장음표시 사용
381쪽
rit miracula facere .Loquutus cst, tetigit eos,benedixit, id illi imcolumes abiere. De decem aut duodecim Rupi Seuiniensibus idem fuit. Hi vexati pariter ad sacrum Antistitem ducti a Cognatis suis venerant,diuersorio excepti apud Nicolaum Brache- tum Civem Aniciensem apud Nundinariam porticum,horrebat populus ad eorum aspectum,rotabant enim sese misere, dc plus quam possint humanae vires sursum deorsumque ferebantur. V rum ut sanctsi alloquuti sunt,ut suam miseriam descripserunt, ut communicauit eos ille manu propria ut benedictione sacra est impertitus,liberi recessere.Sane res iam sollemnis crat, quicula que enim ad eum accedebant, suis votis potiebantur. Optimis post haec antequam excederet annus, duodecimo scilicet calendas Decembris pro Catholica apud Gexenses Religione decreuit. Vt octo in Ecclesiis diuinum deinceps officium celebraretur,
donCc conuersorum numerus reliquas aperiret , nempe Gexij,
Fargis, Peroni,Chalexij,Cessiaci, Diuonae , Thocriaci, ec Sacco-naei. Institutos Curiones ad residentiam, nisi exordinarij licentia sub poena priuationis portionum, adstrinxit: Quorumlibet ossiciorum horas praefixit ; quae singulis necessaria essent Ecclesiis, designauit.Singulis diebus Dominicis doceri Catechismum si tuit; supplicationem pro fidelibus defunctis, & concionem inter Missarum solemniae Singulis item diebus sabbathi hymnu Gai diorum Sacratissimae Virginis ante eius imaginem. Lugi magistro
Gexensi Catholico mercedis annuae nongentos florcnos adsignauit. Sacella restitui debere intra decennium a Patronis sub poena priuationis iuris Patronatus proscriptis libellis promulgauit. Dunantium Curionem Gexensem ex Regis placito Oeconomiam pronunciauit. Patres Capucinos secundum necessit tem frumentum ab eo dc vinum debere percipere, declarauit; nec nisi consultis iis in rebus arduis dc magnis quidquam agere. Quae quidem decreta interim dum fiunt, venere a Serenissimo Duce ad Senatum litterae, quibus erectam recens Congregationem sacrarum Christi Ancillarum Visitationis Beatae Mariae amantissime commendabat, & his sic Deliciter procedentibus, ecce adfuit annus decimus quartus quo Salesius scriptioni libri sui de amore diuino sedulo incumbebat, non absque variis tamen distractionibus,nam Praesulum nemo unquam iis adeo Sit obnoxius, sed momenta singula minimi oti j insumebat, matutinas
382쪽
nas praesertim horas,8c antequam cubitum iret nonnullas. Dum autem aliquando in Musaeolo suo inclusus attentius scriberet, audiuit de repente retro se in Mus i angulo mugitum vehementem, quasi Tauri, stupuit primo, sed non surrexit e sede, post aliquot momenta, auditus est idem mugitus terribiliter, tunc surgens inuestigauit quidnam esse posset, exiit in cubiculum, & in aulas,perquisiuit de inferioribus cubiculis,dc de subtegulano solario,nec quidquam inuenit, nec simile euenire in ea domo intellexit, in qua nec equi, nec tauri, nec canes, alerentur. Tribuit
insolentiam illam Caeodaemonis inuidiae,qui bonum ex eo libro emersurum coniecturis praeuidens impedire conabatur, i debilem se sentiens conficiebatur rabie. Saepe etiam posthaec ulula- Itemquatum luporum,& latratum canum audire sibi videbatur, donec tandem fatigatus Satanas abstinuit. Hyems erat, ic venerat ad eum, forte honorariae visitationis ergo, Cleri adus Genetiensis Marchio Luilinius Sabatidici ordinis Torquatus Eques,de rebus adeo grauibus tractaturus , ut abire suos famulos ad temtus aliquod uterque iusserit,& hi in aliam domas partem secessere,ubi honestis intenti lusibus dominorum suorum simi obliti,aut dum
