장음표시 사용
401쪽
38o Votitia collesimram nodo ad Theodonis villam coacta sedibus suis exa isthorati sunt. Sed post Ludovici Pi; obitum Ebbo Lota.
xij opera in pristinam sedem restitutus, multas habuit ordinationes, quas illius successor Hincmarus Carolo Caluo Pij, & Iudithar filio gratissimus irritas declarauit, & iterari dili ricte mandauit et contendens missct
contra canones restitutum Ebbonem, eaque de causa nullos penitus conferre potuisse ordines, adeo ut it
rari necesse esset quscumque per eum hac in regesta essent. Istud Hinc mari placitum approbauit Concil-
Praeterea quantis tumultibus agitauit Ecclesiare schisma Donatistarum Z Isti causabantur Caecilianum qui fuerat in Ecclesia Carthaginensi Diaconus, dem-ce ordinatus eiusdem Ecclesiae Episcopus , non fuisse
prorsus Episcopum et utpote cons radicentibus Canonibus ordinatum ab Episcopis sacrorum quondam Iibrorum sub persecutione traditoribus. Ioannes quidem Morinus Congregationis nostraescriptor profundissime eruditionis. in suo de sacris Ordinationibus opere duo alia profert eiusmodi ordinationum nullitatis exempla: Sed tanti viri pace dixerim no satis aduertens,& memoria lapsus scribit enim Lucium Papam III.ad ineundam cum Frederico AEno. barbo Imperatore pacem spopondisse illi se eos ordinaturum de novo, qui ab Octauiano Antipapa pereris dericum intruso fuerant ordinati, atq; vri promiteratre vero p orsus alire. se habuit. Scribit namq; Κran sius I.6.hilt.Saxon. .s Lucium,Sc Fridericum ad conciliandam mutuo pacemVerone conuenisse,atque potenti Friderico annuisse perbenigne Lucium te illos omnes ad missurum ad sacra ministeria, & dignitates, Quos anti papae ordinarant: sed postridie cum manus illis e sient imponendae manuum haec impositio intelligi iacile potest de absolutione a vinculis
402쪽
De vclen pecimentis ordinum38rplaqueati erant excommunicationis, suspensionis, inriterdicti, irregularitatis) recusasse Lucium id praestar quod pridie promiserat, praetexendo decreta Concili,
Venetijs habiti,non posse nisi altero Cocilio reuocari. Alterum Morini exemplum ex simili memoriae lapsu profectum est et dicit enim Leonem Papam IX. tria Synodo ad id conuocata declarauisse eos,qui ordinati sunt a Simoniacis Episcopis nullum penitus ordinem suscepisse. Cum vero multas ex hoc nasci conis fusiones cerneret, suum postmodum restrinxisse de cretum ad solas ordinationes, quae Simoniace, hoc est oblata, & accepta pecunia factae fuissent. Cuius rei testem laudat Petrum Damiani. Caeterum testis iste epistol. x6. ad Henricum Rauennatem Episcopum cap. 3 o. refert Leoaem IX. in Synodo ordinationes omnes Simoniacorum Synodalis authoritatis vigore cassasse . Ista casiatio nihil aliud fuit quam suspensio ab ordinum illorum exercitio ut mox patebit. Prosequitur Petrus Damiani cum ex istiusmodi decreto
tumultus exortus esset, omnesque fere Romanae ur.
bis Basilieae Sacerdotalibus officijs. ω missarum solemnios destituerentur; tum demum a Leone mitius agente instauratum fuisse praedecessoris Clcmentis II. Decretum , ut quicumque a Simoniaco fuisset consecratus . non ignorans in ipsa sui ordinatione Simoniacum esse Episcopum, quadraginta nunc dierum poenitentiam ageret, & sic in accepti ordinis officio ministraret. Certe si primum Leonis decretum tale fuisset, quale Morinus existimat, in primis condem nasset re ipsa prouidum praedecessoris sui decretum declarando nullitatem ordinum, quos tamen ille declarauerat rite exerceri posse post aliquot dierum poenitentiam. Idemque Leo sibi ipsi per secundum decretum contraxisset iacn in re facti tantum , sed etiam iuris ab ipsom et definiti, permittendo, ut eosdem exercerent Ordines ijdem ipsi, quIs nullos, & irritos ante
403쪽
declarauerat. Et insuper ex Damiani testimonio coit. lpertum est aliter a Clemente II. decretum fuisse, quan tu Morino reseratur.
