
Et Act. Constantius Constantiae Cypri Episcopus: actionibus4 & 7. alijque similiter Ecclesis reconciliati
fuerint,& unitati fidelium redintegrati cum eadem fi dei protestatione, modo ne latriae cultu soli Deo competenti sacrae imagines adorentur. Porro ut omnis verborum tollatur ambiguitas, latris
cultum hic intelligunt Nics ni patres absolutum illum cultum, quat s a Gentilibus deferebatur idolis, quae absolute ab ijsdem vi dij colebantur, existimantibus numen in illis statuis residere: cum tamen fidelium cultus erga imagines sit respectivus ad Deum, vel Sanctos per imagines repret sentatos, ut possit eiusmodi cultus pro exemplari u dignitate coram imaginibus delatus , dici latriae, vel hyperduit , vel dulis cultus respectivus quidequo ad imaginem , absolutus autem quod attinet ad exemplar, seu prototypum per imagine re prs sentatu Anterioris sicuti ann.isgo. prodijt in publicum ignotus antea liber Carolo magno ascriptus, & ab eo de ad Adrianum Pontis directus contra imaginum venerationem, absque ulla siue loci,sive Typographi nota. Si liber non est ab i)sdem qui publicarunt haereticis
confictus, non alium habet authorem quam eiusdem cum Carolo s*culi leon octastam,non ipsum Carolum . a quo tamen transmissus ad Adrianum fuit . ut suo nomine , censuraque Apostolica illum perstringeret, aut
refelleret. Extat utique Adriani Papae ad Carolum liq
385쪽
364 Nythia contiliorumber, quo prior ille liber sacras oppugnans imagine
accurate refellitur . Ex quo Adriani libro Iuo Carno. tensis pleraque desumpta inserit in quarta decreti sui parte. Conuat certe ex Anastasit praefatione ad septi. inam Synodum Gallos nonnullos imaginum venerationem respuisse.
CONCI L. VORMATI ENSE . SVb Adriano Papa II. & Imperatore Ludovico II.
an. Domini 868. habituna est Concilium Vormatiense, huius Canon, ita decernit: Si pater, vel mater silium , Miamque intra septa Monasteris in infantiae anno sub regulari trad derit disciplina , non liceat eis postquam ad
annos pubertatis peruenerint, egredι, ct matrimonio copulari r boc ergo omnibus demtandum est , quιa nefas est ut oblatis Deo a parentibos filiis υoluptaris frana laxentur et igitur mi praediximus non liceat eis susceptum habitum unquam dimit rere, sed conuicti quod tonsuram, aut Ruigiosam vestem ali quando habuerint , in Religionis cultu habituque velint nolint permanere cogantur. Adeo perspicuae sunt istius Canonis , & plurimorum aliorum conformium Canonum expressiones , ut pudor omnis animique sinceritas prorsus ei ableganda sit, qui per multiplices alienaru,& violentarum glossarum inuectiones in oppositum sensum haec detorquere obnitatur, quem voces ipsae &vltro, & iterato prae se ferunt. Eadem non mimis euidentibus verbis repetitur sanctio sequenti Can. 23. Monachum aut parerna devotis , aut propria professio facit, cte. Istiusmodi Ecclesiae usus , & disciplina non hic ha huit initium, hoc enim ante constituerat Gregorius
Papa II. in sua ad Bonifacium Moguntiae Episcopum cpistola ijsdem prorsus verbis r adeo ut Concilium Vormatiense suos inde Canones a a. & a . nihil fere immutando desumpserit. Idem pariter resoluit Isid
386쪽
ruscitatus in c. quicumque a o. q. I. Toletanum quoque Concilium quartum rem ead dem prorsus decernit anno 6 r. Canon 8. & habetur in decret si Gratia cni c. Monachum et o q. I. Idemque iteratur decretum in Concilio Triburiensi citato in c. quem progenitores Io. q. I. Alet Xander quoque Papa It L hoc item decernit de perpetua ad Monachismum astrictione ex sola parentum oblatione . Constit. Alex. III. P. O. cap. O. Poli quem Clemens Papa III. hanc eamdem confirmat disciplinam , & usum, c.cum virum, de regula P. Itaque septingentos annos Ecclesia hoc iure usa est patriae potestatis iura multo ulterius erga liberos proferens nondum sui per aetatem compote S, quam prae sens, magisque aequitati consentaneus usus permittat. Urgebant forsitan exempla Samuelis, quem mater ta- Dernaculo consecrauit, & Iephte votum , secundum
Quod filiam unicam Deo immolauit. Quinimo fauore Ionasticae Religionis ulterius etia progressi sunt olim Ecclesiae Caenones . Ex quo enim aliquis etiam adultus saec sue metis compos aliena voluntate fuerat in aegritia dine periculosa Monastico habitu amictus, aeger ille conualescens tenebatur reliquum templis vitae indispensabiliter in Monachali veste, & institu λ traducerct . Adeo ut Hispaniae Rex V amba , & morum sancti ta te,&bellica laude, & Saracenorum victorijs inclytus , cum in motbum incidisset alienatus a sensibus ,
ata Episcopis, & proceribus Hispaniae pro more in Ha spania recepto Monastica veste indutus, & deindecorivalescens se astrictum Monaiticae vitae ex eiusmo
est sibi tradito amictu agnoscens, regnum suum in assi nem quemdam suum transtulerit. Illud expresse re fertur in Concilio Toletano anni 682. Can. a. cuius deis ita cie Can. a. significatur eam tum viguisse in Hispaniaria m Ecclesijs consuetudinem, ut cum se in aegritudine Ii quis proxim S putaret moriturum, Monasticum ha-Ditum peteret, & acciperet, aut etiam non petitum