alios,de exitu renunciaturos adesse putabant.Interea nox pro illis adfuit, dc recedentem Toparcham solus absque lumine ad inferiorem portam usque Praesul comitatus est , tunc accurrentibus seruis , cum iam ille recessisset, ad Cubicularium suum, Franciscum Fabrum conuersus tranquille est Francisce semis na,Ase; sis candela valde nobis honori fuisset. Qui uis alius Dominus humilit seruos illos vel expulisset, vel certe corripuisset seuere. At Salesius mansuetissimus erat , amabatur dc colebatur a bonis omnibus : sed malis audiebat odiosus. Quidam causarum Patronus ei de caetero, dc ex seruili sui ortus conditione tributarius: nullum in eius famam obtrectationis genus omiserat, immo vero ubicunque de eo maledicendi sese offerebat occasio, gloriabatur Sanctus Antistes illum inter eundum per urbcm obuiam habes, manu mitissime apprehensum, his verbis est alloquutus. Odionaeprosequeris,& famam meam iniuriis violare contendis, ne que habes unde excusationem asserre possis, cgo enim haec omnia probe scio. Verumtamen vide si tu oculum vniam mihi con- disses , altero adhuc te benc uole dc benigne respicerem. Non
habuit miser Causidicus quod rcsponderct, sed opertus est sicut
383쪽
lentissimus & subtilissimus Philosophus Redemptus Baran ranus, qui Aniciensem Philosophiam edidit, &. ex libris suis unum ipsi Francisco Salesio Gebenensi Episcopo dedicauit. Neq; haec
dumtaxat egerunt, doctrinam Christianam arripuerunt statim, qualibentis lune illis commisit Salesius, δί cum antea in s ola Di ui Dominici aede, de diuersis sacellis Catechismus doceretur; inima δε- inquatuor aedes diuidi, ope pretium fore visum csi ex eorum iudicio , cui annuens Praes Dominicariam sibi aedem retinuit,& Barnabitis Ecclesiam Bea e Mariae Laetae, in quam Mulieres, Diui Ioannis in quam Viri, dc Diuorum Pauli & Caroli in Collegio, in qua scholaru candidati c5uenirent, dedit, assignauit. Certe ut amabat eos Magnus Antistes, sic eu illi & mirabantur dc colebant mirandum quantum , Diuique Caroli vivam in eo venerabantur imaginem. Insignis erat his dierum tractibus Prophetiae dono Salasius, & ad eum undique veniebatur. N. Polliens castri cuiusdam, non procul Anicio, Custos; iampridem ab inimico hon ine minis tentatus timebat suae vitae. Quamobrem consilium aliquod accepturus conuenit Episcopum, narrauitque timores suos. At vir Dei pos squam cum attente perspexit. Ne time sinquit fili mi. Aggredietur te sorte inimicus, verumtamen non igne se imbui catapulta patietur, spera autem in Domino quo- niam ipse non tradet te in manum inimici tui. Recessit consolatione plenissimus Castellanus ille Polliens, cumque reuersus in suam domum cael , non fefellit opinionem Inimicus, sed post
aliquot dies ad eum dum transiret occidendum, cum cataphalta retro sepem se adaptauerat, ut transiit Polliens, dare eata pultae ignem truculentus insidiator conatus cst, sed ne inivit. Murmure tamen quodam admonitus Polliens adornandi fugam tCmpus habuit, recordatus cst eorum quae sibi sanctus
Episcopus Anich praedixerat. Magna per uniuersam Sabaudiam laborabatur penuria, scatebat Regio pauperibus Dei misericordiam implorantibus, &. Anici; multi a fame formidabant. Sale
si is populi sui miseratus continuis consolabatur adhortationi bUS COS,Verumtamen non cessabat pauperii timor.Semel in Diui
Dominici Ecclesia Concione habes,cum in haec forte verba in cidisset,esurientes repleuit bonis,& diuites dimisit inanes, nolite timere inquit o charissimi liiij mei. Ego ex Deo vobis polliceor, dummodo obseruaueritis legem eius, non perituros fame, sed
384쪽
367 De mira B. Francisci Salissi
neque passuros ex inopia: Haec autem sic amanter expressit, ut consolatione omnes plenissimi cohibere non potuerint in e- tum lachrymarum, & reuera repleti sunt bonis esurientes , nec quisquam eorum,qui tantopere timuerant,indigentia laborauit.