Sed idem author alias solidiores probationes ex antiquitate deducit. quas sub ijcio, scilicet ex Urbani Pa pae II. epist.ad Petrum Pistoriensem Episcopum, qua significat apertissime Daribertum ordinatum ab haereistico ,& schismatico Episcopo simulque excommunicato nihil accepisse, ideoque se per nouam ordinationem contulisse Dariberto Diaconatus Ordinem, quem
Schismaticus Episcopus illi dare non potuerat. Simi- Iem loquendi formam legimus , scilicet nihil dedisse , nihil contulisse, nihil accepisse circa ordinationem, in epist. Damasi Papae, in qua negat posse a Cliore piscopis ordines sacros conferri. clim ipsi nullatenus Episcopatus ordine sint insigniti, ideoque eos si quid hac in re egerint, nihil contulisse,& proinde illum qui manuum impositionem a Cliore piscopo suscepit esse perinde Ordinandum, ac si manus ei nullo modo imposits fuissent. Addit Morinus Canonem Apostolorum 67. sic statuentem, qui ab haereticis veli baptizati, vel ordina ti sunt, viti deles vel Clerici sint, fieri nullo modo potest. Idemque sequentem narrationem adiungit ex Ber-toldo, qui Gregorio VII. non modo oris μονος.sed etiam addictus eidem fuit, atq; Pseudo Pape Guiberto aduersarius et Hic ergo in Chronico ad annum Ios I. refert, Gregorium Papam VII. nimio, & immoderato Zelo exarsisse dum iudicauit eos qui fuissent ab haereticis .
vel Schismaticis Episcopis ordinati, si resipiscant,esse
de nouo Ordinandos . Additque Bernardum Constau-tiensem scholaruni Magistrum Gregorio ipsi coniunctissimum scripsisse,quod hac in re modum excesserit, dum eiusmodi rursum ordinandos censuit, & demonstrasse iudicium eius esse plane Concilijs Nicaeno , ω Afri
404쪽
te veter. impedimentis ordinum. Africano repugnans & sententi)s Analta sij, & Grego ri, magni Pontificum sanctique Doctoris Augustini . Eorumdem quoque temporum scripcor insignis tuo Carnotensis Episcopus sic in suo decreto refert p. A. eap.s . Gregorius Papa VII. Synodo praesidens dixit: ordinationes illorum , qui ab excommunicatis sunt ordinati, sanctorum Patrum sequentes vestigia irritas fieri censuimus . Haec tamen verba diuersum sensum suscipere possitnt, nisi Bernardus Constantiensis, de Bertoldiis ambo eidem Gregorio benevoli , & ad
dicti , & qui praxim eiusdem temporis, quo ipsi vinu Dant, perspectam habebant, quid hoc decreto significaretur scripsissent . In ipso etiam Scholasticae Theo logiae primordio eiusmodi adhuc vigebat opinio: Magister quippe sententiarum in η. dist. I 3. Sacerdotibus haereticis potestatem cetrahit corporis Christi conse
His Ioannis Morini probationabus, tres quas omisic adiungo maxime perspicuas, de solidissimae, ac primariae authoritatis . Primum ex Synodica oecum enicae 'Synodi Sardicensis epist. ad Alexandrinam Ecclesiam. quam ipse refert Athanasius Apolog 1. ubi haec ipsa
timὸ ordinatus ab haretieis , er ab indem ad vestram Ecclesiam missua, hoc sciat unanimitas vestra, quod iudicio Sacravnodi depintus suu et quiminis illa pariιer censuit, quod i enumquam omnin/fuit hiscopus.
Alterum suppeditat argumentum secunda Synodus Oecumenica. Maximus Philosophus Cynicus a Gre gorio Nazianzeno fuerat ordinatus Sacerdos r Idem que et acante Constantinopolis Episcopatu sedem iulam ardet uter ambiviis corruptisque pecunia quibundam
405쪽
38 titia conciliorumdam Episcopis, ipse tandem ab ijs ordinatus fuit Episcopus. Synodus porro Oecumenica tum ipsum dam . nat Maximum , tum etiam eos quOS idem manuum impositione ad ordines Ecelesiasticos voluit promouere. Sic vero declarat Sacra Synodus Can. q. De M. ximo Cynico Philosopho propter indissiplinationis eius totius doctrinam, qua Constantinopoli orta est, flatutum est , ut noque Maximus esse, vel frige putetur Episeopus , neque bi qui
ab eo sum ordinati qualemcumque gradum clericattis obtineant, omnibus, qua circa eum, vel ab eo gesta sunt in irritum
Vltimum desumo argumentum ex Innocentij I. ep. 18. ad Alexandrum Antiochiae Episcopum, cap. vlt. ubi sic loquitur: Abbareticis baptiRati recipiendi sunt cum suo baptismo: sed ab haereticis ordinati non sunt recip/endi cum suo ordine , quia haeretici solum baptismum dare permιttuntur . Certe nullus est hic locus distinctioni liciti, & illicitinam neque Baptismum licite conferunt haeretici, est crgo locus distinctioni validi quoad haereticorum baptismum, & inualidi quoad eorumdem ordinationes. Quaeres an igitur tot venerandi patres , Concilia ,& Summi Pontifices veritatem . quae nunc perspecti Lsima est ignorabant Θ an nesciebant, quid inter illici-.tum, & inualidum intersit, cum multa facta valeant, quae tali en illicite fiunt e non utique haec ignorabant, sed plerumque deliberauerunt,an in plerisque ordinationibus res eadem simul esset illicita, & inualida.
