Notitia conciliorum Sanctae Ecclesiae, in qua elucidantur exactissimè tùm sacri canones, tùm veteres, nouique Ecclesiae ritus, tùm praecipuae partes ecclesiasticae historiae. Auctore Ioanne Cabassutio Aquisextiensi ..

발행: 1692년

분량: 573페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

4so Notitia conciliorum

Canon Ioo. Picturas fieri prohibet quae ad turpes libidines illiciunt, & facientes iubet excommunicari. Id enim quae hic legitur vox ἀγρ εο θω sigaificat, non vero ut Latinus vertit interpres depo sitionem. Quam poenam solent Graeci Canones exprimere per verbum καθαιρεσγω,χIOR;hac celara clericosplectere. Exempluin hanc rem memorabile refert Prosper lib.de promis & prs dict.Dei c.6.Puellam in balneo se lauatem ex ata pectu lasciuo, quae inibi erat statuae Veneris fuisse protinus a Sathana possessam, multisque vexatam diebus, donec ad reliquias S. Stephani martyris liberata est. Canon Io I. Minime permittit communicantes Eu, charistiam aliquo vasculo excipere, sed manibus ipsis in crucis figuram conformatis. Hoc idem suadet Cyrillus Ierosolymitanus catech. magist. S. Quem

etiam veterem communicandi ritum sic exprimit Chrysostomus libr. 3. de Sacerdotio, ο με' τῆ παυος ανω

sum sedet omnium manibus continetur. Alicubi tamen mulieres sacram Eucharistiam linteamine excipiebant, ut docet Augustinus sermon. a 32. Maximus martyr & Monothelitarum debet Ialor admonet communicaturos viros ut prius manus abluant, muliere';

ut linteamina mundissima deferant ubi Christi corpusaeeipiant. Denique Concilium Antisiodorense praecipitCan. 36. rion liceat mulieribus nuda manu Eucharistiam sumere. Vocatque idem Conc Can. a. Dominicale linteum

illud in quo iubet ascen tinis Eucharistiam excipi. Septima buodus Oecum enica Nocaena II. LEo Isauricus Imper. suadentibus Constantino Episcopo Naeoliae,& Besera qui Christianis ortus pa- retibus deinde captiuus in Syriam abductus Mahum tanam hauserat impietatem, bellum execrabile sacris

372쪽

Septima Duod. Oecum una II. que timaginibus indixit, quas edicto proposito ex Ecclesiis alijsque quibuscunq; locis proscripsit. Dum vero per-

uetuitae Religionis imaginem Saluatoris, quae ad aenea urbis portam sita erat ex edito loco vi ferroque detur. hat, succensent qui aderant, totaq; hoc nuncio ciuitas percellitur: tunc armati populi concursu satellites diasternuntur, & apparitores ad hoc exequendum facinus missi- Ea de re infrendet ferox & truculentus Leo, totamque urbem rapinis, hominum raptationibus, &feralibus supplicis infestat & cruentat . Aggreditur inter alios sapientissimum & venerauduStuditatum collegia prς sectum ι eiusq; duodecim contubernales diuina humanaqi sapientia instructissimos ad quos seu ad oraculum in praecipuis diuinarum hu-Daanarumq; disciplinarum ambiguitatibus recurri solebat, quos ipsi quoque Imperatores frequenter con stuebant. Hos priuatis colloquijs, adhibitis nunc blanditijs nunc minis in suas partes attrahere conatus est Leo,sed eorum constantia repulsus, eosde cum aedibus in quibus conuiuebant una cum instructissima Bibliotheca flammis una nocte absumpsit. Nonis praeterea sceletibus priora accumulans sanctorum etiam cultuabo ere, eorum loculos perfodere, sacraque set dare li-psana institit. Has excitatas a Leone traget dias recen 1 ent author historiae miscellae, Nicephorus Constanti- , nopolis Patriarcha in Breuiario, Zonaras,& Cedrenus

in Leone; ipsaque passim hujus Synodi acta.

Dum truculenter furit Leo, Regiae urbis patriarcha Germanus vir sanctissimus omni studio nascentem im- Pietatem coercere nititur, atque fideles quos dira insectatio urgebat aut labefactat confirmare : hunc pri-riatis colloquijs frustra tentatum ex sede Patriarchali ει urbe exegit: eiusque loco Anastasium icon octastam Leo subrogauit. Ioannem quoque Damascenum pia rum imaginum strenuum defensorem, transmissis ad

principem Damasci confictis proditionis literis,acc

373쪽

6sa Noe. ula Coiiciliorum sat, quasi Damascenam ciuitatem cuiuS custodie Ioan nes praesicctus erat . sibi vendere attentasset: via de in si dextera manus iussu principis barbari amputatur: sed ei praecisam manum inuocata Dei genitrix insigni miraculo resilituit.