Bel nardus Paris Ciuis & pistor Aniciensis. qui in suae artis rebus inseruiebat Episcopo, filiam habebat infantem adhuc, quippetquae septimum vix annum attigerat, Huguinam nominabant,ea
patrem in Episcopi aedes venientem sequebatur, & ut erat in pueros facilis Salesius,dum prandium sumeret,praesentibus B pG A; nabitis duobus, puellam ad se venientem blande ad genas teibpμ hi git, imamique arrepta, non superabis sinquit) o filiola decimum septimum annum, illa ut erat paruula non adhibuit praedictioni. animum,ut tamen postea non fefellit. Interca vcnere Salesio abzj. ib. Augusto Caesare Matthia litterae, datae Luntaij decimo quinto υβυ-M. Calendas Aprilis , co anno millesimo sexcentesimo decimo quarto, quibus de rebus Imperi j tanquam Princeps admonebatur, ut indicta essent Comitia, quae diaetas vocant, Ratisbonae ad Calendas Februarias sequentis proxime anni decimi quinti,quibus adesse personaliter iubebatur, vel si infirmaretur forte, perlustructum fusissime Procuratorem ad capienda scilicet consilia, quo pacto ab Sibeburgensis Prouinciae, & Hungarici regni fini-0G ui bus, immortalis Christiani nominis hostis Turca arceretur. Ge-τ, M., bennensem siquidem Episcopum Romani Imperatores semper,
ρει Roma- Vt Imperialem Principem non vltimum, quandocunque de re- bus grauibus agendum est, per litteras de tabellarium eo uno iam
mine missum,certiorem reddunt,qui Tabellarius instructus Geneuam primum venit, ac ad Episcopale palatium pulsat, respon detur autem ei non adesse Episcopum , sed Anicij commorari, tunc authoritate capta de suae missionis ossicio venit Anicium,& haec ut Gebennensi Episcopo, ius in miseram ciuitatem Conseruare videantur, fieri volunt Augusti Caesares, Salesius respondit vix adesse se posse, cum humanis omnibus spoliatus existeret
subsidiis, nec quidquam sibi ad pia suae sacrae Caesareae Maiestatis vota restaret, praeter pias preces quibus ad Deum clamare non cessaret,ut cum Davide inquit mitteret ei auxilium de sancto, & omne consilium suum confirmaret. Quia autem non ita
pridem eum Dux Serenissimus ad Abbatiam Ripalliensem no-- minauerat, credidit suas etiam preces, in loci illius tam celebris
385쪽
restaurationem, acceptas Daci fore, quamobrem ctan de collocandis ibi Carthisianis cogitasset, scripsit ad eum,-egit impen- se,ut eos ibi collocare dignaretur, aut in Abbatia Fili iacensi, quae bellorum & temporum iniuriis pene destructa erat, ordinem adeo firmum, Ze erga Sabaudiae Serenistanam familiam optime semper affectum, sic commendauit,ut Dux eos non quidem Fil-liaci,sed Ripalliae collocauerit, non sine utilitate magna, quae in uniuersam Caballij Prouinciam emergit. Decimo septimo Calendas Iuni j id erat, & septimo postridie sesti Natiuitatis Beati Ioannis Baptistae ad inuisendum Praesulem piissimum Dionysium Simonem Marque montium Archiepiscopum Lugdunensem, ac postea Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalem , Anicio