Cum ergo res tunc in ambiguo esset necdum esset omnino euidens circa huiusmodi certitudo, nihil consultius fieri poterat, quam ut de nouo conferrentur , quae vel plane irrita , vel certe dubia pro iudiciorum varietate credebantur : quemadmodum, v c superius ad quini sexti Concili j Canoncm 8 . obseruatumeli, sapientissime a Gregorio magno, &a Carthaginensi Concilio quinto, & ab ipsa quini sexta Synodo decretum fuit circa dubium bapti sinum, confirmatio in
406쪽
De vet er. impedimentis ordinum. 38 stlonem, aut Ecclesiae consecrationem, ut haec omia a rursus peragantur.
Insuper hoc sciendum veteres Patres hoc pro certo tenuisse non solum diuino, & immutabili iure praescriptas a Christo esse certas,& immutabiles Sacramentorum formas quarum defeetii nihil agatur: sed insuper concessum a Deo ius, & potestatem Ecclesis fuisse addendi Sacramentis accidentaria nonnulla, quorum defectu nullum sit futurum Sacramentum: cum ad rerum existentia in requirantur saepe numero circumstantiarum externarum concursus , & conditiones, maxime
cum de entibus non tam phyficis. quam moralibus Aqualia sunt Sacramenta sermo est . Certe nullitas ex essentialium a Deo immediate institutorum defectu Perpetua,& immutabilis atque in dispensabilis est . Atquq ortum habet ex eorum desectu, quae Ecclesia instituit non amplius perdurat quam pro ipsius Ecclesiae arbitrio, qui potest necessarias conditiones inueheres vel remouere, propriasque leges condere,auz abolere, Istam Ecclesiae potestatem circa ipsorum Sacra
mentorum valorem, aut nullitatem asserunt ut innumeros sileam Theologos recentiores Alexander do
S. 3. resp.ad vit. S. Bona uentura in A. diu. 7. art. I.q I. &art. seq. Ex Canon istis vero Innocentius Papa IV. adc.quanto,io m. de consuetud. ubi loquitur de confirmati omS charactere, & cap. a. de bapt. ubi hanc Ecclesiae
potestatem extendit ad Baptismum,ad Matrimonium, re generaliter ad omnia Sacramenta. Similiter Cardinatis ostiensis tit. de Schismaticis nu. 4 Abbas Pano mitanus ad d. quanto de consuet.laudat,& approbat hanc Innocentia lententiam, cum isto moderamine , ut si Ecclesia conditionem apponat, nec tamen intendat ut eius defectus inducat Duuitatem , eo casu laturum sit quidem validum Sacramentum , sed tamen illicitum , si forte conditio scienter praeternH Bb ta
407쪽
sed de ipsa Sacra meri---... J δ irrita facientes,
qu/in Sacramentorum essentie sunt a hi φ' μ mmutabiliter, sed in rati δε-- S 'riti instituis
408쪽
De veter. impedimentis ordinum. 3 87 posse ab Ecclesia variari pristinam illam, quam secundum speciem induxit dςterminationem, atque reipsa
per eam variatum fuisse in aliquibus. Attingens deinde Hallerius poenitentiae Sacramen. tum docet Christum instituisse quidem ut peccata illius essent materia . Ut autem naee, vel illa peccata, huius,vel istius sacerdotis iudicio subiicerentur,& p testati, vel ad maius Tribunal referrentur, id relictum Ecclesiae arbitrio . Hinc tran reditur Hallerius ad matrimonium, Materiam salt) matrimonij Christus constituit in legitimo partium consensu. An vero legitimus consensus esset in hoc, vel illo amnitatis gradu .& utrum legitimus sit clandestinus consensus necns,id omne iudicio reliquit Ecclesiae.
Plerique alii Theologi simile scribunt de ordinis Sacramento . Bellarminus ubi disputat de materia Diaconatus , quae primis Ecclesiae exordijs ψersabatur tria sola manuum impositione . necdum scriptis Euangeliorum libris , docet materiam a Christo institutam esse una cum manuum impositiona aliquid in genere designans, quam Diacono couseri potestatem, quam Ecclesia postmodum determinauit, ut consisteret illud potestatis sianum in traditione libri Euangeliorum . Conformia scribunt Card. de Lugo disp. a. de Sacram. in genere, sect . . n. 8s.& seqq. Becanus p. 3. de Sacram. Ord. q. q. Et inter Doctores Parisienses praeter Morinum & Hallerium citatos, Gamacharus,& Isambertus nobiles in Sorbonae Collegio professores. Circa disputationem istam exequire praeterea, quae
supra disserui in appendice ad Concilium 4 Carthaginense.
