장음표시 사용
112쪽
Equidem non sum nescius, cum maxima sit histo riae rόmanae celoeritas summumque stues'm, fore, ut hic laborimens in variis incurrax re istentornes. Nam quibusdam totum hoc displicebis, dubitarn, . . rerum ips-um lcaussas altiu* indagar c vellem deniquς ea, quae omnium consensu fi max putanturi: Quidam autem non id tam vituri hunt: studium ponendum in re tam antiqua non arbit divitur, cui, cum incerta sit vitiisque scate's, medela astum in tanta moniis, mentorum inopia nunqu- possit. Eruct etiam . contemnentes ba studia . qui se dicant in re et g omi magisque 'insta operam ma i n&- mere. Contra quos omnes disputam nunc nolo, nec etiam debςo. Etenim si delectamur, cum
qvri nem de obscuruate historiae romanae. quam piscandam sumsi, eripi mihi non patiar, sed. . mistum potero,' sersequar diligentissime. .
113쪽
Ariu init ouani me iuvidia liberem, heni-Volosque adeo obiurgatores plaeem, definiendi sunt disquisitionis nostrae limites. Neque enim id agimus, ut omnis in universum historiae romanae fidem labefactemus, rerumque a victore quondam populo gestarum gloriam minuamus: quod, ne
iniquum Breti, & ex Unem eorum , quae fieri non possunt. Sed id quaerimus, romana, ' res ab Urbe condita id quintiun u ue seculum gestas complexa, dignavmnirio fit, cui fidem Ediahgamus plurimam. Hoe vero qui negant, hanc'historia, partem qui chiram atque' 'leuam putant: hos' habebunt sarios. 'it Neque etiam impetrate, nobis pbGHuc, ut cum iis faciamus: hut tot tamque excreentes historietis interRomanos floruiste arbitraritur, qude Graeci bsteritant, quivis: cum fini propemodum innamo aUI non hahent quos opponant L inLM tisium & Taritam. Sed de hoc quae his stet sententia. alio lati laeci
. Nunc autem pressius c& , quae modo diximus, Mullo accuratius es inem c In Guo. ne
sellamur, aut Bustis labFemus, iundamentx loco ,
114쪽
enim apertius, magisque per*icuum ψ quam quod in rerum gestarum annalibus describendis habenda maxime sit ratio, cum monimentorum litterarum. que publicarum, tum testium, squorum maxima est auctoritas, si voluntate aeque ac facultato Veri dicendi instruoi sunt si res vel ipsi gesserunt, vel rempore. eo, quo sestye sunt, vixerunt, Vel ab idoneis acceperunt auctoribus. Ex quo intellis: tur, nullam esse historiam . aut certe lubricam 'vitiisque coopetiam plurimis, quae his quasi fulcris non nitatur . nec ex iis sontibus hausta sit, undd omnis fide manan 'enim iustoria, s/ Cice- noNκΜ audias, testis temponim. ' liix veri- . tatis, vita memoriae, magistra vitae, nuntia vetustatis. Iam quod potest eue testimonum , quae veritas,' quae ' diemὀrla si mgnimentorum tum .hon' collustraria 'sint omnia' 'tenebri, de tantum non involuta Quod cum si,' accidere solet illud, ut historiae leges migren tu ,' 'huarum haec prima est, 'ne quid salsi dicere audeat.