egress is est. Marquemontius statim ac eum aduentare intellexit, misso Sacerdote cum litteris, sese statim obuiain significauit adfuturum, dc inuitauit ad Archiepiscopale suum palatium, honorem cum esse inquiens j dc Coronam Praelatorum. Igitur Dominica die quarta Calendas Iulij celebrato V esperarum OL scio, multa tum Comitum,tum Ciuitatis Procerum, turba stipatus conscendit in rhedam, de sancto Praesuli ad septimum aut octauum ab urbe lapidem in occursum venit; tum post ossiciosas utrinque offici j perfunctiones assia mptum eum magnifico exce pit hospitio. Octo dierum spatio Lugduni moram traxit Salesius, quibus pendentibus ab uniuersa splendidissime cultus est Ciuitate, Sanctorum Petri & Pauli festo concionatus est, cum piis illis Matronis & Virginibus Mariani instituti sui auidis coram Archiepiscopo egit, conclusum est congregationem similem Lugduni erigendam,tandem percusso amicitiae sanctae foedere, non nisi inuitus eum Marque montius permisit disiaedere.Oum rediisse set solemiacm trium ordinum Conuentum, Septembri vel Octobri mense habendum in Gallia accepit, & pro suo ultra Rhoda- nano Prouinciarum Bugiensis, Vallis Romaeensis δc Gexensis, Clero, vel cum, vel ex suis aliquem adesse oportebat. Rogauit Ioannem Petrum Camusium Belli censem Episcopum, uti pro iis Prouinciis loqui dignaretur,quandoquidem inquiebat inpopulus suus populus eius esset. Deplorabat autem miserum, in qu mal, Saeculari Magistratu reducta erat,Ecclesiae statum,& Franciae optabat a Deo benedictionem,ut renasceretur in ea pietas, quae
Diui Ludovici temporibus regnabat. Nimirum Ecclesiae vix
386쪽
quidquam restare aliud, quam ut clamaret ad Dominum. - Vide Domine & considera quia facta sum vilis, dc iterum: Manum sitam misit hostis ad omnia desiderabilia eius, quia vidit gentes ingrestas sanctuarium tuum, de quibus praeceperas ne intrarent in Ecclesiam tuam. Sequenti festo Natiuitatis Beatae Mariae Vi ginis sexto Idus Septembris dum solemniter in Collegiata AEdecidis, ta Aniciensi celebrat. Ecce per Rimam magnae senestrae vitreae, quae in choro ad Epistolae partem erat ingressa est candidissima columba, quae postquam aliquantulum per totam aedem volit uit, super humerum Episcopi in throno sedentis, in quo sculpta est arbor Iessaea, in eius sic sedentis gremio requieuit,ubi ab
assistentibus capta cli. Stupentibus omnibuS A dicentibus, sanctus est Episcopus noster,&. vere s iactus, quam sane opinionem diu conceptam coit inuis dc interruptis virtutum actibus coni mabat. Celebratis Vesperis in laudes sacratissimae Virginis, arre pia Columbae occasione eam esse Columbam Dei inquiens &amicam illam, cuius vox dulcis, & facies decora, totamque pulchram, dc sormosam absque macula, tam abunde, suauiter, & pie estusus est, ut visus fit vere columbae illius habere vocem, quae la
cle est lota & residet iuxta fluenta plenissima. Elapsis decem ab hoc eue tu mirabili diebus ad primi lapidis iactum pro Visitatio
nis Beatae Mariae templo celebrauit etiam solemniter sub potentissimis Mu sticorum choris, & sororcs omnes communicauit, dies
enim Iouis erat , tum finita Missa benedixit lapidem formatis , -- cultello quatuor crucibus ad quatuor angulos tradidit Mabi irim liardae Dominae a Cruce ; Prosperi Malliardi j Comitis Turno, j.,4' iiij,& Sabaudiae olim Producis filiae,quae eum nomine Sereniis mae Principis Margaridis Allobrogicae Mantuae Ducis Viduae itacit, in eo autem haec capitalibus Romanis varacteribus sculpta crant. Deo optimo MaXimo, Iesu Christo , Sanctissimae Matri Virgini Mariae Vistanti. Carolo Emanuele S baudiae, Henrico Gebennesij Ducibus anno millesimo sexcentesimo decimo
quarto, decima octaua Septembris, Margari de Insante Sabaudi , Vidua Ducis Mant ς Protectrice Francisco Episcopo,Congregationi Sororum oblatarum Visitationis Devotioni sacrum. Plausit ad iactum pia turba, dc toti Congregationi Delix faustumque omen acclamatum est. Sed longe aliud posthaec Seduni fuit.