409쪽
Ε se Triburi a Villa quaedam Regia, seu Castrum ad
Rhenum fluuium in quod amaenitatis, & voluptatis gratia Franciat Reges , dum Germanico Imperio potiebantur, concedebant. Hoc loco sub Arnulis Imperatore dum esset Formosus Romae Pontifex cele-hratum fuit Episcoporum duorum, & viginti Concilium anno Christ. 89 s. post indictum, & expletum tri-dnannm ieiunium cum litaniis, & orationibus ad implorandum sancti Spiritus opem, ut testatur praelocutiva Concilij linius epist. Canon. II. a tuor ait) fieri partes iuxta Cunones iudicauimus de decimis, o oblationibus fidelium : ut una siti Epia scopi, altera clerieorum, tertia pauperum, quarta restaurationi Ecclesiarum struetur, sicut in Epistola Gelasi, Papa cap. 27. legitur. Allegatur iste Gelasi; Canon apud
Gratianum I a. quaeli. 2. cap. vobis enim. Similis est sanctio in cap. concesso g. reditus, & cap. quatuor Ia. quaest.2. & Canon. ad hoc I 6. quaest. i. hanc eandem
partitionem quadruplicem edixerat in Romana Synodo Sylvester Papa I. Huc pertinet Sanctorum testificationesi dicit enim Vroanus Papa I. Ipse res fidelium qua Domιno offeruntur non possunt alij, quam Ecelesia , ct Maelium indigentium Mibus applicari, quia vota sunt fidelium,
precia peccatorum,patrinoma pauperum . Similiter Bernarindus Serm. 23. in Cant. Min iii i Ecclesia qui stipendiorum superflua, quibus egeni suflentandι forent , impiὸsacrilegZque sibi retinent, duplici prosecto peccant iniquitate . quod, σaliena diripiunt, oe sacras in suis vanitatibus, ct turpiudin bus abutuatur. Idemque epillos. a. ad Canon, Lugdun. Quidquid praeter neoefarium victum , vestitum de altari retines,tuum non estus acrilegium est,rapina est. Similia idem repetit epist. qa.
410쪽
neilium Tribἀriensem. π9 Can. II. Vasa in quibus sacrosancta eonfieruntvr ω'steria ealices sani, o patena de quibus Bonifatius martyr, o via
scopus interrogatus, s liraret in ligneis vasculis sacrameataeonticere e respondit. Quondam Sacerdotes aurei ιlneis vasculis utebamur, nunc ἡ contra lignei Sacerdotes aureis utuntur ealisibus. Zephyrinus Papa patenis vitreis missas celebrari constituit. Deinde Vrnanus Ι. omnia sacri Ministerii vasa fecit argentea. In hoc enim ficut hi rellis quo cultu magis, ac magis per incrementa temporum splendor succrevit Ecclesiarum . Statuimust inquit) νο deinceps nullus sacerdos sacrum Mysterium corporis, ct Saninguinis rem christi Domιni in ligneis masculis ullo modo eon cere praesumat. Citatur in cap. vasa in quibus Sacrosancta de consecrat. dist. I. Hieronymus epist. ad Rusticum sic testatur de contemporaneo sibi Exuperio Iosano
Episcopor 'Ubil illa ditius, qui Christι eorpus in eanistro viis
mineo,ct sanguinem portat in vitro. Desumptus ex Concilio Rhemensi sub Carolo Magno Canon, ut Calix de consecrat.dist. I. prohibet usum Calicis vitrei ob mat riae fragilitatem. Et Cyprianus in vita S.Caesari, Arelatentis An non inquit)in vitro habetur sanguis Christi. Canon a a. decernit in grauis delicti suspicione, ut Episcopo, vel suo delegato discutiente , reus
per ignem candenti serro examinetur. Tam probatio num , quam purgationum aliae dicuntur Canonicae aquae sacris Canonibus saltem posterioribus approabantur; aliae vulgares, quae vulgari quidem in viserant, non tamen Canone sanctitar, aut probatae, eiusmodi recensentur duellum, ferrum candens, aqua
feruens, aqua frigida, R id genus alia, quae aliquando authoritatem a canonibus quidem habuerunt,sed alijs posterioribus Canonibus prohibita sunt. Hinc tituli decretalium de purgatione Canonica, & depurgatione vulgari . Sub hoc ultimo titulo singula capita abrogant , & interdi eunt huiusmodi purgationes, ad quas etiam per Iudicum Ecclesiasticorum tenten-