Sic efferatum gret stantemq; Leonem Gregorius Papa II. boni sollicitiq;pastoris pro Dominico grege munus

obiens, a ceptis nefarijs per litteras reuocare conatur; verum crescente in dics illius rabie anathemate percu

lit simulq Italiam eius dominationi subtraxit, atq; illi tributa ulterius pendi prohibuit: Tum ille maiori percitus rabie comparata ingenti classe, & Pontificis &Italiae molitur exitium . Sed classem cum omni belIico apparatu ad Adriaticum littus exorta tempestas allisit, alijsque simul calamitatibus eius Deus ferociam reprimit , & impietatem ulciscitur urbium unde quaque defectionibus, fame, penuriaq; pestilent ijs,& horrcndis terrarum motibus eo usque ut Regiae urbi S ardes poetae Mnanes publicae priuataeq; integri anni assiduis concus.sionibus corruerint, ipsaque urbi S moenia toto aequata sint, ipse vero Leo diris excruciatus torminibus insce. licem animam exhalavit. Leonem filius excepit Constantinus, cui cognomen inditum Copronymi fuit ab excrementorum profluuio, quo dum infans baptigaretur laci um lauacrum inquinauerat. Qui vero illum baptizabat Germanus Patriarcha vaticinatus est eius aliquando impietate sanctam Dei Ecclesiam foedatum iri. Praedictionem euentus demum comprobauit. Hic se totum magicis flagit ijs & cacodqmonum animarumque execrandi Seuocationibus, & piorum persecutiombus, addixit Dei genitricis aliorumque sanctorum cultum atquC

sacrarum imaginum inhibuit. Tot impietatibus & coniunctis una crudelitatibus commoti populi Coliantino rebellant amnemq; illius Artabas du Curopa laten qui aduersus illum arma sumpserata

374쪽

pserat, designant Imperatorem: Bercsen vero tot malorum authorem suasoremque obtruncant, sacrasque

imagines pristinis locis reponunt. Sed comparato exercitu Copronymus .Constantinopolin terra mariqἰ obsidet, atque ad deditionem compellit, Curopalati oculos effodit,eius liberos interficit ne quis ex illa progenie scelerum ipsius & sacrae Religionis vindex superesset. In reliquos perduelles crudelissime dilauit.qua- plurimos prici sis ferro manibus, vari)sq; supplicijs excarnificator interimit, reliquos omnibus fortunisexpo. liat. Quin etiam vesaniae sus specimen erga Pseudo patriarcham Anastasium exhibet, quamuis eiusdem secuimpietatis fautorem . Hunc enim asello praepostere impositum, & flagello per urbis compita caesum, in

thronum Patriarchalem denuo collocauit.

Cii vero Romani Pontifices Concilia diuersa in Occidente diuersis locis cogerent,ut malum inReligionis

exitum erumpens cohiberent. Copronymus Plaudo synodum trecentorum,& triginta antistitum Constan

imopoli coegit, qua in sacras imagines conclamatur. Interea Constatinus Monachus Pseudopatriarcha successor Anastasij,satellitio Imperatoris stipatus,per forum, per Ecclesias, per omnis sexus Monasteria, per priuatorum aedes concursans, imagines quotquot supererat,diripit,abradit,dei cit,& eos qui habebat verberibus & carceribus mancipat: Sanctoru reliquias cuvene radis imaginibus, & Catholicorum libris per fora excitatis rogis incedit.Ipse vero Copronymus aliquot Senatores,&clarissimos viros,eo quod prohibitas imagines colui flent, vel occultassent, durissimis neruis in medio foro verberari ad necem iussit: Monachus etiam& Sanctimoniales raptari, & post immania supplicia,& ludibria trucidari. Qui vero superfuerunt Monachi compulsi sunt pallio, & cucullo deposito inire ineest a connubia, sordidisque artibus victum quaerere. Inter milites quoque Monasteria distributa sunt, ut omnis