Hildebrandus Iodocus in Adriani locum Sedunensis a Valesiis ab
387쪽
ab aliquot mentibus electus erat Episcopus, & a Sancta Sede confirmatus; initabat autem,quo debebat consecrari,temptas,dc Salesium Gebennensem tanquam finitimum Sc Sanctitatis fama illust rem in eam opcram enixe rogauerat, Sc Salesius etiam cum accepta gratia promiserat. Calendis igitur Decembris in eam rem proscctaeis; postquam nonnulla ex itineret Tononi & Aquiani egisset, Valesiorum Prouinciam 1ua praesentia recreauit. Ad Pontem Morgiae obuiam habuit cum multa Sacerdotum dc Primorum turba, Cathedralis Decanum Ecclesiae, qui eum Latina eleganti oratione salutauit, id excepit, spicndidissime vero in urbem aduentantem electus Episcopus, cuius ipse Promotor fuit; Solemnitatis autem die ascendit in sublime pulpitum pre tiosissima trabea & mitra insignis,& concionem habuit, de Episcopali dignitate, dc authoritate tam cumulate, tam eleganter, tam cisi caciter ec crudite, ut populus ingens, qui nunquam sic ornatum viderat pro sermone publwo Antistitem,cum laudibus clamauerit, foeminae quoque, quae pueros si os domi relique'
accurrebant captum cos, dc super caeterorum capita quo
sanctum Praesulem videre pollent,cleuabant; aderant ic Haeretici.quam plures,qui in magni Praesulis conuersi laudes a Ministrorum serdida dc insolenti grauitate auertebantur, tantamque mi rati cum humilitate tanta doctrinam cum de suis scrupulis dc di bitationibus alloqui amplius non distulcrunt, atque ita reliquum a solemnitatis actione tempus, haereticorum conuersioni, dc de robus controuersis disputationibus, magno sane cum emolia mento Salclius insumpsita Et quia inter concionandam CX as sumpta materia de successione Apostolica in Ecclesia sancta Dei, id est, Romana tractauerat, exhortatusque fuerat populos ut eiusdem sanctae Ecclesiae sanctitatem, unitatem, do succeis o- DC in amarent; C praecipuis unus diu hac de re cum ipso disseratio, oumque ille idem delcgatus a Prouincia esset,ut redeuntes Presules Archiepiscopum scilicet Viennensem Consecratorem &Episcopum Gebcnnensem Promotorem ad fines usque V lcsianorum comitaretur, pcrpetuo in itinere cum Salesio est colloquii tus,dixitque haec inter caetera. Domino rem unam fecisti, quae a multis annis in Ciuitate Seduliensi facta non fucrat, ne que enim unquam Catholicis concionatoribus permissiam fuit, de ulla vel minima agere controuersia e cathedra. Verum s Aa a
388쪽
37o D mira T. Francisci Sales i
lemnitas 3c tua conditio acceptum reddidere sermonem tuum, ex quo proculdubio Catholici multi valde restabunt confirmitiS: caeteros adhortatus es, ut ad Ecclesiae gremium redirent, ochoc sane quantum ad singulares attinet, bonum est. Sed de totia Ciuitatibus de Rebus publicis, in quibus nemini Concionatori Catholico praedicare, sed nec immorari,nec loqui licet,quid fiet/dc quodnam remedium3 siquidem internos Helveticos, in tota Germania multis etiam Galliae partibus integrae sunt Ciuit tes haereticae, de haeresiis in rationem Status transit, nec ulla vel minima spes conuersionis assulget:&. Haeretici omnino pacifice Vivunt, nec ullus est qui eos vel tantisper dis urbet, pro fi disti naum inuenere locum in corde Salesiij haec prudentis viri verba, nec ea unquam ei jcere potuit, quin imo hanc demum formauit' ' Uri conceptionem. Verum equidem si sic relinquantur Heluetij,