387쪽
366 Notitia conciliorum nesciens nee sui compos acciperet, hoc ipso sic astrin.
geretur Monasticae professioni, ut conualescens ad sae. culum reuerti non posset, Monachusq; in perpetuu re. maneret; licet pina dignus celaretur Sacerdos. qui lia. bitu no petenti ministrasset. Qua disciplina,& consue. tudinem Baronius quoq; refert ad ann.praefatum Ggo. Posterioribus saneCanonibus melius cautum est,quia
bus omnis irrita professio Monastica redditur, si nonia. fuerit libera, & spontanea, & si non praecesserit saltem integer probationis annus. His quoque prouisum est,
ut omnis professio quae facta fuerit a foemina ante co-pletos duodecim et talis annos, aut amasculo ante quatuordecim, sit prorsus inualida c. significatum, & c. cuvirum de regularibus eandem prefigendo qtatem professioni regulari, quae requiritur pariter ad validum, &insolubile matrimonium Successit demum Conc. Trid. ordinatio se Sas.de regul. c. I s. quae nunc ubique viget, requirens ad Religiosam professionem in utroque sexu completos aetatis annos sexdecim. Idemque Concilium poenam excommunicationis parentibus,& alijs quibuscumque infligit, quicumq; per vim, aut metum ad Religionem quemquam adegerint,vel ad id cooperati fuerint d. sest. 1 F. c. II.& IS. Synodus Oeeumenica octaua. O constantinopolitana quana .
Hi storiam huius octauar Synodi exacte descripsit
Nicetas Dauid Paphlago scriptor aetatis illius invita S.Ignati, Patriarchς Constantinopoleos Nicepho. rus orientis Imperator filiam suam Procopia Michaeli Curopalati dedit in matrimonium ex quo natus est Nicetas alijque liberi. Cum vero Nicephorus e vivis. excessisset, omnium consensu Michaeli desertur Imperium principi iustitiae,& pietatis ornamentis spectatis. simoiqui magna virtute biennium imperauit: Donec
388쪽
Duodus Eonstant. IV. Oecumenica VIII. ' 367 Leo Armeniis cui Michael presecturam exercituum a Orientis crediderat, in suum prinei pem, ac benefactorem perduellis regnum occupat , Mich Relem cum uxore,& liberis in diuersas insulas ablegat, & Monasterijs
includit: Re ios liberos castrari iubet, atque ex his Nicetam cui castrato, & in Monachum detonio Ignatij nomen est inditum. Leo qua tyrannide, & nequitia regnum inuasergi, eadem administrauit, & dudum a Synodo septima sopitam icon octastarum hqresim magna Ecclesiarum clade,& piorum omnium dira insectatio. ne restituit, non minori fabie furens , quam Leo ille Isauricus a quo fuerat primum excitata. Sed exacto Imperij septennio diuina ultione interemptus est a Mi. chaele Balbo pariter icon octasta: quem post annos Imperia octo filius excepit Theophilus paternae impietatis aemulus, qui annos aliquot Imperio potitus, transemisit illud ad filium Michaelem sub Theodorae matris tutela Religiosae, virilisque animi foeminae,quae filium Catholica Religione imbuendum curauit, instauratΟ-que sacrarum imaginum cultu, Methodium virum sanctissimum quem in fide orthodoxa inuictum Hichael
Balbus exilio damnauerat, reuocauit,atque in Regiata ciuitate Patriarcham constituit; quo munere praeclare quadriennio perfunctus abi)t in eoelum. Tum vero eiusdem Theodorae si uolo Ignatius Michaele Curopa late natus in eandem promotus est di-gmtatem .Hoc prssule Orientalis Ecclesia & fidei sinceritate,& morum commendatione refulsit, tranquillaq; pace integros via decina annos potita est. Sed tam felicem rerum statum C saris Bardae ipsius Theodoraerra tris ambitio turbauit. Hic Imperatori persuasit ut matrem rerum gubernaculis ablegatet. includeretque Monasterio atque ex Michaelis vecordia fiduciam sumens,omnem imp ij potestatem in se unum transtu-uz. Erat praeterea Bardas infensissimo aduersus Ignatiuanimo,qui pastor alis ossicis, & constantiae specime lata
389쪽
; 68 Notitia conciliorum dederat quando post saepius a se frustra admonitum