375쪽

4s4 Votitia conciliorum

instituti Monastici memoria prorsus aboleretur, Mo. nasteriorum autem praedia,& facultates fisco addidis. Costantinu Pseudo patriarcha tot scelerum facem, ac incentorem diuina vitio prosequuta est. Cum enim de testandus Copronymus arcanii illi suum de abroga da Christo diuinitate aperuisset, nec ille rem silentia te xistat, iussus est per urbis vicos flagellari, & in sordissi mo loco iugulari. Par etiam vitio in Copronymum incubuit,cui pedes ardentibus athracibus intumuerunt, tantoque aestu totum eius corpus exarsit, ut vociferaretur infelix se inextinguibili traditum igni ob violatum Dei parae nomen,& cultum:& cum eandem iussisset honorifice coli,sera tamen eius minime recepta est pinitentia, sed acerbissimo, & horrendo interitu ad quae migraret supplicia demonstrauit Successorem Copronymus habuit Leonem filium , qui Catholicum se principio simulauit: ubi vero suum stabili fundamento firmatum credidit Imperium , in apertam haeresis pro sessionem erupit, quam & sacri legio cumulauit. Cum enim gemmarum cupiditate carbunculis radiantem coronam, quam in m alori Basilica Mauricius olim dedicaret, detractam inde suo capiti imposuisset , eruperunt ex illius capite venerati carbunculi, ex quibus ardens exorta febris hominem breui extinxit, ut Theophanes , & Miscellae hiltoriae scriptor Diaconus referunt. Hic haeredem reliquit Constantinum ex Irene susceptum filium . Irene gubernacula suscepit Imper ij sub Constantino decem ni puero. Tum demum immanibus diuturnisque procellis discussis, pax.& noua lux orientis Ecclesias refulsit Catholicae namque Religionis amantissima Irene , nihil antiquius habuit quam vi illam iacentem excitaret , Regiamque ciuitatem multiplici anathemate inuolutam , & a reliqua Ecclesia diuulsam reduceret. Cumque Paulus aboicato Patriarcha in se in Monasterium conclu fisset ad spontaneam

376쪽

Septima Synod.Oeeumenea Nieana II. 3 s sneam poenitentiam, respondit Imperatoribus causam rei sciscitantibus, quia Copronymi Conciliabulo quo

procu sum fuit aduersus venerandas imagines decretum , suam adiecerit subscriptionem, & ni poenitentia scelus elueret, aeterno foret lupplicio damn Endus. a permoti responsione Impera rores de optimo Patriarcha eligendo solliciti Tarasium promouendum curarunt. ille vero grauissimum onus detrectabat , nec prius urgentibus Augustis cessit, quam fore pollicere n. tur, ut legitimam Synodum ex Romani Pontificis consensu indicendam,& habendam curarent. Scripsit ergo litteras ad Adrianum Papam Tarasius, quibus de sacrarum imaginum cultu pi docteque disserit. Scripsere pariter ad eumdem Constantinus, &Irene,rogantes ut Synodum indiceret, suosque de more Legatos ad eam mitteret . Lqtior Pontifici nullus afforri poterat nuncius . Itaque Petrum Arch presbyterum Ecclesiae sancti Petri, & alterum Petrum Abbatem sancti Sabar committit . qui suo nomine Synodo praesint . Caeterum adeo Coni tantinopoli haeresis inualescebat , ut ibi tumultus incredibiles excitarint Iconomachi , quos nec ipsi potuerunt Imperatores

compescere.

Igitur Nicaea praesecta fuit in qua Synodus haberetur, quae ciuitas Metropolis Bithyniae est , prima Synodo Oecumenica dudum insignis . Interfuere cum

Tarasio religiosissimo Constantinopolis Episcopo duo

Monachi Ioannes,& Thomas sedium Orientis Patriarchalium Iocumtenentes,& cum his trecenti quinquaginta Epistopi mu Itique cum delectis Monachis Archimandritae, qui Patrum consessum sanctitatis , doctrinaeque splendore decorabant , missique ab Impestratoribus aliquot Senatore, . Concilio praelederunt Apostolici Legati. Gesta haec sunt Chr. an. 787. Coacta iam Synodo multitudo Episcoporum supplices libellos obtulerunt ad veniam deprecandam, eo quGd Co-Z a Pro