Tigurini, Basileenses, Bemenses, aliique foederati, idemque de
' - - Anglia,& aliis Regionibus,nunquam conuertentur, immo vero
Religionem suam statui iungentes illam cum hoc stabilient, ecquemadmodum ab assuetis non fit passio, ita cum antiquitate haeresis illa ultra quidem non proficiet, sed quod magni est mo menti, ultra etiam non defici ci,& erit in nobilissimis illis Europae partibus Paralysis incurabilis. At vero quodnam remedium 3 Sic secum perpendebat Salesius. Et quide remedia utilissima cxcogi tauit, sed quae minime promulganda, Apostolicus apud Seruias simum Ducem Nuntius eorum conscius iactus est, An Apostolicae Sedi proposita fuerint, ignoratur: Caeterum Saleiiij manu propria scripta adhuc extant, dc utinam ad ea vellet Apostolica
Sedes attendere Exhibebantur autem quotiescunque, vel opus fuerit, vel ipsa iubebit; neque enim omnia vulgo tradenda sunt.
D ccinioquarto Calendas Ianuarij Seduno rediit, dc quinto C, lendas Februarii anni millesimi sexcentesimi decimi quinti ad
fundandam nouam Coloniam Marianarum Sororum, Fremio tana,Fabsam, Peroniam Mariam Cas ciliam &. Mariam Amatam Blonnayam Lugdimum misit, ad petitionem nobilium aliquot Matronarum Lugdunensium, quae eo uno nomine Rhedis v nerant, quo hyeme, cum miser quidam laceris omnino vestibus eurr forte in proxima graduum domus porticu deambulantem
-- tibi; - solum reperiiset, petiisset Eleemosynam. Pius Episcopus statim
subligaculum. suum depolirum iuit, clim nihil aliud penes se ha-
389쪽
Liber Ozauus. 37iberet in promptu,& pauperi dedit, stupendo Christianae Bene fi
centiae amore , & amoris Diuini studio ; sed qui tunc de Diuini amoris scribebat effectibus, non poterat quin erga proximum suum eos demonstraret.Mirum autem quam inique ab hominibus nequam tantae vir perfectionis, his pendentibus fuerit diuexatus, dc iterum mirum quod viri e praecipuo Magistratu, Principisque consilio, multis ei praeterea obstricti nominibus eum diuexauerint. Marianarum Sororum ex una parte, dc fratrii eius Bernardi Baronis Salesij Torentini, & Iani Equitis Melitensis inprimis ex alia occasione id fuit, impudentis limis calumniis, Nemorosiij Ducis optimi alioquin Principis aures ab impiis illis impletae sunt, & innocentissimo Praesuli omnium malorum causa imputabatur. Ipse impositorum criminum depulsionem a tem pore expectandam ratus, de cedenda calumniatoribus per ali- 'quot dies urbe cum fratribus consilium iniit, recessitque in S, lesianum Castrum donec suror Principis pertransiret. Verumtamen reuocauit eum Quadragesimale tempus, necdum cessauerat quassatio: unde mox ad Amicissimum Fabrum scripsit.Redux Salesio ubi hilariorum dies percrasui, reditum nostrarum nimis iam veterum tribulationum per calumniam in fratrem meum factam inueni, ludus mihi & risus essent haec omnia, nisi iratum& indignatum Dominum viderem. Intolerabile hoc mihi est, qui tot habeo inuiolabiles hoc pro Principe affectus, & cuius olim suauiter bonitatem degustaui. Tam multi errant, verbCrant,occidunt,grassantur dc est illis illa clementia refugium Pratres mei nec mordet,nec calcitrant.