quirendum paullo ante sumebam . Duo autem synt, ad quae . in omni orationis notae cursu diligentςr. attendi volo. Quorum osterum pertu net ad' fytiquissima rerum .i romanarum monu
menta; ὰσπ in ad vetustissimos, quos Latium tulit, hiaὀoc .. . Quare si commonstravero, illa,
115쪽
1o6 De resoria Romana quae' dixi , ' monimenta vel incendio deleta, vel
quocunque tristi lato erepta fuisse tum, cum historiae romanae scribi coepissent; hos vero historicos sublestae ac sere nullius fidei esse: planum me fecisse arbitrabor, haud exiguam rerum a Romanis Ρει- rum partem vel ignorari, vel labulose nar tam esse. Atque huius assertionis nostrae argvinentum hoc est vel maximum, quod antiquissima Romanorum monimenta, si non omnia, plurima certe, praematuro salo erepta mox periere. . Nihil hic dicunt, ac stustra. litem movent, qui monimenta quaedam communem temporum Calamitatem effugisse, atque nostram adeo aetatem tulisse, clamitant, Quis enim negat Aut quis tam vel a vero aliminus est , ves rerum: omnium ignarus, quin .videat& largiatur, in monimςntis tabulisque. publicis niiciendis omnem omnium diligentiam superasse Romanos' Habuerunt unim Annales, quos Ozanu maximo lastos, iesin, SCta, libros censuales, sorderum pacisque rabulas, inscriptiones, alias. R PR,. magistratuum edicta, res bellicas diligenter consignatas & ad Senatum perscriptas, ac si
quae his fimilia sunt νεά--aevi , Namquo omnia recensere, nune nihil attinet ' cive a
tem, credas, iam inder ah initiis urbis. 'aut primis post V.C seculis, tot sc tam pra lara extitiste mo
nimenta. - Tantus enim rei militaris omninoque publicae amor occupaverse mentes, ut parvae &
116쪽
magnam parim interea V impegita.
ram per eadem tempora literae essent. eaquencile negligerenrur, quorum stiri tia posteris erat profutura , Quamobrem non est, quod magno ipere doleamus, omnia sere,, quae ad posteritatis memoriam in litteras publicas privatasque relata erant, interiisse. Quod quidem factum est amici U. C. sm V, cum expugnata a Gallis Roma misere extingueretur; Tum vero nulli' mortalium paret, diripi tecta. exhaustis inibi ignes, undique audiri sonitus fiammae, undique Misor ruentium . te lorum; omnia' autem incetidiis atque rvinis
aequisi. , Testem requiris p En LiviuΜ. quo laetissetiorem vix habeo, licet permulti magno latta is tradant Ita vero condita uis e strema ad ea tam eandem urbis Romanisu9-ibus primu tonsulibus deseri . e dictatoribuniaemfrisque ac ' tribunis consularibus' gese doris bella, domiseritiones, quinque libris evocsui p. res quum vetustate nimia obscular, velut qu, magno ex intervalla loci vix cere tur; ism et
Da quidem Livius lib. VI. e. L Egregie autem - ' errant, quotquot inde cesti nil, per ea tempora, . adeoque quarto post U.' : semio; de hoe enim ἔ,. ' citur Iamru, nullam fuisse liae Romanos .scribendi artem. Quid enim η . Num, si verum Me erit, Liuium dicthrum sutile putas, parum
erant'rarao-Recedit, . quod obscuriua esse nemini debeti litteras saepenumero inniseato ipsos rerum ginarum annales, s& quaevis moui-
- mentaliteria mandata, ' . , . '
117쪽
mam rerum gesarum homorumque fusiqnte. men Pario trahunt. Inde certesingvse vim l. .. Eublica m imenso rerum confii D. . Nec quisquam
' φρu sis tenvoribus illis scriptor Extat, quo satis ι, o ductor. Iretur.' '
NoIo plura afferre. eniU, Vel me nan monente, bim intelligitur, itan m a.LIVI dici antiquioris historiae romanet obscuratatem. quanta sere esse lari evm mmma Neqiἁ- id mihi videtu 'mirandum 'cum casisi is tantae diffi
118쪽
' magn pariem incerta V Impedita. , .s enim vetustatem ipsim. temporumque longinquitatem accusat LIVIus. In rebus vero , tam antiquis enarrandis, quis est tam diligens sollers, quin in plurimos praecipitetur errorest Certe quod de commpni hominum vita dicit
qui e vet, ne decipiatur, eis ea vel . eum ellam
. . Etiam. cum cavisse rasM, BNe is cantor eaptus e Mid Vel maxime in rerum gestarum annalibus vetu-
stissimis locum habet. Famae enim standum es tibi vetustas derogat fidem. At ol lubricam in- i certamque lamam i quae vanis vanorum hominum sermonibus, vel obsoletis traditionibus in immemium, fit fieri solet, aucta, res gestas ih malus seri . per extollere gestit, ita ut falsa e pro veris nariarentui, 'multa autem V poeticis exornata sabulla miraculisque tradantur. Quae quantopere creduisios homines & gentis suae ammt captos delectensi .