377쪽

qs 6 Notitia conciliorum pronymi Synodum approbassent: in primis Gregorius Neocaesariensis, qui fuerat in Pseudo synodo quasi pret

ses,& ante signanus . Vtramque in partem agitata sententia est, sed mitior demum praeualuit, qua cunctis condonatum est, & permissum, Ut suum quisque gradum,ia dignitate retineret, Lecta primum fuit Adriani epistola,cui honorifice ab omnibus acclamatum est. Placuit deinde ut ex Sanctorum Ecclesiae Uoctorum li-hris depromptae palam legerentur grauissimae sententiae,& exempla,quibus Religiosa imaginum veneratio asseritur, tamquam a Sanctissimis Patribus tradita, iam inde ab exordiis Ecclesiet, continuoque Christiatiorum culorum usu recepta, plurimisque confirmata miraculis. Quapropter Patrum suffragus sancitum est ut in

Ecclesi)s alijsque honestis locis, Christi Domini Sanctorumq; imagines collocentur ad piam memoriam ,& virtutum imitationem excitandam e tum etiam ut ipsi in suis imaginibus debita sibi veneratione colanis tur,quandoquidem his d: latus honor ad prototypum,& exemplar refertur quod illae repraesentant. Decretum quoque uti fideles debita veneratione Sanctorum reliquias prosequantur,& his contradicentes haeretici

declarantur,& anathemate fertuntur.

His sanctissime constitutis placuit in medium proferri Saluatoris imaginem , & ab omnibus suppliciter Procumbentibus adorari. Perlecta etiam ne quid deesset examinataque sedulo suit Copronymi Synodus, eiusque vanae rationes verissimis alus euersae, & quantum Opus erat expositum diuinarum litterarum testimonia, quibus idola gentium redarguuntur nihil cum sanctis imaginibus habere commune. Proinde damnata illa Pseudo- synodus omnium cosensu fuit,& dictum anathema in Anastasium, Constantinum,& Nicetam Pseudo patriarchas. Postremo sancta Synodus Canones XXII. adiecit. His rite peractis, Tarasin s transmissis ad Adrianum litteris rerum in Synodo gestarum rationem

378쪽

Septima nodus Oecum. qicara II. 337tionem reddidit. Porro Adrianus non solum Apostolica aut horitate Synodum muniuit, & approbauit, sed praeterea conscripta ad Carolum Magnum epistolata, defendit ab aliorum criminationibus. Actione huius Synodi quinta inter quam plurima Sanctorum testimonia locus adducitur Ioannis Thessalonicensis Episcopi, quo asseritur Sanctos Dei Angelos , Sanctorumque an as figuris eorporeis sufficienter repraesentari, eo quod utrisque Catholica Ecclesia

corporeas substantias attribuat, tenuissimas quidem . utpote igneas, aut aereas. Idque author ille confirmare intendit tum Dauidis, atque Apostoli testimonio isto: Qui facit Angelos suos Spiritus,& Ministros suos flammam ignis: tum etiam Athanasij, Basilij, Methodij. aliorumque Patrum authoritate. Quod ait author ille de sensu Catholicae Ecclesiae non sic intelligendum est, quasi Ecclesia hoc definiuisset, sed ciuia complures, &illustres Ecclesi Doctores hoc asserebantata ut ea itum sententia pro aleret: Nec solum apud Graecos, sed &apud Latinos,ex quibus est Hilarius in Mati. S. August.

innumeris pqne locis,lib.3.de Gen. ad lit. e. IO.& epist. III.& II s.& lib. I de Trinit. c.u.& in Psal. 83. & I s. & lib.a.de Ciu. Dei c. 13.& lib. I F. c. 23. Ic li. de diuination.d sinon.& in Enchir. c. 9.& alibi, ut asserat Va'. tract. de Angelis non dubitasi e Augustinum Angelos esse coris poreos, sed tantum an eorum corpora contrectari possent. Hoc idem tenuit quociue Cassianus collat. 7 cap. II. Bernardus hoc propenaei sermon. F. in Cant.& Angelis corpus aereum assignata libri de considerat. His accedit Rupertus Abbas libr. r. de Trinitat. Cap.