& inclemetia Opprimuntur Quid insertur eis mali nec tibi ρ aiunt impij: rapitur pretiosissimum quod habeamus bonum: Principum nostrorum gratia, post haec dicitur.Quid insertur vobis mali3 Charissime frater, fieri nepotest, ut amet me Princeps ille , qui ut videtur delationibus sibi in fratres meos factis delectatur, cum semper meras lenefarias esse calumnias cognouerit3 nihilominus tamen,Cas recipit, credit cum singularis limae indignationis demonstrationibus. Crimen est ubique terrarum proximum odio piosequi. Hic eum amare crimen est. Crimini dantur Domini Collaterales viri ab
omni probro immunes,authoritate extraordinaria, Ca tantum ratione, luod eo me amore prosequantur, qui omnibus meae conditionis debetur hominibus. Omnin b,mi frater glorior te ama- ri,& pro te affici, at quandoquidem tanta est inscclicitas mea, ta-Aaa et
390쪽
ceamus deinceps, Deus & corda nostra id tantum sciant, dc aliqui amoris secreto digni. Mitto ad te apographum Epistolae quam scribo ad Dominum, vide ii debeat, aut possit dari. Quamuis enim haec me maxime res alliciat, nollem ipsum ira ci,neque enim volo te ampli is eius offensionem incurrere. Veniet ali quando dies illa, qua amare me nemini probrum erit, sicut co rum , qui me singulariter amant, nemo unquam probrum meruit. In his ultimis verbis confidenter,& absque haesitatione scita piis spiritum prophetiae habuit. Haec autem inter alia scribebat ad Principem. Malum ei noctis tei imonium, Dominc, dc negotia perambulantia in tenebris obnoxia malis occursibus, de quibus nemo respondere potest , sed miseri illi probi bomines qui eae Amplitudinis tuae gratia redierant, probabunt se noctibus iblis fuisse alibi,& taederet eos summopere, nequitiis illis, vel con sensiste, vel fuisse cooperatos, alias ab ipsis insolentias nullas in
tellexi, quia reuera nullas commiserunt. Permitte vero mihi, Domino, prudentem hanc libertatem, qua ex officio meo iuomnes uti debeo. Papq, Reges, Principes huic malo obnoxij sant, ut accusationibus δοῦ delationibus saepe decipiantur. Aliquando rescripta dant ex obreptione dc surreptione emanata, ideo ad suas Curias, Senatus δc Consilia remittunt, ut auditis partibus vidcatur utrum tacita fuerit veritas , aut falsitas proposita ab impe trantibus,quoruna conditiones ad accusationes & delationes ab congruo examine, sine quo Mundus, qui abundat in iniquitate omnino aequitate careret, eximendas inanes sunt, Principes autem hanc contra ire methodum minime possunt, obstricti enimiunt sub aeternae damnationis poena. Accusatione, aduersus miseros illos amictos,& aduersus fratres meos Amplitudo tua cc pit Ex aequitate secit, recepisse, si non nisi intra suas aures recepit , at si recepit intra cor condonabit mihi, si cum non tantum humillimus eius sim seruus,verlim etiam amantissimus, & maxime assectus, quavis indignus Pastor dicam ei,offendisse Deum, & obligari ad poenitentiam, etiamsi accusationes illae verae essent. Nullum enim verbum, quod in praeiudicium proximi sit, credi debet, nisi prius probatum fuerit, & vero probari nisi per cxamen auditis partibus nequit. Quisquis tibi loquitur at ter D mine , animae tuae proditor est. Et accusatorcs fide digni sint quantum volueris. Admitti tamen accusati ad defension e suam .