1 ιhide antiquiorem Romanorum hIstoriam 'Uthuram dicit L ius ideo, qui a rara per Eis this,prena faexant litteroe. Et sane si usque raraevsimas naebla temporibus fuerunt, ut non modo tune gesta v desinis litteratum monimentis non Herint mandatae diligenter, & custoditae ad posteritatem, sed es ut annorum numerus qc me
119쪽
- : De B orla Romana, - moria publice iuein servata tanrum eliso, in pa- 'rinibus sacrarum aedium per annos singulos fixos, qui inde clavus sannalis dicebatur. Haec PERIE NIUS I, quem, , cum manifesta sit res μque tit sibus nota non hercle citarem. nisi omisisset vir summus, quod difflendum non est, sed praeno his ferendum. scilicet in Binma illa litterarum . iraritate exstiterunt tamen εc tunc Annales maximi , carmina saliaria &.sescennina, leges XII ta- lbularum, libri pontificum & ii, quos linteos, vo- lcant; ne quid de . aliis publicis privatisque litteris
dicam, quarum vix nomina supersunt. Magnum, opinor, iumen tot monimentis . historiae a di tuisse romanae, si veI desumere inde multa moratuque valde digna licuisset, vel in fatali illa Urbis conflagratione flammis maximam partem non consumta suissent. Sed de utroque mox. Sequitur tertia, quam Livius ariri, caussa, cur in rebus tam vetusto seculo gestis magnopere
laboret Annalium fides. Nec quisqvam, inquiqaqualis temporibus illis scriptor extat, quo satis 'certo auctore sietur. Equidem si Vossio, viro is ολυμαθετατ i, credere licet, . parum abest . . quin errasse LiviuΜ existimemus. Dicit enim, vicinis Sabinorum, Tarentinorum, Etruscorum-' , . quor . . Animadurars xv. edIti Amstelod. 368s. Nuperrime adeo elegantillanum hunς librum in t cem prodire Iussit hiarissia, vir egregius. Ds Ustocleis latinis lib. c. r. p. is ..
120쪽
magnam partem incerta re impedita. Errque Rapidis suos forsan fuisse, annales , qui multa
cumRomanorum gestis communia haberent, x unde posterioris aevi 2riptores desumere possent plurima. Ulut vero concedatur, habuisse illas gentes Ann Iest quis quaeso veterum lariptoris eos vidit ii quis laudavit unquam 3 quis nina vituperavit atque contemsit φ Nam Tarentini, qua erant ad voluptates resque ludicras propensione, non Principum, non hominum; optime de patria meritorum, sed Scurrarum nomina in annalibus commemor bant. Ideoque laud4re eos non potest Livius,
me quoque, inquiens, moribus suis eorrupta civitas debet, ut celebrata flut annalibus Scurrί rum nomina, Tarratinorum Principum iEn remitu R. J Sed est adhuc aliud, quod obiici a nonnullis solet. Citant enim Dioclem Peparethium. Antiochum Syracusanum, Theophrastum Hiero, nymum. & quem non sic autem esse ros se putant, ut credamus, enitisse olim aequaIes temporibus antiquissimis scriptores, eosque testes oeu latos. Ol phimbeum pugionem l Tune solus illa es, qui omin hos auctores quinto demum post RQ seculo vixisse, nesciat' aut diverses hae Hre, & inter se dissidentes eruditorum sententias
primum rerum Romanarum scriptorem facit Hlet nymum; Thel rastum Plinius. Cuius verba