Bardam, ut stupri consuetudine , quam cum propria . nuru graui omnium scandalo, offensione habebat, 'desisteret,ad sacram Eueharistiae synaxim solemni Epiphaniae die accedere ausum palam repulit,& ad poeniarentiam adhortatus est. His accesserat ut cum suasu Bardae Michael accito Ignatio mandasset ut inuitam Theodoram attonderet, Monasterioq; includeret,id fa .cere utpote rem indignam, & Ecclesiae Canonibus aduersantem recusauerit. Idcirco Bardas Ignatium apud Imperatorem maiestatis reum postillauit, simulque in insulam deportauit,&Photium ad eius sedem intrusit, Erat Photius vir laicus, natalibus illustris, dignitate protho spatarius,& primus a secretis, vir immensae ambitionis, veterator,& versatilis ad omnia, ingeni', tantaque disciplinarum omnium peritia prς diti, ut vel ipso Niceta Davide teste non modo sui arui princeps haberetur, ἰsed etiam cum praestantissimis veterum quorumcumque ingeniis decertare posset: Aleximias naturae, & artis dotes animi eius improbitas. , & incredibilis ambitio, perfidiaque obscurabant. Vix credat a II quis quam implacabili crudelitate , quam impudentichus calumnijs,& quam immanibus corporis cruciam C. tis Regiae stirpis Patriarcham eximia vitae sanctitate
venerandum,aetate etiam prouectum diuexauerit scelestissimus Photius, quamdiu Bardas superstes fuit. Interimitur u Basilio Macedone protestatore iussu ipsius Michaelis Imperatores Bardas: occisor vero in Imperij societatem asciscitur, nec multo post Michael
ipse vino temulentus trucidatur. Cum enim illum notius Imperator Basilius ab infamia morum ad meliorem frugem reducere studeret, illius tale odium in se concitauit, ut remigi quoque obtulerit Imperium si Basilium interimeret,sed Michaelem temulentum Baslius anteuertit, & occidit. ι
solus itaque Imperio potitur Basilius,qui cum estet
390쪽
Dvodus Constant.IU Ommen. VIII. 3 ω iustitiae , & religionis amantissimus publicam rem Michaelis vaecordia, nequitiaque perditam reparauit. In primis Ignatium deiecto Photio reuocauit, eamque ob causam Synodum Oecumenicam octauam Conis stantinopoli coegit assentiente Adriano Papa secundo Nicolai primi successore, qui etiam per suos Legatos Donatum,& Stephanum Episcopos, & Marinum Diaconum, sanctae Synodo praesedit ann. Christ. 869. Iam Photium Imperator de throno in Monasterium depuler i , Eliamque Regiae classis Drungarium cum Dromoue, id est celoce Imperiali pretiosis ornamentis instructo,cum magnifico splendidoque comitatu pret mi miserat ad reducendum,ea qua par erat honoris pompa, IS natium. Reducem ab exilio Patriarcham ordo
Patricius Occurrens exccperat,& confluens, laetitiaque gestiens populus uniuersus veneratus, atque in tem
plum triumphali apparatu, & faustis acclamationibus comitatus fuerat, antequam Synodus indicta esset. Syuodo i n ter fuerim t, ut scribit Nicetas Episcopi duo supra centum. Antistites vero,& Sacerdotes,qui a Sanctiss. Patriarchis Methodio, & Ignatio consecrati fuerantin postmodum ad Photij communionem abrepti, libellis penitentiae porrectis ad Synodi pedes procubuere lachrymis effusis veniam supplicantes. Mitius cum his actum est, impositaque pqnitentia ad consensum tandem Synodi, & pristinum ministerium admissi sunt. Photius citatus reus ad Synodi cospectum adducitur. De proprijs sceleribus interrogatus, adduci non Potuit, ut aliud responderet quam istud Dauidicu, Posui ori meo custodiam : & quod sequitur vos ipsi legi. tote . Haec nimirum intelligi volens: Cum consisteret
Peccator aduersum me. Instant legati per obstinatum Loc silenti iam non evasurum damnationem; quibus il Ie, neque Iesus tacendo euasit damnationern . Blanderogatur, ut se iustificet circa sibi obiecta: respondit hypocrita et Iustificationes meae non sunt de hoc mundo .