H. Ex Graecis praeter commemoratos Athanasium .,

Basilium . Methodum . Ioannem Thessalonicensem, idem ipsum traditorigenes lib.i. Periarchon in prolm. Caesarius Narianaeni frater dialog. r. Elias Creten sis ad orat. I. Naaianzeni ad verba ista: nihil enim mihi. Quotquot etiam ex Graecis , Latinisque docuerunt

379쪽

3 18 Notitia conciliorum Angelos cum mulieribus consuetudinem habuisse , exiisque progenuisse Gigantes Iustinusarensiis Clemens Alexandrinus, Eusebius Caesariensis, Tertullianus, La ctantius, aliique, qui licet astruant in Angelis,& hominum animis spiritualem substantiam, id unum volunt esse tenuissimam.& subtilem admodum, longeq, distarem a concretis, crassioribusq; corporibus non tamen omnis expertem materiae. Olim priualuerat apud san.ctos Patres Platonis Philosophia dcem Ones elementares constituentis, & animas igueat subitantiar. Exortu

postmodum Schol alticae Theologiae receptior euasit Aristotelis doctrina lib ia. Metaph. c. 6 7-8. asseren S, &probans intelligentias esse ab omni materia , & quantitate separatas. Idq; fortius apud Christianos suadet visio diuinae essentiae, quoniam videbimus Deum sicuti est I. IO. 3. ad hanc vero visionem nullam habere poteshaptitudinem nec remotam quidem aut superna rural e materialis substantia. Itaq; Magister sententiarum, MThomas,& alij fere omnes scholarum Theologi oppositam veteribus illis sententiam consectantur: cui plus etiam fauent haec Lateranensis sub Innocentio III. Co-ciiij verba, quae leguntur in cap. firmiter de sum Trinit.

Deus utramque de nibilo condidit naturam spiritualem, comporalem,angelicam videlicet, σ mundanam:aeinde humanam quasi communem ex Spiritu σ corpore constι tutam ,σc.

Et si vero probabilius sit Lateranensis Concilij eam non fuisse mentem, ut res ista tamquam fidei propositio ibi definiretur: non foret tamen temeritatis expers his instructioribus 'culis pervicax in contrarium opinio. Et vero sancta Dei Ecclesia temporum progressu nouis cognitionibus plenius illultratur: unde scribitur in Cantico procedere illam instar surgentis aurorae. Quod exemplis sequentibus patefit. Licuit priscis ' culis Angelos credere corporeos, &ex his nonnullos cum mulieribus antequam celo exul rent,corporum habuisse commercia. Licuit similiter

380쪽

Septima synod.Oecum. sicana II. 3sse sanctis olim Doctoribus Papiae Hierapolitano, Melit ni Sardensi, Irenaeo. Iustino, Lactantio, Seuero Sulpitio, esse chiliastis,quq nunc persuasio timetica,&piacularis esset. Licuit initio exim ijs illis viris,& S.Cypriano Carthaginens, Dionysio Alexandrino, & Firmiano Caesariensi,& amplissimis totius Africς,& Alexandrinae Diq-ceseos Synodis omnium indiscriminatim hqreticoruin

re ij cere baptismum, quod siue post Stephani Papae decretum, siue post Nicqnam Synodum, poenam merere. tur anathematis . Licuit antiquis de multis Scripturae partibus ambigere an canonicae essent, ut obseruatum superius a nobis est Laodicae num canon s9 At re postmodum perspicue definita non liceret circa huiusmodi animo esse ancipiti. Multa nunc telmus ait Alinius de Castro lib. i. de hqresib. c. 27 quae a primi patribus, aut du-bιtata,aut prorsumnorata fuerunt: Multa didicit Mater Ecelestia inquit Paulus Serlogus Societ. Iesu ante loquio 3. in Cant. less.3 . processu temporum multa Rabiliuit, declara utiq;fidei dogmata quae licitis olim opinionibus iactabatur.Vi

clesia arat ii,ac saecularu gradib.intelligetrascietia,ct sapιetra. Canon. I . reprobatur abusus quo pueri Clerici post tonsuram admittebantur statim ad legendum in Ecclesia pro suggestu ante susceptam Lectoris ordinationem. Permittitur deinde Abbatibus modo Sacerdotes sint & ab Episcopo benedicti, Lectores ordinare, proprios dumtaxat Monachos. Permittit Cliore piscopis idem Canon lectores ordinare, dum praecesserit Episcopi co sensus. Conc.Trid. sess. 23. c. Io. Abbatib. pariter Sacerdotibus,& ab Episc. benedictis indulget, ut subditis Monachis tonsuram,& minores ordines conferant-Can. II. Prohibet duas cuiquam Ecclesias conferri etiam paupertatis obtentu: quo casu proponit imitandum potius Paulum in Actis Apost.protestantem se ad

SEARCH

MENU NAVIGATION